Share

บทที่ 527

Author: หรงหรงจื่ออี
เสิ่นชิงซูหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วเปิดไฟฉาย

“มือถือไม่มีสัญญาณ” เธอมองไปที่เส้าชิง

เส้าชิงก็กำลังกดโทรศัพท์มือถืออยู่เช่นกัน แต่น่าเสียดายที่มือถือของเขาก็ไม่มีสัญญาณเลยแม้แต่น้อย

เขาใช้โทรศัพท์มือถือส่องไปที่กล้องวงจรปิดในลิฟต์ สีหน้าเคร่งขรึม “ไฟฟ้าในตัวลิฟต์ถูกตัดทั้งหมดเลยครับ”

นี่เป็นช่วงกลางฤดูร้อน การที่ต้องติดอยู่ในลิฟต์ที่ไฟฟ้าถูกตัดโดยสมบูรณ์แบบนี้ ถ้าไม่มีใครมาพบเข้า ภายในไม่กี่ชั่วโมงพวกเขาก็จะสลบเพราะขาดอากาศหายใจ...

“เส้าชิง นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุขัดข้อง” เสิ่นชิงซูมองเส้าชิงอย่างมั่นใจ “มีคนอยากจะขัดขวางไม่ให้ฉันไปเข้าร่วมการประชุมผู้ถือหุ้น”

เส้าชิงรู้ว่าถึงตอนนี้ต่อให้ปิดบังเสิ่นชิงซูต่อไป เธอก็คงไม่เชื่อแล้ว

เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ “คุณเสิ่น ขอโทษครับ เป็นเพราะผมคิดไม่รอบคอบเอง ทำให้คุณต้องมาเดือดร้อนไปด้วย”

“นี่ไม่ใช่ความผิดของคุณ” เสิ่นชิงซูหลับตาลง “ตอนนี้คุณควรกังวลว่าฟู่ซือเหยียนจะรับมือการประชุมผู้ถือหุ้นครั้งนี้คนเดียวได้หรือไม่มากกว่า”

เส้าชิงชะงักไป

จากนั้น เขาก็ยิ้มอย่างจนใจ “คงต้องปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรมแล้วล่ะครับ”

เสิ่นชิงซูเหลือบตามองลง สีหน้าเ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 693

    เสิ่นชิงซูอ้าปากพะงาบ ๆ อยากจะพูด แต่คอของเธอก็แห้งผาก พอพูดก็ไอโขลกพยาบาลรีบรินน้ำ ใช้หลอดป้อนให้เธอดื่มเสิ่นชิงซูดื่มน้ำไปหลายอึก ในคอรู้สึกสบายขึ้นมาก รีบร้อนถามอย่างอดใจไม่ไหว “ลูก ๆ ก็มาด้วยเหรอคะ?”“มาค่ะ!” ผู้ดูแลหญิงรู้ว่าเธอต้องคิดถึงลูก ๆ แล้วแน่ ๆ จึงพูดว่า “ฉันจะลงไปบอกพวกเขาว่าคุณตื่นแล้ว ให้พวกเขาพาลูก ๆ ขึ้นมาให้คุณดูหน่อย”“อย่าค่ะ...” เสิ่นชิงซูรีบห้าม “สภาพของฉันตอนนี้จะทำให้ลูก ๆ ตกใจ...”พยาบาลชะงักไปประตูห้องผู้ป่วยถูกผลักเปิดออกในตอนนั้นคือฟู่ซือเหยียนและฉินเยี่ยนเฉิงพร้อมด้วยหมออีกสองสามคน“โอ้ ดาวนำโชคดวงใหญ่ของเราตื่นแล้ว!” ฉินเยี่ยนเฉิงเป็นคนแรกที่เดินเข้ามา น้ำเสียงผ่อนคลาย “ผมเพิ่งพูดกับซือเหยียนว่าถ้าคุณยังไม่ตื่น ผมจะเขย่าปลุกคุณให้ตื่น แล้วบอกข่าวดีสุด ๆ ข่าวหนึ่งให้คุณรู้แล้วนะ”เสิ่นชิงซูขอบตาแดงก่ำ “ฉันรู้แล้วค่ะ”ฟู่ซือเหยียนเดินเข้ามา น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่อบอุ่น “อาซู วันนี้ผู้บริจาคมาเข้าโรงพยาบาลเพื่อเตรียมตัวแล้วนะ ต่อไปพวกเยี่ยนเฉิงก็จะเริ่มเตรียมการปลูกถ่ายให้คุณ คุณจะต้องหายดี”เสิ่นชิงซูมองฟู่ซือเหยียน ในใจตื่นเต้น น้ำตาก็ยิ่งห้ามไ

