Se connecterPartager
กรงและการชน
Date de publication:
2026-06-24 22:11:57
Dernier chapitre
ความปรารถนาที่ควบคุมไม่ได้ ยินดีต้อนรับกลับมา
ลิโอรา"ลิโอรา! เสร็จหรือยัง? เราต้องรีบไปแล้วนะถ้าอยากไปรับแคสเซียนให้ทันเวลา!"คามาระตะโกนมาจากโถงทางเดิน เสียงของเธอดังก้องไปทั่วห้องพักหอพักเล็กๆ ของเราราวกับเสียงสัญญาณเตือนภัย ฉันรีบลุกจากเตียงแล้วคว้ากุญแจกับโทรศัพท์มาถือไว้ หัวใจของฉันเต้นรัวเร็วกว่าปกติไปแล้ว"กำลังไป!" ฉันตะโกนตอบกลับไป ฉันหันไปมองกระจกเป็นครั้งสุดท้าย ผมของฉันรวบเป็นหางม้าธรรมดาๆ และฉันสวมเสื้อสเวตเตอร์สีฟ้าอ่อนตัวโปรดคู่กับกางเกงยีนส์ ไม่มีอะไรพิเศษหรอก ฉันไม่อยากดูเหมือนตั้งใจแต่งตัวมากเกินไป ทั้งที่จริงๆ แล้วฉันเฝ้ารอวันนี้มาเป็นสัปดาห์แล้วคามาระยืนรออยู่ตรงประตูพลางเคาะเท้าอย่างใจจดใจจ่อ เธอตื่นเต้นมาก แคสเซียน พี่ชายของเธอกำลังจะมาที่มหาวิทยาลัยในช่วงสุดสัปดาห์ที่มีการแข่งขันอเมริกันฟุตบอลนัดสำคัญ และเธอก็เอาแต่พูดถึงเรื่องนี้ไม่หยุด สำหรับเธอ เขาเป็นแค่พี่ชายและนักกีฬาคนเก่ง แต่สำหรับฉัน เขาคือคนที่ฉันแอบชอบมาตั้งแต่สมัยมัธยมเรารีบลงบันไดแล้วขึ้นรถคันเก่าของคามาระ การเดินทางไปสนามบินใช้เวลาประมาณสามสิบนาที ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างตลอดทาง พยายามทำตัวให้ดูใจเย็น แต่ในท้องกลับรู้สึกปั่นป่วนเหมือนมีผีเสื้
ความปรารถนาที่ควบคุมไม่ได้ การตกจากความรุ่งโรจน์
ขณะที่ปืนมินิกันของโดรนระดมยิงใส่ทางเดินลอยฟ้าจนพังยับเยิน โครงสร้างเหล็กก็ส่งเสียงลั่นและหักสะบั้นราวกับไม้จิ้มฟัน โรสรู้สึกถึงภาวะไร้น้ำหนักอันน่าสะพรึงกลัวเมื่อพื้นกระจกใต้รองเท้าบูตของเธอหายวับไปเธอไม่มีเวลาแม้แต่จะกรีดร้องด้วยซ้ำมือที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าคว้าหมับเข้าที่ด้านหลังเสื้อเกราะยุทธวิธีของเธอ ดีเอโกใช้แรงมหาศาลกระชากตัวเธอเข้าหาขณะที่ทั้งคู่กำลังร่วงหล่น พร้อมกับบิดตัวกลางอากาศ แทนที่จะดิ่งพสุธาลงสู่พื้นถนนเบื้องล่างซึ่งสูงถึงสี่สิบชั้น ทั้งคู่กลับกระแทกเข้ากับกลุ่มสายเคเบิลหุ้มฉนวนสำหรับงานซ่อมบำรุงที่ขึงอยู่ใต้โครงสร้างสะพาน แรงกระแทกทำให้ลมหายใจของโรสแทบขาดห้วง เธอหอบหายใจพลางใช้มือตะกุยสายเคเบิลหุ้มยางหนาๆ นั้นอย่างตื่นตระหนก ดีเอโกอยู่เคียงข้างเธอ ขาที่ยาวของเขาเกี่ยวรั้งไว้กับสายเคเบิล เสื้อที่ขาดวิ่นของเขาปลิวสะบัดท่ามกลางพายุ สายฝนสาดซัดเข้าใส่จนทั้งคู่เปียกปอนไปถึงกระดูกในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีเบื้องบน ทางเดินลอยฟ้าพังถล่มลงมาอย่างสิ้นเชิง เศษกระจกและเหล็กกล้าร่วงหล่นลงสู่ความมืดมิดเบื้องล่างราวกับหิมะถล่มที่ส่งเสียงคำรามกึกก้อง โดรนหมุนตัวกลับมา ลำแสงสปอตไล
