Part : ขอพี่วอมคนเดิมคืน

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ขอพี่วอมคนเดิมคืน

--------------------------------------------------------------------------

บทลงโทษกินเวลาไปจนดึกดื่น คนตัวเล็กที่โดนทารุณร่างกายสลบเหมือดไม่มีแรงแม้แต่จะร้องไห้งอแง ซึ่งร่างบางของเธอซุกกอดอยู่กับร่างของวอมชายคนรักในท่าสุดท้ายที่เธอร้องไห้อ้อนวอลให้เขาหยุดทำโทษก่อนจะผล็อยหลับไป

“เอาไงดีวะ กูไม่อยากให้โบอาเข้าหาไอจูโน่เลย” วอมเอ่ยถามเจเคถึงแผนการต่อไป

“เออ นั่นดิ”

ตอนแรกเหมือนว่าผมกับไอวอมจะเจอทางออกที่ว่าโบอาเป็นเพื่อนกับนานิน้องสาวของไอจูโน่ แต่พอมารู้ว่ามันเป็นรักแรกของเมียเรา ก็อดที่จะหึงหวงเมียไม่ได้ ซึ่งทางออกที่ผมเจอตอนนี้กลับเป็นทางตันไปแล้ว เธอเป็นคนเดียวที่จะสืบหาข้อมูลต่อได้ แต่ผมก็ไม่อยากที่จะส่งเมียตัวเองไปทำเรื่องแบบนั้น กับผู้ชายที่เธอเคยมีใจให้

เพราะผมกลัวว่า เมียของผมจะเกิดอยากมีผัวคนที่สามขึ้นมา ท่าเป็นแบบนั้นคงจะวุ่นวายตายเลย แค่ลำพังอยู่กันสามคนก็กัดกันจะตายอยู่แล้ว

“เฮ้อ”

“เฮ้อ”

เสียงถอนหายใจของคนทั้งคู่ดังขึ้นด้วยความสิ้นหวัง

เช้าวันรุ่งขึ้น...

เจเคลุกขึ้นแต่เช้าเพื่อตื่นไปทำธุระที่เรือนจำ คุยเรื่องคดีกับทนายความ และเยี่ยมนายของเขา ทั้งเจเคและวอมต้องสลับกันไปจัดการเรื่องคดีนี้ ซึ่งทั้งคู่ก็ยังเต็มใจช่วยงานแม้ว่าเขาจะไม่ได้ค่าตอบแทนเหมือนแต่ก่อนแล้ว แต่ก็ยังยินดีช่วยด้วยความจงรักภักดีต่อนายของเขา

“มึงจะกลับกี่โมง” วอมเอ่ยถามเจเคที่ยืนแต่งตัวอยู่ในห้องแต่งตัวใกล้กับห้องน้ำ

“น่าจะเย็นๆ อ่ะ มึงดูโบอาด้วยแล้วกัน เดี๋ยวกูรีบกลับ” เจเคตอบกลับคำถามของวอมที่กำลังทำท่าจะเดินเข้าห้องน้ำ

“เออๆ” สิ้นเสียงตอบรับวอมก็เดินเข้าห้องน้ำไป

เช้าวันนี้ เป็นเช้าที่เหนื่อยล้าของชายหนุ่มทั้งสองคน แต่สำหรับอีกคนนั้น กลับเป็นเช้าที่ทรมานสำหรับเธอมากๆ เธอไม่สามารถแม้แต่จะลุกขึ้นมางอแงได้เลย เพราะสิ่งที่เธอโดนกระทำเมื่อคืน มันทำให้ร่างเล็กของเธอปวดระบมไปทุกส่วน

ฟอด~

จมูกโด่งของเจเคฟัดแก้มของคนที่นอนสลบไสลอยู่บนเตียง ก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้องไปจัดการธุระสำคัญ

ผมเดินกลับออกมาจากห้องน้ำก็เห็นว่าโบอานั้นยังนอนไม่ตื่น ซึ่งพอผมกลับขึ้นเตียงก็เหมือนว่าเธอจะขยับตัวหนีออกห่างผม

“ตื่นแล้วเหรอ”

คนตัวเล็กสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ขยับเข้ามาใกล้เธอ และมันก็ทำให้เธอต้องขยับตัวหนีเพราะโกรธในสิ่งที่เขาทำกับเธอเมื่อคืน “...”

