บทที่2 บทนำ2

บทที่2 บทนำ2

ปึก!

              แรงจากฝ่าเท้าหนักถีบเข้าที่ด้านข้างของหนุ่มตี๋หน้าหล่อเต็มแรงจนล้มลงไปกองอยู่ที่พื้น

              “สัส ใครวะ” หนุ่มตี๋หน้าหล่อสบถคำหยาบพร้อมกับตวัดสายตาไม่พอใจขึ้นไปมองเจ้าของฝ่าเท้า

              “แล้วมึงเป็นใครกล้ามาแตะคนของกู” พูดพร้อมกับยกเท้าเหยียบเข้าที่หน้าอกของหนุ่มตี๋หน้าหล่อ มันกล้าดียังไงมาแตะต้องผู้หญิงที่เขาหมายตาเอาไว้ ไม่โดนกระทืบตายคามันก็ดีเท่าไหร่แล้วยังจะมากล้าปากดีอีก

              ปึก! ปึก!

              เท้าหนัก ๆ กระแทกเข้าที่หน้าอกของหนุ่มตี๋หน้าหล่ออีกสองทีแล้วแตะอัดเข้าที่ซี่โครงเน้น ๆ อีกหนึ่งทีแล้วดึงมือเล็กของอบิเกลให้เดินตามออกไปทางทางออกVIP

              “ป..ปล่อย นา..นายจะพาฉันปายยหน่ายย” คนเมาได้แต่เดินตามแรงดึงจากมือหนา เสียงร้องทัดทานก็แทบจะพูดไม่เป็นคำ สติสตังก็เหลือน้อยเต็มที

              “เผลอไม่ได้เลยนะเธอเนี่ย” เขาบ่นออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

              เขากระชากลากถูเธอตามแรงอารมณ์ของตัวเองจนร่างบางต้องกึ่งวิ่งกึ่งเดินตามเขาให้ทัน

ปึก!

              “โอ๊ะ!” ปากเล็กเผลอร้องออกมาด้วยความเจ็บแล้วตวัดสายตาขุ่นเขียวใส่

              เขาดันตัวเธอติดกับประตูรถแล้วขยับเข้ามาประชิดตัว ลำแขนแกร่งโอบเข้าที่เอวบางดึงรั้งให้ร่างบางให้แนบชิดติดกับตัวแบบไร้ช่องว่าง

              “ปอ..ปลอย” สองมือเล็กดันหน้าอกแกร่งให้ออกจากตัวแต่มันกลับไร้ผลเมื่อเรี่ยวแรงของเธอไม่อาจต้านทานแรงกายของเขาได้

              “เกล” เสียงเอ่ยเรียกสั่นกระเส่า

              พอได้แนบชิดติดตัวกันครั้งแรกหลังจากที่เขาเฝ้ารอมานาน กลิ่นกายของเธอหอมฟุ้งจนเขาต้องโน้มใบหน้าหล่อเข้าไปที่ซอกคอขาวแล้วสูดดมกลิ่นกายหอมเฉพาะตัวที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงได้อย่างน่าประหลาด ตัวตนด้านล่างก็ตื่นตัวแข็งขึงขึ้นมาได้อย่างไม่น่าเชื่อเพียงแค่ได้ใกล้ชิดและได้กลิ่นกายบนเรือนร่างของเธอ

              “อื้ออ รู้จักเราเหรอ” ใบหน้าสวยดวงตาหวานเยิ้มเงยหน้าขึ้นไปสบประสานสายตากับนัยน์ตาคมที่ฉายชัดถึงความต้องการบางอย่างออกมา

              “จำเราได้ไหม มาวินไง” เขาใช้ปลายจมูกโด่งคลอเคลียอยู่ที่พวงแก้มขาวเนียนแล้วกระซิบเสียงแหบพร่าเอ่ยถามให้ลมหายใจร้อน ๆ เป่ารดใบหน้าสวยจนร่างบางขนอ่อนในกายลุกชู่ด้วยความสยิวขึ้นมา

              “อื้ออ มาวินไหนฉันจำไม่ได้หรอกแต่ว่านายหล่อจัง อิอิ” เสียงหัวเราะคิกคักจากคนเมาพร้อมกับมือเล็กที่ยกขึ้นลูบไล้เข้าที่ใบหน้าหล่อทำให้ใบหน้านิ่งขรึมเผลอยกยิ้มออกมา

              “หล่อแล้วชอบไหม อยากได้รึเปล่า” เขากำลังล่อลวงคนเมาด้วยคำพูดพร้อมกับมือหนาที่ลูบไล้ตรงสะโพกผายแผ่วเบา

              “อืมม ตัวหอมจัง” เสียงบ่นพึมพำแล้วซบหน้าเข้าที่หน้าอกกำยำของเขาแล้วปิดเปลือกตาหลับไปกลางอากาศ ดีที่เขาโอบประคองร่างของเธอเอาไว้ไม่งั้นได้นอนกองอยู่ที่พื้นไปแล้ว นี่เขาไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเขาไม่ได้มางานนี้ด้วยไม่รู้ตอนนี้เธอจะถูกใครหิ้วไปแค่คิดก็รู้สึกโมโหที่ร่างบางไม่คิดระวังตัวเองสักนิด

              เขาเปิดประตูรถแล้วพยุงตัวร่างบางเข้าไปนั่งในรถตรงที่นั่งข้างคนขับแล้วคาดเข็มขัดให้คนเมาที่หลับนิ่งไม่รู้เรื่องรู้ราว ปากอวบอิ่มเผยอขึ้นล่อตาจนเขาอดใจไม่ไหวต้องกดจูบเข้าไปอย่างหนักหน่วง

