Novels by นารีเขียนรัก

ใบหน้าหวานด้านข้างของโซฟี่กำลังขยับเสียดสีไปมากับพื้นโซฟาตัวหรู ขณะร่างกายกำลังพาดช่วงกลางลำตัวกับที่วางแขนของเครื่องเรือนนี้ในลักษณะคว่ำลง ตั้งแต่ช่วงหน้าท้องจึงทิ้งตัวมาหาที่นั่ง ทำให้หน้าอกกับใบหน้าดิ่งลงสัมผัสกับพื้นผิวของเก้าอี้นวมตัวยาวโดยตรง โดยเธอใช้มือจับขอบเบาะคอยยึดตัวเองไว้คนยืนคร่อมคู่ขาเรียวที่ตั้งก้นเชิดขึ้นหากลางกายตนเองอยู่ จับสะโพกมนไว้มั่นเพื่อสะบัดเอวกระแทกอาวุธกร่างเข้าร่องสงวนอันคุ้นเคยของสาวคนรักเร็วแรง“อ๊ะ! พี่เชสเบาหน่อยสิคะ ฟี่จุก~”“เอาให้ท้องคนที่ 4 เลยดีไหม หื้อ?!” เขาตอกอัดท่อนลำใหญ่ของตนเข้าไปในช่องทางรักเน้นหนัก ขณะส่งเสียงถามความเห็นหญิงสาวท้ายประโยค“อ๊ะ!!” โซฟี่ร้องลั่นพร้อมกับเหยเกใบหน้า มือกำจิกเบาะโซฟาแน่นขึ้น“พี่หวง หี่หึงฟี่ โดยเฉพาะกับมัน ฟี่ก็รู้ไม่ใช่เหรอ” ถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแหบปลาย สายตาฉายแววแข็งกร้าวดุดันตามคำพูด“คีนเขาก็แค่แวะมาหาฟี่เองนะคะ อ๊ะ! นี่เราก็ลูก 3 แล้ว ไหนเขาจะหายไปจากพวกเราตั้งนานแล้วอีก พี่ยังจะหึงอีกเหรอ อ๊ะ..อ๊ะ พี่เชส~”“ไปแล้วก็ไปลับสิ จะกลับมาทำไมอีก กลับมาหยามว่าได้ฟี่ก่อนพี่หรือไง! อะ!” เชสกัดปากล่างสอบสะโพกเร็

วันถัดมาหลังออกจากโรงพยาบาล โซฟี่พาเชสมาที่คอนโดมิเนียมซึ่งตนเช่าไว้เพื่อใช้สำหรับทำคอนเทนต์วาบหวิวทางออนไลน์เธอไม่ได้บอกเขาล่วงหน้าว่าจะพามาที่นี่ บอกเพียงแค่ว่าอยากให้เขามาด้วยกัน ซึ่งผู้เป็นสามีก็ยอมมาตามที่ภรรยาต้องการโดยง่าย ไม่ถามคำถามอะไรแม้แต่อย่างเดียวเมื่อเชสเห็นที่ที่โซฟี่พาตนมาแล้ว ก็พอจะรู้ว่าเธอจะทำอะไร“นี่เป็นคอนโดฯ ที่ฟี่เช่าห้องไว้ค่ะ” เสียงหวานเอ่ยบอกเมื่อจอดรถลงบริเวณหน้าอาคารแล้วเชสทำเป็นมองดูตัวสถานที่อย่างแปลกตา ครู่เดียวก็กลับไปมองหญิงสาวต่อ“จะลองเปลี่ยนบรรยากาศกับพี่เหรอ”“..