LOGINShare
6
publish date:
2026-06-24 04:44:12“นายทำงานให้กับวิลสันเหรอวะ ไค”
“อืม...ใช่”
“ดูแลยัยคุณหนูเอาแต่ใจนั่นหรือเปล่า”
น้ำเสียงของเพื่อนสนิทที่ยังคบหากันตั้งแต่ลาออกจากนาวิกโยธิน ทำให้สิงหาถึงกับยิ้ม กิตติศัพท์ของคุณหนูไนล์ไม่ใช่ได้มาเล่นๆ
“ก็แบบนั้น”
“ดูให้ดีๆ หน่อย เป้าหนนี้เพ่งไปที่ลูกสาว เอาไปไว้ที่เซฟเฮ้าส์เลยยิ่งดี”
“ได้ข่าวอะไรมา?”
“เดี๋ยวจะส่งไปให้”
“อื้อ ส่งมา”
สิงหาขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาอยู่ในห้องพักส่วนตัวของเขา ที่นาธานจัดให้ไว้เป็นพิเศษ เรื่องเกี่ยวกับนิลดาราที่อยู่ในความคุ้มครองของเขา มันทำให้เขาสนใจเป็นพิเศษ
รอไม่ถึงนาทีข้อมูลก็ถูกส่งมารัวๆ ทางโทรศัพท์ แต่ละอย่างทำให้เขาหน้าซีดลงเล็กน้อย ทางนั้นคงจะเอาจริง และเป้าหมายคือป่วน ไม่ให้ทางนิกซ์สนับสนุนผู้สมัครต่อไปนั่นเอง พวกนี้เล่นส่งทหารรับจ้างมา หนึ่งในนั้นคือตัวแสบ...ที่เขารู้จักดี
ดิ๊ก...
ไอ้หมอนี่มันเป็นหมาบ้า เลือกใช้บริการดิ๊กบิ๊ก คงจะหวังผลขั้นสุดนั่นแหละ
มันเป็นคนบ้า
คนดีๆ ที่ไหนจะตั้งชื่อตัวเองว่า ดิ๊ก บิ๊ก (dick big)
เขาจะปรึกษาเรื่องนี้กับนาธาน แน่นอนว่านอกจากบุตรสาวคนเดียวของนิกซ์แล้ว ตัวนิกซ์เองก็ควรจะได้รับการคุ้มกันพิเศษด้วย
ตาเขาเหลือบไปมองกระปุกยา ที่เตรียมไว้ว่าจะเอาขึ้นไปทาให้กับคุณหนูตัวร้ายอีกหน...ภาพก้นกลมกลึงแต่มีรอยช้ำม่วงขึ้นวาบขึ้นมาในมโนนึก พระช่วย! ไอ้ไคน้อยของเขามันดันกลายเป็นบิ๊กไคขึ้นมาเสียแล้ว
เขากัดริมฝีปาก แล้วควักมันออกมา ให้ตายเถอะ ให้ตาย...เขาได้แต่สบถ ขณะที่หลับตา มือสาวรูดท่อนลำของตัวเองไปด้วย สมองมีแต่ภาพของยัยตัวแสบ
เสียงคำรามดังเบาๆ ในลำคอเขาแตกพรั่งพรูออกมา
สิงหานั่งครู่หนึ่งให้หายใจหายคอเป็นปรกติ ชายหนุ่มขบกรามกรอด เจ้าตัวดีโดนรีดพิษไปแล้ว คงจะไม่ไปเกิดอาการกับเรือนร่างยั่วยวนนั่นอีก
เขาต้องสงบมันลงก่อน
ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ได้แค่ทายาที่ก้นเด้งๆ ของเจ้าหล่อน จะไปทำอย่างอื่นแทนน่ะสิ
สิงหาคิด เขาหยิบเอากระปุกยาใส่กระเป๋า และเดินไปยังห้องครัวของคฤหาสน์ คนครัวมองเขาเป็นตาเดียวเมื่อเขาไปลงมือทำอาหารที่นั่นและพอทำเสร็จก็ยกไปด้วยตัวเอง
คุณบอดี้การ์ดคนนี้ไม่เหมือนคนอื่นๆ
ดูแลเอาใจใส่คุณหนูมากกว่าทุกคน แถมยังไม่โดนคุณหนูตะเพิดลงมาด้วย...
..........................................................................................................................................................
