LOGINคนขับรถของพี่แซ่บมาก...
คำพูดของวนิดาตามหลอกหลอนให้ขวัญนรีแอบมองคนขับรถของเธอ วันนี้พวกเธอมีแพลนไปเที่ยวที่อุทยานแห่งชาติ มีรีสอร์ตแห่งหนึ่งเปิดให้มีกิจกรรมผจญภัย วนิดาเป็นคนจัดแผนกิจกรรมนี้ขึ้นมา เหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่วันเธอก็จะกลับไปสู่ชีวิตความเป็นจริงของเธอแล้ว หมดเวลาพัก...ขวัญนรีคิดจะสนุกกับมันให้มากที่สุด
คนขับรถของพี่แซ่บมาก...
ทำไมเธอถึงวกคิดมาถึงตรงนี้อีกแล้วนะ
ขวัญนรีเม้มปากแน่น เธอยังคงแอบมองเขา...ความรู้สึกเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่วนิดามากรอกหูเธอ ว่าได้มีกิจกรรมพิเศษขอให้คนขับรถของเธอไปใช้งาน โอ...ทำไมหมอนี่ถึงได้กล้า! เธอได้แต่ทำหน้านิ่งเฉย ทำตัวปรกติ ทำเหมือนไม่รู้ไม่ชี้ใดๆ เธอไม่อยากให้ภาครู้ตัวว่าเธอรู้ว่าเขาทำอะไรลงไป
แน่ล่ะกลับไปนี่เธออาจจะไล่เขาออก หรือหาวิธีให้เขาออกไปจากการทำงานให้กับเธอ
เขาดูเป็นคนอันตราย
กล้าถึงขนาด...ทำอะไรกับวนิดา ก็ไม่ธรรมดาหรอก ถ้าเกิดวันหนึ่งเกิดหน้ามืดกับเธอขึ้นมาล่ะ...
เขาหันมาพอดีเมื่อขวัญนรีดันคิดมาถึงตรงนี้ ตาคมมองสบตาเธอและเขาก็มองจ้องเธอแบบนั้นตาของเขาช่างคมกล้าและเปี่ยมเสน่ห์เหลือเกิน เธอถึงกับใจเต้นผิดจังหวะ เขาช่างมีเสน่ห์...ทางเพศล้นเหลือขวัญนรีสุดท้ายต้องเป็นฝ่ายเมินหลบเขา เสยกกาแฟขึ้นดื่ม...เขากำลังยืนรอขนมที่เธอและวนิดาสั่งให้ไปซื้อให้ เขาทำหน้าที่เป็นคนขับรถและคนดูแลกลายๆ สำหรับทริปนี้
วนิดาที่กลับมาจากการไปเข้าห้องน้ำ เธอแวะไปเติมเครื่องสำอางมาจนฉ่ำสวย การไปเปิดดีลลับกับคนขับรถของขวัญนรีทำให้เธอกระชุ่มกระชวยฟูฟินสุดๆ ไปเลย เธอแค่ลูบแขนเขาเล่นๆ ลองเชิง ไม่คิดว่าเขาจะกล้าเอา...เป็นการเอาในแบบที่เธอคิดไม่ถึงเสียด้วยสิ เล่นเอาวนิดาถึงกับขาสั่นและจุกเสียว ตอนนี้ตรงนั้นมันถึงกับขมิบเพียงแค่คิดถึงเขา
“พี่ขวัญขา วันนี้พี่ขวัญอยากจะลองเล่นอะไรบ้างคะ มีทั้งขี่รถ ปีนเขา แล้วก็...อันนี้ก็น่าสนใจนะคะฐานผจญภัยห้าด่าน ว้าว...จะต้องมันแน่ๆ”
“พี่ไม่อยากเล่นเลยสักอย่าง”
ขวัญนรีเห็นแต่ล่ะอย่างแล้วก็ถอนใจ เล่นเอาวนิดาหัวเราะชอบใจ เธอยักไหล่แล้วชะโงกตัวมากระซิบกับขวัญนรี
“ถ้าไม่อยากเล่นเลยสักอย่าง เราก็แค่แบบว่าไปถ่ายด้วยเก๋ๆ คูลๆ สร้างภาพอัพให้สามีพี่กับเอื้องดู แล้ว...พี่ขวัญก็นั่งสวยๆ ให้พนักงานนวดในสปา เข้าครอสทำความงามแบบครบวงจรไหมคะ เดี๋ยวเอื้องจ่ายให้หมดเลย”
“เอ๋?”
