ฮองเฮาเช่นข้าขอเป็นนางร้าย

ฮองเฮาเช่นข้าขอเป็นนางร้าย

last updateLast Updated : 2026-04-02
By:  วริษาOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
45Chapters
1.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

‘ชาติก่อนต้องตายเพราะถูกใส่ร้าย ตระกูลของข้าถูกประหารเจ็ดชั่วโคตร หวนคืนมาครั้งนี้ข้าจะร้าย! ฮองเฮาอ่อนโยนจิตใจเมตตาจะไม่มีอีกต่อไป พวกเจ้าเตรียมรับมือจากข้าได้เลย’ บทนำ ไป๋ซินเหยียนฮองเฮาผู้อ่อนแอไม่หลงในอำนาจกลับถูกใส่ร้าย คนในครอบครัวถูกใส่ความว่าเป็นกบฏถูกจับประหารเจ็ดชั่วโคตร ฮ่องเต้บุรุษที่นางรักประทานผ้าแพรขาวยื่นยาพิษให้นางดื่มอย่างเย็นชา ความเจ็บปวดครั้งนี้กลายเป็นความแค้น สวรรค์เมตตาให้นางย้อนเวลากลับมาก่อนจะเกิดเรื่อง เมื่อครั้งนี้นางกลับมาได้นางจะต้องหาต้นตอและจัดการคนที่คิดร้ายต่อตระกูลของนาง มิหนำซ้ำนางจะมิใช่ฮองเฮาที่อ่อนแออีกต่อไป ทุกลมหายใจต่อจากนี้คือการแก้แค้นอำนาจที่อยู่ในมือของนางนางจะใช้มันอย่างเต็มที่โดยไม่สนใจผู้ใดอีกต่อไปแม้กระทั่งฮ่องเต้ “แค้นล้างบางตระกูล ความเจ็บปวดที่สูญเสียครอบครัว ทุกอย่างถูกจารึกในสายเลือดของข้า แม้ตายหมื่นครั้งก็ไม่อาจลบเลือน” ***นิยายเรื่องนี้แต่งตามจินตนาการของนักเขียนเท่านั้นไม่ได้อ้างอิงตามประวัติศาสตร์ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน *** สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ย้อนกลับมา

Rain poured down in heavy sheets, bouncing off the rooftops and turning the streets of the city into a mirror of sparkling reflections. Amara Williams tugged her coat tighter around her shoulders, wishing she had chosen a sturdier umbrella. The one in her hand flipped inside out as the wind knocked it sideways, leaving her half soaked, half struggling.

“Of all nights… why tonight?” she muttered, trying to steady her umbrella and her nerves at the same time.

Her heels clicked against the wet pavement as she hurried along, eager to get home before she turned into a puddle herself. A car honked in the distance, and she jumped back, the strap of her bag slipping off her shoulder. She cursed under her breath, thinking she would never survive this storm alive.

And then—bam.

She collided with something solid, almost knocking her off balance entirely.

“Oh my gosh! I’m so sorry!” Amara gasped, looking up to see… him.

A man in a sharp black suit stood before her, his coat dark against the night, glistening slightly from the rain. His hair was damp, his expression unreadable, but his dark eyes cut straight through her like ice.

“Watch where you’re going,” he said, his voice calm, yet commanding. There was no anger in it—only that unshakable, dangerous control that made Amara’s heart skip.

“I—I didn’t see you! I mean… I was trying to get out of the rain…” She stumbled over her words, flustered by the sight of him. She noticed the expensive watch on his wrist, the crisp cut of his suit, the confident way he stood. Something about him screamed power—and maybe danger.

He raised an eyebrow, unamused. “You’re drenched. Are you going to be okay?”

Amara nodded quickly, trying to collect herself. “Y-Yes… thank you… I just… I’m clumsy sometimes.”

He said nothing, only tilted his head slightly as if analyzing her. Then, without another word, he walked past her, the storm parting around him as if it respected his presence.

Amara’s knees almost buckled. Who was that? And why did her chest feel like it was about to explode just from a few words?

The next morning, Amara couldn’t stop thinking about him. She had barely slept, tossing and turning as the memory of his eyes haunted her. Who was he? What did he do? And why did she feel an inexplicable pull toward him, even though they had only met for a few seconds?

Her phone buzzed with a message from her best friend, Tola.

