Mag-log in
คุ-ณ-น-า-ย
กับตาเฒ่าคนสวน
นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น
ผู้เขียน
กาสะลองทองคำ / เฉ่าฟ่าน
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ
หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น
ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล
และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา
อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ
……….
นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา
ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์
ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง
ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง
*เราเตือนท่านแล้ว*
บางช่วงบางตอนของความเร่าร้อน…
“ผมไม่ไหวแล้วครับ…”
น้ำเสียงเต็มไปด้วยความต้องการ ลุงดินน์รีบปลดเข็มขัดอย่างใจร้อน…
รูดซิปกางเกงพร้อมกับงัดเอาแก่นกายลำสีน้ำตาลยาวใหญ่มหึมาออกมาอวดสายตา
คุณนายมองแทงเนื้อที่โอบล้อมไปด้วยเส้นเลือดลายเอ็นอย่างกระหาย
ก่อนจะสอดมือเข้าไปใต้ชายกระโปรงของตัวเอง ดึงกางเกงในออกไปจากปลายเท้าแล้วขยับมาคร่อมลงกลางลำตัวของลุงดินน์ด้วยความโหยหาไม่ต่างกัน
ลุงดินน์หงายฝ่ามือ…
ค่อยๆ สอดอุ้งมือหงายเข้ามาไล้ลูบกลีบสวาทอวบอูมเหมือนหลังเต่าคว่ำลงมาประกบกับอุ้งมือพอดี
“อ๊า… ซี้ดดด… ”
คุณนายครางสยิว…
เมื่อลุงดินน์ตวัดนิ้วแหวกกลีบหนึบแน่นแล้วกดหัวแม่มือบี้คลึงติ่งกระสัน เพียงไม่นานน้ำเสียวของคุณนายก็ไหลซ่านออกมาอาบชุ่มปากรู
ส่งสัญญาณให้ลุงดินน์กดหัวเอ็นสีม่วงถอกบานใหญ่ราวกำปั้นมือเด็ก แทงเสยเข้าใส่จนมิด
“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”
คุณนายสะดุ้งคราง…
สองมือโอบรอบลำคอลุงดินน์ ตาหลับพริ้ม ค่อยๆ ทิ้งน้ำหนักของร่างกายลงมาที่สะโพก ขยับขึ้นแล้วโขลกสับกลีบสวาทรับลำเนื้อ แทงเสยขึ้นมาอย่างรู้จังหวะ
“อ๊า… อ๊า… ลุงดินน์จ๋าเสียวเหลือเกิน”
คุณนายร้องครางสยิว…
ใบหน้าบิดเบ้ทำท่าเหมือนจะทนไม่ไหวทั้งที่หล่อนเป็นฝ่ายขึ้นขย่มควบคุมจังหวะด้วยตัวเอง
แต่กลับยิ่งเสียวซ่านเพราะแก่นกายของลุงดินน์แข็งแกร่งมาก ทั้งที่เขาตั้งลำรับโดยที่ยังไม่ได้ขยับเอวกระเด้าด้วยซ้ำ แต่ก็ทำให้คุณนายร้องครางเสียวซ่านเสียเอง
ตอนที่ 1
จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อำเภอปราณบุรี
ตอนสายของวันเสาร์ ที่บ้านเดี่ยวชั้นเดียวหลังใหญ่ราวกับคฤหาสน์ ปลูกสร้างทรงคอทเทจสไตล์ เน้นวัสดุไม้และอิฐสีส้มกับปูนไม่ทาสีเพื่อให้ดูเป็นธรรมชาติ ตั้งอยู่บนเนื้อที่หลายไร่ติดกับแม่น้ำปราณบุรี
