เกิดใหม่ชาตินี้ มีสามีเป็นตัวร้าย

เกิดใหม่ชาตินี้ มีสามีเป็นตัวร้าย

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-22
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
25Bab
2.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

"ชีวิตบัดซบของข้าในเมื่อเจ้าเป็นผู้สร้างทั้งหมดเช่นนั้นก็ไปใช้ชีวิตเองเสียเถิดหลินอันอันข้าขอให้เจ้าทุกทรมารเช่นข้าและไม่ตายดี"เพราะความแค้นของหย่งเล่อทำให้นางต้องเข้ามาอยู่ในนิยายและมีตัวร้ายเป็นสามี

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

The morning Vince was supposed to leave for his hometown, Amara couldn't stop smiling.

She had been looking forward to it for days. After everything they had been dealing with, she was genuinely happy that he was finally going to see his parents. She thought it was important for him to spend time with his family, and she had no idea that the people he was so excited to visit already knew something she didn't.

Amara was working at one of Vince's family's franchise businesses, moving between tasks while her colleagues watched her with amused expressions.

"You look too happy today," one of them teased.

Amara laughed. "Why wouldn't I be happy? Vince is finally going home to see his parents."

Another colleague shook her head dramatically. "So we're finally getting rid of you for a few days."

"Please," Amara said, laughing. "You people are going to miss me."

"We'll miss you?" her colleague asked. "We're celebrating!"

Everyone laughed.

Amara rolled her eyes, but she couldn't stop smiling.

"At least I'll get some peace," another colleague added. "No husband calling every five minutes."

"You're just jealous because you don't have someone waiting for you," Amara shot back.

They laughed again.

But then one of them looked at her differently.

"You're really not worried about him going back home?"

Amara frowned.

"Why would I be?"

Her colleague shrugged. "I don't know. You're married to someone from another country. He goes home and leaves you here. I'd be worried."

Amara shook her head.

"That's my husband. I trust him."

The words came easily.

I trust him.

She didn't know how painful those words would become.

Another colleague laughed softly. "You're too trusting, Amara."

"Or maybe you're all just dramatic," she replied.

They continued teasing her, but Amara didn't notice the looks they exchanged when she turned away.

Everyone seemed to know something.

Everyone except her.

Vince's family knew why he was going home.

His relatives knew.

People who worked around the family knew.

Even the cousin who would eventually try to warn Amara knew.

But no one had told her.

Because they didn't like her.

To them, she was the woman who had somehow entered their family, married their son, and now worked inside their family business. They tolerated her presence because they had to, but behind closed doors, they had already decided she didn't belong.

Amara knew some people in Vince's family weren't fond of her, but she never imagined they were capable of keeping something this important from her.

She was too busy being happy.

That afternoon, when Vince came to say goodbye, Amara walked over to him with a smile.

"You're finally going home," she said.

He smiled back.

"Yeah."

"I'm happy for you."

Vince kissed her forehead.

"I won't be gone long."

"Call me when you get there."

"I will."

Amara wrapped her arms around him.

"Enjoy yourself. Spend time with your parents."

He held her for a moment before pulling away.

"Okay."

She watched him leave that day believing she was sending her husband home to visit his family.

She had no idea she was watching a man walk toward another wedding.

And while Amara went back to work, smiling and answering her colleagues' jokes about how lonely she was going to be without him, Vince's family was preparing for something they had deliberately kept from her.

