บทที่ 4

ตระกูลลู่กับตระกูลเซิ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน หมู่บ้านแห่งนี้สร้างมานานยี่สิบสามสิบปีแล้ว แม้จะเก่าแก่พอสมควร แต่ทำเลดี ทุกวันนี้ก็ยังคงเป็นหนึ่งในหมู่บ้านวิลล่าที่แพงที่สุดของเมือง B

คนที่อาศัยอยู่ที่นี่หากไม่รวยก็มีฐานะสูงส่ง

หลายปีมานี้ ถึงแม้ตระกูลเซิ่งกับตระกูลลู่จะหาเงินได้มากขึ้น มีบ้านที่ดีกว่าเดิม แต่ก็ไม่เคยย้ายออกไป

สาเหตุหลักก็เพราะทำเลดี ไปทำงานหรือเดินทางไปไหนมาไหนก็สะดวก

เซิ่งอวิ้นเห็นรถของลู่จื่อหลี่ขับผ่านรถของตัวเองไปก็เริ่มคิดเรื่องย้ายบ้านขึ้นมา

ถ้ายังอยู่หมู่บ้านเดียวกับตระกูลลู่ต่อไป เจอหน้ากันอยู่บ่อย ๆ ยังไงก็คงกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง

เมื่อถึงบริษัท เธอก็เริ่มทำงาน พอสิบโมงเช้าก็ได้รับโทรศัพท์จากเซี่ยปู้อวี่

เซี่ยปู้อวี่เชิญเซิ่งอวิ้น รวมถึงพ่อแม่เซิ่งไปกินข้าวด้วยกัน

เซิ่งอวิ้นตอบตกลง

หลังวางสาย เซิ่งอวิ้นก็แจ้งพ่อแม่ พอถึงพักเที่ยง ทั้งสามคนก็ขับรถไปยังร้านอาหารที่เซี่ยปู้อวี่จองไว้

เมื่อไปถึงร้านก็เห็นเซี่ยปู้อวี่สวมสูทสีดำเข้ารูป ยืนรออยู่ตรงหน้าร้านอาหาร

ข้างกายมีผู้ช่วยของเขายืนอยู่ด้วย

ทั้งสามจอดรถเสร็จ ลงจากรถ แล้วเดินมาถึงหน้าร้านอาหาร

“คุณลุง คุณป้า อวิ้นอวิ้น” เซี่ยปู้อวี่ทักทายทีละคน

เซิ่งอวิ้น: “...”

อวิ้นอวิ้น...ปกติมีแต่คนสนิทถึงจะเรียกเธอแบบนี้

ดูเหมือนว่าเธอกับเซี่ยปู้อวี่ยังไม่ได้สนิทกันถึงขั้นนั้น

แต่ก็จริงอยู่ว่าพรุ่งนี้พวกเขากำลังจะแต่งงานกันแล้ว

เซิ่งอวิ้น: “เซี่ย...ปู้อวี่”

เดิมทีเธอตั้งใจจะเรียกคุณเซี่ย แต่ในเมื่ออีกฝ่ายเรียกเธอว่าอวิ้นอวิ้นแล้ว ถ้าเธอยังเรียกคุณเซี่ยก็ดูสุภาพห่างเหินเกินไป

เซี่ยปู้อวี่มองเซิ่งอวิ้นด้วยแววตาเปื้อนยิ้ม ก่อนจะพยักหน้า

ทั้งสี่คนเข้าไปในห้องส่วนตัวแล้วเริ่มกินข้าว พลางหารือเรื่องสินสอดและของหมั้นไปด้วย

สิ่งที่ทำให้คนตระกูลเซิ่งคาดไม่ถึงก็คือ ของหมั้นจากเซี่ยปู้อวี่นั้นมากมายเป็นพิเศษ นอกจากหุ้นของบริษัทเซี่ยกรุ๊ปแล้ว อย่างอื่นก็แทบจะมีครบทุกอย่าง

