All Chapters of คุณนายกับตาเฒ่าคนสวน: Chapter 1 - Chapter 10

คุ-ณ-น-า-ยกับตาเฒ่าคนสวนนวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้นผู้​เขียนกาสะลองทองคำ / เฉ่าฟ่านไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือเว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้นนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้นไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคลและสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนาอ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ……….นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนาทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรงท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง*เราเตือนท่านแล้ว*บางช่วงบางตอนของความเร่าร้อน…“ผมไม่ไหวแล้วครับ…”น้ำเสียงเต็มไปด้วยความต้องการ ลุงดินน์รีบปลดเข็มขัดอย่างใจร้อน… รูดซิปกางเกงพร้อมกับงัดเอาแก่นกายลำสีน้ำตาลยาวใหญ่มหึมาออกมาอวดสายตาคุณนายมองแทงเนื้อที่โอบล้อมไปด้วยเส้นเลือดลายเอ็นอย่างกระหายก่อนจะสอดมือเข้าไปใต้ชายกระโปรงของตัวเอง ดึงกางเกงในออกไปจากปลายเท้าแล้วขยับมาคร่อมลงกลางลำตัวของลุงดินน์ด้วยความโหยหาไม่ต่างกันลุงดินน์หงายฝ่ามือ…ค่อยๆ สอดอุ้งมือหงายเข้ามาไล้ล

จึงต้องหาคนสวนมาดูแลงานอย่างจริงจังเพราะบ้านหลังนี้เนื้อที่กว้างขวางเกินกว่ากำลังคนใช้ที่มีจะดูแลได้อย่างทั่วถึง“เป็นไงบ้างล่ะ… โอเคไหม… ”เสี่ยโชคถามถึงคนสวนพร้อมกับโอบเอวของมุกดา ดึงเข้ามาหอมแก้มแสดงความรัก“ท่าทางแข็งแรงดีค่ะ… ชื่อลุงดินน์”มุกดาตอบ…คำว่า ‘ลุง’ ที่ได้ยินทำให้เสี่ยโชคถามต่อ“เรียกว่าลุงแสดงว่าแก่มากแล้วใช่ไหม… แล้วทำไมไม่หาคนหนุ่มๆ… ”เสี่ยโชคสงสัย“อ๋อ… อายุห้าสิบแล้วค่ะแต่ยังแข็งแรงมาก… คิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาในการทำงาน”มุกดาตอบไปตามความจริง…ถ้าเสี่ยโชคได้เห็นลุงดินน์ก็จะรู้เองว่าเพราะเหตุใดผู้ชายวัยลุงคนนี้จึงถูกเลือกอีกสัปดาห์ต่อมาลุงดินน์เริ่มงานได้หลายวันแล้ว…แกปรับตัวได้ดีกับที่อยู่และสภาพแวดล้อมใหม่ แม้ที่พักจะเป็นเพียงเรือนไม้หลังน้อย มีขนาดใหญ่กว่ากระท่อมเล็กน้อยแต่ลุงดินน์ก็อยู่ได้ ดีกว่าต้องไปเช่าห้องอยู่เอง และที่สำคัญที่นี่มีอาหารให้ทุกมื้อลุงดินน์เริ่มลงมือยกร่องเพื่อปลูกกุหลาบ งานง่ายกว่าที่คิดเอาไว้ เพราะว่าคุณนายจ้างรถไถมาช่วยยกร่องทำแปลงปลูกกุหลาบ ใช้เวลาไม่กี่วันก็เสร็จ เหลืองานปลูกไว้ให้ลุงดินน์ทำ“ใกล้เสร็จแล้วนี่นา… ”เสียงของคุณนายที่ดั

“อู้ววว… ”ลุงดินน์สูดกลิ่นที่แตงกวาซ้ำแล้วซ้ำอีก…จนกระทั่งมั่นใจ ก่อนที่ตาจะเหลือบไปเห็นสร้อยข้อมือทองคำหล่นอยู่กับพื้นยิ่งทำให้มั่นใจว่าใครคือเจ้าของแตงกวาและสร้อยข้อมือ เพราะจดจำได้แม่นยำว่าสร้อยเส้นนี้คาดอยู่บนข้อมือของคุณนายตอนที่ยืนคุยกันที่แปลงกุหลาบ“โอ๊วววว… ”ลุงดินน์อุทานเบาๆ อย่างตื่นเต้น…หลังจากปะติดปะต่อเรื่องราวเข้าด้วยกันจนมั่นใจว่าคุณนายเอาแตงกว่ามาทำอะไรและในขณะที่ลุงดินน์กำลังจินตนาการภาพของคุณนายคนงามอย่างตื่นเต้นอยู่นั้น จู่ๆ บานประตูก็ถูกผลักเข้ามาเพราะว่าเมื่อกี้หล่อนไม่ได้กดล็อกเอาไว้“ว้ายยย… ”คุณนายร้องอุทานด้วยความตกใจ…ดวงตาเบิกกว้างตะลึงมองเรือนร่างเปลือยเปล่ากำยำไปด้วยมัดกล้าม และสิ่งที่ทำเอาคุณนายรู้สึกขนลุกซู่ก็คือลำเนื้อสีน้ำตาลเข้ม ตั้งลำขนานขึ้นมากับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม แท่งเนื้อรูปทรงงดงามอวดความยาวใหญ่อลังการชูชันขึ้นมาเลยสะดือ“เอ่อ… ”ลุงดินน์ตกใจ รีบความกางเกงมาสวม…“ฉัน… เอ่อ… เห็นสร้อยข้อมือตกอยู่ในนี้หรือเปล่า”คุณนายถามเสียงอึกอัก…ใบหน้าของหล่อนแดงเรื่อเพราะเขินอาย“ครับ… ผมกะว่าจะเอาไปให้พอดี คิดว่าน่าจะเป็นสร้อยของคุณนาย… ”ลุงดินน

