LOGINShare
บทที่ 40 หึงลงกระเพาะ
publish date:
2026-02-24 17:56:11
Latest chapter
คุณผู้หญิงวิศวะ ตอนพิเศษ 2 เป็นคุณพ่อคุณแม่
“โชน!!” เสียงของโซเฟียตะโกนเรียกสามีหนุ่มของตน ซึ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าไปมุดหัวทำอะไรอยู่ที่ไหน “ไปไหนของนางเนี่ย สหรัถ!!” “ค้าบบบ!!” เสียงขานรับอย่างเชื่อฟังผู้เป็นภรรยาดังขึ้นไกลออกไป ไม่นานเจ้าของเสียงก็ปรากฏตัวให้หญิงสาวเห็น “ครับที่รัก มีอะไรครับ” “ทำอะไรอยู่ ลูกรอพาไปอาบน้ำเนี่ย” ชายหนุ่มอมยิ้มแล้วชูมือทั้งสองข้างที่เปื้อนคราบน้ำสีน้ำตาลเข้มให้สาวคนรักดู “โชนไปดูโซ่จักรยานให้เชนมาน่ะ มันหลุด” “อ้าว แล้วทำให้ลูกเรียบร้อยหรือยัง ไปทำให้เสร็จก่อนก็ได้ลูกจะได้ปั่นได้” “เรียบร้อยแล้วครับ เดี๋ยวโชนไปล้างมือก่อนนะ ชินรอนี่ก่อนนะลูก เดี๋ยวแด๊ดดี้กลับมาแล้วจะพาไปอาบน้ำนะ” “ครับแด๊ดดี้” ตอบรับด้วยรอยยิ้มสดใส ก่อนจะกลับไปขึ้นนั่งบนโซฟากับมารดาของตนอีกครั้ง นำมือลูบหน้าท้องที่ปูดใหญ่ของเธอเบา ๆ “ตอนนี้ น้องตุบ ๆ ที่ท้องหม่ามี้.. อยู่ไหมครับ” เจ้าตัวน้อยอายุเพียง 4 ขวบเอ่ยถามเสียงเจื้อยแจ้ว “หึ ชินลองเอาหูมาแนบฟังดูสิลูก” … “อู้หู คิก ๆ ๆ” “หึ น้องเจอหนูแล้วเตะท้องหม่ามี้ใหญ่เลย” “ผมใกล้จะได้เจอน้องแล้ว ใช่ไหมครับ” เด็กชายยิ้มกว้างพูดต่อ “ช่ายครับลูก
คุณผู้หญิงวิศวะ ตอนพิเศษ 1 หิวกระหาย NC+++❤️🔥🔥🔥
ในห้องนอนของโชน โซเฟียกำลังนั่งหวีผมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ตอนแรกเป็นโชนที่ยืนหวีให้ ทว่ามีคนเรียกสายโทรศัพท์เข้ามา ชายหนุ่มจึงกดรับแล้วยืนคุยสายอยู่ด้านหลังแฟนสาวของเขานั้น“ทำไมทำหน้าตกใจแบบนั้นล่ะโชน” โซเฟียถามไปหลังจากเห็นชายหนุ่มวางสายแล้ว“..เฟีย”“ฮะ?”“ที่เฟียเคยบอกเค้าว่าพี่สาวเฟียจะต้องแต่งงานกับมาเฟีย ..มาเฟียคนนั้น คืออาเค้าเอง”“ฮะ?! จริงป้ะเนี่ย ..มันเป็นไปได้ไง”“มันเป็นไปแล้ว”“..เค้าจะโทร.หาพี่เค้า” พูดจบก็ลุกจากที่นั่งเดินไปหยิบมือถือของตนที่วางอยู่บนโต๊ะอีกมุมห้อง จากนั้นก็รีบกดโทร.ออกหาผู้เป็นพี่สาวทันทีโชนยืนมองหญิงสาวอยู่อย่างนั้น ไม่นานเธอก็เดินกลับมาหาเขาทั้งที่มือถือยังแนบหูอยู่“ไม่รับสายอะ” บอกหน้าสลดพลางลดระดับสิ่งในมือลงจากใบหูของตน “เค้าไม่ค่อยได้คุยกับอา แต่ว่า..”“แต่ว่าอะไร”“อาเป็นคนที่ดุมาก เธอว่าเค้าหน้านิ่งแล้ว อาเค้าทั้งนิ่งทั้งบึ้ง โหดเหมือนโกรธใครตลอดเวลา”“..ก็แหงแหละ เธอตัวลูก แต่เขาอะตัวพ่อ เขาเป็นมาเฟียเต็มตัวแล้วหนิ”“…”“แล้วเป็นอาเธอนี่จะแก่มากไหมเนี่ย ..ตายละ พี่เค้าจะได้ผัวแก่เหรอ”“อาอายุ 33 เอง พอดีปู่เค้ามีลูกหลงน