ความปรารถนาที่ควบคุมไม่ได้ ริมขอบเหว
ดิเอโกถอนตัวออกจากร่างของเธอ ผิวหนังชุ่มไปด้วยเหงื่อขณะที่เขาประคองให้รองเท้าบูทของโรสแตะพื้นคอนกรีตเย็นเฉียบตรงชานพักบันได ไม่มีเวลาสำหรับคำพูดหรือความละเมียดละไมในการตั้งสติ ทั้งคู่รีบสวมเสื้อผ้ากลับเข้าที่อย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ โรสจัดเสื้อเกราะยุทธวิธีพลางใช้นิ้วเสยปอยผมที่เปียกชื้นไปทัดหู ส่วนดิเอโกชักอาวุธออกจากซอง สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นแววตาของนักฆ่าที่พร้อมจะปลิดชีพศัตรูในทันที"กี่คน?" โรสกระซิบถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแทบเป็นเสียงลม ขณะเล็งปืนพกติดอุปกรณ์เก็บเสียงพาดผ่านราวเหล็กของบันไดเพื่อมองลงไปยังความมืดมิดเบื้องล่าง"ฟังดูเหมือนชุดลาดตระเวนสี่คน" ดิเอโกพึมพำ หน้าอกเปลือยเปล่าของเขาดูเป็นมันวาวภายใต้เสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมออก ขณะที่เขาแนบหลังชิดผนังคอนกรีตข้างประตูเหล็กหนาหนักของชั้น 39 "พวกมันใช้รูปแบบการบุกแบบเรียงแถวตามมาตรฐาน ไม่รู้ตัวเลยว่าเราอยู่เหนือหัวพวกมัน"ลำแสงจากไฟฉายยุทธวิธีกวาดขึ้นมาตามขั้นบันได แหวกผ่านความมืดและส่องกระทบแอ่งน้ำเล็กๆ บนพื้นชานพัก จุดที่พวกเขาเพิ่งยืนพิงผนังหลบซ่อนตัวอยู่เมื่อครู่นี้"หยุดก่อน" เสียงตะโกนห้วนๆ ดังแว่วมาจากบันไดชั้นล่าง "พื้
ความปรารถนาที่ควบคุมไม่ได้ ภายใต้แรงกดดัน
บานประตูเหล็กส่งเสียงครวญคราง มันเปรียบเสมือนสัตว์ร้ายไร้หัวใจที่กดทับลงบนกระดูกสันหลังของเขาด้วยแรงไฮดรอลิกมหาศาลนับพันปอนด์"โรส... ถอยไป" เขาเค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก น้ำเสียงแหบพร่าและสั่นเครือ "ถ้ามันพังลงมา... เธอจะโดนอัดแบนไปด้วยนะ""หุบปากซะ" เธอขู่ลอดไรฟันโรสกระแทกปืนพกติดที่เก็บเสียงลงบนพื้นโลหะของช่องทางเดิน แล้วยันรองเท้าบูตเข้ากับรอยต่อของโครงสร้างด้านหลัง เธอคว้าตัวดิเอโกที่ใต้รักแร้ นิ้วมือจิกผ่านเสื้อเชิ้ตที่ขาดวิ่นลงไปสัมผัสกล้ามเนื้อไหล่ที่เกร็งแข็งเป็นก้อน แล้วทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดไปด้านหลังเธอไม่ได้แค่กำลังต่อสู้กับบานประตูเท่านั้น แต่ยังต้องต่อสู้กับความตื่นตระหนกที่กำลังบีบคั้นลำคอของเธอด้วย ความรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจต้องห้ามที่เคยครอบงำพวกเขาเมื่อไม่กี่นาทีก่อนถูกแทนที่ด้วยอะดรีนาลีนที่พุ่งพล่านอย่างรุนแรงและเย็นเยียบ หากดิเอโกต้องตายที่นี่ เธอก็คงไม่รอดเช่นกัน เพราะต้องติดอยู่ในเขาวงกตเหล็กกล้าที่ไร้อากาศหายใจดิเอโกคำรามลั่น เป็นเสียงแห่งความพยายามอย่างสุดกำลังที่ดิบเถื่อนและมาจากสัญชาตญาณ เขาใช้ท่อนแขนยันหน้าอกขึ้นจากพื้นเพื่อต้านทานแรงกดทับมหาศาลจากแผ่นเหล