Something that would change her life forever.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Musikapan Chittima
Musikapan Chittima
สนุกค่ะ ไม่คิดว่าจะน้ำตาซึมได้ เนื้อเรื่องกระชับ คอยเอาใจช่วยพระ นาง แฮปปี้เอ็นดิ้ง
2026-10-04 13:33:49
0
0
25 Bab
บทที่ 1
หลินอันอันนักเขียนนิยายสาวดาวรุ่งเป็นที่รู้จักของทุกคน และอีกไม่นานนิยายของเธอจะถูกนำทำเป็นซีรีส์ ทุกอย่างกำลังเป็นไปตามที่เธอต้องการอย่างพอใจ จนกระทั่ง.....ตู๊ม!!!!เธอประสบอุบัติเหตุ.....หลินอันอันมองร่างของตัวเองที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงน้ำตาคลอ ภาพที่เธอขับรถประสบอุบัติเหตุยังคงลอยเข้ามาในหัว แม้แต่หมอยังบอกว่าเธอมีโอกาสฟื้นขึ้นมาเพียงยี่สิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น หลินอันอันมองห้องผู้ป่วยที่ตอนนี้ว่างเปล่ามีเพียงเธอที่นอนอยู่บนเตียงเท่านั้น"คู่หมั้นนายเป็นขนาดนี้ยังไม่คิดจะมาเลยสินะ"หลินอันอันพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตัดพ้อเมื่อนึกถึงคู่หมั้นของเธอ ทั้งที่รู้ว่าหมอนั่นมันเฮงซวยแต่เธอก็เลือกจะรั้งเขาไว้ เพราะนอกจากหมอนั่นก็ไม่มีใครที่เป็นครอบครัวของเธออีกแล้ว.."ท่านผู้สร้าง"เสียงหนึ่งดังขึ้นทำลายความเงียบ หลินอันอันหันไปทางต้นเสียงทันที แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่าคนตรงหน้าสวมชุดจีนโบราณใบหน้าสวยมองมาที่เธอไม่วางตา"เธอเป็นใคร""ข้าคือหย่งเล่อ ตัวละครในนิยายที่ท่านสร้างขึ้นมาและเขียนบทให้ข้าเป็นสตรีโง่งม มารดาที่มีบุตรสาวเป็นนางร้าย สตรีที่ทรยศสามี คบชู้และวางแผนสังหารสามี จนสุดท้ายข้าถ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
บทที่ 2
จวนตระกูลเฉินห้องนอนฮูหยินใหญ่เฉิน"ขอองค์หญิงอย่าได้ลืมสิ่งที่องค์รัชทายาทรับสั่ง""......""หากไม่ได้ยาถอนพิษท่านจะมีชีวิตอยู่ได้เพียงสามปี จงอย่าลืมว่าต้องทำสิ่งใดเพื่อแลกชีวิตของท่าน""ท่านออกไปเถอะ""นี่ท่าน!!!""สามีของข้าจะเข้าห้องมาแล้ว หรือแม่นมต้องการสั่งสอนเรื่องท่าทางบนเตียงของข้าด้วยเล่า"เฉินหย่งเล่อพูดออกมาเสียงเรียบทำให้แม่นมเดินออกจากห้องไปด้วยความไม่พอใจ เฉินหย่งเล่อที่ได้ยินเสียงปิดประตูก็ถอนหายใจออกมา ที่จริงนางโกหกเฉินเทียนอี้ไม่ได้กำลังมาเพราะนางรู้ดีว่าเฉินเทียนอี้จะไม่มีทางย่างกายเข้ามาที่นี่ ตามนิยายเฉินเทียนอี้ไม่ร่วมเตียงกับเฉินหย่งเล่อแม้แต่ครั้งเดียว แต่ที่เฉินหย่งเล่อท้องและให้กำเนิดนางร้ายได้เป็นเพราะนางจงใจวางยาปลุกกำหนัดหวังว่าหากเฉินเทียนอี้ร่วมเตียงกับนางแล้วจะเกิดความหลงใหลและอาจช่วยนางหายาถอนพิษได้ ซึ่งผลของมันตรงกันข้ามเฉินเทียนอี้กลับย้ายนางออกไปอยู่หลังจวน"ข้าในตอนนี้ควรทำเช่นไรดี"เฉินหย่งเล่อเอนหลังลงนอบราบกับที่นอนมองเพดานด้านบนราวกับคนไร้จุดหมาย นางไม่รู้ว่าในตอนนี้ควรจะทำเช่นไรดีเพราะไม่ว่าเลือกทางไหนนางก็ตายอยู่ดี เหมือนกับตอนนี้นางแค่เล
