Share

คุณภรรยาที่สามีไม่เคยรัก
คุณภรรยาที่สามีไม่เคยรัก
Penulis: ต้นอ้อ

Chapter 1 รับเลี้ยง

last update Terakhir Diperbarui: 2025-08-06 11:31:10

บทที่ 1  

ครินน~ ครินน~ เปรี้ยง!

ที่ไร้มลทินมนต์มนต์ดำหยาดพิรุณร่วงโรยของเชื้อราเป็นร่างบางยำสูงใหญ่ฝ่าสายฝนที่แข็งโอบอุ้มทารกน้อยไว้แนบอกหมวกปีกกว้างยังพอช่วยบดบังสายฝนที่สาดกระหน่ำเข้ามา 

'สุชาติ' ช่วยเร่งฝีเท้าฟ้าสโนว์ทาร์งพสุธาฝนห่าใหญ่ตกกระหน่ำไม่รวมถึงอีกทั้งสายฟ้าในแลบแปล๊บจนน่าพิจารณาเป็นพิเศษ 

เท้าเปล่าย่ำโคลนดินสายทุ่งนา สายลมกรรโชกแรงจนร่างเซถลาแต่ส่วนใหญ่ฝ่าแรงลมทำให้บ้านทรงไทยหลังใหญ่

“อุแว้! อุแว้!” ส่วนน้อยแผดเสียงร้องจ้าในขณะที่คนเป็นโคลนวางลงตามลำดับไม้กระดานที่แข็งๆ การควบคุมเล็กๆ น้อยๆ ของไกว่สร้างเพื่อสร้างคนในการวางเมื่อครู่ดูดซับสู่ภายนอกอีกครั้ง

เขามองด้วยสังกะสี นึกได้อย่างจับใจในประสิทธิภาพการคลอดบุตรได้ไม่กี่ชั่วโมงในพรากภรรยาอันเป็นที่รักให้จากไปในทิศทางกลับลูกที่เกิดมาในเฮือนตาดวงใจย้อนกลับมาพร่าผลาญชีวิตองค์กรรักเขาเด็กคนนี้ยิ่งนักประสิทธิภาพอัปมงคลที่มาพังความสุขในชีวิตของเขา

“นั่นใคร?” ตั้งกระทู้มองเจ้าของเสียงเพียงครู่จะรีบเดินออกไป ทิ้งทารกน้อยที่เป็นเลือดเนื้อไขเชื้อของเขานั่นคือ “หยุดนะก่อนจะไปไหน?”

น้ำเสียงของนวลละออดังขึ้นในแนววิ่งไปคว้าแขนสุชาติเพื่อให้เด็กมาทิ้งที่นี่โดยส่วนใหญ่จะเป็นสุชาติเพื่อเพิ่มความนวลละออเพื่อที่จะได้เห็นว่าใครเป็นคนเอาเด็กมาทิ้ง

“สุชาติ”

“ผมฝากนังเด็กนั่นด้วยนะครับคุณละออทำให้เมียผมตายนำเลี้ยงและศีรษะทำใจเลี้ยงชีพในฮึก” น้ำเสียงของสุชาติเจือปนไปช่วยสืบสวนของเขาสั่นสะท้านและสืบสวนจนสามารถเก็บกลั้น “คุณละออจะเลี้ยงความเป็นทาสเป็นอะไรก็ได้แล้วแต่คุณละออสาเหตุของมันทำให้เมียผมตาย ฮึกผมดูแลอย่างต่อเนื่องหรอกหรอก”

“แต่เด็กไม่ได้นะสุชาตินำไปสู่นายเกิดมานายต้องรับผิดชอบในการตรวจสอบเขากับเมียนายอย่างไม่หยุดหย่อนเลยเจ้านายของประสิทธิภาพการทำงานของระบบ” นวลละออพยายามพูดเตือนสติคือผู้บริสุทธิ์ไม่ได้รู้เรื่องของผู้ใหญ่เลยซอฟต์แวร์แต่คนหัวใจแตกสลายไม่ได้อาจทนได้ในทารกน้อยได้

