ห้องสมุด
ค้นหา
ขอหย่า...ในวันที่ฉันไม่รักคุณแล้ว

ขอหย่า...ในวันที่ฉันไม่รักคุณแล้ว

โรแมนติก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-10-10
โดย:  แคลร์ออสตินจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
29บท
2.3Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

คำโปรย

นางเอกเก่ง

หย่าร้าง

อ่านฟิน

CEO

แม่บ้าน

รักวัยเด็ก

นอกใจ

หย่าร้าง

การแต่งงานตามสัญญา

"ฉันอยากหย่า" คำพูดนี้ไม่ได้ออกมาท่ามกลางการทะเลาะ ไม่ได้มาจากความโกรธ ไม่ได้มีเสียงตะโกนหรือการปะทะอารมณ์ใดๆ มันเบา... แต่ชัดเจน เบากว่าลมหายใจของเธอ แต่หนักกว่าโลกทั้งใบของเขา

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่ 1 รูปถ่ายใบนั้น กับใจที่พังไปนานแล้ว

ตอนที่ 1 รูปถ่ายใบนั้น กับใจที่พังไปนานแล้ว

เสียงกระถางเซรามิกใบเล็กแตกกระจายดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของบ้าน แม่บ้านวัยกลางคนถึงกับหน้าถอดสี ก้มลงเก็บเศษแจกันที่ตกกระจายเต็มพื้นห้องอย่างลนลาน

“คุณลลินคะ... ขะ...ขอโทษค่ะ ดิฉันแค่จะรดน้ำต้นไม้แล้วมือมันลื่นนิดหน่อย” เสียงสั่นเครือเอ่ยขึ้นพร้อมสายตาเว้าวอน

ลลินที่เพิ่งเดินผ่านมาพอดีขมวดคิ้ว ก่อนจะหยุดฝีเท้าแล้วมองเข้าไปในห้องทำงานที่... สามปีที่ผ่านมา ธนาธรไม่เคยให้เธอก้าวเข้าไปเลย

“ไม่เป็นไรค่ะ ป้าแจ่มทำความสะอาดให้เรียบร้อยแล้วกัน” ลลินพูดเสียงนุ่ม นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เข้ามาในห้องทำงานของผู้เป็นสามี

เพราะนี่คือ "เขตต้องห้าม" ที่เธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเคาะประตู

เธอมองไปรอบๆ ห้อง และในวินาทีนั้นเอง ดวงตาของเธอก็หยุดนิ่ง...ที่ภาพถ่ายใส่กรอบวางอยู่บนมุมโต๊ะทำงาน

ภาพของเขากับผู้หญิงคนหนึ่งในท่าทางสนิทสนม

หญิงสาวในภาพกำลังยิ้มหวาน พิงต้นแขนของธนาธรอย่างเป็นธรรมชาติ ในขณะที่เขาเองก็ยิ้มอ่อนๆ อย่างที่เธอไม่เคยเห็นจากเขาเลยตลอดสามปีที่ผ่านมา

หัวใจของลลินบีบรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ อย่างไม่มีสาเหตุ 'นี่สินะ... ห้องที่เธอไม่มีสิทธิ์เข้า เพราะข้างในนี้มีใครอีกคนอยู่มาตลอดแล้ว

“รูปนี้คือ...ใครเหรอคะ?” เธอถามแม่บ้านที่คอยดูแลสามีมานานหลายปี

แม่บ้านชะงักไป ก่อนจะหน้าเจื่อน

“อ๋อ... ผู้หญิงในรูปน่ะเหรอคะ เหมือนจะชื่อ...คุณปาริค่ะ เป็น...เพื่อนของคุณธาม” แม่บ้านพยายาม

ตอบแบบเลี่ยงๆ ไม่ให้นายหญิงของบ้านคิดมาก

‘คงถึงเวลาแล้ว...’ เธอคิดในใจ เสียงในอดีตแว่วขึ้นมาชัดเจนเหมือนเพิ่งเกิดเมื่อวาน...