มองสบตากับเพื่อนสาวรุ่นน้อง ที่หนนี้ดูจะซุกซนและกล้ามากกว่าทุกหน กับการแหกกรงออกมาเล่นสนุกของนกน้อยขนทองฝังเพชร
“เอื้องอะ จะ...ไปเล่นกิจกรรมกับ...นายภาค”
ตาวาวๆ ของวนิดาทำให้ขวัญนรีรู้สึกร้อนวูบวาบในช่องท้องครู่หนึ่ง อื้อหือ...นี่วนิดากำลังจะเล่นเกมเสี่ยงอย่างนั้นหรือ?
“เอ่อ...จะบ้าเหรอ จะไปทำแบบนั้นตรงไหนกันถ้าเกิดมีคนเห็นล่ะเอื้อง...พี่ว่าอย่างเสี่ยงเลย เราจะซวยกันทั้งครู่”
“ไม่มีใครมาเห็นเราสองคนหรอกค่ะพี่ขวัญในป่าขนาดนี้แล้วก็ในสถานที่แบบนี้ พวกมนุษย์ป้าอยากเสือกเรื่องของพวกเราเข้าไม่ถึงหรอกค่ะ เอื้องน่ะสแกนดีแล้วกับทริปนี้ แต่มีนอกเหนือจากความคาดหวังของเอื้องก็คือนายภาคนี่แหละค่ะ” แล้ววนิดาก็แลบลิ้นเลียริมฝีปากที่ปากแห้งคอแห้งกระทันหันเมื่อนึกถึงเขาเข้า
“น้องเอื้องหมายความว่ายังไง”
“ก็...เอื้องมีนัดพิเศษแทรกไว้ในทริปนี้ยังไงล่ะคะพี่ขวัญ พี่ขวัญอยากสนุกก็มากับเอื้องสิคะ”
ตาของสองสาวมองกัน...
เธอเห็นสายตาฉายแววแปลกประหลาดของวนิดา
แวบหนึ่งเธออยากก้าวไปกับสาวรุ่นน้องที่ร่วมชะตากันแล้วแต่ทว่า...มาดที่ต้องรักษาไว้ สิ่งที่เธอจะต้องยึดมั่นไว้ ว่าเธอจะไม่ทำด้านมืดให้กับวนิดาได้เห็น วนิดาเหมือนหมาจิ้งจอกหางด้วน ที่กำลังทำให้เธอไปเข้าพวกกับหล่อนด้วย
เรื่องอะไรเธอจะต้องมีความลับให้อีกฝ่ายได้กุมมัน
ความลับ...
สิ่งนี้คือสิ่งที่มีค่ายิ่งกว่าสิ่งใด และเธอจะต้องกำมันไว้ให้มั่น...เผื่อไว้...เผื่อเธอจะได้ใช้งานวนิดาในเรื่องที่เธอไม่อยากจะลงไปทำเอง
“ไม่ดีกว่า พี่...เอ่อ...เอื้อง เธออย่าซุกซนมากเกินไปเลย แล้วอย่าชวนคนของพี่ไปทำอะไรแบบนั้นอีกนะ”
“โธ่...หนนี้แค่หนเดียวนะคะ...เขา...ร้อนมาก ฮอตเวอร์”
“ไม่...เอื้อง...เฮ้อ...พี่ไม่รู้จะห้ามเธอยังไงดี”
“เข้าร่วมสิคะพี่ขวัญ รับรองว่าความพิเศษนี้จะทำให้แม่ชีอย่างพี่ขวัญวิ่งออกมาจากโบสถ์เลยล่ะค่ะ”
“เอื้อง!”