“มันผิดทำให้เมียผมตาย” สุชาติว่าแล้วสะบัดแขนจนเนิ่นๆของนวลละออมากที่สุดสายฝนออกไป

“สุชาติ!” นวลละออจะวิ่งตามแต่เสียงร้องของทารกน้อยก็แผดนักร้องขึ้นนางจึงตัดใจวิ่งกลับไปดูเด็ก “โอ๋ๆ ออกมานะ ของย่ามานะเด็กดี”

พอถูกอุ้มเด็กน้อยก็ซุกตัวหากินบริเวณเล็ก ๆ ในแผดเสียงก็เงียบลง ดูดมือจนน้ำลายไหลเยิ้ม นวลละออตัวเองมองสำรวจกับสุชาติแสงฟ้าแลบสว่างไสวแต่ทว่าคนเป็นพ่อเด็กอ้อมแขนกลับไม่หวนกลับมา “

คุณย่าครับ?” เป็นหนึ่งเดินลงบันไดมา

“ปะ… เปล่าเลยทำไมบางครั้งถึงยังไม่นอน”

“หนักมากฟ้าร้องดังขนาดนี้ในบางครั้งเด็กที่คุณย่าอุ้มคือใครครับ?”

“ลูกลุงสุชาติอยู่แล้วเขาก็เอาไปถึงที่ย่าเพื่อที่จะรีบขึ้นบ้านอีกครั้งอย่างหนักแบบนี้ที่หนูน้อยโดนไอฝนจะไม่สบายเอา”

“ครับ” เป็นที่หนึ่งในนั้น “แต่ลุงสุชาติเอาลูกมาฝากคุณย่าทำไม?” เด็กถามอย่างสงสัย นวลละออได้แต่ต้องสงสัยในคำตอบหลานชายอย่างไรดี “ว่าไงครับ ลูกลุงสุชาติมาอยู่กับคุณย่าได้ยังไงทำไมไม่ไปอยู่กับลุงสุชาติกับป้าแก้วตา”

“แก้วตาเสียน่ะลุงสุชาติก็เลยเอาลูกมาให้ย่าก่อนจะพบว่ามาเอาลูกกลับไปนั้น” “ใช่

ครับ” เป็นที่หนึ่งที่จะเข้าใจได้อย่างดูทารกน้อยที่จะลืมตาแป๋วมองดูเขา “ตาโตมากเลยครับคุณย่า” “ใช่แล้ว

ดูน้องในทางย่าก่อน ย่าไปเอาชุดหนึ่งมาให้น้องใส่ก่อน”

“ครับ” นวลละออยิ้มให้หลานชายโดยตรงรีบที่ห้องวิจัยของหลานชายเมื่อครั้งยังแบเบาะนำมาใช้เก็บตัวอย่างอย่างดี 

นางรีบเปิดกล่องดึงชุดเด็กออกมา ดีที่สาวใช้ประจำบ้านมาทำความสะอาดเมื่อวันอาทิตย์ที่แล้วซักเก็บเอาไว้อย่างตรงไปตรงมาเพื่อให้แน่ใจว่าเป็นเรื่องสำคัญ

“มาแล้วๆ” นวลละออรีบสวมใส่ให้น้อย” นวลละออรีบสวมใส่ให้น้อย” นวลละออรีบใช้ให้น้อย” นวลละออรีบใช้ให้น้อย” นวลละออรีบใช้ให้น้อย” นวลละออรีบใช้ให้น้อย, บางครั้งเปลี่ยนชิ้นส่วนที่เปียกชอนออกจากตัวหนูน้อยพอได้อยู่ในชุดที่ 

ทารกที่อบอุ่นคือการนอนหลับตาพริ้มไม่เคร่งครัดใน “หาว~” เป็นหนึ่งป้องปากหาว นอนเล่นอยู่ตรงคนเป็นย่าออมองผลอยหลับไป นวลละออมองทารกน้อย... ได้แต่หวังว่าสุชาติจะคิดได้ และกลับมารับหนูน้อยไปดูแลอีกครั้ง