ชายหนุ่มในสูทสีเข้มเอ่ยเสียงเรียบ แววตาของเขา... ว่างเปล่าเย็นชา

“ผมหวังว่าคุณจะไม่คาดหวังอะไร โดยเฉพาะเรื่องความรัก”

ลลินเดินออกมาจากห้องทำงานของสามี กลับมายังห้องของตัวเอง เธอก็เปิดลิ้นชัก หยิบซองเอกสารสีขาวขึ้นมาอีกครั้ง

“ใบหย่า”

หลังจากคิดดีแล้ว เธอก็เซ็นต์ชื่อของตัวเองลงอย่างไม่ลังเลพร้อมกับน้ำตาที่กำลังไหลออกมา นี่สินะ ความเจ็บปวดของคนที่รักข้างเดียว

เสียงเปิดประตูหน้าบ้านดังขึ้นในความเงียบของบ้านหลังใหญ่ ธนาธร วางกระเป๋าลงอย่างเหนื่อยล้า ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ แต่ทันทีที่สายตามองไปรอบบ้าน กลับพบแต่ความว่างเปล่า

“คุณลลินล่ะ?” เขาถามพลางถอดสูทส่งให้แม่บ้าน

แม่บ้านมีท่าทีลังเลไปเพียงชั่วครู่ ก่อนจะก้มศีรษะเล็กน้อย แล้วตอบเสียงเบา

“คุณลิน... ไปแล้วค่ะ”

คำพูดนั้นเหมือนหยดน้ำที่ตกกระทบใจของชายหนุ่ม

“ไปไหน” เขาขมวดคิ้วทันที

“เธอไม่ได้บอกว่าไปไหนค่ะ เธอเพียงฝากไว้ว่า...ให้มอบสิ่งนี้ให้คุณธาม”

แม่บ้านยื่นซองเอกสารสีขาวสะอาดให้เขา มีเพียงชื่อเขียนด้วยลายมือเล็กๆ บนหน้าซอง "ถึงคุณธาม"

เขารับมันมาอย่างลังเล ก่อนจะค่อยๆ เปิดซองนั้นช้าๆ "ใบหย่า" เขาคิดไว้อยู่แล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง แต่ทำไมเขากลับรู้สึกแปลกไป

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ถ้าชอบเรื่องนี้ ฝากกดหัวใจให้ไรท์หน่อยน้าา 💗 หนึ่งหัวใจของคุณคือพลังให้เขียนต่อจริงๆ 