ความปรารถนาที่ควบคุมไม่ได้ ติดอยู่ท่ามกลางการปะทะ
เสียงกระแทกหนักๆ ของบานประตูเหล็กนิรภัยที่เลื่อนลงมาปิดหน้าต่างดังก้องกังวานราวกับเสียงระฆังแห่งความตาย แสงไฟฉุกเฉินสีแดงอาบไล้ห้องทำงานของผู้บริหารจนกลายเป็นสีแดงฉานดั่งเลือด ทอดเงายาวไหววูบดูตื่นตระหนกไปทั่วผนังห้องดิเอโกไม่ได้ถอนตัวออกไปในทันที ชั่ววินาทีอันแสนทรมานนั้น ร่างกายของเขายังคงฝังลึกอยู่ในตัวโรส แกนกายของเขาแข็งเกร็งขณะที่จิตใจเปลี่ยนผ่านจากอารมณ์ดิบเถื่อนแห่งการครอบครองทางเพศไปสู่โหมดเอาตัวรอดในเสี้ยววินาที ความแตกต่างอย่างสุดขั้วระหว่างความร้อนแรงและขนาดอันใหญ่โตของเขาที่อยู่ภายในตัวเธอ กับความรู้สึกเย็นเยียบด้วยความตื่นตระหนกที่เกาะกุมหัวใจของเธอ ทำให้รู้สึกวิงเวียนราวกับโลกหมุนคว้าง"ดิเอโก" โรสเอ่ยเสียงสั่นเครือ มือของเธอจิกแน่นลงบนไหล่เปลือยเปล่าของเขา "เราต้องไปแล้ว"เขาสบถออกมา เสียงนั้นฟังดูแหบพร่าและดุดันขณะที่เขาแนบปากไว้กับซอกคอของเธอ เขาถอนตัวออกจากเธออย่างรวดเร็วและชุ่มชื้น ทิ้งให้เธอรู้สึกหนาวสั่นและว่างเปล่าอย่างน่าหวั่นใจในทันที ความปวดหนึบที่ยังหลงเหลืออยู่จากการร่วมรักที่ถูกขัดจังหวะยังคงเต้นตุบๆ อยู่ในช่องท้องส่วนล่าง ดิเอโกก้าวถอยหลัง หน้าอกของเขากร
ความปรารถนาที่ควบคุมไม่ได้ สินทรัพย์ที่ถูกล็อกไว้
โรสขยับปกเสื้อกั๊กยุทธวิธีของเธอ นิ้วมือสัมผัสโดนผิวเหล็กเย็นเฉียบของปืนพกติดอุปกรณ์เก็บเสียงที่รัดอยู่ตรงต้นขา เธอเริ่มภารกิจขโมยข้อมูลที่มีเดิมพันสูงมาได้ยี่สิบนาทีแล้วและทุกอย่างก็ราบรื่นดี สายข่าวของเธอรับปากว่าชั้นที่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของซีอีโอจะว่างเปล่าสนิทในระหว่างงานเลี้ยงกาล่าประจำปีของบริษัทที่จัดขึ้นชั้นล่าง... แต่พวกเขาเข้าใจผิดเสียงกลไกล็อกของประตูไม้มะฮอกกานีบานหนาดังคลิกเปิดออก โรสรีบหลบวูบเข้าไปในเงามืดหลังเสาโครงสร้างขนาดใหญ่ หัวใจของเธอเต้นรัวแรงดิเอโก้เดินเข้ามา เขาไม่ได้ดูเหมือนเป้าหมายที่ต้องกำจัด แต่ดูสง่างามราวกับราชา เขาถอดเสื้อสูททักซิโด้ออก ปลดกระดุมคอเสื้อเชิ้ตสีขาวเผยให้เห็นลำคอแกร่ง เขาคือหัวหน้าทีมสืบสวนของบริษัทที่เธอกำลังเข้ามาขโมยข้อมูล และเป็นชายเพียงคนเดียวที่เธอได้รับคำสั่งเด็ดขาดว่าห้ามยุ่งเกี่ยวด้วย ทั้งคู่มีอดีตร่วมกัน เป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนและเปราะบางระหว่างคู่แข่งทางอาชีพกับความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนอันเร่าร้อนจนพังไม่เป็นท่าเมื่อปีก่อน ซึ่งเธอใช้เวลาหลายเดือนพยายามลบมันออกไปจากความทรงจำดิเอโก้คลายกระดุมปลายแขนเสื้อ สายตาของเขากวาดมองไปทั่
