LOGINShare
EP.5 : คุณชายตัวร้ายเข้าเรียน!
publish date:
2026-07-24 23:02:02เช้าวันต่อมา พาขวัญเดินเข้ามหาวิทยาลัยตามปกติ
เธอเดินผ่านประตูคณะพร้อมกับแพรไหม แต่ยังไม่ทันจะเดินไปถึงอาคารเรียน เสียงฮือฮาจากบริเวณด้านหน้าก็ดังขึ้น
“นั่นไง!”
“วันนี้มาเรียนด้วยเหรอ?”
“เตชินท์มาแล้ว!”
พาขวัญชะงักไปเล็กน้อย
เธอหันไปมองตามเสียง ก่อนจะเห็นรถสปอร์ตสีดำคันเดิมจอดอยู่ด้านหน้าอาคาร
ประตูรถเปิดออก
ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีขาวก้าวลงมา
เตชินท์
เขาแต่งตัวดูดีเหมือนทุกวัน เสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนขึ้นจนถึงข้อศอก กางเกงสีเข้ม และใบหน้าหล่อที่ทำให้ผู้หญิงหลายคนแอบมอง
แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจคือ…
วันนี้เขามาเรียนตั้งแต่เช้า
“ขวัญ”
แพรไหมสะกิดแขนเพื่อน
“อะไร?”
“เขามองเธออยู่”
พาขวัญหันไปมอง
และพบว่าเตชินท์กำลังมองมาทางเธอจริง ๆ
ชายหนุ่มยกมือขึ้นเล็กน้อย
“ยัยเด็กทุน”
พาขวัญถอนหายใจ
“เรียกดี ๆ ไม่เป็นเหรอคะ?”
“ก็เธอเป็นเด็กทุนจริง ๆ”
“แล้วคุณเป็นอะไรคะ?”
เตชินท์ยิ้ม
“เจ้าของมหาวิทยาลัย”
พาขวัญมองเขานิ่ง ๆ
“น่าภูมิใจมากเลยนะคะ”
“แน่นอน”
“ถ้าอย่างนั้นช่วยไปเรียนด้วยค่ะ”
เตชินท์ชะงัก
ภูผาที่เพิ่งเดินเข้ามาถึงกับหัวเราะ
“กูชอบว่ะ”
“ชอบอะไร?”
“มีคนกล้าพูดกับมึงแบบนี้”
เตชินท์หันไปมองเพื่อน
“มึงอยากโดนไหม?”
ภูผารีบยกมือขึ้น
“ไม่ครับ”
พาขวัญส่ายหน้า ก่อนจะเดินเข้าอาคาร
เตชินท์จึงเดินตามไปทันที
“วันนี้มันเป็นอะไรของมัน?”
วายุถามภูผา
“อะไร?”
“ปกติเขาไม่เคยเข้าเรียนเช้า”
ภูผามองเตชินท์ที่กำลังเดินตามพาขวัญ
ก่อนจะยิ้มออกมา
“มึงก็รู้ไม่ใช่เหรอ?”
วายุเหลือบมอง
“เริ่มแล้วเหรอ?”
“เริ่มอะไร?”
“อาการของคนที่กำลังตกหลุมรัก”
ภูผาหัวเราะ
“กูว่าคนอย่างเตชินท์ไม่มีทางยอมรับง่าย ๆ หรอก”
ภายในห้องเรียน
พาขวัญนั่งอยู่ที่เดิม
เตชินท์เดินเข้ามาแล้วเลือกนั่งโต๊ะด้านหลังเธอเหมือนเมื่อวาน
แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น
เขากลับหยิบหนังสือเรียนออกมาแทน
นักศึกษาหลายคนมองภาพนั้นด้วยความประหลาดใจ
“วันนี้ฝนตกหรือเปล่า?”
“เตชินท์เอาหนังสือมาเรียนด้วย?”
“หรือมหาวิทยาลัยกำลังจะถล่ม?”
พาขวัญหันกลับไปมอง
“คุณเอาหนังสือมาจริงด้วย”
เตชินท์เลิกคิ้ว
“ทำไม? คิดว่าฉันทำไม่ได้?”
“ฉันคิดว่าคุณจะลืมค่ะ”
“ฉันจำได้”
“แปลกนะคะ”
“เธอจะพูดคำว่าแปลกกับฉันอีกกี่ครั้ง?”
