ตอนที่ 5

เพราะลุงเพชรรู้ว่าหลังจากตัวเองเริ่มป่วยด้วยอาการติดสุราเรื้อรังและเป็นเบาหวาน มันส่งผลถึงการแข็งตัวของอวัยวะเพศ

ในระยะหลังๆ มานี้ลุงเวทย์จึงไม่สามารถสอดใส่ได้อย่างเคย แม้บางครั้งใส่ได้แต่คาอยู่ไม่นานน้ำก็แตก อาการเหมือนนกกระจอกกินน้ำ ทำให้ลุงเวทย์เริ่มมองหาตัวช่วย

กระทั่งมีโอกาสได้เจอกับลุงเพชรเข้าโดยบังเอิญโดยการแฝงตัวเข้าไปอยู่ในกลุ่มไลน์สวิงกิ้ง

ลุงเวทย์เห็นภาพลุงเพชรแล้วถูกใจ…

รู้ว่าผู้ชายตัวใหญ่ผิวเข้มลูกชาวเลแบบลุงเพชรนี่แหละสเปคของคุณนายบังอรเมียรักของตน จากนั้นลุงเวทย์กับลุงเพชรก็แอบติดต่อกันเรื่อยมา

ลุงเพชรไม่กล้าพูดเรื่องนี้กับคุณนายบังอรตรงๆ จึงต้องวางแผนสร้างสถานการณ์นี้ขึ้นมา

“ผมขออนุญาตนะครับพี่เวทย์… ”

คนอยากเอาเมียเพื่อนกล่าวพร้อมกับยื่นแก้วเหล้ามาชนกับสามีของหล่อน

เสียงปากแก้วกระทบกันเบาๆ ก่อนที่ทั้งสองจะกรอกสุราลงคอจนหมดแก้ว

“เออ… เต็มที่เลยนะกูอนุญาต อันที่จริงเรื่องนี้กูก็ใช้เวลาทำใจอยู่นานเหมือนกัน แต่เพื่อความสุขของเมียกูยอมได้… ”

แม้จะกล่าวอย่างคนใจกว้างก็จริง แต่ลุงเวทย์ก็รินเหล้าลงแก้วแล้วดื่มอึกใหญ่เพื่อย้อมใจตัวเองอีกครั้ง  

“แต่ไม่รู้ว่าคุณนายจะยอมไหม… ”

ลุงเพชรรู้สึกกังวลเล็กน้อย…

แม้จะเชื่อมั่นว่าตัวเองจะสามารถเล้าโลมให้คุณนายบังอรอ่อนระทวยและสนุกไปด้วยกัน  

แต่อีกใจก็ยังอดเป็นกังวลไม่ได้ ด้วยเรื่องนี้เป็นการตกลงกันเองระหว่างตนกับลุงเวทย์สามีของหล่อน คุณนายบังอรไม่รู้

“เมียกูเมาแล้ว… เหงามานานแล้วด้วยเพราะว่าของกูไม่แข็งเลยตั้งแต่ป่วย”

ลุงเวทย์กล่าวอย่างยอมรับสภาพ

“เดี๋ยวเข้าไปแล้วผมจะปิดไฟ… ”

ลุงเพชรรอบคอบ ไม่อยากให้ไก่ตื่น

“งั้นก็เข้าไปเลย… ”

ลุงเวทย์เชียร์ด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น…

ทั้งที่ก็ยังไม่แน่ใจนักว่าเมียรักของตนจะยอมให้ชายอื่นเอา

แต่เท่าที่ได้สังเกตเห็นจากท่าทางของหล่อนก็พอจะรู้ว่าอารมณ์ของคุณนายบังอรกำลังสุกงอมเต็มที่ หลังจากตัวเองไม่ได้จัดให้ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาเพราะว่ามีปัญหาเรื่องการแข็งตัวของน้องชาย 

“งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะ… ”

ลุงเพชรจ้องมองไปยังห้องที่คุณนายบังอรเดินเข้าไปครู่ใหญ่ๆ

ก่อนจะหันมามองหน้าลุงเวทย์เพื่อขออนุญาต จากนั้นลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินตรงไปยังห้องซึ่งเป็นเป้าหมาย

 ในเวลาต่อมา

ลุงเวทย์นั่งมองตามจนร่างสูงใหญ่ของลุงเพชรหายเข้ามาในห้องพักของรีสอร์ตได้อึดใจใหญ่ๆ  

‘นี่กูบ้าไปแล้วหรือยังไง… จึงยอมให้ผู้ชายคนอื่นเข้าไปเอาเมียตัวเอง… ’

ลุงเวทย์พึมพำกับตัวเองอย่างคนที่กำลังสับสนใจอย่างแรง รีบเอามือตบหน้าตัวเองเหมือนเรียกสติให้กลับคืนมา

แต่สุดท้ายก็ไม่เปลี่ยนใจ เมื่อรู้ว่าลุงเวทย์จะช่วยทำให้เมียรักของตนมีความสุข

ในเวลาต่อมา

ด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูกว่าควรจะตื่นเต้นหรือเสียใจกับสิ่งที่ตัดสินใจทำลงไป ลุงเวทย์ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มย้อมใจอีกครั้ง

ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วย่องมาทางด้านหลังห้องพักของตนซึ่งผ้าม่านตรงบานหน้าต่างไม่ได้ปิดเอาไว้

ลุงเวทย์ค่อยๆ สอดทาบดวงตามองผ่านริ้วม่านมาเห็นภาพที่กำลังเกิดขึ้นภายในห้อง

“โอ๊ว… คุณพระช่วย… ”

ลุงเวทย์อุทาน…

แม้ลุงเพชรจะไม่ได้เปิดไฟ แต่ก็มีแสงสว่างจากดวงไฟหน้าห้องสาดเข้าพอให้เห็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในห้อง

“พี่เวทย์ไม่ง่วงหรือจ๊ะ… ”

บังอรถามทั้งที่กำลังมึนๆ…

เพราะดื่มเข้าไปมาก ทว่าคนที่ถูกถามก็ไม่ตอบ แต่ค่อยๆ เอามือเลิกชายชุดนอนบางๆ ถลกขึ้นมากองเกือบถึงเอว เผยให้เห็นต้นขาขาวเนียนตัดกับสีดำของชุดนอนลายลูกไม้

‘ว้าว… ขาวเหลือเกินแม่คุณเอ๊ย… ’

ลุงเพชรร้องอุทานในใจ…

เป็นเพราะคุณนายบังอรกำลังตะแคงกายเอาขาข้างหนึ่งยกขึ้นมาก่ายไว้บนหมอนอีกใบ

ในท่าตะแคงยิ่งทำให้คนข้างหลังมองเห็นกลีบสวาทโหนกนูนเบียดกันแน่นเป็นพูนูน

         ใหญ่มากจนปลิ้นออกมาจากง่ามขาด้านหลัง สร้างความตื่นเต้นให้กับลุงเพชรจนตะลึง มองความอะร้าอร่ามที่อยากเห็นมานานกระทั่งวันนี้

หลังจากได้เห็นภาพที่ลุงเวทย์สามีของหล่อนแอบถ่ายส่งมาให้ดูบ่อยๆ

ลุงเพชรสุดจะทนมอง รีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองจนเนื้อตัวล่อนจ้อนเปลือยเปล่าแล้วขึ้นมาขนาบกอดไซ้หล่อนจากทางด้านหลัง

“อุ๊ย… วันนี้ทำไมพี่เวทย์หื่นจัง”

คุณนายบังอรคิดว่าสามี…