Se connecterPartager
Episode4
Date de publication:
2026-11-11 03:36:09"ถ่อสังขารมาหาฉันถึงนี่ งานที่ฉันให้ทำเสร็จรึยัง" อาจารย์ถามพลางมองหน้าฉันนิ่ง
ฉันลุกขึ้นยืนอย่างเต็มตัวก่อนจะไหวไหล่อย่างไม่แยแสต่อคำพูดของเขา "ถ้าพรุ่งนี้ไม่ส่งFนะ" อาจารย์เถื่อนเอ่ยขู่ฉัน "ก็Fตลอดอยู่แล้วไหมคะ" ฉันว่าอย่างไม่ใส่ใจ "เราไม่คิดจะพัฒนาบ้างเลยรึไงห้ะวาวา" พี่เจสถามพลางสบตาฉันนิ่ง "ก็คิด" ฉันตอบเสียงแผ่ว "คิดก็กลับไปทำ ไม่ใช่วันๆอ่อยแต่ผู้ชาย" "หนูก็อ่อยแต่อาจารย์ไหมคะ" ฉันกอดอกถามพลางเชิดหน้าขึ้นใส่อาจารย์เถื่อน "เรื่องของเธอเถอะ" อาจารย์ตอบกลับฉันมาก่อนจะทำหน้าเบื่อหน่าย "วาวากลับบ้านได้ยัง พ่อมีธุระต่อ" ฉันหันมองไปทางพ่อที่เดินมาตามให้ฉันกลับบ้านกับเขา "จะรีบไปไหนกัน" ฉันคิดในใจ "พ่อเรียกแล้วไปดิ" "ไม่ต้องไล่ ไปเองได้" ฉันพูดพลางยู่ปากน้อยๆให้อาจารย์เถื่อนก่อนจะเดินไปหาพ่อ "แล้วเจอกันที่มอ.นะคะจุ้บๆ" ฉันตะโกนบอกอาจารย์เถื่อนพลางส่งจุ้บให้เขาหลายๆที จากนั้นฉันกับพ่อก็พากันกลับมาบ้าน พ่อมาส่งฉันก่อนที่ท่านจะออกไป ฉันเดินเข้าบ้านมาด้วยอาการเบื่อหน่ายขั้นสุด ขึ้นห้องหยิบรายงานที่อาจารย์เถื่อนสั่งมาทำอย่างจำใจ "ป้าทิพย์คะขอนมอุ่นๆสักแก้วได้ไหมคะ" ฉันเอ่ยบอกป้าแม่บ้านที่เดินสวนทางมาทางฉันพอดิบพอดี "ได้ค่ะหนูวาวา" ฉันมองกองรายงานที่อาจารย์เถื่อนสั่ง พลางถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ มันไม่ง่ายสำหรับคนอย่างฉันเลยสักนิดกับรายงานที่วางอยู่ตรงหน้า และเห็นท่าว่าคืนนี้ฉันคงไม่ได้นอน..... จวบจนฟ้าสางขอบตาบนและขอบตาล่างของฉันไม่ได้ประกบกันสักนิด และฉันเพิ่งทำรายงานที่อาจารย์เถื่อนสั่งเสร็จเมื่อกี้นี้เอง ฉันมองนาฬิกาที่ติดอยู่บนฝาผนังก่อนจะลุกขึ้นคว้าผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไป ฉันเดินไปหายัยขนุนที่นั่งรอฉันอยู่ที่โต๊ะประจำของเราสองคน ฉันวางรายงายกับกระเป๋าลงบนโต๊ะก่อนจะทิ้งตัวนั่งฟุบหน้าไปกับแขนของตัวเอง "ไปฟัดกับหมาที่ไหนมาวะ" ขนุนเอ่ยถามทันทีที่มันเห็นสภาพของฉัน "หมาอะไรล่ะ กูถ่างตาทำงานที่อาจารย์เถื่อนสั่งทั้งคืนจนกูอดหลับอดนอน คิดเอาจะสั่งอะไรเยอะแยะก็ไม่รู้" ฉันบ่นร่ายยาว "สมน้ำหน้า" "ตบนะ" ฉันว่าพลางยกมือขึ้นมาหมายจะฟาดหน้ามัน "อย่ารุนแรงกับเพื่อน" ถึงเวลาฉันกับขนุนก็พากันมาขึ้นเรียน ฉันเอารายงานมาส่งก่อนจะเดินกลับโต๊ะมานอนหลับ ใช่ค่ะฉันนอนหลับ ฉันไม่อาจทนต่อความง่วงนี้ต่อไปได้เลยนอนหลับไปทั้งที่อาจานย์ยังสอนอยู่ "อีวา" แรงสะกิดที่แขนของฉัน