تسجيل الدخولمشاركة
8
تاريخ النشر:
2025-04-02 19:45:35ตอนที่ 8
หลังจากคนเป็นพี่ขับรถออกไป คนหมอคนสวยก็รีบไปซื้อข้าวต้มร้านหน้าปากซอยมาให้คนป่วย
“ทานข้าวต้มแล้วทานยาพักผ่อนนะคะ” ญาดาถือถาดพลาสติกที่มีชามข้าวต้ม ยาลดไข้ และแก้วน้ำเปล่า วางข้างเตียงของเธอ
“ถามได้ไหมคะ” ญาดาทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงที่อีกคนนั่งพิงหลังอยู่ แล้วขยับเข้าไปใกล้
“ค่ะ” เธอยกถาดวางบนตักแล้วตักข้าวต้มขึ้นเป่าคลายร้อน
“คุณฝันเป็นอะไรกับพี่คณิณเหรอคะ” ข้าวต้มในปากแทบจะพุ่งออกมา เธอรีบคว้าทิชชูมาเช็ดปาก
“ไม่ได้เป็นอะไรกันค่ะ” เธอวางช้อนในมือแล้วรีบตอบทันที เพราะไม่อยากให้คุณหมอคนสวยเข้าใจผิด
“จริงเหรอคะ” อีกคนถามอย่างไม่เชื่อในคำตอบ เพราะพี่ชายเธอไม่เคยพาสาวคนไหนไปไหนมาไหนด้วยอยู่แล้ว ยกเว้นเธอคนนั้น แต่พี่เธอกับโทรมาหาเธอแล้วพาผู้หญิงที่ชื่อแบบฝันคนนี้ มาให้เธอรักษา ทั้งที่จะไม่สนใจก็ได้
“จริง ๆ ฝันไม่ได้รู้จักคุณคณิณหรอกค่ะ” เพราะเธอก็เพิ่งจะรู้จักชื่อของเขาเมื่อครู่นี่เอง
“เอ๊ะ” หมอสาวอุทาน
“ก่อนหน้านั้นมีเรื่องชุลมุนนิดหน่อย แล้วคุณคณิณเข้ามาช่วยฝันพอดี” เธออธิบาย
“อย่างนี้นี่เอง งั้นหมอไม่รบกวนคุณฝันแล้ว อย่าลืมทานยาแล้วก็พักผ่อนนะคะ” ว่าแล้วลุกเดินออกไป
แสงแดดยามเช้าเล็ดลอดผ่านฟ้าม่านสีครีม เปลือกตาสีไข่ค่อย ๆ เปิดขึ้นแล้วยันตัวนั่งพิงหัวเตียง หลังจากกินยาแล้วนอนพักผ่อน ดูเหมือนร่างกายของเธอจะกลับมาเป็นปรกติแล้ว เธอยืดแขนบิดตัวให้สดชื่นเล็กน้อย นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่ได้นอนพักเต็มอิ่มในรอบหลายปี
“ไข้ลดลงแล้ว” ญาดาอ่านอุณหภูมิร่างกายของแบบฝันจากปรอทวัดไข้ ใบหน้าของเธอดูสดชื่นต่างจากเมื่อวานมาก
“ขอบคุณคุณหมอมากนะคะ” เธอยกมือไหว้
“ไม่เป็นไรเลยค่ะ เรื่องแค่นี่เอง” คุณหมอคนสวยโบกมือปฏิเสธ
“แล้วคุณฝันจะไปไหนต่อเหรอคะ” ญาดาถามเมื่อเห็นเธอเก็บของข้าว
“กลับบ้านค่ะ ฝันฝากขอบคุณ คุณคณิณด้วยนะคะ” เธอว่าก่อนเดินออกไป เธอปิดโทรศัพท์ทั้งคืนพอเปิดเครื่องดู ก็พบสายที่ไม่รับและข้อความมากมายจากผู้เป็นแม่ จึงทำให้เธอต้องรีบเก็บของกลับบ้าน รู้สึกเสียใจที่ไม่ได้อยู่รอขอบคุณ คุณคณิณชายใจดีคนนั้น เธอจึงได้แต่ฝากคำขอบคุณผ่านคุณหมอแทน
ร่างสูงโปร่งยืนส่องกระจกจับเนกไทให้เข้าที่ พลางถือโทรศัพท์รอสายจากปลายทาง
“ฮัลโหล เธอเป็นไงบ้าง”
/ไข้ลดกลับบ้านไปแล้วค่ะคุณพี่ชายเธอฝากขอบคุณพี่ด้วยนะ/ ปลายสายตอบเสียงใส หารู้ไม่ว่าอีกคนกำลังขมวดคิ้วจนหน้าผากย่นไม่พอใจ
“อะไรนะ กลับบ้านไปแล้ว?” เสียงเข้มตวาด
/โอ๊ยพี่! จะตะโกนทำไมเนี่ย เธอเพิ่งกลับไปเมื่อกี้นี้เอง/
