Share

บทที่ 660

Author: หรงหรงจื่ออี
เสิ่นชิงซูมองลูกสาวในวิดีโอคอล ใบหน้าเล็ก ๆ ยังคงเจ้าเนื้อ

“เสี่ยวอันหนิง” เธอพูดเสียงเบา “คิดถึงแม่ไหม?”

เสี่ยวอันหนิงก้มหน้า สมองยังไม่ตอบสนอง “คิดถึงสิคะ~”

ยังใจเย็นไม่เงยหน้า

เสิ่นชิงซูจนใจ “คิดถึงแม่จริงเหรอ?”

“จริงสิคะ...” เสี่ยวอันหนิงนิ่งไป จากนั้นสมองเล็ก ๆ จึงคิดขึ้นมาได้ในที่สุด!

เธอเงยหน้าฉับพลัน เห็นเสิ่นชิงซูในโทรศัพท์มือถือ ดวงตาโตเบิกกว้าง “แม่!”

“แม่!”

เสี่ยวเนี่ยนอันทิ้งเลโก้ แล้ววิ่งโร่มา

เจ้าก้อนกลมทั้งสองแย่งกันจะดูแม่

ภาพทางเสิ่นชิงซูเห็นเป็นใบหน้าเจ้าเนื้อเล็ก ๆ สองดวง หนึ่งซ้าย หนึ่งขวา เบียดกันไปเบียดกันมา

ไม่มีใครยอมใคร

“โอ๊ย เสี่ยวเนี่ยนอัน อย่าเบียดสิ แม่อยากเห็นฉันต่างหาก!”

“เพ้อเจ้อ!” เสี่ยวเนี่ยนอันไม่ยอม “แม่อยากเห็นฉันเหมือนกัน!”

“แม่เรียกฉันก่อน!”

“แม่ก็เรียกฉันเหมือนกัน!”

ต่อให้เด็กทั้งสองสัมพันธ์ดีอย่างไร เรื่องอย่างการแย่งความรักกลับไม่มีวันยอมให้

เสิ่นชิงซูกลัวว่าเด็ก ๆ จะทะเลาะกัน จึงรีบพูด “แม่อยากเห็นทั้งสองคนเลย ลูก ๆ อย่าทะเลาะกันเลยนะ หาที่นั่งลงด้วยกัน แล้วให้ป๊ะป๋าถือมือถือไกลหน่อย แบบนี้แม่ก็เห็นพวกลูกพร้อมกันได้แล้ว”

นี่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 775

    ผู้ดูแลหญิงกำลังป้อนน้ำอุ่นให้ชีหมิงเสวียน พอเห็นเสิ่นชิงซูกับฟู่ซือเหยียน เธอก็ทักทายว่า “คุณเสิ่น คุณฟู่”เสิ่นชิงซูพยักหน้านิดหนึ่ง เดินไปที่เตียง มองดูชีหมิงเสวียน “ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้างคะ?”ชีหมิงเสวียนหมดสติไปนานกว่าครึ่งเดือน ร่างกายซูบผอมลงไปมาก เพิ่งฟื้นขึ้นมาเรี่ยวแรงยังไม่ฟื้นตัว แต่สติสัมปชัญญะแจ่มชัดดีเธอมองเสิ่นชิงซู ริมฝีปากซีดเซียวยกยิ้มมุมปาก “ฉันเล่นงานคุณขนาดนั้น แต่คุณกลับทำดีด้วย จ่ายเงินจ้างผู้ดูแลให้ฉัน แถมยังช่วยเลี้ยงลูกชายให้ฉันอีก เสิ่นชิงซู มีใครเคยบอกไหมว่าคุณใจอ่อนเกินไป?”เสิ่นชิงซูยิ้มบาง ๆ “พูดรวดเดียวได้เยอะขนาดนี้ ดูท่าคงไม่เป็นไรแล้วจริง ๆ”ชีหมิงเสวียนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมา หันไปมองฟู่ซือเหยียนที่ยืนอยู่ข้างกายเสิ่นชิงซู “ฟู่ซือเหยียน เธอรู้จักใช้ความอ่อนโยนสยบความแข็งกร้าวเก่งนะเนี่ย คุณน่ะ รอโดนเธอปราบได้เลย”ฟู่ซือเหยียนยกยิ้มมุมปาก “อาซูพูดถูกแล้ว”ชีหมิงเสวียนมองพวกเขารับลูกกันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ก็หลุดขำออกมา “รู้น่าว่าพวกคุณถ่านไฟเก่าคุโชนกำลังตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋ แต่ต่อหน้าคนเจ็บอย่างฉัน ช่วยเพลา ๆ หน่อยเถอะ”ความจริงแล้

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 774

    ถนนหนทางพลุกพล่าน ช่วงเวลาหนึ่งทุ่มกว่า เป็นชั่วโมงเร่งด่วนของเมืองพอดีรถเบนท์ลีย์สีดำแล่นไปอย่างช้า ๆภายในรถเปิดดนตรีฟังสบายคลอเบา ๆ แม้เสิ่นชิงซูจะเลิกงานแล้ว แต่ตลอดทางที่ผ่านมาไม่ถึงสิบนาที เธอรับสายไปแล้วถึงสามสายล้วนเป็นเรื่องงานทั้งสิ้นพอวางสายที่สาม ฟู่ซือเหยียนก็ชำเลืองมองเธอ “ช่วงนี้ฮ่วนซิงผลประกอบการดีขนาดนี้เลยเหรอ?”“ลงทุนสร้างภาพยนตร์สารคดีเรื่องหนึ่ง ถ่ายทำที่ภูเขาหิมะ อยู่ในช่วงเตรียมงาน รายละเอียดเยอะมากต้องคอยตรวจสอบค่ะ” เสิ่นชิงซูนวดต้นคอ “บทก่อนหน้านี้ไม่ผ่านการพิจารณา วันนี้เพิ่งจะหานักเขียนบทดี ๆ ได้คนหนึ่ง”ฟู่ซือเหยียนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “คนที่เพิ่งแอดแชตคุณเหรอ?”“อื้ม” เสิ่นชิงซูขานรับ พอพูดถึงหนานจื่ออี้ แววตาของเธอก็ฉายแววชื่นชมออกมาอย่างอดไม่ได้ “โครงเรื่องและการวางพล็อตของเขาประณีตมาก ได้ยินว่าเขาเริ่มมาจากการเขียนนิยายออนไลน์ หาได้ยากอยู่นะคะ”ฟู่ซือเหยียนเม้มปาก มือที่จับพวงมาลัยกระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย “คุณชื่นชมเขาขนาดนี้เลย”“เขาขยันมาก แล้วก็ถือว่ามีพรสวรรค์ค่ะ” เสิ่นชิงซูไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติของฟู่ซือเหยียน เพียงแค่รู้สึกว่าหาได้ยา