คุณผู้หญิงวิศวะ บทที่ 45 ขอเป็นของเธอตลอดไป (จบ)
หลายวันต่อมา..ณ NOVA Club ไนต์คลับชื่อดังใจกลางเมืองกรุงที่ได้รับความนิยมจากผู้คนมากมายในการมาใช้บริการยามราตรี ท่ามกลางความมืดสลัว มีคนคู่หนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะ VVIP กำลังพูดคุยกันพลางยกแก้วน้ำมึนเมาดื่มในบางครั้ง เพื่อเพิ่มอรรถรสกับสถานที่“ตกลงคือมึงตงิดเรื่องกูกับโซเฟียตั้งแต่ตอนที่กูอุ้มเขาตอนเป็นลมตอนนั้น ก็เลยให้คนไปสืบเรื่องโซเฟียมาหมดเลย?” โชนเอ่ย“ใช่ กูรู้ยันชื่อพ่อแม่เขาอะ เป็นเจ้าของอสังหาฯ หลายที่เลย ตระกูลรวยสัส ๆ” เปปเปอร์บอก“มึงยังไม่บอกใครเรื่องโซเฟียใช่ไหม”“ระดับกู เก็บไว้ช่วยมึงจีบสาวอย่างเดียวอยู่แล้ว”“..มึงแม่ง” พูดแล้วก็หันมองไปด้านข้าง รู้สึกเขินเล็กน้อย“เอ๊า อะไร จริง ๆ ตอนแรกนะ กูเข้าไปใกล้ชิดโซเฟียเขา เพราะกูอยากพิสูจน์ให้แน่ใจว่ามึงรู้สึกยังไงกับเขา พอรู้ว่ามึงชอบเขาจริง ๆ แล้ว กูก็เลยช่วยกระตุ้นอีก ตอนที่ไปทริปอะ กูอยากให้มึงแบบหึงแตก เพราะมึงแม่งโคตรปากแข็งเลย ถ้าหลุดอาการมาสาวจะได้รู้”“รู้ที่ไหนล่ะยัยนั่น คิดแต่ว่ากูกับตัวเองไม่มีทางชอบกัน วันนั้นกูเล่นละคร ให้เขาไปทำเป็นไว้ใจ อยู่ใกล้กับไอ้โจนส์มัน กูก็เสือกหึงจริง อ้วกออกมา เขาก็เห็น มาถามกูส่วนตั
คุณผู้หญิงวิศวะ บทที่ 44 เค้ากับเธอ
มุมปากเรียวบางทั้งสองข้างค่อย ๆ หุบลง ทว่าโชนไม่ได้สนใจปฏิกิริยาของเธอ แล้วเลื่อนหน้าไปมอบรอยจูบประทับลงกลางรอยสักของคนตัวเล็กอย่างแผ่วเบา ให้ความรู้สึกอ่อนโยนแก่คนได้รับสัมผัส“ฉันมีความรู้สึกว่าเธออาจจะชอบฉันเหมือนกัน แต่แค่ไม่ได้พูดออกมา โดยเฉพาะการกระทำของเธอก่อนหน้านี้ ที่ทำให้ฉันคิดแบบนั้น ทั้งที่มาหอมแก้มฉัน แล้วก็มองฉันแบบเมื่อกี้”“…”“ฉัน.. ไม่ได้เข้าใจผิดไปใช่ไหมโซเฟีย”หญิงสาวไม่พูดอะไรต่อ เพียงครู่เดียวก็ค่อย ๆ นำชุดที่ท่อนบนลงไปกองบนเอวแล้วถอดออกจากตัวจนพ้นเท้าไป เหลือเพียงแผ่นแปะจุกและกางเกงซับในปกปิดของสงวนเท่านั้น จากนั้นเธอก็พลิกกายหันมานั่งคร่อมตักชายหนุ่ม กอดคอเขาไว้หลวม ๆ“ฉันมีเรื่องอยากจะบอกนาย”“…”“ตอนช่วงที่ฉันต้องทำตัวติดกับโจนส์ เวลาทำอะไรกับเขาแบบใกล้ชิด เช่นเขาเอามือมาจับมือฉัน ลูบหัวฉัน อะไรแบบนี้ ..ฉันจะคิดถึงหน้านายตลอดเลย”“…”“ในสมองมันเด้งหน้านายขึ้นมา ตอนแรกฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม หาคำตอบกับตัวเองอยู่พักใหญ่เลย แต่พอคิด ๆ ไปแล้ว ฉันก็คิดว่าฉันรู้สึกผิดกับนาย ที่ปล่อยให้ผู้ชายคนอื่นมาถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้ ฉันอยากให้เป็นนาย ที่ทำแบบนี้กับฉันแค่คนเดียว”“…
