ตอนที่ 4 น้องสาวนอกไส้

ตอนที่ 4 น้องสาวนอกไส้

เช้าวันต่อมา

#จูน

ฉันตื่นขึ้นมาในตอนเช้าและรู้สึกเจ็บบริเวณน้องสาวเป็นอย่างมาก ไม่รู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นจำความได้ว่าฉันกำลังถูกพี่เจษพาไปที่ไหนสักที่แต่แล้วอยู่ๆคุณภูมิก็เข้ามาช่วยเอาไว้ และหลังจากนั้นภาพมันก็ตัดไปในทันที ฉันจำอะไรไม่ได้เลยแล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้างฉันมองไปรอบๆห้องแต่แล้วก็ต้องแปลกใจเพราะนี่มันไม่ใช่คอนโดของฉันแล้วฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

ในขณะที่ฉันกำลังครุ่นคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืนอยู่นั้น สายตาก็ได้เหลือบไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งคนที่นอนอยู่ข้างๆฉัน ด้วยสัญชาตญาณของผู้หญิงฉันจึงได้ก้มลงไปมองสภาพของตัวเองและเขาสลับกันปรากฏว่าฉันไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยแม้แต่ชิ้นเดียว นั่นก็หมายความว่าเมื่อคืนฉันกับเขามีอะไรกันไปแล้วอย่างนั้นหรอ ฉันตั้งสติและคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืนอีกครั้งและภาพเรื่องราวต่างๆก็ฉายวนเข้ามาในหัว

ฉันจำได้ว่าคุณภูมิเข้ามาช่วยฉันจากพี่เจษ หลังจากนั้นฉันและเขาก็ได้มาอยู่กันในห้องนี้ ใช่แล้ว ฉันโดนวางยาปลุกเซ็กส์และคนที่วางยาฉันนั่นก็คือพี่เจษอดีตแฟนเก่าของฉันเอง งั้นแบบนี้ก็หมายความว่าผู้ชายที่นอนอยู่ข้างๆของฉันนั่นก็คือคุณภูมิ ตายแล้วยัยจูนแกทำอะไรลงไปเมื่อคืนแกเป็นฝ่ายปลุกปล้ำเขางั้นหรอ รู้ถึงไหนอายถึงนั่นไม่เป็นกุลสตรีเอาซะเลย ทำยังไงดีล่ะป่านนี้คุณภูมิคงคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงกร้านโลกไปแล้วแน่ๆน่าอายเป็นบ้าเลย เป็นผู้หญิงแต่กลับขอร้องให้ผู้ชายมีอะไรด้วย หมดกันพรหมจรรย์ที่สะสมมาตลอด 25 ปี หวังว่าคุณภูมิคงจะจำเหตุการณ์เรื่องเมื่อคืนไม่ได้เถอะนะสาธุ ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือฉันจะต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้ก่อนที่คุณภูมิจะตื่น 

" อ๊ะ ซูดๆๆ เจ็บจังเลย อุ๊บ " 

ในขณะที่ฉันกำลังจะลุกออกจากเตียงแต่แล้วก็ต้องซูดปากร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่จะเอามือขึ้นมาปิดปากเพราะกลัวว่าเขานั้นจะตื่น ให้ตายเถอะบริเวณน้องสาวของฉันตอนนี้มันรู้สึกเจ็บระบมไปหมดเลย ไม่ยักจะรู้ว่าคุณภูมิก็รุนแรง ซาดิส เหมือนกันแล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าเมื่อคืนฉันกับเขาทำกันไปกี่รอบ ตอนนี้บริเวณเนื้อตัว หน้าอก และลำคอของฉันเต็มไปด้วยรอยจ้ำแดงจากฝีมือของเขาทั้งหมด เห็นหน้านิ่งๆแบบนี้แต่เรื่องบนเตียงก็ดุเดือด เผ็ด มัน เหมือนกันนะเนี่ย ฉันรีบสลัดความคิดพวกนั้นออกไป ก่อนที่จะทำการหยิบเสื้อผ้าของคุณภูมิขึ้นมาสวมใส่ เพราะเสื้อผ้าของฉันได้เปียกไปแล้วเมื่อคืน 

หญิงสาวสลัดความคิดทั้งหมดออกไป และทำการหยิบเสื้อผ้าของชายหนุ่มขึ้นมาสวมใส่ ก่อนจะทำการสาวเท้าออกไปจากห้องของเขาทันทีเธอภาวนาว่าชายหนุ่มตื่นมาแล้วจะจำเหตุการณ์เมื่อคืนไม่ได้ เพราะถ้าเขาจำได้นั่นหมายความว่าเธอและเขาจะมองหน้ากันไม่ติดอย่างแน่นอน

2 ชั่วโมงผ่านไป

#ภูมิ

ผมตื่นขึ้นมาในตอนสายก็ไม่พบกับคุณจูนที่นอนอยู่บนเตียงด้วยกันเมื่อคืนแล้ว ให้ตายเถอะเธอมีแรงลุกขึ้นออกไปได้ยังไงกัน ก็เมื่อคืนเราสองคนทำเรื่องอย่างว่ากันจนเกือบเช้า บอกตามตรงว่าผมไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ปกติแล้วผมจะไม่มีอะไรกับผู้หญิงที่ไม่ใช่แฟนเด็ดขาดแต่เมื่อคืนมันเป็นความผิดพลาด แต่ก็นั่นแหละความผิดพลาดในครั้งนี้ทำให้ผมรู้สึกแปลกๆอยู่เหมือนกัน ผมเป็นคนแรกของเธอและแน่นอนว่าเธอตื่นมาก็ต้องโวยวายสิที่เสียความบริสุทธิ์ไป แต่นี่เธอกลับไม่โวยวายอะไรเลยแถมยังลุกหนีผมออกไปอีกหน้าตาเฉย ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นี่สรุปแล้วเมื่อคืนผมโดนผู้หญิงข่มขืนหรอครับ บอกตามตรงเลยว่าทั้งชีวิตก็ยังไม่เคยเปิดความบริสุทธิ์ของผู้หญิงมาก่อน

แต่พอได้มาเป็นเธอในเมื่อคืนมันทำให้ผมรู้สึกพิเศษมากๆ พิเศษอย่างบอกไม่ถูก ความคับแน่น ตอดรัด ที่มีมันทำให้ผมชอบเป็นอย่างมากไม่ว่ายังไงผมก็จะต้องรับผิดชอบเธอให้ได้ ผมไม่ใช่ผู้ชายที่กินไม่เลือก เช็ดแล้วทิ้ง ผมมีความรับผิดชอบมากพอและผมก็ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่า ผมจะรับผิดชอบคุณจูนไม่ว่าเธอจะให้ผมทำอะไรผมก็ยินดี ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ one night stand ก็ตาม ผมจัดการกดโทรหาพี่สมชาย ลูกน้องคนสนิทให้ไปสืบประวัติของคุณจูนมาโดยละเอียด เพราะผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลยสักนิด 

…….

สมชาย 

สมชาย : ครับนาย

ภูมิ : พี่สมชายช่วยไปสืบเรื่องของคุณจูนเพื่อนสนิทคุณเคสให้ผมทีขอแบบละเอียดและด่วนที่สุด 

สมชาย : ได้ครับนาย 

…………………………………..

