Mag-log inคลาเห็นเธอครั้งแรกในชุดเดรสก็รู้สึกว่าอกอิ่มมันใหญ่เกินตัวแต่พอได้สัมผัสมันใหญ่เกินกว่าที่สายตาเขาวัดเสียอีก
ปลายลิ้นหยาบฉกตวัดรอบยอดปทุมถันจากเบาก็เปลี่ยนเป็นรัวลิ้นจนคนใต้ร่างเสียวสั่นบิดตัวไปมาแต่กลับกดกลั้นเสียงครางไว้ได้ยินแค่เสียงฮึดฮัดอยู่ในลำคอ
“ร้องมันออกมาสาวน้อย อย่าอดกลั้น” เขากระซิบบอกข้างหู
ลิ้นสาก ลากเลียผ่านหน้าท้องแบนลาบและมาหยุดอยู่เนินเนื้อสาว ช่องทางรักปิดสนิทจนมองไม่เห็นเม็ดทับทิมอ่อน
สามเหลี่ยมกลางหว่างขามีเพียงขนอ่อนปกคลุมรำไรไม่ได้รกรุงรังกลิ่นหอมของสบู่ทำความสะอาดจุดซ่อนเร้นลอยสัมผัสปลายจมูกบางๆ
ต้นน้ำใช้สองนิ้วแหวกกลีบร่องเนื้อจนเผยให้เห็นติ่งทับทิมสีแดง ระเรื่อซึ่งมีน้ำหล่อลื่นโอบจนชุ่มฉ่ำ
ปลายลิ้นฉกตวัดทักทายเพื่อลิ้มรส จนเธอร้องออกมาพร้อมกับยกบั้นเอว
“อร้าย...สะ...เสียว”
“เสียวตรงไหนบอกผมสิ” เขาเงยหน้าขึ้นถาม
“เสียวxxx” เธอตอบตรงๆโดยลืมความกระดากอายไปเสียสิ้น
ชายหนุ่มรัวลิ้นอยู่นานจึงเห็นว่าน้ำแฉะเต็มร่องสาว และเห็นว่าเธอมีอารมณ์ร่วมจนกู่ไม่กลับจึงสอดนิ้วชี้นำล่องก่อนจะตามด้วยนิ้วกลางและนิ้วนาง
ต้นน้ำจับสองขาชันขึ้นจนชิดแผ่นอกเผยให้เห็นจุดซ่อนเร้นมือข้างหนึ่งรูดรั้งแก่นกาย ส่วนมืออีกข้างบดบี้ติ่งเนื้อร่องสาว
ปลายหัวบานถูไถร่องเสียวจนมีน้ำชุ่มฉ่ำแล้วค่อยๆกดแก่นกายลงช้า ๆ
“จะ.. เจ็บ”
เธอยกมือดันท้องแกร่งที่มีกล้ามเนื้อจนเขาต้องหยุดแช่ไว้ที่ปากทางแล้วก้มดูดยอดประทุมถันอีกครั้งเพื่อกระตุ้นอารมณ์ก่อนจะกดแก่นกายเมื่อเธอเผลอจนมิดลำ
กึก...
“กรี๊ด...มันเจ็บ”
หญิงสาวถึงกับผวายกตัวกอดเขาพร้อมกับ จิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้าง ความคับแน่นตอดรัดลำเอ็นจนปวดหนึบไปหมด
ปฏิกิริยาทุกอย่างที่เธอแสดงออกมามันทำให้เขารู้ว่า
.... เธอยังบริสุทธิ์...
