로그인[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : เกมส์!
--------------------------------------------------------------------------
โต๊ะทานข้าว...
บนโต๊ะทานข้าวขนาดที่นั่งสี่คนในห้องทานข้าวเล็กซึ่งของทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้บนโต๊ะเรียบร้อยหมดแล้ว
“มา เดี๋ยวพ่อย่างให้ นานิกินเถอะ” ผมเห็นว่านานินั่งย่างอยู่นานกลัวว่าเธอจะกินไม่อิ่มอย่างที่อยาก
“ไม่เป็นไรคะ เดี๋ยวหนูย่างให้ พ่อกินเถอะนะคะ” คนสวยยิ้มหวานด้วยความเต็มใจในหน้าที่นั้นที่เธอทำอยู่
คุณอิทธิเห็นว่าเธอนั้นไม่ยอมส่งกรรไกรและที่คีบมาให้เขาง่าย ๆ เลยหยิบผักขึ้นมาห่อหมูแล้วป้อนเธอแทน “อ้าปากสิ”
“เอ่อ...พ่อกินเลยค่ะ”
“อ้าเร็ว อ้า”
“อะ...งั้ม” สุดท้ายเธอก็ยอมแพ้ให้กับความพยามของคุณมาเฟียใหญ่
“โทษนะ...” สิ้นเสียงขอโทษของคุณอิทธิ นานิก็ไม่รู้ว่าเขาขอโทษเธอทำไม จนเมื่อนิ้วโป้งจากมือหนาปาดซอสที่เลอะอยู่ที่ริมฝีปากล่างของเธอออก
“ขะ...ขอบคุณนะคะคุณพ่อ” นานิพยามข่มใจตัวเองไม่ให้คิดเรื่องน่ารังเกียจแบบนั้นกับพ่อของเพื่อน
“อ้าวไม่มีกระดาษทิชชู่เหรอเนี่ย...” คุณอิทธิมองไปที่นิ้วของตัวเองที่เลอะอยู่ก่อนจะเรียกหาแม่บ้าน “ไปไหนของเขา...”
จ๊วบ~
เมื่อเห็นว่าแม่บ้านไม่อยู่แถวนั้น เขาเลยตัดสินใจดูดเลียคราบซอส ที่เพิ่งปาดออกจากริมฝีปากสวย แทนที่จะรอกระดาษทิชชู่ ซึ่งเขาทำไปโดยที่ไม่ได้คิดอะไร แต่ภาพเมื่อกี้ทำคนที่มองอยู่ทำเธอเขินอายจนหน้าร้อนผ่าวขึ้น
“เดี๋ยวหนูไปหยิบกระดาษทิชชู่ให้นะคะ...” นานิทิ้งกรรไกรกับที่คีบที่อยู่ในมือลง ก่อนจะเดินเข้าบาร์ครัวไปเอากระดาษทิชชู่มา
“ครับ...”
คนสวยเปิดหากล่องกระดาษทิชชู่ทั้งตู้ด้านล่างและด้านบนก็ไม่เจอ จนต้องถอยหลังออกมาก่อนจะเขย่งขาสูงขึ้น เพื่อมองด้านในตู้ด้านบนหัวเธอ แล้วก็เห็นว่ามีกล่องกระดาษทิชชู่ที่อยู่ลึกเข้าไปด้านใน และด้วยความสูงที่เธอมีมันไม่สามารถจะหยิบถึงได้ แต่เธอก็ไม่ล้มเลิกความพยายาม
“นานิทำอะไรน่ะ...” ผมหันไปแล้วเห็นว่านานิกำลังจะปีนขึ้นซิงค์ล้างจานเพื่อจะหยิบบางอย่างด้านบน
“หนูจะหยิบกระดาษทิชชู่น่ะค่ะ”
“มานี่พ่อหยิบให้...”
เมื่อคุณอิทธิเดินมาถึงก็ช้อนตัวอุ้มเด็กสาวลงจากขอบซิงค์ล้างจาน เพราะกลัวว่าเธอจะพลัดตกลงมา ก่อนจะหยิบกล่องกระดาษทิชชู่ออกมาจากตู้อย่างง่ายดาย
“เรียกพ่อก็ได้ ไม่เห็นต้องปีนเลย”
ให้หนูปีนเถอะค่ะคุณพ่อ โดนตัวหนูแบบนี้ ใจคอไม่ดีเลย “- -”
ห้างสรรพสินค้า...