พี่เชสอะ คิดแต่เรื่องอะไรแบบนั้นเหรอคะ”“หึ แล้วยังไงครับ พาพี่มาดูแล้ว ฟี่จะทำอะไรต่อ”หญิงสาวสูดหายใจเข้าลึกพลันค่อย ๆ ผ่อนออก ก่อนจะพูดต่อ“พี่ลงจากรถนะคะ เดี๋ยวฟี่พาไปที่ห้องฟี่”คู่สามีภรรยาเดินจับมือกันมาตลอดทาง กระทั่งมาหยุดยืนหน้าประตูห้องห้องหนึ่งในที่สุดเมื่อโซฟี่เปิดประตูแล้ว เธอก็พาชายคนรักให้เดินเข้าไปด้วยกันภายในได้รับการจัดตกแต่งไว้อย่างเป็นระเบียบ ดูสะอาด ทว่าเสื้อผ้าบนราวแขวนกลับดูแปลกตา เพราะมีแต่ชุดคอสเพลย์ของผู้หญิง และชุดเซ็กซี่ต่าง ๆ รวมถึงหลอดไฟที่ให้ความสว่างห

ประตูห้องคนไข้ถูกเปิดออก ทำให้คนกำลังนอนเหม่อมองเพดานได้สติขึ้นมาแล้วหันไปมอง ปรากฏเป็นชายร่างสูงกำยำก้าวเดินเข้าห้องมาพร้อมกับผู้หญิงอีกคน ที่ควงแขนเขาอยู่ไม่ห่าง “คุณเชส” โซฟี่ดวงตาลุกวาว เผยรอยยิ้มดีใจที่ชายคนรักของตนฟื้นมีสติแล้ว เธอพยุงตัวเองจะลุกขึ้นนั่ง ทว่าได้ยินสิ่งที่ทำให้ต้องหยุดทุกการเคลื่อนไหวก่อน “ผู้หญิงหน้าจืดไม่มีอะไรดีคนนี้น่ะเหรอ ที่พี่ได้เป็นเมีย” “…” โซฟี่มองเขานิ่ง เชสดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคนกับก่อนหน้านี้ ..ราวกับว่าเขาไม่รู้จักเธอมาก่อน “ดูไร้เดียงสาชะมัด ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเลย อยู่ด้วยฉันคงเบื่อน่าดู” “จริงค่ะพี่เชส ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้จืดแค่ที่นี่นะคะ อยู่บ้านหรือไปไหนก็จืดค่ะ แต่งตัวเฉิ่มไม่ไหว ใส่แขนยาวขายาวตลอด หน้าก็ไม่แต่ง” นัตตี้เสริม ยุยงให้ชายหนุ่มยิ่งมองภรรยาของเขาในแง่ลบ “เหอะ” เชสส่งเสียงออกมาจากช่องคอเพียงลมปาก “กลับห้องกันเถอะค่ะพี่เชส อย่าไปมองผู้หญิงคนนี้มากนักเลย เดี๋ยวภาพจะติดตาแล้วฝันร้ายนะคะ คนอะไรซีดอย่างกับศพ” “นัตกลับไปก่อน” เขาเอ่ยบอกเสียงเรียบ ขณะจ้องมองภรรยาสาวตาเขม็ง “อ้าว ทำไมล่ะคะพี่เชส” “พี่จะคุยกับผู้หญิงคนนี้ให้เข

หลายสัปดาห์ต่อมาณ บ้านเรือนหอของเชสและโซฟี่นัตตี้มาเป็นแขกครั้งที่เท่าไรของทั้งสองก็ไม่รู้ได้ และทุกครั้งที่เธอมา เธอจะพูดทักทายใส่โซฟี่ว่า“สวัสดี ผู้หญิงหน้าจืดไม่มีอะไรดีของพี่เชส” เนื่องจากวันนั้นที่เธอพาเชสไปห้องพักผู้ป่วยของโซฟี่ในวันที่เขาฟื้นมีสติวันแรก คำพูดที่ชายหนุ่มพูดกับผู้เป็นภรรยาเมื่อเจอกัน คือ “ผู้หญิงหน้าจืดไม่มีอะไรดีคนนี้น่ะเหรอ ที่พี่ได้เป็นเมีย”พูดจบเธอก็แสยะยิ้มให้โซฟี่ ก่อนจะเดินไปหาเชสที่เพิ่งออกมาจากห้องส่วนตัวของเขา แล้วกอดแขนกำยำไว้ หันมองภรรยาของชายหนุ่มอย่างเย้ยหยันโซฟี่ถอนหายใจเบา ๆ พลางอมยิ้มบาง ๆ พลันเดินไปจะเข้าห้องของตน นัตตี้จึงรีบพูดกับเชสให้เธอได้ยิน“วันนี้เราสองคนไปสวีตหวานตามประสาคู่รักที่บาร์กันนะคะพี่เชส ร้านเปิดใหม่ เห็นคนไปกันเยอะมาก นัตอยากไปบ้าง พี่พานัตไปหน่อยนะคะ”โซฟี่ชะงักหยุดก้าวเท้าลงเมื่อได้ยินอย่างนั้น ก่อนจะค่อย ๆ เหลือบตามองคู่ชายหญิงที่ยืนห่างจากตนพอประมาณ“เอาสิ พี่ก็อยากไปดื่มอยู่เหมือนกัน”“งื้อ~ พี่เชสน่ารักที่สุดเลย” เธอหยิกแก้มเขาเบา ๆ“ดื่มแก้เซ็ง ที่พรุ่งนี้ต้องไปดูยัยเฉิ่มแถวนี้เดินแบบ เหอะ ถ้าพ่อไม่บังคับ อย่าหวัง

โซฟี่ขับรถออกจากบ้านเพียงลำพัง มีปลายทางคือสถานที่จัดงานเดินแบบซึ่งอยู่ชานเมือง ไปแต่งหน้า แต่งตัว ทำผมตามเวลานัดหมาย เพื่อเป็นหนึ่งในนางแบบของงานในค่ำคืนนี้ระหว่างทาง เมื่อถึงถนนสายที่ดูเปลี่ยว และรถน้อยคันสัญจรผ่าน โซฟี่ก็เกิดความประหม่าเล็กน้อย เนื่องจากเธอไม่เคยขับรถบนถนนลักษณะนี้มาก่อนเลยหญิงสาวมองกระจกหลัง เห็นว่ามีรถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งขับตามมา ในคราแรกไม่ได้คิดอะไร แต่พอมองไปอีกครั้งก็เริ่มตงิดใจ เพราะรถคันดังกล่าวตามติดรถเธอมาก ดูทรงเหมือนจะแซงแต่ก็ไม่แซงไปสักทีโซฟี่เหยียบคันเร่ง เพิ่มความเร็วรถขับหนีให้ห่างจากรถคันดังกล่าว แต่ก็ทำไม่สำเร็จเมื่อคนขับรถสองล้อนั้นเร่งเครื่องตามเธอคนตัวเล็กพูดกับโทรศัพท์ซึ่งต่อบลูทูธกับรถยนต์อยู่ ให้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ของเครื่องต่อสายหาผู้เป็นสามี ทว่าสายโทรศัพท์กลับถูกตัดไปเสียดื้อ ๆไม่เพียงเท่านั้น ตอนนี้รถของเธอเริ่มบังคับไม่ได้ เร่งความเร็วมากขึ้นอัตโนมัติโดยที่หญิงสาวไม่ได้กดแรงปลายเท้าลงบนคันเร่งเลยแม้แต่น้อย“เกิดอะไรขึ้น ทำไมรถเป็นแบบนี้ล่ะ” โซฟี่พูดด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก เธอพยายามเหยียบเบรกแต่ก็ไม่เป็นผล ตอนนี้ทำได้เพียงบังคับจับ

