Part : ที่พึ่งสุดท้าย

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ที่พึ่งสุดท้าย

--------------------------------------------------------------------------

“โบอา” มือหนาของเจเคโอบอุ้มมือน้อยของโบอาไว้ แต่ก็โดนเธอสะบัดมือทิ้ง ใบหน้าเย็นชาของหญิงสาวที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของพวกเขา

“คุยกันดีดีไม่ได้เหรอโบอา อย่าใช้อารมณ์สิ” วอมพูดบอกโบอาอย่างใจเย็น

“แล้วเมื่อคืนพวกพี่คุยกับหนูดีๆ หรือเปล่าละ ได้ถามหนูดีๆ ไหม?” คนตัวเล็กขึ้นเสียงตอบกลับด้วยความโมโห

“พี่ขอโทษครับ ก็เมื่อคืนพี่โมโหจริงๆ พี่ไม่ชอบที่หนูไปคิดถึงผู้ชายคนอื่น” เจเคพูดอธิบายเหตุผลในสิ่งที่เขาทำลงไป

“งั้นถ้ากลับกันละคะ...ถ้าพี่เป็นหนูพี่จะทำยังไงคะ จะห้ามความคิดไม่ให้คิดถึงเขาได้เหรอ ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขามีส่วนทำให้พ่อหนูต้องเข้าไปอยู่ในคุก ฮึก”

สิ่งที่เธอพูดออกไปนั้นทำคนสองคนที่ฟังยืนแน่นิ่งไป ก่อนที่เธอจะระบายความในใจของตัวเองออกมา “ใครกันแน่ที่งี่เง่า ใครกันแน่ที่ไม่มีเหตุผล? หนูพยามทำให้มันดีที่สุดแล้ว แต่มันก็ดีได้เท่านี้ หนูทำอะไรไม่เคยถูกใจพวกพี่สักอย่าง”

“โบอา” เสียงหงอยของวอมเอ่ยเรียกเมียของเขาด้วยความรู้สึกผิด “พี่ขอโทษ”

“หนูเป็นคนผิดไม่ใช่เหรอคะ แล้วพี่มาขอโทษหนูทำไม? ...”

“...”

“หรืออยากให้หนูกลับไปเป็นโบอาคนเดิม คนที่กรี๊ดๆ ทำลายข้าวของคนที่งี่เง่าเอาแต่ใจแบบนั้นใช่ไหมคะ พี่ถึงจะกลับไปเป็นพี่วอมคนเดิมของหนู”

“หนู พี่ว่าเราคุยกันดีๆ เถอะนะ” เจเคเห็นวอมนิ่งไปหลังจากที่โดนโบอาตวาดใส่ “ไว้หนูใจเย็นแล้ว ค่อยหาทางออกกันใหม่นะ” เจเคพูดด้วยความใจเย็น เพราะไม่อยากให้เมียของตนที่กำลังโกรธเกี้ยวอยู่ ตัดสินใจทำอะไรโดยใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล

“นี่แหละค่ะ ทางออก” สิ้นเสียงพูดของโบอาเธอก็เดินกลับเข้าไปในห้องนอนที่เคยนอนอยู่เป็นประจำ และล็อกห้องอยู่ในนั้นเพื่อคิดหาทางออกด้วยตัวเอง

ห้องนอน

พวกเขาคงคิดว่าฉันจนตรอกไม่มีที่ไป ก็เลยจะพูดจะทำกับฉันยังไงก็ได้แบบนั้นสินะ “ฉันหาทางไปได้แล้วกัน..” โบอาพูดพรางนึกถึงคนๆ นึงที่เธอนั้นพอจะเอ่ยปากขอความช่วยเหลือได้

ตื้ด ๆ

“ฮัลโหลโบอา” เสียงหวานของนานิเอ่ยขึ้นเมื่อปลายสายกดรับ

“นานิ...แกทำอะไรอยู่ว่างหรือเปล่า?”

“ตอนนี้ฉันอยู่ร้าน มีอะไรจะเข้ามาหาฉันเหรอ?” นานิเอ่ยถามโบอาด้วยความตื่นเต้น

“คือ ฉันมีเรื่องให้แกช่วยหน่อย...” โบอาพูดด้วยน้ำเสียงเกรงใจ

“ได้สิ เรื่องอะไรเหรอ?” เธอตอบรับทันทีที่ยังไม่รู้ว่าเป็นเรื่องอะไร

“แกพอจะมีที่อยู่ไหม...คือตอนนี้ฉันไม่มีที่ไปแล้วอ่ะ”

“ที่อยู่เหรอ? ... แกลำบากขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย” นานิเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วง

