Romans de malinaxek

บทที่ 6 บ้านหลังใหม่ 🔥🔞รถหรูสีดำขลับจอดรออยู่ที่หน้าอาคารผู้ป่วยวีไอพี วันนี้เป็นวันที่เสี่ยกันต์ได้รับอนุญาตให้กลับไปพักฟื้นที่บ้านได้แล้ว ร่างหนานั่งอยู่บนรถเข็นโดยมีว่าน พยาบาลหนุ่มคู่กายคอยอำนวยความสะดวกให้ไม่ห่าง สายตาคมดุของเสี่ยจ้องมองแผ่นหลังบางของคนที่กำลังจัดการเอกสารการออกจากโรงพยาบาลด้วยความหิวกระหายทันทีที่อยู่กันลำพังในห้องพักครู่สุดท้าย เสี่ยกันต์ก็คว้าข้อมือว่านให้เข้ามายืนระหว่างขาของเขา"ว่าน... มึงไปอยู่กับกูที่บ้านไหม" เสี่ยกันต์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาฉ่ำปรือของพยาบาลหนุ่มว่านชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจเต้นรัว "ผมไปได้เหรอครับเสี่ย... ผมยังมีกะที่ต้องเข้า ต้องทำงานตามหน้าที่นะ""เดี๋ยวกูเลี้ยงมึงเอง" เสี่ยพูดสวนขึ้นมาทันทีพลางบีบเฟ้นสะโพกมนผ่านเนื้อผ้าพยาบาลอย่างแรง "มึงไม่ต้องเหนื่อยมาคอยรองมือรองเท้าหมอหรือใครที่นี่อีก หน้าที่ของมึงมีแค่อย่างเดียว... คือดูแลกู และคอยอ้าขาให้กูกระแทกเวลาที่กูเงี่ยน"ว่านหน้าร้อนผ่าว ลมหายใจเริ่มติดขัดกับคำพูดที่แสนจะดิบเถื่อนนั้น "จริงเหรอครับเสี่ย... เสี่ยจะเลี้ยงว่านจริง ๆ นะ""จริง... กูอยากให้มึงไปอยู่กับ

บทที่ 5 กายภาพ🔥🔞เมื่อถึงเวลาทำกายภาพบำบัดช่วงบ่าย บรรยากาศในห้องพักฟื้นกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง ว่านต้องฝืนสวมวิญญาณพยาบาลผู้ซื่อสัตย์ ทั้งที่ใต้ชุดยูนิฟอร์มสีขาวนั้นเขายัง รู้สึกถึงความแฉะชื้นจากการช่วยตัวเองเมื่อครู่ยังทำให้เขารู้สึกสยิวทุกครั้งที่ก้าวเดิน"เสี่ยครับ... ได้เวลาฝึกขยับขาแล้วครับ เดี๋ยวว่านจะช่วยพยุงเสี่ยลุกนั่งก่อนนะ" ว่านพูดเสียงเบาพลางเลื่อนกายเข้าไปใกล้เตียง"ขาข้างซ้ายกูมันไม่มีแรงเลยว่ะว่าน... เหมือนมันตายไปแล้ว มึงมาพยุงกูใกล้ ๆ หน่อยสิ" เสี่ยกันต์แสร้งตีหน้าเศร้า พูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าดูน่าสงสาร แต่ดวงตาคมกริบกลับจ้องมองไปที่สะโพกมนของพยาบาลหนุ่มอย่างมีเลศนัยว่านโน้มตัวลงไป แขนเรียวโอบรอบแผ่นหลังกว้างเพื่อพยุงให้ร่างยักษ์ลุกขึ้นนั่ง แต่เสี่ยกันต์กลับทิ้งน้ำหนักตัวลงมาทั้งหมด จนหน้าอกของว่านบดเบียดเข้ากับหัวไหล่แกร่งอย่างจัง"อ๊ะ! เสี่ย... ระวังครับ""ขากูมันก้าวไม่ออกจริง ๆ ว่ะ... มึงต้องเข้ามาพยุงกูแบบประคองกอด แล้วเอาขาของมึงสอดเข้ามาแทรกตรงกลางขาของกูไว้ จะได้เป็นฐานพยุงกู..." เสี่ยกันต์สั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยคำสั่งว่านไม่มีทางเลือก เขาต้อ

