Share

7 ใต้สายน้ำ nc++

last update Tanggal publikasi: 2025-02-23 12:48:02

เธอลืมตาขึ้นและเห็นใบหน้าขาวหล่อเหลาในระยะใกล้ หล่อจนเธอแทบจะขึ้นสวรรค์อีกรอบ ดวงตาคมกำลังจับจ้องเธออยู่ไม่วางตา มือหนาที่เคยทรมานเธอลูบไล้เพียงแผ่วเบา

บ้าจริง! เธอเสร็จสมกับปลายนิ้วที่เขาเล้าโลม ทั้งที่เขายังไม่ได้สอดใส่เข้ามาสักนิด และเขาเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจน รู้ถึงไหนอายไปถึงนั่น

ชายหนุ่มเปิดผ้าห่มออก แววตาทอประกายร้อนแรงเมื่อเห็นเรือนร่างเปล่าเปลือยของเธอใต้ผ้าห่ม รวมถึงของเหลวเหนียวใสที่เปรอะเปื้อนที่ต้นขาด้านใน

“พี่ว่าพี่ต้องไปอาบน้ำแล้วละ”

“ได้ ผมอาบให้ละกันนะ”

“หวังอะไรหรือเปล่า”

“มาขนาดนี้แล้ว ถ้าตอนนี้ไม่ได้ไปต่อ โลกไม่สงบสุขแน่นอน”

ชายหนุ่มพูดจบก็ช้อนตัวเธอขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็วจนคะนึงรักต้องโอบรอบคอเขาไว้โดยอัตโนมัติ จากนั้นเขาก็ก้าวยาวๆ ไปที่ห้องน้ำ

พิมรดาตักไข่ดาวและเบคอนกับผลไม้อีกสองสามชนิด ตั้งใจจะอวดแฟนหนุ่มอีกสักรอบให้คะนึงรักหน้าหงาย หญิงสาวรู้ดีว่าจุดอ่อนเพียงเรื่องเดียวของคู่ปรับคนนี้คือการไม่มีแฟน ถ้าเธอโจมตีจุดอ่อนนี้บ่อยๆ ก็น่าจะทำให้คนมั่นใจเกินร้อยอย่างคะนึงรักเสียศูนย์ได้บ้าง ไม่แน่ว่าอาจกระทบใจจนกระทบถึงงานของอีกฝ่ายไม่มากก็น้อย

แต่พอมาถึงโต๊ะอาหาร หญิงสาวก็หน้าชาเพราะบนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารนานาชนิด ตรงหน้าตุลย์มีไข่ดาวสี่ฟองกับเบคอนกองพูน ไม่นับไส้กรอกซึ่งอยู่ในจานขนาดย่อมด้านข้าง ออมเล็ตสีเหลืองทองวางเขละๆ อยู่กับถั่วในซอสมะเขือเทศ ไหนจะขนมปังปิ้งอีกหลายแผ่นที่มากับกระปุกแยมเล็กจิ๋วหลากรส ถ้วยโจ๊กควันฉุยกับปาท่องโก๋หลายคู่ แถมยังมีโยเกิร์ตแบบถ้วยวางไว้ที่เก้าอี้นั่งอีกต่างหาก

“พี่ตุลย์จะตักมาทำไมเยอะแยะขนาดนี้คะ กินหมดหรือ”

“ก็พิมบอกว่าอาหารเช้าแบบบุฟเฟต์ไม่ใช่เหรอ พี่ก็ต้องตักมาให้เต็มที่สิ” ตุลย์ตอบพร้อมกับยัดเบคอนเข้าปาก

“หมดแล้วก็ลุกไปตักใหม่ได้นี่คะ ถ้าเอามาเยอะจนกินไม่หมด จะอายเขาเปล่าๆ เสียดายของด้วย”

“กินไม่หมดก็ช่างมันสิ ของๆ โรงแรม ไม่ใช่ของเราสักหน่อย ตักมาตุนไว้ก่อนน่ะดีแล้ว ถ้ามัวแต่รอกินหมดแล้วค่อยเดินไปตัก ของดีๆ ก็หมดซะก่อน ค่าห้องโรงแรมนี้ตั้งแพง ตักมาน้อยเดี๋ยวไม่คุ้ม”