รถหรู คฤหาสน์ เครื่องประดับ เงินสด และอื่น ๆ ล้วนมีหมด

สิ่งที่ทำให้คนตระกูลเซิ่งตกใจที่สุดก็คือ ยังมี halo อีกด้วย

halo คือชื่อของอาคารหนึ่ง ตั้งอยู่ในย่านที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดของเมืองก่าง มีมูลค่าหลายหมื่นล้าน และเป็นศูนย์การค้าที่มีชื่อเสียงอย่างมากทั้งในเมืองก่างและภาคกลาง

เมื่อเทียบกับ halo ทั้งอาคารแล้ว ของอย่างอื่นก็ดูเล็กน้อยจนแทบไม่สำคัญ

คนตระกูลเซิ่งตกตะลึงกับความใจกว้างของตระกูลเซี่ย

พวกเขาสงสัยว่าเรื่องเหล่านี้อาจเป็นเพียงความคิดของเซี่ยปู้อวี่เอง คนในตระกูลเซี่ยอาจไม่รู้เรื่อง

แต่เมื่อมองท่าทางสุขุมและรู้จักวางตัวของเซี่ยปู้อวี่แล้ว ก็ไม่เหมือนคนที่ลงมือทำก่อนแล้วค่อยไปรายงานทีหลัง หรือดื้อดึงทำตามใจตัวเอง

หลังจากกินข้าวเสร็จ ทุกคนก็กล่าวลากันตรงหน้าร้านอาหาร เซี่ยปู้อวี่ยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยว่า “ไว้พบกันครับคุณลุงคุณป้า”

พ่อแม่เซิ่งพยักหน้า

เซี่ยปู้อวี่มองเซิ่งอวิ้น รอยยิ้มในดวงตายิ่งกว้างขึ้น “อวิ้นอวิ้น พรุ่งนี้เช้าผมจะไปรับคุณนะ”

เซิ่งอวิ้นพยักหน้า “ค่ะ”

ทั้งสองครอบครัวกล่าวลากัน ก่อนจะแยกย้ายกลับบ้าน

……

พ่อแม่เซิ่งประทับใจเซี่ยปู้อวี่มาก

เซี่ยปู้อวี่เหมือนชนชั้นสูงในราชสำนักยุโรป สุภาพสง่างาม เป็นคนละประเภทกับพวกคุณชายในเมือง B โดยสิ้นเชิง

พวกคุณชายในเมือง B มักตรงไปตรงมา ใจกว้าง และมีความดุดันแบบคนหนุ่ม

พ่อเซิ่ง แม่เซิ่ง และเซิ่งอวิ้นคุยกันเรื่องแต่งงานและเรื่องของตระกูลเซี่ยอยู่พักหนึ่ง

จากนั้นเซิ่งอวิ้นก็กลับห้อง อาบน้ำจัดการตัวเองแล้วเข้านอน

พรุ่งนี้ต้องไปจดทะเบียนสมรส คืนนี้จึงควรนอนเร็วหน่อย

……

เช้าตรู่ เซิ่งอวิ้นตื่นขึ้นมา ล้างหน้าแต่งตัว แต่งหน้าและเปลี่ยนเสื้อผ้า พอแปดโมงครึ่งก็ได้รับโทรศัพท์จากเซี่ยปู้อวี่ เซี่ยปู้อวี่มาถึงแล้ว กำลังรออยู่ที่หน้าหมู่บ้าน

เซิ่งอวิ้นหยิบกระเป๋าแล้วออกจากบ้าน

เมื่อมาถึงหน้าหมู่บ้านก็เห็นเซี่ยปู้อวี่ เขาสวมสูทสีดำ ยืนอยู่ข้างรถ

เซี่ยปู้อวี่มองเซิ่งอวิ้น เธอสวมชุดเดรสสีขาวตัวเล็ก สดใสเรียบหรู แต่งหน้าอ่อน ๆ ดูอ่อนโยน

เซิ่งอวิ้นเดินมาถึงตรงหน้าเขาแล้วถาม “รอนานไหม?”