ความปรารถนาที่ควบคุมไม่ได้ ตัณหาและความลุ่มหลง
ตั้งแต่เคย์ลีมาอยู่บ้านฉัน ฉันก็คอยจับตาดูเธอมาตลอด สิบปีทำให้เธอดูโตขึ้นและเซ็กซี่ขึ้นมาก แต่กลับทำตัวเหมือนคนไร้เดียงสาที่สุดมันบ้ามากที่เธอตื่นนอนตอนเช้าแล้วลงมาที่ครัวในชุดนอนสุดเซ็กซี่พร้อมใบหน้าน่ารักยิ่งบ้าไปกว่านั้นคือฉันเพิ่งรู้ว่าลูกพี่ลูกน้องสุดฮอตของฉันนั้นไร้เดียงสาแค่ไหนฉันสนุกกับส
ความปรารถนาที่ควบคุมไม่ได้ หน้าลามก
บ้านป้าเคธี่เงียบจังเลยวันนี้ทุกคนออกไปข้างนอกกันหมดแล้ว ป้าเคธี่ไปห้างสรรพสินค้า ส่วนไมเคิลก็ออกไปเที่ยวกับเพื่อนๆ เหลือฉันอยู่บ้านคนเดียว ฉันเลยเดินสำรวจไปรอบๆ บ้าน จับต้องสิ่งของต่างๆ และแอบมองเข้าไปในห้องต่างๆ เพื่อทำความรู้จักบ้านให้ดีขึ้นบ้านฉันเรียบง่ายและเล็ก แต่บ้านหลังนี้ใหญ่โตมโหฬาร มี
ความปรารถนาที่ควบคุมไม่ได้ สิ่งล่อใจที่กระซิบกระซาบ
“อ่า…”นี่คือความรู้สึกแบบนี้เหรอ?เซ็กส์ที่เพื่อนร่วมชั้นพูดถึงกันไม่หยุด ฉันตั้งโทรศัพท์ขึ้นแล้วแยกขาออกเพื่อให้มันดีขึ้น เสียงครางเบาๆ หลุดออกมาจากริมฝีปากฉันไม่เคยทำมาก่อน แต่ได้ยินเพื่อนร่วมชั้นบอกว่ามันรู้สึกดี และมันก็ดีจริงๆ เสียงเบาๆ ของฉันดังไปทั่วห้องน้ำและสะท้อนกับผนังสีขาวมันฟังดูดีอ
ความปรารถนาที่ควบคุมไม่ได้ ความปรารถนาที่ไร้การควบคุม
ฉันหลับตาลงและปล่อยให้ลูกพี่ลูกน้องจูบฉันอีกครั้ง รสหวานของกลีบช่องคลอดที่เปียกชุ่มของฉันเหลือเพียงแค่รสชาติจางๆ แต่จูบนั้นทำให้ฉันเปียกชุ่มยิ่งกว่าเดิมไมเคิลผละออกและปลดกระดุมเสื้อนอนของฉันทีละเม็ด จนกระทั่งหน้าอกใหญ่โตของฉันเผยออกมาอย่างเต็มที่"เปลือยแบบนี้มันดีกว่าอีก... ลูกพี่ลูกน้อง ฉันไม่อย
Vous vous intéresseriez aussi à
สัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา373.4K Vuesหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย292.1K Vuesถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.0K Vuesหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ88.7K Vuesวิมานรักพยัคฆ์ร้าย
ศรีปุรัม มณีปุรัม88 Vuesสามีแบบนี้ ไม่ขอมีดีกว่า
ใต้เหิร17 Vuesบ่วงอาคม (มนตราอาคม The Series)
TanyaT360 Vuesบอดี้การ์ดร้อนสวาท NC35+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง96 Vues