“จะกลัวไม่คุ้มไปทำไมคะ คนออกค่าห้องคือพิม พี่ตุลย์จะมาเอาคุ้มไม่คุ้มอะไร”

“นั่นแหละ เงินพิมก็เหมือนเงินพี่”

พิมรดาลอบถอนใจกับความงกอันเป็นนิสัยประจำตัวของแฟนหนุ่ม ถึงเขาจะหล่อล่ำจนสาวเหลียวมองขนาดไหน แต่เจอนิสัยแบบนี้บ่อยเข้า หญิงสาวก็ชักจะไม่ไหวเหมือนกัน เธอตักเบคอนทอดเข้าปาก พลางชะเง้อมองไปทางเข้าห้องอาหาร แต่รอจนใกล้เวลาจะต้องเข้าสัมมนาแล้ว คะนึงรักก็ยังไม่มากินข้าวเสียที ในที่สุดหญิงสาวก็ยอมแพ้

“เดี๋ยวพิมไปสัมมนาก่อนนะคะ พี่ตุลย์นั่งกินต่อตามสบายนะ ไม่ต้องรีบ”

“ได้สิ พี่คงกินจนหมดเวลาบุฟเฟต์นั่นแหละ จะได้คุ้ม”

“ค่ะๆ ตามใจเลยค่ะ” หญิงสาวเบื่อจะเถียงเรื่องความคุ้มกับชายหนุ่มอีกรีบตัดบท “พิมไปนะคะ”

ตุลย์ดึงมือเธอไว้แล้วถาม “ตอนเที่ยงพี่ไปกินข้าวกับพิมได้ไหม บริษัทเลี้ยงข้าวเที่ยงหรือเปล่า”

“เลี้ยงค่ะ แต่พิมไม่แน่ใจว่าคนนอกเข้าไปกินด้วยได้ไหม เพราะเป็นงานภายใน”

“ที่ไหน”

“ห้องอาหารนานาชาติของรีสอร์ตนี่แหละค่ะ คงเลี้ยงบุฟเฟต์อีก”

เมื่อได้ยินคำว่าบุฟเฟต์ ชายหนุ่มก็ตาวาว “งั้นพี่มารอหน้าห้องอาหารนะ”

“แต่เขานับเป็นหัวนะคะ แค่จำนวนพนักงานที่มาสัมมนา” หญิงสาวค้านเสียงอ่อย เพราะมันดูไม่ค่อยเหมาะที่เธอจะพาคนนอกเข้าไปกินฟรีในงบของบริษัท

“เผื่อมีคนไม่มาใช้สิทธิ์ไง เหลือก็ทิ้งเปล่าๆ นะ ยังไงพี่จะมารอก็แล้วกัน ได้หรือไม่ได้ ค่อยว่ากันอีกที”

พิมรดาถอนใจเป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ของวัน ก่อนจะส่ายหน้า “ไม่ได้จริงๆ ค่ะ พิมยอมพี่ทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องที่กระทบกับงาน พิมไปเข้าสัมมนาก่อนนะคะ เจอกันตอนเย็นค่ะ”

ตุลย์แสดงสีหน้าไม่พอใจชัดเจน แต่พิมรดาเลือกที่จะไม่สนใจ เธอปล่อยแฟนหนุ่มไว้กับกองอาหารเช้าตรงหน้าแล้วเดินออกไปทันที

เมื่อก้าวเข้าไปในห้องน้ำ ชายหนุ่มก็วางเธอลงบนอ่างอาบน้ำขนาดมาตรฐานของโรงแรม เปิดน้ำอุ่นไหลรินรดร่างกายเธอ แล้วกดสบู่อาบน้ำใส่มือมาลูบไล้ไปทั่วตั้งแต่เนินไหล่ลาด ทรวงอก ไล่เรื่อยลงไปถึงหน้าท้อง ต้นขา รวมถึงบริเวณที่เขาเพิ่งฝากความสุขสมไว้ให้เมื่อห้านาทีที่แล้ว

“ไม่ต้องอาบให้ พี่อาบเองได้” หญิงสาวปัดป้อง ก็จะไม่ให้ปฏิเสธได้อย่างไร ทุกตามรางนิ้วที่มือหนาของเขาลากไล้ มันสร้างความปั่นป่วนและซ่านเสียวกับร่างกายเธอเหลือเกิน โดยเฉพาะกึ่งกลางกายที่ตอนนี้เสียดเสียวจนลามขึ้นมาถึงท้องน้อย