“คุณนายคะมีผู้ชายคนนึงมาสมัครเป็นคนสวนค่ะ”
‘ป้านวล’ คนรับใช้วัยห้าสิบกว่าปีที่ทำงานอยู่ในบ้านหลังนี้มานาน กล่าวกับ ‘มุกดา’ สตรีวัยสามสิบปีผู้เป็นนาย
“คนนี้อายุเยอะหรือยังจ้ะป้านวล… ”
มุกดาถามอย่างไม่ใส่ใจนัก…
ดวงตาของหล่อนกำลังจ้องมองภาพบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ
“อายุคงไม่น้อยแล้วค่ะเพราะว่าผมบนหัวเป็นสีดอกเลาหมดแล้ว”
ป้านวลหมายถึงเส้นผมที่เป็นสีขาวปนเทา
“คงแก่มากแล้วสินะถ้าหัวหงอก… ”
ขณะที่กล่าว…
ตาของมุกดายังจับจ้องอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์ ไม่ได้ให้ความสนใจกับเรื่องที่ป้านวลรายงาน
“ไม่ใช่หัวหงอกค่ะ เส้นผมสีเทาดูคล้ายชาวต่างชาติค่ะ… ตัวใหญ่ยังกับยักษ์… ”
คำพูดประโยคนี้สะดุดหูของมุกดาเข้าอย่างจัง ทำให้หล่อนชักสายตาออกจากหน้าจอโทรศัพท์ หันมาใส่ใจในเรื่องที่ป้านวลบอกเล่า
“งั้นให้เข้ามา… เดี๋ยวมุกจะสัมภาษณ์เอง”
สิ้นเสียงของคุณนายคนงาม…
ป้านวลรีบเดินกลับออกไปที่ประตูบ้านหลังใหญ่ ชายคนนั้นยังยืนรออยู่ข้างป้อมยาม
ไม่นานป้านวลก็เดินนำมาถึงเทอเรสที่คุณนายกำลังนั่งทอดอารมณ์จิบน้ำชาอย่างอารมณ์ดี
“มาแล้วค่ะคุณนาย”
ป้านวลกล่าว…
คุณนายเงยหน้าขึ้นมาจากถ้วยกาแฟที่กำลังจับช้อนคนช้าๆ ไล่ไอร้อนลอยขึ้นมาจากขอบถ้วย ครั้นเมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ภาพที่เห็นตรงหน้าถึงกับทำให้ช้อนหล่นจากมือของคุณนาย
“สวัสดีครับคุณนาย… ”
ชายวัยลุงผิวคล้ำ ตัวล่ำใหญ่บึกบึนเหมือนหมีกล่าวทักทายผู้เป็นเจ้าของบ้าน
“สะ… สวัสดีจ้ะ… ”
คุณนายกล่าวเสียงตะกุกตะกัก ยังตะลึงไม่หาย รูปร่างของผู้ชายคนนี้สะดุดตายิ่งนัก
ป้านวลรีบเข้ามาก้มเป็นเก็บช้อนที่ร่วงอยู่บนพื้นกระเบื้อง เดินกลับเข้าไปในครัวเพื่อเปลี่ยนช้อนอันใหม่มาให้
“ลุงชื่ออะไรจ๊ะ… ”
มุกดาทิ้งความสนจากเรื่องกาแฟมาที่ผู้ชายตรงหน้า
“ผมชื่อดินน์ครับ”
เจ้าของร่างสูงใหญ่บึกบึนมองสบตาคุณนาย
“ลุงเป็นคนแถวนี้หรือจ๊ะ… ”
ผมเป็นคนบางสะพานครับ…
ลุงดินน์ตอบ บางสะพานคืออำเภอหนึ่งของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
“แต่ทำไมหน้าเหมือนฝรั่ง… ”
มุกดาไม่อาจเก็บความสงสัยเอาไว้ได้ ลุงดินน์จมูกโด่ง ตาคม คิ้วหนา หน้าผากกว้าง
“พ่อผมเป็นชาวสเปนมาได้กับแม่เป็นคนไทยครับ”
ลุงดินน์ไขข้อข้องใจของคุณนาย…
ตอนนี้มุกดารู้แล้วว่าสาเหตุที่เส้นผมของลุงคนนี้เป็นสีเทาอมน้ำตาลเข้มนั้นเป็นเพราะว่ามีเชื้อสายต่างชาติ ไม่ใช่ผมหงอกอย่างที่ป้านวลเข้าใจ
