Compartilhar

บทที่ 5

Autor: ฤดูร้อนที่สดใส
……

ลู่จื่อหลี่ก็เห็นโพสต์ในอินสตาแกรมของเซิ่งอวิ้นเช่นกัน

เขาขมวดคิ้ว

อยากโทรไปถามเซิ่งอวิ้น แต่สุดท้ายก็อดกลั้นไว้

เขาไม่คิดว่าเซิ่งอวิ้นจะไปจดทะเบียนสมรสจริง ๆ

เซิ่งอวิ้นไม่ใช่คนหุนหันพลันแล่นขนาดนั้น ต่อให้เลิกกับเขาจริง ๆ หากจะแต่งงาน เธอก็ต้องคิดพิจารณาอย่างรอบคอบ

ไม่ใช่เหมือนในละครที่วันนี้เพิ่งเลิกกัน พรุ่งนี้ก็ประชดด้วยการคว้าใครสักคนมาแต่งงาน

เซิ่งอวิ้นเป็นคนสุขุมและมีวุฒิภาวะมาก

แต่บางครั้งก็สุขุมเกินไป...จนน่าหงุดหงิด

ลู่จื่อหลี่นึกถึงรถป้ายทะเบียนฮ่องกงที่เห็นเซิ่งอวิ้นขึ้นไปเมื่อเช้าวันนี้

ในใจก็เริ่มรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

ไลน์ของลู่จื่อหลี่ก็ถูกข้อความถล่มเช่นกัน มีคนมากมายมาถามว่าทำไมจู่ ๆ ถึงแต่งงานแล้ว พร้อมทั้งแสดงความยินดีสารพัด

ต่อมา เมื่อเซิ่งอวิ้นโพสต์ว่าไม่ใช่เขา และเธอกับเขาเลิกกันแล้ว คนที่เข้ามาสอบถามข่าวก็ยิ่งมากขึ้น

ลู่จื่อหลี่หงุดหงิดจนปรับโทรศัพท์เป็นโหมดห้ามรบกวนเช่นกัน ก่อนจะนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานอย่างไม่มีกะจิตกะใจจะทำงาน

……

เซิ่งอวิ้นเดินออกจากบริษัท ขณะที่กำลังจะเรียกรถ ก็เห็นรถของเซี่ยปู้อวี่จอดอยู่หน้าบริษัท เธอจึงเดินเข้าไปหา

เซี่ยปู้อวี่เห็นเธอ ก็เปิดประตูรถลงมา

“คุณมาทำไม?” เซิ่งอวิ้นถาม

เซี่ยปู้อวี่: “...ผมมารับคุณหลังเลิกงาน ไปกันเถอะ”

เซิ่งอวิ้น: “...อ๋อ”

เธอตามเซี่ยปู้อวี่ขึ้นรถ

ในใจเกิดความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูก เธอเหลือบมองเซี่ยปู้อวี่ที่กำลังขับรถแล้วรู้สึกไม่ค่อยเป็นธรรมชาติเล็กน้อย

กว่าจะรู้ตัวอีกที เธอก็พบว่านี่ดูเหมือนจะไม่ใช่เส้นทางกลับบ้านของเธอ จึงถาม “เราจะไปไหนกัน?”

เซี่ยปู้อวี่: “ไปกินข้าว”

เซิ่งอวิ้นจึงไม่ได้พูดอะไรอีก

ทั้งสองมาถึงร้านอาหารตะวันตกบรรยากาศดีแห่งหนึ่ง เข้าไปกินอาหาร แชมเปญ เทียน ดอกไม้ เสียงเปียโนอันไพเราะ อาหารรสเลิศ รวมถึงกลิ่นหอมที่ลอยอยู่ในอากาศ...