“ผมไม่ได้แค่อาบน้ำให้ แบบนี้เขาเรียกว่าเล้าโลม” ชายหนุ่มพูดเหมือนสอน

“ไม่ต้องมาเล้าโลม”

“แสดงว่าพร้อมแล้วเหรอครับ พร้อมมาตั้งแต่บนเตียงเมื่อกี้”

พูดจบผ้าเช็ดตัวสีขาวที่พันท่อนล่างไว้ก็ร่วงหล่นลงสู่พื้น ส่งผลให้ความแข็งขึงปรากฏตรงหน้า คะนึงรักไม่อยากจะเชื่อเลยว่าในแสงสว่างเจิดจ้าแบบนี้ ความเป็นชายของเขาดูน่าเกรงขามมากกว่าเมื่อคืนเสียอีก ทำเอาคนไม่ชินลอบกลืนนำลายลงคอ

อืม...ลองครั้งแรกก็ได้ของใหญ่มาเลย ถึงว่าทำไมเมื่อคืนมันถึงเจ็บนัก

หญิงสาวดึงสายตาออกจากสิ่งยั่วใจตรงหน้า เสมองผนังห้องน้ำ มองอ่างอาบน้ำไปตามเรื่องตามราว ทว่าชายหนุ่มไม่ยอมให้เธอทำอย่างนั้น เขาก้าวเข้ามายืนเบียดประกบที่ด้านหลัง ความแข็งขึงร้อนระอุเบียดอยู่ที่บั้นท้ายของเธอเหมือนจงใจ

มือหนาสอดเข้ามาบีบเคล้นทรวงอกนุ่ม นิ้วโป้งปาดไล้ที่ปลายยอดจนแข็งเป็นตุ่มไต ท้องน้อยของหญิงสาวหดเกร็งด้วยความสยิว ชายหนุ่มหยิบถุงยางขึ้นมา เธอมัวแต่หน้ามืดตามัวเลยไม่รู้ว่าเขาไปเอามันมาจากไหน จึงแต่ได้มองเขาใช้ปากช่วยฉีกซองฟลอยออกแล้วจัดการตัวเอง

“ขออีกรอบนะครับ คุณน่าเอาสุดๆ”

“เด็กบ้า ดูพูดจาเข้า ลามก”

“เดี๋ยวคนลามกคนนี้จะเอาให้ร้องเลย”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คืนหนึ่งคะนึงรัก   30 ปรึกษาจิตแพทย์

    ประตูห้องรักษาเปิดออก พร้อมกับร่างสูงกำยำของวิณทร์วายุที่ก้าวเข้าไปนั่งสบายๆ บนเก้าอี้โซฟาเดี่ยว ส่วนที่โต๊ะทำงานซึ่งห่างออกไป มีหญิงสาวผมสั้นท่าทางทะมัดทะแมงกำลังจัดแฟ้มงานบนโต๊ะอยู่พินทุอรเป็นนักศึกษาแพทย์รุ่นเดียวกับเขา ไปเป็นอินเทิร์นหรือแพทย์ใช้ทุนที่โรงพยาบาลเดียวกัน แต่เธอเลือกเรียนต่อเฉพาะทางเลย จึงเข้าเป็นเรสซิเดนท์ก่อน ต่างกับเขาซึ่งทำงานอยู่ระยะหนึ่งก่อนเพื่อค้นหาตัวตนให้แน่ใจแล้วค่อยต่อเฉพาะทาง ทำให้หญิงสาวกลายเป็นจิตแพทย์รุ่นพี่“ขอปรึกษาหมออิงหน่อย เรื่องด่วน”เมื่อจิตแพทย์สาวเห็นว่าเป็นใครก็ถามเสียงเนือย “นัดล่วงหน้ามาหรือเปล่าคะ ไม่รู้หรือคะว่าจิตแพทย์ที่นี่ไม่รับนัดวอล์กอินนะ”“กำลังจะทำนัดอยู่นี่ไง นัดกับหมอนี่แหละ นัดเลย คุยเลย อย่าลีลา” ชายหนุ่มหยิบหมอนอิงบนเก้าอี้มากอด เอนหลังในท่าที่สบายขึ้น“ไปหาหมอคนอื่น ฉันไม่รับ”“เดี๋ยวเลี้ยงข้าวที่แคนทีน”“ไม่ว่าง แกไปหาหมอน็อตสิ” พินทุอรหมายถึงจิตแพทย์รุ่งน้องอีกคนซึ่งจะมาตรวจที่โรงพยาบาลสัปดาห์ละครั้ง“ไม่เอา อายไอ้น็อตมัน”“แล้วกับฉันไม่อายเหรอไอ้วิณทร์ ฉันเป็นหมอสาวแสนสวยนะ”“ไม่อาย แกนิสัยเหมือนผู้ชายมากกว่าไอ้น็อตอีก