เธอนอนเงียบนิ่งไม่พูดตอบกลับในสิ่งที่เขาถาม แม้ว่าจะได้ยินสิ่งที่เขาพูดอย่างชัดเจน ก็ยังทำเมินนอนหลับตาอยู่แบบนั้น

“ตื่นแล้วใช่ไหม” เสียงแข็งของวอมเอ่ยถามคนที่นอนหมดเรี่ยวแรงอย่างไร้เยื่อใย

“ฮึกๆ” เสียงสะอึกสะอื้นของหญิงสาวที่ดังขึ้นในผ้าห่ม เมื่อได้ยินน้ำเสียงแบบนั้นของแฟนหนุ่มของเธอ

“ตื่นแล้วก็ลุกไปอาบน้ำ จะได้ออกไปหาข้าวกิน” ชายหนุ่มพูดพรางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเล่น และน้ำเสียงที่ใช้พูดกับแฟนสาวของเขาก็ยังเป็นโทนเสียงเช่นเดิม

“...” ภายใต้ความเงียบในผ้าห่มนั้นคนตัวเล็กพยามที่จะข่มเสียงร้องของเธอไว้ เพราะเธอคิดว่าต่อให้เขาได้ยินมัน ก็ไม่อาจทำให้คนที่เคยใจดีของเธอกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้

มือหนากดล็อกหน้าจอโทรศัพท์เมื่อเห็นว่าเขานั้นพูดอยู่คนเดียว ก่อนจะหันไปหงุดหงิดใส่อีกคนที่นอนอยู่ “พี่บอกให้ลุกไปอาบน้ำไง”

วอมเอ็ดเสียงดังใส่โบอาพร้อมกับใช้มือกระตุกผ้าห่มที่คลุมร่างกายเธออยู่ออก และภาพของใบหน้าเธอนั้นทำให้เขาแน่นิ่งไป ดวงตาแดงก่ำที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา ปลายจมูกแดงที่เพียงเห็นก็รู้ได้ว่าเธอนั้นร้องไห้มานานมากแค่ไหน

“ฮึก ๆ” คนตัวเล็กเจ้าของดวงตาคมสวยค่อยๆ ดันตัวลุกขึ้นจากที่นอน และจ้องมองไปที่หน้าชายหนุ่มคนที่เคยเป็นคนอบอุ่นและแสนดีของเธอ “ทำไมต้องใจร้ายกับหนูด้วย...”

“...ก็หนูดื้อเอง” เสียงแข็งของชายหนุ่มเอ่ยพูดบอกคนสวยที่นั่งร้องไห้อยู่เบื้องหน้าของเขา

“หนูดื้อเหรอ? ... หรือเพราะตอนนี้หนูไม่ได้เป็นคุณหนูของพี่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว เพราะแบบนั้นใช่ไหมพี่เลยไม่ตามใจ ไม่เอาใจหนูเหมือนเมื่อก่อน ฮึกๆ ฮืออ”

ตั้งแต่ที่ได้เขามาเป็นแฟน พี่วอมก็เริ่มใจร้ายไม่เหมือนก่อน แล้วฉันก็ไม่ชอบที่เขาเปลี่ยนไปแบบนี้เลย ฉันไม่ชอบสิ่งที่พวกเขาทำกับฉัน มันรุนแรงเกินกว่าที่จะสนุก และฉันก็กลัวทุกครั้งที่ตัวเองทำผิดและต้องเจอกับบทลงโทษแบบนี้

“...”

“ฮึกๆ หนูอยากได้พี่วอมคนเดิม คนที่คอยโอ๋หนูเอาใจหนูปกป้องหนู... หนูไม่อยากได้พี่วอมคนนี้”

คนตัวเล็กพูดพร้อมกับร้องไห้ระบายความในใจของเธอออกมา ให้อีกคนเห็นว่าเธอนั้นเสียใจมากแค่ไหน ที่แฟนของเธอนั้นเปลี่ยนไปไม่เป็นคนแสนดีเหมือนเดิม

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~