MasukShare
EP.6 : ห้องเล่นเกมของคุณชายตัวร้าย
Tanggal publikasi:
2026-07-27 22:27:26หลังจากเหตุการณ์ที่โรงอาหาร พาขวัญก็กลายเป็นคนที่ถูกพูดถึงมากขึ้นกว่าเดิม
ไม่ว่าเธอจะเดินไปทางไหน ก็มักจะได้ยินเสียงกระซิบตามหลัง
“นั่นไง…เด็กทุนที่เตชินท์ปกป้อง”
“เขาสองคนเป็นอะไรกันหรือเปล่า?”
“เตชินท์ไม่เคยสนใจใครแบบนี้มาก่อนเลยนะ”
พาขวัญพยายามทำเป็นไม่ได้ยิน
แต่แพรไหมที่เดินอยู่ข้าง ๆ กลับถอนหายใจอย่างหนักใจ
“ขวัญ ฉันว่าเธอกำลังดังแล้วล่ะ”
“ฉันไม่ได้อยากดังนะ”
“แต่ตอนนี้คนทั้งคณะรู้จักเธอแล้ว”
พาขวัญส่ายหน้า
“ก็เพราะคุณชายตัวร้ายนั่นคนเดียว”
“คุณชายตัวร้าย?”
แพรไหมเลิกคิ้ว
“เธอตั้งฉายาให้เขาเหรอ?”
“ก็เขาเป็นจริง ๆ นี่คะ”
พาขวัญพูดอย่างจริงจัง
“ชอบกวนประสาท ชอบแกล้งคน แล้วก็ชอบทำอะไรตามใจตัวเอง”
แพรไหมพยักหน้า
“ฟังดูเหมือนเธอเริ่มรู้จักเขาดีแล้วนะ”
พาขวัญชะงักไปเล็กน้อย
“ฉันแค่ต้องติวหนังสือให้เขาเท่านั้นเองค่ะ”
แต่ไม่รู้ทำไม…
แค่คิดถึงใบหน้ากวน ๆ ของเตชินท์ หัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นเล็กน้อย
หลังเลิกเรียน
พาขวัญกำลังจะเดินไปทำงานพิเศษ แต่โทรศัพท์กลับมีข้อความเข้ามา
เตชินท์ : อยู่ไหน
พาขวัญมองข้อความด้วยสีหน้าสงสัย
พาขวัญ : มหาวิทยาลัยค่ะ
อีกฝ่ายตอบกลับมาแทบจะทันที
เตชินท์ : ฉันรู้
พาขวัญขมวดคิ้ว
พาขวัญ : แล้วถามทำไมคะ?
คราวนี้เตชินท์เงียบไปนาน
จากนั้นข้อความใหม่ก็เด้งขึ้นมา
เตชินท์ : มาหาฉัน
พาขวัญถอนหายใจ
พาขวัญ : ทำไมคะ?
เตชินท์ : อย่าถามมาก
พาขวัญ : ถ้าไม่บอก ฉันไม่ไปค่ะ
เธอคิดว่าอีกฝ่ายคงไม่ตอบแล้ว
แต่ไม่ถึงหนึ่งนาทีต่อมา…
เตชินท์ : ฉันมีเรื่องให้เธอช่วย
พาขวัญมองข้อความอยู่ครู่หนึ่ง
สุดท้ายก็เดินไปยังอาคารด้านหลังคณะ
เมื่อมาถึง พาขวัญก็เห็นเตชินท์ยืนพิงกำแพงอยู่
เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเหมือนทุกวัน แขนเสื้อถูกพับขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าหล่อดูเหมือนคนที่ไม่เคยรู้จักคำว่ารีบร้อน
“มาช้าจัง”
พาขวัญมองเขา
“ฉันไม่ได้อยากมาค่ะ”
เตชินท์ยิ้ม
“แต่ก็มา”
“เพราะคุณบอกว่ามีเรื่องให้ช่วย”
“ใช่”
“เรื่องอะไรคะ?”
เตชินท์ไม่ตอบ แต่กลับเปิดประตูด้านหลังตัวเอง
พาขวัญเดินตามเข้าไป
ทันทีที่ประตูเปิดออก…
เสียงเกมก็ดังสนั่นไปทั่วห้อง
หญิงสาวหยุดเดิน
“นี่คืออะไรคะ?”
