Masuk‘งั้นด่าเป็นภาษาไทยละกัน’
“How much?”
กลายเป็นคนตัวโตบ้างที่ยืนหน้าเก้อแล้วถามซ้ำอีกครั้ง เพราะเมื่อครู่เขาเห็นเธอยืนนับเหรียญเศษสตางค์อยู่ ดูเหมือนเธออยากจะได้ที่รัดผมอีกสองชิ้นแต่เงินไม่พอ
“ไอ้ฝรั่งโรคจิต! หน้าด้าน!” แล้วขึงตาดุใส่เขา “ฉันเป็นนักศึกษาฝึกงานย่ะ ไม่ได้มาขายบริการ!”
ชายหนุ่มอึ้งกับคำตอบของหญิงสาวที่ยืนขึงตาใส่เหมือนกับว่าเขาพูดอะไรผิดไป ไม่ทันที่จะอธิบายคำถามให้เธอได้เข้าใจ ก็โดนด่ากลับเป็นภาษาไทยอีกยาวๆ แล้วเดินหนีไป ปล่อยให้เขามองตามร่างสวยนั้นไป พลางงอนิ้วชี้เข้าหาตัว
“โว้! คิดได้ไงว่าคนอย่าง ชาร์ลส์ สราวิน เฮอร์นันเดส ต้องซื้อบริการผู้หญิง”
ที่เขาถามเธอออกไป ว่าราคาเท่าไหร่หมายถึงโบรัดผมสีสวยที่เห็นสาวน้อยจับวางๆ อยู่หลายครั้ง ดูเหมือนจะอยากได้ทั้งหมดแต่เงินไม่พอ เห็นป้ายห้อยคอที่แสดงให้รู้ว่าเป็นเด็กฝึกงานของบริษัทเขา จึงอยากช่วยเหลือ
ชาร์ลส์กลับมาจากอเมริกาเมื่อสามวันก่อน และแวะกินข้าวเที่ยงแถวนี้ เขานั่งมองเธออยู่นานแล้ว นึกได้ว่าที่บริษัทมีกฎให้นักศึกษารวบผมให้เรียบร้อยตลอดเวลา จึงคิดว่าจะจ่ายค่าโบรัดผมทั้งหมดให้ ถือเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยให้กับเธอ ไม่ใช่มาซื้อบริการกลางวันแสกๆ อย่างที่สาวน้อยเข้าใจผิดไปไกล
แม้ว่าจะมีใบสั่งให้รีบออกมาซื้ออาหารแมวกลับไปให้น้องถ้วยฟู แต่นาราก็ไม่อยากจะยื้อแย่งอาหารแมวถุงสุดท้ายภายในร้านสะดวกซื้อกับอดีตบอสที่เคยไปฝึกงานด้วย เพราะถัดจากนี้ไปอีกสองกิโลเมตร ก็มีร้านสะดวกซื้อเจ้าดังที่ผุดขึ้นมาอย่างกับดอกเห็ดอยู่แทบทุกหัวถนน ตรอก ซอกซอย
นารายอมปล่อยมือจากถุงอาหารแมวทั้งที่แววตายังมีแววแอบเสียดาย เธอมองหน้าหล่อเหลาของเขา แล้วยังติดปากเรียกชื่อเขาตามพนักงานในบริษัท ซึ่งจะเรียกเขาว่า ‘บอส’ แทนชื่อจริงอย่างมิสเตอร์ ชาร์ลส์ สราวิน เฮอร์นันเดส
“งั้นบอสเอาไปเถอะค่ะ เดี๋ยวนาราไปซื้อที่ร้านอื่นก็ได้”
“ร้านอื่นห่างไปจากที่นี่เกือบสองกิโลเมตร คุณเอาไปเถอะ ผมสั่งออนไลน์ให้เขามาส่งที่บ้านได้ ที่บ้านก็ยังพอมีเหลืออยู่”