ประตูห้องถูกเปิดออกโดยไม่ต้องเคาะ คนที่นอนคว่ำหน้าเล่นโทรศัพท์อยู่เพราะยังพลิกไม่ถนัดและยังปวดๆ ตรงแผล รู้ได้ในทันทีว่าเป็นใคร นาทีนี้ คนที่กล้าขนาดนี้ก็มีคนเดียวนั่นแหละ คือบอดี้การ์ดของเธอ
หึ...
ใจอยากจะแกล้งหลับ แต่ก็แกล้งไม่ทัน เขาวางถาดอาหารลง กลิ่นของมันหอมฟุ้ง เธอเหลือบตาขึ้นมองเขา รอบนี้นิลดาราเงียบ ไม่เกรี้ยวกราด ไม่ด่า ไม่พูด จะมาไม้ไหนกันนะ?
แต่ไม้ไหน สิงหาก็รับได้หมดนั่นแหละ
เขาทรุดลงนั่งกับพื้นพรม เผชิญหน้ากับเธอ แล้วยิ้มที่มุมปากส่งให้ มันทำให้เธอใจเต้นแปลกๆ กับรอยยิ้มนั่น เขายิ้มแบบนี้แล้ว ทำไมดูหล่อมาก...ตาดุๆ เหมือนเหยี่ยวมีประกายหวานวาวเคลือบไว้ มันทำให้นิลดาราถึงกับต้องเมินหลบแล้วแก้มแดง
“ผมทำข้าวต้มหมูสับเห็ดหอมมาให้ พรุ่งนี้ค่อยกินอย่างอื่น ถ้าหายผมจะทำอาหารไทยให้กิน”
“ใครขอ” คุณหนูคนสวยกลอกตา คิดถึงอาหารไทยแล้วน้ำลายสอ เธอไม่ได้กินมานานเท่าไหร่แล้วนะ คุณหนูไนล์ชอบส้มตำมาก เพราะคุณแม่ทำให้กินบ่อยๆ ของท่านจะเผ็ดจัด ส่วนของเธอใส่พริกสองเม็ด กินกับไก่ย่างหมักสมุนไพรแบบไทยสีแดงๆ เธอไม่เคยได้กินอีกเลยตั้งแต่ท่านเสียชีวิต
น้ำตาแอบคลอเมื่อคิดมาถึงตรงนี้
“ชอบกินอะไรล่ะ? ผมทำได้หลายอย่างนะ นายเคนน้องชายผมเป็นพวกกินอาหารแบบอเมริกัน หรือว่าชาติอื่นไม่ค่อยลง หมอนั่นติดกินอาหารไทย แม่นั่นแหละทำให้เราสองคนกลายเป็นคนไม่ชอบกินอาหารประเทศอื่น ดีหน่อยผมเคยไปเป็นนาวิก เลยกินง่ายอยู่ง่าย ไม่เหมือนนายเคน ลงทุนปลูกพืชผักไทยทุกอย่างที่ฟาร์มของเรา”
“ไม่ได้บอกว่าชอบ”
คนสวยยังคงเม้มปากใส่ ขณะที่เขายิ้มมุมปากน้อยๆ นาธานเล่าให้เขาฟังว่าคุณหนูชอบอาหารไทย หล่อนมีมารดาเป็นคนไทย จึงพูดไทยได้...และที่เขาพูดกับหล่อนก็คือภาษาไทย แน่นอนว่า ณ คฤหาสน์นี้ คนเข้าใจภาษานี้มีเพียง เธอ เขา นาธาน และประมุขของบ้านอย่างนิกซ์ แต่นิกซ์ไม่ค่อยกลับมาเท่าไหร่ เรียกได้ว่าแทบไม่กลับมาเลย ที่นี่นิลดาราเป็นใหญ่ เป็นเจ้านาย ที่มักจะทำให้ทุกคนหัวหมุน โดยเฉพาะลุงของเขาที่ถือตำแหน่งหัวหน้าพ่อบ้าน
“ลุกขึ้นไหวไหม ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า หรือจะต้องให้ประคอง”
“ไม่ต้อง”
เธอรีบขยับลุกนั่ง แล้วอดไม่ได้ที่จะนิ่วหน้านิดๆ เพราะยังเจ็บอยู่ เขาเอาถาดอาหารวางไว้ตรงโต๊ะเล็ก แล้วตักมันไปจ่อปากของเธอ
“ไม่ต้องป้อน”
เธอทำตาขวางใส่เขา ลืมไปว่ากำลังพูดภาษาไทยกับเขา ภาษาที่มีแต่เธอกับท่านคุยกันเท่านั้น
“กินครับ”
เขาว่า นัยน์ตาสีดำนิลนั่นเปล่งประกายบางอย่างเมื่อเอ่ยประโยคต่อไป
“ถ้าดื้อผมจะฟาดอีก”
คุณหนูคนสวยถึงกับทำตาโต ขยับปากจะเจรจาว่าเขา แต่...เห็นลูกกะตาดุๆ นั่นแล้ว เธอรู้ว่าอีตานี่เอาจริงแน่ เลยอ้าปากแต่โดยดี
สิงหาแอบยิ้มขณะที่ป้อนข้าวเธอจนหมดชาม บอกว่าไม่หิว ไม่ต้อง แต่กินเอากินเอา สีหน้าดูก็รู้ว่าอร่อยแหละ เขามั่นใจว่าตัวเองมีรสมือ ตำส้มตำทีไร ถาดใหญ่ๆ หมดทุกที เป็นมือตำอันดับหนึ่งของฟาร์ม...แม่เขาพาให้พ่อเลี้ยงของเขา ติดส้มตำ ติดปลาร้า กินพริกได้เป็นสิบเม็ดเสียฝรั่งไปแล้วเรียบร้อยโรงเรียนคุณนายราณี
“ชอบกินส้มตำไหม?”
