Part : พักความสัมพันธ์..

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : พักความสัมพันธ์..

--------------------------------------------------------------------------

“พี่แค่...”

วอมยังไม่ทันพูดจบประโยค เสียงของโบอาก็พูดแทรกขึ้น “เราหยุดไว้แค่นี้ก่อนดีไหมคะ”

“...”

“ตอนนี้หนูเหนื่อยมาก หนูไม่อยากมีปัญหาให้เครียดเพิ่ม เราหยุดกันแค่นี้ก่อนเถอะนะ”

“โบอา”

“หนูขอย้ายไปนอนห้องนู้น ฝากบอกพี่เจเคด้วยนะคะ” ว่าแล้วหญิงสาวก็ดันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอน

“เดี๋ยวหนู...” วอมเดินไปขวางโบอาที่กำลังจะเดินออกจากห้อง และรั้งเธอไว้ด้วยเสียงอาลัยอาวรณ์

“หนูขออยู่คนเดียว อย่ามายุ่งกับหนูเลยนะคะ” สิ้นเสียงพูดคนสวยเธอก็เดินเบี่ยงตัวหนีเพื่อจะเปิดประตูออกจากห้อง แต่กลับโดนมือหนารั้งแขนไว้ไม่ให้ไป

“หนู~” สีหน้าของวอมที่ดูรู้สึกผิดต่อการกระทำเมื่อคืนของตัวเอง และเขาก็เพิ่งจะสำนึกได้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำลงไปนั้น มันเป็นการหึงเกินกว่าเหตุ และมันก็คงจะเจ็บปวดสำหรับเธอมากจริงๆ “พี่... เฮ้อ”

วอมยังไม่ทันเอ่ยพูดขอโทษจบประโยค คนตัวเล็กก็สะบัดแขนออกสุดแรงก่อนจะเดินออกจากห้องอย่างไร้เยื่อใย เธอเดินตรงไปที่ห้องนอนฝั่งตรงข้าม ที่อยู่อีกฝั่งของห้องรับแขกก่อนจะเงียบหายไป

ห้องนอนโบอา...

ฉันเคยมีคนตามใจเอาใจอยู่ตลอด แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปหมดแล้ว เปลี่ยนไปตั้งแต่ฉันไม่ใช่คุณหนูคนเดิม เปลี่ยนไปทุกอย่างแม้กระทั่งคนที่เคยรักและตามใจฉันมากๆ อย่างพี่วอม เขาเคยเป็นคนที่อบอุ่นและแสนดีของฉัน แต่วันนี้คนนั้นเขากลับไม่อยู่ปลอบใจฉัน ในวันที่ฉันตกต่ำแบบนี้

“ฮืออ!” เสียงของหญิงสาวที่นอนซมร้องไห้อยู่บนที่นอนเป็นวันๆ เธอขังตัวเองอยู่ในห้องแบบนั้นเพื่อทบทวนความสัมพันธ์ของเธอและคนรักที่เป็นอยู่ในตอนนี้

สงสัยว่าฉันคงจะต้องกลับไปเริ่มนับหนึ่งใหม่ด้วยตัวเองแล้วล่ะ...

ระเบียงคอนโด...

คนตัวสูงยืนดูดบุหรี่อยู่ด้านนอกระเบียง พรางคิดถึงสิ่งที่ตนทำ และคำพูดที่แฟนสาวของเขานั้นพูดบอก “เฮ้อ”

เขาสะบัดหัวหงุดหงิดกับตัวเอง พรางคีบบุหรี่ขึ้นมาสูบอีกมวน ควันที่ถูกดึงเข้าปอดและพ่นมันออกมาวนอยู่แบบนั้นหลายนาที จนทำให้เขาคิดได้ว่า เขาเองที่ไม่เหมือนเคย เขาเองที่เป็นคนเปลี่ยนไปจากเดิม แต่ความรักที่มีให้แฟนสาวของเขานั้น ก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย เพียงแค่ภาระหน้าที่ที่มีเพิ่มขึ้น มันเลยบีบให้เขาต้องใจร้ายกับเธออยู่บ่อยครั้ง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