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 773

    ไม่นาน เดือนพฤษภาคมก็สิ้นสุดลงต้นเดือนมิถุนายน อุณหภูมิที่เมืองเป่ยสูงขึ้นวันนี้ ฟู่ซือเหยียนเลิกงานแล้ว ก็ขับรถตรงไปรับเสิ่นชิงซูที่ฮ่วนซิงทันทีเสิ่นชิงซูยังต้องใช้เวลาอีกสักพัก หลังจากคุยโทรศัพท์กับเขาเสร็จ ฟู่ซือเหยียนก็จอดรถรอเธอที่ใต้ตึกบริษัทผลปรากฏว่า ผู้หญิงที่บอกว่าอีกสักพัก ดันลากยาวไปจนพระอาทิตย์ตกดิน ความมืดเข้าปกคลุมฟู่ซือเหยียนรู้ว่าเธอกำลังทำงานอยู่ จึงไม่ได้โทรไปเร่งจนกระทั่งหนึ่งทุ่ม ในที่สุดเขาก็เห็นเสิ่นชิงซูเดินออกมาจากตึกและด้านหลังเธอ มีชายหนุ่มอายุน้อยคนหนึ่งกำลังเรียกเธออยู่เสิ่นชิงซูหยุดเดิน หันกลับไปมองชายหนุ่มคนนั้นหนานจื่ออี้ นักเขียนบทหนุ่มวัยยี่สิบแปดปีเสิ่นชิงซูชื่นชอบบทละครของเขามาก วันนี้จึงนัดเขามาคุยเรื่องสัญญา การพูดคุยถือว่าราบรื่นและเป็นที่น่าพอใจเซ็นสัญญากันได้อย่างราบรื่นหนานจื่ออี้เดินมาตรงหน้าเธอ ยกมือเกาท้ายทอยเขาสวมแว่นกรอบดำ หน้าตาเป็นประเภทสุภาพเรียบร้อยและหล่อเหลาเสิ่นชิงซูมองเขาเหมือนมองน้องชาย รู้ว่าคนคนนี้ขี้อายอยู่บ้าง เธอยิ้มบาง ๆ “ไม่เป็นไรหรอก มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ ได้เลย”“ประธานเสิ่น ผมชื่นชมคุณมากครับ!”

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 772

    อุณหภูมิร่างกายของผู้ชายคนนี้สูงเกินไปแล้ว“ฟู่ซือเหยียน?”เสิ่นชิงซูเขย่าตัวฟู่ซือเหยียนเบา ๆฟู่ซือเหยียนนอนหลับอย่างสะลึมสะลือ แว่วเสียงคนเรียกชื่อตัวเอง เขาจึงขานรับคำหนึ่งเสิ่นชิงซูพลิกตัวกลับมา แตะหน้าผากเขา “คุณเป็นไข้เหรอ?”ฟู่ซือเหยียนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เพราะพิษไข้ทำให้สมองตื้อไปบ้างเขาจ้องมองเสิ่นชิงซู อยู่ครู่ใหญ่กว่าจะตั้งสติได้“เป็นไข้เหรอ? งั้นคุณออกไปห่าง ๆ ผมหน่อย” เขาพูดพลางขยับถอยหลังไปเอง พลิกตัวหันหลังให้ “เดี๋ยวจะติดไข้ผม”เสิ่นชิงซู “...”ตัวเองทรมานขนาดไหนแล้ว ยังจะห่วงว่าจะติดเธออีก!เสิ่นชิงซูถอนหายใจ ลุกจากเตียงหลังจากล้างหน้าแปรงฟันอย่างเร่งรีบ เธอก็หยิบมือถือโทรหาจิ้นหวยหมิน……จิ้นหวยหมินฝังเข็มให้ฟู่ซือเหยียนได้ผลดีมาก ฟู่ซือเหยียนเหงื่อออก ไข้ลด และได้สติกลับมาแล้วเห็นนิ้วมือของฟู่ซือเหยียนพันผ้าก๊อซเอาไว้ จิ้นหวยหมินจึงช่วยดูแผลให้ด้วยแผลอักเสบแล้วเมื่อคืนตอนอาบน้ำเย็นทำผ้าก๊อซเปียกจิ้นหวยหมินโรยผงยาจีนที่ตัวเองปรุงขึ้นมาใส่แผลให้เขาใหม่ แล้วช่วยพันผ้าก๊อซให้ใหม่อีกครั้งแบบหลวม ๆ“ยาผงนี้ใช้ได้กับแผลภายนอกทุกชนิด นายเก็บไว้เถอะ”