“How was the storm last night? You alive?”

Amara typed back quickly, smiling at the thought of Tola’s usual teasing tone.

“Barely. Met a very scary… but handsome man.”

There was no response for a few minutes. Then, suddenly, a car honked outside her apartment window. Confused, she peered through the curtains—and froze.

He was standing there. The same man from last night. In the middle of her small, quiet street. Watching. Waiting.

Amara’s heart raced. Should she go down? Should she hide? But before she could think of an excuse, the doorbell rang.

Trembling, she opened it.

“Alexander Cole,” he said formally, without a hint of a smile.

“We need to talk.”

“W-what? About last night?” Amara stuttered.

“Yes,” he said. “That accident… it has implications. And I intend to make sure everything is resolved properly.”

Amara’s mind raced. Implications? Resolved? She didn’t even know this man’s name until just now!

“I—uh—I’m not sure I understand…” she mumbled.

Alexander’s expression softened just slightly, enough to make her pulse quicken. “You will. But not here. You need to come with me.”

Amara didn’t know why she agreed. Maybe it was curiosity. Maybe it was the strange pull she felt toward him. Or maybe it was the fact that the rain had drenched her completely and she had nowhere else to go.

Whatever the reason, she followed him into the sleek black car waiting outside. The city lights reflected off the wet streets as he drove silently, the kind of silence that felt loaded with meaning, almost like a test.

Finally, he stopped in front of a towering building she didn’t recognize. “We’re here,” he said, his voice low and commanding.