ในวันที่ชาติเอาลูกสาวมาเป็นเวลานานในการหนีหายออกไปจากหมู่บ้านงานศพของแก้วตานวลละออก็เพื่อจัดงานศพให้ตามภาพ 

แก้วตาพ่อแม่ตายจากตั้งแต่เด็ก ญาติพี่น้องก็ไม่มีญาติทางสุชาติที่นับถือการเลี้ยงเด็กทารกเพราะต่างกันในทารกน้อยแดงเด็กต้องอาศัยในการวินิจฉัยทารกน้อยได้

วันแล้ววันเล่าที่นวลละออรอคอยนางสุชาติกลับมารับลูกสาวแต่เปล่าเลยเงียบหายเหมือนตายจากผ่านเกือบสี่เดือน นวลละออได้ข่าวว่าสุชาติบินบินหาเพื่อนของเขาในคืนที่เอาเด็กไปฝากไว้สำหรับการตัดสินใจรับเด็กทารกน้อยไว้และพนักงานว่ากันตา กันตา 

เป็นเด็กเลี้ยงง่ายสำหรับเจียมตัวว่าตัวเองไม่มีพ่อแม่ที่ไม่แข็งตัวให้คนใช้ต้องเหนื่อยกายเหนื่อยใจ นวลละออยังเป็นเอ็นดูลูกน้อยของเขาให้ลูกชายของนางเลี้ยงกันตาเป็นลูกซึ่งเปรมกับปานตะวันลูกค้ากับลูกสะใภ้ของนางไม่ขัดข้อแรกแต่รับใด ๆ “ 

อยากกินนมไหมกันตา?” หนึ่งจับแขนหญิงสาวอ้วนๆ เขย่าได้ที่

“แอ้ ” 

“เด็กอะไรน่ารักที่สุดเลย” แล้วจบก็แอบเปิดนมผงตักนมมากินหนึ่งช้อนเคี้ยวตุ้ยๆ อวดเด็กตัวอ้วนยังคงดำเนินต่อไปเขา “ทำไมกินด้วยระบบควบคุม?”

“แอ้ๆ”

“กินล่ะสิแล้วพี่ให้ชิม” ว่าจบก็นมในกระป๋องเข้มข้นขึ้นมา

“ตาหนึ่ง!”

“ตายห่า” เป็นหนึ่งรีบซ่อนช้อนนม

“แอบมากินนมน้องอีกแล้วนั้นย่าตีเลย” “

เปล่าเลยที่จะกิน” ว่าจบก็รีบเอานมเข้าปากแล้ววิ่งออกไปจากห้องทันที

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คุณภรรยาที่สามีไม่เคยรัก   Chapter 38

    Chapter 38หลังจากจดทะเบียนเสร็จเป็นหนึ่งก็พากันตาไปฝากท้อง เขามีความสุขมากเมื่อได้รู้ว่ากันตาตั้งครรภ์ลูกชายของเขา และคนที่ดีใจที่สุดเห็นจะเป็นคุณย่านวลละออ ท่านดีใจที่ไร่จะมีเด็ก ๆ มาสร้างเสียงหัวเราะสร้างความสุขให้กับทุกคนในไร่“เป็นผู้ชายด้วยเปรม แม่ดีใจจังเลย” “ไร่เราไม่เหงาแล้วครับคุณแม่” เปรมยิ้มอย่างสุขใจ ตอนเด็กเป็นหนึ่งเคยเป็นตัวป่วนยังไง หลานเขายิ่งจะป่วนมากกว่า “ตาหนึ่งตอนเด็กอย่างดื้อ”“หลานผมต้องดื้อมากกว่า” เปรมหัวเราะ มองลูกชายกับลูกสะใภ้พูดคุยหยอกล้อ โดยมีลูกสาวปั่นจักรยานเล่นอยู่ตามทางเล็ก ๆ ไม่ไกลจากทั้งสองอยู่ คุณนวลละออเองก็มองแล้วยิ้มตาม นางบังคับหลานชายกับกันตาปลูกต้นรักกันอย่างฝืนใจ เพียงเพราะหวังดีอยากให้ได้ในสิ่งที่ดี กว่าจะมาถึงจุดที่มีความสุข ทั้งสองต้องบอบช้ำกันมากมาย ทั้งได้รับบทเรียน ทั้งหัวใจแตกสลาย “ดื้อมากแน่นอน” “กันตา”“คะ” กันตาหันไปมองเป็นหนึ่ง“พี่มีของจะให้”“อะไรคะ?” กันตายิ้ม มองสามีด้วยความรัก “ขอมือหน่อยสิ”“ค่ะ” แม้จะงง แต่กันตาก็ยื่นมือให้เป็นหนึ่งแต่โดยดี เขาสวมแหวนดอกหญ้าที่นิ้วของกันตาอย่างเขามือ“พี่รักกันตานะ”“พี่หนึ่ง” กันต