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 692

    ฟู่ซือเหยียนออกไปทั้งวัน ตอนที่กลับมา ฟ้าก็มืดแล้วพยาบาลหญิงเฝ้าอยู่หน้าประตูห้อง พอเห็นฟู่ซือเหยียนกลับมา เธอก็รีบพูด “คุณเสิ่นตอนบ่ายตื่นขึ้นมาพักหนึ่งค่ะ หมอฉินมาดูแล้ว ไม่นานก็หลับไปอีก”ฟู่ซือเหยียนยกมือนวดหว่างคิ้ว “ลำบากคุณแล้ว ผมเฝ้าเอง คุณไปพักผ่อนเถอะ มีอะไรต้องใช้ค่อยเรียกคุณ”“ค่ะ”หลายวันนี้ล้วนเป็นฟู่ซือเหยียนที่เฝ้าไข้เสิ่นชิงซูตอนกลางคืนในห้องนอนเงียบมากฟู่ซือเหยียนนั่งลงข้างเตียงแสงไฟสีส้มอบอุ่นส่องกระทบบนใบหน้าของเสิ่นชิงซูเธอหลับตา ลมหายใจแผ่วเบาฟู่ซือเหยียนยื่นมือ ลูบไล้ใบหน้าของเธอเบา ๆหญิงสาวที่หลับลึกขมวดคิ้วเล็กน้อยฟู่ซือเหยียนชักมือกลับคืนนี้ เสิ่นชิงซูยังคงหลับสนิทอย่างเงียบ ๆฟู่ซือเหยียนก็นั่งอยู่ข้างเตียงเธออย่างโดดเดี่ยวเช่นนั้น จนกระทั่งขอบฟ้าเริ่มปรากฏแสงสีขาวนวลฟ้าสว่างแล้วเขายกมือนวดหว่างคิ้ว ลุกขึ้นเดินจากไป......ห้องทำงานผู้อำนวยการฟู่ซือเหยียนนั่งอยู่บนโซฟา ฉินเยี่ยนเฉิงชงอเมริกาโน่สองแก้ว ยื่นให้ฟู่ซือเหยียนแก้วหนึ่ง“นายไม่ได้นอนทั้งคืนเลยเหรอ?”ฉินเยี่ยนเฉิงดื่มอเมริกาโน่ไปอึกหนึ่ง นั่งลงบนโซฟาอีกฟากหนึ่ง แล้วมอง

