บทที่ 8

เซิ่งอวิ้นล้างหน้าแปรงฟันเรียบร้อย แล้วเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องแต่งตัว พอเธอออกมา เซี่ยปู้อวี่ถึงค่อยไปล้างหน้าแปรงฟัน หลังจากทั้งสองจัดการตัวเองเสร็จก็ออกจากบ้าน ลงไปกินอาหารเช้าด้านล่าง

กินอาหารเช้าเสร็จแล้วต่างคนต่างแยกย้ายไปทำงาน

เซิ่งอวิ้นมาถึงบริษัท แม่เซิ่งก็โทรเข้ามา บอกว่าคืนนี้จะเชิญเซี่ยปู้อวี่มากินข้าวกับญาติ ๆ ของตระกูลเซิ่ง จะได้ทำความรู้จักหน้าค่าตากันไว้

ญาติผู้ใหญ่ของตระกูลเซี่ยไม่ได้อยู่เมือง B แต่ญาติผู้ใหญ่ของตระกูลเซิ่งล้วนอยู่กันที่นี่

เซิ่งอวิ้นตอบตกลง

แล้วเอ่ยว่า “เดี๋ยวหนูถามเซี่ยปู้อวี่ก่อนว่าคืนนี้เขามีธุระไหม”

หลังวางสาย เซิ่งอวิ้นก็ส่งข้อความหาเซี่ยปู้อวี่

เซิ่งอวิ้น: คืนนี้มีธุระไหม?

เซี่ยปู้อวี่ตอบกลับแทบจะทันที: ไม่มี

เซิ่งอวิ้น: คืนนี้ไปกินข้าวกับญาติผู้ใหญ่ของตระกูลเซิ่งได้ไหม?

เซี่ยปู้อวี่: ได้

เซิ่งอวิ้นจึงตอบกลับแม่เซิ่ง

แม่เซิ่งก็ไปจัดการเตรียมการ

เซิ่งอวิ้นก็ทำงานต่อ

……

ช่วงเย็นใกล้เลิกงาน เซี่ยปู้อวี่ส่งข้อความมาหาเซิ่งอวิ้น บอกว่าอีกเดี๋ยวจะไปรับเธอหลังเลิกงาน แล้วไปที่ร้านอาหารด้วยกัน

พอเลิกงาน เซิ่งอวิ้นเดินออกจากบริษัท ก็เห็นรถของเซี่ยปู้อวี่

เธอเดินเข้าไปหา เซี่ยปู้อวี่เห็นเธอก็ลงจากรถมาเปิดประตูให้

เซิ่งอวิ้น: “ขอบคุณค่ะ”

เซี่ยปู้อวี่ยิ้มบาง ๆ โดยไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะขึ้นรถเช่นกัน

แล้วขับรถไปยังร้านอาหาร

วันนี้เป็นเพียงงานเลี้ยงครอบครัวเล็ก ๆ ไม่ได้เชิญคนมากนัก มีเพียงสองโต๊ะ และทุกคนก็ล้วนเป็นญาติสนิท

มีทั้งตากับยายของเซิ่งอวิ้น น้า อา รวมถึงปู่ย่า ลุง ป้า และญาติคนอื่น ๆ

ตอนที่ทั้งสองมาถึง คนอื่น ๆ ก็มากันครบแล้ว เซิ่งอวิ้นกับเซี่ยปู้อวี่เดินเข้าไปในห้องส่วนตัว

“อวิ้นอวิ้น เธอกับประธานลู่คบกันมาตั้งหลายปี...” มีคนเห็นเซิ่งอวิ้นก็ยิ้มแล้วเอ่ยหยอก

แต่พูดไปได้เพียงครึ่งเดียว ถึงได้มองเห็นชัด ๆ ว่าคนที่ยืนอยู่ข้างเซิ่งอวิ้นไม่ใช่ลู่จื่อหลี่

แต่เป็นผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่ง

เหล่าญาติต่างพากันประหลาดใจ นี่มันเรื่องอะไรกัน?