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

다른 추천

신작 소설

ไม่มีความคิดเห็น
29
ตอนที่ 1 รูปถ่ายใบนั้น กับใจที่พังไปนานแล้ว
ตอนที่ 1 รูปถ่ายใบนั้น กับใจที่พังไปนานแล้วเสียงกระถางเซรามิกใบเล็กแตกกระจายดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของบ้าน แม่บ้านวัยกลางคนถึงกับหน้าถอดสี ก้มลงเก็บเศษแจกันที่ตกกระจายเต็มพื้นห้องอย่างลนลาน“คุณลลินคะ... ขะ...ขอโทษค่ะ ดิฉันแค่จะรดน้ำต้นไม้แล้วมือมันลื่นนิดหน่อย” เสียงสั่นเครือเอ่ยขึ้นพร้อมสายตาเว้าวอนลลินที่เพิ่งเดินผ่านมาพอดีขมวดคิ้ว ก่อนจะหยุดฝีเท้าแล้วมองเข้าไปในห้องทำงานที่... สามปีที่ผ่านมา ธนาธรไม่เคยให้เธอก้าวเข้าไปเลย“ไม่เป็นไรค่ะ ป้าแจ่มทำความสะอาดให้เรียบร้อยแล้วกัน” ลลินพูดเสียงนุ่ม นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เข้ามาในห้องทำงานของผู้เป็นสามีเพราะนี่คือ "เขตต้องห้าม" ที่เธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเคาะประตูเธอมองไปรอบๆ ห้อง และในวินาทีนั้นเอง ดวงตาของเธอก็หยุดนิ่ง...ที่ภาพถ่ายใส่กรอบวางอยู่บนมุมโต๊ะทำงานภาพของเขากับผู้หญิงคนหนึ่งในท่าทางสนิทสนมหญิงสาวในภาพกำลังยิ้มหวาน พิงต้นแขนของธนาธรอย่างเป็นธรรมชาติ ในขณะที่เขาเองก็ยิ้มอ่อนๆ อย่างที่เธอไม่เคยเห็นจากเขาเลยตลอดสามปีที่ผ่านมาหัวใจของลลินบีบรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ อย่างไม่มีสาเหตุ 'นี่สินะ... ห้องที่เธอไม่มีสิทธิ์เข้า เพราะข้าง
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 ครอบครัวกาฝาก
ธนาธรเหม่อมองเอกสารตรงหน้า "ใบหย่า" เขาหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างเหนื่อยหน่าย และนั่น...ก็คงไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจอะไร ในเมื่อความสัมพันธ์ของเขากับเธอมันก็แค่ "การแต่งงานเพราะบุญคุณ"เขายังจำวันนั้นได้ดี วันที่พ่อของเธอมาขอให้เขาแต่งงานกับลลิน ชายคนนั้น ยกเรื่องที่เคยช่วยชีวิตพ่อของเขามาอ้าง แล้วทำเหมือนว่ามันคือ “หนี้บุญคุณ” ที่พวกเขาจะต้อง “ชดใช้” ด้วยงานแต่งพ่อของเขาลำบากใจมาก แต่ต้องยอมรับว่า หากไม่มีพ่อของลลิน พ่อของเขาอาจจะตายไปแล้วก็ได้ แต่ทุกอย่างมันไม่ได้จบเพียงแค่การแต่งงานจากนั้นไม่นาน พ่อของลลินก็เอานามสกุลไปใช้เพื่อขอเครดิตธนาคาร อ้างชื่อเพื่อเรียกความน่าเชื่อถือในการเจรจาธุรกิจธนาธรขบกรามแน่น ดวงตาเคลือบไปด้วยความเย็นชา “ครอบครัวกาฝาก” เขาพึมพำเบาๆ ด้วยเสียงที่ข่มความขุ่นเคืองไว้ คิดว่าเรื่องนี้มันจะจบลงง่ายๆ อย่างนั้นเหรอลลินเสียง ติ๊ด ของคีย์การ์ดดังขึ้นตามด้วยเสียงประตูเปิดออกเบา ๆ กลิ่นอากาศเก่าในห้องลอยมาต้อนรับเธอราวกับรู้ว่าเจ้าของเดิมกลับมาแล้ว ลลิลยืนอยู่หน้าประตู มองเข้าไปในห้องเล็ก ๆ ขนาดไม่เกินสามสิบห้าตารางเมตร“ในที่สุดก็ได้มาอยู่สักที” เธอพูดกับตัวเองเ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 ก็แค่คนโง่ที่รักข้างเดียว
เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นในเวลาค่ำเกือบสามทุ่ม ลลิลเพิ่งจะล้างหน้าหลังจากร้องไห้มาทั้งวันเธอเดินไปเปิดประตูอย่างช้าๆ และสิ่งที่เห็นตรงหน้า...ทำให้ดวงตาเธอเริ่มแดงขึ้นมาอีกครั้ง“ไอ้ลิน!!! แก!!!”เสียงร้องอย่างตกใจปนโมโหของ “แยม” เพื่อนสนิทที่สุดในชีวิต เจ้าตัวกอดกล่องอาหารกล่องหนึ่งไว้แน่น และถือกระเป๋าสะพายข้างพร้อมกับของกินอีกหลายอย่าง“ทำไมแกถึงมีสภาพเป็นแบบนี้ แล้วมีกินข้าวบ้างมั้ย!? สภาพแกไม่ต่างจากซอมบี้เดินได้เลย!”ลลิลยิ้มบางๆ รู้ว่าอีกฝ่ายพูดเพราะเป็นห่วง“ยังไม่ได้กินข้าวเลยแก หิวมากเลย”แยมถอนหายใจแรงๆ วางกล่องข้าวลง แล้วถอดรองเท้าเข้ามาในห้องทันที“ฉันโทรหาแกตั้งหลายรอบ กว่าแกจะยอมรับสาย ฉันเกือบบุกไปที่บ้านของสามีแก แล้วพ่อแม่ของแกเรื่องหรือยัง”ลลิลส่ายหน้า เธอยังไม่ได้บอกใครที่บ้าน และการที่พ่อกับแม่ยังเงียบอยู่ แปลว่าธนาธรก็ยังไม่ได้บอกเสียงของแยมเบาลงเมื่อเห็นว่าน้ำตาของลลิลกำลังจะไหลอีกครั้ง เธอดึงลลิลมากอดไว้แน่น“ร้องออกมาเถอะ อย่าฝืนอีกเลย ถือว่าร้องไห้ล้างซวยที่ไปรักผู้ชายแบบนั้นตั้งสามปี”ลลิลปล่อยให้น้ำตาไหลรินบนไหล่เพื่อนสนิท ความจริงมันไม่ใช่ความผิดของธนา
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4 เมื่อไม่มีเธออยู่บ้าน... ทำไมบ้านถึงไม่ใช่บ้านอีกต่อไป
ธนาธร กลับมาที่บ้าน ด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉย แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เขาไม่อยากจะยอมรับเขาถอดสูทพาดไว้บนแขน เดินเข้าไปในห้องโถงที่เคยคุ้น แต่ยิ่งเดินลึกเข้าไปเท่าไหร่ เสียงของความเงียบ ก็ยิ่งดังชัดเจนมากขึ้นมีเพียงแม่บ้านที่มาทำหน้าที่ตอนรับ ไม่มีเสียงใส ๆ ของใครคนหนึ่งทักเขาตอนกลับถึงบ้าน ไม่มีเสียงฝีเท้าเบา ๆ วิ่งมาถอดเสื้อสูทให้ ไม่มีแม้แต่เงาของรอยยิ้ม มันเงียบเกินไปธนาธรหงุดหงิด หงุดหงิดที่บ้านมันเงียบ หงุดหงิดที่เขากลับมาแล้วไม่มีใคร“คุณธามคะ จะรับประทานอาหารเย็นเลยไหมคะ” แม่บ้านถาม“ไม่ต้อง ป้าแจ่มดูแลบ้านให้ดี ผมจะไม่อยู่ที่นี่สักพัก”แม่บ้านขมวดคิ้วเล็กน้อย “แล้วคุณธามจะไปที่ไหนคะ?”“คอนโดใกล้บริษัท” เขาพูดจบแล้วก็เดินขึ้นไปหยิบของโดยไม่พูดอะไรอีก“อยู่ที่นี่ไปก็รำคาญใจ ทุกอย่างมันเตือนให้คิดถึงเธอ”เพนต์เฮาส์ส่วนตัวใจกลางสุขุมวิท แสงจากตึกสูงด้านนอกส่องลอดม่านลงมากระทบใบหน้าของชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ ธนาธรวางแก้วกาแฟลงอย่างช้าๆ ก่อนจะเปิดแฟ้มเอกสารที่เพิ่งถูกส่งมาในซองปิดผนึก เขาไล่สายตาอ่านทีละบรรทัด “คุณลลินพักอยู่คอนโด แทบจะไม่ออกไปไหน ไม่มีคว