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
บทที่ 3
เฉินหย่งเล่อมองไปที่อาหารบนโต๊ะ ก่อนจะปรายตามองไปที่เฉินเทียนอี้ที่นั่งตรงข้ามนาง หากไม่ใช่เพราะตั้งใจจะมาพูดเรื่องหย่าข้าไม่มีทางมาร่วมโต๊ะกับเจ้าแน่ ๆเฉินเทียนอี้ในตอนนี้มีสีหน้าเรียบเฉยคีบอาหารกินไม่แสดงสีหน้าใดใด เฉินหย่งเล่อที่เห็นเช่นนั้นก็รู้สึกหมั่นไส้ พลางคิดในใจว่าเขาคงทำเป็นอยู่หน้าเดียวแล้วถ้าหากโดนแย่งอาหารเล่าเขาจะยังหน้าตายอยู่หรือไม่เฉินเทียนอี้ในตอนนี้รู้สึกแปลกใจเพราะปกติเฉินหย่งเล่อจะเอาแต่คีบอาหารให้เขาอย่างเอาใจ แต่หลังจากที่กลับมาจากวังหลวงนางดูเปลี่ยนไปทั้งท่าทีและการกระทำวันนี้นางไม่แม้แต่จะแอบตามเขาหรือคีบอาหารให้เขาแม้แต่ชิ้นเดียวแถมนางยังแย่งทุกอย่างที่เขากำลังจะคีบ อย่างไร้มารยาทแม้ปกติถึงนิสัยเดิมของนางจะไร้มารยาทจนน่ารำคาญแต่ต่อหน้าเขานางมักจะรักษาท่าทีอ่อนหวานไม่ใช่หรือ ได้ยินข่าวจากในวังหลวงว่านางตกน้ำจนสลบไปหลายเดือน เป็นไปได้หรือคนตกน้ำแล้วจะนิสัยเปลี่ยนไปเช่นนี้เหอะหรือแท้จริงนางแสร้งทำต่อหน้าข้าไม่ไหวแล้ว"ตกน้ำครั้งเดียวลืมมารยาทไปหมดแล้วหรือไง""เจ้าค่ะ"เฉินหย่งเล่อพูดออกมาเสียงเรียบ นางมองปลายตะเกียบของเฉินเทียนอี้ว่าครั้งนี้จะคีบอะไร ทันทีท
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
บทที่ 4
เป็นเวลาถึงสี่วันที่พึมพำฉินหย่งเล่อนอนป่วยไม่ได้สติ แต่แม้ฮูหยินของจวนจะป่วยหนักขนาดนี้แต่ก็ไร้เงาของเฉินเทียนอี้ผู้ได้ชื่อว่าเป็นสามี บ่าวในจวนที่เห็นว่านายท่านของคนไม่ได้มีท่าทีสนใจฮูหยิน พวกเขาจึงทำตัวเกียจคร้านแวะมาดูแลเฉินหย่งเล่อเพียงช่วงเช้าและช่วงเย็นเท่านั้น"อืมมมม"เฉินหย่งเล่อครางออกมาในลำคอก่อนจะลืมตานางยันกายให้ลุกขึ้นนั่งพลางมองไปรอบรอบ พบเพียงห้องที่ว่างเปล่าไม่มีแม้แต่กลิ่นกำยานรักษาหรือบ่าวรับใช้ที่คอยดูแล ริมฝีบากบางเม้มเข้าหากันแน่นพลางนึกถึงช่วงเวลาก่อนที่นางจะหมดสติไป สายตาที่มองนางราวกับต้องการสังหารของเฉินเทียนอี้ทำเอารางบางรู้สึกเสียวสันหลัง หากไม่ใช่เพราะคนสนิทของเขาห้ามไว้คืนนั้นนางอาจได้ตายด้วยน้ำมือของตัวร้ายจริงจริง"แล้วอย่าได้สำคัญตัวผิดคิดว่าเจ้าได้เป็นฮูหยินจวนเฉิน เพราะเจ้าในตอนนี้เป็นเพียงเบี้ยบนกระดานที่ยังมีประโยชน์ต่อข้าอยู่เท่านั้น"เบี้ยบนกระดาน? เขาพูดราวกับต้องการใช้ประโยชน์จากข้า?คำพูดของเฉินเทียนอี้ที่พูดกับนางในวันแรกที่เจอได้ดังก้องอยู่ในหัวของนาง เฉินหย่งเล่อขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความสงสัยคงเป็นเพราะช่วงเวลาที่นางอยู่ในตอนนี้เป็นเพียงฉ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
