Se connecterPartager
Episode8
Date de publication:
2026-11-11 23:58:44"นอนด้วยนะคะ ให้หนูนอนด้วยเถอะน้า" ฉันพูดพลางเขย่าแขนอาจารย์เถื่อนด้วยใบหน้าออดอ้อน ขอร้องอ้อนวอนจะนอนกับเขาให้ได้ในคืนนี้
"ไสหัวเข้าห้องของเธอไป" อาจารย์เถื่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งพยายามแกะมือของฉันให้พ้นจากแขนของเขา ตอนนี้ฉันกับอาจารย์เถื่อนเรายืนทะเลาะกันอยู่หน้าห้องหลังจากกลับมาจากบ้านของพี่เจส ฉันขอนอนกับเขา แต่ทว่าเขากลับไม่ให้ฉันนอนด้วยแถมยังไล่กันอย่างกับหมูกับหมา "สัญญาแค่นอนอย่างเดียว" ฉันยื่นนิ้วก้อยไปตรงหน้าของคนตัวโต แต่อาจารย์เถื่อนกลับปัดมือฉันทิ้งอย่างไม่ใยดี "อย่าให้ฉันรำคาญเธอไปมากกว่านี้ แค่นี้มันก็เกินพอแล้ว" อาจารย์เถื่อนกดเสียงต่ำข่มอารมณ์ไว้ จนฉันต้องจำยอม ยอมเดินหันหลังกลับมาเข้าห้องนอนของตัวเอง เมื่อเข้าห้องมาได้ฉันก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรออกหาเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของฉัน รอไม่นานปลายสายก็กดรับ "อ่าส์ อื้อ" ไม่ทันที่ฉันจะพูดอะไรเสียงครางของปลายสายก็ดังเล็ดลอดออกมา ฉัน: อีทุเรศ ขนุน: เดี๋ยวโทรกลับ เอากับผัวก่อน ตู้ด ว่าจบมันก็กดตัดสายฉันไป ฉันส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมระอาเพื่อนตัวดี ฉันล่ะเกลียดมันจริงๆ อีขนุนหนัง อีคนมีผัว..... ฉันนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงนอนกว้าง รอเวลาที่ฉันจะแอบไปหาอาจารย์เถื่อน กลางดึก ฉันลุกจากที่นอนหยิบกุญแจออกจากห้อง เดินมาหน้าห้องของอาจารย์เถื่อนฉันใช้กุญแจที่หยิบติดมือมา ไขเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของเขา ย่องเบาๆไปหาคนที่กำลังนอนหลับขึ้นไปนอนกอดเขาจากด้านหลัง ฉันสูดดมกลิ่นกายของอาจารย์เถื่อนอย่างคนโรคจิต กลิ่นของเขามันหอมชื่นใจจริงๆนะ ตุ้บ "อะโอ้ย" ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเมื่อรู้สึกถึงแรงกระแทกอะไรบางอย่าง ก่อนจะลืมตามองก็พบว่าตอนนี้ตัวฉันเองนอนอยู่บนพื้นห้อง แหงนหน้าขึ้นมองก็พบว่าอาจารย์เถื่อนยังคงนอนหลับตาพริ้ม แล้วฉันตกลงมาจากเตียงได้ยังไง.... ฉันเก็บความสงสัยเอาไว้ก่อนจะพยุงตัวเองออกมาจากห้องอาจารย์เถื่อนก่อนที่เขาจะตื่นนอน ฉันขับรถกลับมาบ้านตัวเอง อาบน้ำแต่งตัวเตรียมจะไปมหาลัย ฉันแวะมารับขนุนที่คอนโดของผัวมัน เมื่อเห็นสภาพของขนุนฉันก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ สภาพของมันยับเยินเหมือนโดนรุมโทรมมายังไงยังงั้น "โห่ว