ท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติกถึงขีดสุดแบบนี้ เซี่ยปู้อวี่ยกแก้วแชมเปญขึ้น และชูให้เซิ่งอวิ้น “สุขสันต์วันแต่งงานครับคุณนายเซี่ย”

เซิ่งอวิ้นชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยกแก้วขึ้น แล้วชนแก้วกับเขากลางอากาศ

“สุขสันต์วันแต่งงานค่ะคุณเซี่ย”

เซี่ยปู้อวี่ยิ้มมุมปากเล็กน้อย เขายิ้มบาง เงยหน้าขึ้นนิด ๆ แล้วค่อย ๆ ดื่มแชมเปญลงไป

เมื่อมองท่าทางของเขา เซิ่งอวิ้นก็หน้าแดงขึ้นมาอย่างกะทันหัน หัวใจเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อย เธอเหลือบมองเขาอีกครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ ดื่มแชมเปญตาม

……

หลังจากกินอาหารเสร็จ เซิ่งอวิ้นคิดว่าเซี่ยปู้อวี่คงจะไปส่งเธอกลับบ้าน แต่เส้นทางก็ยังคงไม่ใช่ทางกลับบ้านของเธอ

“เราจะไปไหนกัน?” เซิ่งอวิ้นถาม

เซี่ยปู้อวี่: “กลับบ้าน”

เซิ่งอวิ้น: “แต่นี่ไม่ใช่ทางกลับบ้านฉันนี่คะ”

ไฟแดงพอดี เซี่ยปู้อวี่หยุดรถ แล้วหันหน้ามามองเข้าไปในดวงตาของเซิ่งอวิ้น ก่อนจะเอ่ยอย่างจริงจัง “กลับบ้านของเราไง”

เซิ่งอวิ้น: “...”

“ผมเคยบอกแล้วว่าผมจะไม่ต่างคนต่างอยู่กับคุณหรือไม่ยุ่งเกี่ยวกัน ผมต้องการใช้ชีวิตคู่แบบสามีภรรยาปกติ” เซี่ยปู้อวี่เอ่ย

เซิ่งอวิ้น: “...”

ชีวิตคู่แบบสามีภรรยาปกติ...

“คุณยังไม่พร้อมเหรอ?” เซี่ยปู้อวี่ถาม

เซิ่งอวิ้นส่ายหน้า “เปล่าค่ะ”

ก่อนจดทะเบียน เซี่ยปู้อวี่ก็พูดเรื่องนี้ไว้ชัดเจนแล้ว และเธอก็ตอบตกลง

เพียงแต่...เพิ่งแต่งงานวันแรกก็จะใช้ชีวิตสามีภรรยากันเลย มันค่อนข้างเกินความคาดหมายของเธอ เดิมทีเธอคิดว่าน่าจะต้องค่อย ๆ สร้างความรู้สึกกันสักระยะเสียอีก

หัวใจของเซิ่งอวิ้นเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อย เธอเริ่มนึกย้อนว่าวันนี้ชุดชั้นในที่ตัวเองใส่มาเป็นชุดเข้าคู่กันหรือเปล่า...

ทั้งสองมาถึงบ้านของเซี่ยปู้อวี่ ตอนนี้ตระกูลเซี่ยมีเพียงเซี่ยปู้อวี่คนเดียวที่อยู่เมือง B เขาพักอยู่ในเพนต์เฮาส์ชั้นเดียวขนาดกว่าสามร้อยตารางเมตร

เซี่ยปู้อวี่จอดรถในโรงจอดรถ แล้วเอ่ยกับเซิ่งอวิ้น “ไปซื้อของกันหน่อย”

จากนั้นก็พาเซิ่งอวิ้นไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตตรงหน้าหมู่บ้าน

ตอนแรกเซิ่งอวิ้นไม่รู้ว่าเซี่ยปู้อวี่จะซื้ออะไร

แต่พอเซี่ยปู้อวี่ไปยืนอยู่ตรงชั้นวางสินค้าเล็ก ๆ ข้างเคาน์เตอร์แคชเชียร์ เธอก็รู้แล้ว

เขากำลังซื้อถุงยางอนามัย

ชายรูปร่างสูงใหญ่ ดูสูงศักดิ์และหล่อเหลายืนอยู่หน้าชั้นวางสินค้า จ้องมองถุงยางอนามัยบนชั้นอย่างจริงจัง

มีทั้งหลายยี่ห้อ หลายรูปแบบ

เซิ่งอวิ้นยืนอยู่ข้างเขา

หน้าตาของทั้งสองโดดเด่นสะดุดตาอย่างมาก คนที่เดินผ่านไปมาต่างมองพวกเขาไม่หยุด

เซิ่งอวิ้นรู้สึกร้อนตัวราวกับคนทำผิด ภายใต้สายตาของผู้คน เธอไม่กล้ามองเซี่ยปู้อวี่ และยิ่งไม่กล้ามองถุงยางอนามัยบนชั้น จึงหันหน้าไปมองทางอื่น

“เบ๊บ” เซี่ยปู้อวี่เรียกขึ้นกะทันหัน

เซิ่งอวิ้นชะงักไป ก่อนจะหันกลับมามองเซี่ยปู้อวี่ตามสัญชาตญาณ

เมื่อกี้...เขาเรียกเธอเหรอ?

