บทที่ 7

“…จะไปจากผมเหรอครับ” ใบหน้าหล่อเหลาที่เรียบเฉยจนเกินจะคาดเดาส่งผลให้ใบหน้าสวยพยายามจะเบือนหลบ ทว่าฝ่ามือที่ประคองแก้มในตอนแรกกลับสอดเข้ามาประคองท้ายทอยจนใบหน้าของเธอเชิดขึ้นจนเราต้องสบตากันอย่างเดิม

“ใจดีกับผมบ้างก็ได้นะครับ บางทีฟ่างอาจจะไม่ได้ไปจากผมก็ได้นะ”

“อะไรมันก็เกิดขึ้นได้ไม่ใช่เหรอคะ”

“ผมยื่นข้อเสนอใหม่ให้ฟ่างดีไหมครับ”

“ข้อเสนอ?”

“ผมอยากใจดีกับฟ่างก่อน เผื่อว่าฟ่างจะยอมใจดีกับผมเหมือนกัน” มาเฟียหนุ่มยกยิ้มมุมปาก ดวงตาคมกริบกวาดมองไปทั่วใบหน้าจิ้มลิ้มงดงามของผู้หญิงที่อยู่ภายใต้พันธนาการของเขา

คนอย่างอลันอยากได้อะไรก็ต้องได้ ครั้งนี้เขาเองก็ต้องได้ แต่จะไม่บีบบังคับเธอ แต่เขาจะทำให้เธอยอมทุกอย่างด้วยความเต็มใจ

“ข้อเสนอของคุณคืออะไร”

“ผมลดเวลาลงดีไหมครับ”

“หมายความว่ายังไงคะ” ข้าวฟ่างกลอกกลิ้งตาไปตามใบหน้าหล่อเหลาอย่างไม่เชื่อสายตา เขาจะมาไม้ไหนกันแน่ ถึงปากของเขาบอกว่าจะใจดีกับเธอ แต่เธอก็ไม่กล้าวางใจอยู่ดี

“จากสามเดือน ผมลดให้เหลือหนึ่งเดือนดีไหมครับ”

“จริงเหรอคะ” ตากลมสวยเบิกโพลงด้วยความดีใจ เธออาจจะแสดงออกชัดเจนจนกระทั่งมุมปากของคนฟังยกยิ้ม

“ดีใจเหรอครับ”

“แล้วคุณจะลดเวลาให้จริงๆ หรือเปล่าคะ”

“มันก็ขึ้นอยู่ที่ฟ่างว่าฟ่างจะใจดีกับผมแค่ไหน ถ้าฟ่างทำให้ผมพอใจ อะไรที่ฟ่างต้องการผมก็ให้ได้ทุกอย่าง ทุกอย่างจริงๆ” คนฟังใจชื้นขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยๆ เขาก็ไม่ใช่คนที่น่ากลัวมากเกินไปจนเธอกังวลเหมือนในตอนแรก

“ขอตัวไปอาบน้ำได้ไหมคะ วันนี้ฟ่างเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”

“ให้ผมเข้าไปช่วยถูหลังไหมครับ” หัวใจคนฟังกระตุกวูบ สบตากับนัยน์ตาคมมีเสน่ห์ที่หยุดมองที่เธอเนิ่นนาน

“ฟ่างเป็นเมียผมนะ ฟ่างไม่ต้องอาย เพราะตลอดระยะเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน เมียก็คือเมีย ผมมีสิทธิ์เห็นร่างกายเมียผมใช่ไหมครับ”

“ที่คุณบอกว่าถ้าฟ่างใจดีกับคุณคุณจะลดเวลาให้ คุณหมายถึงให้ฟ่างใจดีกับคุณในเรื่องนี้ด้วย ใช่ไหมคะ”

“เมียผมทั้งสวยทั้งฉลาดเลยนะครับ ผมไม่เสียใจเลยนะ ถ้าลูกของผมจะมีแม่เป็นคุณ” ดาราสาวข่มความกลัวเล็กๆ ที่ก่อตัวขึ้น พยายามจะพูดดีกับเขา เพราะเอาเข้าจริงเธอก็ไม่อยากให้เขาร้ายกับเธอ

“เข้าไปรอผมในห้องน้ำนะครับ เดี๋ยวผมเข้าไปช่วยถูหลัง”

“แต่ว่า…”

“วันนี้ผมไม่เข้าไปในตัวฟ่างก็ได้ ไม่ทวงสิทธิ์ของผมก็ได้ ผมแค่อยากช่วยถูหลังอยากทำให้ฟ่างผ่อนคลาย” อลันผละฝ่ามือออกจากการประคองท้ายทอยเปลี่ยนเป็นโอบคนตัวเล็กไปที่ห้องน้ำ สัมผัสได้ถึงลมหายใจเข้าออกที่ไม่ค่อยจะปกติของเธอ