“ใช่ ฉันไม่เหลืออะไรเลย เหลือแต่ตัว ฉันว่าจะไปขอที่ซุกหัวนอนแก แล้วเดี๋ยวฉันช่วยแกทำงานที่ร้านตอบแทนได้ไหม?” โบอาละทิ้งความหน้าบาง และพูดขอนานิอย่างตรงไปตรงมา เพราะเธอไม่เหลือที่พึ่งอื่นอีกแล้ว

“ไม่ต้องหรอก มาอยู่กับฉันที่บ้านนี่ก็ได้อยู่ได้ นานเท่าที่แกอยากจะอยู่เลย”

“บ้านเหรอ? ...พี่จูโน่อยู่ที่นั่นด้วยหรือเปล่า”

“อยู่สิ บ้านฉันก็มีพ่อแม่พี่ชายแล้วก็พี่สะใภ้”

“อุ๊ย! แบบนั้นไม่ดีหรอก แกพอจะมีที่อื่นอีกไหม” โบอาเอ่ยถามถึงตัวเลือกใหม่ เพราะเธอคิดว่าหากไปเผชิญหน้ากับศัตรูแบบนั้นคงไม่ดีเท่าไหร่ และแผนที่วางไว้ก่อนหน้าก็อาจจะไม่สำเร็จด้วย

“ที่อื่นเหรอ? ...ก็มีที่ร้านนี่แหละ ห้องพักชั้นบนของร้านฉันทำไว้ แต่ไม่ค่อยได้มานอนที่นี่”

“ที่ร้านเหรอ ดีเลยฉันจะได้ทำงานแล้วก็อยู่เฝ้าร้านให้แกไปด้วยเลย”

“แต่แกจะอยู่ได้เหรอโบอา?” นานิเอ่ยถามเพราะรู้ว่าเพื่อนของตนนั้นเคยมีชีวิตที่สุขสบาย หากต้องมาอยู่ในห้องเล็ก ๆ ก็กลัวว่าจะใช้ชีวิตลำบาก

“ได้สิ ที่ร้านแกก็คงจะดีกว่าที่ที่ฉันอยู่ตอนนี้นั่นแหละ”

โบอาพูดพรางคิดน้อยใจแฟนหนุ่มทั้งสองคนของเธอ และเมื่อเธอคิดหาวิธีการจัดการกับชีวิตของตัวเองอย่างถี่ถ้วนแล้ว ก็เริ่มเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางของที่จำเป็น ก่อนจะแยกของใช้และเสื้อผ้าที่คาดว่าจะขายได้ และในระหว่างเก็บของอยู่นั้นเธอก็เหลือบไปเห็นเคสโทรศัพท์แบรนด์หรูที่ติดอยู่กับตัวเครื่องโทรศัพท์มือถือของเธอ

“อันนี้ขายได้ไหมเนี่ย”

หลังจากแยกของเสร็จ คนสวยก็เริ่มตั้งกล้องไลฟ์สดขายของในไอจี เธอละทิ้งความอับอายไว้ภายหลัง ก่อนจะกดเริ่มไลฟ์ขายของ ซึ่งของทุกชิ้นที่เธอประกาศขายมีคนเหมารับไว้เป็นเจ้าของทั้งหมด ซึ่งมันก็ทำให้เธอเกิดมีแรงฮึดสู้ขึ้นมา เมื่อเห็นว่าตัวเองนั้นก้าวข้ามความกลัวบางอย่างในใจ และลงมือทำมันด้วยตัวเองได้

“มีเงินนั่งแท็กซี่ไปหานานิแล้ว”

ด้านนอกห้อง...

ผมและไอเจเคนั่งคิดหาทางออกและรอเวลาให้โบอาใจเย็นลงเพื่อจะเข้าไปคุยกับเธออีกครั้ง “เอาไงดีวะ..”

“'ไอ้วอม โบอาไลฟ์ขายของ”

เสียงเจเคพูดโพล่งขึ้นบอกวอมด้วยความตกใจ เมื่อเห็นในสิ่งที่โบอากำลังทำอยู่ ก่อนที่สองคนจะสุมหัวมองจอโทรศัพท์และเงยหน้าขึ้นมามองหน้ากัน

“เอาจริงเหรอวะเนี่ย?” เจเคพูดด้วยความใจหาย ที่เห็นว่าโบอากำลังทำบางอย่างที่เหมือนว่าเธอนั้นจะเอาจริงกับคำพูดที่บอกว่าจะหยุดความสัมพันธ์กับพวกเขาทั้งสองคน

แก๊ก!

เจเคและวอมใช้กุญแจไขประตูเข้ามาในห้องแล้วก็เห็นโบอาที่กำลังจะเปิดประตูออกมาพอดี และเหมือนว่าเธอนั้นกำลังจะไปจากที่นี่จริง ๆ

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~