พาขวัญยิ้มบาง ๆ
“จนกว่าคุณจะเลิกทำตัวแปลกค่ะ”
เตชินท์นิ่งไป
ก่อนจะยิ้มออกมา
“เธอนี่กล้าดี”
“ฉันได้ยินคำนี้บ่อยค่ะ”
“จากใคร?”
“จากคนที่คุณแกล้งมั้งคะ”
เตชินท์หัวเราะเบา ๆ
“งั้นฉันคงต้องแกล้งเธอให้น้อยลง”
พาขวัญมองเขาอย่างไม่เชื่อ
“จริงเหรอคะ?”
“ไม่จริง”
หญิงสาวถอนหายใจทันที
“ฉันว่าแล้ว”
อาจารย์เดินเข้าห้องเรียน
ทุกคนรีบกลับไปนั่งที่ของตัวเอง
การเรียนเริ่มต้นขึ้น
เตชินท์พยายามตั้งใจฟัง
พยายามจริง ๆ
แต่ผ่านไปไม่ถึงสิบห้านาที เขาก็เริ่มรู้สึกง่วง
เปลือกตาของเขาค่อย ๆ ปิดลง
พาขวัญที่นั่งอยู่ด้านหน้าหันกลับมาเห็นพอดี
เธอหยิบปากกาขึ้นมา แล้วใช้ปลายปากกาเคาะโต๊ะเขาเบา ๆ
กึก ๆ
เตชินท์ลืมตาขึ้น
“อะไร?”
“ตั้งใจเรียนค่ะ”
“ฉันกำลังตั้งใจ”
“คุณกำลังหลับ”
“ฉันแค่หลับตาฟัง”
พาขวัญมองเขา
“ฟังด้วยตาเหรอคะ?”
ภูผาที่นั่งข้าง ๆ รีบก้มหน้าลง
เตชินท์จ้องเธอ
“เธอกวนฉันเหรอ?”
“เปล่าค่ะ ฉันพูดตามที่เห็น”
เตชินท์ยิ้มออกมา
“เดี๋ยวนี้เริ่มกวนฉันแล้วนะ”
“ก็คุณเป็นคนเริ่มก่อน”
“งั้นเราก็เสมอกัน”
พาขวัญหันกลับไปด้านหน้า
แต่เตชินท์ยังคงมองแผ่นหลังของเธอ
เขาไม่รู้ว่าทำไมการนั่งเรียนในห้องเดียวกับเธอถึงไม่น่าเบื่อเหมือนทุกครั้ง
แม้จะต้องฟังอาจารย์พูดเรื่องที่เขาไม่เข้าใจเลยก็ตาม
ช่วงพักกลางวัน
พาขวัญกับแพรไหมเดินไปโรงอาหาร
แต่ทันทีที่เดินเข้าไป เธอก็ได้ยินเสียงกระซิบรอบตัว
“นั่นไง เด็กทุนที่สนิทกับเตชินท์”
“เร็วเหมือนกันนะ เพิ่งเข้ามาไม่กี่วันก็จับคุณชายได้แล้ว”
“หรือคิดจะจับเขา?”
พาขวัญหยุดเดิน
แพรไหมหันไปมองกลุ่มนักศึกษาหญิงที่กำลังพูดกัน
“ขวัญ…”
พาขวัญสูดหายใจเข้า
“ไม่เป็นไร”
เธอเดินไปซื้ออาหารตามปกติ
แต่ยังไม่ทันจะเดินไปถึงโต๊ะ ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินมาขวางหน้า
“เธอชื่อพาขวัญใช่ไหม?”
พาขวัญมองอีกฝ่าย
“ค่ะ”
หญิงสาวยิ้ม แต่แววตากลับไม่ได้เป็นมิตรเลย
“ฉันชื่อณิชา”
พาขวัญพยักหน้า
“ค่ะ”
“เธอรู้จักเตชินท์มานานแค่ไหน?”
พาขวัญขมวดคิ้ว
“ไม่นานค่ะ”
“แล้วทำไมช่วงนี้ถึงเห็นเธออยู่กับเขาบ่อย?”
“เพราะพี่สาวเขาจ้างฉันมาติวหนังสือให้ค่ะ”
ณิชาหัวเราะเบา ๆ
“ติวหนังสือ?”
