ชั่วครั้งชั่วคืน

น้ำสีอำพันถูกสาดลงคอครั้งแล้วครั้งเล่า ความแสบร้อนของแอลกอฮอล์ที่ลามไหลลงไปทำให้ใบหน้าคมคายดูเหยเกเล็กน้อย แต่เมื่อนึกถึงช่วงเวลาอันหอมหวานที่ใกล้จะมาถึง เขาก็ยิ้มกริ่มและหัวใจเต้นรัวด้วยความพึงพอใจวันนี้เป็นวันครบรอบวันเกิดในวัยสามสิบปีเต็มของเขา แฟนสาวที่คบกันมานานจึงตัดสินใจว่าจะยอมมอบตัวเธอเพื่อเป็นของขวัญชิ้นโบแดง เขาอยากให้ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างงดงามและเป็นส่วนตัว ไม่มีสายตาของพี่ชายคอยจ้องมอง จึงไม่ได้นัดให้เธอไปพบที่บ้าน ทว่าขอให้มาสร้างช่วงเวลาดีๆ ร่วมกันที่โรงแรมหรูแห่งนี้แทนประตูที่เปิดเข้ามาแล้วตามด้วยเสียงก้าวเดินของรองเท้าส้นสูง ดึงความคิดของปกป้องให้กลับมาจดจ่ออีกครั้ง เขายิ้ม ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินไปปิดไฟในห้องให้มืดลง นั่นเพราะรู้ดีว่าแฟนสาวเป็นคนขี้อายมาก ครั้งแรกแบบนี้เขาไม่อยากให้เธอประหม่าจนล้มเหลว จึงเลือกที่จะปิดไฟจนเกือบหมด มองเห็นแค่เพียงเงาสลัวของร่างอรชรบอบบางเท่านั้น“ดื่มมาด้วยเหรอ ย้อมใจสินะ” เสียงห้าวทุ้มทักท้วง เขาไม่ได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเธอ แต่การยืนหยัดที่ไม่มั่นคงทำให้ตีความได้ว่าเธอกำลังเมา ปกติเธอไม่ค่อยดื่มเครื่องดื่มที่ทำให้มึนเมานัก แต่ครั้งน

ปกป้องกดลิฟท์เลือกชั้นปลายทางด้วยหัวใจที่แสนว้าวุ่น เขาก้าวช้าๆ กลับไปยังห้องพักของตน เดินจากส่วนของห้องโถงล่วงเข้าไปยังห้องนอน ไฟภายในห้องถูกเปิดเอาไว้แล้วด้วยฝีมือของนลินรัตน์ ทำให้เขามองเห็นเรือนร่างและหน้าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพราของผู้หญิงแปลกหน้าชัดเจน แต่ความงดงามพวกนั้นไม่ได้ทำให้ปกป้องพอใจเลยเขากำมือแน่น ขบกรามด้วยความโกรธในตอนที่ยืนมองร่างเปลือยบางซึ่งยังคงหลับสนิทอยู่บนเตียง เธอนอนหลับอุตุด้วยสีหน้าอิ่มเอิบใจ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำของเธอ ทำให้เขาต้องบาดหมางกับว่าที่เจ้าสาวรุนแรงแค่ไหน เขาอยู่ในลู่ทางมาตลอด ไม่เคยนอกใจคนรักเลยแต่เพราะผู้หญิงแรดร่านคนนี้ที่ทำให้เขาพลาด!“ตื่น!” เขาตวาดเสียงดังลั่น “ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้! ลุกขึ้นสิ นี่เธอเป็นใครกันแน่ฮะ!”ทว่าหญิงสาวยังคงนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง ทำให้เขาต้องคลานเข่าขึ้นไปและเขย่าร่างเธอ แต่เมื่อยังคงนอนนิ่งเหมือนตาย มือหนาจึงเลื่อนขึ้นไปตบแก้มนวลผ่องขาวซีดแรงๆ เธอนิ่ง ไม่ไหวติง ทำให้เขาหัวใจเต้นรัว พยายามตั้งสติแล้วก้มลงแนบหูลงบนทรวงอกเปลือยเปล่าของเธอ“แม่งเอ๊ย! นึกว่าโดนเปิดซิงจนตายคาเตียง!”ปกป้องสบถอย่างฉุนเฉียวระคนโล่งใจชายหนุ่