จู่ๆ ก็ถาม นิลดาราชะงักเกือบจะตอบไปว่าชอบ แต่เธอยักไหล่แล้วทำเสียงแข็ง
“ยุ่ง...”
“เอ้ายา...กินซะ”
เขาป้อนให้ถึงปากอีกแล้ว ก็จำเป็นต้องอ้าปากรับ พอดื่มน้ำแล้ว เธอก็มองหน้าแล้วไล่เขา
“ฉันกินข้าวกินยาเสร็จแล้ว เชิญนายออกไปได้แล้ว ฉันจะพักผ่อน”
“ยังไม่ได้ทายาเลย”
สิงหาเลิกคิ้ว ชูตลับยาขึ้น นิลดาราหน้าแดงก่ำ เธอรีบสั่นหน้าในทันที
“ไม่ต้อง ฉันทาเองได้”
“ทาไม่ได้ คนเราไม่สามารถเอายาทาสะโพกได้ด้วยตัวเองหรอก เห็นเหรอว่าช้ำตรงไหน นอนลง...หรือจะให้ผมจับพาดตักแล้วทายา”
ฟังแล้วไม่ดีแน่ๆ กับสิ่งที่เขาพูด ทำไมเอะอะๆ ขู่จะเอาเธอพาดตักนัก นิลดาราได้แต่ค้อนให้ แล้วเอนลงนอนแต่โดยดี หลับหูหลับตาให้เขาทำ แล้วเขาจะได้ออกไปซะ
เมื่อคนดื้อนอนคว่ำให้อย่างว่าง่าย คนดุก็ก้าวขึ้นไปบนเตียง แล้วถลกกระโปรงขึ้น นิลดาราหลับตาปี๋ เธอสั่นเล็กน้อย ผิวขาวๆ นั่นกลายเป็นสีชมพูจางๆ เพราะเธออายจนแดงไปทั้งตัวแล้ว แต่ก็ยังคงวางมาดคุณหนูตัวร้าย เรื่องอะไรจะให้เขารู้ว่าเธอหวั่นไหว และสั่นเพราะเขา
เขาถอดกางเกงในเธอลง นิลดาราถึงกับขนลุกเกรียว สิงหามองเห็นปฏิกิริยานั้น ริมฝีปากหยักสวยกดเป็นรอยยิ้มนิดๆ เขารู้สึกคอแห้งผากเมื่อเห็นลูกพีชคว่ำสีม่วงน่ากิน...ให้ตาย...ขนาดรีดพิษก่อนมานี่ มันก็ยังแข็งขึ้นมาอีกแล้ว
มือของเขาป้ายยาเย็นๆ มานวดทาให้ มือใหญ่แต่อ่อนโยนและสากน้อยๆ ของชายหนุ่มสร้างความรู้สึกปั่นป่วนให้กับนิลดาราอย่างไม่เคยเป็น ใจเธอเต้นโครมคราม สิงหานั้นนวดเบาๆ ให้ยาซึมเข้าไป กลั้นใจปิดกระโปรงเธอลง หลังจากที่มองมันอย่างอ้อยอิ่งอยู่พักหนึ่ง
“เสร็จแล้วก็ออกไปได้แล้ว”
เสียงเล็กตวาด เธอสะดุ้งเมื่อจู่ๆ คนที่นั่งทายาให้เธอล้มตัวลงนอนข้างเธอ ตาของนิลดาราเบิกกว้างสบตาเขา นัยน์ตาคมดำลึกล้ำนั่นกำลังมองเธออยู่ด้วยสายตาเข้มข้น
“พูดขอบคุณไม่เป็นหรือไง”
“ฉันควรจะขอบคุณคนที่ตีฉันจนมันช้ำ จนฉันป่วยไหมล่ะ”
เสียงหวานย้อน สิงหาหัวเราะเบาๆ ใบหน้าเล็กหวานฉ่ำตรงหน้า กำลังทำให้เขาลืมตัว
“ทำไมจะต้องเกรี้ยวกราดอยู่ตลอดเวลา คุณหนู”