“ลุงแน่ใจนะคะว่าจะทำงานไหว สวนที่นี่กว้างขวางมาก… ”
“อ๊า… อ๊า… อ๊า… ลุงดินน์จ๋าเอาแรงๆ แทงลึกๆ… อูยยย… ซี้ดดดด… ”คุณนายร้องครางเสียงลากยาวกระเส่าสั่น…ริมฝีปากสั่นระริก สูดปากร้องซี้ดซ้าดราวกับว่ากำลังกินพริกเผ็ดจัด นิ้วกลางอัดเสียบเข้ามาสุดข้อสุดโคนเสียงดังซ่วบๆ คลอไปกับเสียงครางร้องเรียกชื่อของชายผู้เป็นต้นเหตุทำให้หล่อนต้องทุรนทุรายอยู่ในตอนนี้“อูย… ลุงดินน์จ๋าใหญ่ขนาดนี้คงแน่นรูสุดๆ สินะ”คุณนายยังรำพึงรำพันถึงภาพที่ยังติดตา…รีบเสียบนิ้วจ้วงแทงรูแรงๆ จนน้ำเสียวสาดพุ่งสวนลำนิ้วออกมาแฉะชุ่มอยู่รอบเส้นขนสีดำระยับ กระเจิงกระจายตามจังหวะจ้วงนิ้วถี่ยิบของคุณนายในวินาทีที่จิตใจของหล่อนกระหวัดไหวไปถึงลุงดินน์ ตาเฒ่าเร้าใจที่เป็นต้นเหตุทำให้หล่อนทุรนทุรายอยู่ในตอนนี้อีกสามวันต่อมา…“เดินทางปลอดภัยนะคะป้านวล… ”ตอนเย็น มุกดาเดินออกมายืนส่งป้านวลที่ขอลากลับบ้านช่วงปีใหม่ อยากกลับไปใช้ช่วงเวลาแห่งการเฉลิมฉลองร่วมกับญาติพี่น้องในจังหวัดนครสวรรค์ซึ่งเป็นบ้านเกิด“อีกสามวันเดี๋ยวป้ากลับมานะคะ… ”ป้านวลกล่าวลา…ก่อนจะก้าวขึ้นรถตู้สีขาวที่คุณนายสั่งให้ไปส่งป้านวลจนถึงบ้านและรอรับกลับมา“ลุงเด่นขับรถดีๆนะจ๊ะ… ”คุณนายกำชับ…ลุงเด่นคือชายสูงวัยท
“อู้ววว… ”ลุงดินน์สูดกลิ่นที่แตงกวาซ้ำแล้วซ้ำอีก…จนกระทั่งมั่นใจ ก่อนที่ตาจะเหลือบไปเห็นสร้อยข้อมือทองคำหล่นอยู่กับพื้นยิ่งทำให้มั่นใจว่าใครคือเจ้าของแตงกวาและสร้อยข้อมือ เพราะจดจำได้แม่นยำว่าสร้อยเส้นนี้คาดอยู่บนข้อมือของคุณนายตอนที่ยืนคุยกันที่แปลงกุหลาบ“โอ๊วววว… ”ลุงดินน์อุทานเบาๆ อย่างตื่นเต้น…หลังจากปะติดปะต่อเรื่องราวเข้าด้วยกันจนมั่นใจว่าคุณนายเอาแตงกว่ามาทำอะไรและในขณะที่ลุงดินน์กำลังจินตนาการภาพของคุณนายคนงามอย่างตื่นเต้นอยู่นั้น จู่ๆ บานประตูก็ถูกผลักเข้ามาเพราะว่าเมื่อกี้หล่อนไม่ได้กดล็อกเอาไว้“ว้ายยย… ”คุณนายร้องอุทานด้วยความตกใจ…ดวงตาเบิกกว้างตะลึงมองเรือนร่างเปลือยเปล่ากำยำไปด้วยมัดกล้าม และสิ่งที่ทำเอาคุณนายรู้สึกขนลุกซู่ก็คือลำเนื้อสีน้ำตาลเข้ม ตั้งลำขนานขึ้นมากับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม แท่งเนื้อรูปทรงงดงามอวดความยาวใหญ่อลังการชูชันขึ้นมาเลยสะดือ“เอ่อ… ”ลุงดินน์ตกใจ รีบความกางเกงมาสวม…“ฉัน… เอ่อ… เห็นสร้อยข้อมือตกอยู่ในนี้หรือเปล่า”คุณนายถามเสียงอึกอัก…ใบหน้าของหล่อนแดงเรื่อเพราะเขินอาย“ครับ… ผมกะว่าจะเอาไปให้พอดี คิดว่าน่าจะเป็นสร้อยของคุณนาย… ”ลุงดินน
ทำให้มุกดาตัดสินใจก้าวเดินไปเด็ดแตงกวาแล้วหลบเข้ามาอยู่ในห้องน้ำข้างรั้ว เป็นห้องน้ำที่ลุงดินใช้อยู่เป็นประจำ สร้างเอาไว้นอกบ้านสำหรับคนงานเมื่อเข้ามาอยู่ในห้องน้ำ…คุณนายรีบเอามือดึงประตูกดล็อก ซ่อนตัวเองจากโลกภายนอก จากนั้นรีบถอดกางเกงซึ่งเป้าเปียกเป็นรอยชื้นเพราะเกิดอาการน้ำเดินตั้งแต่ตอนที่ยืนคุยกับลุงดินน์เมื่อครู่หล่อนขึ้นมานั่งบนอ่างปูนใส่น้ำ ความสูงแค่เอวพอดี เอนหลังพิงไปกับผนังในท่ากึ่งนั่งกางนอนก่อนจะจับแตงกวาแกว่งน้ำล้างจนสะอาดแล้วค่อยๆ ยัดเข้ามาในสองกลีบสีชมพูปลิ้นอ้าเป็นร่องโหนกนูนขึ้นมาท่ามกลางเส้นไหมสีดำระยับ“อ๊ะ… อ๊า… ”มุกดาสะดุ้ง…เอวบิดร่อน…มือข้างหนึ่งควงท่อนแตงกวาสลับวนคว้านเข้าใส่กลีบสวาทเป็นจังหวะ มือที่เหลืออีกข้างไล้ลูบเต้านมอลังการ บีบเคล้นจนปลายหัวนมชูชันชี้ฟ้า“อ๊า… ซี้ดดดดด… ”มุกดาร้องครางด้วยความเสียวซ่าน…กลิ่นเหงื่อกลิ่นกายของลุงดินน์ที่ยังติดจมูกทำให้หล่อนยิ่งรู้สึกมีอารมณ์ขึ้นมาอย่างประหลาด หลับตานึกถึงเรือนร่างกำยำอาบพราวไปด้วยสายเหงื่อของลุงดินน์ จินตนาการว่ากำลังโดนเขากระเด้า“อ๊า… อ๊า… อ๊า… ลุงดินน์จ๋าเอาแรงๆ แทงลึกๆ อย่าปรานีฉัน… ”คุณนายม
จึงต้องหาคนสวนมาดูแลงานอย่างจริงจังเพราะบ้านหลังนี้เนื้อที่กว้างขวางเกินกว่ากำลังคนใช้ที่มีจะดูแลได้อย่างทั่วถึง“เป็นไงบ้างล่ะ… โอเคไหม… ”เสี่ยโชคถามถึงคนสวนพร้อมกับโอบเอวของมุกดา ดึงเข้ามาหอมแก้มแสดงความรัก“ท่าทางแข็งแรงดีค่ะ… ชื่อลุงดินน์”มุกดาตอบ…คำว่า ‘ลุง’ ที่ได้ยินทำให้เสี่ยโชคถามต่อ“เรียกว่าลุงแสดงว่าแก่มากแล้วใช่ไหม… แล้วทำไมไม่หาคนหนุ่มๆ… ”เสี่ยโชคสงสัย“อ๋อ… อายุห้าสิบแล้วค่ะแต่ยังแข็งแรงมาก… คิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาในการทำงาน”มุกดาตอบไปตามความจริง…ถ้าเสี่ยโชคได้เห็นลุงดินน์ก็จะรู้เองว่าเพราะเหตุใดผู้ชายวัยลุงคนนี้จึงถูกเลือกอีกสัปดาห์ต่อมาลุงดินน์เริ่มงานได้หลายวันแล้ว…แกปรับตัวได้ดีกับที่อยู่และสภาพแวดล้อมใหม่ แม้ที่พักจะเป็นเพียงเรือนไม้หลังน้อย มีขนาดใหญ่กว่ากระท่อมเล็กน้อยแต่ลุงดินน์ก็อยู่ได้ ดีกว่าต้องไปเช่าห้องอยู่เอง และที่สำคัญที่นี่มีอาหารให้ทุกมื้อลุงดินน์เริ่มลงมือยกร่องเพื่อปลูกกุหลาบ งานง่ายกว่าที่คิดเอาไว้ เพราะว่าคุณนายจ้างรถไถมาช่วยยกร่องทำแปลงปลูกกุหลาบ ใช้เวลาไม่กี่วันก็เสร็จ เหลืองานปลูกไว้ให้ลุงดินน์ทำ“ใกล้เสร็จแล้วนี่นา… ”เสียงของคุณนายที่ดั