3 สัปดาห์ต่อมา..ณ ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งเชสนั่งรับบริการอยู่ที่ร้านไอศกรีม โดยเลือกเป็นโต๊ะมุมร้าน หลบตัวเองจากสายตาคนอื่นให้ได้มากที่สุด โดยเฉพาะจากคนที่อยู่ในร้านฝั่งตรงข้ามกันตอนนี้บนโต๊ะชายหนุ่มมีถ้วยใส่ไอศกรีมรสคุกกี้แอนด์ครีมหลายสกู๊ปวางอยู่เบื้องหน้า ซึ่งแต่ละลูกได้ละลายเหลวเป็นน้ำไปเกือบครึ่งแล้ว เนื่องจากเขาไม่แตะมันเลยตั้งแต่พนักงานนำมาเสิร์ฟให้ เอาแต่มองคนที่ทำให้เขามาอยู่ตรงนี้ ไม่ละสายตาจากRrr~ Rrr~เสียงโทรศัพท์สั่นแจ้งเตือนคนเรียกสายเข้า เชสนำมือล้วงกระเป๋ากางเกงโดยที่ไม่ได้ก้มหน้ามอง เมื่อมีมือถืออยู่ในมือแล้วก็หลุบตาดูชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ เห็นว่าเป็น ‘ลูคัส’ เพื่อนสนิทของตนจึงกดรับสาย นำโทรศัพท์มาแนบหู“ฮัลโหล”[ไอ้เชส เดี๋ยวนี้มึงเป็นไร มีเมียแล้วลืมเพื่อนเหรอวะ พวกกูนัดอะไรมึงไม่เคยจะมาด้วยเลย นี่กูมาหามึงที่บริษัท ลูกน้องมึงก็บอกว่ามึงเสร็จงานปุ๊บก็ตรงกลับบ้านอย่างเดียว จะติดเมียอะไรขนาดนั้น]“กูไม่ได้ลืม แต่กูไม่ว่างจริง ๆ กูต้องดูเมียกู” ตอบทั้งที่สายตายังคงมองแต่คนคนเดิม[ดูทำไม]“พ่อกูบอกว่ากูมีดวงกินเมีย”[ฮะ?]“..กูก็ไม่เชื่อเรื่องไรแบบนี้หรอก แต่มันอดไม

ในห้องนอนของโชน โซเฟียกำลังนั่งหวีผมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ตอนแรกเป็นโชนที่ยืนหวีให้ ทว่ามีคนเรียกสายโทรศัพท์เข้ามา ชายหนุ่มจึงกดรับแล้วยืนคุยสายอยู่ด้านหลังแฟนสาวของเขานั้น“ทำไมทำหน้าตกใจแบบนั้นล่ะโชน” โซเฟียถามไปหลังจากเห็นชายหนุ่มวางสายแล้ว“..เฟีย”“ฮะ?”“ที่เฟียเคยบอกเค้าว่าพี่สาวเฟียจะต้องแต่งงานกับมาเฟีย ..มาเฟียคนนั้น คืออาเค้าเอง”“ฮะ?! จริงป้ะเนี่ย ..มันเป็นไปได้ไง”“มันเป็นไปแล้ว”“..เค้าจะโทร.หาพี่เค้า” พูดจบก็ลุกจากที่นั่งเดินไปหยิบมือถือของตนที่วางอยู่บนโต๊ะอีกมุมห้อง จากนั้นก็รีบกดโทร.ออกหาผู้เป็นพี่สาวทันทีโชนยืนมองหญิงสาวอยู่อย่างนั้น ไม่นานเธอก็เดินกลับมาหาเขาทั้งที่มือถือยังแนบหูอยู่“ไม่รับสายอะ” บอกหน้าสลดพลางลดระดับสิ่งในมือลงจากใบหูของตน “เค้าไม่ค่อยได้คุยกับอา แต่ว่า..”“แต่ว่าอะไร”“อาเป็นคนที่ดุมาก เธอว่าเค้าหน้านิ่งแล้ว อาเค้าทั้งนิ่งทั้งบึ้ง โหดเหมือนโกรธใครตลอดเวลา”“..ก็แหงแหละ เธอตัวลูก แต่เขาอะตัวพ่อ เขาเป็นมาเฟียเต็มตัวแล้วหนิ”“…”“แล้วเป็นอาเธอนี่จะแก่มากไหมเนี่ย ..ตายละ พี่เค้าจะได้ผัวแก่เหรอ”“อาอายุ 33 เอง พอดีปู่เค้ามีลูกหลงน

