Lahat ng Kabanata ng คุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน: Kabanata 1 - Kabanata 10

เซิ่งอวิ้นเดินตามพนักงานมาจนถึงหน้าห้องส่วนตัวขณะที่กำลังจะเดินเข้าไป กลับได้ยินเสียงร้อนรนของลี่สิงอวิ๋นดังออกมาเสียก่อน“นายพาเธอมาทำไม? เดี๋ยวเซิ่งอวิ้นก็มาแล้ว”เซิ่งอวิ้นยกมือห้ามพนักงานที่กำลังจะเปิดประตู แล้วตั้งใจฟังต่อ“มาก็มาสิ” น้ำเสียงของลู่จื่อหลี่เต็มไปด้วยความไม่แยแส “คุณชายอย่างฉันจะต้องกลัวเธอด้วยหรือไง?”“พ่อคุณเอ๊ย ขอร้องเถอะ อย่าก่อเรื่องเลยนะ” ลี่สิงอวิ๋นเอ่ย “นายจะเล่นสนุกกันลับหลังยังไงก็ได้ เซิ่งอวิ้นเห็นแก่นายกับตระกูลลู่เลยทำเป็นเอาหูไปนาเอาตาไปไร่มาตลอด แต่การที่นายพาเธอมาอยู่ตรงหน้าเซิ่งอวิ้นแบบนี้ มันเท่ากับตบหน้าทั้งตระกูลเซิ่งและเซิ่งอวิ้นนะ”“คุณหนูใหญ่ตระกูลเซิ่งจะทนกล้ำกลืนเรื่องแบบนี้ลงเหรอ?”ลู่จื่อหลี่หัวเราะเบา ๆ อย่างไม่ใส่ใจ “ทนไม่ได้ก็ต้องทน เธอเลิกกับฉันได้หรือไง? เธอตัดใจได้เหรอ? แล้วตระกูลเซิ่งตัดใจได้เหรอ?”ลี่สิงอวิ๋นเกลี้ยกล่อมเท่าไรก็ไม่ฟัง จึงได้แต่เอ่ยอย่างหมดหนทาง “นายเล่นแรงขนาดนี้ ระวังสุดท้ายต้องไปตามง้อเมียจนไฟลนก้นก็แล้วกัน”“หึ...” ลู่จื่อหลี่หัวเราะเบา ๆ อย่างดูแคลน“ตามง้อเมียจนไฟลนก้น? นายคิดว่านี่คือนิยายหรือไง?”

หลังเลิกงาน เซิ่งอวิ้นเติมเครื่องสำอางเล็กน้อย แล้วไปยังร้านอาหารที่นัดกันไว้ เมื่อไปถึงร้าน เธอกวาดตามองไปรอบหนึ่งก็เห็นเซี่ยปู้อวี่เขานั่งตัวตรงอย่างเรียบร้อย ก้มหน้ามองโทรศัพท์เล็กน้อย ใบหน้าด้านข้างที่สมบูรณ์แบบทำให้แขกคนอื่นในร้านอาหารหันมามองอยู่บ่อย ๆเซิ่งอวิ้นเดินเข้าไป“คุณเซี่ย”เธอเอ่ยทักทายเซี่ยปู้อวี่เงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นเธอก็วางโทรศัพท์ลง แล้วพยักหน้าทักทาย “คุณหนูเซิ่ง”เขาลุกขึ้นดึงเก้าอี้ให้เซิ่งอวิ้น พร้อมทำมือเชื้อเชิญเซิ่งอวิ้นเหลือบมองมือของเขา นิ้วยาวเรียว ข้อนิ้วเด่นชัด ดูสวยมากผู้ชายคนนี้ช่างหน้าตาดีและประณีตไปเสียทุกส่วนจริง ๆเซิ่งอวิ้นยิ้มบาง ๆ พยักหน้าแล้วนั่งลง“ขอบคุณค่ะ”เซี่ยปู้อวี่ก็นั่งลง ก่อนจะหยิบเมนูส่งให้เซิ่งอวิ้น “คุณหนูเซิ่งลองดูนะครับว่าอยากกินอะไร”เซิ่งอวิ้นรับเมนูมา สั่งอาหารสองอย่าง แล้วส่งต่อให้เซี่ยปู้อวี่ เซี่ยปู้อวี่ก็สั่งอีกสองอย่าง ก่อนจะยื่นเมนูคืนให้พนักงานพนักงานเดินจากไปเซิ่งอวิ้นมองเซี่ยปู้อวี่ด้วยความรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อยนี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาดูตัวปกติดูตัวกันมีขั้นตอนยังไงนะ?เธอไม่มีประสบการณ์