ทำเสียงดุๆ ใส่ยัยตัวแสบ ทางนั้นเพียงแค่หัวเราะ แล้วเมื่อภาคเดินกลับมาพร้อมกับถาดขนมสำหรับเธอและวนิดา หล่อนก็ช้อนตาขึ้นมองคนขับรถสุดหล่อของขวัญนรีแล้วขยิบตาให้กับเขา ทางนั้นมองสบตากับวนิดาแล้วยิ้มนิดๆ ที่มุมปากให้เธอ ก่อนจะเลี่ยงไปนั่งแยกต่างหากอีกที่หนึ่ง
กินขนมพูดคุยกันสักพัก ระหว่างนั้นวนิดาวีดีโอคลอหาสามีเฒ่าของเธอไปด้วย และประชุมสายรวมกับสามีของขวัญนรีไปด้วย พวกท่านเห็นว่าพวกเธออยู่ด้วยกัน อยู่ที่ไหน...เท่านั้นก็วางใจ
วนิดาลากขวัญนรีไปตรงบริเวณกิจกรรมผจญภัย ทำว่าจับนั่นนิดเล่นนี่หน่อย ให้นายภาคถ่ายรูปให้ อัพลงโซเชียล เสร็จแล้วเธอก็พาขวัญนรีไปส่งถึงตรงพื้นที่ทำสปา แล้วโบกมือหยอยๆ ให้กับเพื่อนรุ่นพี่
“เอื้องไปก่อนนะคะ ถ้าเสร็จแล้วเอื้องจะกลับมา ขอเวลาพี่ขวัญแค่สี่ชั่วโมง”
แล้วเธอก็ขยิบตาให้กับขวัญนรีที่ได้แต่ถอนใจ...เพราะไม่รู้จะห้ามยังไงดี
เธอมองไปทางที่ขวัญนรีเดินไป มันเป็นโซนห้องพัก เพื่อนของเธอน่าจะนัดเพื่อน...เพื่อทำกิจกรรมพิเศษที่นั่น
เพื่อน...และนายภาค...
พลันเธอนึกกลัวเขาขึ้นมาแวบหนึ่ง เขากล้าเกินไป...ไม่เคยมีใครกล้าขนาดนี้ และเธอไม่ควรจะเก็บเขาไว้...
เวลาผ่านไปหลังจากมีข่าวนายตำรวจใหญ่ตกลงมาจากบันไดกลางดึก หลังจากงานฉลองข่าวดีเรื่องทายาทกับภรรยาสาวแสนสวย เกื้อชนกลายเป็นคนป่วยติดเตียง...เวลาล่วงไปเรื่อยๆ จนขวัญนรีคลอดลูก เขาก็ยังไม่หายป่วย แพทย์เฉพาะทางมือดีถูกนำมารักษาเขา และก็บอกอย่างไม่ให้ความหวังเท่าไหร่ว่า เขาอาจจะต้องอยู่แบบนี้ไปตลอดชีวิต ขวัญนรีนั้นทำอย่างที่เขาเคยคิดว่าจะหวังเกื้อพิงหล่อนดูแลเขาในบั้นปลาย ตอนนี้เธอก็ทำแบบนี้กับเขาจริงๆชาติชัย ใจสิงห์ชื่อนี้วนอยู่ในสมองของเกื้อชนเขาจำมันไม่ได้เขาไม่รู้ว่าเขาไปทำอะไรให้มัน จนถึงขั้นที่มันมาทำกับเขาขนาดนี้ที่เขาจำไม่ได้ อาจจะเพราะ...เรื่องหลากหลายที่ตัวเองกระทำไว้ ในยามรุ่งโรจน์ เหลิงหลงในตำแหน่ง อำนาจเขาหลับตาลงอย่างเจ็บปวด...เวลานี้อาจจะเป็นเวลาของกรรมเวรที่คืนสนองเขาก็ได้“ท่านเกื้อคะ...วันนี้มีของดีๆ มาบำรุงด้วยนะคะ”เสียงหวานที่เขาเคยรัก แต่ตอนนี้เขาเกลียดเข้าไส้ ดังขึ้น เกื้อชนหลับตาเสีย เขาอยากจะตายเสียให้พ้นๆ ไม่อยากอยู่เป็นผักแบบนี้ วันที่เขาประสบอุบัติเหตุตกบันได ไม่สิ ต้องบอกว่าเขาถูกกระทำให้ตกบันไดลงมาแบบนั้น เขาบาดเจ็บสาหัส และเขาก็น่าจะตายไปเสีย
วันนี้เป็นวันที่มีความสุขมากจริงๆ ของท่านเกื้อชนเขาเมามาก ฉลองด้วยความยินดีที่เขาจะมีทายาทและมันจะทำให้ขวัญนรีอยู่ดูแลเขาไปจนกว่าจะตายจากกันท่านเกื้อมั่นใจแบบนั้น เขาถูกประคองเข้าห้องนอน จำได้ว่าเป็นคนขับรถของภรรยาคนสวยของเขา นายภาค ชื่อนี้กระมัง ขวัญนรีไม่ค่อยพูดถึงให้ได้ฟังเท่าไหร่ แต่จากการที่คุยกับจตุพรแล้ว หมอนี่ไว้ใจได้ สุภาพอ่อนน้อม และเป็นขวัญใจของคนทำงานด้วยกันหลายคน“เมามากหรือคะท่าน” เสียงหวานของขวัญนรีดังขึ้นข้างกาย เขาหัวเราะ รู้สึกตาลายเล็กน้อย “นิดหน่อยน่ะ ก็วันนี้ต้องฉลอง”ขวัญนรีหัวเราะ แล้วลุกขึ้นจากเตียงไปเปิดม่านดูบรรยากาศข้างนอก ตอนนี้งานเลิกแล้ว และทุกคนก็เข้าห้องพักของตัวเอง ไม่มีใครอยู่ในบริเวณบ้านแล้วตอนนี้ ต่างมีความสุขกันถ้วนหน้า เพราะนอกจากจะจัดงานเลี้ยงให้กับคนทำงาน กิน ดื่ม เต็มที่ ท่านเกื้อยังแจกซองแดงทุกคน คนล่ะเก้าร้อยบาทถ้วน ท่านบอกว่าเอาเป็นเลขมงคล และวันงานเลี้ยงก็จะมีแจกอีก วันนี้คือวันดีจริงๆ ท่านเกื้อเริ่มหลับตาลง เขามองเห็นว่าคนขับรถร่างสูงใหญ่ยังไม่ออกไปจากห้องของเขา เดี๋ยวสักพักก็คงจะออกไป...“คนไปกันหมดแล้ว”“ครับไปกันหมดแล้
“ท่านคะ ขวัญมีข่าวดีมาบอกค่ะ” “อะไรหรือ?”ท่านเกื้อมองหน้าภรรยาคนสวย ที่ระยะหลังมานี่เปล่งปลั่งมีความสุข จนท่านสัมผัสได้ และรู้สึกสดชื่นตามเธอไปด้วย แม้ว่าตัวเขาเองจะรู้สึกโรยรา ร่างกายเปลี้ยอ่อนเพลียแบบแปลกๆ ไปทุกวันก็ตามที อาจจะเพราะโรคร้ายที่กำลังเป็นกระมัง แต่...หมอก็นัดให้เขาไปผ่าตัดอีกไม่กี่เดือนนี่ ผลของมันดีขึ้นเรื่อยๆ จนถึงขั้นอาจจะรักษาได้ มันคือความหวังให้กับเกื้อชนว่าจะได้มีชีวิตยืนยาวออกไปอีกสักหน่อยบางวันเขาหลับ...