เซี่ยปู้อวี่มองเธอแล้วถาม “คุณชอบแบบไหน รสอะไร?”

เสียงของเขาเบากว่าปกติ ตั้งใจกดเสียงให้ต่ำ อ่อนโยนและทุ้มมีเสน่ห์

เมื่อรวมกับคำถามที่เขาถามแล้ว ใบหน้าของเซิ่งอวิ้นก็ยิ่งแดงขึ้น

เธอเหลือบมองถุงยางอนามัยบนชั้น เธอจะไปรู้ได้ยังไง?

เธอไม่เคยใช้เสียหน่อย

ตอนนี้เธอเพียงอยากรีบเลือกให้เสร็จ เพราะการที่ทั้งสองอยู่ตรงนี้...เหมือนกำลังถูกมองราวกับลิงในสวนสัตว์

“อะไรก็ได้ค่ะ” เซิ่งอวิ้นเอ่ยเสียงเบาด้วยใบหน้าแดงก่ำ “...คุณเลือกแบบที่คุณชอบก็พอ”

เซี่ยปู้อวี่: “...”

แบบที่เขาชอบเหรอ?

เขาไม่เคยใช้เหมือนกัน จึงไม่รู้ว่าตัวเองชอบแบบไหนหรือรสอะไร

ด้วยหลักการที่ว่าต้องลองทุกอย่างก่อน ถึงจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดได้ เขาจึงหยิบถุงยางอนามัยทุกยี่ห้อ ทุกรูปแบบ ทุกรสชาติบนชั้น อย่างละหนึ่งกล่อง

แทบจะกวาดชั้นวางจนเกลี้ยง

เซิ่งอวิ้น: “...”

เขาเปิดกว้างขนาดนี้เลยเหรอ?

ทุกยี่ห้อ ทุกรูปแบบ ทุกรสชาติ ชอบหมดเลยเหรอ?

พนักงานแคชเชียร์: “...”

เธอเหลือบมองเซี่ยปู้อวี่ทีหนึ่ง แล้วเหลือบมองเซิ่งอวิ้นอีกที

เซิ่งอวิ้น: “...!!”

มองเธอทำไม?

เธอไม่ได้อยากซื้อเสียหน่อย?

เดิมทีเซิ่งอวิ้นอยากบอกเซี่ยปู้อวี่ว่าไม่ต้องซื้อเยอะขนาดนี้ แต่ถ้าต้องมาคุยต่อหน้าพนักงานแคชเชียร์ว่าจะซื้อถุงยางอนามัยกี่กล่อง...

เหมือนจะน่าอายยิ่งกว่าเดิม

รีบจ่ายเงิน รีบออกไป แล้วรีบจบฉากที่น่าอายนี้เสียทีดีกว่า

หลังจากชำระเงิน ทั้งสองก็ถือถุงเดินออกจากซูเปอร์มาร์เก็ต

เซิ่งอวิ้นเอ่ยกับเซี่ยปู้อวี่ “ฉันขอกลับบ้านก่อน จะไปเอาเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนมาหน่อย”

วันนี้เธอเน้นความสบาย จึงใส่เสื้อชั้นในแบบเสื้อกล้าม สบายมากก็จริง แต่...ไม่เซ็กซี่

เธอกลัวว่าเดี๋ยวพอถอดเสื้อผ้า...แล้วเขาเห็นเสื้อชั้นในแบบธรรมดา แถมยังไม่เข้าชุดกันก็จะหมดอารมณ์เสียก่อน

เธออยากกลับบ้านไปเปลี่ยนเป็นชุดชั้นในลูกไม้เซ็กซี่

เซี่ยปู้อวี่มองเซิ่งอวิ้นแล้วถาม “คุณคงไม่ได้คิดจะถอยตอนนี้หรอกนะ?”