จูงมือพากันเดินเข้าบ้าน หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จเสี่ยโชคก็อาบน้ำ และนอนแช่ตัวอยู่ในอ่างน้ำอุ่นพักใหญ่ๆส่วนมุกดาก็ช่วยเตรียมกระเป๋าเดินทางให้เขาอย่างที่หล่อนเคยทำเป็นประจำเมื่อรู้ว่าสามีจะต้องเดินทางเสร็จจากเตรียมกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ เพราะครั้งนี้เสี่ยโชคไปสามวัน มุกดาเดินกลับเข้ามาที่ห้องนอน ตอนนั้นก็พบว่าเขาหลับไปแล้ว ได้ยินแต่เสียงกรนดังสนั่นอันที่จริง…มุกดาอยากให้สามีของหล่อนพักผ่อนบ้าง ตลอดปีมานี้เขาโหมงานหนักเหลือเกิน และนี่ก็ใกล้ปีใหม่ คือเทศกาลที่ทุกคนควรจะได้หยุดพักเฉลิมฉลองตอนแรกคิดว่าจะได้ฉลองปีใหม่ด้วยกัน แต่สุดท้ายก็มีเหตุจำเป็น ทำให้จัดงานเลี้ยงปีใหม่ให้คนงานไม่ได้เพราะเสี่ยโชคติดธุระด่วนก็เลยผัดว่าจะกลับมาจัดย้อนหลัง ช่วงนี้จึงอนุญาตให้คนงานกลับบ้านได้วันต่อมา…ตอนใกล้ค่ำ...ขณะที่กำลังเดินเล่นที่หน้าบ้าน ลมหนาวปลายเดือนธันวาคมพัดโชยมาบาดผิว ทำให้คุณนายรู้สึกสะท้านเยือกเข้ามาในห้วงอารมณ์หล่อนค่อยๆ ยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาโอบกอดไล้ลูบต้นแขนของตัวเองเบาๆ เหมือนย้ำเตือนว่าร่างกายนี้ยังมีความต้องการ ยังปรารถนาในความอบอุ่นและสัมผัสที่ขาดหายไปจากชีวิตของหล่อนนานแล้วคุณนา

คุณนายแอบมองลุงดินน์บ่อยครั้ง…ไม่ต่างจากเขาที่แอบมองหล่อนอยู่ตลอดเวลา ด้วยความรู้สึกบางอย่างที่รับรู้ตรงกัน แต่ไม่มีใครหาญกล้าจะเอ่ยมันออกมา“อีกแก้วนะครับ… ”ลุงดินน์รินเหล้าให้…คุณนายจ้องมองหลังมือและแขนที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนกระจายเป็นสายมองแล้วรู้สึกใจเต้นแรง…อดไม่ได้ที่จะเอาภาพเส้นเลือดบนแขนและหลังมือของเขาไปเปรียบกับภาพลำเอ็นมหึมาที่หล่อนแอบเห็นโดยบังเอิญในวันนั้นหล่อนยังจำได้ไม่ลืมว่าภาพลำเนื้อนั้นมีเส้นเลือดลายเอ็นกระจายเป็นสายโอบลำคล้ายกับภาพของลำแขนที่เห็นอยู่ในตอนนี้ยิ่งมองยิ่งให้รู้สึกแก้มร้อนผ่าว จู่ๆ ก็รู้สึกมีอารมณ์ทางเพศจนน้ำเดินอย่างสะกดกลั้นเอาไว้ไม่ได้“เอ่อ… ขอไปเข้าห้องน้ำเดี๋ยวนะคะ”คุณนายสุดจะข่มกลั้นอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ภายใน หล่อนกล่าวแล้วลุกขึ้นจากม้านั่ง…เก้าเดินไปยังห้องน้ำที่เกิดเหตุในวันนั้น“ลุงดินน์จ้องมองตามหลังคุณนาย เอื้อมมือคว้าแก้วเหล้ายกขึ้นกระดกลงคอเสียงดังเอื๊อกแล้วก้าวตามหลังหล่อนไปช้าๆ… ”เมื่อเดินมาถึงห้องน้ำ…ลุงดินน์แนบดวงตาเข้ากับผนังตรงที่มีแสงไฟสีเหลืองสาดลอดออกมาจากรูรั่วก่อนจะตะลึงกับภาพที่เห็น…คุณนายคนงามอยู่ในสภา