บทที่ 4 ฟื้น🔥🔞เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยบรรยากาศที่ดูจะปกติเหมือนทุกวัน ว่านจัดเตรียมกะละมังน้ำอุ่นและผ้าสะอาดเพื่อทำกิจวัตรเดิม ๆ สายตาพยาบาลหนุ่มจ้องมองเป้ากางเกงที่นูนเด่นของเสี่ยกันต์ด้วยความย่ามใจ เขาวางผ้าลงแล้วกำลังจะเอื้อมมือไปปลดกางเกงนอนเพื่อหวังจะขึ้นไป ควบขย่มให้หนำใจเหมือนอย่างที่แอบทำมาตลอดหนึ่งเดือนทว่า... มือเรียวกลับต้องชะงักค้าง เมื่อเห็นเปลือกตาหนาของชายร่างยักษ์บนเตียงค่อยๆ ขยับยิบๆ ก่อนจะลืมตาขึ้นช้าๆ"ขอ...น้ำ...หน่อย" เสียงทุ้มแหบพร่าแต่ทรงพลังดังขึ้นจากลำคอแกร่ง"คะ...ครับ! รอสักครู่นะครับเสี่ย!" ว่านสะดุ้งสุดตัว ใจหล่นวูบไปที่ตาตุ่ม เขารีบกุลีกุจอเทน้ำใส่แก้วให้คนไข้ดื่มด้วยอาการลนลาน ก่อนจะรีบกดกริ่งเรียกทีมแพทย์มาตรวจอาการยกใหญ่ผ่านไปเกือบชั่วโมง หลังจากหมอและพยาบาลตรวจเช็กจนแน่ใจว่าเสี่ยกันต์ฟื้นคืนสติอย่างปาฏิหาริย์และสรุปว่าต้องทำกายภาพบำบัดอีกระยะถึงจะกลับบ้านได้ ทุกคนก็ทยอยออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่น่าอึดอัดระหว่างพยาบาลหนุ่มกับเจ้าของสวนมะพร้าวผู้ทรงอิทธิพล"เป็น...เป็นยังไงบ้างครับเสี่ย รู้สึกปวดตรงไหนไหม" ว่านถามออกไปเสียงสั่น พยายามรัก

บทที่ 3 ชุดเสว🔥🔞บรรยากาศภายในห้องพักฟื้นวีไอพียังคงเต็มไปด้วยความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศครางแผ่วเบา หลังจากเหตุการณ์เฉียดตายเมื่อวานที่หมอเข้ามารุมล้อมตรวจร่างกายเสี่ยกันต์ ทุกอย่างก็กลับเข้าสู่สภาวะปกติอย่างน่าประหลาด ผลตรวจบอกว่าร่างกายของเสี่ยเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองมากขึ้น ซึ่งนั่นแทนที่จะทำให้ว่านกลัว เขากลับยิ่งได้ใจมากกว่าเดิมพยาบาลหนุ่มเดินนวยนาดเข้ามาหยุดอยู่ที่ข้างเตียง สายตาคมจ้องมองร่างหนาที่นอนสงบนิ่งพลางเลียริมฝีปากตัวเองอย่างกระหาย“เสี่ย... ว่านว่าเสี่ยตื่นมาได้แล้วนะ นอนกินแรงว่านมานานพอแล้ว” ว่านโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูคนป่วย เสียงนุ่มนวลแต่เนื้อความกลับเปี่ยมไปด้วยตัณหา “ถ้าเสี่ยตื่นมาตอนนี้ได้นะ ว่านจะยอมให้เสี่ยเอาควยใหญ่ ๆ ของเสี่ยกระแทกรูว่านให้แตกจนเดินไม่ไหวเลยเอาไหม...”ว่านใช้นิ้วเรียวกรีดกรายไปตามแผงอกกว้าง ลากต่ำลงมาจนถึงขอบกางเกงนอนที่ปิดกั้นสิ่งมหึมาเอาไว้“ตื่นมาใช้ควยหน่อยเร็วเสี่ย... แค่ว่านพูดถึงมัน รูว่านก็แฉะไปหมดแล้วเนี่ย... อยากโดนเสี่ยเ×็ดจะแย่แล้ว”พยาบาลหนุ่มหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ก่อนจะหันไปจัดการภารกิจเดิมที่ทำจนชินมือ เขาเด