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5 เขาจะทำให้เธอยอมกลับมาเอง
📘 ตอนที่ 5เขาจะทำให้เธอยอมกลับมาเอง“นี่พูดจริงเหรอแยม… ลินหย่ากับคุณธามแล้วจริงๆ?”เสียงทุ้มของชายหนุ่มเอ่ยอย่างแผ่วเบา หากแฝงไว้ด้วยความรู้สึกที่กำลังวุ่นวายคีรินทร์ ไม่ได้แสดงความตกใจอย่างโอเวอร์แอคติ้ง เขาเพียงนิ่งไปชั่วครู่ ดวงตาเรียวคมใต้กรอบแว่นใสสะท้อนแสงอ่อนของโคมไฟในร้านกาแฟที่เงียบสงบตรงข้ามเขาคือ “แยม” เพื่อนสนิทของลลิล ที่นั่งกอดอกพร้อมพยักหน้าแรงๆ“จริงสิ จะโกหกทำไมล่ะบอส?”แยมมองคีรินทร์ ผู้ชายที่เป็นทั้งเจ้านายและรุ่นพี่อย่างมีความหวัง เมื่อก่อนตอนเรียนอยู่เธอก็จิ้นให้ลินกับพี่คีย์เป็นแฟนกัน“แล้วตอนนี้ลินเป็นยังไงบ้าง”“ก็ยังไม่ดีขึ้นเท่าไหร่ แต่ถ้ามีคนคอยช่วยดามใจก็ไม่แน่นะ”คีรินทร์ไม่ได้ตอบอะไร แต่กลับนั่งนิ่งเหมือนกำลังใช้ความคิด พร้อมกับความรู้สึกบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างมีความหวังเขาไม่ได้เป็น “แค่รุ่นพี่” ของลลิลอย่างที่คนอื่นเข้าใจแต่เธอเป็น “รักแรกที่ไม่กล้าพูดออกไป”และเป็นคนที่ติดตามผลงานของเธอมาเสมอ แม้กระทั่งตอนเธอหายไปจากวงการมัณฑนากรหลังแต่งงานในตอนนั้น... เขาไม่เข้าใจว่าทำไมผู้หญิงอย่างลลิลถึงยอมทิ้งความฝันแต่วันนี้... เขาเข้าใจแล้วเธอไม
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6 เมื่อเขามาฉันจะไป
ตอนที่ 6 เมื่อเขามาฉันจะไปสนามบินสุวรรณภูมิ – ทางออกขาเข้าสนามบินสุวรรณภูมิคึกคักไปด้วยเสียงผู้โดยสารขาเข้าที่ทยอยเดินออกจากทางออกขาเข้าชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตขาวสะอาด กับกางเกงสแล็กสีเข้มยืนเด่นอยู่กลางกลุ่มคน เขามีรูปร่างสูงสง่า ใบหน้าคมเฉียบเรียบนิ่งเขารอคอย เวลานี้มาทั้งชีวิต แต่ทำไมถึงรู้สึกไม่ดีใจ“ธาม!”เสียงสดใสดังขึ้นจากด้านหน้า ก่อนที่จะโผเข้ามากอดเขาแน่นโดยไม่รอคำอนุญาหญิงสาวผมยาวดัดลอนพริ้วสีน้ำตาลอ่อน ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเมคอัพไร้ที่ติ กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูอบอวลทันทีที่เธอซบหน้าอกเขาธราธร รีบผละหญิงสาวออกอย่างมีมารยาท ตอนนี้เขาเป็นผู้ชายที่แต่งงานแล้ว ไม่สมควรที่จะกอดกับผู้หญิงคนอื่นปาริฉัตร แสร้งส่งยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอรู้สึกถึงความห่างเหิน“ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ยังหล่อเหมือนเดิมเลยนะเนี่ย ขอบใจนะ ที่มารับ”“ยินดีต้อนรับกลับมานะ” เขาพูดเสียงเรียบความจริงวันนี้เขาไม่ได้ตั้งใจมารับปาริฉัตร แต่ว่านี่เป็นความต้องการของแม่ของเขา จึงปฏิเสธไม่ได้การแต่งงานกับลลิน เป็นแค่การแต่งผ่านบุญคุณ และครอบครัวของเขาไม่ได้ชอบใจเท่าไหร่นัก เพราะเหมือนลูกชายของตัวเอง ถูกบีบบังคับ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 ชดใช้…ด้วยศักดิ์ศรี