หลังจากที่ชายหนุ่มกดโทรหาลูกน้องคนสนิทเรียบร้อย เขาก็ได้ทำการอาบน้ำแต่งตัวและขับรถออกไปยังบริษัททันที 

บริษัท 

ตึก ตึก ตึก ตึก 

เสียงสองเท้าหนักของชายร่างสูงหลังจากที่เขาขับรถมาถึงบริษัทก็ได้ทำการสาวเท้าตรงดิ่งไปยังห้องทำงานของเขาทันที 

" สวัสดีค่ะท่านประธาน อะ เอ่อคือว่า " 

" มีอะไรครับ " 

" พอดีคุณท่านมาค่ะ ตอนนี้กำลังรอท่านประธานอยู่ข้างในห้องค่ะ " 

" ครับ ผมขอกาแฟ 1 แก้วด้วย " 

" ได้ค่ะ " 

ชายหนุ่มฟังที่เลขาสาวเอ่ยเป็นอันว่าเขาเข้าใจว่าพ่อของเขานั้นเข้ามาหาก่อนจะหันไปบอกให้เลขาสาวชงกาแฟมาให้เขาเนื่องจากว่าเขาเป็นคนที่ไม่ชอบกินอาหารเช้า 

แก๊รก 

" สวัสดีครับพ่อ ทำไมมาไม่เห็นบอกผมเล…. " 

หลังจากที่ชายหนุ่มเปิดประตูเข้ามาก็ได้ทำการเอ่ยสวัสดีผู้เป็นพ่อออกไปแต่เขายังพูดไม่ทันจบประโยคก็ต้องชะงักนิ่ง เพราะคนที่อยู่ในห้องไม่ได้มีแค่พ่อเขาคนเดียว 

" อ้าว มาพอดีเลย มามา วันนี้พ่อพาหนูพิมพ์มาด้วย " 

" มาทำไมครับ " 

" พ่อจะให้หนูพิมพ์มาเรียนรู้งานกับแก " 

ชายหนุ่มฟังที่พ่อของเขาพูดก็รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก เพราะตัวเขานั้นไม่ชอบผู้หญิงคนนี้รวมถึงแม่ของเธอด้วย พิมพ์ พิมพ์พิมา เป็นลูกสาวคนเดียวของพรพรรณ ทั้งเธอและแม่ของเธอเข้ามาอยู่ในบ้านเดียวกับพ่อของเขาในฐานะภรรยาใหม่ หลังจากที่แม่ของชายหนุ่มตายไปได้ไม่นานภูฤทธิ์ก็ได้รับภรรยาใหม่เข้ามาอยู่ในบ้าน 

โดยที่ภูมินั้นก็เพิ่งจะมาทราบเรื่องหลังจากที่กลับมายังประเทศไทยได้ไม่นาน และสาเหตุที่เขาต้องบินกลับมาก็เป็นเพราะว่าภูฤทธิ์นั้นล้มป่วย ภูมิซึ่งเป็นลูกชายเพียงคนเดียวจึงต้องกลับมาดำรงตำแหน่งประธานบริษัทแทนผู้เป็นพ่อ เพื่อให้ท่านได้พักผ่อน แต่สิ่งที่ทำให้ภูมิไม่ชอบพรพรรณนั่นก็เพราะว่าเธอเป็นเพื่อนสนิทกับวิยะดา ซึ่งเป็นแม่ของเขาเอง ลองคิดดูสิว่าจะมีผู้หญิงดีๆที่ไหน เอาสามีของเพื่อนทำผัว ในขณะที่เพื่อนก็เพิ่งตายไปได้ไม่นาน เดิมทีชายหนุ่มรู้มาตลอดว่าพรพรรณนั้นแอบมีใจให้กับภูฤทธิ์ผู้เป็นพ่อ แต่เขาก็ไม่คิดว่าหลังจากที่แม่เขาประสบอุบัติเหตุรถชนเสียชีวิตได้ไม่นานพรพรรณจะเข้ามาแทนที่แม่ของเขาได้เร็วขนาดนี้ เหมือนทุกอย่างถูกจัดการเอาไว้หมดแล้ว