“ที่คุณบอกว่าครั้งแรกไม่ได้หมายความว่าเป็นการวันไนท์ครั้งแรกแต่เป็นการมีเซ็กส์ครั้งแรกหรอกเหรอ”
เขาเอ่ยถามเพื่อให้แน่ใจซึ่งเธอก็พยักหน้ายืนยันว่ายังบริสุทธิ์
เวรล่ะ เขาไม่ชอบเปิดบริสุทธิ์ใครเพราะกลัวเป็นตราบาปให้กับผู้หญิงเธอเป็นคนแรกที่เขาได้ทำถ้าจะหยุดก็คงไม่ได้แล้ว
“ผมขอโทษนะ ผมจะทำให้เบาที่สุดและจะทำให้คุณมีความสุขมากที่สุด”
ชายหนุ่มก้มลงกระซิบข้างหูแล้วแช่ท่อนอุ่นร้อนไว้เพื่อให้กล้ามเนื้อคลายตัว
สายตาของคนทั้งคู่สบประสานกันแล้วก็ต่างเผยอปากแลกลิ้นดูดกินความหวานจากอีกฝ่ายเพื่อผ่อนคลายความเจ็บ
อณูแห่งความอยากและไฟรักเริ่มคุกรุ่นจนฉุดไม่อยู่เขายกบั้นเอวเข้าออกช้าๆเพื่อปรับสภาพจนเริ่มได้ยินเสียงครางของอีกฝ่าย
“หายเจ็บหรือยังครับ” เขาถามด้วยน้ำเสียงกระเซ้าสั่น
“หายแล้วค่ะ ตอนนี้มันเสียว”
เขายิ้มมุมปากเมื่อได้ยินคำตอบแล้วเริ่มโยกบั้นเอวถี่ขึ้น ระดับความเสียววัดได้จากที่มือเรียวจิกไหล่กว้างพร้อมกับครวญครางไม่เป็นภาษา
ความจุกเจ็บเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านสองเสียงประสานกันดังระงมไปทั่วห้อง
“ที่รักของคุณตอดของผมจังเลยผมเสียว ครับ...อ๊า”
“ดา ก็เสียวค่ะ มันดีมากเลย”
ใบหน้าหวานปากที่ร้องครวญครางมันช่าง ยั่วยวนกระตุ้นให้เขาซอยถี่ขึ้น เธอยกสะโพกส่ายร่อนบดคลึงหาความแข็งขืน
ท้องน้อยบิดเกร็งเมื่อใกล้ถึงจุดหมายเธอร้องออกมาแทบไม่เป็นภาษา
“คุณต้น ฉัน สะ เสร็จแล้ว”
ร่างเล็กกระตุกที่เมื่อถึงฝั่งต้นน้ำหยุดกระแทกแล้วก้มลงดูดปากอีกครั้งก่อนจะเริ่มซอยใหม่
รอบนี้เธอต้องเสร็จพร้อมกับเขา
“ข้างในของคุณมันทั้งลื่น ทั้งเฉอะแฉะ”
ทั้งพูดทั้งครางออกมาพร้อมกันเร่งบั้นเอว ความตอดรัดและความคับแน่นทำให้ไม่สามารถอดกลั้นมันได้อีกต่อไป
“ผมจะเสร็จแล้วบอกมาสิอยากให้ผมปล่อยตรงไหน”
“ข้างในค่ะ ปล่อยเข้ามาให้หมดนะ”
สิ้นคำตอบแรงกระแทกก็ถูกบีบอัดเร็วรัวต่างคนต่างร้องระงมโดยไม่ได้เกรงกลัวว่าใครจะมาได้ยิน
น้ำขาวขุ่นถูกปล่อยเข้าไปในร่องสาวเธอรู้สึกได้ถึงความอุ่นร้อนภายใน หญิงสาวกรีดร้องทั้งเนื้อตัวยังเกร็งกระตุก
เขาถอนท่อนเอ็นออกมาแล้วล้มตัวนอนลงพร้อมกับดึงเธอเข้ามากอด
“ถ้าไม่กลัวว่าคุณเจ็บ แล้วของช้ำผมคงต่อให้อีกรอบ”
หญิงสาวถึงกับหน้าแดงแล้วทุบอกเขาเบาๆก่อนที่ทั้งคู่จะเพลียหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า....
