Part : ทำโทษเมียร่าน NC-3P

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ทำโทษเมียร่าน NC-3P

--------------------------------------------------------------------------

เสียงคำรามดังเข้าไปถึงในห้องนอนจนทำคนตัวเล็กเดินออกมาถามด้วยความหงุดหงิด แก๊ก!

“มีอะไรคะ? ทำไมไม่เข้าไปเรียกหนูในห้องดีๆ ตะโกนทำไมฮะ?”

สายตาพิฆาตหันมองเมียคนสวยที่ยืนค้ำหัวจ้องมองเขาตาเขียว “ที่มาช่วยงานนี้..เพราะมิลา หรือไอจูโน่”

คำถามของเจเคทำคนที่หงุดหงิดอยู่นั้นเปลี่ยนใบหน้าทันที “เพราะอีมิลาสิคะ จะทำเพราะพี่จูโน่ทำไม” คนตัวเล็กพูดตะกุกตะกัก แสดงพิรุธออกมาให้เจเคเห็นอย่างชัดเจน จนทำเขานั้นต้องยืนขึ้นและจ้องหน้าถามเธอกลับอีกครั้ง

“พี่ให้ตอบอีกรอบ” ตาคมดุจ้องมองคนตัวเล็กด้วยใบหน้าเรียบนิ่งที่ภายในนั้นร้อนระอุเป็นไฟ

“ทำไมไอเจเคมีอะไร?” วอมที่นั่งอยู่เอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะเจเคยังไม่ได้บอกอะไรกับเขา

“อยู่ๆ กูก็นึกได้ว่า กูเคยได้ยินชื่อของไอจูโน่มันจากไหน?”

“ได้ยินจากไหน?” วอมเอ่ยถาม

“เพราะเมียเราเคยเรียกไง แถมยังกรี๊ดก๊าดตอนที่เห็นรูปมันด้วย กูก็สงสัยตั้งนาน ว่าได้ยินมาจากไหน เมียเราเคยชอบมันนี่เอง”

เจเคกัดฟันพูดด้วยความหงุดหงิด โดยที่ไม่ละสายตาไปจากคนตัวเล็กที่ยืนตัวสั่นอยู่ด้านหน้าเขาเลย เหมือนว่าเธอกำลังจะกลัวความผิดบางอย่าง

“กูเลยสงสัยไง ว่าที่มาช่วย เพราะอีมิลา หรือคิดถึงไอจูโน่กันแน่”

คำพูดของเจเคทำโบอานั้นยืนนิ่งเงียบไป เพราะไม่รู้ว่าจะแก้ตัวบอกเขาว่ายังไงดีถึงจะลอด “...” ฉันตายแน่

เมื่อวอมพอประติดประต่อเรื่องได้ ก็กระตุกยิ้มร้ายด้วยความโมโห ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นยืน และจ้องตาเขม็งไปที่โบอาอีกคน สายตาพิฆาตของชายหนุ่มทั้งคู่ ทำคนตัวเล็กถึงกับต้องกลืนน้ำลายด้วยความหวั่นใจ

“ที่ไอเจเคมันพูดจริงหรือเปล่า?”

“เอ่อ..คือ..ว่า”

เมื่อคิดคำแก้ตัวไม่ออก เท้าเล็กสองข้างกลับสับขาวิ่งหนีชายหนุ่มทั้งคู่เข้าไปในห้องนอนเพื่อหลบภัย

ปึง! กึก!

เมื่อเธอเข้ามาในห้อง ก็รีบล็อกประตูทันที เพราะกลัวว่าสองคนนั้นจะเข้ามาเค้นความจริงกับเธอ ซึ่งเธอไม่รู้ว่าจะแก้ตัวกับพวกเขาว่าอะไร

“เปิดประตู” เจเคพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยือก

“มันเป็นอดีตไปแล้ว จะมาโกรธหนูทำไมเนี่ย หนูก็แค่อยากช่วยสืบเรื่อง...”

แก๊ก!

โบอายังไม่ทันพูดจบ ประตูห้องก็ถูกเปิดออกอย่างง่ายดาย เธอลืมไปว่าที่นี่เป็นคอนโดของพวกเขาทั้งสองคน ซึ่งเขาต้องมีกุญแจใช้ไขเปิดห้องอยู่แล้ว ชายหนุ่มสองคนยืนจ้องมองคนตัวเล็กที่แสดงท่าทางกลัวความผิด ในแบบที่เขามองและรู้จนหมดเปลือก ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ในหัว

คนตัวเล็กถอยหลังกระโดดขึ้นเตียงก่อนจะเอาผ้าห่มผืนหนามาคุมตัวไว้ “อย่าทำอะไรหนูนะ”

