LOGINShare
Episode9
Last Updated:
2026-01-02 23:52:11เป็นอีกครั้งที่ปรียาดากลับมายิ้มได้เพราะธิปติพัศ เธอจับมือเขา ออกแรงดึงให้ธิปติพัศเดินตามเข้ามาในบ้านดันตัวเขาให้นั่งลงที่โต๊ะรับประทานอาหารส่วนตัวเธอก็เดินหายเข้าไปในห้องครัวและกลับออกมาพร้อมกับเค้กหนึ่งปอนด์ในมือ
ปรียาดาฉีกยิ้มกว้าง ก่อนจะวางเค้กลงตรงหน้าธิปติพัศ ธิปติพัศที่ได้เห็นเค้กที่หญิงสาวทำก็อดคิดในใจไม่ได้ว่า 'หน้าตาไม่เลว' "ปันทำหมดนี่คนเดียวเหรอ" เอ่ยถามคนตัวเล็กออกไปว่าเค้กที่วางอยู่ตรงหน้าและเค้กที่เธอได้แจกจายให้คนอื่นไปเธอทำมันทั้งหมดคนเดียวรึเปล่า "ใช่ค่ะ ปันทำคนเดียว ทำคนเดียวทุกวัน มีขนมเยอะมากที่ปันทำแต่น่าเสียดายที่พี่ภีมไม่ได้ชิม" ปรียาดาเอ่ยเสียงเศร้าแต่แค่ครู่เดียวเท่านั้นเธอก็กลับมายิ้มสดใส ตาเธอเป็นประกายทำหน้าลุ้นระทึกอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นว่าธิปติพัศตักเค้กเธอเข้าปากไปแล้ว "เป็นยังไงบ้างคะ" เธอลุ้นจะแย่ ธิปติพัศไม่ยอมให้คำตอบเธอสักที ยังคงตักเค้กเข้าปากไม่หยุดเช่นเดียวกับสายตาที่มองหน้าเธอไม่ละไปไหน "รสชาติมันเป็นยังไงบ้างคะ" ไม่รู้ว่าครั้งที่เท่าไรที่ปรียาดาถามย้ำแต่ธิปติพัศก็ยังคงไม่ให้คำตอบเธอสักที "พี่ภีม" จนเมื่อเธอโอดครวญ "ไม่เลว" เพียงแค่นี้เธอก็เผยรอยยิ้มกว้าง "อร่อยเลยแหละ แบบนี้ลูกค้าเต็มร้านแน่" "พี่ภีมก็พูดไป" "รวยแล้วอย่าลืมพี่ก็แล้วกัน" ธิปติพัศเย้าแหย่หญิงสาวอย่างไม่จริงจังมากนัก "พี่ชื่ออะไรนะคะ ปันจำไม่ได้แล้วอะค่ะ" ปรียาดาเย้าแหย่เขากลับก่อนจะโดนธิปติพัศยื่นมือมาบีบจมูกด้วยความมันเขี้ยว "เด็กแสบ" ปรียาดาหัวเราะร่วนอย่างถูกใจในคำปรามาสของธิปติพัศ เหมือนเราทั้งสองได้ย้อนกลับไปในวัยเด็กอีกครั้งในเวลาที่พวกเราหยอกเย้ากัน ธิปติพัศมักจะบีบจมูกเธอแบบนี้และบอกว่าเธอคือเด็กแสบ ธิปติพัศเหมือนกำลังโดนมนต์สะกดเขาจ้องหญิงสาวที่กำลังยิ้ม หัวเราะ อยู่ตรงหน้าไม่ละสายตา ปรียาดาเป็นผู้หญิงที่สวยมากธิปติพัศไม่ปฏิเสธ เพราะตัวเขาเองก็เคยตกหลุมรักเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้กับความสวยงามและความสดใสของเธอ ธิปติพัศไม่อยากให้ความสดใสของปรียาดาหายไปเลย แม้แต่วันที่เธอต้องเจ็บปวดเขาก็อยากให้เธอสดใสอยู่แบบนี้ ปรียาดาเหมาะกับรอยยิ้มมากกว่าน้ำตาเป็นไหน ๆ "พี่ภีมคะ" ธิปติพัศหลุดออกจากภวังค์เมื่อเสียงเรียกของปรียาดาดังทบกับโสตประสาท เขาหันมองหน้าเธอ "พี่ภีมเป็นอะไรรึเปล่าคะ ปันเรียกตั้งนานแล้วพี่ภีมไม่ได้ยินหรือไง" "พี่ไม่ได้เป็นอะไร พี่ขอโทษนะครับ" "ขอโทษทำไมคะ" ปรียาดาถามอย่างไม่เข้าใจ เธอไม่ได้โกรธเขาสักหน่อยเธอก็แค่เป็นห่วงที่จู่ ๆ เขาก็นิ่งไปเลยขนาดเธอเรียกเขาตั้งหลายหนเขาก็ยังไม่ได้ยิน "ช่างมันเถอะครับ" ธิปติพัศบอกปัดไป ก่อนจะคว้าตัวปรียาดาให้นั่งลงตักแกร่งของตัวเอง จับตัวเธอหันหน้าเข้าหาเขา ยกมือเกลี่ยปอยผมที่หล่นลงมาปรกหน้าเธอเบา ๆ "คะ" ปรียาดามึนงงในการกระทำของธิปติพัศและยิ่งไปกว่านั้นคือเธอรู้สึกเขินที่ต้องมานั่งบนตักของเขาในที่โล่งแจ้งแบบนี้ "สัญญากับพี่ได้ไหม" "สัญญาอะไรคะ" ปรียาดางงหนัก "อย่าร้องไห้อีก" ธิปติพัศเกลียดน้ำตาของปรียาดาที่สุด เขาไม่อยากเห็นเธอร้องไห้ "ปันร้องเพราะปันเสียใจ" "ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรอย่าร้องไห้อีก สัญญากับพี่สิ" ไม่ว่าวันข้างหน้าเธอจะเจอกับอะไร เจอเหตุการณ์แสนเจ็บปวดแค่ไหนธิปติพัศกำลังบอกให้เธออย่าร้องไห้ "ปันเหมาะกับรอยยิ้มมากกว่าน้ำตารู้ไหม" "........" ปรียาดาไม่ได้ตอบอะไร เธอนิ่งสังเกตุปฏิกิริยาของธิปติพัศเงียบ ๆ เธองงว่าธิปติพัศเป็นอะไรกันแน่ทำไมถึงได้พูดจาแปลก ๆ กับเธออยู่ร่ำไป "สัญญากับพี่ได้ไหม" "ค่ะ" ปรียาดาตอบรับแบบส่ง ๆ ไปเธอไม่ได้สนใจสัญญาบ้าบอของเขาด้วยซ้ำ แต่พอเธอสัญญาธิปติพัศก็ยิ้ม "คนเก่ง" เขาชมเธอพร้อมกับก้มลงหอมแก้มเธอฟอดใหญ่ ปรียาดาเก็บความสงสัยในตัวเขาไว้ในใจ ก่อนจะฉีกกว้างให้คนตรงหน้าทำราวกับว่าก่อนหน้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอมีเวลาอยู่กับธิปติพัศไม่นานมากนักเขาก็กลับขึ้นไปทำงาน ธิปติพัศมีงานมากมายให้ต้องรับผิดชอบด้วยความที่เขาเป็นลูกชายเพียงคนเดียวและครอบครัวของเขาก็มีธุรกิจเยอะมาก และทุกธุรกิจของครอบครัวธิปติพัศก็ดูแลเองเพียงคนเดียว เขาปกครองคนเป็นหมื่นได้อย่างน่ามหัศจรรย์ และเมื่อเร็ว ๆ นี้ครอบของธิติพัศกับปรียาดาก็เพิ่งลงทุนธุรกิจใหม่ด้วยกัน ธุรกิจที่จะสร้างกำไรมหาศาลให้แก่เราทั้งสองครอบครัว โดยที่ปรียาดาไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย ก็อก ก็อก ประตูห้องทำงานของธิปติพัศถูกเคาะในเวลาเที่ยงคืน ธิปติพัศผละหน้าออกจากกองเอกสารก่อนจะเอ่ยอนุญาตให้คนด้านนอกเปิดประตูเข้ามา แกร่ก "ปันเอากาแฟมาให้ค่ะ" ธิปติพัศไม่ได้ต่อว่าอะไรเขาพยักพเยิดหน้าให้เธอเข้ามาได้ ปรียาดาเลยเดินถือแก้วกาแฟว่าวางลงให้ธิปติพัศพลางกวาดสายตามองเอกสารบนโต๊ะที่ดูเยอะจนตาลาย "เอกสารเยอะมากเลยค่ะ" "ไตรมาสสุดท้ายของปีมันก็เยอะแบบนี้แหละ" "ให้ปันช่วยไหมคะ ปันช่วยได้จริง ๆ นะ" เห็นท่าทางเหนื่อยล้าของสามีเธอจึงอยากช่วยแบ่งเบาภาระของเขาบ้าง "ไม่เป็นไรครับ ถ้าปันว่างนวดไหล่ให้พี่หน่อยก็ดี" "ได้สิคะ" ปรียาดาบรรจงนวดไหล่ให้คนเป็นสามีอย่างขะมักเขม้น อยากจะบอกว่าฝีมือการนวดของปรียาดาไม่ธรรมดาเหมือนกับว่าเธอน่ะเป็นหมอนวดมืออาชีพดี ๆ นี่เอง "นวดเก่งนะเนี่ย" "ปันนวดให้คุณย่าบ่อย ๆ น่ะค่ะ" "ถึงว่า" "มันโอเคไหมคะ" "ฝีมือดีเลยแหละ" ระหว่างนวดให้ธิปติพัศ ปรียาดาก็ชวนเขาคุยไปเรื่อยเปื่อย ตามถึงความคืบหน้าร้านกาแฟของเธอบ้าง ถามถึงงานที่ธิปติพัศทำเธอแค่อยากหาเรื่องคุยกับเขา อยากจะแชร์เรื่องราวแต่ละวันให้กันฟัง ครืดดด แต่ทว่าบทสนทนาของเขาและเธอก็ต้องจบลงเมื่อจู่ ๆ โทรศัพท์ของธิปติพัศก็แผดเสียงร้องดังขึ้นมา ปรียาดาหันมองตามเสียงของโทรศัพท์เป็นจังหวะเดียวกันที่ธิปติพัศรีบหยิบโทรศัพท์หลบไม่ให้ปรียาดาเห็นชื่อของคนที่โทรเข้ามาด้วยความเร็วไว "พี่ขอตัวคุยโทรศัพท์แป๊บนะครับ" ชายหนุ่มลุกเดินออกไป โดยมีสายตาของปรียาดามองตามด้วยความรู้สึกหลากหลาย มีคำถามมากมายเกิดขึ้นในความคิดของเธอ คนที่โทรหาเขาในยามดึกคือใคร และไม่รู้ว่ามันเป็นความตาไวหรืออย่างไรกันเธอถึงได้มองเห็นชื่อของคนที่โทรเข้ามาชัดเจน 'รดา' ปรียาดาต้องรู้ให้ได้ว่าบุคคลนี้คือใครถึงได้กล้าโทรหาสามีคนอื่นดึก ๆ ดื่น ๆ แบบนี้
Latest chapter
คุณสามีไม่เคยรัก ส่งท้าย
ธิปติพัศถึงปรียาดา หลังจากที่ปรียาดามาส่งเขาที่บ้านวันนั้น ธิปติพัศก็ได้ปรับความเข้าใจกับครอบครัวและกลับมาใช้ชีวิตของตัวเองต่อไป กลับมาบริหารงานที่เขารัก ทุ่มเทเวลาทั้งหมดที่มีไปกับการทำงาน เขาทำงานหนักเพื่อไม่ให้จิตใจคิดฟุ้งซ่าน ธิปติพัศยังคงรู้สึกผิดกับสิ่งที่เคยทำไว้กับปรียาดาอยู่ทุกวัน ไม่เคยมีเลยสักวันที่เขาจะลืมเลือนสิ่งที่เขาทำกับเธอไว้ เมื่อย้อนกลับไปมองในสิ่งที่เขาทำมันช่างผิดมหันต์จนไม่น่าให้อภัยเลยด้วยซ้ำ แต่ปรียาดาก็คือปรียาดาจิตใจของเธออ่อนโยนยิ่งกว่าสิ่งใด ไม่เคยคิดโกรธหรือเกลียดใครเพราะเธอเป็นแบบนั้นธิปติพัศจึงยิ่งรู้สึกผิดที่ทำร้ายเธอ ถ้าย้อนเวลากลับไปตอนนั้นได้ธิปติพัศคงไม่ทำแบบนั้น และถ้าย้อนเวลากลับไปได้เขาก็จะไม่แต่งงานกับเธอ และถ้าย้อนเวลากลับไปได้เขาก็จะไม่บอกให้เธอรอ และถ้าย้อนเวลากลับไปได้อีกธิปติพัศก็อยากจะบอกกับปรียาดาว่าที่ผ่านมาเขาไม่เคยคิดเกินเลยกับเธอเกินกว่าพี่ชายและน้องสาวเลย ในตอนนั้นธิปติพัศกับปรียาดาสนิทกันมาก ครอบครัวทั้งสองฝ่ายไปมาหาสู่กันบ่อย ๆ อีกทั้งเขาและเธอยังเรียนอยู่ที่เดียวกัน ความสนิทระหว่างเขากับเธอในตอนนั้นมันเพิ่มทวีคูณขึ้นทุก