หลายวันต่อมา..ณ NOVA Club ไนต์คลับชื่อดังใจกลางเมืองกรุงที่ได้รับความนิยมจากผู้คนมากมายในการมาใช้บริการยามราตรี ท่ามกลางความมืดสลัว มีคนคู่หนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะ VVIP กำลังพูดคุยกันพลางยกแก้วน้ำมึนเมาดื่มในบางครั้ง เพื่อเพิ่มอรรถรสกับสถานที่“ตกลงคือมึงตงิดเรื่องกูกับโซเฟียตั้งแต่ตอนที่กูอุ้มเขาตอนเป็นลมตอนนั้น ก็เลยให้คนไปสืบเรื่องโซเฟียมาหมดเลย?” โชนเอ่ย“ใช่ กูรู้ยันชื่อพ่อแม่เขาอะ เป็นเจ้าของอสังหาฯ หลายที่เลย ตระกูลรวยสัส ๆ” เปปเปอร์บอก“มึงยังไม่บอกใครเรื่องโซเฟียใช่ไหม”“ระดับกู เก็บไว้ช่วยมึงจีบสาวอย่างเดียวอยู่แล้ว”“..มึงแม่ง” พูดแล้วก็หันมองไปด้านข้าง รู้สึกเขินเล็กน้อย“เอ๊า อะไร จริง ๆ ตอนแรกนะ กูเข้าไปใกล้ชิดโซเฟียเขา เพราะกูอยากพิสูจน์ให้แน่ใจว่ามึงรู้สึกยังไงกับเขา พอรู้ว่ามึงชอบเขาจริง ๆ แล้ว กูก็เลยช่วยกระตุ้นอีก ตอนที่ไปทริปอะ กูอยากให้มึงแบบหึงแตก เพราะมึงแม่งโคตรปากแข็งเลย ถ้าหลุดอาการมาสาวจะได้รู้”“รู้ที่ไหนล่ะยัยนั่น คิดแต่ว่ากูกับตัวเองไม่มีทางชอบกัน วันนั้นกูเล่นละคร ให้เขาไปทำเป็นไว้ใจ อยู่ใกล้กับไอ้โจนส์มัน กูก็เสือกหึงจริง อ้วกออกมา เขาก็เห็น มาถามกูส่วนตั

มุมปากเรียวบางทั้งสองข้างค่อย ๆ หุบลง ทว่าโชนไม่ได้สนใจปฏิกิริยาของเธอ แล้วเลื่อนหน้าไปมอบรอยจูบประทับลงกลางรอยสักของคนตัวเล็กอย่างแผ่วเบา ให้ความรู้สึกอ่อนโยนแก่คนได้รับสัมผัส“ฉันมีความรู้สึกว่าเธออาจจะชอบฉันเหมือนกัน แต่แค่ไม่ได้พูดออกมา โดยเฉพาะการกระทำของเธอก่อนหน้านี้ ที่ทำให้ฉันคิดแบบนั้น ทั้งที่มาหอมแก้มฉัน แล้วก็มองฉันแบบเมื่อกี้”“…”“ฉัน.. ไม่ได้เข้าใจผิดไปใช่ไหมโซเฟีย”หญิงสาวไม่พูดอะไรต่อ เพียงครู่เดียวก็ค่อย ๆ นำชุดที่ท่อนบนลงไปกองบนเอวแล้วถอดออกจากตัวจนพ้นเท้าไป เหลือเพียงแผ่นแปะจุกและกางเกงซับในปกปิดของสงวนเท่านั้น จากนั้นเธอก็พลิกกายหันมานั่งคร่อมตักชายหนุ่ม กอดคอเขาไว้หลวม ๆ“ฉันมีเรื่องอยากจะบอกนาย”“…”“ตอนช่วงที่ฉันต้องทำตัวติดกับโจนส์ เวลาทำอะไรกับเขาแบบใกล้ชิด เช่นเขาเอามือมาจับมือฉัน ลูบหัวฉัน อะไรแบบนี้ ..