หลับนานมาก จนเกือบข้ามวันเขาเพลียไปหมด ไม่อยากจะขยับร่างกายเลยพักนี้ ยิ่งอาทิตย์นี้ ท่านเกื้อเองก็อยากแต่จะนอน แผนการของเขาที่วาดไว้หวังจะให้เป็นของขวัญภรรยา และยืนยันความมั่นคงของเขา หลักประกันของเขา เลยไม่อยู่ในสมองของเขาสักเท่าไหร่ เพราะมึนๆ เบลอๆ ไปหมด จนสงสัยว่าตัวเองเป็นอะไรมากไปกว่าโรคที่เป็นไหมแต่เขาก็ไปตรวจร่างกายมาแล้ว มันดีขึ้นเสียด้วยซ้ำแม้กระทั่งเรื่องโรคผลล่าสุดก็เพิ่งจะไม่กี่เดือนมานี่เองเขากิน เขาใช้ชีวิตตามปรกติ...ปลอบใจตัวเองว่าอาจจะเพราะอายุทำให้เหนื่อยง่าย ภรรยาก็บอกว่าชาที่เธอให้เขาดื่ม มันทำให้เขาหลับสบาย ผลของมันช่วยในการ
สองเดือนต่อมา“พี่ขวัญคะ...อีกไม่กี่วันนี้ เอื้องอาจจะขอแรงพี่ขวัญแบบหนักๆ สักนิดหนึ่งนะคะ” “เอ...เรื่องอะไรหรือจ๊ะ” วนิดาหันมายักไหล่ แล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ส่งให้กับรุ่นพี่สาวที่เธอสุดแสนจะไว้ใจสองสาวนัดเจอกันที่ร้านคาเฟ่แห่งหนึ่ง กับบรรยากาศชิวๆ ร้านคาเฟ่ลับ...มันก็ลับสมชื่อจริงๆ เพราะต้องเดินเข้ามาในตรอกเล็กๆ รถยนต์เข้าไม่ถึง มันทำให้สองสาวได้อยู่กันตามลำพัง โดยไม่มีคนอื่น...เพราะพวกเธอทิ้งคนขับรถของตัวเองไว้ด้านนอก ที่นัดกันตรงนี้เพราะสถานที่เหมาะเจาะมาก เหมาะสมกับการมาคุยกันตามลำพังโดยไร้หูตารบกวน“แผนของเอื้องใกล้จะบรรลุแล้วล่ะค่ะ”วนิดาหัวเราะ แล้วยกแก้วกาแฟเย็นของเธอขึ้น แล้วหลิ่วตาให้กับขวัญนรี “ชนแก้วกับเอื้องแบบซ้อมๆ ก่อนนะพี่ขวัญ แล้วเราจะมาฉลองกันจริงจังหลังจากที่มันสำเร็จ”ขวัญนรีเม้มปากเล็กน้อย หัวใจเริ่มเต้นแรงเธอตื่นเต้นแทนวนิดา และเธอหวังให้น้องสาวของเธอ ไปได้ตลอดรอดฝั่งขวัญนรียกแก้วเครื่องดื่มของตน ชนเบาๆ กับแก้วของวนิดาทางนั้นหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ เธอขออนุญาตขวัญนรีสูบบุหรี่ไฟฟ้า และลุกขึ้นจากที่นั่งของตัวเอง ไปดื่มด่ำ กับความสุขจากควัน วันนี้วนิดาใก