“แล้วทำไมฉันจะต้องทำตัวเป็นคนดี คนหวานตลอดเวลาด้วยล่ะ”
เถียงอีก ดื้ออีก เขามองปากสวยๆ นั่นอย่างมันเขี้ยว
“ไม่มีอะไรที่คุณพอใจเลยหรือ? คุณหนูไนล์ ทุกอย่างรอบตัว มันน่าโมโหไปหมดเลยหรือไง”
“ฉันจะเป็นยังไงแล้วยุ่งอะไรด้วย”
ปากสีเรื่อที่ขยับขึ้นลงเถียงเขาฉอดๆ ทำให้คนที่มองมันอยู่ ค่อยๆ ก้มลงมาใกล้...ใกล้จนลมหายใจปะทะกัน
“นี่...ออกไปได้แล้ว”
นิลดารากระซิบ...ใจเธอเต้นตูมตาม เมื่อเขาทำแบบนี้ แทนที่เธอจะขยับหนีเขา แต่ด้วยอะไรบางอย่างมันทำให้เธอนอนนิ่งอยู่ตรงนั้น มองเขาด้วยนัยน์ตากลมโต เบิกกว้างนิดๆ เธอเห็นว่าเขากำลังมองปากของเธอ ด้วยสายตาหิวโหย...
ริมฝีปากรุ่มร้อนประทับลงมาบนกลีบปากงามแทนคำตอบ นิลดาราขยับจะดิ้นรน แต่ถูกกักไว้ในวงแขนแข็งแกร่งนั่น ทำให้เธอดิ้นหนีเขาไม่ได้ จำต้องเผยอปากให้เขาดื่มลิ้มเมื่อเขากดปากออกและแยกกลีบปากเธอให้แย้มเปิดด้วยปากเขา
เสียงหวานถึงกับครางเบาๆ เมื่อถูกจูบดื่มด่ำล้ำลึก เหมือนแทบจะกลืนกินเธอลงไป นิลดาราไม่เคยรู้มาก่อนว่าจูบจะทำให้รู้สึกขนาดนี้ ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเขาจะทำให้เธอรู้สึกอ่อนปวกเปียก เหมือนกับจะละลาย
“หวานจัง”
เสียงทุ้มเอ่ยแนบปากนุ่ม แล้วเพียงแค่ชั่วหายใจ เขาก็กดจูบลงมาใหม่ มันเหลือเชื่อกับความรู้สึกนี้ สิงหาตอนแรกเพียงแค่อยากทดลอง มันเขี้ยวคนดื้อ แต่พอได้ลิ้มรสเข้า ก็เตลิดไปทั้งกายและใจ
มือร้อนของเขากอบกุมเข้าที่เต้าอวบ มันพอดีมือ เขาเคล้นคลึงเบาๆ มือป่ายปัดปลายยอดจนมันแข็งเป็นไต กลิ่นหอมของเธอ เรือนร่างอวบอัดนุ่มนิ่ม ปลุกไฟสวาทให้ลุกโชน
ปากของเขายังคงคลอจูบ ขณะที่มือของเขาเลื่อนไล้ลงไปยังด้านล่าง สิงหาพลิกให้คนสวยนอนบนตัวเขา มือประกบหงายกับส่วนสาวอวบอูมล้นมือ ร่างงามสะดุ้งเมื่อเขาแทรกนิ้วเข้าไปในร่องสาวที่ฉ่ำเยิ้ม
“ปละ ปล่อยนะ”
สาวน้อยหอบหายใจเมื่อเขาถอนจูบ ชายหนุ่มยิ้มใส่ตาเธอ นิลดารานอนบนกำแพงกล้ามเนื้อ ที่แน่นแกร่งไปทั้งตัวของสิงหา
“ให้ผมกล่อมนอนนะ คุณหนู”
“กล่อม...มะ ไม่ต้อง”
“อย่าห้ามเลย ผมอยาก...”