สภาพ" ขนุนไหวไหล่อย่างไม่แยแสต่อคำพูดของฉันพิงหลังไปกับเบาะรถอย่างคนหมดแรง "ผัวมึงรุนแรงขนาดนี้เลยเหรอวะ" "เห็นสภาพกูแบบไหน ก็แบบนั้นแหละ" มันตอบฉันแล้วถอนหายใจออกมา "มดลูกพังหมดแล้วมั้ง" ฉันว่าก่อนจะทำหน้าสยดสยองเมื่อนึกถึงตอนที่ผัวมันรัวเอวใส่มัน "สภาพยังดีอยู่" "ไปตรวจบ้าง" "เลิกพูดแล้วขับรถไปขอนอนหน่อย ยังไม่ได้นอนเลย" เมื่อได้ยินเพื่อนพูดแบบนั้นฉันก็เงียบไปทันที ก่อนจะขับรถมามหาลัย ฉันกับขนุนเดินทอดน่องไปตามทางเดินก่อนจะหยุดชะงักเมื่อมีกลุ่มรุ่นพี่ผู้ชายมาดักหน้าไว้ "มีอะไรคะ" ฉันถามด้วยความไม่พอใจเชิดหน้าขึ้นอย่างคนหยิ่งยโส "ขอไลน์หน่อยครับ" รุ่นพี่คนแรกพูดก่อนจะยื่นโทรศัพท์มือถือราคาแพงมาตรงหน้าฉัน "ไม่มีค่ะ แล้วช่วยหลีกทางด้วยสายแล้วต้องรีบไปเรียน" "พี่จะหลีกทางให้ก็ต่อเมื่อน้องวาวาให้ไลน์พี่เท่านั้น" รุ่นพี่คนที่หนึ่งไม่ยอมหลีกทางให้ฉันพยายามเดินเข้ามาหาตัวฉัน "ถอยไปค่ะพี่ หนูสองคนรีบไปเรียน" ขนุนเอ่ยบอกก่อนจะยื่นมือมาจับมือฉันแน่น "อย่าเล่นตัวหน่อยเลยน้อง เพื่อนพี่ขอก็ให้ๆไป" รุ่นพี่คนที่สองพูดขึ้น "ไม่ชอบ จำเป็นต้องให้ไหมคะ" ฉันเอียงคอถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง "คิดว่าสวยมากเหรอ" "ถ้าหนูไม่สวยพี่คงไม่มายืนอยู่ตรงนี้" ฉันยิ้มเย้นหยันมองหน้าพวกเขา "มีอะไรกัน" จู่ๆก็มีเสียงทรงพลังดังมาจากทางด้านหลังทำให้พวกเราต้องหันไปมอง เห็นอาจารย์เถื่อนกำลังเดินมาทางฉันด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง เขาเดินมาหยุดยืนข้างฉันก่อนจะถามคนพวกนั้นอีกครั้ง "มีอะไร" "ปะ เปล่าครับ" พวกมันตอบเสียงสั่นก่อนจะพากันเดินออกไป อาจารย์เถื่อนมองหน้าฉันก่อนจะเดินผ่านหน้าฉันไป ฉันไม่รอช้ารีบเดินตามเขาไปติดๆ "อาจารย์ต้องรีบรับรักหนูแล้วนะคะ เห็นไหมว่าหนูฮอตขนาดไหน" ฉันพูดพลางมองหน้าอาจารย์เถื่อนแบบยิ้มๆ "..........." "ไม่ได้ยินที่หนูพูดเหรอคะ" "ได้ยิน" "แล้วทำไมไม่ตอบ" "ขี้เกียจ" ฉันกลอกตามองบนทันทีที่อาจารย์เถื่อนพูดจบ "ไม่เรียนนะคะวันนี้" "ทำไม" อาจารย์เถื่อนหยุดเดินก่อนจะหันมาถามฉัน "ขี้เกียจ" ว่าจบฉันก็จับมือขนุนเดินออกมาจากตรงนั้นทันที ฉันกับขนุนขับรถมายังห้างสรรพสินค้าหาไอศกรีมกินกัน "เมื่อไหร่มึงจะเลิกชอบอาจารย์สักที เพื่อนผัวกูหล่อๆทั้งนั้นเดี๋ยวกูติดต่อให้" ขนุนถามพลางมองหน้าฉันอย่างจริงจัง "ไม่มีทางอะ มึงก็รู้คนแบบกูไม่มีทางเปลี่ยนใจจากอะไรง่ายๆ" ฉันตอบมันด้วยน้ำเสียงที่จริงจังไม่แพ้กัน "ไม่เห็นเขาจะสนใจมึงสักนิด" "มันเรื่องของเขา" ฉันตอบอย่างไม่ใส่ใจมากนัก เย็นฉันก็มาส่งขนุนที่คอนโดผัวมันตามเดิมก่อนจะขับรถกลับมาบ้าน