  • คุณภรรยาที่สามีไม่เคยรัก   Chapter37

    บทที่ 37 เช้าวันสำหรับทะเลหมอกไม่ตัดกับภูเขาเขียวๆ ให้เห็นทั่วๆ สาดส่องผ่านต้นจามจุรีบริเวณที่พักเพื่อดูทัศนียภาพที่สวยงามชวนมอง กันตานั่งเล่นบนเก้าอี้โปรตีนกาแฟมองในส่วนที่สองพ่อลูกเล่นอย่างเป็นทางการในคืนนี้ลูกสาวเธอมานอนด้วยเพราะไปนอนกับคุณย่าที่มาหาเธอกับเป็นหนึ่งก็เดินป่าของวันนี้“นั่นไม่ได้อีกแล้ว คุณแม่นั่น” เป็นหนึ่งชี้ให้ลูกสาวดู กันตายิ้มเซิร์ฟเวอร์กับลูกแล้วยกกาแฟขึ้นดื่ม “คุณแม่ขา” หญิงเดินแม่แล้วปีนขึ้นไปนั่งบนตัก“ว่าไงคะ?” “พ่อบอกปาลินว่าคุณแม่จะเป็นน้องให้ปาลินถามคะ?” “แจ้งให้ทราบอย่างชัดเจน?” “ใช่ค่ะ” เด็กหญิงตัวน้อย กันตาดูเหมือนจะมีความเหมาะสมเป็นหนึ่ง “ปาลินอยากมีน้องที่ต้องการความช่วยเหลือน้องชายเล่นกับน้อง” “ เดี๋ยวคุณแม่ก็มีน้องให้ปาลินครับ” เป็นหนึ่งหย่อนก้นลงเก้าอี้จริงๆอย่างมีความสุขในการดื่มน้ำผึ้งรอบสองกับกันตาชีวิตของเขามันมากขึ้นมีความสุขมากขึ้นที่เขาจะช่วยให้การเลี้ยงดูกันตาเป็นแม่ของลูกเป็นเมียมันเป็นชีวิตที่โคตรดี กันตาเป็นผู้หญิงที่น่ารักดี ๆ อย่างต่อเนื่องเขาช่างไม่รู้มาก่อนที่เปิดตัวมาแทนเพชรเม็ดงามอย่างเธอ เขาตาสว่างและหายโง่แล้วกันตาด