เขาพูดเสียงกระเส่า แล้วนิลดาราก็ต้องร้องอุ๊ย เมื่อถูกพลิกให้นอนตะแคง แล้วขาของเธอข้างหนึ่งก็ถูกจับพาดบ่าเขา หน้าของเขาซุกลงไปตรงกลางตัวเธอ นิลดาราพยายามผลักเขา มือเขาประคองต้นขาของเธอไว้ สูดดมกลิ่นคาวสวาทเข้าไป มันหอม หวาน น่ากินเหลือเกิน...
“อะ อุ๊ย อื้อ อย่า อย่านะ”
“อื้ม”
เสียงคำรามต่ำจากลำคอของสิงหาตอบกลับเสียงห้าม นิลดาราสะดุ้งสุดตัวเมื่อลิ้นร้อนนั้นแทรกเข้าไปในตัวเธอ โอ...เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ไม่เคยมีใครทำให้เธอรู้สึกได้ขนาดนี้ สิงหาระวังไม่ให้เผลอขยุ้มก้นกลมๆ ของคนสวย เพราะรู้ว่าน้องยังเจ็บ เขาแลบลิ้นกวาดเลียไปทั่วร่องสาวที่ฉ่ำไปหมด สีชมพูสวยนั่น บอกว่าคนดื้อของเขายังไม่เคย และเมื่อสอดนิ้วเข้าไปแทรกลึก ก็พบว่าน้องฟิตแน่นไปหมด จนนิ้วแทบจะเข้าไม่ได้
ลิ้นตวัดเลียเร็วๆ ที่ติ่งเกสร เสียงหวานครางออกมาเหมือนเร่งให้เขายิ่งดูดมัน และแทรกนิ้วเข้าไปลึกขึ้น ให้ตาย หวานมาก อีกมือของบอดี้การ์ดหนุ่มเลื่อนลงไปที่กางเกงของตัวเอง เขาจะต้องปลดปล่อยมันออกมาระบายความอัดอั้น ไม่อย่างนั้น เขาจะไม่แค่จับคุณหนูกินด้วยปาก มีหวังจะต้องกินด้วยอย่างอื่นแน่ๆ
มันจะมากเกินไป และล้ำเส้นเกินไปจนกู่ไม่กลับแน่ๆ
“อะ อ๊า”
เสียงหวานกรีดร้อง เมื่อเขาสอดนิ้วเลื่อนเข้าออกถี่รัว พร้อมกับดูดเธอไปด้วย เธอเผลอหนีบศีรษะเขาแน่นเมื่อใกล้จะถึงจุดแตกดับ สมองของเธอขาวโพลนไปหมด เหมือนพลุไฟแตกพร่างพราว ร่างงามกระตุกเป็นจังหวะ พร้อมๆ กับเสียงครางของสิงหา เขาเองก็แตกพร้อมๆ กับเธอ...
สาวน้อยหอบหายใจ นัยน์ตาหรี่ปรือ สิงหาเลื่อนกายขึ้นมาจากกลีบสาวที่ยังคงขมิบคายน้ำหวานใสๆ ออกมาหลังจากที่เสร็จสม เขาจูบปากนิ่มเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงนุ่ม
“ราตรีสวัสดิ์คุณหนู”
กายสาวที่เพิ่งเคยไปแตะคว้าดวงดาว บวกกับฤทธิ์ยาที่เริ่มออกฤทธิ์ ทำให้เธอเพลีย และเริ่มง่วง สิงหาลุกขึ้นอย่างเสียดาย เขาเลื่อนซิปปิดกางเกงให้ตัวเอง แล้วดึงกางเกงในของนิลดารามาสวมให้เรียบร้อย ก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมร่างให้คนสวยที่นอนคว่ำ และหลับปุ๋ย
เขาลุกขึ้น พลางเดินออกไปจากห้องนอนของนิลดาราอย่างเงียบเชียบ
แต่หัวใจมันไม่ได้เงียบงันอีกต่อไป...มันเริ่มเรียกร้องในสิ่งที่เขาไม่คิดว่า มันจะเรียกร้องหา...