ตรงหน้าของเธอคือห้องขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์เล่นเกม
มีจอขนาดใหญ่เรียงกันหลายเครื่อง
โซฟาขนาดใหญ่ตั้งอยู่ตรงกลาง
ด้านข้างมีตู้เย็นและขนมเต็มตู้
ภูผากับวายุกำลังนั่งเล่นเกมอยู่
“ยินดีต้อนรับสู่ห้องลับของพวกเรา”
ภูผาหันมายิ้มให้
พาขวัญมองไปรอบ ๆ
“ห้องนี้อยู่ในมหาวิทยาลัยเหรอคะ?”
“ใช่”
“แล้วสร้างไว้ทำไม?”
เตชินท์ตอบด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ
“เล่นเกม”
พาขวัญหันไปมองเขา
“แค่นั้น?”
“แค่นั้น”
“คุณใช้เงินสร้างห้องใหญ่ขนาดนี้เพื่อเล่นเกม?”
เตชินท์พยักหน้า
“เงินฉัน”
พาขวัญเงียบ
เธอไม่รู้จะเถียงอะไรจริง ๆ
เพราะนั่นคือความแตกต่างระหว่างเธอกับเขา
สำหรับเธอ เงินทุกบาทมีค่า
แต่สำหรับเขา…
การสร้างห้องเล่นเกมในมหาวิทยาลัยอาจเป็นเพียงเรื่องธรรมดา
“แล้วเรื่องที่ให้ฉันช่วยคืออะไรคะ?”
พาขวัญถาม
เตชินท์เดินไปนั่งบนโซฟา
“นั่งก่อน”
พาขวัญยังยืนอยู่ที่เดิม
“คุณยังไม่ได้ตอบคำถามฉันเลยค่ะ”
เตชินท์มองเธอ
“ฉันอยากให้เธอสอนเล่นเกม”
พาขวัญชะงัก
“อะไรนะคะ?”
“ฉันอยากให้เธอสอนเล่นเกม”
“ฉันเนี่ยนะ?”
“ใช่”
“ทำไม?”
เตชินท์ยักไหล่
“เมื่อวานเธอชนะฉัน”
พาขวัญพยักหน้า
“ค่ะ”
“ฉันอยากรู้ว่าเธอเล่นยังไง”
“คุณก็แค่เล่นให้เก่งขึ้นสิคะ”
“ก็เลยให้เธอสอน”
พาขวัญมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ
“คุณไม่มีเพื่อนให้สอนเหรอคะ?”
ภูผาที่นั่งอยู่ไม่ไกลยกมือขึ้น
“ผมสอนได้ครับ”
เตชินท์หันไปมองทันที
“ไม่มีใครถามมึง”
ภูผาลดมือลง
“ครับ”
วายุหัวเราะเบา ๆ
พาขวัญจึงนั่งลงบนเก้าอี้หน้าคอมพิวเตอร์
“ก็ได้ค่ะ แต่ถ้าคุณไม่ตั้งใจ ฉันจะกลับนะคะ”
เตชินท์นั่งลงข้าง ๆ
“เธอชอบขู่ฉัน”
“ฉันไม่ได้ขู่ค่ะ”
“แล้วนี่เรียกว่าอะไร?”
“เตือนค่ะ”
เตชินท์ยิ้ม
“เหมือนกันนั่นแหละ”
เกมเริ่มต้นขึ้น
พาขวัญอธิบายพื้นฐานให้เตชินท์อย่างละเอียด
แต่เตชินท์กลับไม่ค่อยสนใจหน้าจอเท่าไร
เขาเอาแต่มองมือของพาขวัญที่กำลังจับเมาส์
“ตรงนี้ต้องกดแบบนี้ค่ะ”
พาขวัญขยับเข้ามาใกล้เพื่อสอน
เตชินท์กลับนิ่งไป
ใบหน้าของเธออยู่ใกล้เขามาก
กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเส้นผมลอยเข้ามา
“เข้าใจไหมคะ?”
เตชินท์ไม่ได้ตอบ
พาขวัญหันมามอง
“คุณฟังอยู่หรือเปล่า?”
“ฟัง”
“งั้นเมื่อกี้ฉันพูดอะไร?”
เตชินท์เงียบ
พาขวัญมองเขาอย่างรู้ทัน
“คุณไม่ได้ฟังใช่ไหมคะ?”