มาถึงก็เห็นรถอาจารย์เถื่อนจอดอยู่หน้าบ้านฉัน เขามาบ้านฉันทำไมกัน หรือว่าเขาคิดถึงฉันจนอดใจไม่ไหวถึงขนาดมารอฉันถึงที่บ้าน ฉันไม่รอช้ารีบเปิดประตูรถลงจากรถเดินเข้าบ้านมาทันที "ที่รัก" ฉันตะโกนเสียงดังลั่นบ้านก่อนจะเดินไปหย่อนก้นนั่งลงโซฟาข้างๆอาจารย์เถื่อน "คิดถึงจนขนาดมาหาหนูถึงที่บ้านเลยเหรอคะ" ฉันถามพลางมองหน้าเขาตาปริบๆ "หลงตัวเอง" "แน่นอน" ฉันตอบก่อนจะหันไปมองพ่อที่นั่งมองฉันด้วยสายตาที่เอือมระอาฉันเต็มที "พ่อนั่งอยู่ทำไมอะ พ่อไปสิหนูจะสวีทกับแฟน" "อีเด็กคนนี้" พ่อส่ายหน้าให้ฉันอย่างเอือมระอาก่อนจะลุกเดินออกไป "ฉันจะกลับแล้ว" พรึบ "ลงไปวาวา" ฉันขึ้นคล่อมอาจารย์เถื่อนด้วยความไวเมื่อเขากำลังจะลุกเดินออกไปตามพ่อฉันอีกคน "ไม่ลง เมื่อคืนนอนหลับสบายไหมคะ" ฉันถามพลางยกแขนตวัดโอบรอบคออาจารย์เถื่อนไว้ "ทำไม" "ถามดู" "ทำไมถึงแรดขนาดนี้" "เป็นคำชมใช่ไหมคะ" "หึ" "เมื่อไหร่จะรับรักกันสักที ทำแบบนี้รู้รึเปล่าหนูเจ็บหัวใจ รักกันหน่อยไหม รักหนูทีพี่เถื่อนคนดีของหนู" ฉันเอ่ยเสียงหวานสรรพนามที่เคยใช้เรียกเขาก็เปลี่ยนไป "..........." อาจารย์เถื่อนมองหน้าฉันนิ่งไปทันที เมื่อสรรพนามที่ฉันใช้เรียกเขามันเปลี่ยนไป จู่ๆ อาจารย์เถื่อนก็กระชากคอฉันเข้าหาประกบปากเขาจูบปากฉันอย่างดูดดื่ม ลิ้นของเราทั้งสองหยอกเย้ากันอยู่ในโพลงปากจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบ "อดใจไม่ไหวถึงขนาดกระชากหนูไปจูบเลยเหรอคะ" ฉันถามแบบยิ้มๆ มองหน้าคนตัวโต "เอ่อ ออ" "เตียงนอนหนูกว้าง เราลองไปนอนด้วยกันสักสองสามครั้งดีไหม" "อีเด็กบ้าเอ้ย" อาจารย์เถื่อนผลักฉันออกจากตักของเขาก่อนที่เขาจะเดินหน้าแดงออกจากบ้านฉันไป ฉันลุกเดินตามเขามาติดๆ "ถ้าสองสามครั้งไม่พอ หนูเบิ้ลให้ได้นะคะ" "โว้ย ไสหัวไป" "ไสเข้าไปอยู่ในหัวใจได้ไหมคะ" "ฉันจะกลับบ้านแล้ว อ๊ะ" "อาจารย์เถื่อน" ฉันเรียกชื่อเขาเสียงดังลั่นด้วยความตกใจ เมื่อเขาเดินชนเสาหน้าบ้านฉันเต็มๆ เขาเขินหรือว่าอะไร?? ตอบฉันที
Dernier chapitre
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode51 (จบsetที่2)
หนึ่งปีผ่านไป…. หนึ่งปีผ่านไปไวเหมือนโกหก คีร่ายังจำวันแรกที่เจอกับแสนสิงหาได้เป็นอย่างดี จำได้ว่าครั้งแรกที่เจอกันระหว่างเราไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไหร่นัก คีร่าจำได้แม่นเลยว่าเธอร้องไห้เพราะกลัวแสนสิงหามาก ๆ ตอนนั้นเขามักจ้องเธอด้วยแววตาดุดดันจนเธอรู้สึกอึดอัดทำอะไรไม่ถูกได้แต่ก้มหน้าหลบสายตาของเขาอยู่อย่างนั้น ความรู้สึกของคีร่าที่มีต่อแสนสิงหา ณ ตอนนั้นคือเธอไม่ชอบเขาเลย เธอไม่ชอบผู้ชายแบบนี้ อคติของคีร่าที่มีต่อแสนสิงหาติดลบอย่างแรง แม้แต่ตอนที่ป้ากานดายื่นข้อเสนอให้คีร่ามาทำงานกับแสนสิงหา เธอก็ยังไม่อยากมา แต่เพราะอนาคตที่ดีกว่าเธอจึงจำใจเดินทางมากับเขา แต่คนอย่างแสนสิงหาโกหกปลิ้นปล้อนซะไม่มี เขาหลอกล่อให้เธอมาทำงานที่โรงแรมของเขา แต่พอเอาเข้าจริง ๆ เขากลับไม่รับเธอเข้าทำงานซะอย่างนั้น หาข้ออ้างสารพัดมาพูดจาหว่านล้อมเธอ ค่อย ๆ ตะล่อมเธอทีละนิด ทีละนิด จนเธอใจอ่อนยอมรับข้อเสนอของแสนสิงหาแล้วย้ายมาอยู่กับเขา แม้จะย้ายมาอยู่ด้วยกันแต่คีร่าก็ยังรู้สึกอคติกับแสนสิงหาเหมือนเดิมอยู่ดี ภาพจำที่เราเจอกันครั้งแรกยังติดตา ทว่า พอเวลาผ่านไป นานวันเข้า การกระทำของแสนสิงหาก็ค่อย ๆ
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode50
มื้ออาหารเย็นของพวกเราตลบอบอวลไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะที่ดังขึ้นมาเป็นระยะบ่งบอกอารมณ์ของทุกคน ณ ตอนนี้ได้เป็นอย่างดีว่ามีความสุขมากแค่ไหน คีร่ายิ้มตาหยีเป็นประกาย เธอไม่สามารถปกปิดแววตาแห่งความสุขไว้ได้เลย มันนานมากแล้วที่เธอไม่ได้สัมผัสถึงคำว่าครอบครัวที่หมายถึงครอบครัวจริง ๆ คีร่ารู้สึกขอบคุณแสนสิงหา รวมถึงพ่อและพี่ชายของเขา ที่ไม่รังเกียจผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างเธอ ยอมรับเด็กกำพร้าอย่างเธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของเขา ได้สัมผัสถึงความอบอุ่น ได้สัมผัสกับบรรยากาศที่โอบล้อมไปด้วยความสุขนี้อีกครั้ง ขอบคุณพ่อกับพี่ชายแสนสิงหาที่เอ็นดูเธอมากขนาดนี้ คีร่าซาบซึ้งใจมากเหลือเกิน ปลื้มปิติจนน้ำตาคลอเบ้า จนกระทั่งที่พ่อของแสนสิงหายื่นกล่องสร้อยคอมาให้น้ำตาที่คีร่าพยายามกลั้นไว้ก็ไหลพราก “ฮึก” “ร้องทำไม หืม” แสนสิงหาถามกลั้วหัวเราะ จุมพิตศีรษะแฟนสาวด้วยความเอ็นดูเหลือเกิน “ซาบซึ้งใจอะดิ๊ ถ้าเฮียมีเมีย ป๊าจะใจดีกับเมียเฮียแบบเมียตี๋ไหม” เฮียสามกระเซ้าเย้าแหย่คีร่า ก่อนหันไปถามประโยคหลังกับเสี่ยจรัญด้วยน้ำเสียงล้อเลียน “ไหนมึงบอกจะครองโสด” แสนสิงหาเลิกคิ้ว
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode49
เรียนทำอาหารจบมาหลายเดือนแล้วแต่แสนสิงหาไม่ยอมให้คีร่าโชว์ฝีมือของตัวเองสักที จากตอนแรกที่บอกว่าหากเธอเรียนจบ เธอสามารถทำขนมไปขายที่คาเฟ่เพื่อนของชายหนุ่มได้ ถึงตอนนี้พอเธอถามถึงเรื่องนี้อีกครั้ง แสนสิงหากลับเงียบกริบ บอกแค่ว่าให้รอก่อนอยู่อย่างนั้น คีร่าจึงเกิดอาการกระเง้ากระงอดแสนสิงหาอยู่หลายวัน แสนสิงหาพาเธอไปทานชาบูของโปรดคีร่าถึงหายโกรธเขา ทว่า วันนี้กลับมีเรื่องที่ทำให้คีร่าตื่นเต้นมาก ๆ เป็นเรื่องที่ทำให้เธอนอนไม่หลับอยู่ทั้งคืนเพราะมัวแต่คิดและกังวลว่าพ่อกับพี่ชายของแสนสิงหาจะชอบคีร่ารึเปล่า ใช่ค่ะ อย่างที่ทุกคนคิดนั่นแหละ วันนี้แสนสิงหานัดพ่อกับพี่ชายมาเจอกันที่ห้องของเราแทนการนัดเจอกันที่ร้านอาหาร เนื่องจากแสนสิงหาอยากให้คีร่าได้โชว์ฝีมือการทำอาหารมัดใจว่าที่พ่อปู่กับพี่ชายของแฟน นัยหนึ่งแสนสิงหาอยากให้พ่อกับพี่ชายมาเห็นความน่ารักของคีร่าด้วยตาของตัวเองมากกว่า อยากให้พ่อกับพี่ชายเห็นว่าผู้หญิงคนนี้น่ารักน่าเอ็นดูมากขนาดไหน “คุณพ่อกับพี่ชายคุณแสนจะมาตอนไหนคะ“ คีร่าโทรถามแสนสิงหาที่ออกไปทำงานยังไม่กลับ ขณะที่ตอนนี้เป็นเวลาสี่โมงกว่าแล้ว คีร่าค่อนข้างกังวลเล็กน้อย
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode48
“คุณแสนจะไม่ทิ้งหนูใช่ไหม” ริมฝีปากแบะคว่ำ น้ำตาแทบไหลออกมาอยู่รอมร่อ แค่คิดว่าวันหนึ่งชีวิตของเธอไม่มีแสนสิงหาอยู่ด้วยกัน หัวใจเจ้ากรรมของเธอก็เหมือนจะขาดรอน ๆ ทั้งที่ก่อนหน้าไม่มีแสนสิงหาคีร่ายังอยู่มาได้ หากแต่ตอนนี้ที่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป คีร่าไม่มีแสนสิงหาไม่ได้จริง ๆ “อย่าทิ้งหนูได้ไหม อย่ารำคาญหนูเลยนะ หนูจะเป็นเด็กดีไม่ทำให้คุณแสนต้องปวดหัว หนูจะเชื่อฟังคุณแสนทุกอย่าง หนูไม่อยากให้คุณแสนเบื่อหนู หนูไม่อยากโดนคุณแสนทิ้ง” “เด็กน้อย” หัวใจแกร่งอ่อนยวบไปหมด คำพูดของเธอถือว่าเป็นคำบอกรักได้รึเปล่านะเพราะตอนนี้แสนสิงหาน่ะรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังลอยอยู่ยังไงอย่างนั้น มีเมียเด็กนี่มันรู้สึกกระชุ่มกระชวยหัวใจแบบนี้เองสินะ “อย่าทิ้งหนูเลยนะ หนูไม่มีใคร หนูมีแค่คุณแสน” ยังอ้อนวอนแสนสิงหาทั้งน้ำตาและจะไม่หยุดอ้อนวอนเขาง่าย ๆ จนกว่าเขาจะตอบตกลงและสัญญากับเธอว่าจะไม่ทิ้งกัน การมีแสนสิงหาอยู่ในชีวิตทำให้คีร่าลืมการใช้ชีวิตคนเดียวจนหมดสิ้น เธอจำตัวเองตอนอยู่คนเดียวไม่ได้แล้วจริง ๆ หากแต่มีความรู้สึกหนึ่งที่ยังเด่นชัดในความรู้สึก คือความรู้สึกโดดเดี่ยว ชีวิตที่ต้องอยู่คน
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode47
”กะ กู“ ตินอ้ำอึ้งพูดไม่ออกด้วยไม่คิดว่าแสนสิงหาจะเดินเข้ามาได้ยินในสิ่งที่ตัวเองพูดกับคีร่า แววตาของแสนสิงหาที่มองมายังตินลุกโชติช่วงราวกับมีกองไฟกองใหญ่อยู่ในนั้น “คีร่าทำอะไรให้มึงเหรอ มึงถึงได้พูดจาดูถูกเหยียดหยามเธอขนาดนั้น” แสนสิงหาข่มอารมณ์เค้นเสียงถาม ยิ่งได้ยินเสียงสะอื้นของคนข้าง ๆ ดังขึ้นมากเท่าไหร่ก็ยิ่งสะท้านเข้ามาในใจของแสนสิงหามากขึ้นเท่านั้น