Latest chapter
คุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด บทส่งท้าย
เมฆหมอกสีดำจางหายไปจากชีวิตของสิงหา สิ่งที่เคยระแวงระวังอย่างดิ๊กบิ๊กก็หายไปจากโลกนี้แล้ว เหมือนชีวิตของสิงหาจะมีความสุขขึ้นอีกมาก ตอนนี้ภรรยาสาวคนสวยของเขาครรภ์แก่ใกล้คลอดแล้ว...ทุกวันต่างเติมรักให้กันไม่ขาด เธอติดเขามาก คลั่งรักสุดๆ จนบิดาของเธอต้องเอ่ยอย่างล้อเลียนว่า กลายเป็นหมาหัวเน่าไปแล้ว ลูกสาวไม่เคยมาอ้อนเลย อะไรๆ ก็พี่ไค แดดดี้กลายเป็นหมาหัวเน่าแล้วในท้องกลมๆ นั่นคือทายาทของวิลสัน หนุ่มน้อยไนเจล นีรสิงห์ วิลสัน นามสกุลของหนุ่มน้อยไนเจลนี้ นิกซ์ขอให้ใช้นามสกุลเขา ซึ่งสิงหาก็ไม่ได้แคร์หรือว่าต่อต้านอะไร เพราะทางสายของเขานั้น มีทายาทอยู่แล้วคือน้องชายของเขาอย่างกันยา หมอนั่นมีภรรยาแล้ว และมีลูกแฝดสองคน สืบทอดตระกูลทางบิดาเลี้ยงแล้ว เป็นอะไรที่ลงตัวดีพวกเขาเฝ้ารอวันที่ไนเจลจะออกมาดูโลก ตอนนี้นิลดารานั้นเริ่มธุรกิจแฟชั่นของเธอ คนอย่างคุณหนูไนล์ไม่อยากใหญ่ก็ดันต้องใหญ่ ตอนนี้เธอรับดีไซน์เนอร์มาหลายคน และเริ่มทำกางเกงผ้าผูก แรงบันดาลใจมาจากกางเกงเล ว่าที่คุณแม่ทำงานสนุกทุกวัน โดยมีสามีอยู่เคียงข้างทุกเวลาสิงหานั้นทำงานร่วมกับจัสติน ในการวางแผน และฝึกคนให้กับเพื่อน งานนี้นิ
คุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด 30
ประเทศไทยอีกหนึ่งเดือนต่อมา ครอบครัวของนิกซ์วันนี้พร้อมหน้าด้วยลูกสาวและลูกเขย...ทริปท่องเที่ยวของครอบครัว พ่วงด้วยทริปฮันนีมูนของคนทั้งคู่ พวกเขาเลือกท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ ตามสถานที่ท่องเที่ยวของเมืองไทย นิกซ์ออกปากว่าไม่คิดมาก่อนว่าจะมีมากมายและมีเสน่ห์มากขนาดนี้ เที่ยวไปครึ่งปีจะหมดไหมยังไม่รู้เลย ทำให้สิงหาถึงกับหัวเราะ“หนหน้าจะพาแดดดี้ไปเซฟเฮ้าส์” นิลดาราว่า ตอนนี้เธอมีเบบี้น้อยๆ ในท้องแล้วเรียบร้อย เนื่องจากโกหกบิดาไว้ เธอจึงยั่วให้สิงหาเร่งทำทายาท แล้วก็ติดจริงๆ มีเบบี้น้อยอายุสองเดือนอยู่ในท้องของเธอไม่เสียหายที่ไปหลอกท่านไว้งานแต่งงานของนิลดาราถูกจัดอย่างยิ่งใหญ่สมเกียรติความเป็นลูกสาวของนิกซ์ วิลสันเจ้าบ่าวนั้นเป็นใครไม่ปรากฏรู้กันเพียงว่าเป็นบอดี้การ์ดของเธอ มีแต่คนอิจฉาสิงหาที่เหมือนตกบ่อน้ำมันดิบ ที่ได้แต่งงานกับนิลดารา วิลสันเขาวางอีโก้ตรงนี้ลงได้เพราะพ่อภรรยาและคนดื้อของเขา ที่บอกว่าอย่าแคร์คำใคร สิงหาก็ถือกว่าการได้ปกป้องพวกเขาทั้งพ่อลูกคือสิ่งที่สำคัญที่สุด “ไปได้ไหมคะพี่ไค?”หันมาถามสามีที่เดินอยู่ข้างๆ ตอนนี้เธอเป็นไข่แดงอยู่ตรงกลาง มีสองหนุ่มต่างวัยประกบข
คุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด 29