คุณสามีไม่เคยรัก Only you-ตอนพิเศษ9
วันนี้รัชชานนท์พาปรียาดามาลองชุดเจ้าสาวพร้อมกับถ่ายพรีเวดดิ้งแบบครอบครัว ทุกอย่างเกิดขึ้นแบบปุบปับมากเพราะจากวันขอแต่งงาน อีกวันชายหนุ่มก็พาเธอมาลองชุดแต่งงานเลย เนื่องจากงานแต่งของเขาและเธอจะถูกจัดขึ้นอีกในหนึ่งอาทิตย์ข้างหน้า ปรียาดาไม่รู้เลยว่ารัชชานนท์เตรียมการเรื่องนี้มานานแค่ไหนแล้วเพราะทุกอย่างมันดูพร้อมไปหมดจนเธอแปลกใจ ไหนจะฤกษ์แต่งงานที่ไม่รู้รัชชานนท์แอบไปดูมาตอนไหน ไหนจะสถานที่จัดงานบลา ๆ รัชชานนท์จัดการเอาไว้อย่างเสร็จสรรพหมดแล้ว เหมือนเรื่องนี้มีแค่ปรียาดาเท่านั้นที่ไม่รู้อะไรเลย ก่อนถึงวันงานปรียาดากับรัชชานนท์ก็ต้องแยกกันอยู่ตามความเชื่อของผู้หลักผู้ใหญ่ รัชชานนท์ไปนอนที่บ้านของเขา ส่วนปรียาดาก็อยู่ที่บ้านปัจจุบันกับลูกน้อย จวบจนถึงวันแต่งงานปรียาดาตื่นตั้งแต่ตีสามเพื่อลุกขึ้นมาอาบน้ำและรอช่างแต่งหน้ามาเนรมิตตัวเธอให้เป็นเจ้าสาวที่สวยสะพรั่งที่สุดในวันนี้ ถึงจะเป็นการแต่งงานครั้งที่สองแล้ว แต่ทว่าความรู้สึกครั้งนี้มันกลับแตกต่างไปจากตอนนั้นอย่างสิ้นเชิง…. ปรียาดามองภาพตัวเองที่สะท้อนอยู่ในกระจกก่อนจะฉีกยิ้มออกมาเบา ๆ วันนี้เธอในชุดเจ้าสาวสวยมาก และลู
คุณสามีไม่เคยรัก Only you -ตอนพิเศษ8
หนึ่งปีต่อมา… ผ่านมาหนึ่งปีแล้วกับชีวิตแม่ลูกอ่อน พิมาลาในวัยหนึ่งขวบกำลังหัดพูดหัดจาและค่อนข้างจะซนมากเลยทีเดียว เธอเป็นเด็กสดใสยิ้มเก่ง หัวเราะง่ายเป็นที่รักของทุกคน พิมาดาเป็นเด็กที่ชอบเที่ยวมากในทุก ๆ วันหยุดรัชชานนท์เลยมักจะพาแม่ลูกไปเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ ในหนึ่งปีที่ผ่านมาชีวิตของปรียาดาเป็นไปอย่างเรียบง่าย เช่นเดียวกันกับชีวิตคู่ของเธอที่ไม่ดูหวือหวามากกว่าตอนเป็นแฟนกันสักนิด รัชชานนท์ก็ยังคงเป็นรัชชานนท์เคยดูแลเธอยังไงก็ยังดูแลเธออยู่อย่างนั้น จากวันแรกที่เริ่มรู้จักกันจรดจนถึงวันนี้เขาก็ยังคงเสมอต้นเสมอปลายไม่เคยเปลี่ยน วันนี้ที่บ้านค่อนข้างจะวุ่นวาย เต็มไปด้วยเสียงเจี๊ยวจ๊าวของปู่ย่า ตายาย ลุงป้า น้า อา ที่พากันมาช่วยกันจัดงานฉลองวันเกิดปีแรกให้กับหนูน้อยพิมาลา