ตอนนี้ของที่ต้องการก็ได้ครบหมดแล้ว จะเหลือก็แค่ของขวัญ ซึ่งตอนนี้เงินเดือนที่ออกมาจากการทำงานเหลืออยู่แค่ไม่ถึงพันฉันคงต้องทำของขวัญแฮนด์เมดให้พ่อแล้วล่ะ
“โบอา..” เสียงนุ่มทุ้มของจูโน่ดังขึ้นที่ด้านข้างของโบอา ในขณะที่เธอยืนเลือกซื้อของกับสองหนุ่มอยู่
“พี่จูโน่มาทำอะไรคะเนี่ย...” รอยยิ้มหวานหุบลงหลังจากที่นึกได้ว่าเธอนั้นไม่ได้มาลำพัง ยังมีสองหนุ่มยืนคุ้มกันอยู่ด้านหลังอีกด้วย
เจเคและวอมขยับเข้ามายืนมองสองคนคุยกันอย่างใกล้ชิด เพราะอยากรู้ว่าเมียของตนนั้นจะคุยอะไรกับรักแรกของเธอ
“พี่พาแม่มาเสริมสวยน่ะ ไม่อยากให้ท่านอยู่แต่บ้าน กลัวท่านจะเครียด”
“เดี๋ยวมันก็ดีขึ้นนะคะ” โบอาพูดปลอบใจจูโน่กับเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะรู้ว่าคนที่คิดมากที่สุดตอนนี้น่าจะเป็นจูโน่
“ก็คงแบบนั้นนั่นแหละ คงต้องใช้เวลาสักพัก...ว่าแต่โบอามาทำอะไรเหรอ”
“หนูมาซื้อของขวัญวันเกิดให้คุณพ่อน่ะค่ะ พอดีพรุ่งนี้เป็นวันเกิดท่าน”
“งั้นเหรอ พี่ฝากอวยพร แล้วก็ขอโทษท่านด้วยนะ เรื่องที่เกิดขึ้นน่ะ”
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พ่อหนูแยกแยะออกว่าควรจะโกรธใคร พี่จูโน่ไม่ต้องคิดมากเรื่องนั้นนะคะ”
“เอ่อ...ว่าแต่ ตอนนี้พี่โสดแล้วนะ มาจีบพี่ตามสัญญาด้วยล่ะ”
“คะ...คะ?” โบอาปากกระพือเพราะความหวาดกลัว
“ก็โบอาเคยบอกพี่ว่า ถ้าพี่โสด จะมาเป็นเจ้าสาวคนใหม่ให้พี่ไง ที่เราคุยกันหน้าร้านนานิ พี่จำได้นะ”
“คะ...คือหนู...”
โบอาหันหน้ากลับมามองสองหนุ่มที่ยืนส่งรอยยิ้มน่าขนลุกให้กับเธออยู่ด้านหลัง
“คุณหนูครับ..” เสียงเจเคเรียกคุณหนูของเขาอย่างหนักแน่น
“คือหนูมีแฟนแล้วน่ะค่ะ ตอนนี้คงเป็นเจ้าสาวคนใหม่ให้พี่จูโน่ไม่ได้แล้วฮ่า ๆ” (ขำแห้ง)
''จริงเหรอเนี่ย คาดกันอีกแล้วเหรอ...งั้นไว้โบอาเลิกกับแฟนแล้วบอกพี่นะพี่รอ” มือหนายีลงที่หัวของเด็กสาวอย่างเอ็นดู ก่อนที่เขาจะลาเธอกลับไปหาแม่ของเขา “เดี๋ยวพี่ไปก่อนนะ”
“คะ...ค่ะ โชคดีนะคะ” โบอาบอกลาจูโน่ที่เดินหันหลังจากไปก่อนจะเตรียมตัวเตรียมใจและหันกลับมาหาสองหนุ่ม
“เจ้าสาวคนใหม่เหรอ? ...” วอมพูดขึ้นพรางกัดฟันโมโห
“เรื่องจริงเหรอครับคุณหนู?” เจเคพูดอย่างห่างเหินกับโบอา
“มันนานแล้วค่ะ ตั้งแต่ตอนที่เรางอนไม่คุยกันนู้นแล้ว อย่าโกรธหนูนะ” คนตัวเล็กอ้อนวอนต่อสองหนุ่มพร้อมกับกอดแขนของทั้งสองคนไว้ไม่ยอมปล่อย
“หาเมียใหม่ดีไหมวะไอ้เจเค..”