“ค่ะ”
“แปลกนะ”
“อะไรคะ?”
“คนอย่างเตชินท์ไม่เคยยอมให้ใครมาสั่งง่าย ๆ”
พาขวัญยิ้มบาง ๆ
“ฉันก็ไม่ได้สั่งเขาค่ะ”
เธอหยุดไปเล็กน้อย
“แค่บอกเขาว่าถ้าไม่เรียน ฉันจะฟ้องพี่สาวเขา”
แพรไหมที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับหลุดหัวเราะ
ณิชามองพาขวัญด้วยสายตาไม่พอใจมากขึ้น
“เธอคิดว่าตัวเองสนิทกับเขามากเหรอ?”
“เปล่าค่ะ”
“งั้นก็ควรรู้ไว้นะว่าเตชินท์ไม่เหมาะกับคนอย่างเธอ”
พาขวัญนิ่งไป
“คนอย่างฉันเป็นยังไงคะ?”
ณิชามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า
“ก็เด็กทุนไง”
บรรยากาศรอบข้างเงียบลงทันที
พาขวัญกำมือแน่น
แต่เธอไม่ได้หลบสายตา
“แล้วเด็กทุนอย่างฉันทำไมเหรอคะ?”
ณิชาชะงัก
“เธอ…”
“ฉันอาจไม่ได้รวยเหมือนคุณ แต่ฉันก็ไม่ได้ไปขอเงินคุณใช้”
ณิชาหน้าเสีย
พาขวัญพูดต่อ
“ถ้าคุณไม่ชอบฉัน ก็ไม่ต้องมาคุยด้วยค่ะ ฉันเองก็ไม่ได้อยากรู้จักคุณเหมือนกัน”
พูดจบเธอก็เดินผ่านไป
แต่ยังไม่ทันจะก้าวไปถึงโต๊ะ…
เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นด้านหลัง
“มีปัญหาอะไรกับเธอ?”
ณิชาหันกลับไป
เตชินท์กำลังยืนอยู่ไม่ไกล
ใบหน้าของเขาไม่ได้มีรอยยิ้มเหมือนทุกครั้ง
ณิชาชะงัก
“เตช…”
“ฉันถามว่ามีปัญหาอะไรกับเธอ?”
ณิชามองพาขวัญ ก่อนจะหันกลับมามองเขา
“ฉันแค่คุยด้วย”
“คุย?”
เตชินท์หัวเราะเบา ๆ
“ฉันได้ยินหมดแล้ว”
ณิชาเงียบ
เตชินท์เดินไปยืนข้างพาขวัญ
ก่อนจะมองณิชาด้วยสายตาเย็นชา
“ถ้าจะคุยกับเธอ ก็พูดดี ๆ”
“เตชินท์…”
“ฉันไม่ชอบให้ใครมาดูถูกคนของฉัน”
คำพูดนั้นทำให้พาขวัญหันไปมองเขาทันที
“คนของคุณ?”
เตชินท์ชะงักไปเล็กน้อย
เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงพูดแบบนั้นออกไป
แต่เมื่อเห็นสีหน้าของณิชา…
เขากลับไม่คิดจะถอนคำพูด
“ใช่”
พาขวัญขมวดคิ้ว
“ฉันเป็นคนของคุณตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?”
เตชินท์หันมามองเธอ
ก่อนจะยิ้มกวน ๆ
“ตั้งแต่เธอชนะเกมฉัน”
“เกี่ยวกันตรงไหนคะ?”
“ไม่รู้สิ”
เขาก้มลงกระซิบข้างหูเธอ
“แต่ฉันคิดว่าเกี่ยว”
พาขวัญรีบถอยออกมา
“คุณนี่มัน…”
เตชินท์ยิ้มอย่างอารมณ์ดี
แต่ในใจกลับรู้สึกหงุดหงิดทุกครั้งที่เห็นคนอื่นพูดไม่ดีกับเธอ
โดยเฉพาะเรื่องฐานะ
เขาไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้เรียกว่าอะไร
รู้เพียงว่า…
เขาไม่ชอบ
ไม่ชอบเลยจริง ๆ
ที่มีใครทำให้เธอมีสีหน้าแบบนั้น
หลังจากวันนั้น ข่าวเรื่องเตชินท์ออกโรงปกป้องเด็กทุนก็แพร่ไปทั่วมหาวิทยาลัย
พาขวัญกลายเป็นคนที่ถูกจับตามองมากกว่าเดิม
แต่เจ้าตัวกลับไม่ได้รู้สึกดีใจเลยสักนิด
เธอเดินตามเตชินท์ออกจากโรงอาหาร
ก่อนจะหยุดเขาไว้
“คุณ”
เตชินท์หันกลับมา
“อะไร?”