ไม่อาจทำให้ฉันที่กำลังนอนหลับลืมตาตื่นขึ้นมามองได้ "อีวา" "อือ" ฉันครางอื้ออึงในลำคอก่อนจะปัดแรงสะกิดนั่นให้พ้นตัว "ณิชาภาตื่นเดี๋ยวนี้" เสียงทรงพลังของใครบางคนดังขึ้นมา "ณิชาภา" "อะไรวะคนจะนอน" ฉันเอ่ยด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะผงกศีรษะมอง ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "ขอโทษค่ะ" ฉันกล่าวขอโทษเสียงแผ่ว "นี่มันห้องเรียนไม่ใช่ห้องนอน อยากนอนมากก็อออกไป ที่นี่เขาจะเรียนกัน" อาจารย์พูดเสียงดังลั่นมองมาทางฉันด้วยความไม่พอใจจนฉันต้องหลบหลุมตาต่ำ ก็ฉันง่วง ฉันแค่งีบสักสี่ห้านาที มันจำเป็นที่เขาต้องดุฉันขนาดนี้ไหม แถมยังดุฉันต่อหน้าคนมากมาย ฉันจำใจพยุงตัวเองไม่ให้หลับ ฟังสิ่งที่อาจารย์สอนด้วยท่าทีที่นิ่งเงียบ ในที่สุดคลาสเรียนก็จบลงฉันรีบเก็บของของฉันใส่กระเป๋าเตรียมที่จะออกจากห้องเรียน ฉันต้องรอให้นักเรียนคนอื่นเดินออกกันไปจนหมดก่อน ฉันถึงจะออกไปได้เพราะฉันนั่งอยู่หลังสุด เมื่อคนอื่นๆออกไปกันจนหมดฉันรีบสาวเท้าเดินออกจากตรงนี้ไปทันที แต่ทว่าอาจารย์เถื่อนดันคว้าแขนฉันไว้ก่อน ฉันมองมือของเขาที่จับแขนฉันไว้ด้วยสายตาเรียบนิ่ง "มีอะไรคะ หนูรีบกลับบ้าน" "เป็นอะไร" อาจารย์เถื่อนถามพลางมองหน้าฉัน "เป็นคนสวยมั้งคะ" "หลงตัวเอง" "ปล่อยได้แล้วค่ะ หนูรีบกลับบ้าน" "จะรีบกลับทำไม" "หนูง่วง หนูยังไม่ได้นอนเลยอ่า ทำรายงานทั้งคืน นอนในห้องอาจารย์ก็ดุหนู" "ไปรอฉันที่รถกลับพร้อมกัน ฉันไปส่ง" ฉันมองหน้าอาจารย์ทันทีที่เขาพูดจบ "ก็ง่วงไม่ใช่ไง ขับรถหลับในขึ้นมาจะแย่เอา" "เป็นห่วงหนูเหรอคะ" ฉันอมยิ้มถามเขา "เปล๊า แค่เหงาเวลาไม่มีหมามากวน" ว่าจบเขาก็เดินผ่านหน้าฉันไป เอาว่ะนาทีนี้ เป็นหมาก็เอาดีกว่าไม่ได้เป็นอะไรในชีวิตเขาเลย คิกๆ
Dernier chapitre
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode51 (จบsetที่2)
หนึ่งปีผ่านไป…. หนึ่งปีผ่านไปไวเหมือนโกหก คีร่ายังจำวันแรกที่เจอกับแสนสิงหาได้เป็นอย่างดี จำได้ว่าครั้งแรกที่เจอกันระหว่างเราไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไหร่นัก คีร่าจำได้แม่นเลยว่าเธอร้องไห้เพราะกลัวแสนสิงหามาก ๆ ตอนนั้นเขามักจ้องเธอด้วยแววตาดุดดันจนเธอรู้สึกอึดอัดทำอะไรไม่ถูกได้แต่ก้มหน้าหลบสายตาของเขาอยู่อย่างนั้น ความรู้สึกของคีร่าที่มีต่อแสนสิงหา ณ ตอนนั้นคือเธอไม่ชอบเขาเลย เธอไม่ชอบผู้ชายแบบนี้ อคติของคีร่าที่มีต่อแสนสิงหาติดลบอย่างแรง แม้แต่ตอนที่ป้ากานดายื่นข้อเสนอให้คีร่ามาทำงานกับแสนสิงหา เธอก็ยังไม่อยากมา