บทที่ 5
เฉินหย่งเล่อในตอนนี้กำลังปีนต้นไม้ สี่วันที่นางเดินสำรวจหาช่องทางหลบหนีนางไม่พบทางหมารอดอย่างที่ตั้งใจ แต่โชคดีที่เทพเซียนยังไม่ทอดทิ้งนางเพราะนางได้พบต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ติดกำแพงจวนแทน เฉินหย่งเล่อจึงตัดสินใจรวบรวมของมีค่าของนางใส่ห่อผ้าใช้จังหวะที่บ่าวในจวนไม่ได้สนใจนางปีนต้นไม้ข้ามกำแพงออกไปพรึบ!! ตุบ!!เมื่อร่างบางไม่เห็นผู้คนเดินผ่านไปมาก็เรียกความกล้ากระโดดลงมาจากกำแพงสูง ทันทีที่ร่างของนางล้มกระแทกกับพื้นความรู้สึกเจ็บก็ตามมาทันที เฉินหย่งเล่อเม้มปากแน่นพยายามไม่ส่งเสียงร้องแม้จะเจ็บมาเพียงใดเพราะเกรงว่าจะทำให้คนในจวนสงสัยเฉินหย่งเล่อหยิบห่อผ้าที่อยู่ข้างกายขึ้นก่อนจะใช้มือบางยันกำแพงประคองร่างของนางให้ลุกขึ้นยืน นางมองทางเบื้องหน้าด้วยหัวใจสั่นรัวนี่หรือไม่ที่เรียกว่าอิสรภาพ เพราะตั้งแต่นางมาอยู่ในร่างนี้ก็โดนกักขังอยู่ในวังอีกทั้งพอกลับจวนเฉินนางก็ทะเลาะกับเฉินเทียนอี้จนล้มป่วย เอาเถอะชีวิตสามปีนี้ของข้า ด้วยเงินและของมีค่าที่ข้ามีตอนนี้คงอยู่ได้อย่างสบายเฉินหย่งเล่อคิดในใจก่อนจะพยุงร่างกายที่บอบช้ำจากการตกจากที่สูงเมื่อครู่เดินออกไป จุดหมายของนางคือที่เช่ารถม้านางจำเป็นต้อง
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
บทที่ 6
เฉินเทียนอี้ในตอนนี้กำลังกอดอกยืนมองภรรยาของเขาเดินเข้าไปในห้อง รอยยิ้มชวนขนลุกปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาทันที"นายท่าน"หยวนอิงลูกน้องคนสนิทของเฉินเทียนอี้เดินเข้ามาเขามองฮูหยินที่กำลังแอบย่องเข้าไปในห้องนอนของนาง"นางไปพบผู้ใดมา"เฉินเทียนอี้เอ่ยถามออกไปเสียงเย็น หยวนอิงที่ได้รับมอบหมายให้คอยจับตาดูเฉินหย่งเล่อมีสีหน้าลำบากใจเมื่อเห็นสายตากดดันของผู้เป็นนายก็พูดออกไปทันที"ฮูหยินไปพบแม่นมขององค์รัชทายาทขอรับ แต่เพราะข้าอยู่ไกลจึงไม่ได้ยินบทสนทนาขอรับ""นางไม่ฟังคำเตือนของข้าเลยสินะ นางต้องรักองค์รัชทายาทมากเพียงใดถึงได้ย่อมละทิ้งชีวิตเช่นนี้ ช่างเป็นสตรีที่โง่งม"เฉินเทียนอี้พูดออกมาเสียงเย็น ในหัวของเขาคิดและวางแผนต่าง ๆ เดิมทีเขาแต่งกับหย่งเล่อเพราะสมรสพระราชทาน คงเป็นเพราะข้าที่มีอำนาจและเงินทองมากเกินไปจึงส่งนางมาไว้ข้างกายหวังจะควบคุมข้า ตลอดหลายปีนางเอาแต่ทำตัววุ่นวายและยังสมคบคิดกับองค์รัชทายาททำลายเขาจึงทำให้เฉินเทียนอี้รู้สึกรังเกียจนาง อีกทั้งหลังจากนางกลับมาจากวังหลวงข่าวลือของนางที่เป็นสตรีขององค์รัชทายาทยิ่งทำให้เขาฝืนที่จะร่วมเตียงกับนางไม่ลง แม้ที่ผ่านมาเขาจะพลาดร่วมรักก