เซิ่งอวิ้นกับลู่จื่อหลี่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก คบหากันมาหลายปี ความสัมพันธ์มั่นคง ฐานะครอบครัวก็เหมาะสมกัน พอพ่อแม่เซิ่งบอกว่าเซิ่งอวิ้นไปจดทะเบียนแต่งงานแล้ว ทุกคนจึงคิดว่าเป็นการแต่งงานกับลู่จื่อหลี่

ใครจะคิดว่ากลับเป็นผู้ชายแปลกหน้าที่ไม่มีใครรู้จัก

คนนี้เป็นใครกัน?

สีหน้าของพ่อแม่เซิ่งดูกระอักกระอ่วนเล็กน้อย เพราะเวลาค่อนข้างกระชั้น พวกเขาจึงลืมบอกคนอื่นว่าเซิ่งอวิ้นไม่ได้แต่งงานกับลู่จื่อหลี่

“นี่คือ...”

เซิ่งอวิ้นยิ้มแล้วเอ่ย “น้าเขยคะ นี่คือสามีของฉัน เซี่ยปู้อวี่”

ทุกคน: “...”

เซี่ยปู้อวี่เป็นใคร?

ดูเหมือนในบรรดาตระกูลมหาเศรษฐีระดับแนวหน้าของเมือง B จะไม่เคยได้ยินว่ามีตระกูลเซี่ย

ทำไมเซิ่งอวิ้นไม่แต่งงานกับลู่จื่อหลี่ แต่กลับแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่มีใครเคยได้ยินชื่อ?

ช่วงนี้...ก็ได้ยินมาว่าลู่จื่อหลี่สนิทสนมกับผู้หญิงจากวิทยาลัยภาพยนตร์คนหนึ่ง หรือว่าเซิ่งอวิ้นถูกลู่จื่อหลี่ทิ้ง?

เลยประชดด้วยการคว้าใครสักคนมาแต่งงานด้วยแบบส่ง ๆ

เซิ่งอวิ้นไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดยังไง เธอแนะนำญาติผู้ใหญ่แต่ละคนให้เซี่ยปู้อวี่รู้จักทีละคน

หลังจากทักทายกันเรียบร้อย ทุกคนก็นั่งลง

พ่อเซิ่งมองสายตาของทุกคนที่กำลังพิจารณาเซี่ยปู้อวี่ด้วยความดูแคลนเล็ก ๆ แล้วรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก

เขารู้ว่าคนพวกนี้ต้องคิดว่าเซี่ยปู้อวี่เทียบลู่จื่อหลี่ไม่ได้แน่นอน

เพราะยังไงลู่จื่อหลี่ก็เป็นคุณชายใหญ่ตระกูลลู่ ต่อให้เซี่ยปู้อวี่จะพอมีอำนาจอยู่บ้าง ก็คงเทียบลู่จื่อหลี่ไม่ได้

ยังไม่ทันเริ่มกินข้าว ก็มีคนถามถึงฐานะของเซี่ยปู้อวี่แล้ว

คนที่ถามคือน้าเขยของเซิ่งอวิ้น

แม่เซิ่งมีพี่น้องทั้งหมดสามคน แม่เซิ่งเป็นคนโต และมีน้องชายหนึ่งคนกับน้องสาวหนึ่งคน

น้องชายกับน้องสาวของแม่เซิ่งเป็นฝาแฝดชายหญิง อายุน้อยกว่าแม่เซิ่งเพียงหนึ่งปี

อาเขยของเซิ่งอวิ้นก็เป็นนักธุรกิจเหมือนกัน เพียงแต่ธุรกิจไม่ได้ใหญ่เท่าตระกูลเซิ่ง หลายปีมานี้ด้านหนึ่งก็อาศัยตระกูลเซิ่งทำธุรกิจ อีกด้านกลับชอบพูดจาเปรี้ยว ๆ แล้วเอาตัวเองมาเปรียบเทียบกับตระกูลเซิ่งอยู่เสมอ

ตอนนี้เมื่อเห็นเซิ่งอวิ้นแต่งงานกับผู้ชายที่ดูเหมือนจะสู้ลู่จื่อหลี่ไม่ได้ ก็รู้สึกสะใจอยู่ไม่น้อย

“น้องเซี่ย นายทำงานอะไรเหรอ? ทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่เคยได้ยินชื่อในเมือง B เลย” หลินเจี้ยนเฉิง (อาเขยของเซิ่งอวิ้น) ยิ้มแล้วถาม