“แล้วเธอก็ปล่อยให้เขากลับไปอย่างนั้นเหรอ”
/เอ่อ ดาคิดว่าเขาหายดีแล้ว.../ มือเรียวรีบกดวางสายก่อนจะหยิบกุญแจรถแล้วมุ่งไปแถวบ้านของแบบฝัน ขืนปล่อยให้เธอกลับไปทั้งอย่างนั้นเขาต้องรู้สึกค้างคาเป็นอย่างแน่ เขายังจำแววตา ท่าทาง และน้ำเสียงที่สั่นกลัวของแบบฝันได้ไม่ลืม
أحدث فصل
ความรักของคุณคณิณ 52
ตอนที่ 52ตลอดทั้งวันคณิณไม่ได้กลับไปไหน เขาคอยช่วยยกของและจัดอาหารให้กับเด็กและทุกคน รวมถึงยังมีส่วนร่วมในกิจกรรมหลาย ๆ อย่างด้วยท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีจากฟ้าใสกลายเป็นม่วงเข้ม เหล่าดาวระยิบระยับเรียงรายเหนือลานกิจกรรม เสียงหัวเราะและการพูดคุยค่อย ๆ เบาลง เมื่อเด็ก ๆ เริ่มทยอยกลับหลังเสร็จกิจกรรมตลอดวันแบบฝันเดินเข้าไปหาคณิณที่ยังนั่งอยู่ใต้แสงไฟสนามเล็ก ๆ เขากำลังคุยเล่นกับเด็ก ๆ ที่ยังไม่กลับบ้าน“น้ำค่ะ” เธอยื่นแก้วน้ำเปล่าส่งให้“ขอบคุณครับ” เขายิ้มดีใจที่เธอยังใส่ใจเขาอยู่“คุณกลับได้แล้วนะคะ มืดกว่านี้จะขับรถกลับลำบาก”“พี่ฝัน นี่ก็ค่ำแล้ว ให้คุณเขาพักกับพวกเราดีกว่าไหมคะ” น้อยหน่ารีบพูด“นั่นสิพี่ แถวนี้ขับรถยากจะตาย กลับตอนนี้มีแต่อันตราย” มาวินเสริมพลางมองหน้าขอความเห็นใจกับเธอแบบฝันมองบรรยากาศโดยรอบก็พบว่าตอนนี้ฟ้ามืด แล้วทางเข้าหมู่บ้านก็ทางโค้งค่อนข้างเยอะ ระยะทางหลายสิบกิโลเมตรกว่าจะเข้าสู่ถนนใหญ่ที่ไฟเริ่มเยอะ“แล้วจะให้เขาพักที่ไหน ห้องพักเต็มหมดแล้ว” เธอว่า“พักกับพี่ฝันไงคะ เดี๋ยวน้อยหน่าย้ายไปนอนกับเจนเอง มีนัดปาร์ตี้บอร์ดเกมกันน่ะค่ะ”“ถ้าเธอไม่สะดวก ฉันไปหาโรงแรม
ความรักของคุณคณิณ 51
ตอนที่ 51ณ ห้องประชุมขนาดกลางของคณะ โต๊ะยาวถูกดันต่อกันเป็นแนวยาวเต็มพื้นที่กลางห้อง รอบ ๆ มีแบบฝันและรุ่นน้องกำลังช่วยกันจัดเตรียมอุปกรณ์สื่อการสอน และเกมที่จะใช้ในค่าย พวกเขาตกลงกันว่าจะไปจัดค่ายสอนภาษาอังกฤษให้เด็กนักเรียนด้อยโอกาส ทุกคนขะมักเขม้นกับงานในมือ บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสนุกสนานและเสียงหัวเราะ“การ์ดคำศัพท์เราเตรียมกันเรียบร้อยแล้วใช่ไหม” แบบฝันถามขณะเดินตรวจสอบความเรียบร้อย“ใช่ครับ วินกับเพื่อนช่วยกันเช็กดูเรียบร้อยแล้ว” เสียงมาวินดังขึ้นจากอีกฝั่ง เขาชูถุงพลาสติกขนาดใหญ่ที่บรรจุการ์ดคำศัพท์ไว้หลายชุด“ได้แยกคำศัพท์เป็นหมวดหมู่ไหม”“แยกแล้วครับ แถมใส่ซองกันน้ำ เผื่อเจอสภาพอากาศไม่ดีด้วย”“โอเค ดีมากเลย”นอกจากจะเตรียมพวกการ์ดคำศัพท์และรูปภาพประกอบแล้ว พวกเขายังช่วยกันเตรียมเกมภาษาอังกฤษอย่างบิงโกคำศัพท์ และเกมจับคู่กับภาพด้วย“เราไปออกค่ายตั้ง 2 วัน พี่ได้บอกแฟนหรือยังคะ” น้อยหน่ารุ่นน้องกระซิบถาม“ไม่ใช่แฟนสักหน่อย” เธอแก้มแดงแล้วทำเป็นเสียงเข้มใส่“คนจีบก็ได้ค่ะ” คนอายุน้อยกว่าทำหน้าล้อเลียน “แต่จะว่าไปก็ไม่เห็นเขาตั้งหลายวันแล้วนะคะ ไม่ใช่ว่าเขาถอดใจไปแล้วนะ”“ก็เร