คุณผู้หญิงวิศวะ บทที่ 43 อยากเป็นคนเดียวคนนั้น
โชนได้ยินคำถามของอีกคนแล้วก็มองตาเธอนิ่ง ไร้คำพูดใดตอบไป“ไม่ใช่ใช่ไหม คงเป็นแค่ความเข้าใจผิดของโจนส์ เพราะอาจจะมาตามดูแล้วเห็นเราสองคนอยู่ด้วยกันบ่อย ๆ แต่เราก็แค่แอบแซ่บกัน ไม่ได้คิดอะไรกันจริง ๆ” โซเฟียเอ่ยต่อโชนก้มหน้าหลบตาเธอแล้วอมยิ้มบาง ๆ จากนั้นก็นำเท้าหญิงสาววางลงบนพื้น“นอนยกเท้าไปก่อนนะ ฉันขอไปถามคนของฉันก่อนว่าตอนนี้โจนส์มันเป็นไงบ้าง”“อื้ม”เขายิ้มมองเธอพลางลุกขึ้นยืน พลิกตัวจะเดินไป“เอ๊ย เดี๋ยวโชน”“อะไร”“ก้มหน้าลงมาหน่อยสิ”“ทำไม”“ก้มมาเถอะน่า”โชนยืนนิ่งอีกครู่เดียว ก็ย่อตัวโน้มหน้าลงไปหาคนนอนอยู่แบบงง ๆฟอด!“!!”“ให้รางวัลคนเก่งและน่ารักกับฉัน”ชายหนุ่มรีบดีดตัวกลับไปยืนตรง นำมือจับแก้มตนเองที่เพิ่งโดนอีกคนสูดกลิ่นไปทันที ความร้อนเริ่มแล่นผะผ่าวขึ้นมาบนใบหน้า ลามไปถึงใบหูไม่ได้โดนเธอลักหอมลักจูบมาหลายวัน เขาเลยเขินเล็กน้อย มองซ้ายมองขวาอย่างทำตัวไม่ถูก แล้วรีบเดินจากหญิงสาวไปตามที่ตั้งใจตอนแรก“เขินเหรอนั่น.. ไอ้หน้ายักษ์เขินแล้วน่ารักเหมือนกันนะเนี่ย” เจ้าของเสียงใสพูดกับตัวเองแผ่วเบาขณะสายตามองตามเบื้องหลังคนตัวสูง ดวงหน้าสวยคมประดับรอยยิ้มเอ็นดูชายหนุ่มตามค
คุณผู้หญิงวิศวะ บทที่ 42 ขอบใจนะ
โชนขับรถมาถึงบ้านของตนแล้ว แต่ยังไม่ได้ดับเครื่องยนต์ลง เขาหันไปมองคนข้างกาย และเห็นว่าเธอกำลังนั่งหน้าบึ้งกอดอกอยู่“เจ็บข้อเท้ามากเลยเหรอ นั่งรถมาทำไมไม่พูดอะไรเลย”“…”“โซเฟีย ได้ยินที่ฉันพูดไหมเนี่ย”หญิงสาวหันหน้าหนีเขา ก่อนจะเปิดประตูรถก้าวเดินลงไป“เฮ้ย เดี๋ยวโซเฟียอย่าเพิ่ง” เขารีบลงจากรถวิ่งไปหาหญิงสาวทันที “มานี่ เดี๋ยวฉันอุ้มพาเข้าบ้าน”“ไม่ต้อง ฉันเดินเองได้”“เธอจะเดินเท้าเปล่างี้หรือไง มานี่”“ไม่!”“อย่าดื้อนะโซเฟีย งั้นฉันจะจับเธอ-”“หยุดพูดเลยนะ! ไอ้คนทะลึ่ง ความคิดสัปดน!”“เฮ้ย รู้จักคำนี้ด้วยเหรอ เก่งนี่”“..ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน ออกไปเลย อย่ามาจับ!”“..เธอโกรธที่ฉันเคยขับรถคันนี้สาดน้ำใส่เธอเหรอ”โซเฟียหันมองไปทางอื่น ไม่ตอบคำถามชายหนุ่ม โชนจึงรู้ได้โดยที่เธอไม่ต้องบอก ว่าคำตอบคือใช่“ให้ฉันอุ้มก่อนนะ อย่าเดินเองเลยเดี๋ยวจะยิ่งเจ็บ”“…”โชนช้อนตัวร่างบางอุ้มขึ้นในท่าเจ้าสาว พาเดินเข้าไปในบ้าน พร้อมกับสัตว์เลี้ยงสี่ขาของตนที่เดินขนาบข้าง มาต้อนรับอย่างดี“นอนยกขาสูงตรงนี้ก่อนนะ ฉันเก็บรถเสร็จจะรีบกลับมาประคบให้เธอ” บอกหลังจากวางคนตัวเล็กให้นอนลงบนโซฟาในห้องรับแขกแล้ว