เซี่ยปู้อวี่ส่ายหน้า “เพิ่งมาถึงน่ะ”

เขาเปิดประตูรถให้เซิ่งอวิ้น เซิ่งอวิ้นก็พยักหน้า “ขอบคุณค่ะ”

จากนั้นก็เข้าไปนั่ง

เซี่ยปู้อวี่ขึ้นรถ

ตอนที่รถกำลังออกตัว เซิ่งอวิ้นก็เห็นรถของลู่จื่อหลี่ขับออกมาจากหมู่บ้าน สายตาของลู่จื่อหลี่มองผ่านกระจกหน้ารถและเห็นเธอเข้าพอดี

เพียงหนึ่งวินาที เซิ่งอวิ้นก็ละสายตากลับแล้วเลื่อนกระจกขึ้น เซี่ยปู้อวี่ก็ขับรถจากไป

ลู่จื่อหลี่ที่อยู่ในรถขมวดคิ้ว มองรถคันนั้นขับห่างออกไป

เซิ่งอวิ้นนั่งรถของใคร?

เมื่อกี้เขาเห็นว่าคนขับเป็นผู้ชาย ป้ายทะเบียนรถ...เป็นป้ายของเมืองก่าง

เมืองก่าง?

ลู่จื่อหลี่ยิ่งขมวดคิ้วมุ่น เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา อยากส่งข้อความไปถามเซิ่งอวิ้นว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สุดท้ายก็ล้มเลิกความคิด

เขาจะเป็นฝ่ายติดต่อเซิ่งอวิ้นก่อนไม่ได้

ที่ผ่านมา ทุกครั้งที่ทะเลาะหรือมีปัญหากัน ล้วนเป็นเซิ่งอวิ้นที่ยอมอ่อนข้อให้แล้วติดต่อเขาก่อน

ครั้งนี้...ก็คงไม่ใช่ข้อยกเว้น

ลู่จื่อหลี่เก็บโทรศัพท์ทันที

……

ตอนที่เซิ่งอวิ้นกับเซี่ยปู้อวี่เดินออกมาจากสำนักงานทะเบียนราษฎร์ ในมือของทั้งสองคนต่างถือสมุดทะเบียนสมรสสีแดงคนละเล่ม

เซี่ยปู้อวี่มองเซิ่งอวิ้น

เซิ่งอวิ้นถามด้วยความสงสัย “มีอะไรอีกเหรอ?”

เซี่ยปู้อวี่เอ่ย “คนภาคกลางชอบถ่ายรูปลงอินสตาแกรมเพื่อบันทึกชีวิตกันไม่ใช่เหรอ?”

ทำไมเรื่องใหญ่ขนาดจดทะเบียนแต่งงานถึงไม่บันทึกไว้?

เซิ่งอวิ้น: “...”

เธอเป็นคนฉลาด ความหมายของเซี่ยปู้อวี่ก็ชัดเจนมาก เขาอยากให้เธอถ่ายรูปลงอินสตาแกรม

เซิ่งอวิ้นกับเซี่ยปู้อวี่ถือทะเบียนสมรสไว้ เธอหยิบโทรศัพท์ออกมา ถ่ายรูปมือของทั้งสองคนพร้อมทะเบียนสมรส แล้วโพสต์ลงอินสตาแกรม

แคปชั่น: แต่งงานแล้ว

เซี่ยปู้อวี่มองเซิ่งอวิ้น แค่นี้เหรอ?

แค่คำว่า ‘แต่งงานแล้ว’ สั้น ๆ แค่นี้เหรอ?

ไม่เขียนอะไรประมาณว่า ดีใจที่ได้พบคุณ ต่อจากนี้ก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วย บลา ๆ อะไรพวกนั้นหน่อยเหรอ?

แถมเธอถ่ายแค่ทะเบียนสมรส ไม่ได้ถ่ายรูปคู่ของพวกเขาด้วย ถึงแม้เขาจะไม่ชอบถ่ายรูป แต่ถึงอย่างไรเรื่องใหญ่แบบแต่งงานกันก็ควรถ่ายรูปคู่ไว้ไม่ใช่เหรอ?