ย้อนไปในอดีต

วิยะดาและพรพรรณเป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่สมัยเด็กๆ หลังจากเรียนจบทั้งคู่ก็ต่างแยกย้ายกันไปโดยที่พรพรรณนั้นได้ไปแต่งงานกับลูกชายเจ้าของบริษัทส่งออกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ส่วนวิยะดาก็ได้มาแต่งงานกับภูฤทธิ์ทายาทเจ้าของโรงแรมและรีสอร์ท ทั้งคู่ต่างก็ไม่ได้เจอกันเลย จนกระทั่งเวลาล่วงเลยผ่านไปกว่ายี่สิบห้าปี สามีของพรพรรณนั้นได้มาเสียชีวิตลง วิยะดาที่ทราบข่าวจึงได้เอ่ยชวนสามีให้ไปร่วมแสดงความเสียใจกับเพื่อนรักที่เพิ่งจะเสียสามีไป แต่หารู้ไม่ว่าวันนั้นจะคือจุดเปลี่ยนของคนทั้งคู่ 

เมื่อพรพรรณได้เห็นสามีของวิยะดาก็ตกหลุมรักขึ้นมาทันที เธอมีความคิดที่จะแย่งสามีของเพื่อนรักมาเป็นของตัวเอง หลังจากจบงานศพของผู้เป็นสามี พรพรรณก็ได้ไปหาวิยะดาในทุกๆวัน เหตุผลที่เธออ้างนั่นก็คือเธอกับลูกเหงาที่สามีมาด่วนจากไปเร็วขนาดนี้ และนั่นจึงทำให้ภูฤทธิ์และพรพรรณได้เจอหน้ากันอยู่บ่อยครั้ง แต่ถึงกระนั้นภูฤทธิ์ก็ไม่ได้คิดมีใจให้กับพรพรรณเลยแม้แต่น้อย เพราะเขานั้นรักภรรยาของเขามาก และนั่นจึงเป็นเหตุที่ทำให้พรพรรณไม่พอใจ เพราะไม่ว่าเธอจะพยายามมากแค่ไหนภูฤทธิ์ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหันมาสนใจเธอเลย 

จนกระทั่งมีอยู่วันหนึ่งภูมิกลับมาจากมหาลัยเร็วกว่าปกติ เขาก็ได้เห็นพรพรรณกำลังยืนอ่อยพ่อของเขาอยู่ แต่ภูริชไม่ได้มีทีท่าว่าจะสนใจเลยแม้แต่น้อย และนั่นจึงทำให้เขาได้รู้ว่าเพื่อนสนิทของแม่นั้นแอบมีใจให้กับสามีของเพื่อน ภูมิ ภูวดล จัดการให้พี่เลี้ยงคนสนิทนั่นก็คือสมชายให้ไปสืบประวัติทั้งหมดของพรพรรณมาอย่างละเอียด และนั่นจึงทำให้ภูมิรู้ว่าแท้จริงแล้วสามีของพรพรรณไม่ได้เสียชีวิตเองตามธรรมชาติ แต่เพราะว่าเขาถูกวางยา เพียงเพราะว่าสามีของเธอจับได้ว่าพรพรรณแอบมีชู้ นั่นจึงทำให้เธอจำเป็นต้องฆ่าปิดปากสามีของตัวเองซะ เพราะคนที่พรพรรณนั้นเป็นชู้ด้วย เขามีหน้ามีตาทางสังคมและยังเป็นคนใหญ่คนโตมีอิทธิพลพอสมควร 