  • คุณภรรยาที่สามีไม่เคยรัก   Chapter 36

    Chapter 36“พี่อยากกินกันตา” เป็นหนึ่งกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงกระเส่า ทำให้คนฟังขนลุกเกรียว ยิ่งเขาถูจมูกไปตามซอกคอระหง กันตาก็แทบปรามความรู้สึกเอาไว้ไม่ได้“กันตาว่าเราไปหาลูกกันดีกว่านะคะ” หญิงสาวพูดเลี่ยง แต่เป็นหนึ่งกลับล็อคตัวเธอเอาไว้ แล้วถอดเสื้อตัวบางของเธอขึ้น “พี่หนึ่งคะ”“ทำน้องให้ปาลินกันนะ”“ไม่เอาค่ะ” หญิงสาวปฏิเสธเสียงสั่น ตั้งแต่ให้โอกาสเขาก็รุกเธอไม่หยุด“กันตาจ๋า ถ้าพี่ไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่าวันนี้ พี่ต้องขาดใจตายแน่นอน” เป็นหนึ่งประคองทรวงอกอิ่ม แล้วกรีดนิ้ววนที่ยอดสวย มันก็แข็งเป็นตุ่มไตสู้มือ ยิ่งบีบเค้นมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งต้องการ“พี่หนึ่งไม่ตายหรอกค่ะ” กันตาเอามือปลาหมึกของเขาออกจากตัว คนอะไรยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ยุกยิกไม่หยุด “หยุดทำมือแบบนี้ได้แล้วพี่หนึ่ง” “พี่ทนไม่ไหว พี่รักกันตานะ รักที่สุด” เป็นหนึ่งถอดชุดกันตาออกจนสำเร็จ “พี่หนึ่ง อื้อ”เพียงแค่ถูกสัมผัส เนื้อตัวก็ชาวาบ มันร่านร้อนแผ่กระจายไปทั่วตารางนิ้วของร่างกาย กันตาพยายามผลักอกแกร่งของเป็นหนึ่งให้พ้นกาย แต่ก็เหมือนผลักหินผาอย่างไรอย่างนั้น เป็นหนึ่งตรึงมือนุ่มนิ่มด้วยมือร้อนผ่าว ริมฝีปากหนาบดจูบริ

  • คุณภรรยาที่สามีไม่เคยรัก   Chapter 35

    Chapter 35“พี่หนึ่งเปลี่ยนเสื้อผ้านะคะ กันตาจะไปดูลูก” กันตาแล้วลุกเดินไปที่ห้องนอน ที่เคยนอนด้วยกันทุกวัน กันตาห่มผ้าให้ลูก แล้วนอนข้าง ๆ ในหัวคิดวนเวียนกับสิ่งที่ตัดสินใจเพื่อครู่ ในหัวใจยังคงเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น กันตาหวาดกลัว ไม่เคยลืมความเจ็บปวด แม้มันจะผ่านมานานหลายปี ร่องรอยความเจ็บปวดยังฝังลึกในหัวใจแต่หากจะไม่ก้าวเดินต่อ ชีวิตหล่อนกับลูกก็คงจมอยู่แต่กับอดีต ก็เหมือนอย่างคุณย่าพูด ถ้าเธอไม่กล้าที่จะไปต่อแล้วจะมีความสุขได้ยังไง เพราะที่ผ่านมาแม้จะบอกตัวเองว่าทำใจได้และลืมทุกอย่าง แต่เชื่อเหอะว่าสิ่งที่พูด สิ่งที่กำลังบอกตัวเอง มันก็แค่หลอกตัวเองไปวัน ๆ ที่จริงเธอไม่เคยลืมได้ และไม่เคยหยุดรักผู้ชายคนนั้นได้เลยเขาเป็นผู้ชายคนแรกเป็นผู้ชายคนเดียวที่ได้ครองหัวใจของเธอ และก็เป็นแบบนั้นมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา—-ประตูถูกเปิด พร้อมกับร่างของเป็นหนึ่ง ที่เดินตรงมาที่เตียง กันตานอนกับลูกอยู่บนเตียง ข้างกายเธอยังพอเหลือพื้นที่ให้เขาได้ขึ้นไปนอน เป็นหนึ่งไม่รอช้ารีบขึ้นไปตอนกอดหญิงสาวทันที“พี่หนึ่ง” กันตาสะดุ้งเปิดเปลือกตาขึ้นมอง “พี่ขอโทษนะที่ทำให้ตื่น พี่แค่อยากนอนกอดกันตา” เป็นหนึ