ความรักของคุณคณิณ 50
ตอนที่ 50คณิณยืนใต้ต้นไม้ใหญ่ตำแหน่งเดิมที่เขามักจะมารอเธอ เขามองไปรอบ ๆ อย่างประหม่า พยายามหาจังหวะให้ตัวเองกล้าที่จะเดินเข้าไปหาแบบฝันที่เพิ่งเดินออกจากห้องเรียนพร้อมเพื่อน ๆเมื่อสายตาของเธอสบกับเขา ความแปลกใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า แต่เธอพยายามรักษาสีหน้าสงบไว้ เธอบอกลาเพื่อนและเดินตรงมาหาเขา“มาที่นี่ทำไมคะ”คณิณยิ้มเล็กน้อย ยื่นถุงกระดาษที่ใส่กล่องเบนโตะไว้ในมือ“ฉันทำข้าวกล่องมาให้เธอ”แบบฝันมองเขาด้วยสายตาฉงนปนประหลาดใจ“คุณทำเองเหรอคะ”“ใช่” คณิณตอบเสียงเบา พยายามปั้นยิ้มให้ดูมั่นใจ แต่แล้วแบบฝันก็สังเกตเห็นปลาสเตอร์สีเนื้อที่พันรอบนิ้วชี้ข้างซ้ายของเขา เธอเลิกคิ้วด้วยความกังวล“นิ้วคุณไปโดนอะไรมาคะ” เธอถามพลางเอื้อมมือมาจับมือเขาดูเบา ๆ เพื่อดูให้ชัด ๆแม้จะรู้สึกดีใจที่อีกคนเป็นห่วง แต่เขาก็รีบชักมือกลับอย่างเขิน ๆ“ไม่มีอะไรหรอก แค่อุบัติเหตุตอนทำอาหารนิดหน่อย”“อุบัติเหตุนิดหน่อย?” แบบฝันขมวดคิ้วจ้องมองเขาไม่วางตา“ฉันไม่ชินกับอุปกรณ์ในครัวน่ะ เลยมีผิดพลาดบ้าง” คณิณหัวเราะแห้ง ๆ พลางหลบสายตา “แต่ไม่ต้องห่วงนะ ไม่มีเลือดตกลงไปในอาหารแน่นอน”แบบฝันมองเขาด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก เธ
ความรักของคุณคณิณ 49
ตอนที่ 49หลังจากที่เขาไปหาเธอที่มหาวิทยาลัย ซึ่งก็มีนกบ้างไม่นกบ้าง เพราะบางช่วงที่เขาไปเธอไม่มีเรียนในช่วงนั้น เขาจึงตัดสินใจแอบขอตารางเรียนของเธอจากรุ่นน้องกลุ่มเดียวกับเธอ เพราะถ้าต้องขอจากเธอโดยตรง เธอน่าจะไม่ให้แน่นอนวันนี้แบบฝันมีเรียนช่วงเช้า เขาเลยว่าจะทำข้าวกล่องไปฝากเธอช่วงพักกลางวัน เลยกะว่าจะแค่แวะเอาข้าวกล่องไปฝากแล้วรีบกลับ เพราะตอนบ่ายเขามีประชุม แม้จะได้เห็นหน้าเธอแค่ไม่กี่นาทีก็น่าจะพอเยียวยาหัวใจที่เหี่ยวเฉาของเขาได้คณิณยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ในห้องครัว เขาสวมผ้ากันชนเปื้อนสีเข้มที่เพิ่งแกะจากห่อ เพราะปกติเขาไม่เคยทำอาหารทานเอง เลยเพิ่งจะไปซื้อผ้ากันเปื้อนสด ๆ ร้อน ๆ มาไว้ที่คอนโด เขาเปิดตำราอาหารที่เพิ่งลงทุนเดินเข้าร้านหนังสือในรอบหลายปีวางบนเคาน์เตอร์ทำอาหาร พร้อมเปิดไอแพดดูคลิปประกอบ แต่ถึงจะมีตัวช่วยมากมายแต่เขาก็ยังดูเงอะงะในทุกขั้นตอน“เริ่มจากหุงข้าว... ง่าย ๆ” เขาพึมพำให้กำลังใจตัวเองเขาตวงข้าวญี่ปุ่นใส่หม้อหุงข้าวแล้วเดินไปล้างข้าว แต่เผลอเปิดน้ำแรงเกินไปจนข้าวกระเด็นออกจากหม้อไปกว่าครึ่ง“ให้มันได้อย่างนี้สิ” เขาพึมพำพลางกวาดข้าวที่หกกลับมาใส่ในหม้ออย่างทุ