ตอนที่ 7 ชดใช้…ด้วยศักดิ์ศรีเสียงโทรศัพท์สั่นครืดบนโต๊ะกระจก ลลินเหลือบตามองหมายเลขที่ไม่คุ้น ก่อนจะกดรับอย่างลังเล“สวัสดีค่ะ คุณลลิน ดิฉันเมษา เลขาคุณธามค่ะ” เสียงปลายสายสุภาพ“คุณธามอยากนัดพบเพื่อคุยรายละเอียดเรื่องการหย่า… เย็นนี้สะดวกไหมคะ”ลลินเงียบไปเสี้ยววินาที “ที่อำเภอใช่ไหมคะ”“ไม่ค่ะ ที่เพนต์เฮาส์ของคุณธาม แถวสุขุมวิท”คิ้วเรียวของเธอขมวดแน่นน้อยๆ ความประหลาดใจแล่นวาบ ทำไมต้องไปคุยที่คอนโดให้ยุ่งยาก? เธอสูดลมเข้าลึก แล้วตอบเรียบ “ได้ค่ะ ส่งโลเคชันมา”ค่ำวันเดียวกัน ลิฟต์ส่วนตัวเลื่อนขึ้นไปยังเพนต์เฮาส์ ประตูกระจกบานสูงเปิดออกสู่ห้องรับแขกที่กว้างขาวสะอาด แสงไฟวอร์มไวท์อุ่นนวลสะท้อนพื้นหิน สวย แต่งงานกันมาสามปี เธอเพิ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรกถึงวันนี้ เธอรู้แล้วว่าภรรยา ก็แค่คือสถานะที่เขาให้แต่ชื่อธนาธรยืนอยู่ข้างหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดาน แผ่นหลังนิ่งสนิทท่ามกลางวิวเมืองพราวแสงเขาหันมาเมื่อเสียงฝีเท้าเธอหยุดลงลลิน เธอมาในชุดเชิ้ตขาวกึ่งโอเวอร์กับกางเกงสแลคสีทราย ผมถูกรวบครึ่งอย่างเรียบง่าย ริมฝีปากสีชมพูอ่อน ไม่มีเครื่องประดับราคาแพงสะดุดตา มีเพียงนาฬิกาข้อมือเส้นเล็กและ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 8 คุณเป็นของฉัน
ตอนที่ 8 คุณเป็นของฉันถามจริง คุณกำลังเป็นบ้าเหรอ?” ลลินถามขึ้นทันที เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย ทั้งโกรธ ทั้งสับสน ทั้งตกใจ“คุณปาริกลับมาแล้วนะ ถ้าเธอรู้ว่าคุณกับฉันมีอะไรเกินเลยกัน คุณไม่กลัวว่าเธอจะเสียใจเหรอ?”ธนาธรนิ่ง ใบหน้าคมเฉียบแสดงออกเพียงความสงบ แต่ในใจกลับคลุ้มคลั่ง“ทำไมผมต้องกลัว?” เขาตอบเสียงเบา แต่ชัดเจน “ผมกับปาริ…เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”ประโยคนั้นเหมือนหลุดออกมาโดยไม่ผ่านการคิด แต่พอพูดจบ เขาก็รู้แล้วว่านั่นคือความจริงความรู้สึกที่เคยมีให้กับปาริ มันหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาเองก็ไม่แน่ใจ แต่ตอนนี้ เขารู้แค่ว่า...เขากำลังจะสูญเสียผู้หญิงตรงหน้าไปลลินส่ายหน้าเบาๆ ใบหน้าของเธอทั้งผิดหวังและอ่อนล้า“แต่นั่นมันก็ไม่ถูกต้อง เราอยู่ด้วยกันมาตั้งสามปี แม้แต่...จูบกันยังไม่เคยเลย”เขานิ่ง มองเธอด้วยแววตาที่ลึกขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้โดยไม่พูดอะไร“ก็ได้...”ถ้าอย่างนั้น...”ก่อนที่เธอจะตั้งตัวทัน เขาก็ ดึงเธอเข้าไปในอ้อมแขน แล้วก้มลงจูบ จูบของเขาไม่อ่อนโยน แต่มันเต็มไปด้วยความร้อนรุ่ม สับสน และกลัวจะไม่มีโอกาสนี้อีกแต่เธอ...ไม่ใช่ผู้หญิงที่เคยเงียบงันเหมือนเมื่อก่อนอีก
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 9 จุดที่หัวใจต้องเลือก