ฉันจะคิดถึงหน้านายตลอดเลย”“…”“ในสมองมันเด้งหน้านายขึ้นมา ตอนแรกฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม หาคำตอบกับตัวเองอยู่พักใหญ่เลย แต่พอคิด ๆ ไปแล้ว ฉันก็คิดว่าฉันรู้สึกผิดกับนาย ที่ปล่อยให้ผู้ชายคนอื่นมาถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้ ฉันอยากให้เป็นนาย ที่ทำแบบนี้กับฉันแค่คนเดียว”“…

โชนได้ยินคำถามของอีกคนแล้วก็มองตาเธอนิ่ง ไร้คำพูดใดตอบไป“ไม่ใช่ใช่ไหม คงเป็นแค่ความเข้าใจผิดของโจนส์ เพราะอาจจะมาตามดูแล้วเห็นเราสองคนอยู่ด้วยกันบ่อย ๆ แต่เราก็แค่แอบแซ่บกัน ไม่ได้คิดอะไรกันจริง ๆ” โซเฟียเอ่ยต่อโชนก้มหน้าหลบตาเธอแล้วอมยิ้มบาง ๆ จากนั้นก็นำเท้าหญิงสาววางลงบนพื้น“นอนยกเท้าไปก่อนนะ ฉันขอไปถามคนของฉันก่อนว่าตอนนี้โจนส์มันเป็นไงบ้าง”“อื้ม”เขายิ้มมองเธอพลางลุกขึ้นยืน พลิกตัวจะเดินไป“เอ๊ย เดี๋ยวโชน”“อะไร”“ก้มหน้าลงมาหน่อยสิ”“ทำไม”“ก้มมาเถอะน่า”โชนยืนนิ่งอีกครู่เดียว ก็ย่อตัวโน้มหน้าลงไปหาคนนอนอยู่แบบงง ๆฟอด!“!!”“ให้รางวัลคนเก่งและน่ารักกับฉัน”ชายหนุ่มรีบดีดตัวกลับไปยืนตรง นำมือจับแก้มตนเองที่เพิ่งโดนอีกคนสูดกลิ่นไปทันที ความร้อนเริ่มแล่นผะผ่าวขึ้นมาบนใบหน้า ลามไปถึงใบหูไม่ได้โดนเธอลักหอมลักจูบมาหลายวัน เขาเลยเขินเล็กน้อย มองซ้ายมองขวาอย่างทำตัวไม่ถูก แล้วรีบเดินจากหญิงสาวไปตามที่ตั้งใจตอนแรก“เขินเหรอนั่น.. ไอ้หน้ายักษ์เขินแล้วน่ารักเหมือนกันนะเนี่ย” เจ้าของเสียงใสพูดกับตัวเองแผ่วเบาขณะสายตามองตามเบื้องหลังคนตัวสูง ดวงหน้าสวยคมประดับรอยยิ้มเอ็นดูชายหนุ่มตามค