ความรักของคุณคณิณ 48
ตอนที่ 48วันต่อมา คณิณกลับมายังมหาวิทยาลัยอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาไม่ได้มาตัวเปล่า เขานำดอกไม้ช่อโตพร้อมจดหมายที่เขาเขียนความรู้สึกของตัวเองมาตลอดทั้งคืน ตรงมายังคณะที่แบบฝันเรียนเขานั่งรอเธอที่ม้านั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ ร่มรื่นและเงียบสงบเช่นเคย ดวงตาคมเข้มจ้องไปยังอาคารเรียน รอจนกระทั่งเสียงฝีเท้าของนักศึกษาทยอยออกจากคลาสเริ่มเบาบางลง เขาก็เห็นร่างเล็กของแบบฝันเดินออกมาพร้อมกับเพื่อนร่วมชั้นสองสามคนคณิณรีบลุกขึ้นทันที ก้าวตรงไปหาเธอด้วยหัวใจที่เต้นแรง เมื่อแบบฝันเงยหน้าขึ้นมาเห็นเขา ดวงตาของเธอก็ฉายแววตกใจชั่วครู่ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเย็นชา“คุณมาทำอะไรที่นี่อีกคะ” เสียงของเธอเรียบเฉย ราวกับไม่อยากให้ใครบริเวณนี้สังเกตเห็นเหตุการณ์แปลก ๆ“ฉันมาหาเธอ มาง้อเธอไง” คณิณพูดตรงไปตรงมา เพราะจากประสบการณ์สอนให้เขาต้องกล้าที่จะเปิดเผยความรู้สึกของตัวเอง เขายื่นช่อดอกไม้ช่อโตให้เธอ แต่เธอกลับไม่ยื่นมือออกมารับ“ไม่จำเป็นหรอกค่ะ ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณแล้ว” แบบฝันตอบ น้ำเสียงชัดเจนเช่นกันเมื่อคนตรงหน้าดูจะใจแข็งกับเขา เขาจึงหันไปสบตากับนักศึกษาสาวที่เดินออกมาพร้อมกับแบบฝัน ที่กำลังยืนมองดูพวกเขาจากด้
ความรักของคุณคณิณ 47
ตอนที่ 47แบบฝันพาคณิณมาหยุดที่ม้านั่งใต้ร่มไม้ใหญ่ จุดที่ค่อนข้างเงียบสงบของมหาวิทยาลัย ใบไม้พลิ้วไหวตามแรงลมพัดอ่อน ๆ เธอยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันมาทางเขา“คุณมีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันคะ” น้ำเสียงของเธอนิ่งเรียบ แฝงไปด้วยความระมัดระวังคณิณยืนนิ่งไปชั่วอึดใจ สายตาของเขาจับจ้องมาที่เธอราวกับพยายามกลั่นกรองคำพูดที่อัดแน่นภายในใจ“แบบฝัน...” เขาเอ่ยชื่อเธอเบา ก่อนจะถอนหายใจยาว “ฉันแค่อยากขอโทษเธอ ขอโทษที่รู้ตัวช้า ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันเพิ่งรู้ว่าใครคือคนที่ฉันรัก”แบบฝันชะงัก เธอกะพริบตา พยายามจับความหมายในคำพูดนั้น“คุณหมายความว่าอย่างไง” เธอถาม น้ำเสียงเธอเต็มไปด้วยความไม่แน่ใจคณิณก้มหน้าลง มือทั้งสองข้างของเขากำแน่นอยู่ข้างตัว ราวกับพยายามรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี “ฉันหมายความว่า... ไม่ใช่แค่เธอที่รู้สึกดีกับฉัน ที่จริงแล้วฉันก็รู้สึกดีกับเธอเหมือนกัน แต่ฉันมันขี้ขลาด ไม่กล้าพูดความรู้สึกของตัวเองให้เธอรู้ เพราะฉันยังลังเล สับสนกับความรู้สึกที่มีต่อแพรวา”แบบฝันนิ่งไป ใจของเธอสั่นไหวเล็กน้อย แต่พยายามไม่แสดงออกทางสีหน้า“ฉันมันโง่ที่เพิ่งรู้ตัวว่าเธอคือคนที่ฉันอยากใช้ชีวิตด้วยใน