  • คืนหนึ่งคะนึงรัก   29 แค่ใจสั่นหรือเริ่มหวั่นไหว

    “คุณเปิดไฟทำไม”“ผมปลอมตัวเป็นหิ่งห้อย เปล่งแสงหาคู่ไง”คะนึงรักหลุดขำออกมานิดหนึ่ง แสงนวลจากดวงไฟดวงเล็กส่งให้ใบหน้าสวยหวานดูผุดผ่องเรืองรอง รอยยิ้มน้อยๆ จากริมฝีปากอิ่มทำให้หัวใจของเขากระตุกวูบการที่เขาใจเต้นเมื่อตอนบ่ายวันก่อนที่ได้จูบคะนึงรักนั้น วิณทร์วายุไม่แปลกใจหรือเอะใจเลยสักนิด เขาคิดว่ามันคือความตื่นเต้น เพราะใจคิดไปถึงเรื่องหวานๆ หื่นๆ ครั้งก่อนและกำลังดีใจที่มันกำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้งก็เหมือนตอนที่เขากำลังจะลากผู้หญิงฮ็อตๆ สักคนขึ้นเตียงนั่นแหละ ทั้งหวั่นไหวและคาดหวังถึงเซ็กซ์ที่เผ็ดร้อน หัวใจเขาจึงเต้นระรัวอย่างห้ามไม่อยู่แต่การที่เขากำลังใจเต้นอยู่ตอนนี้นี่สิ...แปลก เพราะเขายังไม่ได้สัมผัสใกล้ชิดหญิงสาวแม้แต่น้อย“ผู้ชายอย่างคุณหมอวิณทร์ ไม่ต้องเปล่งแสงหรอก แค่มองแล้วยิ้ม ก็เรียกผู้หญิงเข้าไปหาได้นับสิบๆ คนแล้วมั้ง แทบจะไม่ต้องพยายามเลยด้วยซ้ำ”“คุณก็พูดเกินไป”“ลี่พูดในสิ่งที่คุณเองรู้อยู่แล้วนั่นแหละ”คะนึงรักกดปิดไฟฉาย จากนั้นยื่นผ้าห่มผืนบางขนาดย่อมมาให้ “อากาศไม่หนาว แต่ก็มีลม มีน้ำค้าง แม่ลี่บอกว่าคนกรุงเทพฯ อย่างคุณน่าจะกระหม่อมบาง เดี๋ยวจะไม่สบาย”“คุณห่มเถอะ