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 691

    ในสวน ลูก ๆ ทั้งสองคนกับฟู่ซือเหยียนกำลังเล่นกันอย่างมีความสุขเสียงหัวเราะที่ร่าเริงของเด็ก ๆ ลอยเข้ามาในบ้านเสิ่นชิงซูมองดู ดวงตาฉายแววอ่อนโยน“ซิงซิง ช่วยฉันถ่ายรูปกับวิดีโอไว้เยอะ ๆ หน่อย”เฉียวซิงเจียรู้สึกหนักอึ้งในใจ แต่ก็พยายามแสดงท่าทีให้สงบนิ่งที่สุด“ได้” เธอหยิบกล้องออกมา ถ่ายรัว ๆ ในทุก ๆ มุมบนพื้นหิมะ ฟู่ซือเหยียนย่อตัวลงอยู่หน้าตุ๊กตาหิมะ ลูก ๆ ทั้งสองคนยืนอยู่ข้าง ๆ เขาคนละฟากซ้ายขวาทั้งสามคนพ่อลูกมองไปยังเสิ่นชิงซูพร้อมกันอย่างรู้ใจในบ้านและนอกบ้าน ถูกคั่นด้วยหน้าต่างบานใหญ่สูงจากพื้นจรดเพดาน สายตาของทั้งสี่คนในครอบครัวสบประสานกันเสิ่นชิงซูยกมือขึ้น ปลายนิ้วแตะลงบนกระจกเบา ๆ...แชะ!ฉากนี้ถูกเฉียวซิงเจียถ่ายเก็บไว้ได้อย่างแม่นยำเธอมองฉากนี้ ปลายจมูกก็รู้สึกแสบ ๆคลังไขกระดูกยังคงไม่มีข่าวดีเมื่อวานซืนฉินเยี่ยนเฉิงบอกว่า ถ้ายังหาไขกระดูกไม่เจออีก เสิ่นชิงซูคงทนผ่านหน้าหนาวนี้ไปไม่ได้แล้ว...น้ำตาร่วงหล่นลงมา เฉียวซิงเจียหันหลังกลับไป รีบเช็ดน้ำตาอย่างลวก ๆ......ตอนเย็น สองสามีภรรยาไป๋เจี้ยนเหวินกับเวินจิ่งซีก็มาด้วย สภาพร่างกายของเสิ่นชิงซูไม่ค

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 690

    เสิ่นชิงซูนับตั้งแต่วันนั้นที่ถูกส่งไปโรงพยาบาลเพื่อช่วยชีวิต ก็ถูกวินิจฉัยว่าอาการป่วยทรุดลงอีกครั้งหลังจากผ่านการรักษาและช่วยชีวิตอย่างเสี่ยงอันตรายมาหนึ่งสัปดาห์ ชีวิตนี้ก็ถูกกระชากกลับมาจากเงื้อมมือมัจจุราชได้อย่างหวุดหวิดเพียงแต่อาการป่วยของเสิ่นชิงซูนี้แปลกไปจากกรณีทั่วไปอย่างมากก่อนหน้านี้ ผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ทั้งสองสายคือการแพทย์แผนจีนและการแพทย์แผนตะวันตกก็เกิดความเห็นไม่ตรงกันผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้องอกหลายคนที่ฉินเยี่ยนเฉิงเชิญมา เสนอให้ทำคีโมแต่จิ้นหวยหมินรวมถึงหัวหน้าแผนกการแพทย์แผนจีนอีกหลายคน ไม่เห็นด้วยกับการทำคีโมทั้งสองฝ่ายมีความเห็นแตกต่างกัน โต้เถียงกันไม่จบไม่สิ้นสุดท้าย ก็เป็นเสิ่นชิงซูที่ตัดสินใจด้วยตัวเองเธอปฏิเสธการทำคีโม เลือกที่จะรักษาแบบประคับประคองต่อไปนี่คือการตัดสินใจของผู้ป่วยเอง ผู้เชี่ยวชาญหลายคนก็ทำได้เพียงเคารพการตัดสินใจของผู้ป่วยเสิ่นชิงซูกลับเข้าไปพักรักษาตัวในอาคารการแพทย์หลังเล็กนั้นอีกครั้งจิ้นหวยหมินยังคงมาฝังเข็มให้เสิ่นชิงซูทุกวันในอาคารหลังเล็กมีกลิ่นยาจีนลอยอบอวลทุกวันยาจีนถ้วยแล้วถ้วยเล่า ไม่เคยขาดช่วงครึ่งเดือ