“ไม่เอานะ หนูขอโทษ~”
--------------------------------------------------------------------------
[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]
• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------อีกไม่กี่วันก่อนหน้างานแต่ง...“แกจะแต่งงานแล้วรู้สึกยังไงบ้างเหรอ” นานิเอ่ยถามเพื่อนของเธอถึงความรู้สึกของคนที่กำลังจะได้เป็นเจ้าสาว“ตื่นเต้นอ่ะ ไม่คิดว่าคนแบบฉันจะได้มีวันนี้กับเขา...แอบกลัวอยู่เหมือนกันว่าหลังจากแต่งงานกันแล้ว ฉันกับสองคนนั้นจะเป็นยังไงต่อ” การแต่งงานมันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้นซึ่งมันการันตีอะไรไม่ได้เลยว่ารักของเราจะยืนยาวไปถึงไหน เพียงแค่ตอนนี้ฉันอิ่มอกอิ่มใจสุด ๆ ที่ในชีวิตได้มีเขาสองคนเป็นเจ้าบ่าว “ไว้ถึงวันที่แกได้แต่งเองก็คงจะเข้าใจความรู้สึกของฉันในตอนนี้นั่นแหละ”“ฉันเนี่ยนะจะได้แต่ง...” นานิพูดอย่างสิ้นหวัง พรางกระตุกขำออกมา เพราะเธอนั้นไม่ได้วาดฝันเรื่องแต่งงานเอาไว้ในหัวตั้งแต่คบกับพ่อของโบอา เพราะด้วยอายุที่มากขึ้นของคุณอิทธิ เธอเลยอยากมีความรักที่เรียบง่ายไม่ต้องมีพิธีอะไรให้มากมายงานแต่งโบอา เจเคและวอม...ปกติเมียผมก็สวยอยู่แล้ว ยิ่งเห็นเธอในชุดเจ้าสาวแบบนี้ก็ยิ่งหลงในความสวยของเธอเข้าไปอีก “เมียเราสวยว่ะ” วอ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ว่าที่เจ้าสาว NC-3P--------------------------------------------------------------------------ตอนนี้เหมือนว่าที่บ้านของเราจะผ่านพ้นเรื่องเลวร้ายไปแบบสมบูรณ์แบบแล้ว และมันก็คงถึงเวลาที่บ้านของเราจะต้องมีงานมงคลขึ้นสักที“พ่อว่าจะจัดงานแต่งงาน...”“จะแต่งกันเลยเหรอคะ” โบอาพูดสวนพ่อของเธอขึ้นทันทีโดยที่ยังไม่ได้ฟังเขาพูดจนจบประโยค “แต่งเร็วไปหรือเปล่าค่ะ ยังคบกันไม่เท่าไหร่เอง”“พ่อหมายถึงงานแต่งลูกต่างหาก”“งะ...งานแต่งหนูเหรอคะ?”“ใช่ พ่อว่าจะจัดงานแต่งให้ลูกกับไอสองตัวนี่”“ดีครับนาย จัดเลยครับ” เจเคพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข“อยากแต่งขนาดนั้นเลยเหรอ” แฟนสาวของเจเคเอ่ยถามเขาด้วยท่าทางเคอะเขิน“ไอวอมว่าไง” นายใหญ่เอ่ยถามลูกเขยอีกคนของเขา“แต่งสิครับ^^”“งั้นก็ไปจัดการฤกษ์งานแต่งเอาเองแล้วกัน ส่วนค่าใช้จ่ายเดี๋ยวพ่อจัดการให้”“ก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วล่ะค่ะคุณพ่อ ฮ่า ๆ”ห้องนอนของโบอา...พอพ่อพูดถึงเรื่องงานแต่งของฉันใจก็แอบหวั่นๆ อยู่เหมือนกัน แถมงานแต่งของฉันยังไม่ธรรมดาเหมือนคนอื่นซะด้วย ต่อไปนี้ทั้งโลกจะต้องร