มุกดาเหลือบตามองไปยังบริเวณด้านหลังของบ้านหลังใหญ่ เนื้อที่เกือบห้าไร่“ไหวครับ… ผมยังแข็งแรง”ลุงดินน์ตอบเสียงหนักแน่นอันที่จริงมุกดาไม่ควรสงสัยในความแข็งแรงของชายผู้นี้ เพราะว่าไม่ว่าจะมองตรงไหนในสรีระของลุงดินน์ก็เต็มไปด้วยความกำยำแม้จะตัวใหญ่มากแต่ริ้วลายกล้ามเนื้อก็คมชัดอย่างคนที่ทำงานหนักหรือไม่ก็ผ่านการออกกำลังกายมาอย่างโชกโชน“แข็งแรงจริงหรือเปล่า… ”คุณนายถามต่อด้วยความอยากรู้“จริงครับ… หรือจะต้องให้ผมลองทำงานให้ดู”ลุงดินน์คิดว่านั่นอาจจะเป็นวิธีที่ทำให้คุณนายเชื่อ“ไม่ต้อง… ไหนลองถอดเสื้อ… ”ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้คุณนายกล่าวประโยคนี้ออกมา…ลุงดินได้ยินก็ดึงชายเสื้อยืดแล้วถอดออกทางศีรษะ เผยให้เห็นความกำยำล่ำสันของร่างกายช่วงบนคุณนายมุกดาพยายามระงับความตื่นเต้น ที่เผลอตะลึงจนดวงตาเบิกกว้างลืมตัว จ้องมองแผงอกกว้างแน่นนูนไปด้วยกล้ามเนื้อทั้งซ้ายขวา มีเส้นขนสีดำเป็นแพแผ่กระจายไปทั่วขนบางส่วนเลื้อยลามลงมาที่ท้องแน่นไปด้วยลอนกล้ามแล้วลงไปรวมกันอยู่ใต้ขอบกางเกงที่โอบอุ้มความเป็นชายตุงแน่นสะดุดตามุกดาแทบไม่อาจละสายตาจากร่างของลุงดินน์ จ้องมองปั้นไหล่ที่เชื่อมต่อลงมาถึงต้นแขนใหญ่
คุ-ณ-น-า-ยกับตาเฒ่าคนสวนนวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้นผู้เขียนกาสะลองทองคำ / เฉ่าฟ่านไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือหรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้นนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้นไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคลและสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนาอ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ……….นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนาทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรงท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง*เราเตือนท่านแล้ว*บางช่วงบางตอนของความเร่าร้อน…“ผมไม่ไหวแล้วครับ…”น้ำเสียงเต็มไปด้วยความต้องการ ลุงดินน์รีบปลดเข็มขัดอย่างใจร้อน… รูดซิปกางเกงพร้อมกับงัดเอาแก่นกายลำสีน้ำตาลยาวใหญ่มหึมาออกมาอวดสายตาคุณนายมองแทงเนื้อที่โอบล้อมไปด้วยเส้นเลือดลายเอ็นอย่างกระหายก่อนจะสอดมือเข้าไปใต้ชายกระโปรงของตัวเอง ดึงกางเกงในออกไปจากปลายเท้าแล้วขยับมาคร่อมลงกลางลำตัวของลุงดินน์ด้วยความโหยหาไม่ต่างกันลุงดินน์หงายฝ่ามือ…ค่อยๆ สอดอุ้งมือหงายเข้ามาไล้ล