Amara took a deep breath. Whatever this was, she had a feeling her life was about to change forever.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
45 Chapters
ตอนที่ 1 ย้อนกลับมา
ตอนที่ 1 ย้อนกลับมา“ฝ่าบาทได้โปรดฟังหม่อมฉันสักนิด ตระกูลของหม่อมฉันจงรักภักดีต่อราชวงศ์มาตลอดจะมาทำเรื่องเช่นนี้ไปทำไมกันเพคะ” สตรีร่างเล็กสวมชุดสีขาวใบหน้าซีดเซียวร่ำไห้อ้อนวอนต่อฮ่องเต้และยังเป็นสวามีของนาง ปากพร่ำบอกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่มีทางเป็นความจริง ทว่าร่างใหญ่ที่ยืนอยู่เบื้องหน้ากลับไม่เชื่อคำพูดของนางสักนิด สายตาจ้องร่างบางที่นั่งร่ำไห้อย่างไม่แยแสเพราะถูกความเกรี้ยวโกรธครอบงำจิตใจ“ไป๋ซินเหยียนเจ้าคิดว่าข้าโง่อย่างนั้นหรือ ? สมุดรายชื่อผู้ที่เข้าร่วมถอดถอนโค่นข้าลงจากบัลลังก์อีกทั้งยังมีการซื้ออาวุธจากแคว้นอื่น เจ้าเป็นสตรีโลภมากไม่พอใจในสิ่งที่เจ้ามีอยู่ อยู่สูงกว่าคนทั่วใต้หล้าแต่อยู่ต่ำกว่าข้าเพียงผู้เดียวเจ้ายังมิพอใจอีกหรือ? ไม่ว่าเจ้าจะเอ่ยเช่นใดข้าไม่มีทางเชื่อคำพูดของเจ้า ข้าจะเมตตาเจ้าเป็นครั้งสุดท้ายให้เจ้าเลือกว่าจะดื่มยาพิษหรือจะให้ข้าสั่งประหารและนำหัวเจ้าไปเสียบประจานเช่นดั่งคนในตระกูลของเจ้า” น้ำเสียงเย็นเยียบเอ่ยออกมาอย่างเย็นชายื่นยาพิษให้แก่สตรีที่เคยเป็นฮองเฮาของแผ่นดิน นางเงยหน้ามองบุรุษที่นางเคยมอบความรักให้หมดหัวใจดวงตาเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาไหลริน
last updateLast Updated : 2026-03-01
Read more
ตอนที่ 2 ทวงคืน
ตอนที่ 2 ทวงคืนรุ่งเช้าวันต่อมาขบวนฮองเฮาเดินทางไปที่ตำหนักหงซือโดยมีฮองเฮาเป็นผู้เดินนำและมีนางกำนัลขันทีเดินตามมากมาย วันนี้อากาศแจ่มใสเป็นปลายฤดูใบไม้ผลิที่สดใส“หากเป็นตอนนี้ของชาติที่แล้ว ข้าคงกำลังวุ่นวายอยู่กับการเตรียมหาอาภรณ์เพื่อต้อนรับฤดูเหมันต์ แต่ข้านี้ต่างออกไปเพราะของพวกนั้นมีนางกำนัลห้องเครื่องต้องจัดการอยู่ดี วันนี้ข้าได้กลับมาเห็นใบหน้าของฝ่าบาทผู้ที่ประทานยาพิษให้ข้า ข้าอยากรู้เหลือเกินตลอดมาท่านเคยมีความรักให้แก่ข้าบ้างหรือไม่ หรือเพียงเห็นแค่ข้าเป็นฮองเฮาไว้คอยหนุนหลัง ครั้งนี้หากท่านไม่มีความรัก ข้าเองก็ไม่หวังให้ท่านมอบรักให้เช่นกัน เพราะเป้าหมายของข้าคือการตั้งครรภ์มีโอรสไว้สืบทอดรับตำแหน่งรัชทายาท อำนาจต่างหากที่ข้าต้องการต่อจากนี้ เมื่อไหร่ที่ข้าคลอดบุตรชายใต้หล้าแห่งนี้คงสั่นสะเทือน หวงกุ้ยเฟยคงร้อนอกร้อนใจไม่น้อย เพราะครั้งก่อนไม่ว่านางจะอยู่กับฝ่าบาททุกคืนแต่ไม่ตั้งครรภ์เสียที ครั้งนี้ข้าจะทำให้เห็นเองว่าบุตรของผู้ใดกันแน่ที่จะได้ขึ้นนั่งบนบัลลังก์ต่อจากฝ่าบาท” ซินเหยียนคิดในใจพลางย่างกรายเข้าไปตำหนักหงซือ นางเห็นนางกำนัลขันทีของตำหนักฉู่อี้ยืนอยู่กับนาง