นาราแปลกใจที่บังเอิญเจอ ‘อดีตบอส’ ในร้านสะดวกซื้อหน้าหมู่บ้าน เพราะเธอเคยได้ยินสาวๆ ที่บริษัทของเขาคุยกันว่าคุณชาร์ลส์มีเพนต์เฮาส์อยู่แถวสาทร ยิ่งเจอชายหนุ่มซื้ออาหารแมวยิ่งแปลกใจ มันไม่ใช่ของขบเคี้ยวระหว่างเดินทาง หรือว่าเขาอาจจะมีคนรักที่พักอาศัยอยู่แถวนี้ แต่จากที่ฟังชาร์ลส์พูดมา ราวกับว่าพักอาศัยอยู่แถวนี้ บางทีเขาอาจจะมาบ้านแฟนสาวคนใดคนหนึ่งแล้วถูกเจ้าหล่อนวานให้มาซื้ออาหารแมวก็เป็นไปได้
เธอจำความเนื้อหอมของบอสหนุ่มได้ดีในช่วงฝึกงาน พี่ๆ สาวๆ ในบริษัทมักจะจับกลุ่มซุบซิบนินทาเรื่องความฮอตของเขาที่เป็นที่หมายตาของนางแบบและดาราสาวๆ ได้ยินว่ามีสาวให้ควงไม่ซ้ำหน้า
แม้จะสงสัย แต่นาราก็ไม่คิดจะเปิดปากถามเรื่องส่วนตัวของอีกฝ่าย
“ไม่เป็นไรค่ะ เอาไปเถอะค่ะ”
เธอยื่นถุงอาหารแมวให้เขา แต่ชายหนุ่มกลับไม่รับ ดวงตาคู่หวานมองตะกร้าสีส้มที่ทางร้านสะดวกซื้อมีไว้บริการลูกค้าภายในมือผู้ชายตัวโต ไม่คิดว่าคนระดับเขาจะเดินเข้ามาซื้อของในร้านสะดวกซื้อด้วยตัวเอง คนระดับชาร์ลส์ สราวิน เฮอร์นันเดส เรียกว่ามหาเศรษฐีก็ยังจะดูไม่สมฐานะ
แล้วพลันหัวใจดวงน้อยก็ต้องสะดุด หัวใจเกือบหยุดเต้นไปเฉยๆ เมื่อได้ยินเสียงสาวพนักงานในร้านทักทายสวัสดีลูกค้ารายใหม่ที่เข้ามาใช้บริการ คนที่เดินเข้ามาเป็นชายหนุ่มหน้าตาดี แต่งกายดีสองคน คนหนึ่งรูปร่างสูง ใบหน้าหล่อเหลาคมสัน ที่สำคัญ นาราคุ้นเคยกับใบหน้านี้ที่กำลังมองตรงมาที่เธอ
“นารา!”
“พี่หมอ!”
นาราหลุดเรียกชื่อเขาเบาๆ แต่ก็ดังพอจะให้คนตัวโตที่ยืนเคียงข้างได้ยินแล้วมองตามสายตาหญิงสาวไปปะทะกับชายหนุ่มหน้าตาดีสองคนที่กำลังเดินตรงมาทางนี้
‘หมอเอก’ หรือ ‘นายแพทย์ เอกรัตน์ ฉัตรบดินทร์’ ลูกชายหุ้นส่วนใหญ่ของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังในย่านนี้ เดินเข้ามากับชายหนุ่มที่หล่อเหลาไม่แพ้กัน ในชุดการแต่งกายเนี้ยบ ผิวคล้ำกว่าเล็กน้อย กำลังยกมือเสยผม ทั้งคู่เดินคุยกันมาด้วยสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความสุข จนกระทั่งคุณหมอหนุ่มที่ตั้งใจจะแวะเข้ามาซื้อของขบเคี้ยวเล็กๆ น้อยๆ เบนสายตาไปมองที่ชั้นวางขนมขบเคี้ยวและสะดุดตาเข้ากับหญิงสาวสวยหน้าตาคุ้นเคยที่ทำให้เขารู้สึกผิดขึ้นมาทันที ก่อนจะหันไปยิ้มกับแฟนหนุ่มเล็กน้อย