งานแต่งงานจัดขึ้นเล็ก ๆ เชิญแค่แขกคนสนิทมาร่วมงานเท่านั้นรวมไปถึงพี่นุชและพี่ชุนที่มาร่วมงานครั้งนี้ด้วย“ต่อไปพี่ก็จะเรียกไอ้ดาไม่ได้แล้วสินะ”“พี่ก็ลองเรียกดูสิ ท่านประธานจะได้อันเชิญให้พี่ไปหางานใหม่” พี่ชุนก็ยังคงเหมือนเดิมเอ่ยปากแซวแต่สุดท้ายก็ได้กินมะเงกเหมือนเคย“เรียกได้สิคะ ทำไมจะเรียกไม่ได้ ดาก็ยังเป็นดาคนเดิม”หญิงสาวเอื้อมไปจับมือพี่นุชเพราะนึกขอบคุณเธออยู่ในทีที่คอยช่วยเหลือมาเสมอพิธีรดน้ำสังข์เริ่มขึ้นตามฤกษ์ที่หลวงตาที่วัดให้มาทุกคนต่างอวยพรให้ทั้งคู่รักกันยาวนานเหมือนเส้นด้ายที่ยาวจนสุดก้อด้ายความสุขที่มีแต่เสียงหัวเราะสร้างความชื่นมื่นให้กับพิธี ทุกอย่างลงร่องลงรอย แม้ระยะทางที่ผ่านมันจะเจ็บปวดอยู่บ้างแต่สุดท้ายแล้วทุกอย่างมันก็ผ่านไปได้ด้วยดี....“คุณคะ ลูกร้อง เอานมมาให้ดาทีค่ะ”ร่างสูงสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงร้องบอกหลังจากที่เพิ่งนอนหลับไปได้ไม่ถึงชั่วโมงเสียด้วยซ้ำแล้วรีบลุกเดินไปหยิบนมที่ภัทรลดาปั้มไว้ในตู้แช่เอาไปให้กว่าสามวันมาแล้วที่พี่เลี้ยงเด็กขอลากลับบ้านเพราะพ่อป่วยหน้าที่เลี้ยงลูกช่วยภรรยาจึงตกเป็นของเขาตอนนี้เจ้าตัวเล็กเข้าสู่วัยหกเดือนแล้วสิ่ง
ใครจะไปกล้าปิดบัง เมียจับผิดและต่อเรื่องราวเก่งขนาดนี้...“แม่ไม่สนใจหรอกว่าใครจะรู้หรือไม่รู้เพราะยังไงแกก็วางมือจากวงการนี้แล้วแม่ก็สบายใจ แต่ที่แม่แปลกใจมากกว่าก็คือทำไมตาภูถึงมากับหนูพริ้งได้” คุณหญิงหันไปถามด้วยความสงสัย จึงทำให้สายตาทุกคู่หันไปมองเป็นตาเดียว“เออ...คือว่าพริ้งเห็นข่าวแล้วเป็นห่วงค่ะ เลยขอให้คุณภูมาส่ง”“แต่บ้านหนูพริ้งก็มีคนขับรถนะ” คุณหญิงยังจี้ถามไม่หยุดจนภูเพชรถอนหายใจออกมาเบาๆแล้วเดินเข้าไปจับมือหญิงสาว“ผมกำลังตามจีบพริ้งพราวอยู่ครับ” เขายืดอกรับอย่างมาดแมน“เราดูๆ กันอยู่ค่ะ ก็พี่ต้นบอกเองนี่คะ ว่าให้เปิดใจให้คนที่เขารักเรา พริ้งก็เลยยอมเปิดใจให้คุณภู”หญิงสาวบอกด้วยความเขินอายแต่มันกลับเป็นเรื่องที่น่ายินดีเสียมากกว่าที่ความรักเข้าคู่ถูกรอยสักที“มึงเลิกเล่นการพนันได้แล้วใช่ไหม” ต้นน้ำเดินเข้าไปกระซิบถามคนน้อง ไม่มีผู้หญิงคนไหนรับได้หรอกที่ผู้ชายที่ตัวเองรักติดการพนันเพราะมันทำให้หมดตัวมานักต่อนักแล้ว“ไม่ต้องห่วง ผมเลิกขาดตั้งแต่พี่เกือบแจกลูกปืนผมแล้ว”สองคนหัวเราะร่วนสร้างความประหลาดใจให้กับคุณหญิงอยู่ไม่น้อยเพราะเมื่อก่อนเห็นไม่เข้ารอยกันแต่ตอนนี้ดันเ