last updateLast Updated : 2026-03-01
Read more
ตอนที่ 3 เดินตามแผนการ
ตอนที่ 3 เดินตามแผนการ“ข้าไม่รู้มาก่อนเลยว่าฮองเฮาของข้าจะเจ็บปวดเพียงนี้ เช่นนั้นต่อจากวันนี้ข้าจะชดใช้สิ่งที่ผ่านมาเอง” เว่ยเจี่ยเอ่ยจบใช้มือช้อนกายของซินเหยียนมาอยู่ในแขนแกร่ง อุ้มนางขึ้นราวกับไม่มีน้ำหนักเดินตรงไปที่ห้องบรรทม ก่อนจะเอ่ยสั่งการขันทีไม่ให้ผู้ใดเข้าไปก่อกวนจนกว่าเขาจะออกมาจากห้องบรรทมเอง“อย่าให้ผู้ใดเข้ามากวนเวลาที่ข้ากำลังอยู่กับฮองเฮา หากมีเรื่องอันใดเอาไว้มาหาข้าคราวหลัง”“พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท” ขันทีน้อมรับคำสั่งพร้อมเดินออกจากห้องโถงปิดประตูและยืนทำหน้าที่อยู่หน้าห้องตามเคยซินเหยียนยื่นมือไปกอดคอเว่ยเจี่ยเอาไว้แน่น นานมาแล้วที่นางไม่เคยถูกเขาปฏิบัติเช่นนี้ เพียงแค่คิดย้อนกลับไปใจของนางเจ็บแปลบขึ้นมาไม่น้อย“ฝ่าบาทยามนี้มิใช่ยามราตรีนะเพคะ เหล่าใต้เท้าจะไม่ต่อว่าเอาหรือเพคะ ”“จะมีผู้ใดกล้าว่าข้าได้ล่ะ อีกอย่างยามนี้ข้ากำลังทำเพื่อแผ่นดินสงบสุข การที่มีรัชทายาทสายตรงก็เป็นหน้าที่ของข้า เจ้าอย่าสนใจอย่างอื่นเลย ยามนี้สิ่งที่เจ้าต้องจับจ้องมีเพียงแค่ข้าเท่านั้น” สายตาหวานหยาดเยิ้มจ้องมองใบหน้านวลวางนางลงบนเตียงไม้อย่างเบามือ ซินเหยียนยิ้มบางๆ อย่างเขินอายนานมาแล้วตั้ง
last updateLast Updated : 2026-03-01
Read more
ตอนที่ 4 เปลี่ยนไป
ตอนที่ 4 เปลี่ยนไปฝั่งด้านซินเหยียนก่อนออกจากตำหนักไม่ลืมที่จะแจ้งขันทีว่าค่ำคืนนี้ขอให้ฝ่าบาทเสด็จไปหานางที่ตำหนักหลุนหลง นานมากแล้วที่นางมิได้เสวยอาหารกับฝ่าบาท คืนนี้จึงขอให้ฝ่าบาทเจียดเวลาเสด็จไปหานางเมื่อกลับตำหนักหลี่เจี๋ยได้มารออยู่ที่ห้องโถงเพื่อรายงานสิ่งที่ฮองเฮาให้เขาไปตามสืบ ตอนนี้เขาเริ่มรู้และให้ลูกน้องเฝ้าจับตามองความเคลื่อนไหวของเสนาบดีจื่อซุนห่าวและหวงกุ้ยเฟย“เจ้ามาแล้วสินะเป็นเช่นไรบ้างเรื่องที่ข้าให้เจ้าไปจัดการ”“ทูลฮองเฮา ยามนี้กระหม่อมเห็นความผิดปกติฝั่งด้านของเสนาบดีจื่อซุนห่าว ยามราตรีมักออกไปที่หอนางโลมแถมยังมีใต้เท้าชั้นผู้น้อยหลายคนที่ตามเข้าไป หากดูไม่ออกคิดว่าเหล่าใต้เท้าเข้าไปกินดื่มสังสรรค์หากแต่ว่ามิใช่เช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมรู้จักนางคณิกาในหอนางโลมอยู่บ้างจึงยัดเงินให้นางเพื่อให้นางเข้าไปสืบเรื่องที่เสนาบดีไปหารือกันอีกไม่นานคงได้เรื่อง ”“ดีมาก บอกนางคณิกาหากนางทำสำเร็จหาข่าวมาให้ข้าได้ข้าจะให้ของกำนัลแก่นางเองไม่ว่านางต้องการสิ่งใดที่ข้าสามารถหาให้นางได้ข้าจะทำให้นางทุกอย่างที่นางประสงค์”“พ่ะย่ะค่ะฮองเฮา ”“จริงสิ สิ่งที่ข้าต้องการให้เจ้าไปจัด