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ไหวแน่นะตัวเล็ก NC--------------------------------------------------------------------------ตกดึกในคืนนั้นฉันก็เกิดนอนไม่หลับขึ้นมาจริงๆ ไม่รู้เป็นเพราะว่าอยากลงไปหาเขาหรือเปล่าแต่ว่าถ้าฉันไม่ลงไปคืนนี้คงนอนไม่หลับแน่ ๆบาร์เหล้าชั้นล่างตอนเกือบเที่ยงคืน...เด็กสาวเดินมาด้อมๆ มองๆ ที่บาร์เหล้าแต่ก็ไม่เห็นว่ามีใครอยู่เลยแกล้งเดินเนียนๆ เข้าไปด้านในบาร์เพื่อไปหยิบน้ำ“คิดว่าหนูจะไม่ลงมาแล้วซะอีก” เสียงทุ้มพูดขึ้นด้านหลังของเด็กสาวซึ่งทำเธอตกใจมากเพราะว่าเขานั้นโผล่เข้ามาด้านในบาร์แบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง“เอ่อ...คือหนูลงมาเอาน้ำขึ้นไปกินบนห้องน่ะค่ะ” คนตัวเล็กอ้างขึ้นเพราะตอนนั้นในมือของเธอถือขวดน้ำเปล่าอยู่จริง ๆ“จะขึ้นไปนอนแล้วเหรอ?” คุณอิทธิเอ่ยถามพรางเขยิบเข้าไปใกล้นานิที่ยืนกอดขวดน้ำอยู่“อยากให้หนูอยู่เป็นเพื่อนก่อนไหมคะ?” นานิเอ่ยถามด้วยท่าทางเขินอาย และเธอก็รู้สึกเหมือนกับว่าใบหน้าคมของเขาจะเริ่มขยับเข้ามาใกล้ใบหน้าของเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ แถมตอนนี้หลังเธอยังชิดกับขอบเคาน์เตอร์บาร์แล้วด้วย“อยากสิ ฉันอยากให้หนูอยู่ด้วยกันก่อน
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : สระว่ายน้ำ--------------------------------------------------------------------------วันรุ่งขึ้น..“เย็นนี้แกมีนัดว่ายน้ำกับฉันที่บ้าน อย่าลืมเอาชุดมาด้วยนะ” หลังจากที่คุณพ่อสุดหล่อของฉันบอกข่าวดี ว่าจัดการเคลียร์กับเพื่อนรักของฉันจนเข้าใจกันแล้ว ฉันก็เลยชวนยัยนานิมาเล่นน้ำที่บ้านซะเลยหวังว่าสองคนนั้นคงจะเคลียร์เรื่องหน้าอายนั้นจบแล้วจริง ๆ นะ“รู้แล้วเดี๋ยวฉันรีบเคลียร์งานที่ร้านเสร็จแล้วฉันรีบไปนะ” เสียงนานิเอ่ยบอกกับปลายสายดูเหมือนว่าวันนี้โบอาจะหาเรื่องให้ฉันไปนอนที่บ้านเธออีกแล้ว หลังจากที่ฉันห่างหายจากบ้านหลังนั้นไปเป็นเวลานาน น่าจะเกือบๆ สองเดือนได้ล่ะมั้ง แต่ว่าหลังจากนี้ฉันคงจะเข้าไปที่นั่นได้สบายใจขึ้นแล้วล่ะ เพราะเรื่องที่ฉันกังวลใจอยู่ก็เคลียร์จบไปแล้ว ...แถมตอนที่ฉันกับคุณอิทธิเคลียร์กันยังมันส์มากด้วย แซบจนลืมเด็กน้อยคนก่อนไปเลยบ้านคุณอิทธิช่วงเย็น...พอมาถึงที่บ้านยัยโบอาก็วิ่งลงมารับฉันที่หน้าบ้านทันที เห็นว่าวันนี้ยัยนั่นอยากจะถ่ายรูปคู่ชุดว่ายน้ำของพวกเราลงอวดในโซเชี่ยล“ไหนดูชุดแกหน่อยสิเป็นยังไง” โบอาพูดพร้