“...คาดว่าคุณต้นน้ำน่าจะเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ”เพล้ง!!เสียงแก้วน้ำที่กำลังจะยกขึ้นดื่มตกแตกเพราะมือเล็กไม่มีเรี่ยวแรงจะถือมันได้อีกต่อไปเมื่อเห็นข่าวที่เพิ่งถ่ายทอดสดจบลง“มะ ไม่จริง” เธอพึมพำออกมาเสียงฮึดฮัดในคอที่ไม่สามารถกลั่นออกมาเป็นเสียงสะอื้นได้เพราะมันตีบตันและเจ็บปวดไปทั้งใจร่างเล็กเซถลาจนแทบล้มแต่ยังดีที่มีแม่บ้านคอยประคองไว้ สภาพของคุณหญิงพิศมัยเองก็ไม่ต่างกันกับภัทรลดา“ดาจะไปหาคุณต้นค่ะ” หญิงสาวพยุงตัวเองและเรียกสติกลับมา มือเรียวกุมไปที่หน้าท้องบอกกับลูกว่าให้คุ้มครองพ่อของหนูด้วยวิริยะดึงแขนลูกสะใภ้เอาไว้ “คุณพ่ออย่าห้ามดาเลยนะคะ ดาอยากไปเห็นกับตา ดามั่นใจค่ะว่าเขาต้องปลอดภัย” น้ำเสียงสั่นพรั่งพรูออกมาพร้อมน้ำตาที่ไหลอาบสองแก้ม“พ่อไม่ได้ห้ามแต่พ่อกับแม่จะไปกับหนูด้วย” คุณหญิงพิศมัยพยักหน้ารับแล้วทั้งสามก็รีบตรงไปยังบริษัททันทีเหตุการณ์ทุกอย่างสงบลงแล้วรวมถึงเพลิงไหม้จากแรงระเบิด เจ้าหน้าที่ได้กันคนที่ไม่เกี่ยวข้องไม่ให้เข้าไปในพื้นที่เกิดเหตุ“ฉันเป็นภรรยาเขาค่ะ ส่วนนี้คือพ่อกับแม่ของคนที่ติดอยู่ในรถ พวกเราขอเข้าไปดูที่เกิดเหตุหน่อยได้ไหมคะ”ภัทรลดาพยายามเอ่ยขอร้อ
“ดาก็รักคุณต้นค่ะ” เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่ชายหนุ่มได้ยินคำว่ารักจากปากผู้หญิงที่ตัวเองรักและเขาก็หวังว่าจะได้ยินคำว่ารักแบบนี้ไปตลอดชีวิตภายในบริษัทประกันภัยฝ่ายบริหารให้พนักงานเลิกงานก่อนเวลาและรอรับข้อความแจ้งว่าวันถัดไปจะได้เข้ามาทำงานตามปกติหรือไม่บริเวณหน้าบริษัทเต็มไปด้วยนักข่าวจากทุกสำนักมารอทำข่าวจนต้นน้ำต้องเข้าทางด้านหลังเพื่อไปเจรจายื่นหลักฐานยืนยันความบริสุทธิ์ทั้งที่ความจริงแล้วเขาไม่ได้ขาวร้อยเปอร์เซ็นสักหน่อย“นายครับ เราคงต้องเอาแผนสำรองที่เคยคิดกันไว้ออกมาใช้แล้ว”เดนิสที่มาดักรอเจ้านายตัวเองอยู่ที่ลานจอดรถเปิดประตูเข้าไปนั่งเคียงข้างเจ้านายที่นั่งอยู่ฝั่งคนขับต้นน้ำนิ่งไปชั่วครู่เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรสักอย่างอยู่ “ผมสงสัยว่าน่าจะมีนักพนันคนไทยแค้นที่เสียเงินหลายสิบล้าน ก็เลยเอาเรื่องนี้ไปแจ้งกับทางการ ผมได้ให้เรือคาสิโนเดินทางกลับฮ่องกงไปแล้วครับ”คนอย่างเดนิสรอบคอบเสมอไม่เคยมีสักครั้งที่ลูกน้องคนนี้จะทำให้เขาผิดหวัง แม้ว่าจะมีเรื่องที่ทำให้จวนตัวจนแทบเอาตัวไม่รอดแต่เดนิส ก็มักจะปกป้องเขาเท่าชีวิตเกือบทุกครั้งแล้วไอ้แผนสำรองที่ว่าก็คือการส่งตัวเดนิสให้กับตำ
