Se connecterPartager
Episode5
Date de publication:
2026-11-11 03:36:27ฉันเดินลงมารออาจารย์เถื่อนที่รถตามคำสั่งของเขา รอไม่นานอาจารย์เถื่อนก็ลงมา ไม่มีใครเอาเรื่องฉันและอาจารย์เถื่อนไปซุบซิบนินทาหรอกค่ะ ทุกคนต่างพากันเข้าใจว่าฉันกับอาจารย์เถื่อนเป็นญาติกัน
"ยืนบื้ออยู่ทำไม ขึ้นรถสิจะกลับไหมบ้าน" อาจารย์เถื่อนตามฉันเสียงดังก่อนจะสตาร์ทรถเตรียมจะขับออกไป "รอด้วยค่ะ" ฉันว่าก่อนจะรีบเปิดประตูขึ้นรถแล้วหันไปฉีกยิ้มกว้างใส่อาจารย์เถื่อน "หุบยิ้มเดี๋ยวนี้" เขาเอ่ยสั่งฉันเสียงเข้ม "ทำไมคะ" ฉันถามพลางลอยหน้าลอยตาฉีกยิ้มกว้างกว่าเก่ามองหน้าเขาด้วยแววตาที่มันหวานฉ่ำ "เห็นแล้วสยดสยอง" ไม่พูดเปล่าแต่อาจารย์เถื่อนยังทำท่าทางใส่ฉันอีก "อาจารย์อ่า" ฉันยู่ปากน้อยๆ ก่อนจะยกแขนขึ้นมากอดอก อาจารย์เถื่อนหันมามองฉันแต่ไม่เอ่ยปากพูดอะไร แถมเขาน่ะยังส่ายหน้าเอือมระอาใส่ฉันอีก "อาจารย์คะ" ฉันเอ่ยเรียกเขาก่อนจะหันไปมองหน้าเขาตรงๆ "มีอะไร" "เป็นแฟนกันไหมคะ" ฉันถามพลางอมยิ้มมองเขา "ไม่อะ" เขาตอบกลับมาโดยที่ไม่คิดสักนิดเลย "ไม่คิดหน่อยเหรอคะ" "ไม่อะ ถามจริงๆนะ สองปีที่เธอตามจีบฉันมันไม่ทำให้เธอคิดได้เลยเหรอ ว่าฉันไม่ได้คิดอะไรกับเธอ" อาจารย์เถื่อนตอบกลับฉันกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง "คิดค่ะ คิดว่าเมื่อไหร่เราจะได้กัน คิกๆ" ว่าจบฉันก็ป้องปากขำอย่างชอบใจ ฉันท้าวคางมองอาจารย์ที่กำลังขับรถอยู่ ทำไมเขาหล่อจังเลย หล่อน่ากินไปหมดแล้วสายตาของฉันมันก็ดันทะลึ่งมองต่ำไปที่เป้าของอาจารย์เถื่อน "หนอนน้อย คิกๆ" ฉันว่าอย่างขบขันจ้องมองตรงส่วนนั้นของเขาไม่วางตา "อีเด็กผี" อาจารย์มองตามสายตาฉันก่อนจะทำหน้าตกใจแล้วตะโกนด่าใส่หน้าฉัน "เป็นเด็กผีแล้วเป็นเด็กพี่บ้างได้ไหมคะ" ฉันว่าพลางทำตาปิ๊งๆใส่เขา "อีเด็กแรด ลงไปถึงบ้านแล้ว" "งื้อ ไปต่อบ้านอาจารย์ได้ไหมคะเดี๋ยวโทรให้พ่อไปรับ" ฉันว่าพลางทำหน้าตาออดอ้อน "ไม่ได้ฉันมีธุระ" "มีธุระหรือไปหาสาวกันแน่" "เรื่องของฉันไหม" "แล้วแต่นะ" ฉันยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจมากนัก เพราะไม่ว่าเขาจะไปหาใครหรือเขาไปมีใครมันก็ไม่เคยพ้นสายตาของฉันอยู่แล้ว "ลงไปพูดมาก" อาจารย์ไล่ฉันลงจากรถ ก่อนจะหันหน้าไปมองทางอื่น "ไม่ต้องคิดถึงนะคะ" "ใคร คะ คิด " ฟอด ฉันกระโจนหอมแก้มอาจารย์เถื่อนทันที เมื่อเขาหันกลับมากำลังจะด่าฉันก่อนที่ฉันจะรีบลงจากรถมา ฉันมองรถอาจารย์เถื่อนที่ขับรถออกไปจนสุดสายตาก่อนจะยิ้มออกมาอย่างกับนางมารร้าย