แต่เพราะอนาคตที่ดีกว่าเธอจึงจำใจเดินทางมากับเขา แต่คนอย่างแสนสิงหาโกหกปลิ้นปล้อนซะไม่มี เขาหลอกล่อให้เธอมาทำงานที่โรงแรมของเขา แต่พอเอาเข้าจริง ๆ เขากลับไม่รับเธอเข้าทำงานซะอย่างนั้น หาข้ออ้างสารพัดมาพูดจาหว่านล้อมเธอ ค่อย ๆ ตะล่อมเธอทีละนิด ทีละนิด จนเธอใจอ่อนยอมรับข้อเสนอของแสนสิงหาแล้วย้ายมาอยู่กับเขา แม้จะย้ายมาอยู่ด้วยกันแต่คีร่าก็ยังรู้สึกอคติกับแสนสิงหาเหมือนเดิมอยู่ดี ภาพจำที่เราเจอกันครั้งแรกยังติดตา ทว่า พอเวลาผ่านไป นานวันเข้า การกระทำของแสนสิงหาก็ค่อย ๆ
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode50
มื้ออาหารเย็นของพวกเราตลบอบอวลไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะที่ดังขึ้นมาเป็นระยะบ่งบอกอารมณ์ของทุกคน ณ ตอนนี้ได้เป็นอย่างดีว่ามีความสุขมากแค่ไหน คีร่ายิ้มตาหยีเป็นประกาย เธอไม่สามารถปกปิดแววตาแห่งความสุขไว้ได้เลย มันนานมากแล้วที่เธอไม่ได้สัมผัสถึงคำว่าครอบครัวที่หมายถึงครอบครัวจริง ๆ คีร่ารู้สึกขอบคุณแสนสิงหา รวมถึงพ่อและพี่ชายของเขา ที่ไม่รังเกียจผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างเธอ ยอมรับเด็กกำพร้าอย่างเธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของเขา ได้สัมผัสถึงความอบอุ่น ได้สัมผัสกับบรรยากาศที่โอบล้อมไปด้วยความสุขนี้อีกครั้ง ขอบคุณพ่อกับพี่ชายแสนสิงหาที่เอ็นดูเธอมากขนาดนี้ คีร่าซาบซึ้งใจมากเหลือเกิน ปลื้มปิติจนน้ำตาคลอเบ้า จนกระทั่งที่พ่อของแสนสิงหายื่นกล่องสร้อยคอมาให้น้ำตาที่คีร่าพยายามกลั้นไว้ก็ไหลพราก “ฮึก” “ร้องทำไม หืม” แสนสิงหาถามกลั้วหัวเราะ จุมพิตศีรษะแฟนสาวด้วยความเอ็นดูเหลือเกิน “ซาบซึ้งใจอะดิ๊ ถ้าเฮียมีเมีย ป๊าจะใจดีกับเมียเฮียแบบเมียตี๋ไหม” เฮียสามกระเซ้าเย้าแหย่คีร่า ก่อนหันไปถามประโยคหลังกับเสี่ยจรัญด้วยน้ำเสียงล้อเลียน “ไหนมึงบอกจะครองโสด” แสนสิงหาเลิกคิ้ว
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode49
เรียนทำอาหารจบมาหลายเดือนแล้วแต่แสนสิงหาไม่ยอมให้คีร่าโชว์ฝีมือของตัวเองสักที จากตอนแรกที่บอกว่าหากเธอเรียนจบ เธอสามารถทำขนมไปขายที่คาเฟ่เพื่อนของชายหนุ่มได้ ถึงตอนนี้พอเธอถามถึงเรื่องนี้อีกครั้ง แสนสิงหากลับเงียบกริบ บอกแค่ว่าให้รอก่อนอยู่อย่างนั้น คีร่าจึงเกิดอาการกระเง้ากระงอดแสนสิงหาอยู่หลายวัน แสนสิงหาพาเธอไปทานชาบูของโปรดคีร่าถึงหายโกรธเขา ทว่า วันนี้กลับมีเรื่องที่ทำให้คีร่าตื่นเต้นมาก ๆ เป็นเรื่องที่ทำให้เธอนอนไม่หลับอยู่ทั้งคืนเพราะมัวแต่คิดและกังวลว่าพ่อกับพี่ชายของแสนสิงหาจะชอบคีร่ารึเปล่า