“ฉันฟัง”
“แล้ว?”
“เธอบอกให้กดปุ่ม”
“ก่อนหน้านั้นค่ะ”
เตชินท์เงียบกว่าเดิม
พาขวัญถอนหายใจ
“คุณนี่มันจริง ๆ เลย”
“ก็เธอพูดเยอะ”
“ถ้าฉันไม่พูด แล้วคุณจะเล่นเป็นไหมคะ?”
“ไม่”
“งั้นก็ฟังค่ะ”
เตชินท์ยิ้ม
“ครับ คุณครู”
ผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมง
ในที่สุดเตชินท์ก็เริ่มเล่นเป็น
แม้จะยังแพ้อยู่บ้าง แต่เขาก็สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้หลายครั้ง
“เห็นไหมคะ? คุณก็ทำได้”
พาขวัญพูดขึ้น
เตชินท์ยิ้มอย่างภูมิใจ
“แน่นอน ฉันเก่งอยู่แล้ว”
“เมื่อกี้ใครแพ้ไปสามรอบคะ?”
“นั่นเรียกว่าลองระบบ”
ภูผาหันมามองทันที
“มึงแพ้ก็คือแพ้”
เตชินท์หันไปมองเพื่อน
“มึงอยากออกจากห้องนี้ไหม?”
ภูผารีบหันกลับไปเล่นเกม
“ไม่ครับ”
พาขวัญหัวเราะออกมา
เตชินท์หันมามองเธอ
คราวนี้เขาไม่ได้พูดว่าเธอยิ้ม
เพียงแต่มองอยู่นานกว่าปกติ
พาขวัญรู้สึกตัวจึงหันไปหา
“มีอะไรคะ?”
“เปล่า”
“แล้วมองทำไม?”
“มองไม่ได้เหรอ?”
พาขวัญชะงัก
“ก็…มองได้ค่ะ”
“งั้นก็มอง”
หญิงสาวขมวดคิ้ว
“คุณนี่พูดจาแปลก ๆ นะคะ”
เตชินท์ยิ้ม
“เธอเพิ่งรู้เหรอ?”
ในเวลาต่อมา พาขวัญก็เหลือบมองนาฬิกา
“ฉันต้องไปทำงานแล้วค่ะ”
เตชินท์หันมามอง
“อีกแล้ว?”
“ค่ะ”
“เธอทำงานทุกวันเลยเหรอ?”
“เกือบทุกวันค่ะ”
“ไม่เหนื่อยหรือไง?”
พาขวัญเก็บของลงกระเป๋า
“เหนื่อยค่ะ”
เตชินท์เงียบ
“แล้วทำทำไม?”
พาขวัญมองเขา
“เพราะฉันต้องใช้เงินค่ะ”
“ฉันให้เธอได้”
พาขวัญหันไปมองเขาทันที
“คุณจะพูดเรื่องนี้อีกแล้วเหรอคะ?”
“ก็ฉันให้ได้จริง ๆ”
“ฉันไม่รับค่ะ”
“ทำไม?”
“ฉันไม่ชอบรับเงินจากใครฟรี ๆ”
คำตอบของเธอทำให้เตชินท์นิ่งไป
“ถ้าฉันไม่ได้ให้ฟรีล่ะ?”
พาขวัญขมวดคิ้ว
“หมายความว่าไงคะ?”
เตชินท์ยิ้มมุมปาก
“ถ้าเธอทำงานให้ฉัน”
“งานอะไรคะ?”
“ก็…”
เขามองหน้าหญิงสาว
ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงกวน ๆ
“มาเล่นเกมกับฉันทุกวัน”
พาขวัญมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ
“นั่นไม่ใช่งานค่ะ”
“สำหรับฉันใช่”
“คุณนี่มัน…”
เตชินท์หัวเราะ
แต่เมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะเดินออกไป เขาก็รีบลุกขึ้น
“เดี๋ยว”
พาขวัญหันกลับมา
“อะไรคะ?”
“ฉันไปส่ง”
“ไม่ต้องค่ะ”
“ทำไมเธอชอบปฏิเสธฉัน?”
“เพราะฉันกลับเองได้”
เตชินท์นิ่งไป
ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ
“ฉันรู้ว่าเธอกลับเองได้”
พาขวัญมองเขา
“แล้ว?”