เธอคนนี้ที่ไม่เคยคิดร้ายกับใคร แล้วเหตุใดคนอื่นถึงได้คอยแต่ทำร้ายเธออยู่ร่ำไปกัน “หรือแค่เพราะมึงชอบเธอเท่านั้น” แสนสิงหาเหยียดยิ้มอย่างรู้ทัน มองออกตั้งนานแล้วว่าไอ้ตินมันสนใจคีร่าอยู่ พอคีร่าไม่เล่นด้วยก็คงรู้สึกเสียหน้าเกิดความรู้สึกอยากเอาชนะขึ้นมา แต่มันไม่หน้าตัวเมียไปหน่อยเหรอวะกับสิ่งที่มันทำ กับผู้หญิงก็ไม่เว้นหรือไง “เหตุผลที่มึงดูถูกเธอ เหยียบย้ำเธอแค่เพราะว่าเธอไม่เล่นด้วยกับมึงเนี่ยนะ” “เหอะ” ตินเค้นหัวเราะเยาะออกมา มองคีร่าอย่างดูแคลนอีกครั้ง “ผู้หญิงเข้าหากูมากมาย เพียบพร้อมทั้งหน้าตาทั้งเงินทอง ทำไมกูต้องอยากได้ผู้หญิงของมึงกัน ก็แค่ผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้า จนก็จน น่าขยะแขยงจะตาย” ผัวะ “ว้าย คุ
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode46
“แกรู้จักรึเปล่าคีร่า” คีร่าส่ายหน้าเล็กน้อย ตอนนี้สมองของเธอแทบไม่รับรู้สิ่งใดแล้วราวกับโลกรอบตัวได้หยุดหมุนไปชั่วขณะ ในหัวมันเต็มไปด้วยภาพของแสนสิงหากับผู้หญิงคนนั้นที่เดินกอดแขนหัวเราะต่อกระซิกกัน “อ้าว งั้นแกจะนั่งเฉยอยู่ทำไม เดินเข้าไปถามให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย” ฟ้าฉุนขึ้นมา แทบจะลุกขึ้นมาลากแขนคีร่าให้เข้าไปถามแสนสิงหาตรง ๆ ดีที่ข้าวปั้นห้ามไว้ได้ทันส่งสายตาปรามให้ฟ้าหยุดโวยวาย “อาจจะเป็นเพื่อนของเขาก็ได้ คีร่าอย่าคิดมากเลยนะ” กลายเป็นว่าคนที่เคยแอบชอบคีร่าเป็นคนเดียวกันกับตอนนี้ที่กำลังปลอบให้เธอใจเย็น ข้าวปั้นจะใช้โอกาสนี้พูดให้ร้ายแสนสิงหา ให้คีร่ากับเขาคนนั้นผิดใจกันมากกว่าเดิมก็ได้ ส่วนตัวเขาก็เป็นอัศวินคอยปลอบโยนคีร่าให้หายจากความเศร้า เร่งทำคะแนนในตอนที่คีร่ากับแสนสิงหากำลังมีปัญหากัน แต่ทว่าข้าวปั้นไม่อยากทำอย่างนั้น เขาไม่ได้เห็นแก่ตัวขนาดนั้น สิ่งเดียว ณ ตอนนี้ที่ข้าวปั้นปรารถนาต่อคีร่า คือการที่เขาได้เห็นว่าเธอมีความสุข ข้าวปั้นไม่ได้ยอมแพ้ เขาแค่ยอมรับ การได้อยู่ในสถานะเพื่อนของเธอมันก็ไม่ได้แย่เลยสักนิด อีกทั้งยังยั่งยืนไม่เหมือนคนรักที่มีวันเลิกรากัน ”ขอบ
Vous vous intéresseriez aussi à
เมียเสือ
นิยายของเนม15.1K Vuesลวงรักวิศวะเถื่อน
Re-match I รีแมทช์193.9K Vuesหาชู้รุมเมีย (NC20+)
สนามอารมณ์20.3K VuesCrazy in love วิศวะคลั่งรัก (เจเจ) NC18+
เรนเดียร์ B-5216.0K Vuesเมียดื้อของเฮียโซล
เอวาริณ ชาริณ46.7K VuesSecret คุณอาที่แปลว่ารัก
Tiwa543 VuesBe cruel ผู้ชายร้ายกาจคนนี้เป็นของเธอ
ช่อเอื้องสีเหลือง6.7K VuesSecret คุณอาที่แปลว่าร้าย
Tiwa80 Vues