“เรื่องเมื่อกี้…”
“เรื่องอะไร?”
“ที่คุณบอกว่าฉันเป็นคนของคุณ”
เตชินท์ยิ้ม
“อ๋อ เรื่องนั้น”
“ฉันไม่ใช่ค่ะ”
“ฉันรู้”
“แล้วพูดทำไม?”
เตชินท์เดินเข้ามาใกล้
ก่อนจะก้มลงมองเธอ
“ก็แค่พูดให้คนอื่นรู้ว่า…”
เขาเว้นจังหวะ
“อย่ามายุ่งกับเธอ”
พาขวัญมองเขาอย่างไม่เข้าใจ
“ทำไมคะ?”
เตชินท์เงียบไป
เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร
สุดท้ายจึงเลือกตอบแบบกวน ๆ
“เพราะเธอเป็นติวเตอร์ของฉัน”
พาขวัญถอนหายใจ
“แค่นั้น?”
เตชินท์ยิ้มมุมปาก
“ตอนนี้…แค่นั้น”
แต่เขาไม่รู้เลยว่า…
คำว่า “ตอนนี้”
จะเปลี่ยนไปในไม่ช้า
เพราะจากติวเตอร์ที่เขาแค่ต้องการแกล้ง
พาขวัญกำลังกลายเป็นคนที่เขาเริ่มอยากปกป้อง
และจากคุณชายที่ไม่เคยเข้าเรียน…
เตชินท์กำลังเริ่มอยากมามหาวิทยาลัยทุกวัน
เพียงเพราะมีผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ที่นี่
ยัยเด็กทุนที่เขาไม่เคยคิดว่าจะสนใจ
กำลังกลายเป็นเหตุผลที่ทำให้คุณชายตัวร้ายยอมเข้าเรียน 💗
Latest chapter
คุณชายตัวร้ายกับยัยเด็กทุน EP.40 : อรดากลับมา...ผู้หญิงที่ทุกคนคิดว่าตายไปแล้ว และความจริงของคืนเมื่อสิบห้าปีก่อน
ห้องทั้งห้องเงียบสนิทสายตาของทุกคนจับจ้องอยู่ที่ข้อความบนโทรศัพท์ของลลิตา"ฉันกลับมาแล้ว ลลิตา"ด้านล่างปรากฏชื่อผู้ส่งเพียงคำเดียวอรดาพาขวัญกลืนน้ำลาย"อรดา...คือพี่สาวฝาแฝดของคุณอรพรรณจริง ๆ เหรอคะ?"นรินทร์พยักหน้า"ใช่""แล้วเธอต้องการอะไร?""นั่นแหละที่ผมยังไม่รู้"ลลิตากำโทรศัพท์แน่นจนมือสั่น"เธอไม่ควรกลับมา..."เตชินท์หันไปมอง"ทำไม?"ลลิตาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนพูดด้วยน้ำเสียงสั่น"เพราะอรดาไม่ใช่แค่คนที่รู้เรื่องทั้งหมด""เธอคือคนที่เริ่มต้นเรื่องทั้งหมด"ความจริงในคืนเมื่อสิบห้าปีก่อนลลิตานั่งลงบนโซฟาพาขวัญนั่งข้าง ๆ แม่เตชินท์ นรินทร์ และเตชิตายืนอยู่ตรงหน้าทุกคนกำลังรอฟังความจริงลลิตาสูดหายใจลึก"คืนนั้น...""วันที่ 17 เมษายน 2011""พ่อของขวัญนัดฉันไปพบที่โกดังเก่า"พาขวัญตั้งใจฟัง"เขาบอกว่ามีคนกำลังขโมยเงินของบริษัท""และคนคนนั้นไม่ได้ทำคนเดียว"เตชินท์ถาม"แล้วเกี่ยวอะไรกับอรดา?"ลลิตามองเขา"อรดาเป็นคนที่จัดการบัญชีทั้งหมด""เธอรู้ว่าเงินถูกส่งไปที่ไหน"นรินทร์เสริม"และเธอรู้ว่าหลักฐานอยู่ที่ไหน"ลลิตาพยักหน้า"คืนนั้นฉันกับพ่อของขวัญกำลังจะเอาหลักฐานไปให้ตำรวจ
คุณชายตัวร้ายกับยัยเด็กทุน EP.39 : ชื่อของคนทรยศ...เมื่อหลักฐานชี้ไปที่อาจารย์นรินทร์
ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบพาขวัญจ้องชื่อบนสมุดบัญชีด้วยหัวใจที่สั่นไหวนรินทร์ชื่อที่เธอเห็นอยู่บ่อยครั้งในช่วงหลายวันที่ผ่านมาอาจารย์ที่คอยช่วยเหลือเธออาจารย์ที่เคยปกป้องเธออาจารย์ที่เป็นคนพาเธอเข้าใกล้ความจริงจะเป็นคนทรยศจริง ๆ งั้นเหรอ?"ไม่จริง..."พาขวัญส่ายหน้า"อาจารย์นรินทร์ไม่มีทางทำแบบนั้น"เตชินท์ไม่ได้ตอบเขามองชื่อบนสมุดอย่างใช้ความคิดลลิตาปิดสมุดลง"แม่เองก็ยังไม่รู้ว่าเขาอยู่ฝ่ายไหน""แต่ชื่อของเขาปรากฏในบัญชีตั้งแต่วันแรก"เตชินท์ถามทันที"ในบัญชีเขาเป็นคนรับเงินหรือเปล่า?""ไม่"ลลิตาส่ายหน้า"ชื่อเขาอยู่ในช่องของคนที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนย้ายเอกสาร"พาขวัญขมวดคิ้ว"หมายความว่าอาจารย์ไม่ได้เกี่ยวกับเงิน?""อาจเกี่ยวกับความลับ"ลลิตาตอบ"และนั่นอาจอันตรายยิ่งกว่าเรื่องเงิน"เตชินท์หยิบสมุดขึ้นมาอีกครั้งเขาพลิกดูทีละหน้ามีตัวเลขจำนวนมากวันที่ชื่อบริษัทชื่อบุคคลแต่สิ่งหนึ่งที่ผิดปกติคือ...บางหน้าถูกฉีกออก"มีคนเคยเปิดสมุดนี้"ลลิตาพยักหน้า"ก่อนที่แม่จะหนี""มีคนเข้ามาในบ้าน""และพยายามเอาสมุดไป"เตชินท์ถาม"ใคร?""แม่ไม่เห็นหน้า""แต่แม่จำเสียงได้"พา
คุณชายตัวร้ายกับยัยเด็กทุน EP.38 : บ้านของแม่...เมื่อพาขวัญพบผู้หญิงที่เรียกตัวเองว่า “แม่”
พาขวัญยืนจ้องข้อความบนโทรศัพท์อยู่นาน"ถ้าอยากให้เขากลับมา...มาหาฉันคนเดียว"ด้านล่างคือพิกัดของบ้านหลังหนึ่งบ้านที่เธอไม่เคยรู้จักแต่กลับมีชื่อว่า...บ้านลลิตาหัวใจของพาขวัญเต้นแรงลลิตา...ชื่อเดียวกับชื่อแม่ของเธอในทะเบียนสมรส"ขวัญ"เสียงแพรไหมดังขึ้นพาขวัญรีบดับหน้าจอ"มีอะไร?""เมื่อกี้ใครส่งข้อความมา?"พาขวัญเงียบเธอรู้ดีว่าถ้าบอกทุกคน พวกเขาจะไม่มีทางปล่อยให้เธอไปคนเดียวแต่ถ้าเตชินท์อยู่ที่นั่น...เธอก็ต้องไป"ฉันมีธุระนิดหน่อย"แพรไหมมองหน้าเพื่อน"ธุระอะไร?""ฉัน..."พาขวัญกำโทรศัพท์แน่นก่อนตัดสินใจพูดความจริง"ฉันคิดว่าฉันรู้แล้วว่าเตชินท์อยู่ที่ไหน"บ้านลลิตาบ้านหลังเล็กตั้งอยู่ในพื้นที่เงียบสงบไม่มีรั้วสูงไม่มีคนเฝ้าไม่มีแม้แต่กล้องวงจรปิดยิ่งดูธรรมดาเท่าไร...พาขวัญกลับยิ่งรู้สึกแปลกเธอยืนอยู่หน้าประตูมือสั่นเล็กน้อยก่อนกดกริ่งติ๊ง...ไม่มีเสียงตอบเธอกดอีกครั้งติ๊ง...คราวนี้ประตูเปิดออกช้า ๆหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าใบหน้าของเธอซีดดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตาทั้งสองคนมองหน้ากันไม่มีใครพูดอะไรแต่ทันทีที่หญิงคนนั้นเห็นใบหน้าของพาขวัญ...เธอก็ยกมือข