“สองขีดนี่มาได้ยังไง?” เขาถามนิลดาราเมื่อได้อยู่กันตามลำพังแล้ว ตอนนี้นิกซ์ขอตัวออกไปที่บริษัทเพราะเขาจะต้องไปเคลียร์เอกสารก่อนจะพานิลดาราไปทริปท่องเที่ยวด้วยกัน“ก็...” เธอยักไหล่ แล้วอ้อนเขาด้วยการซุกอกชายหนุ่ม ใจเต้นตึกๆ เธอเอามือเขาไปจับที่หน้าท้องนุ่มเนียนที่ยังแบนราบของตัวเอง“พี่ไคไม่ดีใจเหรอ?”“ตกใจมากกว่า..”เห็นหน้าหวานนั้นงอไปเลย เลยรีบพูดต่อ เขารู้เพิ่มอีกอย่างตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันว่าเธอขี้น้อยใจ ใหม่ๆ ตอนเธองอนเขาจะเฉยๆ บางทีจะแกล้งให้โมโหเอาด้วย แต่ตอนนี้พอรู้แน่แก่ใจว่ารักแล้วหมดใจ แค่คนดื้อมีปฏิกิริยานิดหน่อย เขาก็เสียอาการ รีบโอ๋เธอ...อย่างไม่รู้ตัว“แต่ก็ดีใจด้วย ดีใจมากๆ ใครจะไม่ดีใจกันล่ะ หืม...พี่ไม่เคยมีลูกมาก่อน เลยรู้สึก...บอกไม่ถูก แล้วก็ไม่คิดว่าแกจะมาเร็วขนาดนี้”“พี่ไคขยันขนาดนั้น แถมยังทั้งแข็ง...ทั้งแรง”ละประโยคให้ลากยาว จงใจให้เขารู้ถึงนัยคำพูด สิงหาหัวเราะ แล้วลูบหน้าท้องของเธอไปมาเบาๆ รู้สึก...อ่อนโยนและผูกพันขึ้นมาทันที ทั้งที่ยังไม่ได้เห็น นี่ไหมนะ รักแท้ตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้า“ก็ป้องกันไง เลยไม่คิดว่าจะได้มา ไม่อยากเอาเปรียบไนล์”“ไนล
คุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด 28
นิกซ์มองหน้าบุรุษที่ลูกสาวจูงมือเขาเข้ามาแล้วบอกว่า คนนี้ของไนล์ สิงหานั้นมองต่อตากับเขา ท่วงท่าราวกับราชสีห์ของบอดี้การ์ดหนุ่ม ไหนจะฝีมือที่ประจักษ์ ความเป็นความตายที่เฉียดย้ำเพราะความร่ำรวยของตน ทำให้นิกซ์มองเห็นสัจธรรมบางอย่าง เขาเพียงแค่พยักหน้าแล้วขอคุยกับสิงหาตามลำพัง“ไนล์อยู่ด้วยค่ะแดดดี้”“ออกไปเถอะผู้ชายเขาจะคุยกัน”“แดดดี้คะ”เสียงหวานเอ่ยอ่อย บิดาพยักหน้าให้อีกหน เสียงเข้มเอ่ยปราม“ออกไปก่อนเถอะน่า แดดดี้จะคุยกับคนของหนูตามลำพัง”“ไนล์อยู่ฟังเฉยๆ ไม่ได้เหรอ”“ไม่ได้”“ออกไปก่อนเถอะครับคุณหนู”สิงหาเอ่ยเสียงอ่อนโยน เขาพูดแค่นั้น ยัยตัวแสบก็เพียงแค่ทำหน้างอ แต่ก็ยอมออกไปแต่โดยดี“โอ้โห...ไม่น่าเชื่อ คุณพูดเท่านั้น คนดื้ออย่างยัยไนล์เดินออกไปง่ายๆ แบบนี้”“ขอโทษครับท่าน”เขาค้อมศีรษะให้กับนิกซ์ที่กำลังมองตามหลังลูกสาวด้วยสายตายิ้มๆ เขาเหลือบตามามองผู้ชายตรงหน้าแล้วเอ่ยถามเสียงเรียบ“ขอโทษอะไร?”“ขอโทษที่ผม...กับลูกสาวของท่าน...”“ยัยไนล์เอาแต่ใจ จะเอาอะไรก็ต้องเอาให้ได้ ทั้งคุณและผมคงไม่มีสิทธิ์จะค้านอะไร ถ้าเกิดว่ามันเป็นสิ่งที่แกชอบ”“...” เขาถึงกับกะพริบตาปริ
คุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด 27