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : แอบกิน NC--------------------------------------------------------------------------ที่บ้านโบอาในเวลาเดียวกัน..วันนี้พี่วอมออกไปทำงานแทนคุณพ่อมาทั้งวันเลยสลบไปตั้งแต่หัวค่ำ จะเหลือก็แต่เราสองคนที่ยังนอนตาแป๋วเล่นโทรศัพท์มือถือกันอยู่ แต่พอฝนตกได้สักพัก ก็เหมือนว่าพี่เจเคจะไม่อยากเล่นโทรศัพท์แต่จะเปลี่ยนมาเล่นอย่างอื่นแทนแล้วสิเจ้าของมือหนาเริ่มใช้นิ้วเขี่ยวุ่นวายอยู่กับเนินอูมของคนตัวเล็กที่นอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ข้าง ๆ จนมันเริ่มมีน้ำหวานไหลเยิ้มออกมาจากรู“ที่รักทำอะไร พี่วอมนอนอยู่เดี๋ยวก็โดนด่าหรอก” คนตัวเล็กพูดเสียงกระซิบบอกแฟนหนุ่มของเธอ ที่เริ่มใช้ปากพรมจูบซอกคอเนียนขาว“หนูก็อย่าเสียงดังสิ...” เจเคพูดกระซิบที่ข้างใบหูของคนตัวเล็ก ก่อนจะใช้มือลากกางเกงในตัวจิ๋วที่ปิดของลับของสาวสวยอยู่ออก และมุดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนใหญ่เพื่อไปซดดื่มน้ำหวานที่ปากถ้ำ“ชู่~” เจเคทำเสียงบอกกับเมียของเขาให้เบาเสียงเพราะเขานั้นกำลังจะเริ่มทักทายกับเนินสวรรค์ของเธอแล้วแผล็บ แผล็บ ๆคนตัวเล็กเกร็งตัวรับความเสียวจากลิ้นสากชุ่มน้ำของเจเคพรางหั
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณอิทธิคะ NC--------------------------------------------------------------------------ร่างเล็กเริ่มถูกดันเข้าหาพนักพิงเก้าอี้ก่อนจะถูกอีกคนพรมจูบตามซอกคอ และไล่ลงมาจนถึงเนินอก สายเดี่ยวชุดเดรสสีหวานแหวว ตกลงมาอยู่ที่ต้นแขนเนียน พร้อมกับจังหวะที่เสื้อถูกถกลงมาอยู่ที่ใต้เต้าสวยแผล็บ จ๊วบ ๆคนตัวเล็กแอ่นอกเข้าหาริมฝีปากที่กำลังดูดเม้มจุกรักสีชมพูของเธออย่างเอร็ดอร่อย “อ่าส์ คุณพ่อคะ”“อย่าเรียกฉันแบบนั้นสิหนูนานิ”“เอ่อ...”“เรียกชื่อฉันแทนนะ...” ว่าแล้วร่างเล็กก็ถูกอุ้มขึ้นมานั่งคร่อมอยู่บนตักของร่างหนา ก่อนที่เขานั้นจะเริ่มดูดดื่มกับริมฝีปากสวยของเธออีกครั้ง นิ้วยาวก็วุ่นวายอยู่กับเนินอูมกลางตัวของเธอซึ่งตอนนี้ เริ่มมีบางอย่างซึมออกมานอกกางเกงในตัวจิ๋วที่เธอสวมใส่มันอยู่แล้วขาของฉันมันถ่างออกจากกันโดยอัตโนมัติเพื่อรอให้เขาทำบางอย่างกับรูเสียวของฉัน และเหมือนว่าตอนนี้จะมีบางอย่างที่แข็งทิ่มก้นของฉันอยู่ ดูแล้วท่าจะมีขนาดใหญ่มากซะด้วยแจ๊ะ ๆ ๆ!“น้ำเยอะดีนะ...” เจ้าของใบหน้าคมพูดบอกคนสวยที่นั่งกอดคอของเขาอยู่ “ฉันขอดูหน่อยได้ไห