“แต่ฉันอยากไปส่ง”
หญิงสาวเงียบไป
เตชินท์เองก็เพิ่งรู้ว่าคำพูดของตัวเองฟังดูแปลก
แต่เขาก็ไม่คิดจะเปลี่ยนคำพูด
สุดท้ายพาขวัญจึงถอนหายใจ
“ก็ได้ค่ะ”
เตชินท์ยิ้มทันที
ภูผาที่มองอยู่ถึงกับส่ายหน้า
“คุณชาย…”
“อะไร?”
“ไม่มีอะไรครับ”
แต่ในใจของทุกคนในห้องต่างคิดเหมือนกัน
เตชินท์กำลังสนใจพาขวัญมากขึ้นเรื่อย ๆ
และตัวเขาเอง…
ยังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ
ระหว่างทางไปที่รถ
เตชินท์เดินอยู่ข้างพาขวัญ
“พรุ่งนี้เธอจะมาติวไหม?”
“ถ้าคุณตั้งใจเรียนค่ะ”
“ถ้าฉันตั้งใจ?”
“ก็มา”
เตชินท์ยิ้ม
“งั้นพรุ่งนี้มา”
พาขวัญมองเขา
“คุณสั่งฉันเหรอคะ?”
“เปล่า”
“แล้วพูดเหมือนสั่ง”
“ฉันแค่บอกว่าอยากให้เธอมา”
พาขวัญชะงัก
เตชินท์เองก็ชะงักเช่นกัน
ทั้งคู่มองหน้ากันอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนที่พาขวัญจะเป็นฝ่ายหลบสายตา
“คุณนี่…พูดอะไรไม่คิดเลยนะคะ”
เตชินท์ยิ้ม
“ฉันพูดความจริง”
เขาไม่รู้เลยว่า…
ห้องเล่นเกมที่เขาสร้างขึ้นเพื่อใช้หนีการเรียน
กำลังกลายเป็นสถานที่ที่เขาอยากให้พาขวัญเข้ามาอยู่ด้วย
และหญิงสาวที่เขาเคยคิดว่าเป็นเพียง เด็กทุนที่น่าแกล้ง
กำลังกลายเป็นคนที่เขาอยากเจอทุกวัน
โดยที่เขายังไม่รู้ตัวเลยว่า…
บางที คนที่กำลังติดเกมอาจไม่ใช่เตชินท์
แต่เป็นเขาที่กำลังติดพาขวัญมากกว่า 💗
Bab terbaru
คุณชายตัวร้ายกับยัยเด็กทุน EP.40 : อรดากลับมา...ผู้หญิงที่ทุกคนคิดว่าตายไปแล้ว และความจริงของคืนเมื่อสิบห้าปีก่อน
ห้องทั้งห้องเงียบสนิทสายตาของทุกคนจับจ้องอยู่ที่ข้อความบนโทรศัพท์ของลลิตา"ฉันกลับมาแล้ว ลลิตา"ด้านล่างปรากฏชื่อผู้ส่งเพียงคำเดียวอรดาพาขวัญกลืนน้ำลาย"อรดา...คือพี่สาวฝาแฝดของคุณอรพรรณจริง ๆ เหรอคะ?"นรินทร์พยักหน้า"ใช่""แล้วเธอต้องการอะไร?""นั่นแหละที่ผมยังไม่รู้"ลลิตากำโทรศัพท์แน่นจนมือสั่น"เธอไม่ควรกลับมา..."เตชินท์หันไปมอง"ทำไม?"ลลิตาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนพูดด้วยน้ำเสียงสั่น"เพราะอรดาไม่ใช่แค่คนที่รู้เรื่องทั้งหมด""เธอคือคนที่เริ่มต้นเรื่องทั้งหมด"ความจริงในคืนเมื่อสิบห้าปีก่อนลลิตานั่งลงบนโซฟาพาขวัญนั่งข้าง ๆ แม่เตชินท์ นรินทร์ และเตชิตายืนอยู่ตรงหน้าทุกคนกำลังรอฟังความจริงลลิตาสูดหายใจลึก"คืนนั้น...""วันที่ 17 เมษายน 2011""พ่อของขวัญนัดฉันไปพบที่โกดังเก่า"พาขวัญตั้งใจฟัง"เขาบอกว่ามีคนกำลังขโมยเงินของบริษัท""และคนคนนั้นไม่ได้ทำคนเดียว"เตชินท์ถาม"แล้วเกี่ยวอะไรกับอรดา?"ลลิตามองเขา"อรดาเป็นคนที่จัดการบัญชีทั้งหมด""เธอรู้ว่าเงินถูกส่งไปที่ไหน"นรินทร์เสริม"และเธอรู้ว่าหลักฐานอยู่ที่ไหน"ลลิตาพยักหน้า"คืนนั้นฉันกับพ่อของขวัญกำลังจะเอาหลักฐานไปให้ตำรวจ