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
บทที่ 7
เฉินหย่งเล่อที่นั่งอยู่บนรถม้าในตอนนี้รู้สึกอยากจะอาเจียนและเวียนศีรษะเป็นอย่างมาก นางคิดเพียงว่าที่เกิดอาการเช่นนี้อาจจะเป็นเพราะบนรถม้าที่นางนั่งอยู่ตอนนี้โครงเคลงไปมา สาวใช้ที่เห็นสีหน้าของนางไม่ดีนักก็เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง"ฮูหยิน""ข้าไม่เป็นอะไร"แม้จะพูดแบบนั้นแต่สีหน้าของเฉินหย่งเล่อกลับต่างจากคำพูดของนาง ตอนนี้นางกำลังเดินทางโดยไม่รู้จุดหมายเพราะเมื่อสองชั่วยามที่แล้วนางยังนอนอยู่ในห้องบนเตียงที่นุ่มสบาย แต่สามีตัวร้ายของนางจู่ ๆ ก็บุกเข้ามาในห้องพร้อมกับสาวใช้พลางเอ่ยกับนางด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างว่าให้เตรียมตัวต้องเดินทางคืนนี้ เฉินหย่งเล่อซบหน้าลงกับพรมขนสัตว์ข้างตัว นางในตอนนี้มึนหัวจนแทบไม่อยากรับรู้อะไรแล้วทำได้เพียงหลับตาลงบอกตัวเองว่าอีกไม่นานความลำบากที่พบเจอจะผ่านพ้นไป แค่นางหลับไปก็จะได้ไม่ต้องทนกับความลำบากนี้แล้ว"เจ้าไปแจ้งแก่ท่านแม่ทัพขอพักก่อนได้หรือไม่ ฮูหยินในตอนนี้ไม่ไหวแล้ว"สาวใช้เปิดผ้าม่านหน้าต่างบอกแก่ทหารที่เดินอยู่ข้าง ๆ ไม่นานรถม้าก็หยุดลงเฉินเทียนอี้เดินขึ้นมาบนรถม้าด้วยสีหน้าไม่พอใจเขาปรายตามองเฉินหย่งเล่อที่หน้าซีดเผือด"จะต่อว่าอะไรข้าก็พูดมา
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
บทที่ 8
"หากข้ายอมถูกจับไป ไม่แน่ว่าอาจจะสบายกว่านี้"เฉินหย่งเล่อบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะปรายตาไปมองเฉินเทียนอี้ที่นั่งอยู่ตรงข้าม ใช่นางและเขารอดมาได้แต่สภาพนั้นแทบดูไม่ได้ เสื้อผ้าของพวกเราเปียกหมด ยังดีที่เจอถ้ำและเฉินเทียนอี้ก็ก่อกองไฟได้ไม่เช่นนั้นคงหนาวตาย"ท่านว่าจะมีคนมาช่วยเราหรือไม่""........""อย่างน้อยหยวนอิงที่ได้ข่าวของพวกเราก็คงต้องมาออกมาตามหาพวกเราใช่ไหม"".........""เฉินเทียนอี้เจ้าจะเงียบอีกนานไหม!!!"ตุบ!!!ร่างของเฉินเทียนอี้ตอนนี้ทรุดตัวลงไปนอนกับพื้น เฉินหย่งเล่อที่เห็นเช่นนั้นก็เบิกตากว้างรีบวิ่งเข้าไปประคองเขาขึ้นทันที เขาปรือตามองนางก่อนจะพยายามผลักเฉินหย่งเล่อออกห่างจากตัว เฉินหย่งเล่อที่เห็นเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ"เจ้ากับข้าสงบศึกชั่วคราวก่อนเถอะ แม้จะเกลียดข้ามากมายแต่ที่นี่ตอนนี้ข้าเป็นคนเดียวที่อยากให้เจ้ามีชีวิตอยู่"เฉินเทียนอี้ที่ได้ฟังแม้อยากจะเถียงออกไปแต่ก็แทบไม่มีแรง เขารู้สาเหตุดีว่าที่เป็นเช่นนี้เพราะอะไรธนูนั่นมีพิษสินะ...ข้าต้องมาตายในอ้อมกอดของสตรีที่ข้าเกลียดหรือ ช่างน่าขำเสียจริง..."เลือด!! ให้ตายสิข้าลืมไปได้ยังไงว่าเจ้าบาดเจ็บ ไหน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