สิงหาวางทิ้งโทรศัพท์ไว้ตรงโต๊ะรับประทานอาหาร เพราะไม่อยากเผลอดูแชตของคนดื้อ กลัวว่าตัวเองจะตอบ กลัวจะอาลัย และกลัวว่าเผลอกลับไปหาเธอมานอนคิดทบทวนหลายอย่าง เรื่องระหว่างเขากับเธอ มันช่างเป็นไปได้ยากเหลือเกิน เขาเป็นใครเธอเป็นใคร เขาอาจจะเป็นแค่ประสบการณ์ดีๆ ของเธอ มันอาจจะเจ็บปวดตอนนี้ แต่เดี๋ยวก็หาย เธอคงจะเบื่อเขาในที่สุด เมื่อพบกับคนที่เหมาะสมมากกว่าเขาในทุกด้านสิงหาเหยียดนิ้วออกดูแหวนทองเขายังสวมไว้ แหวนที่น้องเป็นคนสวมให้ ถึงเขาจะพอมี แต่ก็ไม่ได้มีมากขนาดเธอ นึกถึงแหวนหมั้นที่พอลเคยสวมให้เธอ แล้วเปรียบกับแหวนของเขา มันคนละชั้น นิลดาราแค่ดอกฟ้าที่โน้มลงมาให้หมาวัดอย่างเขาดมชมกลิ่นชั่วคราว แต่ดอกฟ้าก็คือดอกฟ้า...หมาวัดจะเอื้อมได้ไหม?เสียงออดดังขึ้น สิงหาขมวดคิ้วเล็กน้อย อาจจะมีคนมาส่งของ จริงสิเขาสั่งอาหารเดลิเวอรีไว้ ขนาดตอนกินเขายังลืมหิว เพราะคิดถึงคนดื้ออย่างสุดใจ ก็นอนกอดกันเกือบทุกวัน เขานอนไม่หลับ ต้องใช้เหล้าเพื่อให้หลับเพราะคิดถึงเธอจะฝืนใจตัวเองไปได้แค่ไหนนะ?ร่างสูงเดินไปยังประตู เขาเหม่อจนลืมดูตรงช่องประตูเหมือนทุกครั้งทุกหน เปิดประตูออกแล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่
คุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด 26
ทางนี้จับกุมคนร้ายไว้หมดแล้ว งานนี้ต้องถึงเอฟบีไอจนได้ (จัสติน)ดิ๊กล่ะ (สิงหา)ตำรวจยิงตกทะเลไปแล้ว คาดว่าน่าจะเป็นเหยื่อฉลามไปแล้วเรียบร้อย(จัสติน)ไว้ใจได้หรือจัสติน? (สิงหา)ก็อาจจะ 80 20 ช่างแม่งเหอะ...เป็นอันว่านายรีบพาคุณนิลดารากลับมาได้แล้ว แดดดี้ของเธอตอนนี้ร้อนใจมาก อยากพบลูกสาว ฉันจะส่งเครื่องบินไปคืนนี้เลย นายก็ขับรถพามารอที่สนามบินได้เลย(จัสติน)อืม(สิงหา)ตอบรับเพื่อนไปแล้ว นัยน์ตาคมก็มองไปยังนิลดาราที่นอนหลับสนิท ถึงเวลาที่จะต้องไปเผชิญความจริงกันแล้ว.............................................................................................................................................................นิกซ์ ยืนรอรับลูกสาวด้วยใจที่เต้นแรง ตาของเขามองจ้องแต่ประตูรั้วบ้าน เขาผ่านสถานการณ์เลวร้ายมามากมายเหลือเกิน และดีใจมากที่ลูกสาวของเขายังปลอดภัย เขาคงจะต้องตบรางวัลให้นาธานและบอดี้การ์ดของยัยหนูหนักๆ ดอร่าและปีเตอร์บิดาของแพททิสัน เพื่อนรักของเขา รวมถึงแพททิสันเอง ทุกคนร่วมมือกันทำร้ายครอบครัวของเขาเพียงเพราะเรื่องผลประโยชน์ เขาถูกพาขึ้นฮอไปยังเซฟเฮ้าส์โ
You May Also Like
เสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก257.5K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา146.0K viewsยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก77.1K viewsไฟรักเร่าร้อน🔥
Me'JinJIn92.9K viewsสัญญารักเมียชั่วคราว : Temporary Love
Opalz.Natthaphat22 viewsเล่ห์รักคุณหมอข้างบ้าน
มะที1.7K viewsยามความรักมอดไหม้เหลือเพียงเถ้าธุลี
เพลิงพนา1.5K viewsขอรักสาวบ้านไร่
เย้ายวน71 views