ไม่งั้นเธอโพสต์แต่ทะเบียนสมรส ไม่โพสต์รูปเขา แล้วใครจะรู้ว่าเธอแต่งงานกับใคร?

เซิ่งอวิ้นเห็นว่าตัวเองโพสต์รูปแล้ว แต่เซี่ยปู้อวี่ดูเหมือนไม่ค่อยดีใจ แถมยังขมวดคิ้วเล็กน้อย จึงถาม “เป็นอะไรไป?”

“ไม่มีอะไร” เซี่ยปู้อวี่ตอบเรียบ ๆ แล้วถาม “คุณจะไปไหนต่อเหรอ?”

เซิ่งอวิ้น: “ไปบริษัทค่ะ”

เซี่ยปู้อวี่: “...!”

ไปบริษัท?

ควรไปใช้เวลาฉลองกันสองต่อสองหน่อยไม่ใช่เหรอ?

เซี่ยปู้อวี่พยักหน้า “เดี๋ยวผมไปส่ง”

เซิ่งอวิ้นพยักหน้า

เซี่ยปู้อวี่ไปส่งเซิ่งอวิ้นที่บริษัท

จากนั้นเขาถึงค่อยไปบริษัทของตัวเอง

เมื่อเซิ่งอวิ้นมาถึงห้องทำงาน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอินสตาแกรม ก็พบว่ากล่องข้อความแทบระเบิดแล้ว ญาติสนิทมิตรสหายต่างส่งข้อความมาถามว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ ๆ ถึงแต่งงาน แล้วแต่งงานกับใคร?

ลู่จื่อหลี่เหรอ?

โพสต์แต่งงานนั้นก็มีคนกดถูกใจมากมาย ทั้งตกใจ สงสัย สอบถาม และส่วนใหญ่ล้วนถามว่าเจ้าบ่าวคือใคร

คนส่วนใหญ่เดาว่าเป็นลู่จื่อหลี่

ต่างแสดงความยินดีที่ในที่สุดความรักยาวนานหลายปีของพวกเขาก็สมหวัง

เรื่องที่เซิ่งอวิ้นกับลู่จื่อหลี่เลิกกัน นอกจากเซิ่งอวิ้นกับคนตระกูลเซิ่งแล้ว คนอื่น ๆ ก็แทบไม่มีใครเชื่อจริงจัง พวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก ผ่านเรื่องราวมามากมายหลายปีขนาดนี้จะเลิกกันได้ยังไง?

ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องที่เซิ่งอวิ้นกับลู่จื่อหลี่เลิกกัน ก็มีเพียงเพื่อนไม่กี่คนที่อยู่ในเหตุการณ์วันนั้นเท่านั้นที่รู้ คนอื่นไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย

เซิ่งอวิ้นไม่ได้อธิบายทีละคน มีคนถามเธอเป็นสิบเป็นร้อย ถ้าต้องตอบทีละคนก็คงยุ่งยากเกินไป

เธอจึงคอมเมนต์ใต้โพสต์ของตัวเองโดยตรงว่า: ไม่ใช่คุณลู่ ฉันกับคุณลู่เลิกกันแล้ว

คอมเมนต์นี้ยิ่งสร้างความฮือฮาราวกับคลื่นยักษ์

มีคนเข้ามาถามเซิ่งอวิ้นมากยิ่งกว่าเดิม

เซิ่งอวิ้นมองกล่องข้อความที่เด้งขึ้นมาไม่หยุด แล้วขมวดคิ้ว

ตอบไม่ทันเลยจริง ๆ รู้งี้น่าจะถ่ายเซลฟี่กับเซี่ยปู้อวี่สักรูป แบบนั้นคนอื่นก็จะรู้ว่าสามีของเธอไม่ใช่ลู่จื่อหลี่แล้ว

คนสนิทบางคนเห็นว่าเธอไม่ตอบข้อความก็โทรเข้ามา โทรศัพท์ดังไม่หยุด

เซิ่งอวิ้นปรับโทรศัพท์เป็นโหมดเงียบแล้วเริ่มทำงาน