ใช่ค่ะ อย่างที่ทุกคนคิดนั่นแหละ วันนี้แสนสิงหานัดพ่อกับพี่ชายมาเจอกันที่ห้องของเราแทนการนัดเจอกันที่ร้านอาหาร เนื่องจากแสนสิงหาอยากให้คีร่าได้โชว์ฝีมือการทำอาหารมัดใจว่าที่พ่อปู่กับพี่ชายของแฟน นัยหนึ่งแสนสิงหาอยากให้พ่อกับพี่ชายมาเห็นความน่ารักของคีร่าด้วยตาของตัวเองมากกว่า อยากให้พ่อกับพี่ชายเห็นว่าผู้หญิงคนนี้น่ารักน่าเอ็นดูมากขนาดไหน “คุณพ่อกับพี่ชายคุณแสนจะมาตอนไหนคะ“ คีร่าโทรถามแสนสิงหาที่ออกไปทำงานยังไม่กลับ ขณะที่ตอนนี้เป็นเวลาสี่โมงกว่าแล้ว คีร่าค่อนข้างกังวลเล็กน้อย
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode48
“คุณแสนจะไม่ทิ้งหนูใช่ไหม” ริมฝีปากแบะคว่ำ น้ำตาแทบไหลออกมาอยู่รอมร่อ แค่คิดว่าวันหนึ่งชีวิตของเธอไม่มีแสนสิงหาอยู่ด้วยกัน หัวใจเจ้ากรรมของเธอก็เหมือนจะขาดรอน ๆ ทั้งที่ก่อนหน้าไม่มีแสนสิงหาคีร่ายังอยู่มาได้ หากแต่ตอนนี้ที่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป คีร่าไม่มีแสนสิงหาไม่ได้จริง ๆ “อย่าทิ้งหนูได้ไหม อย่ารำคาญหนูเลยนะ หนูจะเป็นเด็กดีไม่ทำให้คุณแสนต้องปวดหัว หนูจะเชื่อฟังคุณแสนทุกอย่าง หนูไม่อยากให้คุณแสนเบื่อหนู หนูไม่อยากโดนคุณแสนทิ้ง” “เด็กน้อย” หัวใจแกร่งอ่อนยวบไปหมด คำพูดของเธอถือว่าเป็นคำบอกรักได้รึเปล่านะเพราะตอนนี้แสนสิงหาน่ะรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังลอยอยู่ยังไงอย่างนั้น มีเมียเด็กนี่มันรู้สึกกระชุ่มกระชวยหัวใจแบบนี้เองสินะ “อย่าทิ้งหนูเลยนะ หนูไม่มีใคร หนูมีแค่คุณแสน” ยังอ้อนวอนแสนสิงหาทั้งน้ำตาและจะไม่หยุดอ้อนวอนเขาง่าย ๆ จนกว่าเขาจะตอบตกลงและสัญญากับเธอว่าจะไม่ทิ้งกัน การมีแสนสิงหาอยู่ในชีวิตทำให้คีร่าลืมการใช้ชีวิตคนเดียวจนหมดสิ้น เธอจำตัวเองตอนอยู่คนเดียวไม่ได้แล้วจริง ๆ หากแต่มีความรู้สึกหนึ่งที่ยังเด่นชัดในความรู้สึก คือความรู้สึกโดดเดี่ยว ชีวิตที่ต้องอยู่คน
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode47
”กะ กู“ ตินอ้ำอึ้งพูดไม่ออกด้วยไม่คิดว่าแสนสิงหาจะเดินเข้ามาได้ยินในสิ่งที่ตัวเองพูดกับคีร่า แววตาของแสนสิงหาที่มองมายังตินลุกโชติช่วงราวกับมีกองไฟกองใหญ่อยู่ในนั้น “คีร่าทำอะไรให้มึงเหรอ มึงถึงได้พูดจาดูถูกเหยียดหยามเธอขนาดนั้น” แสนสิงหาข่มอารมณ์เค้นเสียงถาม ยิ่งได้ยินเสียงสะอื้นของคนข้าง ๆ ดังขึ้นมากเท่าไหร่ก็ยิ่งสะท้านเข้ามาในใจของแสนสิงหามากขึ้นเท่านั้น เธอคนนี้ที่ไม่เคยคิดร้ายกับใคร แล้วเหตุใดคนอื่นถึงได้คอยแต่ทำร้ายเธออยู่ร่ำไปกัน “หรือแค่เพราะมึงชอบเธอเท่านั้น” แสนสิงหาเหยียดยิ้มอย่างรู้ทัน มองออกตั้งนานแล้วว่าไอ้ตินมันสนใจคีร่าอยู่ พอคีร่าไม่เล่นด้วยก็คงรู้สึกเสียหน้าเกิดความรู้สึกอยากเอาชนะขึ้นมา แต่มันไม่หน้าตัวเมียไปหน่อยเหรอวะกับสิ่งที่มันทำ กับผู้หญิงก็ไม่เว้นหรือไง “เหตุผลที่มึงดูถูกเธอ เหยียบย้ำเธอแค่เพราะว่าเธอไม่เล่นด้วยกับมึงเนี่ยนะ” “เหอะ” ตินเค้นหัวเราะเยาะออกมา มองคีร่าอย่างดูแคลนอีกครั้ง “ผู้หญิงเข้าหากูมากมาย เพียบพร้อมทั้งหน้าตาทั้งเงินทอง ทำไมกูต้องอยากได้ผู้หญิงของมึงกัน ก็แค่ผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้า จนก็จน น่าขยะแขยงจะตาย” ผัวะ “ว้าย คุ
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode46
“แกรู้จักรึเปล่าคีร่า” คีร่าส่ายหน้าเล็กน้อย ตอนนี้สมองของเธอแทบไม่รับรู้สิ่งใดแล้วราวกับโลกรอบตัวได้หยุดหมุนไปชั่วขณะ ในหัวมันเต็มไปด้วยภาพของแสนสิงหากับผู้หญิงคนนั้นที่เดินกอดแขนหัวเราะต่อกระซิกกัน “อ้าว งั้นแกจะนั่งเฉยอยู่ทำไม เดินเข้าไปถามให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย” ฟ้าฉุนขึ้นมา แทบจะลุกขึ้นมาลากแขนคีร่าให้เข้าไปถามแสนสิงหาตรง ๆ ดีที่ข้าวปั้นห้ามไว้ได้ทันส่งสายตาปรามให้ฟ้าหยุดโวยวาย “อาจจะเป็นเพื่อนของเขาก็ได้ คีร่าอย่าคิดมากเลยนะ” กลายเป็นว่าคนที่เคยแอบชอบคีร่าเป็นคนเดียวกันกับตอนนี้ที่กำลังปลอบให้เธอใจเย็น ข้าวปั้นจะใช้โอกาสนี้พูดให้ร้ายแสนสิงหา ให้คีร่ากับเขาคนนั้นผิดใจกันมากกว่าเดิมก็ได้ ส่วนตัวเขาก็เป็นอัศวินคอยปลอบโยนคีร่าให้หายจากความเศร้า เร่งทำคะแนนในตอนที่คีร่ากับแสนสิงหากำลังมีปัญหากัน แต่ทว่าข้าวปั้นไม่อยากทำอย่างนั้น เขาไม่ได้เห็นแก่ตัวขนาดนั้น สิ่งเดียว ณ ตอนนี้ที่ข้าวปั้นปรารถนาต่อคีร่า คือการที่เขาได้เห็นว่าเธอมีความสุข ข้าวปั้นไม่ได้ยอมแพ้ เขาแค่ยอมรับ การได้อยู่ในสถานะเพื่อนของเธอมันก็ไม่ได้แย่เลยสักนิด อีกทั้งยังยั่งยืนไม่เหมือนคนรักที่มีวันเลิกรากัน ”ขอบ
Vous vous intéresseriez aussi à
สาววิศวะ กับ หนุ่มบริหาร
กาแฟหอมกรุ่น10.0K Vuesหลงกลรัก รุ่นพี่วิศวะข้างห้อง
ชาไทยเย็น22.1K Vuesปักใจรักคนเย็นชา (Bad Heart)
ซีซั่นฟิน11.1K VuesMEAKHA | คลั่งรักร้ายนายเย็นชา
6RICH 13.0K Vuesพื้นที่หวงรัก Zone W_I
Baby_Snow1.6K VuesEngineering love : รักอันธพาล
ยีนเด่น931 Vuesนิยายชุดแม่สื่อ ตอน แม่สื่อสาว (FIRST & DREAME) - 1
MIROTIC MOMENT/EROTIC MOMENT/Prypradhana359 VuesKAY ซีรีย์ 2 | รักสุดท้ายของนายเจ้าชู้
RiTAA1.6K Vues