              ‘หวาน นุ่ม ละมุน’ จูบแล้วก็อยากจะจูบเข้าไปอีกสักทีแต่ต้องอดใจเอาไว้เพราะไม่ว่ายังไงคืนนี้เธอก็ต้องเป็นของเขา

              “อื้ออ” เสียงครางอย่างหงุดหงิดที่ถูกรบกวนสองมือเล็กปัดป่ายสิ่งก่อกวนให้พ้น ๆ ตัว ท่าทางของเธอมันน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน ยอมรับเลยว่าตั้งแต่ที่ได้เจอกับเธอเขามั่นใจว่าในความรู้สึกของเขาไม่มีใครสวยและน่าสนใจได้เท่ากับเธอแบบนี้นี่ไงเขาถึงอยากได้เธอมาก ๆ

              มาวินขับรถออกจากผับมาด้วยความเร็วไม่นานก็ถึงคอนโดของเขา เขาลงจากรถแล้วย้อนมาเปิดประตูแล้วช้อนตัวของอบิเกลขึ้นมาอุ้มแนบอกแล้วเดินเข้าห้องที่คอนโดและตรงดิ่งเข้าไปยังห้องนอน

              “ที่หน่ายยย” ปรือตาขึ้นถามอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว

              “คอนโดฉันเอง”

              “เฮออ..ฉันนไหน”

              “มาวิน เธอจำไม่ได้เลยเหรอ” เขาจับเธอนั่งลงบนตักในท่าล่อแหลมใบหน้าของทั้งสองห่างกันไม่ถึงคืบ

              “มาวินห้องหนึ่งรึเปล่า” ใบหน้าสวยเอียงเล็กน้อย ห้องหนึ่งของเธอคงหมายถึงห้องม.6/1 ห้องคิง ในตอนนั้นมาวินฮ็อตปรอทแตกมีแต่สาว ๆ รุมล้อม ก็อย่างว่าเขาทั้งเรียนเก่ง กีฬาก็เด่นแถมยังหล่อและรวยมากด้วย

              “ดีใจที่เธอจำฉันได้” หัวใจแกร่งกระหยิ่มยิ้มเมื่อเธอยังคงจดจำเขาได้

              “เจ้าชู้ขนาดนั้นใครจะจำไม่ได้อิอิ” เธอพูดแล้วหัวเราะคิกคักออกมามือของเธอก็ไม่อยู่สุขลูบไล้กรอบหน้าเขาบ้าง ตรงหน้าอกบ้างทำให้ลมหายใจของเขาค่อย ๆ รุนแรงขึ้น

              “อยากจูบแล้วก็อยากเอาเธอวะเกล ได้ไม่เกล” คำพูดโต้ง ๆ ของคนที่ไม่เคยจีบผู้หญิงและไม่เคยเข้าหาผู้หญิงคนไหนมาก่อนนอกจากเธอคนนี้

              “อื้ออ” ปากหยักงับเข้าที่กลีบปากสีเชอรี่ของเธออย่างห้ามใจไม่อยู่ มังกรใหญ่ใต้ร่มผ้าของเขาก็แข็งขึงดุนดันต้องการออกมาผงานโชว์ความยิ่งใหญ่ของตัวเอง

              “ได้ไหม” ถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงสั่นกระเส่า

              มือหนาก็ลูบไล้ตามผิวเนื้อเนียนนุ่มกระตุ้นอารมณ์ในกายสาว ยิ่งเมาแบบนี้เล้าโลมนิดหน่อยเธอต้องมีอารมณ์ร่วมและคล้อยตามได้ไม่น่ายาก ปากหนาก็โน้มลงมาไล้ขบเม้มตามผิวเนื้ออ่อนที่ลำคอเบา ๆ ปลายลิ้นก็ลากเลียเข้าที่ใบหูขาวและขบเม้มที่ติ่งหูจนร่างบางตอนนี้อ่อนระทวยไปกับสัมผัสที่ไม่เคยพานพบมาก่อน

              “อื้ออ อ่า” เมื่อเห็นท่าทีที่โอนอ่อนคล้อยตามเขาก็ยิ่งได้ใจ ดึงรั้งชุดเดรสเกาะอกให้เลื่อนลงมากองไว้ที่เอว ปลายนิ้วยาวก็เขี่ยสะกดที่ปิดจุกอันเล็กให้กระเด็นออกไปอย่างไม่ไยดี

              ผิวขาวเนียนและสองเต้ากลมกลึงบวกกับปลายยอดถันสีชมพูสวยชูชันล่อตาล่อใจจนน่าลิ้มลอง สวยจนคนที่มองต้องกลืนน้ำลายหลาย ๆ รอบ เขาใช้สองมือหนาบีบนวด ที่สองเต้าอวบเบา ๆ

              อื้ออ อ๊ะ อ่า” ร่างบางหูอื้อตาลายไปกับสัมผัสสุดรัญจวนใจได้แต่เปล่งเสียงครางหวาน ๆ ออกมาเมื่อปลายนิ้วยาวหยอกเย้าด้วยการสะกิดเขี่ยเข้าที่ปลายยอดถันสีหวานจนมันแข็งเป็นไต สัมผัสอันแสนวาบหวามทำให้ร่างบางแอ่นหน้าอกหน้าใจตอบรับอย่างไม่รู้ตัว