last updateLast Updated : 2026-03-01
Read more
ตอนที่ 5 ฤกษ์ดี
ตอนที่ 5 ฤกษ์ดีภายในห้องบรรทมสลัว ๆ มีเพียงแสงเทียนเล่มน้อยที่ส่องสว่าง กลิ่นกำยานคละคลุ้งในอากาศ เขาค่อยๆ วางนางลงบนเตียงอย่างอ่อนโยน ซินเหยียนยิ้มกริ่มยื่นมือคล้องคอของเว่ยเจี่ยจนเขาถลาล้มนอนนาบลงทับกายของนาง ร่างเล็กกระตุกยิ้มก่อนจะพลิกตัวขึ้นนั่งคร่อมร่างกายของเว่ยเจี่ย“ค่ำคืนนี้ขอให้หม่อมฉันเป็นคนปรนนิบัติฝ่าบาทนะเพคะ” นางยื่นมือแตะลงที่ริมฝีปากของเขาค่อย ๆ ใช้นิ้วชี้ลูบไล้เบา ๆ เลื่อนลงมาหาลำคออย่างยั่วยวน ก่อนที่จะโน้มตัวลงประกบริมฝีปากอย่างเร่าร้อน ลิ้นเล็กกวาดเข้าไปด้านในสัมผัสดูดดื่มร่างกายเริ่มร้อนรุ่ม ทั้งสองค่อย ๆ เปลืองผ้าออกทีละชิ้น ลมหายใจหอบถี่ การรุกล้ำอย่างอ่อนโยนแต่หนักแน่น ลิ้นร้อนกระหวัดเกี่ยวพัน รสหวานโหยหาเคล้าเสียงครางแผ่วเบา ร่างกายแนบชิดจนหัวใจเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน ทิ้งสติสัมปชัญญะไว้เบื้องหลังเหลือเพียงความรู้สึกวาบหวามที่แผ่ซ่านไปทั่วแฮ่ก ๆ !! เสียงหายใจหอบเหนื่อยดังระงมไปทั่วห้องนอน เขาค่อย ๆ ถอนริมฝีปากออกจากนางช้า ๆ เพื่อให้นางได้หายใจคล่องตัว“ฮองเฮาเจ้าช่างหอมหวานยิ่งนัก” ซินเหยียนยิ้มหวานก่อนที่เขาจะขยับกายโอบกอดรัดนางเอาไว้เขาบดจูบลงมาอย่างโหยหา
last updateLast Updated : 2026-03-01
Read more
ตอนที่ 6 ข้าจะดูแลฝ่าบาทเอง
ตอนที่ 6 ข้าจะดูแลฝ่าบาทเองยามโหย่ว (18.00) ซือหยานางกำนัลบของหวงกุ้ยเฟยแอบมองระหว่างทางหน้าตำหนักหงซือ เฝ้ารอขบวนฮ่องเต้จะเดินทางไปที่ตำหนักหลุนหลง จนกระทั่งนางเห็นฝ่าบาทเดินนำหน้าขันทีนางกำนัลและองครักษ์กำลังเดินมุ่งหน้าไปที่ตำหนักฮองเฮา ซือหยาหลับตาสูดลมหายใจเข้าก่อนจะลืมตาเดินกึ่งวิ่งสีหน้าตื่นตระหนกราวกับเกิดเรื่องอะไรขึ้น“ฝ่าบาทเพคะหม่อมฉันมีเรื่องมาทูลฝ่าบาทเป็นการเร่งด่วนเพคะ” เว่ยเจี่ยหยุดเดินเมื่อเห็นนางกำนัลตำหนักฉู่อี๋ยืนอยู่ตรงหน้าท่าทางรีบร้อนตื่นตระหนก“เจ้ามีเรื่องอันใดรีบเอ่ยมา”“ทูลฝ่าบาท ยามนี้หวงกุ้ยเฟยไม่สบายเสวยอาหารไม่ได้เลยเพคะ หม่อมฉันคิดอยู่นานว่าจะมาแจ้งฝ่าบาทดีหรือไม่ หวงกุ้ยเฟยไม่ให้หม่อมฉันมาแจ้งเกรงว่าจะรบกวนเวลาของฝ่าบาทที่อยู่กับฮองเฮาเพคะ”“หวงกุ้ยเฟยไม่สบายอย่างนั้นหรือ? ขันทีเปลี่ยนทิศทางข้าจะไปที่ตำหนักฉู่อี๋เจ้าจงไปแจ้งฮองเฮาว่าวันนี้ข้าไม่ได้ไปเยือนตำหนักหลุนหลง” ซือหยาก้มหน้าเผยรอยยิ้มอย่างดีใจที่ฝ่าบาทเปลี่ยนพระทัยไปหาหวงกุ้ยเฟยนายหญิงของตนเอง ทำให้เห็นว่าฝ่าบาทยังคงเป็นห่วงเป็นใยหวงกุ้ยเฟย“พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท” ขันทีน้อมรับคำสั่งกำลังจะเดินแยกไป