บทที่ 9
"หย่งเล่อ เจ้าลองชิมเนื้อกวางนี่ดูสิ"เฉินหย่งเล่อมองอาหารที่อยู่ตรงหน้านางก่อนจะยกยิ้มออกมา นางและเฉินเทียนอี้ต้องอาศัยอยู่ที่บ้านของอันฉีระหว่างรอหยวนอิงมารับซึ่งได้ส่งข่าวผ่านนกสื่อสารไปแล้วว่าพวกเขาอยู่ที่นี่"กวางตัวนี้ข้าล่ามาเองกับมือ""เนื้ออร่อยมาก ข้าพึ่งเคยกินเป็นครั้งแรกเลย"เฉินเทียนอี้มองสตรีตรงหน้าที่พูดคุยกับอันฉีด้วยท่าทางสนิทสนม เขากลอกตามองบนเมื่อเห็นนางเอาแต่ชมผู้อื่นก็แค่เนื้อกวางจวนเฉินไม่ได้ยากจนถึงขนาดหาให้เจ้ากินไม่ได้ เหตุใดต้องทำหน้าดีใจถึงเพียงนั้น"หย่งเล่อรู้หรือไม่ เนื้อกวางหากกินคู่กับสุราจะยิ่งรสชาติดี"อันฉีส่งจอกสุราให้เฉินหย่งเล่อด้วยรอยยิ้ม นางรับมาดื่มด้วยรอยยิ้มชาติที่แล้วเพราะต้องทำงานเขียนนิยายอย่างหนักไม่มีแม้แต่เวลาจะพักการที่จะออกไปดื่มเลยไม่ต้องพูดถึง ครั้งนี้มีโอกาสข้าก็ควรจะต้องดื่มดำเสียหน่อย"ดื่มไม่ได้ นางพึ่งฟื้นตัว"เฉินเทียนอี้พูดออกมาเสียงเรียบ พลางปรายตาเฉินหย่งเล่อที่กำลังจะดื่มสุรา"หย่งเล่อเจ้าช่างน่าอิจฉาที่มีสามีห่วงใยเจ้าเช่นนี้"เฉินหย่งเล่อที่ได้ฟังก็แสร้งยิ้มออกมา นางหันไปมองเฉินเทียนอี้ที่มองมาที่นางไม่วางตาเหอะห่วงใยหรื
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
บทที่ 10
หลายวันต่อมาหยวนอิงพร้อมทหารเดินทางมาถึงหมู่บ้านเพื่อรับเฉินเทียนอี้และเฉินหย่งเล่อ อันฉีพอรู้ว่าคนที่เขาช่วยชีวิตไว้เป็นใครก็มีสีหน้าตกใจเขาเอาแต่กล่าวขอโทษเฉินหย่งเล่อที่ให้นางดื่มสุราจนเมา "ฮูหยินแม่ทัพ ข้าขอโทษจริง ๆ""อันฉีขอโทษอะไรกัน สุราของเจ้าข้าชอบยิ่งนัก ""ข้าให้ทหารนำขึ้นรถไปให้ท่านแล้ว หากไม่พอก็แวะมาหาข้าได้เสมอ""ขอบคุณพี่ใหญ่"เฉินหย่งเล่อพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม ด้านเฉินเทียนอี้เองมองการกระทำของคนทั้งสองไม่วางตา"เดินทางได้แล้ว"เฉินเทียนอี้พูดออกมาเสียงดังก่อนจะเดินตรงไปหาสตรีที่ยืนหัวเราะกับบุรุษอยู่โดยไม่สนใจเขาสักนิด เฉินหย่งเล่อที่ได้ยินคำสั่งว่าต้องเดินทางก็บอกลาอันฉีอีกครั้งนางเดินตรงไปที่รถม้าก่อนจะถอนหายใจออกมา ให้ตายสิความทรมานมันกำลังจะกลับมาสินะครั้งนี้ก็คงต้องเก็บอาการไว้ถ้าทำการเดินทางล่าช้ามีหวังเฉินเทียนอี้ก็คง...."คิดจะเป็นตัวถ่วงอีกหรือไง"ให้ตายสิพูดถึงหมาหมาก็มา เฉินหย่งเล่อแสร้งหันกลับไปยิ้มให้เฉินเทียนอี้ราวกับเป็นการหยอกล้อของคู่รักที่หวานชื่น ตอนนี้ชาวบ้านและเหล่าทหารกำลังมองมาที่คนทั้งสองไม่วางตา"เทียนอี้ครั้งนะ..."พรึบ!!ยังไม่ทันที่เฉินหย่งเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-22
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status