พรพรรณไม่อยากเดือดร้อนกลัวเสี่ยโอภาสจะตามมาฆ่าเธอทีหลัง บวกกับธุรกิจของสามีที่กำลังจะล้มละลาย นั่นจึงทำให้เธอคิดว่าสามีของเธอนั้นหมดประโยชน์แล้ว เธอจึงจำเป็นต้องฆ่าปิดปากสามีของเธอซะ ไม่อย่างนั้นคนที่จะต้องตายก็คือเธอกับลูก และสิ่งนี้จึงเป็นเหตุที่ทำให้ภูมิตะขิดตะขวงใจเรื่องแม่ของเขาที่ตายไป เขาไม่เชื่อว่ามันจะเป็นเพียงแค่อุบัติเหตุเท่านั้น แต่ตอนนี้เขาก็ยังไม่มีหลักฐานที่จะมาพิสูจน์อะไรได้ ที่แน่ๆก็คือการที่พรพรรณเข้ามาอยู่ในบ้านของเขาในฐานะเมียใหม่ของพ่อ โดยที่แม่ของเขาพึ่งจะจากไปได้ไม่นาน มันเป็นสิ่งที่ตัวเขาเองต้องหาคำตอบจากเรื่องนี้ ว่าแท้จริงแล้วมันเป็นความตั้งใจของพรพรรณตั้งแต่แรกหรือเป็นแค่เรื่องบังเอิญกันแน่

กลับมาปัจจุบัน

" แล้วทำไมต้องเป็นผมด้วย "

" น้องพึ่งเรียนจบแทนที่จะให้ไปหาประสบการณ์ที่อื่น สู้ให้คนเป็นพี่สอนงานไม่ดีกว่าหรอ ธุรกิจของทางบ้านเราก็ออกจะใหญ่โตถ้ามีน้องมาช่วยดูแลแกจะได้ไม่เหนื่อย " 

ภูฤทธิ์เอ่ยเขาเพียงแค่หวังว่าจะให้พิมพ์พิมาได้มาช่วยแบ่งเบาภาระของพี่ชายแต่หารู้ไม่ว่าคำพูดที่เขานั้นพูดออกไปยิ่งสร้างความหงุดหงิดให้แก่ชายหนุ่มเป็นอย่างมาก

" ข้อแรกนะครับผมไม่มีน้องสาว ข้อที่สองผมไม่ต้องการให้ใครมาช่วยดูแลเพราะผมทำเองคนเดียวได้ " 

ภูมิตอบกับผู้เป็นพ่อออกไปสายตาเอาแต่ยืนจ้องมองไปยังน้องสาวนอกไส้ที่ผู้เป็นพ่อยัดเยียดให้ 

" นี่ เมื่อไหร่แกจะเลิกเกลียดชังน้องสักที น้องไปทำอะไรให้แกนักหนา เรื่องแม่ของแกมันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพรพรรณแล้วก็หนูพิมพ์เลยแม้แต่น้อย พ่อเป็นคนเลือกของพ่อเอง " 

" คะ คุณลุงค่ะอย่าทะเลาะกันเพราะพิมพ์เลยค่ะ " 

" นี่เธอปกติฉันไม่ใช่คนปากร้ายกับผู้หญิงนะ แต่ฉันขอพูดกับเธอตรงๆ เลิกทำตัวเสแสร้งได้ป่ะ ไม่ต้องแอ๊บ มันไม่เนียน " 

ชายหนุ่มพูดออกไปเพราะปกติแล้วเขาไม่ใช่ผู้ชายที่จะปากร้ายใส่ผู้หญิง กับกันเขาเป็นคนที่ให้เกียรติผู้หญิงอย่างมากแต่สำหรับเธอและแม่ของเธอเขาไม่สามารถที่จะพูดดีหรือทำดีด้วยจริงๆ 

" ตาภูมิ " 

" ผมยอมพ่อได้ทุกเรื่องนะครับยกเว้นเรื่องของสองแม่ลูกนี้ ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอทำงานต่อ เชิญครับ " 

หลังจากที่เขาเอ่ยกับผู้เป็นพ่อจบก็ได้ทำสาวเท้าเข้าไปนั่งประจำตำแหน่งที่ห้องทำงานของเขาอย่างปกติ ทิ้งให้ผู้เป็นพ่อยืนมองไปด้วยสายตาอะไรบางอย่างยากที่จะคาดเดา