คุณชายตัวร้ายกับยัยเด็กทุน EP.39 : ชื่อของคนทรยศ...เมื่อหลักฐานชี้ไปที่อาจารย์นรินทร์
ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบพาขวัญจ้องชื่อบนสมุดบัญชีด้วยหัวใจที่สั่นไหวนรินทร์ชื่อที่เธอเห็นอยู่บ่อยครั้งในช่วงหลายวันที่ผ่านมาอาจารย์ที่คอยช่วยเหลือเธออาจารย์ที่เคยปกป้องเธออาจารย์ที่เป็นคนพาเธอเข้าใกล้ความจริงจะเป็นคนทรยศจริง ๆ งั้นเหรอ?"ไม่จริง..."พาขวัญส่ายหน้า"อาจารย์นรินทร์ไม่มีทางทำแบบนั้น"เตชินท์ไม่ได้ตอบเขามองชื่อบนสมุดอย่างใช้ความคิดลลิตาปิดสมุดลง"แม่เองก็ยังไม่รู้ว่าเขาอยู่ฝ่ายไหน""แต่ชื่อของเขาปรากฏในบัญชีตั้งแต่วันแรก"เตชินท์ถามทันที"ในบัญชีเขาเป็นคนรับเงินหรือเปล่า?""ไม่"ลลิตาส่ายหน้า"ชื่อเขาอยู่ในช่องของคนที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนย้ายเอกสาร"พาขวัญขมวดคิ้ว"หมายความว่าอาจารย์ไม่ได้เกี่ยวกับเงิน?""อาจเกี่ยวกับความลับ"ลลิตาตอบ"และนั่นอาจอันตรายยิ่งกว่าเรื่องเงิน"เตชินท์หยิบสมุดขึ้นมาอีกครั้งเขาพลิกดูทีละหน้ามีตัวเลขจำนวนมากวันที่ชื่อบริษัทชื่อบุคคลแต่สิ่งหนึ่งที่ผิดปกติคือ...บางหน้าถูกฉีกออก"มีคนเคยเปิดสมุดนี้"ลลิตาพยักหน้า"ก่อนที่แม่จะหนี""มีคนเข้ามาในบ้าน""และพยายามเอาสมุดไป"เตชินท์ถาม"ใคร?""แม่ไม่เห็นหน้า""แต่แม่จำเสียงได้"พา
คุณชายตัวร้ายกับยัยเด็กทุน EP.38 : บ้านของแม่...เมื่อพาขวัญพบผู้หญิงที่เรียกตัวเองว่า “แม่”
พาขวัญยืนจ้องข้อความบนโทรศัพท์อยู่นาน"ถ้าอยากให้เขากลับมา...มาหาฉันคนเดียว"ด้านล่างคือพิกัดของบ้านหลังหนึ่งบ้านที่เธอไม่เคยรู้จักแต่กลับมีชื่อว่า...บ้านลลิตาหัวใจของพาขวัญเต้นแรงลลิตา...ชื่อเดียวกับชื่อแม่ของเธอในทะเบียนสมรส"ขวัญ"เสียงแพรไหมดังขึ้นพาขวัญรีบดับหน้าจอ"มีอะไร?""เมื่อกี้ใครส่งข้อความมา?"พาขวัญเงียบเธอรู้ดีว่าถ้าบอกทุกคน พวกเขาจะไม่มีทางปล่อยให้เธอไปคนเดียวแต่ถ้าเตชินท์อยู่ที่นั่น...เธอก็ต้องไป"ฉันมีธุระนิดหน่อย"แพรไหมมองหน้าเพื่อน"ธุระอะไร?""ฉัน..."พาขวัญกำโทรศัพท์แน่นก่อนตัดสินใจพูดความจริง"ฉันคิดว่าฉันรู้แล้วว่าเตชินท์อยู่ที่ไหน"บ้านลลิตาบ้านหลังเล็กตั้งอยู่ในพื้นที่เงียบสงบไม่มีรั้วสูงไม่มีคนเฝ้าไม่มีแม้แต่กล้องวงจรปิดยิ่งดูธรรมดาเท่าไร...พาขวัญกลับยิ่งรู้สึกแปลกเธอยืนอยู่หน้าประตูมือสั่นเล็กน้อยก่อนกดกริ่งติ๊ง...ไม่มีเสียงตอบเธอกดอีกครั้งติ๊ง...คราวนี้ประตูเปิดออกช้า ๆหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าใบหน้าของเธอซีดดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตาทั้งสองคนมองหน้ากันไม่มีใครพูดอะไรแต่ทันทีที่หญิงคนนั้นเห็นใบหน้าของพาขวัญ...เธอก็ยกมือข