“โบอา” เสียงของชายหนุ่มยืนเรียกแฟนสาวของเขาอยู่ที่หน้าประตู หลังจากปล่อยเธอไว้ในห้องตามลำพังเกือบทั้งวัน “เปิดประตูให้พี่หน่อย” ผมไม่รู้ว่าตอนนี้เธอหายโกรธผมหรือยัง ผมเลยไม่อยากที่จะบุกเข้าไปหาเธอในห้อง ทั้งๆ ที่เธอยังโกรธอยู่ กลัวว่ามันจะทำให้เธอยิ่งจริงจังกับเรื่องที่พูดบอกผมเมื่อตอนเช้า

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

“หนู เปิดประตูให้พี่หน่อยครับ” เสียงนุ่มทุ้มของวอมเอ่ยเรียกแฟนสาวของเขาอย่างนุ่มนวนด้วยความรู้สึกผิด แต่กลับไร้ซึ่งเสียงตอบกลับจากด้านในห้อง

ก๊อก ก๊อก...

“ทำอะไรของมึง” เสียงเข้มของเจเคเอ่ยถามวอมด้วยความสงสัย เมื่อเห็นว่าเขานั้นยืนเคาะประตูอยู่อีกห้องที่ไม่มีคนอยู่ด้านใน

“โบอาอยู่ในห้อง”

“มึงก็เอากุญแจเปิดเข้าไปดิ จะยืนเคาะทำห่าอะไร” เจเคพูดบอกวอมด้วยความไม่เข้าใจ ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้าในตอนที่เขานั้นไม่อยู่บ้าน

“...” วอมยืนนิ่งไปก่อนจะหันไปพูดบอกเจเค “เมื่อเช้าโบอาขอห่างกับกู กูเลยกลัวว่าถ้าบุกเข้าไป จะไม่ใช่แค่อยากห่างเฉย ๆ อ่ะดิ...”

“เรื่องอะไร?”

“เรื่องเมื่อคืนไง..กูว่าพวกเราทำเกินไปหน่อยว่ะ” วอมพูดบอกเจเคพร้อมกับจ้องมองเพื่อนสนิทด้วยสายตาที่รู้สึกผิดต่อแฟนสาวของพวกเขา

“ก็...”

เจเคพูดขึ้นสั้นๆ ก่อนจะหยุดและเงียบไป เพราะคิดตามสิ่งที่วอมพูดบอกเขาและรู้ว่าสิ่งที่ตนและวอมทำลงไปนั้นมันเกินกว่าเหตุจริงๆ “โบอาพูดบอกมึงว่าอะไรบ้าง?”

“โบอาบอกกูว่าเหนื่อย อยากหยุดไว้แค่นี้ แล้วก็ฝากกูบอกกับมึงด้วย” ผมรู้ดีว่าแฟนผมงี่เง่าเอาแต่ใจแค่ไหน แต่ถึงยังไง เธอก็ไม่เคยพูดอะไรแบบนั้นเลย ซึ่งนี้เป็นครั้งแรก และผมก็ไม่อยากให้มันเกิดขึ้นจริง

“เฮ้อ เอาไงดีวะ” เจเคถอนหายใจ เมื่อรู้ถึงสิ่งที่โบอาพูดบอกกับวอมก่อนจะยืนแน่นิ่งสำนึกผิด และรวบรวมความกล้าเคาะประตูเรียกหาแฟนสาวของตนอีกครั้งเพื่อจะง้อขอคืนดี

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

“หนูครับ” เสียงเจเคเอ่ยเรียกแฟนสาวของตนด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

แก๊ก!

“หนู~”

“โบอา~” วอมเอ่ยพูดขึ้นเมื่อเห็นใบหน้าของหญิงสาวคนรักที่ยอมเปิดประตูออกมาคุยกับเขา แต่ว่าคำที่เธอพูดบอกเขานั้นกลับไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากได้ยิน

“เรากลับไปเป็นแบบเดิมเถอะนะคะ แบบตอนที่ไม่ใช่แฟนกัน” ดวงตาแดงก่ำ ที่ไร้ซึ่งคราบน้ำตาของหญิงสาว กับคำพูดที่เธอนั้นเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าเรียบนิ่งไร้ซึ่งความรู้สึกใด ๆ บอกกับชายหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของเธอทั้งสองคน

“เราเลิกกันเถอะค่ะ...”

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~