“คุณต้นพาดามาที่บริษัททำไมคะ”ภัทรลดาเงยคอมองผ่านหน้าต่างออกไปด้านนอกเมื่อรถเคลื่อนมาอยู่ที่หน้าบริษัทที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดีเมื่อเช้าชายหนุ่มไปรับหล่อนแต่เข็มสั้นของนาฬิกายังไม่หมุนไปหยุดอยู่ที่เลขแปดเสียด้วยซ้ำ ถามว่าจะพาไปไหนก็ไม่ตอบ“ก็พามาทำงานด้วยยังไงล่ะครับ ผมไม่อยากปล่อยให้คุณอยู่บ้านคนเดียว อีกอย่างคุณจริยาก็พาลูกกลับไปเยี่ยมพ่อแม่ที่ต่างจังหวัด เกิดคุณเป็นลมเป็นแล้งไปจะทำยังไง”ใบหน้ากรุ้มกริ่มยิ้มด้วยอย่างละมุนแล้วดึงมือเรียวขึ้นมาจุมพิตอย่างแผ่วเบา นิ้วโป้งยาวเขี่ยหลังมือไปมาแต่ดวงตาก็ไม่ได้ล่ะไปจากคนตัวเล็กที่กำลังสอดสองเหมือนมองหาใคร“ไม่เห็นต้องพามาเลยค่ะ ดาอยู่เองได้ อีกอย่างดาลาออกจากที่นี่แล้วนะคะ ตั้งแต่ที่เกิดเรื่องป่านนี้คนอื่นคงลือเรื่องของเราไปไหนต่อไหนกันแล้วมั่ง”สีหน้าหญิงสาวยังคงมีความกังวลอยู่บ้างแต่ต้นน้ำกลับเลือกที่จะเอื้อมมือไปลูบหัวทุย ๆ“เอาอีกแล้วนะที่รัก ใส่ใจความคิดของคนอื่นอีกแล้ว ผมบอกแล้วไงว่าคนที่ผมแคร์และเป็นห่วงมากที่สุดคือคุณ เพราะฉะนั้นคนที่คุณต้องสนใจมากกว่าคนเหล่านั้นก็คือผม”เป็นอีกครั้งที่น้ำเสียงอบอุ่นคอยเตือนสติให้เธอกลับมามองจุดนี้
ภัทรลดายิ้มรับกับความหวังดีของแม่สามีพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณ มันเป็นอะไรที่น่าแปลกใจเสียมากกว่าเมื่อก่อนหล่อนกับคุณหญิงพิศมัยแทบจะกินหัวกันแต่ตอนนี้จูบปากเป็นแม่ลูกกันเสียอย่างนั้นหลังอาหารมื้อเย็นผ่านไปโต๊ะสีขาวตัวยาวซึ่งตั้งอยู่สนามหญ้าหน้าบ้านจึงเป็นที่ที่ทุกคนมานั่งรวมตัวพูดคุยกันเพื่อย่อยอาหาร“ตอนนี้หนูท้องได้กี่เดือนแล้วล่ะ หนูดา” วิริยะเอ่ยถามพรางจิ๊บชาโบราณแก้วโปรด“อีกไม่กี่วันก็จะเข้าห้าเดือนแล้วค่ะ สัปดาห์หน้าคุณหมอก็นัดตรวจเพศของเด็ก” รอยยิ้มของว่าที่คุณแม่ผุดขึ้นพร้อมกับมือน้อย ๆ ลูบไปที่หน้าท้องนูน“แล้วหนูดาอยากได้ลูกผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะ แต่แม่อยากได้หลานสาวนะ”“ดาก็อยากได้ลูกสาวค่ะ อยากแต่งตัวน่ารัก ๆ ให้กับแก”“แต่ผมอยากได้ลูกชายมากกว่า” คนตัวโตที่เดินถือจานผลไม้ออกมาให้เอ่ยทักท้วง“แต่ดาอยากได้ผู้หญิง ถ้าได้ผู้ชายแล้วเป็นแบบคุณขึ้นมาจะทำยังไง”“แบบผม? แบบผมแล้วมันเป็นแบบไหน” ชายหนุ่มงุนงงว่าเขาทำอะไรไม่ดีหรือหญิงสาวถึงไม่อยากให้ลูกชายเป็นแบบเขา“ก็แบบ....” หญิงสาวชะงักไปนิดหนึ่งเพราะดันหาข้ออ้างไม่ได้“เห็นไหม ไม่มี ถ้าไม่มีแสดงว่าผมก็เป็นพ่อที่ดีได้” หญิงสาวถึ