บทที่ 2 ของเล่นชิ้นใหม่ 🔥🔞นับตั้งแต่วันนั้น ร่างกายของว่านก็เหมือนเครื่องจักรที่เสพติดรสสัมผัสจากคนไข้พิเศษไปเสียแล้ว ทุกวันที่ญาติพี่น้องของเสี่ยกันต์กลับไปจนหมด ความเงียบเชียบในวอร์ดวีไอพีจะกลายเป็นช่วงเวลาสวรรค์ของเขา พยาบาลหนุ่มเดินไปล็อกประตูห้องอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะรูดม่านทึบ แต่วันนี้... ว่านไม่ได้มาตัวเปล่า"เสี่ยครับ... วันนี้ว่านมีของเล่นมาอวดด้วยแหละ ไซส์มันสูสีกับของเสี่ยเลยนะ"เขาหยิบ 'ดิลโด้' ขนาดมหึมาที่เพิ่งแอบสั่งซื้อมาออกมาจากกระเป๋าพยาบาล ผิวสัมผัสซิลิโคนมันวาวนั่นดูดุดันไม่ต่างจากแก่นกายของเจ้าของสวนมะพร้าวที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง ว่านจัดการปลดชุดพยาบาลออกจนเปลือยเปล่า ผิวขาวเนียนละเอียดตัดกับเตียงสีขาวสะอาดตา เขาคลานขึ้นไปคร่อมทับบนร่างหนาของเสี่ยกันต์ พลางใช้สายตาฉ่ำปรือจ้องมองใบหน้าคมเข้ม"วันนี้เสี่ยคอยดูว่านนะ... ดูว่านโดนของใหญ่ๆ ของเสี่ยกระแทกจนรูฉีก"ว่านพึมพำกระซิบข้างหูคนป่วยด้วยถ้อยคำหยาบโลนตามจินตนาการที่ฟุ้งซ่าน เขาละเลงเจลหล่อลื่นลงบนช่องทางรักสีหวานและของเล่นชิ้นเขื่องก่อนจะค่อย ๆ กดสะโพกลงไปช้า ๆ"ซี๊ดดด... อ่า... เสียวรูฉิบหายเลยเสี่ย... ดันเข้

บทที่ 1หน้าที่ดูแล🔥🔞ท่ามกลางกลิ่นสะอาดสะอ้านของน้ำยาฆ่าเชื้อภายในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง ‘ว่าน’ พยาบาลหนุ่มวัย 25 ปี ยืนตรวจเช็กความเรียบร้อยของเครื่องแบบสีขาวสะอาดตา วันนี้เป็นวันแรกที่เขาต้องรับหน้าที่ดูแลคนไข้พิเศษ ในห้องวีไอพีชั้นบนสุด ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความละเอียดอ่อนและต้องใช้แรงกายมากกว่าปกติสาเหตุที่เขาถูกย้ายด่วนมาที่นี่ ไม่ใช่เพราะความผิดพลาดในการทำงาน แต่เป็นเพราะ ขนาดตัวของคนไข้ที่พยาบาลสาว ๆ ในแผนกต่างพากันถอดใจ การขยับร่างกายชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเพื่อเช็ดตัวหรือเปลี่ยนเสื้อผ้านั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับผู้หญิงร่างเล็ก“มาพอดีเลยน้องว่าน” เสียงใสของฝน พยาบาลหัวหน้าแผนกเอ่ยทักทายเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามา“สวัสดีครับพี่ฝน” ว่านยกมือไหว้ด้วยความนอบน้อมรอยยิ้มบาง ๆ ประดับบนใบหน้าใสซื่อตามฉบับเจ้าตัว“จ้ะ มาก็ดีแล้ว พี่ฝากดูแลคุณกันต์ต่อหน่อยนะ เขาประสบอุบัติเหตุจนกลายเป็นเจ้าชายนิทรามาเป็นเดือนแล้วล่ะ หน้าที่หลัก ๆ ของเราก็คือเช็ดตัว เปลี่ยนสายน้ำเกลือ ดูแลความเรียบร้อยทั่วไป แล้วช่วงสาย ๆ จะมีญาติเขาเข้ามาเยี่ยม ยังไงก็เตรียมความพร้อมไว้หน่อยนะ”“รับทราบครับพี่ฝน