โชนขับรถมาถึงบ้านของตนแล้ว แต่ยังไม่ได้ดับเครื่องยนต์ลง เขาหันไปมองคนข้างกาย และเห็นว่าเธอกำลังนั่งหน้าบึ้งกอดอกอยู่“เจ็บข้อเท้ามากเลยเหรอ นั่งรถมาทำไมไม่พูดอะไรเลย”“…”“โซเฟีย ได้ยินที่ฉันพูดไหมเนี่ย”หญิงสาวหันหน้าหนีเขา ก่อนจะเปิดประตูรถก้าวเดินลงไป“เฮ้ย เดี๋ยวโซเฟียอย่าเพิ่ง” เขารีบลงจากรถวิ่งไปหาหญิงสาวทันที “มานี่ เดี๋ยวฉันอุ้มพาเข้าบ้าน”“ไม่ต้อง ฉันเดินเองได้”“เธอจะเดินเท้าเปล่างี้หรือไง มานี่”“ไม่!”“อย่าดื้อนะโซเฟีย งั้นฉันจะจับเธอ-”“หยุดพูดเลยนะ! ไอ้คนทะลึ่ง ความคิดสัปดน!”“เฮ้ย รู้จักคำนี้ด้วยเหรอ เก่งนี่”“..ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน ออกไปเลย อย่ามาจับ!”“..เธอโกรธที่ฉันเคยขับรถคันนี้สาดน้ำใส่เธอเหรอ”โซเฟียหันมองไปทางอื่น ไม่ตอบคำถามชายหนุ่ม โชนจึงรู้ได้โดยที่เธอไม่ต้องบอก ว่าคำตอบคือใช่“ให้ฉันอุ้มก่อนนะ อย่าเดินเองเลยเดี๋ยวจะยิ่งเจ็บ”“…”โชนช้อนตัวร่างบางอุ้มขึ้นในท่าเจ้าสาว พาเดินเข้าไปในบ้าน พร้อมกับสัตว์เลี้ยงสี่ขาของตนที่เดินขนาบข้าง มาต้อนรับอย่างดี“นอนยกขาสูงตรงนี้ก่อนนะ ฉันเก็บรถเสร็จจะรีบกลับมาประคบให้เธอ” บอกหลังจากวางคนตัวเล็กให้นอนลงบนโซฟาในห้องรับแขกแล้ว

หลายวันต่อมา..ณ โรงแรมแห่งหนึ่ง ร่างสูงสง่ามัดเกล้าผมสีน้ำตาลอ่อนขึ้นสูงเก็บอย่างเรียบร้อย เธออยู่ในชุดเดรสสีแดงสดเข้ารูป โชว์สัดส่วนชัดเจน ช่วงบนของชุดเป็นเกาะอกทรงหัวใจ เปิดช่วงลำคอและไหล่ให้ดูสง่างาม เนื้อผ้าตกแต่งด้วยกลิตเตอร์แวววาวทั่วทั้งชุด เพิ่มความเรียบหรูให้แก่ลุคของผู้เป็นไม้แขวนเสื้อ ช่วงล่างของเนื้อผ้าผ่าสูงที่หน้าขาข้างขวา เผยเรียวขายาวสวยเสริมความเซ็กซี่และพลิ้วไหวเวลาเดิน ชายกระโปรงยาวลากพื้นเล็กน้อย สวมส้นสูงเปิดหน้าเท้าช่วยให้ดูขาเรียวสง่ามากขึ้นไปอีกผู้เป็นนางแบบนี้ ได้รับการคัดเลือกให้เป็นคนเดินปิดการแสดง เนื่องด้วยทุกความสวยงามได้รวมอยู่ที่เธอคนเดียวแล้ว ไม่ว่าจะใบหน้า รูปร่างที่สัดส่วนดึงดูดสายตา รวมถึงผิวพรรณที่เปล่งปลั่ง เนียน ขาวสะอาด ราวกับอาบน้ำวันละสิบรอบ จึงเป็นผู้ที่ได้สวมสร้อยคอเพชรเม็ดใหญ่อลังการ รุ่นซีเคร็ทของงานในค่ำคืนนี้“น้องโซเฟียลูกก ปกติก็สวยอยู่แล้ว วันนี้หนูสวยมากกก ตาย ๆ ๆ ถ่ายแบบเดินแบบมาไม่เท่าไร งานนี้ก็ได้เดินงานใหญ่แบรนด์ดังแล้ว ขอให้มีโมเดลลิงมาเข้าตา เอาหนูไปเป็นดาราด้วยเถ๊อะะ”“หึ จริง ๆ มีคนมาติดต่ออยากให้เฟียไปเป็นนักแสดงเยอะค่ะพ