คุณชายตัวร้ายกับยัยเด็กทุน EP.37 : อุบัติเหตุครั้งใหญ่...เมื่อเตชินท์หายตัวไปหลังรถชน เสียงเบรกดังสนั่นไปทั่วถนน
เสียงเบรกดังสนั่นไปทั่วถนนเอี๊ยดดดด!รถของเตชินท์เสียหลักหมุนหลายรอบ ก่อนพุ่งชนแบริเออร์ข้างทางโครม!พาขวัญรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้างศีรษะของเธอกระแทกกับเบาะก่อนทุกอย่างจะมืดลง...ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไรพาขวัญค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเสียงไซเรนดังอยู่ไกล ๆกลิ่นควันและกลิ่นน้ำมันทำให้เธอรู้สึกเวียนหัว"คุณเตชินท์..."เธอพยายามขยับตัว"คุณเตชินท์!"ไม่มีเสียงตอบพาขวัญหันไปมองด้านข้างเบาะคนขับว่างเปล่า"ไม่..."เธอรีบปลดเข็มขัดแต่ประตูฝั่งของเธอกลับเปิดไม่ออก"ช่วยด้วย!"เสียงของเธอสั่น"มีใครอยู่ไหมคะ!"ไม่นาน...เสียงคนก็ดังขึ้นจากด้านนอก"มีคนอยู่ข้างใน!"ประตูถูกงัดออกเจ้าหน้าที่รีบเข้ามาช่วยพาขวัญออกจากรถเธอรีบถามทันที"ผู้ชายที่อยู่ในรถล่ะคะ?"เจ้าหน้าที่มองหน้ากัน"คนขับเหรอ?""ใช่ค่ะ!""ตอนเจ้าหน้าที่มาถึง..."เขาหยุด"ไม่พบคนขับครับ"พาขวัญหน้าซีด"เป็นไปไม่ได้..."อีกฝั่งของถนนรถของภูผาจอดอยู่ไม่ไกลเขาวิ่งเข้ามาหาพาขวัญ"ขวัญ!""ภูผา..."เธอรีบจับแขนเขา"เตชินท์อยู่ไหน?"ภูผานิ่ง"ผมกำลังตามหาอยู่""เขาหายไป"พาขวัญน้ำตาไหลทันที"เขาจะเป็นอะไรไหม?"ภูผาพยายามตั้งส
คุณชายตัวร้ายกับยัยเด็กทุน EP.36 : แม่ที่หายไป...เมื่อความจริงเปิดเผยว่า “เธอยังมีชีวิตอยู่” เสียงระเบิดจากชั้นบนทำให้พื้นห้องใต้ดินสั่นสะเทือน
เสียงระเบิดจากชั้นบนทำให้พื้นห้องใต้ดินสั่นสะเทือนพาขวัญสะดุ้งสุดตัวเตชินท์รีบดึงเธอเข้ามาไว้ข้างหลังตัวเอง"อยู่ใกล้ฉัน""ค่ะ..."นรินทร์รีบเดินไปที่ประตูอีกด้าน"ทางนี้""ทางออกอยู่ด้านหลังบ้าน"เตชินท์มองเขาอย่างไม่ไว้ใจ"แน่ใจนะ?""ถ้าคุณยังไม่เชื่อผม..."นรินทร์หันกลับมา"ก็พาเธอไปเอง"เตชินท์ไม่ได้ตอบแต่เขาจับมือพาขวัญแน่นขึ้นทั้งสามรีบวิ่งไปตามทางลับบ้านเก่าตระกูลวรากรด้านบน...อรพรรณยืนอยู่กลางห้องเสียงฝีเท้าของกลุ่มชายฉกรรจ์ดังใกล้เข้ามาเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา"พวกมันกำลังลงไปข้างล่าง"เสียงจากปลายสายถาม"แล้วคุณจะทำยังไง?"