“ถ้าไม่ได้คิดอะไรไม่ดี ก็ไม่เห็นต้องกลัวเลยหนิครับ” เสียงวอมเอ่ยพูดอย่างใจเย็น ก่อนจะดึงกระชากผ้าห่มที่คุมร่างเล็กของเธออยู่ออก อย่างสุดแรงด้วยความหงุดหงิด ข้อเท้าเล็กสองข้างถูกมือหนาจับลากมาที่ปลายเตียง ซึ่งเมื่อเธอเห็นท่าทางแบบนั้น ก็รู้ได้ทันทีว่าตัวเองกำลังจะเจอกับบทลงโทษอะไร

“คิดถึงผู้ชายคนอื่นทั้งที่มีผัวอยู่แล้ว แบบนี้เขาเรียกว่าอะไรไอเจเค..” หน้านิ่งเย็นชาของวอมเอ่ยถามเพื่อนรัก

“ร่านไง” เจเคตอบคำถามของวอมด้วยคำพูดรุนแรงที่ออกมาจากความรู้สึกโกรธในตอนนั้น

“งั้นก็ทำโทษเมียร่านหน่อยแล้วกัน” คนที่เคยนุ่มนวล เอ่ยพูดด้วยใบหน้าที่ไร้เยื่อใย ไร้ความปราณี

“อย่านะ อย่าทำหนูนะ” ขาเล็กสองข้างพยามถีบเท้าให้หลุดออกจากข้อมือหนาที่จับล็อกขาเธอไว้อยู่

แควก!! เสื้อผ้าบนร่างกายของคนสวยถูกฉีกกระชากขาดออกจากมือของคนสองคนที่กำลังโกรธ เพราะรู้ว่าเมียของตัวเองคิดเรื่องต้องห้ามอยู่ในหัว

“กูจะเอามึงให้ลืมไอจูโน่ไปเลย” เสียงเข้มของเจเค เค้นเสียงกัดฟันพูดบอกเมียเด็กดื้อของเขา ก่อนที่จะใช้แกนใหญ่ตีปากของเธอละกดมันเข้าไปด้านในโพรงปากสวย

อ๊อก ๆ ๆ!

เจเคกระแทกกระทั้นแกนใหญ่เข้าปากเล็ก จนทำโบอานั้นสำลักความยาว

“แคร่กๆ หนูไม่ได้คิดถึงเขานะก็แค่อยากจะช่วยเอง” ปากเล็กที่พร่ำพูดอยู่โดนปากของเจเคขบกัด ก่อนที่เสียงกรี๊ดของเธอจะดังอู้อี้อยู่ในลำคอ เพราะความเจ็บปวด ที่โดนแกนใหญ่ของอีกคนดันกระแทกเข้ามาในรูเสียวแบบไม่ทันตั้งตัว

“ใครใช้ให้หนูเป็นเด็กร่านล่ะโบอา” เสียงของคนที่กระแทกรูเสียวอยู่เอ่ยถามด้วยความคาใจว่าเหตุใดเธอถึงทำแบบนั้น

ปึก ปึกปึก!!

รูเสียวของคนสวย โดนกระแทกงัดอยู่หลายครั้ง จนเมื่อดึงแกนใหญ่ของวอมออกจากรู ก็เห็นถึงโพรงขนาดเกือบเท่าแกนชายของเขา รูรักที่เจเคและวอมผลัดกันกระแทกกระทั้นเพื่อทำโทษเมียของเขา เสียงกรีดร้องดังขึ้นอยู่นานหลายนาที เพราะบทลงโทษที่เธอได้รับมันมีทั้งความเสียวและความเจ็บปวดทรมาน

“อ๊าย!!”

ปึก ปึกปึก!!

แกนยาวขนาดใหญ่ของเจเคงัดรูเสียวของโบอาจนทำเธอนั้นนอนหลังไม่ติดที่นอน และแม้ว่าเธอจะพยามดิ้นหนีความเจ็บปวดนั้นเท่าไหร่ก็เหมือนว่าเวลามันจะยิ่งยาวนานขึ้น

“แฮ่ก ๆ พอแล้วค่ะ หนูจะไม่ทำแล้ว จะไม่คิดเรื่องไม่ดีอีกแล้ว ฮือๆ”

“นั่นไง คิดจริงๆ ด้วย” เจเคพูดขึ้น เมื่อเห็นว่าเมียของตนนั้นยอมสารภาพความผิดบาปออกมา

“เอาต่อไปเลย เอาให้เข็ด เราไม่ไหวเมื่อไหร่แล้วค่อยหยุด” เสียงวอมเอ่ยบอกเพื่อนรักที่หยุดชะงักกิจกรรมลง ให้ทำโทษเธอต่อจนกว่าเขาสองคนจะทำมันไม่ไหว

ปึก! ปึก ๆ!

“อ๊าย!”

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~