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 689

    ฟู่ซือเหยียนนั่งลงข้าง ๆ เธอ หมุนฝากระติกเก็บอุณหภูมิออก แล้วยื่นส่งให้เธอเสิ่นชิงซูรับมาแล้วดื่มน้ำอุ่นเข้าไป ก็หายใจคล่องขึ้นมากเธอยื่นกระติกเก็บอุณหภูมิคืนให้ฟู่ซือเหยียนฟู่ซือเหยียนรับมา แล้วหมุนฝาปิด“ฟู่ซือเหยียน คุณยังจำที่คุณเคยพูดว่าอยากเอาอัฐิมาโปรยที่แม่น้ำหลีเจียงได้ไหม?”ฟู่ซือเหยียนชะงักไปหันขวับไปมองเธอทันที“แม่น้ำหลีเจียงสวยมาก แต่ฉันไม่อยากหลับใหลอยู่ที่นี่ตลอดไป” เสิ่นชิงซูยิ้มจาง ๆ ให้เขา “ถ้าหากฉันผ่านด่านนี้ไปไม่ไหว ช่วยหาทำเลฮวงจุ้ยดี ๆ ให้ฉันสักที่นะคะ ต้องเป็นที่ที่สามารถคุ้มครองลูก ๆ ทั้งสองคนให้สุขภาพแข็งแรง ไร้กังวล อายุยืนยาวได้”“อาซู” ฟู่ซือเหยียนจ้องมองเธอ ลูกกระเดือกขยับอย่างยากลำบาก น้ำเสียงตึงเครียด “อย่าพูดแบบนี้...”“คนเราก็มีวันตายด้วยกันทั้งนั้น ฉันย่อมต้องพยายามมีชีวิตอยู่จนถึงวินาทีสุดท้าย แต่ถ้าหากฉันไม่อยู่แล้วจริง ๆ มันก็เป็นการติดค้างลูก ๆ ทั้งสองคน ยังไงฉันก็ต้องพยายามชดเชยให้ได้มากที่สุด ส่วนเรื่องทรัพย์สินเงินทอง คุณให้พวกเขามากพอแล้ว ฉันไม่จำเป็นต้องเป็นห่วง ส่วนเรื่องการอยู่เป็นเพื่อน...”เสิ่นชิงซูหยุดไป สูดหายใจเข้าลึก ๆ

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 688

    ดังนั้นตอนที่เสิ่นชิงซูประกาศวางมือ ผู้บริหารระดับสูงในบริษัทต่างก็ตกใจอย่างมาก และส่วนใหญ่ก็คือความเสียดายแต่สภาพของเสิ่นชิงซูในตอนนี้ แค่คนตาดีก็มองออกว่า ร่างกายของเธอเกิดปัญหาขึ้นแล้วแม้ว่าก่อนออกจากบ้านเธอจะตั้งใจแต่งหน้าเพื่อปกปิดใบหน้าที่ซีดเซียวอย่างสุดความสามารถ แต่ความผ่ายผอมที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าของเธอ ก็ยังทำให้คนที่เห็นรู้สึกใจหาย เพียงแค่ไม่กี่เดือนสั้น ๆ เสิ่นชิงซูก็อยู่ในสภาพเหมือนน้ำมันใกล้หมดตะเกียงแล้ว......หลังจากประชุมเสร็จ เสิ่นชิงซูก็กลับมาที่ห้องทำงานหานหมิงอวี่เดินตามเธอมาด้านหลังเสิ่นชิงซูเดินวนในห้องทำงานรอบหนึ่ง สุดท้ายก็เดินไปที่หน้าโต๊ะทำงาน ยื่นมือไปหยิบป้ายชื่อบนโต๊ะขึ้นมา“ห้องทำงานห้องนี้ฉันจะเก็บมันไว้”หานหมิงอวี่หยิบป้ายชื่อจากมือของเสิ่นชิงซู วางกลับไปที่เดิมเสิ่นชิงซูเงยหน้ามองเขาทั้งสองคนสบตากันหานหมิงอวี่ยิ้ม “ผมจะถือว่าคุณไปพักร้อนก็แล้วกัน เสิ่นชิงซู ผมจะรอคุณกลับมาที่นี่”เสิ่นชิงซูยิ้มเล็กน้อย “ค่ะ”นี่คือคำอวยพรที่เต็มไปด้วยความหวังดี เธอจะทำลายบรรยากาศไม่ได้อยู่แล้ว......ออกมาจากห้องทำงาน ชายหนุ่มที่ชื่อโม่ไป๋

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status