อรพรรณยิ้มเย็น"ถ้าพวกมันต้องการพาขวัญ...""ฉันก็จะไม่ยอมให้พวกมันได้ตัวเธอ"เธอวางสายก่อนหยิบปืนจากกระเป๋าขึ้นมาแต่ไม่ได้ใช้เพียงเดินไปเปิดประตูอีกบานด้านหลังประตูมีทางออกอีกทางอรพรรณมองลงไป"ถึงเวลาชดใช้แล้ว..."ทางใต้ดินพาขวัญวิ่งตามเตชินท์จนแทบหายใจไม่ทัน"คุณ...""ไหวไหม?""ไหวค่ะ"เตชินท์ชะลอฝีเท้า"ถ้าไม่ไหวบอก""ฉันไม่เป็นไร"นรินทร์ที่เดินนำอยู่หันกลับมา"อีกนิดเดียว""เราจะถึงห้องเก็บเอกสาร"พาขวัญขมวดคิ้ว"ห้องเก็บเอกสาร?""ใช่""ที่
คุณชายตัวร้ายกับยัยเด็กทุน EP.35 : นัดพบเที่ยงคืน...กับดักของอรพรรณและความลับที่เตชินท์ไม่เคยรู้
ตั้งแต่ได้รับจดหมาย...เตชินท์ก็แทบไม่ได้พูดอะไรอีกกระดาษแผ่นนั้นถูกวางอยู่บนโต๊ะทำงาน"ถ้าอยากช่วยพาขวัญ...มาหาฉันคนเดียว"เขานั่งมองข้อความอยู่นานสิ่งที่น่ากลัวไม่ใช่การที่อรพรรณกลับมาแต่เป็นการที่เธอรู้จักพาขวัญมากเกินไปรู้ว่าเธออยู่ที่ไหนรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนและรู้ว่าเขาจะยอมทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ"คิดอะไรอยู่คะ?"เสียงหวานดังขึ้นจากหน้าประตูเตชินท์รีบเก็บจดหมาย"ไม่มีอะไร"พาขวัญเดินเข้ามาเธอมองเขานิ่ง ๆ"คุณโกหกไม่เก่งเลยนะ"เตชินท์ถอนหายใจ"ขวัญ...""มีอะไร?"เขาเงียบสุดท้ายจึงยื่นจดหมายให้เธอพาขวัญอ่านจบ สีหน้าก็เปลี่ยนไป"คุณจะไปจริง ๆ เหรอ?""ใช่""คนเดียว?""ใช่"พาขวัญส่ายหน้า"ไม่ได้""มันบอกให้ฉันไปคนเดียว""แล้วคุณก็จะเชื่อ?""ถ้าฉันไม่ไป..."เตชินท์มองเธอ"เธออาจเป็นอะไร"พาขวัญเม้มริมฝีปาก"แล้วถ้าคุณเป็นอะไรล่ะ?"คำถามนั้นทำให้เขาเงียบเธอพูดต่อ"คุณคิดว่าฉันจะอยู่เฉย ๆ ได้เหรอ?"เตชินท์ยิ้มบาง ๆ"เพราะแบบนี้ไง ฉันถึงไม่อยากให้เธอไปด้วย""แต่ฉันจะไป""ขวัญ...""ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ"เธอมองเขาตรง ๆ"ถ้าคุณกำลังจะเดินเข้าไปในกับดัก ฉันก็จะอยู่ข้างคุณ"เตชินท
Anda juga akan menyukai
มรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ145.8K Dibacaคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.3M Dibacaเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์102.4K Dibacaพิศวาสรักลูกหนี้ [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet191.9K Dibacaดวงใจคาสโนวา
พลอยภัทรา107 DibacaWhere love blooms เมื่อความรักผลิบาน
Dear Hydie60 DibacaThe Host’s Beloved คนโปรดของโฮสต์
Molin-T237 Dibacaวันที่รักสวนทาง
ระรินรัก138 Dibaca