“คุณโอมห์ คงไม่ว่านะครับ ถ้าผมจะเข้าไปทักเธอหน่อย”
คนเก็บความรู้สึกเก่งยิ้มตอบรับด้วยท่าทีสบายๆ “ตามสบายครับ ผมไม่ใช่คนคิดเล็กคิดน้อย”
“ขอบคุณนะครับ”
ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นอดีตคนรักที่เพิ่งสะบั้นรักกันไปหมาดๆ เพราะจับได้ว่าเขากำลังไปสานสัมพันธ์กับชายหนุ่มที่กำลังเดินมาด้วยกันนั่นแหละ นาราบอกความรู้สึกในเวลานี้ไม่ถูกเอาเสียเลย เธอกำลังยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อม ผู้ชายหน้าตาดีถึงสามคน ทว่า มันไม่ได้ทำให้หัวใจเบิกบานได้เลย
ดูภายนอกอดีตแฟนหนุ่มกับคู่ขาของเขา ใครจะเชื่อว่าเป็นพวก...แต่สาบานได้ว่าพวกเขาเป็นจริงๆ ถ้าเธอเห็นพี่หมอเอกควงแฟนใหม่เป็นสาวสวย หุ่นเซียะ และหน้าตาดีกว่าเธอหลายเท่า หัวใจดวงน้อยมันยังเจ็บใจไม่เท่ากับเวลานี้ ที่เห็นแฟนเก่าควงผู้ชายหน้าตาดีผ่านมาให้เห็น แล้วยังเดินเข้ามาทักอีก ทำเอาคนถูกเทถึงกับเซ ไปไม่เป็นเลยตอนนี้
‘จะมาทักทำไม’
เอกรัตน์เดินตรงมาแล้วหยุดมองอดีตแฟนสาว ความรู้สึกผิดก็ยิ่งตอกย้ำ ไม่วายยังส่งสายตาขอโทษให้กับนารา เขาเองก็เพิ่งรู้ตัวไม่นานนี้ว่าลึกๆ แล้วรู้สึกหัวใจเต้นแรงกับชายหนุ่มมากกว่าสาวสวยตรงหน้าที่ไม่ได้มีข้อเสียอะไร ที่ผ่านมา เขายอมรับว่าหญิงสาวเป็นคนดี แล้วยังใจเย็นมาก แม้ว่าจะเลิกรากันแล้วด้วยสาเหตุที่นาราไม่ควรอภัยให้ แต่เธอก็ไม่เคยเอาความลับที่เป็นสาเหตุให้ต้องเลิกรากันไปเล่าให้ใครฟัง ไม่เช่นนั้นคงมีข่าวลือออกมาบ้างแล้ว และมันย่อมมีผลต่อความน่าเชื่อถือในอาชีพอันทรงเกียรติของเขา
ทว่า หมอเอกรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นสายตาของบุรุษหนุ่มหล่อจัดที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังของนารา สายตาคมกริบของผู้ชายหล่อเหลาสมบูรณ์แบบ เค้าโครงหน้าได้รูป ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเล รูปร่างสูงใหญ่บ่งบอกให้รู้ว่าเป็นชาวต่างประเทศ จดจ้องมองมาที่เขาด้วยแววตาไม่พอใจ จนเอกรัตน์ต้องหลุบสายตากลับมามองนารา
“สวัสดีครับนารา มาซื้อของเหรอครับ”
‘เข้ามาร้านสะดวกซื้อ ไม่ซื้อของจะให้มาถูพื้นหรือไง’
หญิงสาวลอบถอนหายใจ ก่อนจะตอบสั้นๆ “ค่ะ นารามาซื้อของ”