“อะ พะ ภาค ซี๊ด...อื้อ”“อยากให้ผัวเอาเอ็นเข้าไปในตัวเมียหรือยัง...อืม...หรืออยากจะให้ผัวเลียนมให้ฉ่ำๆ ก่อน”“อะ อุ๊ย...ผะ ผัวจ๋า อื้อ...เลียแบบนั้น....อา...อ๊ะ”ใบหน้างดงามแหงนไปด้านหลัง แอ่นตัวให้กับภาค ได้ดูดเลียเต้าคู่อวบได้ถนัดถนี่ ตอนนี้สองเต้าของเธอถูกฟัดจากทั้งปากลิ้นและมือของเขาจนแดงไปหมด แต่มันไม่เจ็บ มันกลับเสียว...เสียวมาก...เธอจิกบ่าของเขาแน่นเมื่อเสียวจี๊ดจากการที่เขาดูดยอดอก และตวัดลิ้นเลียถี่ๆ ส่วนสาวขมิบและขับน้ำใสๆ ออกมาจนเยิ้ม...ภาคเสียดสีนิ้วกับช่องสาว...คุณนายของเขาเยิ้มแล้ว...เขายกเธอให้โอบขารอบสะโพกเขา...วันนี้เขาจะสอนท่าใหม่...รับรองว่าจะยิ่งทำให้ขวัญนรีติดใจ และอยากให้เขาทำแบบนี้กับเธออีก“อะ ภาค”เธอร้องอย่างตกใจเมื่อถูกอุ้มลอยขึ้นแบบนั้น ภาคมองตาเธอด้วยนัยน์ตาฉ่ำเยิ้มไปด้วยตัณหา เขาจับให้เธอโอบรอบคอเขาไว้ ยกสะโพกเธอขึ้นแล้วค่อยๆ ให้เธอเคลื่อนเข้าหาเขา ส่วนสาวกำลังกลืนกินลำเอ็นท่อนใหญ่นั่น ทั้งเธอและเขาเสียวจนต้องครางออกมา เธอโอบขารอบสะโพกเขาไว้แน่น...กลัวตกก็กลัว...เสียวก็เสียว เขาจูบปากเธอแล้วก็จับเธอเดินกระแทกไปรอบห้องโอ...ขวัญนรีร้องกรีดออกม
“หรือคะคุณหมออาการของท่าน เอ่อ...เป็นอย่างไรบ้างคะตอนนี้”“ก็แค่อ่อนเพลียนิดหน่อยน่ะครับ อาจจะต้องนอนโรงพยาบาลดูอาการใกล้ชิดสักสามสี่วัน คุณขวัญสะดวกไหมครับ”“สะดวกค่ะ ท่านยอมนอนโรงพยาบาลใช่ไหมคะ หรือจะต้องให้ขวัญกล่อม”“ยอมครับ ผมจะต้องตรวจท่านละเอียดพอสมควรครับรอบนี้...จะถึงการตรวจร่างกายประจำปีของท่านแล้วด้วย ก็ถือว่านอนโรงพยาบาลเตรียมร่างกายไปเลยพร้อมกันนะครับคุณขวัญ”“ค่ะ...ตอนนี้ท่านอยู่ในห้องพักใช่ไหมคะ พอดีขวัญโทรศัพท์หาท่านไม่ติดน่ะค่ะ เลยเป็นห่วง”“ท่านรับยาแล้วก็หลับไปเลยครับ มีพยาบาลพิเศษเฝ้าครับ”“ค่ะ ขอบคุณคุณหมอมากๆ นะคะ”เธอวางโทรศัพท์ ก่อนจะเม้มปากนิดๆ และส่งข้อความหาสามี ระหว่างที่เธอโทรศัพท์คุยโต้ตอบกับทางหมอ ชายที่กำลังทำหน้าที่ขับรถให้เธอ ได้ยินทั้งหมดทุกคำ...เพราะเขาตั้งใจจะฟังว่าเธอคุยกับใครท่านค่ะ อย่าดื้อนะคะนอนโรงพยาบาล อย่าให้คุณหมอโทรมาฟ้องนะคะว่าท่านไม่ยอมให้ตรวจ ขวัญกำลังกลับบ้านแล้วค่ะ พรุ่งนี้ขวัญจะไปหานะคะส่งข้อความทางไลน์ทิ้งไว้แล้วเธอก็ถอนใจน้อยๆ เอาโทรศัพท์ยัดใส่กระเป๋าของเธอ และมองไปทางหน้าต่างรถ...เธอมองวิวข้างทาง ใจนั่นเลื่อนลอยไปไก