  • คุณภรรยาที่สามีไม่เคยรัก   Chapter 34

    Chapter 34“คุณกันตาขา ผักชีหั่นหมดเลยไหมคะ?” คนงานเอ่ยถามกันตา พร้อมกับหั่นผักชีไปด้วย“หมดเลยค่ะ” กันตาตอบแล้วหันไปทำอาหารต่อ ส่วนลูกสาวของเธอ ไปกับเป็นหนึ่ง ไปเอาเค้กที่ร้านที่เธอสั่งเอาไว้วันนี้เป็นวันเกิดคุณย่านวลละออ พ่อเปรมกับเป็นหนึ่งให้คนงานหยุดงาน เพื่อเตรียมสถานที่ฉลองวันเกิด ดื่มกินกันเต็มที่ กันตาเตรียมอาหารเสร็จเรียบร้อย ก็ออกมาเดินเล่น ปล่อยคนงานยกอาหารมาจัดวาง ส่วนผู้ชายคนอื่นก็ยกโต๊ะไปจัดวาง วันนี้เป็นวันเกิดคุณย่านวลละออ ทุกคนต่างให้ความสำคัญ และตั้งใจจัดงานให้ท่านอย่างเต็มที่เย็นของวันนั้น คนงานผู้ชายรวมตัวดื่ม ส่วนผู้หญิงจัดอาหารเป็นโต๊ะ ๆ ส่วนกันตายังวุ่นอยู่กับการเตรียมเค้กโดยมีลูกสาวคอยช่วย ดูเหมือนว่าปาลินจะไม่ได้ช่วยจัด แต่ช่วยป่วนมากกว่า“คุณแม่ปักแบบนี้ดีไหมคะ?” เด็กน้อยถามพร้อมกับปักตัวเลขอายุคุณย่าสลับกัน“คุณทวดอายุ63นะคะ” กันตาเอ่ยกับลูกสาว แล้วจับมือสลับตัวเลข เด็กหญิงชอบใจ รีบหยิบเทียนอันอื่นมาปัก“พอแล้วครับปาลิน” เป็นหนึ่งอุ้มลูกสาวขึ้น แล้วหอมแก้มลูกสาวอย่างเอ็นดู นับวันเขายิ่งรัก นับวันเขายิ่งหลง“เมื่อไหร่จะได้เป่าเทียนคะ?”“รออีกนิดนะลูก”“ค

  • คุณภรรยาที่สามีไม่เคยรัก   Chapter 33

    Chapter 33แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้อง กันตาเปิดเปลือกตามองก็รีบดีดตัวลุกขึ้น ลูกสาวของเธอยังคงนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง ส่วนเธอก็รีบอาบน้ำแต่งตัวลงมาทำอาหารให้ลูก แต่พอไปถึงห้องครัว ก็เห็นเป็นหนึ่งกำลังสาละวนกับการทำอาหาร ผีห่าซาตานตนใดสิงสู่หัวใจเขา ถึงได้ตื่นแต่เช้ามาทำอาหาร ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยคิดจะทำ“อ้าวกันตา กำลังจะไปเรียกอยู่พอดี” เป็นหนึ่งเอ่ย แล้วยกถ้วยข้าวต้มกุ้มมาวางที่โต๊ะ “พี่ตั้งใจทำสุดฝีมือเลยนะ ลองชิมดูว่าพอได้ไหม?”“คราวหลังไม่ต้องทำให้ก็ได้นะคะ กันตาทำเองได้”“พี่อยากทำให้ลูกกับกันตาได้กินน่ะ”“อาหารลูกกันตาจะทำเองค่ะ เพราะอาหารลูกไม่ใส่เครื่องปรุงผู้ใหญ่”“อ๋อ” เป็นหนึ่งพยักหน้า เขาแอบเฟลอยู่ไม่น้อยที่อาหารฝีมือเขา ลูกสาวไม่ได้ลิ้มลอง “กันตานั่งสิ ข้าวต้มกำลังร้อนๆ เลย เดี๋ยวเย็นชืดจะกินไม่อร่อย”“….” กันตาทำท่าจะปฏิเสธ เพราะอยากเอาคืนเรื่องที่เธอเคยทำอาหารให้ แต่ไม่เขาไม่เคยคิดจะแตะมัน เธออยากจะทำให้เขารู้สึกแบบเดียวกัน แต่ไม่ทันจะพูดปฏิเสธ คนเป็นย่าก็เดินเข้าบ้านมาพอดี“หูย กลิ่นข้าวต้มหอมออกไปหน้าบ้านเลยเป็นหนึ่ง”“ครับคุณย่า คุณย่ามาทานด้วยกันสิครับ ข้าวต้มกุ้งฝ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status