นี่ถ้าเอกรัตน์จะมองผ่าน ทำเหมือนไม่เคยรู้จักกัน มันยังจะดีกว่านี้
แล้วรีบตัดบท เกรงว่า ‘อดีตแฟนหนุ่ม’ จะชวนคุยต่อ เธอยังไม่พร้อมจะเผชิญหน้าหรือสนทนากับเขาได้เหมือนปกติ
ชาร์ลส์ยกมือลูบหน้าล้างอาการชาๆ ออก ถึงจะเป็นการบอกรักในสถานที่แปลกๆ แต่ก็ทำให้หัวใจของเขาพองโตขึ้นมาจนคับอกกว้างๆ ที่พร้อมให้เธอนอนซบ พร้อมจะปกป้องดูแลภรรยาคนเดียวของเขาตลอดไปเขาไม่เคยคิดจะสร้างครอบครัวมาก่อน จนกระทั่งวันนั้นที่เห็นเด็กสาวคนหนึ่งอุ้มแมวที่ถูกรถชน แววตาที่เธอมองอย่างเป็นห่วงเป็นใยมัน ราวกับกระจกที่สะท้อนให้ชาร์ลส์เห็นบางอย่างในผู้หญิงคนนี้ แล้วก็ไม่ผิดหวัง นาราของเขา สวย น่ารัก จิตใจดี ที่สำคัญคือ หลงรักเธอไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ รู้ตัวอีกที หญิงสาวก็เดินเข้ามาอยู่ในหัวใจของเขาไปแล้ว และมันจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป ตราบใดที่หัวใจของเขายังเต้นอยู่1 ปีผ่านไป ท้องฟ้าสดใสยามเช้าตัดสลับกับเมฆหมอกสีขาวสะอาดตา ปรากฏภาพของหญิงสาวในชุดเดรสสีขาวราวกับนางฟ้า เสื้อผ้าที่ใส่กัขับผิวขาวนวลเนียนอมชมพูให้ดูโดดเด่นอยู่ในทุ่งดอกเวอร์บีน่าสีม่วงอ่อน ที่แข่งกันออกดอกเรียงรายเป็นแถวยาวและลดหลั่นตามขั้นบันได&
นาราพยักหน้า “อืม แต่ไม่เคยคีบได้สักที เสียเงินฟรีตลอด แล้วคุณล่ะคะ เคยคีบตุ๊กตาไหม”เขาลอบถอนหายใจแรง ยิ้มเอ็นดูภรรยาสาว “ผมไม่เคยเล่นอะไรแบบนั้น” ของเล่นของชาร์ลส์คือตัวเลขหุ้นบนกระดาน ไม่รู้ว่าจะต้องการตุ๊กตาพวกนั้นไปทำไม เขาไม่ใช่ผู้หญิงสักนิด“นั่นสิคะ คนอย่างคุณ ไม่เล่นตุ๊กตาแบบนี้หรอก แล้วตุ๊กตายางล่ะคะ เคยซื้อมาเล่นบ้างไหม...”คนฟังถึงกับหันกลับมามองหน้า “หลอกถามอะไรผมที่รัก ตุ๊กตายางแบบนั้น ผมก็ไม่รู้จะสั่งมาให้รกห้องทำไม ผมชอบแบบดิ้นได้ เหมือนนารามากกว่า ”นาราเริ่มรู้สึกว่าเหมือนถูกของหล่นทับใส่หัว อยู่ดีๆ เธอไม่น่าไปถามอะไรที่เหมือนจะหาเรื่องใส่ตัวเลยชาร์ลส์ล้วงโทรศัพท์ สั่งการบางอย่างกับเควิน จากนั้นก็ตัดสายไป แล้วหันมาส่งยิ้มให้ภรรยาสาวที่สายตาเหมือนมีคำถาม“มีเรื่องด่วนเหรอคะ เห็นโทร.หาคุณเควินตอนนี้”“ด่วน แต่ไม่ใช่เรื่องงานที่บริษัท เป็นงานส่วนตัวที่ผมให้หมอนั่นทำ” มองหน้าเธอแล้วยิ้มๆ“ยิ้มแบบนี้มีอะไรห