last updateLast Updated : 2026-03-05
Read more
ตอนที่ 7 เรื่องน่ายินดี
ตอนที่ 7 เรื่องน่ายินดีหลังจากนั้นทั้งสองคนเดินทางออกจากตำหนักฉู่อี๋และพากันมุ่งหน้าไปตำหนักหลุนหลงตามที่กำหนดเอาไว้ ระหว่างทางเว่ยเจี่ยลอบมองใบหน้าของซินเหยียนรอยยิ้มพึ่งปรากฏบนใบหน้า จนนางรู้สึกได้ว่าถูกสายตาของเขาจ้องมองอยู่“ฝ่าบาทคิดอันใดในใจหรือเพคะ จ้องมองใบหน้าของหม่อมฉันก็ยิ้มขึ้นมา ปกติท่านยิ้มเป็นด้วยหรือ? "“ข้าเพียงแค่ยิ้มที่เห็นนิสัยของฮองเฮาเปลี่ยนไปเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าฮองเฮาจะสนใจความเจ็บความเป็นผู้อื่น หรือว่าฮองเฮาพึ่งจะนึกหึงหวงข้าขึ้นมา”“ฮึ …! หม่อมฉันนะหรือเพคะ จะหึงหวงฝ่าบาท ผิดแล้วเพคะหม่อมฉันเป็นห่วงหวงกุ้ยเฟยจริง ๆ หรือว่าท่านไม่พอใจที่หม่อมฉันไปขัดขวางไม่ให้ท่านอยู่เคียงข้างนางหรือเพคะ หากเป็นเช่นนั้นท่านก็จงกลับไปหานางเถิด” ซินเหยียนเอ่ยพลางมองไปเบื้องหน้า หากนางเป็นอะไรไปยามนี้ก็หมดสนุกพอดี ไม่สาสมกับสิ่งที่นางทำเอาไว้ ต้องให้นางมีชีวิตอยู่เนินนาน เฝ้ารอดูวันที่ตระกูลของนางจะล่มสลายเสียก่อน เมื่อนั้นซินเหยียนจะยอมให้นางตาย“ผู้ใดว่าข้าไม่พอใจ ข้าพอใจต่างหากเพราะใจจริงของข้าต้องการไปหาฮูหยินที่ตำหนัก” ฝ่าบาทเดินเข้ามาสวมกอดนางจากด้านหลังกระซิบข้างหูจนขนลุ
last updateLast Updated : 2026-03-05
Read more
ตอนที่ 8 แสดงความยินดี
ตอนที่ 8 แสดงความยินดีหลายวันต่อมาห้องโถงใหญ่ในตำหนักหลุนหลง มีสตรีมากมายเข้ามาร่วมแสดงความยินดีเมื่ออาการของฮองเฮาเริ่มดีขึ้นผู้ที่นั่งอยู่เบื้องหน้าทุกคนคือไทฮองไทเฮา ข้างซ้ายคือฮองไทเฮา ข้างขวาคือหวงไท่เฟย สองข้างฝั่งจะเป็นหวงกุ้ยเฟย กุ้ยเฟย 2 ลำดับและเหล่าสนมของฝ่าบาท มาหาฮองเฮาถึงตำหนัก“ฮ่า ฮ่า ช่างเป็นเรื่องน่ายินดี ฮองเฮาข้าดีใจจริง ๆ ที่เจ้าตั้งครรภ์ก่อนผู้อื่นจะได้ไม่เกิดปัญหาในภายภาคหน้า คุณงามความดีของเจ้าข้าจะมอบที่ดินผืนงามลุ่มน้ำเจียงซีให้เจ้าเป็นของกำนัลและเอาไว้เป็นสมบัติของทายาทที่กำลังจะเกิดจากเจ้า หากเป็นโอรสข้าจะมอบเขาไท่หยางให้ตระกูลไป๋เป็นการตอบแทน” ทุกคนต่างได้ยินก็พากันดวงตาลุกวาวเมื่อไทฮองไทเฮามอบที่เหมือนแผ่นดินทองคำให้แก่ฮองเฮา“เป็นพระมหากรุณาเพคะ”“ข้าเองก็มีของกำนัลให้เจ้าเช่นเดียวกัน”แปะ ๆ ฮองไทเฮาเอ่ยจบตบมือเสียงดังสองสามครั้งเหล่าทหารแบกหีบสมบัติเข้ามามากมาย ไม่ว่าจะเป็นกำไลสร้อยหยก อัญมณีหายากมากมายกองอยู่ต่อหน้าทุกคน แสงประกายแวววาวกระทบทุกสายตา“ขอบพระทับเพคะฮองไทเฮา”“ของข้าก็มิได้น้อยหน้า ยกเข้ามา” หวงไท่เฟยเอ่ยจบทหารอีกชุดก็เดินเข้ามาพร้อมหีบ
