ตอนที่ 3

“ท่านพ่อพวกเราจะทำอย่างไรกันดี รั่วอี้เล่นแรงถึงขั้นกล้าวางยาคุณหนูเล็กตระกูลหลาน มิหนำซ้ำคุณชายกู้คู่หมั้นของนางยังประกาศก้าวว่าหากหลานหมิงหมิงเป็นอะไรไปจะเอาเรื่องตระกูลเราจนถึงที่สุด”

“ท่านพ่อตอนนี้ครอบครัวเราไม่สามารถรับมือกับทั้งสองตระกูลไหวนะขอรับ”

“ตงหยางไม่ใช่ว่าพ่อไม่รู้ถึงความกังวลของลูก แต่พ่อเองก็จนปัญญา ครั้งนี้รั่วอี้ทำเกินไปมากจริง ๆ ไม่รู้ว่าสองตระกูลนั้นจะเอาคืนตระกูลเราอย่างไรบ้าง”

เจียงเค่อหนิงถอนหายใจยาวมองหญิงสาวบนเตียงนอน

“หากท่านปู่ยังอยู่ตระกูลของพวกเราคงไม่ตกต่ำและวุ่นวายขนาดนี้ ตั้งแต่เหตุการณ์ในวันนั้นท่านปู่ของลูกก็หมดสติไป ส่วนน้องสาวก็กลายเป็นใครก็ไม่รู้”

ใบหน้าเจียงเค่อหนิงเศร้าหมอง หวนนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อสิบกว่าปีก่อน

อุบัติเหตุในครั้งนั้นได้พรากทั้งบิดาและบุตรสาวของตนไป

ส่วนเด็กสาวบนเตียง แม้หน้าตาจะเหมือนบุตรสาวคนเดิมของเขาทุกกระเบียดนิ้วแต่นิสัยใจคอบรรยากาศรอบกายกลับกลายเป็นคนละคน

“ท่านพ่อเรื่องของรั่วอี้ท่านพ่อเชื่อจริง ๆ หรือขอรับว่าเป็นเพราะเหตุการณ์ในวันนั้น”

“หากไม่ใช่คงไม่มีอะไรอธิบายนิสัยที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของน้องสาวเจ้าได้แล้วละ ไม่ใช่แค่พ่อที่รู้สึก ทั้งพี่ชายเจ้าและแม่ของเจ้าต่างก็รู้สึกเหมือนกันไม่ใช่หรือ แถมแม่เจ้ายังกลายเป็นเช่นนั้นหลังได้เห็นรั่วอี้ตอนฟื้นอีก”

“แต่ว่าท่านพ่อ...”

“หยุดพูดเรื่องนี้เถอะ สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือพยายามหาทางรับมือการโจมตีของสองตระกูลให้ได้มากที่สุด และภาวนาขอให้พวกเขาไม่ลงมือรุนแรงมากเกินไป”

“เข้าใจแล้วขอรับท่านพ่อ”เจียงตงหยางถอนหายใจตอบรับอย่างเชื่อฟัง พลางเหลือบมองน้องสาวที่นอนหลับไม่ได้สติมาหลายวันแล้ว

“เอาล่ะ วันนี้ดูแล้วน้องสาวเจ้าก็คงจะยังไม่ฟื้นเหมือนเดิม พวกเราออกไปกันเถิด”

“ขอรับท่านพ่อ”

คนบนเตียงค่อย ๆ เปิดเปลือกตาหลังได้ยินเสียงบานประตูปิดลง หันสายตามองเพดานห้องไม่คุ้นเคย ห้องนอนไม่คุ้นตา แล้วถอนหายใจยาวออกมา

จากที่ได้ฟังทั้งสองคนพูดคุยกันคงปฏิเสธความจริงที่เธอได้กลายเป็นเจียงรั่วอี้ บุตรสาวคนเล็กตระกูลเจียงที่มีนิสัยชั่วช้าร้ายกาจไม่ได้แล้วสินะ

ส่วนร้ายกาจยังไงนะเหรอ ?

ไม่มีอะไรมาก แค่ชอบด่าทอบ่าวรับใช้ ดูถูกเหยียดหยามคนอื่น ชอบใช้ความรุนแรง ใช้อำนาจที่มีในมือข่มขู่คนอื่น โดยเฉพาะกับหลานหมิงหมิง สาเหตุที่เจียงรั่วอี้ชอบรังแกหลานหมิงหมิงเพราะนางชอบกู้เหวินซานพระเอกของนิยายเรื่องนี้ แต่กู้เหวินซานกลับมีใจให้หลานหมิงหมิง อีกทั้งตระกูลหลานและกู้ยังตกลงหมั้นหมายกัน

เจียงรั่วอี้ที่มีนิสัย ไม่ว่าอะไรที่นางอยากได้นางก็ต้องได้ จึงไม่พอใจเป็นอย่างมากและด้วยความไม่พอใจนี้นางจึงมองหลานหมิงหมิงเป็นสิ่งขวางหูขวางตา และเริ่มแผนการรังแกอีกฝ่าย แต่ด้วยสกิลนางเอกทุกครั้งที่โดนรังแกพระเอกก็จะเข้ามาช่วยเหลือเสมอประหนึ่งแผนที่ถูกวางเอาไว้ตั้งแต่แรก

เมื่อเห็นว่าไม่ว่าจะรังแกหลานหมิงหมิงไปกี่ครั้งกู้เหวินซานก็ไม่เคยมองมาที่นางเลยมิหนำซ้ำยังทำท่าทางรังเกียจมากกว่าเดิม แทนที่เจียงรั่วอี้จะคิดได้และสำนึกนางกลับโกรธเกลียดหลานหมิงหมิงมากขึ้นกว่าเดิม เอาแต่โทษอีกฝ่าย คิดไปเองว่าที่กู้เหวินซานไม่มองตนเพราะหลานหมิง ถ้าไม่มีหลานหมิงหมิงกู้เหวินซานจะต้องมองนาง

นิสัยเจียงรั่วอี้คือสูตรสำเร็จของนางร้ายที่ช่วงชีวิตสุดท้ายจะต้องตายอย่างแน่นอน

และก็ใช่

ด้วยความรักแสนบิดเบี้ยวของเจียงรั่วอี้ทำให้นางตัดสินใจลงมือวางยาพิษหลานหมิงหมิงหวังให้อีกฝ่ายตาย แต่หารู้ไม่ว่านอกจากหลานหมิงหมิงจะไม่เป็นอะไรแล้ว อีกฝ่ายยังเรียกคะแนนสงสารจากผู้คนที่ได้ยินข่าวลือเรื่องนี้ไปเต็ม ๆ และหลังจากนั้นไม่นานนัก ทั้งสองตระกูลก็จับมือกันและเริ่มโจมตีตระกูลเจียง

จุดจบของนางร้ายคือถูกฆ่าตายอย่างอนาถ ครอบครัวล่มสลาย บรรดาพี่น้องร่วมสายเลือดต่างมีจุดจบไม่ค่อยดีนักทั้งที่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องในกากระทำของเจียงรั่วอี้ แต่เพราะเป็นครอบครัวเดียวกันจึงถูกลูกหลงจากการะทำของนาง