ความรักของคุณคณิณ 30
ตอนที่ 30เสียงประตูห้องทำงานดังขึ้น คณิณเงยหน้าจากเอกสารในมือ เห็นชินกรเพื่อนสนิทของเขายืนอยู่ตรงประตูพร้อมรอยยิ้มขี้เล่น“มาได้ยังไง” คณิณถามขณะลุกขึ้นจากเก้าอี้“แวะมาหาคุณเพื่อนไง กูมีประชุมแถวนี้เลยแวะมาทักทายสักหน่อย” ชินกรเดินเข้ามาพร้อมท่าทีสบาย ๆแต่ทันทีที่เขาหันไปเห็นแบบฝันซึ่งกำลังก้มหน
ความรักของคุณคณิณ 29
ตอนที่ 29แบบฝันนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานเล็ก ๆ ในมุมหนึ่งหน้าห้องผู้บริหาร โต๊ะไม้สีเข้มถูกจัดอย่างเรียบร้อยพร้อมอุปกรณ์สำนักงานพื้นฐาน เกลวรินอยู่ข้าง ๆ คอยอธิบายหน้าที่ที่เธอต้องรับผิดชอบ“หน้าที่หลักของคุณคือช่วยจัดตารางงานให้คุณคณิณ และเตรียมเอกสารที่จำเป็นต่อการประชุม ถ้ามีตรงไหนไม่เข้าใจ คุณถามฉั
ความรักของคุณคณิณ 28
ตอนที่ 28ไม่นานไฟในบ้านก็กลับมาใช้ได้ปกติ เธอรีบเดินเข้าไปยังห้องแต่งตัวที่อยู่แยกจากห้องนอน คณิณบอกเธอว่าจะให้เธอเริ่มทำงานวันพรุ่งนี้ เธอรู้สึกตื่นเต้นมากที่จะได้เข้าไปทำงานในบริษัทใหญ่โตมีชื่อเสียง จึงรีบขึ้นมาเตรียมชุดสำหรับใส่ไปทำงานวันแรก เธอเปิดดูชุดเรียงรายในตู้เสื้อผ้าของเธอ ที่มีทั้งแบบส
ความรักของคุณคณิณ 27
ตอนที่ 27หลังจากคณิณกินข้าวต้มจนหมดชาม แบบฝันจึงหยิบถาดกลับไปที่ห้องครัว ขณะที่คณิณลุกขึ้นเดินตามเธอไปด้วย“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันเก็บเองได้” เธอหันมาบอกเขาเสียงเบา แต่คณิณไม่ฟัง แย่งถาดในมือเธอ“อย่างน้อยก็ให้ฉันช่วยบ้าง เธออุตส่าห์ทำให้แล้ว” คณิณพูดพร้อมก้าวเข้าไปในครัวที่มีเพียงแสงเทียนวางไว้ริมเคา
قد تعجبك أيضًا
สัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา366.7K وجهات النظرบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น96.0K وجهات النظرเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat121.8K وجهات النظرรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด314.6K وجهات النظرไม่รักก็ไม่ว่าอะไร
กัญจารีย์557 وجهات النظرLolita สาวน้อยร้อยรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko304 وجهات النظرพ่ายรักสามี
เจ้าอาลิ38 وجهات النظرHate by Hate ไหนบอกว่าเกลียดไงคะคุณหมอ
แสนดาริกา547 وجهات النظر