อลันเก็บกระเป๋าของคนตัวเล็กให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะเปลื้องอาภรณ์ที่สวมใส่ กระชากเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวมาพันรอบเอวสอบพอหมิ่นเหม่ ตามด้วยการก้าวขาตามอีกคนเข้าไปในห้องน้ำ มุมปากผุดรอยยิ้มเล็กๆ เพื่อให้เธอผ่อนคลาย

“ผมถอดเสื้อผ้าให้นะครับ”

“วะ วันนี้ฟ่างเหนื่อยจริงๆ นะคะ”

“ครับ ผมบอกแล้วไงครับว่าผมไม่ได้จะเอาแต่ใจตัวเอง แต่ผมแค่อยากช่วยทำให้ฟ่างผ่อนคลาย” ร่างสูงขยับเข้าประชิดร่างบางจนคนตัวเล็กสัมผัสกับกลิ่นกายหอม แว๊บหนึ่งที่เผลอทิ้งสายตาสำรวจไปตามร่างกายสะอาดสะอ้านสมส่วนของคนตัวสูง ในจังหวะที่เงยหน้าขึ้นมองและเขาโน้มตัวเข้ามาถอดเสื้อผ้าของเธอพอดี ส่งผลให้ปลายจมูกเชิดรั้นเฉียดเนื้อตัวของอีกฝ่าย พานกระตุ้นให้ก้อนเนื้อของอกทางด้านซ้ายเต้นแรง

“วันนี้ทำงานเป็นยังไงบ้างครับ เหนียวตัวไหม”

“นิดหน่อยค่ะ ที่กองอากาศร้อน”

“แต่ตัวฟ่างยังหอมอยู่เลยนะครับ เนื้อตัวไม่เหนียวเลย” ตากลมตวัดมองต้นแขนเปลือยที่ถูกลูบไล้ด้วยฝ่ามือใหญ่

เริ่มกลับมาหายใจแรงอีกครั้งเมื่ออาภรณ์หลุดจากร่างไปที่ละชิ้น นิ้วยาวเหยียดสอดเข้าไปทางด้านหลังเพื่อปลดตะขอบรา กระทั่งหน้าอกใหญ่เกินขนาดกระเพื่อมตามจังหวะการเคลื่อนไหว ในใจเธออยากหยุดเขา ไม่ได้กล้าพอที่จะเปลือยต่อหน้าแบบนี้ แต่ถ้าเขาใจดีกับเธอจริงๆ ยอมขีดเขียนพันธะในครั้งนี้ให้เหลือเพียงหนึ่งเดือนมันก็เป็นเรื่องที่ดีสำหรับเธอ

“ฟ่างสวยจังเลยครับ สวยทั้งตัวเลย”

“ละ ลันคะ” ริมฝีปากเอิบอิ่มหลุดชื่ออีกฝ่ายออกมาด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่นเมื่ออุ้งมือหนาประคองก้อนเนื้อกลมกลึงพร้อมกับบีบเคล้นเบาๆ

“ผมแค่สัมผัสคุณเบาๆ เองนะครับ เจ็บไหม” สายตาเว้าวอนทำใจคนฟังอ่อนยวบ ทุกอย่างมันเริ่มย้อนแย้งจนเธอไปไม่เป็น

“ไม่แกล้งแล้วก็ได้ครับ เดี๋ยวผมอาบน้ำให้นะ” อลันผละฝ่ามือออกก่อนจะทิ้งตัวลงต่ำ ใช้นิ้วเกี่ยวกางเกงชั้นในตัวจิ๋วซึ่งเป็นปราการชิ้นสุดท้ายให้หลุดร่วง พ้นจากการปกปิดของสงวน สายตาหลุดความพึงพอใจเวลาที่มองใจกลางความเป็นสาว ซึ่งเขาเป็นผู้ชายคนแรก และเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่ได้สัมผัสเธอ

“อะ อาบน้ำ อยากอาบน้ำแล้วนะคะ”

“กลัวผมเกินไปแล้วนะครับ ผมบอกแล้วไงว่าผมจะใจดีกับคุณ ไม่ทำร้าย และไม่ทำให้คุณกลัวแน่นอน” อลันหยัดตัวขึ้นจนเต็มความสูง โน้มตัวไปเปิดน้ำจากฝักบัวให้ไหลชโลมลงมาบนร่างกายของเราสองคน

อลันสลัดผ้าขนหนูออกจากเอวสอบ เปลือยกายอวดความใหญ่โตมาตรฐานที่เผลอถูไถบั้นท้ายกลมกลึงในยามที่เขาขยับตัวเข้าไปชิดตัวเธอจากทางด้านหลัง โอบเอวคอดเอาไว้หลวมๆ ใช้มืออีกข้างลูบไล้ผิวขาวสะอาดสะอ้านของคนที่ยืนตัวแข็งทื่อ ยังกลัวแม้เขาจะบอกเธอว่าไม่ต้องกลัวก็ตาม