last updateLast Updated : 2026-03-06
Read more
ตอนที่ 9 ยืมมือลงมือแทน
ตอนที่ 9 ยืมมือลงมือแทนฟางหรูเหลือบไปมองซือหยานางกำนัลของตนพยักหน้าเล็กน้อย นางเดินเข้ามาพร้อมห่อยาในมือวางลงบนโต๊ะพลางเดินออกไปอย่างช้า ๆ“สนมตั้งแต่เจ้าเข้าวังมายังไม่เคยเข้าเฝ้าฝ่าบาทใช่หรือไม่ ? ข้าเห็นใจจริง ๆ เจ้านำสิ่งนี้ไปถวายให้ฮองเฮายานี้เป็นยาดีช่วยในการบำรุงร่างกาย ข้าเชื่อว่าฮองเฮาต้องซาบซึ้งน้ำใจของเจ้า ช่วยพูดให้ฝ่าบาทได้เห็นความจงรักภักดี ไม่แน่เจ้าอาจจะได้เข้าเฝ้าฝ่าบาทในไม่ช้า”“หม่อมฉันทำเช่นนั้นได้หรือเพคะ หม่อมฉันไม่เคยเข้าเฝ้าฮองเฮาเพียงลำพังอีกทั้งยังไม่เคยเอ่ยวาจากับฮองเฮาโดยตรง” นางมีท่าทีประหม่าไม่น้อย ฟางหรูยื่นมือไปจับมือของนางพลางเอ่ยปลอบประโลม“ไม่ต้องกลัวไปฮองเฮาจิตใจอ่อนโยนเมตตา เรื่องนี้ที่ข้าช่วยเจ้าเพราะเห็นว่าเจ้าเหมือนน้องสาวของข้า จะทำไม่ทำล้วนแล้วแต่ใจของเจ้า ข้าคงต้องกลับตำหนักแล้วล่ะ” หวงกุ้ยเฟยลุกขึ้นจะเดินกลับตำหนัก กุ้ยเหรินรีบลุกขึ้นตามและส่งนาง“น้อมส่งหวงกุ้ยเฟยเพคะ ส่วนเรื่องยาหม่อมฉันจะทำตามที่หวงกุ้ยเฟยเสนอแนะ” ฟางหรูยิ้มกริ่มหันกลับหลังมามองกุ้ยเหริน“เจ้าเลือกถูกต้องแล้วขอให้เจ้าสมปรารถนาได้เข้าเฝ้าฝ่าบาทในเร็ววัน ข้าเองก็จะพูดช่วยเ
last updateLast Updated : 2026-03-08
Read more
ตอนที่ 10 เลือกข้าง
ตอนที่ 10 เลือกข้าง“ลุกขึ้นเถิด ข้ามีหนทางให้เจ้าเลือกระหว่างหักหลังหวงกุ้ยเฟยมาอยู่ข้างข้า หรือเจ้าจะยอมรับความผิดนี้เรื่องนี้ข้าจะต้องแจ้งต่อฝ่าบาท หากเจ้าเลือกอย่างหลังเจ้ามั่นใจหรือว่าหวงกุ้ยเฟยจะช่วยเหลือเจ้า และเจ้าจะไม่ถูกกำจัด ข้าได้ยินมาว่าบิดาของเจ้าเป็นคนของใต้เท้าจื่อซุนห่าว คงมิยากที่เขาจะกำจัดใต้เท้าขั้นต่ำอย่างบิดาของเจ้าให้หายไปจากใต้หล้า และเจ้ามั่นใจหรือว่าหวงกุ้ยเฟยจะชอบใจหากเจ้าได้เข้าเฝ้าฝ่าบาท ขนาดข้าเป็นฮองเฮานางยังอิจฉาริษยาจนวางแผนเพื่อกำจัดบุตรของข้า ชีวิตเล็ก ๆ อย่างเจ้าคงไม่รอดพ้นเนื้อมือของนาง ยานั่นข้าเองก็รับรู้อยู่ตั้งแรกว่าเป็นฝีมือของผู้ใด เจ้าอย่าลืมว่าข้าคือฮองเฮาผู้ที่ดูแลวังหลัง คนของข้าล้วนอยู่ทุกที่ในวังหลังแห่งนี้ ”“หม่อมฉันเลือกแล้วเพคะ หม่อมฉันจะยอมทำทุกอย่างตามที่ฮองเฮาสั่งการมา เพียงแค่หม่อมฉันมีชีวิตอยู่ต่อก็นับว่าเป็นพระมหากรุณาของฮองเฮาเพคะ หม่อมฉันมิขอลืมพร้อมจะทดแทนฮองเฮาทุกอย่าง” กุ้ยเหรินเจ็บแค้นในใจที่รับรู้เรื่องที่หวงกุ้ยเฟยเข้าหานางเพื่อยืมมือของนางลงมือกำจัดฮองเฮา ช่างวางแผนมาอย่างแยบยลนัก“ดี ...เจ้าเลือกได้ดีมาก ต่อจากนี้หน้
last updateLast Updated : 2026-03-09
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status