คุณชายตัวร้ายกับยัยเด็กทุน EP.37 : อุบัติเหตุครั้งใหญ่...เมื่อเตชินท์หายตัวไปหลังรถชน เสียงเบรกดังสนั่นไปทั่วถนน
เสียงเบรกดังสนั่นไปทั่วถนนเอี๊ยดดดด!รถของเตชินท์เสียหลักหมุนหลายรอบ ก่อนพุ่งชนแบริเออร์ข้างทางโครม!พาขวัญรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้างศีรษะของเธอกระแทกกับเบาะก่อนทุกอย่างจะมืดลง...ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไรพาขวัญค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเสียงไซเรนดังอยู่ไกล ๆกลิ่นควันและกลิ่นน้ำมันทำให้เธอรู้สึกเวียนหัว"คุณเตชินท์..."เธอพยายามขยับตัว"คุณเตชินท์!"ไม่มีเสียงตอบพาขวัญหันไปมองด้านข้างเบาะคนขับว่างเปล่า"ไม่..."เธอรีบปลดเข็มขัดแต่ประตูฝั่งของเธอกลับเปิดไม่ออก"ช่วยด้วย!"เสียงของเธอสั่น"มีใครอยู่ไหมคะ!"ไม่นาน...เสียงคนก็ดังขึ้นจากด้านนอก"มีคนอยู่ข้างใน!"ประตูถูกงัดออกเจ้าหน้าที่รีบเข้ามาช่วยพาขวัญออกจากรถเธอรีบถามทันที"ผู้ชายที่อยู่ในรถล่ะคะ?"เจ้าหน้าที่มองหน้ากัน"คนขับเหรอ?""ใช่ค่ะ!""ตอนเจ้าหน้าที่มาถึง..."เขาหยุด"ไม่พบคนขับครับ"พาขวัญหน้าซีด"เป็นไปไม่ได้..."อีกฝั่งของถนนรถของภูผาจอดอยู่ไม่ไกลเขาวิ่งเข้ามาหาพาขวัญ"ขวัญ!""ภูผา..."เธอรีบจับแขนเขา"เตชินท์อยู่ไหน?"ภูผานิ่ง"ผมกำลังตามหาอยู่""เขาหายไป"พาขวัญน้ำตาไหลทันที"เขาจะเป็นอะไรไหม?"ภูผาพยายามตั้งส
คุณชายตัวร้ายกับยัยเด็กทุน EP.36 : แม่ที่หายไป...เมื่อความจริงเปิดเผยว่า “เธอยังมีชีวิตอยู่” เสียงระเบิดจากชั้นบนทำให้พื้นห้องใต้ดินสั่นสะเทือน
เสียงระเบิดจากชั้นบนทำให้พื้นห้องใต้ดินสั่นสะเทือนพาขวัญสะดุ้งสุดตัวเตชินท์รีบดึงเธอเข้ามาไว้ข้างหลังตัวเอง"อยู่ใกล้ฉัน""ค่ะ..."นรินทร์รีบเดินไปที่ประตูอีกด้าน"ทางนี้""ทางออกอยู่ด้านหลังบ้าน"เตชินท์มองเขาอย่างไม่ไว้ใจ"แน่ใจนะ?""ถ้าคุณยังไม่เชื่อผม..."นรินทร์หันกลับมา"ก็พาเธอไปเอง"เตชินท์ไม่ได้ตอบแต่เขาจับมือพาขวัญแน่นขึ้นทั้งสามรีบวิ่งไปตามทางลับบ้านเก่าตระกูลวรากรด้านบน...อรพรรณยืนอยู่กลางห้องเสียงฝีเท้าของกลุ่มชายฉกรรจ์ดังใกล้เข้ามาเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา"พวกมันกำลังลงไปข้างล่าง"เสียงจากปลายสายถาม"แล้วคุณจะทำยังไง?"