“ตัวฟ่างหอมจังเลยนะครับ” ปลายจมูกโด่งคมฝังลงบนไหล่มนพร้อมริมฝีปากที่กดจูบลงหนักๆ จนคนโดนสัมผัสอดไม่ได้ที่จะปรายสายตามอง

“ลันคะ”

“ครับ”

“ฟ่างขอคุยอะไรกับคุณหน่อยได้ไหม”

“ครับ ฟ่างต้องการอะไรก็บอกผม อะไรที่ผมให้ได้ผมก็จะให้”

“เรื่องงานน่ะค่ะ คือฟ่างไม่อยากให้คุณเข้าไปยุ่งกับเรื่องงานของฟ่าง ฟ่างทำงานไม่เต็มที่น่ะค่ะ กลัวว่าจะทำอะไรไม่ถูกใจคุณ”

“ผมคืนงานให้ฟ่างแล้วนี่ครับ คุณอยากทำผมก็ให้ทำ ผมไม่ยุ่งอยู่แล้ว ถ้าไม่มีอะไรที่มันมากกว่างาน”

“มันไม่มีอะไรที่มากกว่างานอยู่แล้วนะคะ ฟ่างทำงานก็คือทำงาน มันมีแค่นั้นจริงๆ”

“งั้นก็ไม่ต้องกังวลนะครับ ผมบอกแล้วว่าผมไม่ก้าวก่าย ฟ่างวางใจได้เลย” คนฟังใจชื้นขึ้นมาบ้าง ยอมรับว่าเมื่อเห็นว่าแองจี้ออกจะเกรงใจเขาและกลัวเขา มันทำให้เธอเองก็มีความคิดแบบนั้นเหมือนกัน

ถ้าการที่เขาเข้ามามีบทบาทเกี่ยวกับเรื่องงานของเธอได้ ทำให้เธอหลุดจากงานทั้งที่เธอได้งานนั้นแล้วได้ นั่นก็แปลว่าเขาไม่ธรรมดาแน่ๆ ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากเสี่ยง ไม่ได้อยากเดือดร้อนไปมากกว่านี้แล้ว

อลันเอี้ยวใบหน้ามองเสี้ยวใบหน้าของคนในอ้อมกอด รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไร และกำลังกังวลเรื่องอะไร แต่คนอย่างเขาถ้าได้รับปากอะไรไว้แล้ว เขาทำตามที่พูดได้เสมอ แค่ไม่ล้ำเส้น แค่คนอื่นไม่ยุ่งกับคนของเขาเท่านั้นก็พอ

ฝ่ามือหนาลูบฟองสบู่ไปตามเรือนร่างขาวผ่อง ผ่านส่วนเว้าส่วนโค้ง มันไม่มีส่วนไหนที่เขาไม่สัมผัส

เธอเป็นของเขา เหมือนที่เขาก็เป็นของเธอ เราเป็นของกันและกัน!

“ตะ ตรงนั้นฟ่างจะล้างเอง”

“แต่ผมอยากช่วยล้างให้นี่ครับ” ฝ่ามือใหญ่สอดเข้าไปใต้หว่างขา ใช้น้ำยาล้างจุดซ่อนเร้นในมือค่อยๆ ถูไถ กดปลายนิ้วยาวเหยียดไปตามกลีบนุ่ม ยิ่งสัมผัสก็ยิ่งเป็นเธอที่ไม่กล้ามองสบตาเขา อาจจะเป็นเพราะว่าเธอจำไม่ได้ว่าเราเคยลึกซึ้งกันมากแค่ไหน

“ละ ลันคะ”

“ผมชอบเวลาที่ฟ่างเรียกชื่อผมนะครับ มันดูน่ารักดี”

“พะ พอแล้ว พอแล้วได้ไหม”

“กลัวผมรุนแรงกับคุณเหรอครับ”

“เราคุยกันแล้วนะคะ คุณรับปากฟ่างแล้วนะ” บอกออกมาพร้อมกับปรายตามองต่ำ มองกลางกายของเขาที่เริ่มขยาย แท่งเนื้ออวบอัดสีชมพูเข้มแข็งจนเหมือนจะปวด ถ้าเขาจะทำเธอขึ้นมาจริงๆ เธอจะต่อต้านเขายังไงไหว

“ผมรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับฟ่างอยู่แล้วครับ ผมไม่อยากให้เมียผมกลัวผมอยู่แล้ว” อลันยอมผงะมือออกจากจุดอ่อนไหว ลากฝ่ามือจากต้นขาลงไปหาปลายเท้า ยกขาสวยขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะวางเท้าของเธอที่ตักของเขา จากนั้นก็ใช้มือนวดฟองสบู่ ไม่เว้นแม้แต่ปลายเท้าเล็กๆ และฝ่าเท้าของเธอ