……ลู่จื่อหลี่ก็เห็นโพสต์ในอินสตาแกรมของเซิ่งอวิ้นเช่นกันเขาขมวดคิ้วอยากโทรไปถามเซิ่งอวิ้น แต่สุดท้ายก็อดกลั้นไว้เขาไม่คิดว่าเซิ่งอวิ้นจะไปจดทะเบียนสมรสจริง ๆเซิ่งอวิ้นไม่ใช่คนหุนหันพลันแล่นขนาดนั้น ต่อให้เลิกกับเขาจริง ๆ หากจะแต่งงาน เธอก็ต้องคิดพิจารณาอย่างรอบคอบไม่ใช่เหมือนในละครที่วันนี้เพิ่งเลิกกัน พรุ่งนี้ก็ประชดด้วยการคว้าใครสักคนมาแต่งงานเซิ่งอวิ้นเป็นคนสุขุมและมีวุฒิภาวะมากแต่บางครั้งก็สุขุมเกินไป...จนน่าหงุดหงิดลู่จื่อหลี่นึกถึงรถป้ายทะเบียนฮ่องกงที่เห็นเซิ่งอวิ้นขึ้นไปเมื่อเช้าวันนี้ในใจก็เริ่มรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยไลน์ของลู่จื่อหลี่ก็ถูกข้อความถล่มเช่นกัน มีคนมากมายมาถามว่าทำไมจู่ ๆ ถึงแต่งงานแล้ว พร้อมทั้งแสดงความยินดีสารพัดต่อมา เมื่อเซิ่งอวิ้นโพสต์ว่าไม่ใช่เขา และเธอกับเขาเลิกกันแล้ว คนที่เข้ามาสอบถามข่าวก็ยิ่งมากขึ้นลู่จื่อหลี่หงุดหงิดจนปรับโทรศัพท์เป็นโหมดห้ามรบกวนเช่นกัน ก่อนจะนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานอย่างไม่มีกะจิตกะใจจะทำงาน……เซิ่งอวิ้นเดินออกจากบริษัท ขณะที่กำลังจะเรียกรถ ก็เห็นรถของเซี่ยปู้อวี่จอดอยู่หน้าบริษัท เธอจึงเดินเข้าไปหาเซี่ย

เซิ่งอวิ้นรู้สึกเขินเล็กน้อย สองมือคล้องคอเซี่ยปู้อวี่ไว้ไม่ยอมปล่อย แบบนี้เขาก็ไม่มีทางถอดเสื้อคลุมนอนของเธอออกจนหมดได้เสื้อคลุมนอนจึงห้อยหลวม ๆ อยู่บนตัวเธอเซี่ยปู้อวี่มองเธอแล้วหัวเราะเบา ๆเซิ่งอวิ้นหน้าแดงจัด แต่ก็ยังคงคล้องคอเขาไว้เธอรู้สึกอยู่เสมอว่าถ้าถอดเสื้อผ้าจนหมดจะทำให้รู้สึกไม่ปลอดภัยและเขินมากเธอไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อนเซี่ยปู้อวี่มองเธอแวบหนึ่ง มือไล้ไปตามเอว ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาถึงหน้าอกเซิ่งอวิ้นมองเซี่ยปู้อวี่พร้อมกับร่างกายที่เกร็งขึ้น จะจับก็จับเถอะ ถึงแม้เธอจะไม่เคยมีประสบการณ์แต่ก็พอรู้ขั้นตอนของเรื่องแบบนี้อยู่บ้างเพียงแต่...สีหน้าของเซี่ยปู้อวี่ทำให้เธอรับมือไม่ไหวทั้งจดจ่อ คลุมเครือ และร้อนแรง เต็มไปด้วยความปรารถนาทำให้เซิ่งอวิ้นทั้งประหม่าและหวาดกลัวจนอยากถอยหนีกลางคันดูเหมือนเขาจะสัมผัสได้ถึงความประหม่าและเขินอายของเธอ เซี่ยปู้อวี่จึงโน้มตัวลงมาจูบเธออย่างช้า ๆ และอ่อนโยนค่อยเป็นค่อยไป จนเซิ่งอวิ้นเริ่มปรับตัวได้ ร่างกายจึงค่อย ๆ ผ่อนคลายและตอบรับเขาอย่างเงอะงะเมื่อได้รับการตอบรับจากเธอ เซี่ยปู้อวี่ก็เริ่มรุกหนักขึ้นทันทีที่เ

คนตระกูลเซิ่ง: “...”น้องเซี่ย?เมื่อก่อนตอนเขาเรียกลู่จื่อหลี่ ไม่เคยกล้าอาศัยฐานะของตัวเองเรียกว่าน้องลู่เลยสักครั้ง เอาแต่ประจบเอาใจ เรียกประธานลู่บ้าง คุณชายลู่บ้างมาตลอดแต่เขาเป็นอาเขยของเซิ่งอวิ้น และก็ถือเป็นอาเขยของเซี่ยปู้อวี่ด้วย การเรียกน้องเซี่ยก็ไม่ถือว่าเกินไปนักเซี่ยปู้อวี่มองหลินเจี้ยนเฉิง ก่อนจะเอ่ยอย่างสุภาพมีมารยาท “ผมเป็นคนเมืองก่างครับ เพิ่งมาเมือง B ได้ไม่นาน”ทุกคนประหลาดใจคนเมืองก่าง?ทำไมจู่ ๆ เซิ่งอวิ้นถึงไปหาแฟนเป็นคนเมืองก่างได้?ทุกคนมองรูปลักษณ์และบุคลิกของเซี่ยปู้อวี่ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนธรรมดา“ที่บ้านทำธุรกิจอะไรเหรอ?” หลินเจี้ยนเฉิงถาม น้ำเสียงระมัดระวังขึ้นเล็กน้อยคนเมืองก่างมีเงินทุกคนพากันคิดในใจ เมืองก่าง...นามสกุลเซี่ย เพิ่งมาภาคกลาง...ช่วงนี้รัฐบาลเมือง B ก็เพิ่งดึงตระกูลมหาเศรษฐีเซี่ยจากเมืองก่างเข้ามาลงทุนด้วย...หรือว่า...จะเป็นตระกูลเซี่ยที่อยู่ตรงหน้านี้?“ทำธุรกิจครับ” เซี่ยปู้อวี่เอ่ยหลินเจี้ยนเฉิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถาม “บ้านนายคือตระกูลเซี่ยแห่งเมืองก่างใช่ไหม?”เซี่ยปู้อวี่พยักหน้าทุกคน: “!!!”เป็นตระกูลน