อรพรรณยิ้มเย็น"ถ้าพวกมันต้องการพาขวัญ...""ฉันก็จะไม่ยอมให้พวกมันได้ตัวเธอ"เธอวางสายก่อนหยิบปืนจากกระเป๋าขึ้นมาแต่ไม่ได้ใช้เพียงเดินไปเปิดประตูอีกบานด้านหลังประตูมีทางออกอีกทางอรพรรณมองลงไป"ถึงเวลาชดใช้แล้ว..."ทางใต้ดินพาขวัญวิ่งตามเตชินท์จนแทบหายใจไม่ทัน"คุณ...""ไหวไหม?""ไหวค่ะ"เตชินท์ชะลอฝีเท้า"ถ้าไม่ไหวบอก""ฉันไม่เป็นไร"นรินทร์ที่เดินนำอยู่หันกลับมา"อีกนิดเดียว""เราจะถึงห้องเก็บเอกสาร"พาขวัญขมวดคิ้ว"ห้องเก็บเอกสาร?""ใช่""ที่
คุณชายตัวร้ายกับยัยเด็กทุน EP.35 : นัดพบเที่ยงคืน...กับดักของอรพรรณและความลับที่เตชินท์ไม่เคยรู้
ตั้งแต่ได้รับจดหมาย...เตชินท์ก็แทบไม่ได้พูดอะไรอีกกระดาษแผ่นนั้นถูกวางอยู่บนโต๊ะทำงาน"ถ้าอยากช่วยพาขวัญ...มาหาฉันคนเดียว"เขานั่งมองข้อความอยู่นานสิ่งที่น่ากลัวไม่ใช่การที่อรพรรณกลับมาแต่เป็นการที่เธอรู้จักพาขวัญมากเกินไปรู้ว่าเธออยู่ที่ไหนรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนและรู้ว่าเขาจะยอมทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ"คิดอะไรอยู่คะ?"เสียงหวานดังขึ้นจากหน้าประตูเตชินท์รีบเก็บจดหมาย"ไม่มีอะไร"พาขวัญเดินเข้ามาเธอมองเขานิ่ง ๆ"คุณโกหกไม่เก่งเลยนะ"เตชินท์ถอนหายใจ"ขวัญ...""มีอะไร?"เขาเงียบสุดท้ายจึงยื่นจดหมายให้เธอพาขวัญอ่านจบ สีหน้าก็เปลี่ยนไป"คุณจะไปจริง ๆ เหรอ?""ใช่""คนเดียว?""ใช่"พาขวัญส่ายหน้า"ไม่ได้""มันบอกให้ฉันไปคนเดียว""แล้วคุณก็จะเชื่อ?""ถ้าฉันไม่ไป..."เตชินท์มองเธอ"เธออาจเป็นอะไร"พาขวัญเม้มริมฝีปาก"แล้วถ้าคุณเป็นอะไรล่ะ?"คำถามนั้นทำให้เขาเงียบเธอพูดต่อ"คุณคิดว่าฉันจะอยู่เฉย ๆ ได้เหรอ?"เตชินท์ยิ้มบาง ๆ"เพราะแบบนี้ไง ฉันถึงไม่อยากให้เธอไปด้วย""แต่ฉันจะไป""ขวัญ...""ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ"เธอมองเขาตรง ๆ"ถ้าคุณกำลังจะเดินเข้าไปในกับดัก ฉันก็จะอยู่ข้างคุณ"เตชินท
You May Also Like
Bad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด230.0K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก411.5K viewsรวมเรื่องสั้นซ่อนเสน่หา SS2
Chocolate lily 181.8K viewsGardener คนสวนของคุณหนู
กาสะลอง93.7K viewsไร้เดียงสาซ่อนร้าย
เย้ายวน637 viewsร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง4.0K viewsยั่วรักผ่านไลฟ์
จินต์พิชา591 viewsขอรักสาวบ้านไร่
เย้ายวน73 views