“นาราอยากไปซื้อของต่อไหม เห็นบอกว่าอยากได้ปลอกคอแมวไปให้เจ้าสองตัวแสบนั่น แต่ยังไม่ได้เลย” ชาร์สลส์ถาม เพราะเกรงว่าภรรยาสาวจะไม่ได้สิ่งที่ต้องการมาซื้อ แต่ที่จริง เขาก็อยากพาเธอมาชอปปิง อยากเปย์ให้เธอบ่อยๆ เพราะในห้องแต่งตัวของนารา ยังมีพื้นที่เหลือมากพอแม้ว่านาราจะเป็นคนรักสวยรักงาม แต่เอาเข้าจริงๆ เธอแทบไม่เคยออดอ้อนขอให้ซื้อข้าวของแบรนด์เนมพวกนั้นเลยสักครั้ง แล้วยังบ่นว่าแพงเกินไป เธอไม่ได้ใช้กระเป๋าพร้อมกันครั้งละเป็นสิบใบอย่างที่เขาให้คนส่งมาให้ ภรรยาสาวใช้ทีละใบ เบื่อแล้วค่อยเปลี่ยน มีแต่เขาที่ยัดเยียด หากภรรยาทำทีไม่สนใจเพราะติดเรื่องราคาแพง เขาก็ก็จะตัดสินใจแทนด้วยการซื้อให้เธอเอง แต่พอเห็นนาราหยุดหน้าร้านหนังสือ ชาร์ลส์ก็เลิกคิ้วหันมองเจ้าตัวทันทีใบหน้าสวยอ่อนโยน หันกลับมามองสามี “นาราอยากได้หนังสือค่ะ เดี๋ยวเราไปร้านหนังสือสักครู่นะคะ”“ได้สิ” ชาร์ลส์บอกตอนที่นารากำลังจะเดินไปถึงร้านหนังสือเพื่อหาหนังสือประวัติศาสตร์ด้านโบราณคดีที่ชอบอ่านสักเล่มสองเล่ม หากแต่สายตามองไปเห็นว่า ตรงขวามือนั้นจัดโซนไว้เป็นที่ให
เจ้าแสบตัวกลมเหลือบตามองมนุษย์ทาสชาย แล้วทำเมินราวกับมันกำลังงอน น้อยอก น้อยใจ เหมือนรู้ว่าที่ว่างข้างๆ มนุษย์ทาสของมันมีเจ้าของแล้ว ต่อไป มันคงไม่ได้มีโอกาสขึ้นมานอนบ่อยนักชาร์ลส์หันไปยิ้มน้อยๆ ให้ภรรยา แล้วตรงเข้าไปช้อนอุ้มก้อนฟูสีเทาขึ้นมา “กลับห้องเราได้แล้ว ไป”นารามองภาพผู้ชายตัวโตอุ้มแมว มันทำให้ความดุดันของเขาลดทอนไปหลายส่วน แต่แล้วดูเหมือนว่าเจ้าออสการ์มันจะติดนิสัยถ้วยฟูแมวดื้อมา จึงกระโดดลงจากอ้อมแขนของเขาและกลับไปนอนเป็นก้อนกลมๆ ที่เดิมเป็นนาราที่แทรกขึ้น “ปล่อยให้ออสการ์นอนแทนที่นาราสักวันก็ได้ค่ะ”“เจ้านี่เป็นแมวขี้เซา นอนอยู่ในนี้ได้ทั้งวัน ถ้าให้เจ้าตัวกลมนี่ยึดที่นอน แล้วคืนนี้ คุณจะนอนตรงไหน”“ไม่ยากเลยค่ะ นาราก็นอนที่คุณ ส่วนคุณชาร์ลส์....” หญิงสาวชี้นิ้วไปที่พื้นว่างๆ ข้างเตียงหรูเขาก็รักแมวและเอ็นดูเจ้าก้อนกลมสีเทามาก แต่ที่รักมากกว่าแมวก็คือเมียสาว คืนนี้ ชาร์ลส์ไม่ยอมนอนข้างเตียงอย่างเด็ดขาด“ผมมีวิธีพาเจ้าตัวแสบกลับไปห้องแมว”“ทำยังไงคะ