คุณผู้หญิงวิศวะ บทที่ 15 เงาะถอดรูป
ชายหนุ่มนั่งรออีกคนอยู่ที่โซฟาภายในห้อง เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงหญิงสาวก็ยังไม่ออกมา เขาจึงตัดสินใจเดินไปที่หน้าประตูห้องน้ำ เมื่อได้ยินเสียงน้ำไหลกระทบพื้นก็รู้ได้ทันทีว่าคนด้านในกำลังอาบน้ำอยู่โชนระบายลมหายใจเบา ๆ บอกให้เปลี่ยนชุด แต่เธอดันอาบน้ำเสียอย่างนั้น ทำตัวสบายอย่างกับเป็นเจ้าของบ้าน
Last Updated : 2026-03-21คุณผู้หญิงวิศวะ บทที่ 22 บ้าเพราะเธอ
ปิ่นเดินนำโชนเข้ามาด้านหลังห้องประชุม ซึ่งไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้ามาได้นอกจากกลุ่มพี่ว้าก เมื่อปิดประตูลงแล้ว หญิงสาวก็เข้ากอดชายหนุ่มทันที“เฮ้ย” โชนร้องตกใจก่อนจะรีบถอยตัวออกจากอีกคนอย่างรวดเร็ว“ทำอะไรของเธอ กอดฉันทำไม”“โชน ไม่ต้องคอยแอบแล้วก็ได้ ในนี้ไม่มีใครเห็นหรอก”“…”“เราเห็นนะว่าโชนคอ
Last Updated : 2026-03-24คุณผู้หญิงวิศวะ บทที่ 19 โชนน่ารัก
วันต่อมา..ในลานเกียร์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ มีผู้คนมากมายเดินผ่านไปมา บางกลุ่มแวะมานั่งบนโต๊ะหินอ่อนเพื่อพูดคุยกัน ทว่าที่โต๊ะตัวหนึ่งกลับมีเพียงหญิงสาวคนเดียว เธอกำลังนั่งก้มหน้าอยู่ด้วยท่าทีเหนื่อยล้า ไร้ชีวิตชีวา ผิดจากปกติที่ชอบสอดส่ายสายตามองดูผู้คนโดยรอบไม่นานก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินมานั่งร่วม
Last Updated : 2026-03-23คุณผู้หญิงวิศวะ บทที่ 20 เผลอตัว
โชนเดินอุ้มหญิงสาวจะไปยังที่จอดรถยนต์ของตนเอง ทว่าเมื่อผ่านบริเวณซึ่งมีผู้คนพลุกพล่าน คนที่รู้จักเขาเห็นแล้วก็ต่างตกใจ หันไปพูดคุยกับเพื่อนของตนด้วยความประหลาดใจกับสิ่งที่ตาเห็น“เฮ้ยโชน เดี๋ยว ๆ เกิดอะไรขึ้น ..นี่น้องปีหนึ่งหนิ ที่ชื่อโซเฟียใช่ป้ะ เขาเป็นอะไรอะ ทำไมมึงอุ้มมาแบบนี้” เปปเปอร์ซึ่งกำ
Last Updated : 2026-03-23
You may also like
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์103.4K viewsพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย127.5K viewsนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย69.8K viewsในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ68.3K viewsกฎของการย้อนเวลา : ห้ามจ้องตาเกิน 3 วินาที
เล่อเฉียน99 viewsนางร้ายกับพระรองจะรักกันได้ยังไง
ชลิริลจ์5 viewsวุ่นรักนักชง
Puifhai8526 viewsแผนกลลวงใจรัก
นิชา อลีนา198 views