ตอนที่ 9 จุดที่หัวใจต้องเลือกโต๊ะทำงานของลลินในเช้าวันนี้ มีกล่องของขวัญขนาดเล็ก พร้อมช่อดอกไม้โทนขาว ประณีตเรียบหรู“ว้าวววว~ คุณลลิน! โรแมนติกมากกกกก”เสียงแซวจากทีมดีไซน์กับเลขาฝ่ายบัญชีดังมาเรื่อยๆ จนลลินแทบจะก้มหน้าหนีเข้าแฟ้มเธอหยิบการ์ดใบเล็กที่แปะมากับช่อดอกไม้มาดู ลายมือของเขา…สะอาดเรียบเหมือนเดิม"ผมขอโทษ" – ธามหัวใจของเธอเต้นแรงอย่างไม่มีเหตุผล มือที่ถือการ์ดเอาไว้แอบสั่นนิดๆ‘ทำไมอยู่ๆ เขาก็…ขอโทษ’ เธอพยายามไม่คิดถึง “จูบเมื่อวาน” พยายามมองมันว่าเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบของเขา แต่หัวใจของเธอ…กลับไม่ให้ความร่วมมือเลยสักนิด“ลิน”เสียงนุ่มๆ ของ คีรินทร์ ดังขึ้นข้างตัว เธอรีบหันไปหาเขาด้วยสีหน้าตกใจเล็กน้อย“พี่คีย์... มีอะไรเหรอคะ?”คีรินทร์เหลือบตามองช่อดอกไม้ ก่อนจะยิ้มบางๆ อย่างที่เขาชอบทำเวลาเก็บอารมณ์“กลับไปคืนดีกับสามีแล้วเหรอ?”“เปล่าค่ะ!” ลลินรีบปฏิเสธทันที“เมื่อวานเกิดเรื่องขึ้นนิดหน่อย คุณธามก็เลยส่งดอกไม้มาขอโทษ” เสียงเธอเบาลงตอนท้าย เพราะเธอเองก็เริ่มสับสนคีรินทร์พยักหน้าเข้าใจ แต่ในใจกลับหนักขึ้นอย่างบอกไม่ถูก เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดเสียงเบา“ถ้าอย่างนั้น
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 10 เรือนหอที่ไม่เหมือนเดิม
ตอนที่ 10 เรือนหอที่ไม่เหมือนเดิมปาริฉัตร รีบยื่นมือไปจับแขน ธนาธร อย่างรวดเร็ว "เดี๋ยวปาริพาคุณกลับเองค่ะ"ทว่าธนาธรสบัดแขนออกอย่างแรงจนปาริฉัตรเสียหลัก "ไม่! ผมจะกลับบ้านกับเมียของผม" เขาประกาศกร้าว โดยจ้องมองไปที่ ลลิน โดยเฉพาะด้วยความรู้สึก อับอาย และไม่อยากให้เรื่องบานปลายไปมากกว่านี้ ลลินตัดสินใจอย่างรวดเร็วที่จะตามธนาธรไปเธอหันไปหา คีรินทร์ ด้วยสีหน้าสำนึกผิด "ขอโทษด้วยค่ะพี่คีย์"คีรินทร์ พยักหน้าให้ด้วยความเข้าใจ แม้ว่าในใจจะรู้สึกไม่พอใจกับการกระทำของธนาธรไม่ต่างจาก ปาริฉัตร ซึ่งกำลังยืนมองทั้งสองเดินออกจากร้านไปด้วย สายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธเคืองลลิน ตัดสินใจพา ธนาธร กลับมายังบ้านที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเรือนหอของพวกเขา ป้าแจ่ม แม่บ้านสูงวัยรีบวิ่งเข้ามาช่วยพยุงเจ้านายของเธอ แต่ลลินรู้สึกเกรงใจอายุของป้าแจ่ม จึงบอกให้ท่านไปพักผ่อนก่อนที่ทั้งคู่จะไปถึงห้องนอนเธอยืนอยู่ข้างเตียงและถอนหายใจให้กับสภาพของผู้ชายที่กำลังเมาไม่ได้สติ เธอไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้มาก่อน ปกติธนาธรเป็นคนควบคุมตัวเองได้ดีและดูน่าเกรงขามอยู่เสมอเมื่อเห็นเขาดูอึดอัดกับเสื้อเชิ้ตที่รัดแน่น ลลินจึงยื่นมือไ
อ่านเพิ่มเติม
ดูเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status