  • คืนหนึ่งคะนึงรัก   28 หวานๆ ที่บ้านสวน

    เพชรพร้อมมองชายหนุ่มหน้าขาวใสประหนึ่งโบกบีบีครีมครึ่งหลอดบนใบหน้า กำลังมองตามร่างบางของคะนึงรักไป ริมฝีปากอมชมพูคลี่ยิ้มน้อยๆ ดวงตาเรียวรีทอประกายเจิดจ้า“คุณมีอะไรในใจกับน้องผมหรือเปล่า”“มีอะไรนะครับ...”“มีอะไรในใจ” เพชรพร้อมย้ำ“ผม...” อีกฝ่ายกะพริบตาช้าๆ สามสี่ที ดูดน้ำมะพร้าวอีกอึกใหญ่ ก่อนจะบอกตรง “ไม่แน่ใจ ไม่รู้สิครับ”“ถ้าไม่รู้ ยังไม่แน่ใจ ก็อย่ามองแบบนั้น”“เรื่องความรู้สึกมันห้ามกันได้ด้วยเหรอครับ ตอนนี้ผมไม่รู้ ไม่แน่ใจ ผมก็ตอบตามตรงเท่านั้นเอง”“ผมมีน้องสาวคนเดียว ทั้งรักทั้งหวง ถ้าคุณมาหลอกน้องสาวผม รับรองว่าผมไม่ปล่อยคุณไว้แน่ ผมจะอัดคุณให้จมดินเลย” หนุ่มร่างยักษ์พูดพลางหยิบท่อนไม้ขนาดเกือบเท่าแขนเด็กมาหักเล่นชายหนุ่มหน้าขาวยิ้มอ่อนโยน ส่งให้ใบหน้านั้นยิ่งดูอ่อนเยาว์ “คุณจะต่อยผมก็ได้ แต่ก่อนจะมีวันนั้น ผมต้องบอกคุณเสียก่อนว่าตอนเด็กๆ ผมเคยได้เหรียญเงินเทควันโดในกีฬาเยาวชนแห่งชาติมาก่อน ส่วนปัจจุบันนี้ ผมฝึกยูโดจนได้สายดำ และกีฬาที่โปรดปรานอีกอย่างก็คือมวยไทย”“ฝึกไปทำไมเยอะแยะ” เพชรพร้อมขมวดคิ้ว“เพราะผมหน้าอ่อนไงคุณ แถมยังผิวขาว ดูยังไงก็ไม่พ้นไอ้ไก่อ่อน แต่ผมดันหล

  • คืนหนึ่งคะนึงรัก   27 เพชรพร้อมหรือเพชรย้อม

    เช้าวันรุ่งขึ้น เจ็ดโมงเช้าไม่ขาดไม่เกิน วิณทร์วายุก็ลงมาที่โต๊ะอาหารซึ่งครอบครัวสาลี่โฮมสเตย์อยู่พร้อมหน้า อาหารเช้าในวันนี้เป็นโจ๊กหมูใส่ตับ ฝีมือของคุณนายรำพึง ส่วนปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้นั้น พฤกษ์ซื้อมาจากตลาดเช้าของหมู่บ้านหลังจากกินอาหารเช้าและพักผ่อนเล็กน้อยแล้ว คะนึงรักก็นำจิตแพทย์หนุ่มไปยังท่าน้ำเพื่อเดินทางไปสวนมะพร้าว“ลี่จะพายเรือไปเองเหรอ”“พี่เพชรจะมารับเราตอนเก้าโมง” หญิงสาวตอบ“พี่เพชร?”“ลูกพี่ลูกน้องของลี่เอง พี่เพชรเป็นลูกชายลุง พี่ชายแท้ๆ ของแม่ค่ะ นั่นไง พี่เพชรมารอแล้ว” ประโยคสุดท้ายเธอพูดพร้อมชี้ไปทางท่าน้ำซึ่งมีเรือลำเล็กลอยลำรออยู่ภายในเรือลำน้อยมีชายหนุ่มตัวสูงใหญ่อย่างกับยักษ์ปักหลั่น ผิวสีแทนค่อนไปทางคล้ำ ผมยาวระต้นคอ แถมยังไม่ค่อยชอบโกนหนวดโกนเครา ทำให้ชายหนุ่มยิ่งดูเหมือนพวกโจรป่าที่ชอบมาดักปล้นพรหมจรรย์นางเอก“สวัสดีพี่เพชรย้อม” คะนึงรักทักทายด้วยชื่อแปร่งหูที่มีแต่เธอเท่านั้นเป็นคนเรียก แม้กล้ามแขนที่โผล่พ้นเสื้อยืดย้วยๆ สีเทาของเพชรพร้อมน่าจะหักคอเธอได้ด้วยมือเปล่า แต่หญิงสาวไม่เคยนึกกลัวเพชรพร้อมลุกขึ้นยืนเท้าเอว เอียงคอมองเหมือนพร้อมมีเรื่อง“มาถึง