วันไหนที่ฉันได้อาจารย์เป็นผัวสมใจฉันขอสัญญาเลยว่าฉันจะไม่ปล่อยให้เขาได้ลงจากเตียง ฉันจะจับเขานั่ง จับเขานอน จับเขาอ้าขา จับเขาขย่มไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันเลยคอยดู ฉันขึ้นห้องอาบน้ำก่อนจะล้มตัวลงนอนผล็อยหลับไปสู่ห้วงนิทรา.... วันนี้วันหยุดฉันไม่มีเรียนฉันเลยขับรถมาบ้านอาจารย์เถื่อนแต่เช้าโดยไม่ลืมซื้อต้นดอกกล้วยไม้ไปฝากแม่อาจารย์เถื่อน "คุณป้าสวัสดีค่ะ" ฉันยกมือไหว้แม่อาจารย์เถื่อนอย่างนอบน้อม "หนูวา" "หนูซื้อกล้วยไม้มาฝากค่า" "จริงเหรอลูก" แม่อาจารย์เถื่อนถามอย่างตื่นเต้น "จริงค่า แต่มีข้อแม้ว่า" ฉันเอ่ยอย่างเจ้าเล่ห์ "ว่า" "หนูขอขึ้นไปหาอาจารย์เถื่อนบนห้อง" "จัดไปลูกรัก" "ขอบคุณค่า" ฉันกล่าวขอบคุณก่อนจะสาวเดินแต่ทว่าแม่อาจารย์เถื่อนกลับเรียกฉันไว้ซะก่อน "ไม่ต้องกินยาคุมนะลูก ปล่อยท้องไปเลยแม่อยากอุ้มหลาน" แม่อาจารย์เถื่อนว่าพลางหัวเราะคิกคัก "งื้ออ" ฉันยืนบิดซ้ายบิดขวาด้วยความเขินอาย ก่อนจะเดินฮัมเพลงขึ้นห้องอาจารย์มาอย่างคนอารมณ์ดี ฉันไขกุญแจห้องอาจารย์เถื่อนที่แม่อาจารย์เถื่อนให้มาอย่างเบาที่สุดไม่ให้คนที่นอนหลับอยู่รู้สึกตัว ฉันเปิดประตูห้องช้าๆก่อนจะเดินไปหาอาจารย์เถื่อนที่นอนหลับอยู่เบาๆ ฉันมองใบหน้าเขาก่อนจะลอบยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย ฉันค่อยๆกระชากผ้าห่มอาจารย์เถื่อนช้าๆจนพ้นจากตัวของเขา ก่อนที่ฉันจะจ้องมองตรงส่วนนั้นของอาจารย์ด้วยความเขินอาย "ข้าวหลามน้อยของอาจารย์ ตุงตั้งแต่เช้าเชียวคิกๆ"
Dernier chapitre
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode51 (จบsetที่2)
หนึ่งปีผ่านไป…. หนึ่งปีผ่านไปไวเหมือนโกหก คีร่ายังจำวันแรกที่เจอกับแสนสิงหาได้เป็นอย่างดี จำได้ว่าครั้งแรกที่เจอกันระหว่างเราไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไหร่นัก คีร่าจำได้แม่นเลยว่าเธอร้องไห้เพราะกลัวแสนสิงหามาก ๆ ตอนนั้นเขามักจ้องเธอด้วยแววตาดุดดันจนเธอรู้สึกอึดอัดทำอะไรไม่ถูกได้แต่ก้มหน้าหลบสายตาของเขาอยู่อย่างนั้น ความรู้สึกของคีร่าที่มีต่อแสนสิงหา ณ ตอนนั้นคือเธอไม่ชอบเขาเลย เธอไม่ชอบผู้ชายแบบนี้ อคติของคีร่าที่มีต่อแสนสิงหาติดลบอย่างแรง แม้แต่ตอนที่ป้ากานดายื่นข้อเสนอให้คีร่ามาทำงานกับแสนสิงหา เธอก็ยังไม่อยากมา แต่เพราะอนาคตที่ดีกว่าเธอจึงจำใจเดินทางมากับเขา แต่คนอย่างแสนสิงหาโกหกปลิ้นปล้อนซะไม่มี เขาหลอกล่อให้เธอมาทำงานที่โรงแรมของเขา