เซิ่งอวิ้นชะงักไป “...เปล่า”

กลัวว่าอาการชะงักของตัวเองจะทำให้เซี่ยปู้อวี่เข้าใจผิด เธอจึงเอ่ยด้วยสีหน้าหนักแน่นอีกครั้ง “ไม่ค่ะ ฉันไม่ถอยกลางคันแน่นอน”

เธอกลับไปเพื่อเตรียมตัวต่างหาก

เซี่ยปู้อวี่พยักหน้า ขอแค่ไม่ได้คิดจะถอยก็พอ

“เดี๋ยวผมไปส่ง”

เซิ่งอวิ้นพยักหน้า

ในเมื่อเซี่ยปู้อวี่เป็นฝ่ายเสนอตัวไปส่งเอง เธอก็ไม่มีเหตุผลจะปฏิเสธ

เซี่ยปู้อวี่เอาของไปเก็บ แล้วออกจากบ้านพร้อมเซิ่งอวิ้น

เขาขับรถไปส่งเซิ่งอวิ้นกลับบ้าน

เซี่ยปู้อวี่เอ่ย “วันนี้ดึกแล้ว ผมจะไม่เข้าไป วันหลังผมค่อยเข้าไปเยี่ยมพ่อตาแม่ยายอย่างเป็นทางการก็แล้วกันนะ”

เซิ่งอวิ้นพยักหน้า

เธอลงจากรถ เดินเข้าหมู่บ้าน แล้วกลับถึงบ้าน

พ่อกับแม่เซิ่งเห็นเธอกลับมาจึงถามว่า “ทำไมลูกกลับมาล่ะ?”

ก่อนหน้านี้ส่งข้อความมาบอกว่าคืนนี้จะไม่กลับ แล้วจะไปค้างที่บ้านเซี่ยปู้อวี่ไม่ใช่เหรอ?

เซิ่งอวิ้น: “กลับมาเอาเสื้อผ้าไว้เปลี่ยนนิดหน่อยค่ะ”

พ่อกับแม่เซิ่งพยักหน้า

เซิ่งอวิ้นขึ้นชั้นบน กลับเข้าห้อง เปิดห้องแต่งตัว แล้วเลือกหาอยู่ข้างในพักหนึ่ง สุดท้ายก็หยิบชุดชั้นในลูกไม้สีดำออกมาหนึ่งชุด

จากนั้นก็หยิบชุดนอน ชุดใส่อยู่บ้านอีกสองชุด รวมถึงเสื้อผ้าที่จะใส่พรุ่งนี้ เครื่องสำอางของตัวเอง และของใช้อื่น ๆ ก่อนลงมาชั้นล่าง

เธอบอกลาพ่อแม่แล้วออกจากบ้านไป

Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App

Último capítulo

  • คุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน   บทที่ 30

    เซี่ยจือสิงแต่งงานกับกู้เซี่ยงหว่าน มีลูกชายหนึ่งคนกับลูกสาวหนึ่งคน คือเซี่ยกวนฉีและเซี่ยหนิงเซิ่งอวิ้นเคยเห็นรูปของคนในบ้านส่วนใหญ่ผ่านนิตยสารหรือข่าวมาก่อนแล้วหลังจากทักทายพูดคุยกันพอเป็นพิธี ทุกคนก็กินอาหารเช้าด้วยกัน พอกินเสร็จก็ออกเดินทางไปยังโรงแรมพร้อมกันเซี่ยปู้อวี่เป็นคนแรกในรุ่นใหม่ของตระกูลเซี่ยที่แต่งงาน ผู้ใหญ่ตระกูลเซี่ยต่างก็พอใจทั้งชาติตระกูล นิสัย หน้าตา และความสามารถของเซิ่งอวิ้นมากพอรู้ว่าเซิ่งอวิ้นจะมา ก็จัดเตรียมงานเลี้ยงไว้ล่วงหน้าแล้วเพื่อต้อนรับเซิ่งอวิ้นในงานเลี้ยงไม่ได้มีแค่คนในครอบครัวเซี่ย แต่ยังมีสมาชิกจากทั้งตระกูลใหญ่อีกด้วยตระกูลเซี่ยมีเครือญาติที่ใหญ่มาก แค่ญาติที่อยู่ในเมืองก่างก็มีหลายร้อยคนแล้วงานเลี้ยงจัดไปกว่าสามสิบโต๊ะ จึงคึกคักมากเซี่ยเจ๋ออีกับเสิ่นชูอี๋พาเซี่ยปู้อวี่และเซิ่งอวิ้นเดินไปชนแก้วและทำความรู้จักผู้คนตามแต่ละโต๊ะเซิ่งอวิ้นความจำดี เดินครบหนึ่งรอบ ถึงจะจำไม่ได้ทั้งหมด แต่ก็จำได้เกือบหมดหลังงานเลี้ยงมื้อเที่ยงจบ ช่วงบ่ายก็เป็นการเล่นไพ่และกิจกรรมสันทนาการต่าง ๆจากนั้นก็เป็นงานเลี้ยงมื้อค่ำ ซึ่งกินเวลาจนถึงสามทุ่มก

  • คุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน   บทที่ 29

    เซี่ยปู้อวี่รู้สึกว่าตัวเองทำได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ ทุกครั้งไม่ใช่ว่าเขาหลงตัวเอง แต่ดูออกจากปฏิกิริยาและท่าทีของเธอ“วาสนา สามสิบเปอร์เซ็นต์ฟ้ากำหนด เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ต้องดิ้นรน ถ้าใช้ความสามารถของผมมาดิ้นรน วาสนาก็มาง่ายมาก” เซี่ยปู้อวี่เอ่ยเซิ่งอวิ้น: “...!”ค่ะ ๆ ๆคุณชายเซี่ยเก่งที่สุด เก่งอันดับหนึ่งของโลก ทำครั้งเดียวติด ครั้งเดียวไม่ป้องกันก็ตั้งครรภ์ได้เลยเพราะงั้น ตอนนี้เซี่ยปู้อวี่จะให้พ่อบ้านเอาถุงยางมาส่งจริง ๆ เหรอ?ถ้าเป็นแบบนั้น เธอคงอายจนอยากหายตัวไปแน่“...วันนี้ฉันเหนื่อยมาก” เซิ่งอวิ้นเอ่ยอ้อม ๆเซี่ยปู้อวี่มองเซิ่งอวิ้นวันนี้นั่งทั้งเครื่องบินและรถมาตั้งนาน มันก็เหนื่อยจริงนั่นแหละ“งั้นคืนนี้ติดไว้ก่อน” เซี่ยปู้อวี่เอ่ยเซิ่งอวิ้นงง “ติดไว้ก่อน?”เรื่องแบบนี้ติดไว้ก่อนได้ด้วยเหรอ?“อืม” เซี่ยปู้อวี่พยักหน้า “คืนนี้คุณพักผ่อนให้ดี คืนพรุ่งนี้ทำสามครั้ง”เซิ่งอวิ้น: “...สามครั้ง?!”เซี่ยปู้อวี่พยักหน้าเซิ่งอวิ้นมองอย่างประหลาดใจ “ทำไมต้องสามครั้ง? ต่อให้รวมของคืนนี้หนึ่งครั้ง กับคืนพรุ่งนี้อีกหนึ่งครั้ง ก็เป็นสองครั้งสิ”หนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสามตั้ง

  • คุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน   บทที่ 28

    พอกลับมาถึงที่นี่ ความเร็วในการพูดของเขาก็เร็วขึ้น ภาษากลางไม่ได้มาตรฐานเท่าตอนอยู่ภาคกลาง สำเนียงเมืองก่างชัดเจนมาก แต่เพราะน้ำเสียงของเขาไพเราะเมื่อได้ยินแล้วจึงยังรู้สึกว่าดูดีมากอยู่ดีเซี่ยปู้อวี่จับมือเซิ่งอวิ้นเดินเข้าไปในวิลล่า ตัววิลล่าใหญ่มากถึงนี่จะเป็นครั้งแรกที่เธอมา แต่ก่อนหน้านี้เคยเห็นวิลล่าตระกูลเซี่ยในนิตยสารมาก่อนวิลล่าตระกูลเซี่ยมีชื่อเสียงมากทั้งในเมืองก่างและภาคกลาง มักถูกนิตยสารอสังหาริมทรัพย์หยิบไปใช้เป็นจุดขายอยู่บ่อย ๆอย่างเช่นบอกว่าใช้เงินก่อสร้างไปเท่าไรต่อเท่าไรตอนนี้เป็นกลางคืน เซิ่งอวิ้นจึงไม่ได้มัวชื่นชมมากนัก แล้วกลับห้องไปพร้อมกับเซี่ยปู้อวี่ห้องของเซี่ยปู้อวี่ใหญ่มาก มีพื้นที่กว่าร้อยตารางเมตร สไตล์การตกแต่งไม่เหมือนบ้านของเขาที่ภาคกลางซึ่งเน้นเรียบง่ายและดูดี แต่กลับหรูหราอลังการมากกว่าคนรับใช้เอากระเป๋าเดินทางมาส่งถึงห้องแล้วเซิ่งอวิ้นนั่งเครื่องมาหลายชั่วโมง รู้สึกเหนื่อยมาก จึงหยิบชุดนอนแล้วไปอาบน้ำ พออาบเสร็จทั้งตัวถึงได้รู้สึกสดชื่นและสบายขึ้นมากพอเธออาบเสร็จ เซี่ยปู้อวี่ก็เข้าไปอาบต่อเซี่ยปู้อวี่ขึ้นเตียงเซิ่งอวิ้นกำลังจะ

  • คุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน   บทที่ 27

    ลี่สิงอวิ๋น “…!!!”เขา…ไปเป็นเพื่อนกับคนอย่างลู่จื่อหลี่ได้ยังไงกัน?ทั้งที่เป็นคนขอให้จัดวงเองแท้ ๆ ตอนนี้เพิ่งเริ่มได้ไม่นานก็จะกลับแล้ว?ไปเลย ๆ ๆยังไงเห็นหน้าเขาก็หงุดหงิดอยู่ดี……ลู่จื่อหลี่เดินออกจากร้านอาหารแล้วขึ้นรถ จากนั้นก็ขับรถกลับบ้านด้วยความเร็วที่สุดเขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องเมื่อกี้เขาเห็นกับตาว่าเซิ่งอวิ้นขับรถออกจากหมู่บ้านแต่นี่ผ่านไปนานแค่ไหนกัน?ยังไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง เซิ่งอวิ้นก็กลับไปแล้ว?ในสาย เซิ่งอวิ้นบอกว่ากำลังเก็บของสำหรับไปทำงานต่างเมืองของที่ต้องใช้เวลาไปทำงานต่างเมืองก็มีแค่เสื้อผ้ากับของใช้ส่วนตัวสำหรับอาบน้ำล้างหน้าของพวกนี้ล้วนอยู่ที่บ้านเขาใช้เวลาเพียงยี่สิบกว่านาทีก็กลับมาถึงหมู่บ้านเหม่ยอิงพอขับรถเข้าไปในหมู่บ้าน เขาก็ชะลอรถลงตอนผ่านบ้านตระกูลเซิ่ง แล้วเงยหน้ามองห้องของเซิ่งอวิ้นเห็นได้อย่างชัดเจนว่าห้องของเซิ่งอวิ้นมืดสนิทนอกจากห้องของเซิ่งอวิ้น ห้องอื่น ๆ ในบ้านตระกูลเซิ่งกลับเปิดไฟสว่างไสวลู่จื่อหลี่ขมวดคิ้วเซิ่งอวิ้นไม่ได้เก็บของอยู่ที่บ้านเลยถ้าไม่ได้เก็บของที่บ้าน แล้วไปเก็บที่ไหน?หรือว่าโกหกเฟิงเถียน

  • คุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน   บทที่ 26

    ลู่จื่อหลี่ไม่มีทางลงให้ตัวเองสมน้ำหน้า!เลิกกันอ่ะดีสุดแล้ว ปล่อยให้ลู่จื่อหลี่ดิ้นรนไป ถึงตอนนั้นค่อยดูว่าเขาจะตามง้อเมียจนไฟลนก้นยังไงลี่สิงอวิ๋นถอนหายใจ ก่อนจะกินข้าวพลางช่วยลู่จื่อหลี่นัดคนตอนที่ลู่จื่อหลี่มาถึง คนอื่นก็มากันครบแล้วลู่จื่อหลี่มาถึงและเห็นว่าทุกคนอยู่กันครบก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยคนที่เขาเดาว่าน่าจะไปกินข้าวกับเซิ่งอวิ้นล้วนอยู่ที่นี่หมดงั้นตอนนี้เซิ่งอวิ้นกำลังทำอะไร? อยู่กับใคร?ลู่จื่อหลี่เดินเข้าไปนั่ง แล้วเหลือบมองลี่สิงอวิ๋นแวบหนึ่งลี่สิงอวิ๋น: “…”บางครั้งเขาก็เกลียดจริง ๆ เกลียดที่ตัวเองฉลาดเกินไป เกลียดที่ตัวเองรู้จักลู่จื่อหลี่ดีเกินไปหลายครั้ง แค่ลู่จื่อหลี่ส่งสายตามา เขาก็เดาออกแล้วว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรเขายิ้มแล้วเอ่ยกับซือถูชิ่น “ฉันนึกว่าถ้าฉันชวน เธอจะไม่มาเสียอีก”ซือถูชิ่นยิ้ม “นายชวนฉัน ฉันจะไม่มาได้ยังไง?”ลี่สิงอวิ๋น: “ก็อยู่กับเซิ่งอวิ้นไง”ซือถูชิ่นยิ้มพลางเหลือบมองลู่จื่อหลี่แวบหนึ่ง แล้วเอ่ยว่า “พวกเราก็ไม่ได้เจอเซิ่งอวิ้นมาหลายวันแล้วเหมือนกัน”“ใช่” เฟิงเถียนเอ่ย “พอชวนก็ไม่ยอมออกมา ไม่รู้กำลังยุ่งอะไรอยู่”ซือถูชิ่น

  • คุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน   บทที่ 25

    ตอนเช้า เซิ่งอวิ้นก็แทบลุกจากเตียงไม่ไหวเมื่อคืน…ความสามารถของเซี่ยปู้อวี่ทำให้เธอต้องทบทวนความเข้าใจที่มีต่อผู้ชายอีกครั้งเธอไม่มีประสบการณ์เรื่องเพศมาก่อน ความรู้เกี่ยวกับผู้ชายในเรื่องแบบนี้ล้วนมาจากคลิปให้ความรู้ของหมอบนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้น รวมถึงประสบการณ์ที่ชาวเน็ตแชร์กันหมอด้านบุรุษเวชบอกว่า ปกติผู้ชายหลังอายุยี่สิบห้าแล้ว จะได้แค่สัปดาห์ละสองถึงสามครั้งส่วนชาวเน็ตที่มีประสบการณ์บอกว่า ผู้ชายพอเกินยี่สิบห้าก็กลายเป็นวัยหกสิบไปเลยหมอด้านบุรุษเวชยังให้ความรู้ว่า ระยะเวลาปกติของผู้ชายอยู่ที่สามถึงยี่สิบนาทีแต่ทั้งหมดนี้…ไม่ตรงกับเซี่ยปู้อวี่เลยเซี่ยปู้อวี่วัยยี่สิบเจ็ด หลังจากแต่งงานกับเธอแล้ว เขาก็ไม่เว้นเลยสักคืนระยะเวลาก็นานกว่าที่หมอให้ความรู้ไว้ แถมยัง…นานกว่ามากอีกด้วยเซิ่งอวิ้นลุกจากเตียง เซี่ยปู้อวี่ก็ลุกตามแล้วถาม “เสาร์อาทิตย์ว่างไหม?”เซิ่งอวิ้นถาม “มีอะไรเหรอ?”เซี่ยปู้อวี่: “ถ้าไม่มีธุระ เรากลับเมืองก่างไปพบครอบครัวผมด้วยกัน”เซิ่งอวิ้นพยักหน้าก็ควรไปเยี่ยมผู้ใหญ่บ้างเซิ่งอวิ้นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถาม “พ่อแม่ฉันต้องไปด้วยไหม?”เซี่ยปู้อวี่ส

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status