  • คืนหนึ่งคะนึงรัก   26 ผมฝันถึงคุณได้ไหม

    เสียงเคาะประตูหน้าห้องของคะนึงรักดังขึ้นราวสามทุ่ม หญิงสาวสวมชุดนอนตัวเก่งเดินมาเปิดประตู แล้วก็เห็นพ่อกับแม่แต่งตัวเต็มยศเหมือนกำลังจะออกไปข้างนอก คืนนี้คุณนายรำพึงยิ่งสวยกว่าปกติ เพราะนางม้วนผมเป็นลอนสวย แถมยังตีโป่งตั้งกระบังแบบมองเห็นได้จากหน้าเวทีลิเกเลยทีเดียว“แม่กับพ่อจะออกไปดูลิเก ตอนแรกเห็นว่ามีแขกวีไอพีมาพัก เลยตัดใจแล้ว โชคดีที่ลี่กลับมาพอดี ช่างเป็นอภิชาตบุตรของแม่เหลือเกิน”คะนึงรักมองบิดา “พระเอกคนนี้ที่แม่ตามคล้องพวงมาลัยใช่ไหมพ่อ”“ใช่ พ่อเลยต้องตามไปด้วย กลัวกลับดึกแล้วจะอันตราย” คนเป็นพ่อตอบ“ไม่ใช่ตามไปคุมเหรอ ขี้หึง” คุณนายรำพึงหลิ่วตาพฤกษ์นิ่วหน้า “ใครหึง ไม่มี้”หญิงสาวอมยิ้ม เพราะไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี พ่อเธอก็ยังรักยังหลงแม่เธอไม่เคยเปลี่ยน “ไปเถอะค่ะ เที่ยวให้สนุกนะ ไม่ต้องกังวล ลี่ดูแลแขกให้เอง แต่คิดว่าคุณวิณทร์เขาคงนอนแล้วแหละ”“ส่วนพรุ่งนี้เช้า ตามโปรแกรมของสาลี่โฮมสเตย์ หลังกินข้าวเช้าแล้ว แขกจะได้นั่งเรือเที่ยวสวนมะพร้าวตอนเก้าโมง แวะกินข้าวเที่ยงที่ตลาด แล้วกลับมาพักผ่อนตามอัธยาศัยที่บ้านตอนบ่าย” มารดาสาธยาย“บ้านเรามีสวนมะพร้าวที่ไหนกัน เห็นมีแต่พวกผลไม

  • คืนหนึ่งคะนึงรัก   25 ลูกชายคนใหม่

    “กลับมาแล้วเหรอลี่” เสียงของคุณนายรำพึงดังมาก่อนตัวคะนึงรักลุกขึ้นจากโต๊ะกินข้าว วิ่งเข้าไปสวมกอดมารดาโดยมีบิดาตามเข้ามาห่างๆ เมื่อกอดมารดาเสร็จก็โผไปกอดบิดาต่อสายตาของคุณนายรำพึงมองเลยไปเห็นคนตัวสูงนั่งหน้าแป้นอยู่ที่โต๊ะกินข้าวก็ตกใจ “ตายจริง มัวแต่ดีใจ ลืมไปเลยว่าวันนี้บ้านเรามีแขกวีไอพี”“เขาลงมาจากห้องแล้วเหรอ” พฤกษ์ถามแล้วหันไปมองตาม“ลงมาตั้งนานแล้วแม่ เปี๊ยกไม่ได้บอกเหรอ”“ไม่ได้บอกน่ะสิ บอกแค่ลี่ให้มาตาม ไอ้เด็กคนนี้ ใช้ไม่ได้เลย” บิดาบ่นคุณนายรำพึงกุลีกุจอเข้าไปหาแขกคนสำคัญ “ขอโทษทีนะพ่อคุณ เบื่อแย่เลย”“ไม่เป็นไรครับแม่ ผมนั่งคุยเล่นกับคุณลี่เพลินๆ ชวนกันทำโน่นทำนี่ ไม่เบื่อครับ”เห็นสายตาที่มีคำถามของมารดาแล้ว คะนึงรักจึงรีบอธิบาย “โลกกลมมากแม่ คุณวิณทร์เป็นเพื่อนสนิทของบอสลี่เอง เราสองคนรู้จักกันมาก่อน”“สนิทกันด้วยครับ” วิณทร์วายุเสริม“จริงเหรอ” คุณนายรำพึงถาม“จริงครับแม่”คะนึงรักส่งสายตาดุๆ ไปให้ ‘ลูก’ ที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้น อยากจะถามเขาเหลือเกินว่าเธอไปสนิทกับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ใจไม่กล้าพอเพราะกลัวคำตอบของจิตแพทย์หนุ่ม ก็ถ้าเกิดเขาโพล่งออกไปว่าเธอกับเขาสนิทกัน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status