บรรยากาศในงานถูกประดับประดาไปด้วยลูกโป่งหลากหลายสีอย่างสวยมาก มีเค้กก้อนโตวางอยู่ตรงกลาง รอบ ๆ ด้านรายล้อมไปด้วยผู้คนมากมาย รัชชานนท์ยืนอุ้มลูกอยู่ตรงกลาง ข้าง ๆ เขาเป็นภรรยาสาวสวยอย่างปรียาดา เพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ถูกขับกล่อมไปอย่างเชื่องช้า ก่อนที่สามคนพ่อลูกจะก้มลงเป่าเทียนวันเกิดพร้อมกัน จากนั้นรัชชานนท
คุณสามีไม่เคยรัก Only you-ตอนพิเศษ7
กลางดึกคืนหนึ่งแสนวุ่นวายเมื่อปรียาดาเจ็บท้องคลอดกะทันหัน บ้านทั้งบ้านวุ่นวายกันไปหมดเนื่องจากพากันตื่นเต้นจนทำอะไรไม่พูด กว่าจะพาปรียาดาส่งโรงพยาบาลได้ก็ใช้เวลาไปไม่น้อยเลยทีเดียว รัชชานนท์ที่เห็นสีหน้าเจ็บปวดของภรรยาเขาก็รู้สึกสงสารปรียาดาจับใจ เสียงร้องไห้ด้วยเจ็บปวดของเธอมันบาดลึกลงไปถึงขั้วหัวใจของเขา ความรู้สึกอยากเจ็บปวดแทนภรรยาเกิดขึ้นกับผู้ชายที่ชื่อว่ารัชชานนท์อีกครั้ง ในขณะที่รอหมอพาปรียาดาเข้าห้องคลอดรัชชานนท์คอยจับมือหญิงสาวไม่ห่าง ยอมให้หญิงสาวใช้เล็บจิกมือเขาเพื่อระบายความเจ็บโดยที่เขาไม่คิดทักท้วงสิ่งใดออกมา “อดทนหน่อยนะครับ” บอกกับภรรยาพร้อมจรดริมฝีปากจุมพิตหน้าผากมนซ้ำ ๆ อย่างต้องการปลอบประโลมเธอ “อื้อ เจ็บอะเขื่อน ฮือออ” ปรียาดาบีบมือรัชชานนท์แน่นพลางร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด มันเจ็บมาก เจ็บเหมือนร่างกายของเธอจะแตกออกจากกันเป็นเสี่ยง ๆ เจ็บเหมือนจะตายเสียให้ได้ เธอไม่คาดคิดเลยว่าการเจ็บท้องคลอดมันจะทรมานมากขนาดนี้วันนี้เธอรู้ซึ้งแล้ว รู้ซึ้งทุกอย่างแล้วจริง ๆ ปรียาดาหลั่งน้ำตาออกมาไม่หยุด ในขณะที่รัชชานนท์ก็คอยยืนข้าง ๆ ไม่ไปไหน รอบ ๆ ห้องแห่งนี้เต็มไป
คุณสามีไม่เคยรัก Only you-ตอนพิเศษ6
อยู่โรงพยาบาลต่อสองสามวันคุณหมอก็ให้กลับบ้านได้พร้อมให้ยามาบำรุงมาทานอีกเยอะแยะมากมายรวมถึงยาแก้แพ้ท้องที่หญิงสาวเป็นอยู่ หลังจากออกจากโรงพยาบาลพ่อกับแม่ปรียาดาที่รู้ว่าลูกสาวตั้งครรภ์และแพ้ท้องหนักก็ให้เธอกลับไปอยู่ที่บ้านเพื่อที่จะได้มีคนคอยดูแลระหว่างรอรัชชานนท์จัดการปัญหาเรื่องงานทางนี้ให้เสร็จ ครอบครัวทั้งสองฝ่ายต่างรับรู้แล้วว่าปรียาดาตั้งครรภ์ มันเป็นเรื่องที่น่ายินดีและทุกคนก็ดีใจกันมาก อย่างที่บอกว่าทั้งสองฝ่ายอยากให้รัชชานนท์กับปรียาดาแต่งงานและมีลูกด้วยกันมาตั้งนานมากแล้ว ถึงตอนนี้ปรียาดาจะท้องก่อนแต่งมันก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร นอกจากปู่ย่า ตายาย ที่ดีใจ ปรียาดากับรัชชานนท์เองก็ดีใจมากเหมือนกัน ความกลัวที่ปรียาดาเคยมีมลายหายไปจนหมดสิ้นเมื่อรับรู้ว่าทุกคนดีใจมากแค่ไหนที่รู้ว่าจะมีสมาชิกใหม่เพิ่มเข้ามาในครอบครัว ระหว่างรอรัชชานนท์เคลียร์งานที่กรุงเทพ ปรียาดาก็ย้ายกลับมาอยู่บ้านตามคำสั่งของพ่อกับแม่ เธอยังคงแพ้ท้องหนักนอนซมอยู่แต่บนที่นอน ทานอะไรเข้าไปนิดหน่อยก็อาเจียนออกมาจนหมด น้ำหนักของปรียาดาลดลงไปหลายกิโลเลยทีเดียว จากร่างกายที่เคยดูอวบอิ่มมีน้ำมีนวลก็กลับผอมลงถนัดตา
คุณสามีไม่เคยรัก Only you-ตอนพิเศษ5
ในกลางดึกของคืนหนึ่ง หญิงสาวที่กำลังนอนหลับซุกอกกว้างของคนเป็นแฟนก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางคันพลางตะเกียกตะกายพาตัวเองวิ่งเข้าห้องน้ำด้วยความเร็วพลันเมื่อจู่ ๆ ก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมากะทันหันจนต้องอาเจียนออกมา “อ้วก” ปรียาดากอดชักโครกอ้วกออกมาอย่างหมดสภาพเธอรู้สึกมวลท้องไปหมด รู้สึกหมดแรงไปเสียดื้อ ๆ และเสียงโครกครากที่ดังมาจากในห้องน้ำทำให้คนที่กำลังนอนหลับอยู่อย่างรัชชานนท์สะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ เขากวาดสายตาของหาร่างแบบบางอย่างเหลอหลาก่อนจะขมวดคิ้วเป็นปมเมื่อได้ยินเสียงดังมาจากห้องน้ำ รัชชานนท์ไม่ปล่อยให้ตัวเองต้องสงสัยนานเขารีบพาตัวเองมาหาปรียาดายังห้องน้ำผลักประตูเข้าไปด้วยความร้อนใจ ก่อนจะผงะเล็กน้อยที่เห็นร่างคนตัวเล็กกำลังชะโงกหน้าอ้วกอยู่ ชายหนุ่มรีบเดินเข้าไปใช้มือลูบแผ่นหลังให้ “ไหวไหม” เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงติดห่วงใย คิ้วของเขาทั้งสองข้างขมวดเข้ากันเป็นปม ตอนตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจอปรียาดานอนอยู่ข้าง ๆ เขาแทบบ้า ยิ่งมาเห็นเธอในสภาพแบบนี้รัชชานนท์ก็ยิ่งใจไม่ดี “ฮืออ” ปรียาดาส่ายหน้าพัลวันตอบรัชชานนท์ก่อนจะสะอื้นไห้ออกมาอย่างหนัก เธอทรมานมาก ๆ เนื่องจากอาเจียนมาเป็นเว
You may also like
ยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์57.0K viewsคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย664.7K viewsพราวกลิ่นบุปผาตัณหารัก
พะเนินเทินทึก76.7K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด308.8K viewsกรงร้ายจำนนรัก
ธัญปัณณ์521 viewsสืบรักมาเฟียสาว
พริมริน159 viewsคู่หมั้นที่เขาไม่คิดจะรัก
Duangkwan29 viewsโซ่รักมัดใจยัยน้ำชา
มุ้ยดอกจิก1.9K views