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 771

    เสิ่นชิงซูนั่งอยู่บนเตียง บนตักวางนิตยสารเอาไว้เล่มหนึ่งพอเห็นเขาออกมา เธอก็พูดขึ้นว่า “เป่าผมให้แห้งก่อนค่อยขึ้นไป จะได้ไม่เป็นหวัด”ฟู่ซือเหยียนขานรับคำหนึ่งแต่หลังจากเป่าผมจนแห้งแล้ว เขาก็เดินมานั่งลงที่ขอบเตียง รวบตัวเสิ่นชิงซูมานั่งบนตักของตัวเองเสิ่นชิงซูอุทานออกมาด้วยความตกใจ นิตยสารตกลงไปที่พื้น“ฟู่ซือเหยียน!”เธอร้อนรนขึ้นมาทันที “คุณยังอยากให้มือหายดีอยู่ไหม?”ฟู่ซือเหยียนจูบแก้มเนียนละเอียดของเธอเบา ๆ “อาซู ผมขอนอนกอดคุณได้ไหมครับ?”เสิ่นชิงซูขมวดคิ้ว ใช้มือดันหน้าเขาออกไป “ไม่ได้ค่ะ”“แค่นอนกอดเฉย ๆ ผมสัญญาว่าจะไม่ทำอะไร”เสิ่นชิงซูรู้สึกว่าเมื่อดูจากพฤติกรรมบนเตียงของเขาเมื่อก่อนแล้ว คำพูดนี้เชื่อถือไม่ได้เลยสักนิด!เธอไม่ได้รังเกียจที่จะใกล้ชิดกับเขาเพียงแต่กังวลเรื่องอาการบาดเจ็บที่มือของเขาเท่านั้น“ฟู่ซือเหยียน กลับห้องของคุณไปเลย”“ผมไม่อยากไป” ฟู่ซือเหยียนก้มหน้าลง ซุกใบหน้าเข้ากับซอกคอขาวเนียนนุ่มหอมกรุ่นของหญิงสาว ปลายจมูกอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเธอลูกกระเดือกของชายหนุ่มขยับขึ้นลง น้ำเสียงทุ้มต่ำดึงดูดใจ “เราไม่ได้นอนด้วยกันมาห้าปีแล้วนะ”

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 770

    ฟู่ซือเหยียนดูเหมือนจะรู้สึกได้ถึงสายตาของเธอ จึงหันหน้ากลับมามองสายตาสองคู่สบประสานกันหัวใจของเสิ่นชิงซูเต้นผิดไปจังหวะหนึ่ง เธอรีบยื่นถุงมือส่งไปให้ “อ่ะนี่ค่ะ”ฟู่ซือเหยียนยกยิ้มมุมปาก “อืม คุณวางไว้ข้าง ๆ ก็พอ”เสิ่นชิงซูวางถุงมือลงจากนั้นเธอก็หยิบฝักบัวออกมา “เงยหน้าไปข้างหลังหน่อยค่ะ...”ฟู่ซือเหยียนอมยิ้ม ยอมเงยหน้าขึ้นอย่างว่าง่ายเสิ่นชิงซูนั่งชันเข่าข้างหนึ่ง ช่วยราดน้ำใส่ผมเขาจนเปียก แล้วชโลมแชมพูลงไปนี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอสระผมให้ผู้ชายเส้นผมของฟู่ซือเหยียนค่อนข้างแข็งและหนา ขยี้เพียงนิดเดียวฟองก็นุ่มฟูเต็มมือปลายนิ้วที่อ่อนนุ่มของหญิงสาวค่อย ๆ นวดคลึงหนังศีรษะของเขาเบา ๆฟู่ซือเหยียนหลับตาลง ร่างกายค่อย ๆ ผ่อนคลายลงทีละน้อยผู้ชายผมสั้น จึงสระเสร็จเร็วมากหลังจากล้างผมเสร็จ เสิ่นชิงซูใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมให้เขา จากนั้นก็ลุกขึ้น “ที่เหลือคุณจัดการเองนะคะ ฉันออกไปก่อนล่ะ”แต่ข้อมือกลับถูกชายหนุ่มคว้าเอาไว้เสิ่นชิงซูชะงักฟู่ซือเหยียนมองเธอ “ขอเรียกร้องอะไรที่มันได้คืบจะเอาศอกอีกสักอย่างได้ไหม?”เสิ่นชิงซูหลุดขำทั้งที่ยังโมโห “รู้ตัวด้วยเหรอว่าได้คืบจะเอา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status