นารามองเขาด้วยสายตาตั้งคำถาม ชาร์ลส์เห็นหัวหน้าแม่บ้านและสาวใช้อีกสองคนยืนมองอยู่แล้วลอบยิ้มให้กันก็ออกปากสั่งงาน“เอาของพวกนี้ไปเก็บที่ห้องแต่งตัวคุณผู้หญิง”เท่านั้น พวกเธอก็รู้แล้วว่าเจ้านายต้องการความเป็นส่วนตัว ทั้งสามจึงหอบข้าวของแบรนด์เนมอย่างระมัดระวังเดินหายเข้าไปในบ้านชาร์ลส์รั้งตัวนารามากอดแนบอก และเธอก็ยอมให้เขากอดแต่โดยดี “ชาร์ลส์คะ ของพวกนั้นราคามันแพงกว่าบ้านของนาราอีก...”“ของแค่นี้ ขนหน้าแข้งผมไม่ร่วงหรอก แต่ของทั้งหมด ผมไม่ได้ให้นาราฟรีๆ”นารามองเขาด้วยแววตาตั้งคำถามขึ้นมาใหม่ “อย่าบอกนะคะ ว่าจะลงบัญชีลูกหนี้อีก แค่นี้ ทั้งชาติ นาราก็หาเงินมาใช้หนี้คุณไม่หมดแล้วนะคะชาร์ลส์”“ใครว่าผมจะขูดเลือดเอากับเมีย ผมไม่ใจร้ายกับผู้หญิงที่ผมรักขนาดนั้นหรอก”นาราส่ายหน้าหวือ หูเธอก็ไม่ได้ฝาด เมื่อครู่ได้ยินเขาบอกไม่ได้ให้ฟรีๆ “ก็คุณบอกว่าไม่ได้ซื้อให้นาราฟรี นั่นก็หมายความว่า ถ้านาราไม่มีเงินก็ต้องเป็นหนี้คุณอีกสิคะ”ดวงตาปลาบคมส่อประกายวับวาวยามมองเม
นาราไม่ใช่คนที่หวาดหวั่นอะไรง่ายๆ เรื่องเซ็กซ์เป็นเรื่องธรรมชาติของคนรักกันและเธอก็เข้าใจดี เมื่อเขาจับมือเธอไปสัมผัสตัวตนของเขา เธอจึงโอนอ่อนทำตาม ทันทีที่มือเล็กมาครอบจับไว้ชาร์ลส์ก็ครางแผ่วเบาออกมาราวกับสุขสมและใบหน้าแววตาของเขาที่แสดงออกมาอย่างชัดเจนทำให้นาราอยากทำให้เขาเสียการควบคุมบ้างเธอจับไว้แล้วก็ลูบขึ้นลงจนเขาครางผะแผ่ว แต่ก่อนที่เธอจะทำอะไรไปมากกว่านี้ ก็จับมือเธอไว้แล้วจูบเบาๆ“ช้าก่อนนะครับนารา เดี๋ยวผมจะเสร็จคามือนาราเสียก่อน”นาราหน้าแดงก่ำเป็นลูกตำลึง เธอหลุบตาลงด้วยความอายและนั่นเปิดโอกาสให้คนหล่อยกยิ้ม“ถึงตาผมแล้วนะครับ”ชาร์ลส์ค่อยๆ พาตัวตนเข้าไปในร่างบอบบาง แต่แค่นั้นก็ทำให้นาราผวาเฮือก เมื่อรับรู้ได้ถึงสิ่งแปลกปลอมขนาดใหญ่ที่กำลังชำแรกผ่านเข้ามาในกายเธอใบหน้าหวานสวยบิดเบ้ แต่ชาร์ลส์ก็ก้มมาจูบปลอบอย่างเอาใจ เขาฟอนเฟ้นทรวงอกอวบทั้งสองแล้วงับปลายยอดจนมันเต่งตึงชูชัน เขาใช้นิ้วมือไล้วนจนนาราเสียดเสียว ทำให้ชาร์ลส์อาศัยจังหวะนี้พาตัวตนเข้าไปจนสุดอ๊ะนาราร้องคราง เมื่อรับรู้ว่าตัวตนใหญ