แต่พอเอาเข้าจริง ๆ เขากลับไม่รับเธอเข้าทำงานซะอย่างนั้น หาข้ออ้างสารพัดมาพูดจาหว่านล้อมเธอ ค่อย ๆ ตะล่อมเธอทีละนิด ทีละนิด จนเธอใจอ่อนยอมรับข้อเสนอของแสนสิงหาแล้วย้ายมาอยู่กับเขา แม้จะย้ายมาอยู่ด้วยกันแต่คีร่าก็ยังรู้สึกอคติกับแสนสิงหาเหมือนเดิมอยู่ดี ภาพจำที่เราเจอกันครั้งแรกยังติดตา ทว่า พอเวลาผ่านไป นานวันเข้า การกระทำของแสนสิงหาก็ค่อย ๆ
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode50
มื้ออาหารเย็นของพวกเราตลบอบอวลไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะที่ดังขึ้นมาเป็นระยะบ่งบอกอารมณ์ของทุกคน ณ ตอนนี้ได้เป็นอย่างดีว่ามีความสุขมากแค่ไหน คีร่ายิ้มตาหยีเป็นประกาย เธอไม่สามารถปกปิดแววตาแห่งความสุขไว้ได้เลย มันนานมากแล้วที่เธอไม่ได้สัมผัสถึงคำว่าครอบครัวที่หมายถึงครอบครัวจริง ๆ คีร่ารู้สึกขอบคุณแสนสิงหา รวมถึงพ่อและพี่ชายของเขา ที่ไม่รังเกียจผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างเธอ ยอมรับเด็กกำพร้าอย่างเธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของเขา ได้สัมผัสถึงความอบอุ่น ได้สัมผัสกับบรรยากาศที่โอบล้อมไปด้วยความสุขนี้อีกครั้ง ขอบคุณพ่อกับพี่ชายแสนสิงหาที่เอ็นดูเธอมากขนาดนี้ คีร่าซาบซึ้งใจมากเหลือเกิน ปลื้มปิติจนน้ำตาคลอเบ้า จนกระทั่งที่พ่อของแสนสิงหายื่นกล่องสร้อยคอมาให้น้ำตาที่คีร่าพยายามกลั้นไว้ก็ไหลพราก “ฮึก” “ร้องทำไม หืม” แสนสิงหาถามกลั้วหัวเราะ จุมพิตศีรษะแฟนสาวด้วยความเอ็นดูเหลือเกิน “ซาบซึ้งใจอะดิ๊ ถ้าเฮียมีเมีย ป๊าจะใจดีกับเมียเฮียแบบเมียตี๋ไหม” เฮียสามกระเซ้าเย้าแหย่คีร่า ก่อนหันไปถามประโยคหลังกับเสี่ยจรัญด้วยน้ำเสียงล้อเลียน “ไหนมึงบอกจะครองโสด” แสนสิงหาเลิกคิ้ว
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode49
เรียนทำอาหารจบมาหลายเดือนแล้วแต่แสนสิงหาไม่ยอมให้คีร่าโชว์ฝีมือของตัวเองสักที จากตอนแรกที่บอกว่าหากเธอเรียนจบ เธอสามารถทำขนมไปขายที่คาเฟ่เพื่อนของชายหนุ่มได้ ถึงตอนนี้พอเธอถามถึงเรื่องนี้อีกครั้ง แสนสิงหากลับเงียบกริบ บอกแค่ว่าให้รอก่อนอยู่อย่างนั้น คีร่าจึงเกิดอาการกระเง้ากระงอดแสนสิงหาอยู่หลายวัน แสนสิงหาพาเธอไปทานชาบูของโปรดคีร่าถึงหายโกรธเขา ทว่า วันนี้กลับมีเรื่องที่ทำให้คีร่าตื่นเต้นมาก ๆ เป็นเรื่องที่ทำให้เธอนอนไม่หลับอยู่ทั้งคืนเพราะมัวแต่คิดและกังวลว่าพ่อกับพี่ชายของแสนสิงหาจะชอบคีร่ารึเปล่า ใช่ค่ะ อย่างที่ทุกคนคิดนั่นแหละ วันนี้แสนสิงหานัดพ่อกับพี่ชายมาเจอกันที่ห้องของเราแทนการนัดเจอกันที่ร้านอาหาร เนื่องจากแสนสิงหาอยากให้คีร่าได้โชว์ฝีมือการทำอาหารมัดใจว่าที่พ่อปู่กับพี่ชายของแฟน นัยหนึ่งแสนสิงหาอยากให้พ่อกับพี่ชายมาเห็นความน่ารักของคีร่าด้วยตาของตัวเองมากกว่า อยากให้พ่อกับพี่ชายเห็นว่าผู้หญิงคนนี้น่ารักน่าเอ็นดูมากขนาดไหน “คุณพ่อกับพี่ชายคุณแสนจะมาตอนไหนคะ“ คีร่าโทรถามแสนสิงหาที่ออกไปทำงานยังไม่กลับ ขณะที่ตอนนี้เป็นเวลาสี่โมงกว่าแล้ว คีร่าค่อนข้างกังวลเล็กน้อย
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode48
“คุณแสนจะไม่ทิ้งหนูใช่ไหม” ริมฝีปากแบะคว่ำ น้ำตาแทบไหลออกมาอยู่รอมร่อ แค่คิดว่าวันหนึ่งชีวิตของเธอไม่มีแสนสิงหาอยู่ด้วยกัน หัวใจเจ้ากรรมของเธอก็เหมือนจะขาดรอน ๆ ทั้งที่ก่อนหน้าไม่มีแสนสิงหาคีร่ายังอยู่มาได้ หากแต่ตอนนี้ที่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป คีร่าไม่มีแสนสิงหาไม่ได้จริง ๆ “อย่าทิ้งหนูได้ไหม อย่ารำคาญหนูเลยนะ หนูจะเป็นเด็กดีไม่ทำให้คุณแสนต้องปวดหัว หนูจะเชื่อฟังคุณแสนทุกอย่าง หนูไม่อยากให้คุณแสนเบื่อหนู หนูไม่อยากโดนคุณแสนทิ้ง” “เด็กน้อย” หัวใจแกร่งอ่อนยวบไปหมด คำพูดของเธอถือว่าเป็นคำบอกรักได้รึเปล่านะเพราะตอนนี้แสนสิงหาน่ะรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังลอยอยู่ยังไงอย่างนั้น มีเมียเด็กนี่มันรู้สึกกระชุ่มกระชวยหัวใจแบบนี้เองสินะ “อย่าทิ้งหนูเลยนะ หนูไม่มีใคร หนูมีแค่คุณแสน” ยังอ้อนวอนแสนสิงหาทั้งน้ำตาและจะไม่หยุดอ้อนวอนเขาง่าย ๆ จนกว่าเขาจะตอบตกลงและสัญญากับเธอว่าจะไม่ทิ้งกัน การมีแสนสิงหาอยู่ในชีวิตทำให้คีร่าลืมการใช้ชีวิตคนเดียวจนหมดสิ้น เธอจำตัวเองตอนอยู่คนเดียวไม่ได้แล้วจริง ๆ หากแต่มีความรู้สึกหนึ่งที่ยังเด่นชัดในความรู้สึก คือความรู้สึกโดดเดี่ยว ชีวิตที่ต้องอยู่คน
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode47
”กะ กู“ ตินอ้ำอึ้งพูดไม่ออกด้วยไม่คิดว่าแสนสิงหาจะเดินเข้ามาได้ยินในสิ่งที่ตัวเองพูดกับคีร่า แววตาของแสนสิงหาที่มองมายังตินลุกโชติช่วงราวกับมีกองไฟกองใหญ่อยู่ในนั้น “คีร่าทำอะไรให้มึงเหรอ มึงถึงได้พูดจาดูถูกเหยียดหยามเธอขนาดนั้น” แสนสิงหาข่มอารมณ์เค้นเสียงถาม ยิ่งได้ยินเสียงสะอื้นของคนข้าง ๆ ดังขึ้นมากเท่าไหร่ก็ยิ่งสะท้านเข้ามาในใจของแสนสิงหามากขึ้นเท่านั้น เธอคนนี้ที่ไม่เคยคิดร้ายกับใคร แล้วเหตุใดคนอื่นถึงได้คอยแต่ทำร้ายเธออยู่ร่ำไปกัน “หรือแค่เพราะมึงชอบเธอเท่านั้น” แสนสิงหาเหยียดยิ้มอย่างรู้ทัน มองออกตั้งนานแล้วว่าไอ้ตินมันสนใจคีร่าอยู่ พอคีร่าไม่เล่นด้วยก็คงรู้สึกเสียหน้าเกิดความรู้สึกอยากเอาชนะขึ้นมา แต่มันไม่หน้าตัวเมียไปหน่อยเหรอวะกับสิ่งที่มันทำ กับผู้หญิงก็ไม่เว้นหรือไง “เหตุผลที่มึงดูถูกเธอ เหยียบย้ำเธอแค่เพราะว่าเธอไม่เล่นด้วยกับมึงเนี่ยนะ” “เหอะ” ตินเค้นหัวเราะเยาะออกมา มองคีร่าอย่างดูแคลนอีกครั้ง “ผู้หญิงเข้าหากูมากมาย เพียบพร้อมทั้งหน้าตาทั้งเงินทอง ทำไมกูต้องอยากได้ผู้หญิงของมึงกัน ก็แค่ผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้า จนก็จน น่าขยะแขยงจะตาย” ผัวะ “ว้าย คุ
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode46
“แกรู้จักรึเปล่าคีร่า” คีร่าส่ายหน้าเล็กน้อย ตอนนี้สมองของเธอแทบไม่รับรู้สิ่งใดแล้วราวกับโลกรอบตัวได้หยุดหมุนไปชั่วขณะ ในหัวมันเต็มไปด้วยภาพของแสนสิงหากับผู้หญิงคนนั้นที่เดินกอดแขนหัวเราะต่อกระซิกกัน “อ้าว งั้นแกจะนั่งเฉยอยู่ทำไม เดินเข้าไปถามให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย” ฟ้าฉุนขึ้นมา แทบจะลุกขึ้นมาลากแขนคีร่าให้เข้าไปถามแสนสิงหาตรง ๆ ดีที่ข้าวปั้นห้ามไว้ได้ทันส่งสายตาปรามให้ฟ้าหยุดโวยวาย “อาจจะเป็นเพื่อนของเขาก็ได้ คีร่าอย่าคิดมากเลยนะ” กลายเป็นว่าคนที่เคยแอบชอบคีร่าเป็นคนเดียวกันกับตอนนี้ที่กำลังปลอบให้เธอใจเย็น ข้าวปั้นจะใช้โอกาสนี้พูดให้ร้ายแสนสิงหา ให้คีร่ากับเขาคนนั้นผิดใจกันมากกว่าเดิมก็ได้ ส่วนตัวเขาก็เป็นอัศวินคอยปลอบโยนคีร่าให้หายจากความเศร้า เร่งทำคะแนนในตอนที่คีร่ากับแสนสิงหากำลังมีปัญหากัน แต่ทว่าข้าวปั้นไม่อยากทำอย่างนั้น เขาไม่ได้เห็นแก่ตัวขนาดนั้น สิ่งเดียว ณ ตอนนี้ที่ข้าวปั้นปรารถนาต่อคีร่า คือการที่เขาได้เห็นว่าเธอมีความสุข ข้าวปั้นไม่ได้ยอมแพ้ เขาแค่ยอมรับ การได้อยู่ในสถานะเพื่อนของเธอมันก็ไม่ได้แย่เลยสักนิด อีกทั้งยังยั่งยืนไม่เหมือนคนรักที่มีวันเลิกรากัน ”ขอบ
Vous vous intéresseriez aussi à
ยืมเพื่อนมาเป็นผัว
สนามอารมณ์31.1K VuesBreak the rules แหกกฎเฮดว๊าก
เฟยเฟิ่ง/หงษ์บิน12.5K VuesOnly Day อย่าเล่นกับระบบ
Barbadbie14.8K Vuesพลาดรักคนเถื่อน
อโดนิส412.2K Vuesใต้ปีกรักนายคู่หมั้นวิศวะ
Duck.bell4.3K Vuesรักติดใจยัยสาวเนิร์ด (์NC20+)
Night Starry565 Vuesไหนว่าจะ (ไม่) รัก (น่านน้ำxกะทิ)
ช่อเอื้องสีเหลือง450 VuesKAY ซีรีย์ 2 | รักสุดท้ายของนายเจ้าชู้
RiTAA1.6K Vues
