Masukไม่ต้องรอให้เธอรับว่าพร้อม สุดหล้าก็รีบจัดหนัก เขาส่งท่อนเนื้อเข้าไปในร่องรักของเธอแบบเน้น ๆ หนัก ๆ ทุกดอกน้ำตาของพฤกษาไหลซึม เกิดเพราะความเสียวและร้อนวูบวาบในช่องท้อง ยิ่งเขาเพิ่มการกระชั้นแรง และก็ร้องลั่น สูดปากเหมือนกินของแซ่บ ๆ อยู่ตลอดเลาตับ ตับ ตับเสียงเนื้อหนังมนุษย์กระทบกันดังลั่น ผสานกับเสียงของเมียสาวที่ครางแข่ง สุดหล้าคำรามสุขออกมาจากลำคออย่างไม่ขาดคำเช่นกัน“อะ… อะ อะ อะ...” เธอร้องร่ำ แอ่นเด้งสวน พฤกษาครางครวญอย่างไม่อาย หนีบขา เกร็งปลายเท้าเหยียด ช่องทางน้อยเต้นระยิบ เสียววูบวาบบีบรัดท่อนบุรุษของเขาที่ผลุบเข้าผลุบออก“เปลี่ยนท่านะมิว”“ค่ะ” ไม่ต้องรีรอ เขาดึงอาวุธออก แล้วจับร่างของพฤกษาให้พลิกคว่ำ เธอก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี คลานเข่า แยกขา เผยโชว์ส่วนสัดของหญิงสาวต่อหน้าเขา ตอนนี้มีความมันวาบด้วยน้ำแห่งความสุขที่ออกมาจากปากถ้ำของเธอเขาจับแกนแกร่งจ่อช่องเนื้อที่คับแน่น ทว่าปากทางแดงแจ๋อย่างเชิญชวน“อู้ พี่คะ เร็ว ๆ เถอะค่ะ จัดการมิวเถอะ”“ชอบแรง ๆ ไหม”“ค่ะ มิวชอบมาก” สูดปากระรัวแถมยังส่ายสะโพกยั่วยวนสายตาของสุดหล้าอีก ชายหนุ่มไม่รอช้า จับจ่อทวนใหญ่เข้าได้ก็แทงลึ
ศรีภรรยาสอดนิ้วถอดกางเกงนอนให้ คนตัวใหญ่ก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ยกสะโพกสอบขึ้นแบบให้พฤกษารูดออกโดยง่าย หญิงสาวจัดการทั้งกางเกงนอก กางเกงใน จนท่อนล่างของเขาเปลือยเปล่า ในเมื่อไม่ต้องให้เสียเวลา เขาก็จัดการถอดเสื้อออกให้ด้วย กลายเป็นพ่อเนื้อหนุ่มอยู่ในชุดวันเกิดแล้ว“อู้” เขาอุทานขึ้นมาอีกทันที เพราะมือน้อย ๆ ของภรรยากอบกุมความใหญ่โตเอาไว้ทั้งสองมือ“รับส้มตำไปสักครกนะคะ”“โอ้... มิว” เธอสาวชักให้ขยับแบบนุ่มนิ่ม เขาถึงกับเด้งสะโพก เกร็งเหยียดขาและนิ้วเท้าสูดปากเหมือนกินของเผ็ดร้อน สองมือก็ไล่จับเนื้อนิ่ม ๆ ของภรรยาสาวไปด้วย“ยังให้ลูกกินนมไหม”“กินสิคะ ไม่งั้นเสียเงินเยอะแน่ ๆ”“เลิกได้แล้วนะ จะได้มีโอกาสท้องอีกคน”“อุ้ย! ไม่ไหวมั้งคะ รอน้องซันไชน์โตกว่านี้อีกสักหน่อย”“รอได้ไง ปู่กับย่า และย่านพ จะตีกันตาย แย่งกันเลี้ยงหลาน”“พวกท่านเล่นละครแหละค่ะ ไม่ใช่เรื่องจริงหรอก แค่หยอกเย้ากันเฉย ๆ บ้านเราไม่เหงาเลยนะ”“แต่พี่อยากมีลูกเยอะ ๆ นะจ๊ะมิวจ๋า”“อื้อ” เธอผงกหัวรับ ตอนนี้ก้มลงไปชิด และอ้าปากอมแท่งไอติมของคุณสามีเข้าไปเต็มปากแล้ว“ซี้ด... โอ้ว ปากดีแท้ แน่นมาก มิวจ๋า ซี้ด...” เขาสูด
ในเวลาต่อมา(ขอแสดงความยินดีด้วย คุณนพสายเจ้าแม่วงการบันเทิงบ้านเรา ได้หลานชายคนแรกที่เกิดจากคุณพฤกษา ภรรยาสุดสวยของคุณสุดหล้า ต้องเรียกได้ว่า เด็กชายตัวน้อยคนนี้คาบช้อนเงินช้อนทองออกมาเกิดทีเดียวตอนนี้ภาพของหลานชายสุดปลื้มยังไม่ได้ปรากฏแก่สายตาผู้ใด ไม่รู้ว่าจะได้รับมติให้เปิดเผยหน้าตาให้ทุกคนได้ยลโฉมกันหรือเปล่า ยังไงก็ติดตามกันต่อไป พวกเราชาวช่องสิบแปดขอแสดงความยินดีจากใจมา ณ ที่นี้ด้วย ข่าวล่า คุณแม่ยังสดใสปิ๊งปั๊ง ถ่ายรูปคู่กับคุณสามีสุดหล้าส่งมาให้กับทีมข่าวของเรา)ศิวดลนอนลูบท้องของพรทิราที่ก็ใกล้จะคลอดเต็มที่“พี่ไม่อิจฉาหรอก เดี๋ยวเจ้าหญิงน้อย ๆ ของพ่อก็จะออกมาแล้ว” เขาอ้อนและส่งเสียงคุยกับลูกเสียงแจ๋ว“ก้อยจ๋า”“คะ”“พี่ต้องไว้หนวดไว้เคราไหม แบบใครจะได้กลัวนะ และไม่กล้ามาจีบลูกของพ่อ”พรทิราหัวเราะร่า“พี่คิงจะเริ่มหวงลูกตั้งแต่ตอนนี้เลยหรือคะฮึ”เธอยิ่งหัวเราะดังใหญ่ เมื่อเห็นศิวดลเงยหน้าขึ้น เขาเล่นพิเรนทร์ เขานำเขียนคิ้วของเธอมาทำเป็นหนวดเข้ม ๆ ที่ใต้จมูกแล้ว“แบบนี้ไหวไหม”“ไม่ไหวค่ะ ไม่ไหว”จากคนที่เคยอมทุกข์อย่างมากมาก่อน ตอนนี้บนใบหน้าปราศจากร่องรอยหม่นหมองพวกนั้นแล้
วันต่อมา สุดหล้าและพฤกษาได้มายืนอยู่ที่ข้างเตียงนอนของพรทิรา สองหนุ่มสาวจับมือกันประสานแน่น“พี่ดีใจที่ก้อยดีขึ้น เมื่อวานนี้พี่ใจหายแวบ”“ขอให้หายเร็ว ๆ นะน้องก้อย”พรทิรายกมือไหว้คนทั้งคู่“ขอบคุณ และก็ขอโทษด้วยนะคะที่ก้อยสร้างความเดือดร้อนให้กับพี่เมื่อวานนะคะ ขอโทษจากใจจริง ๆ”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะน้องก้อย แค่เห็นน้องก้อยปลอดภัยพี่ก็สบายใจที่สุด”“เอ่อ... พี่สองคนกลับมาคืนดีกันแล้วหรือคะ”สุดหล้าและพฤกษาพยักหน้าขึ้นพร้อมกัน“เออ... แล้วนี่พี่คิงหายไปไหน”“ไม่ทราบเลยค่ะ” เธอถูกย้ายมาในห้องนี้ พรทิราก็ไม่เห็นเขาแล้ว“พี่โทรตามให้ดีกว่า มาทิ้งน้องก้อยอยู่คนเดียวได้ไง”“ช่างเขาเถอะค่ะ” น้ำเสียงเศร้า และสีหน้าที่ยิ้มแย้มเมื่อครู่นี้หุบลงไปในทันทีสุดหล้านั่งลงที่ข้างเตียง และจับกุมมือของพรทิรา“ก้อยก็เกือบเสียของรักไปแล้วนี่” เขาจับมือของพรทิราไปแตะที่หน้าท้องของตัวเอง น้ำตาของพรทิราค่อย ๆ ไหลออกมา“ก้อยคงไม่อยากเสียพี่คิงไปอีกใช่ไหม”“ก็เขาไม่ได้รักก้อย” เธอตัดพ้อเสียงเบา กลืนน้ำลายเหนียวลงคออย่างลำบาก ร่างเล็ก ๆ ค่อยสั่นเทาขึ้น“น้องก้อยไม่เห็นตอนที่พี่คิงร้องไห้เฝ้าหน้าห้องฉุกเฉิน และห้
สุดหล้าจับมือของเธอประสานเอาไว้เหนือศีรษะแล้ว จ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอแบบหวานฉ่ำพฤกษาร้อนฉ่าออกทั้งใบหน้าและลำคอ เธอจ้องมองเขาแบบตาไม่กะพริบ ห่างกันไม่ว่าจะนานแค่ไหน ก็ยังเฝ้าคิดถึง“มิว พี่คิงบอกกับพี่ทุกอย่างแล้ว มิวยังคงรอและรักพี่”“ไม่ใช่” พฤกษาปฏิเสธเสียงแข็ง“อย่างอแงเป็นเด็ก ๆ สิ เราสองคนจะเป็นพ่อคนแม่คนกันอยู่แล้วนะ พี่จะไม่ยอมเสียเวลาอะไรอีกแล้ว เราสองคนจะอยู่ด้วยกัน จะสร้างครอบครัวน้อย ๆ ของเราด้วยกัน พี่ขอสัญญาว่าพี่จะรักมิว และต่อไปพี่จะบอกรักมิวทุกวัน”เขาบรรจงเข้ามาหอมแก้มเธอ ก่อนจะละเมียดละไมพฤกษาได้แต่หลับตาแน่น ความรู้สึกตื้นตันเอ่อล้นจนกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ไหว ใบหน้าที่ซุกซนซุกไซ้ลงมา ความรู้สึกของสุดหล้าก็ไม่ต่างกัน“ไม่เคยตามหา” น้ำเสียงตัดพ้อออกมาจากร่างกายที่สั่นโยน จนคนตัวโตกว่ารับรู้ได้สุดหล้าตั้งท่าเถียงเบา ๆ“ก็พี่มันโง่บรมไง พี่ไม่รู้จะไปตามหามิวที่ไหน และใครใช้ให้เปลี่ยนเบอร์”“ก็พี่ไม่รักมิว” เธอร้องไห้ฮือ ๆ“พี่มันผิดไปแล้ว ที่โง่บรมไง โง่จนไม่เคยเอ่ยปากว่ารักมิว แต่ตอนนี้พี่รู้แล้ว พี่รักมิวมาก รักแบบขาดไม่ได้ รักแบบที่ต้องมีมิวอยู่ข้างกายตลอดเวลา”“
พฤกษาพูดไม่ออกสักคำ เมื่อเขาแล่นรถเข้าไปจอดที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง และเปิดประตูลงไป สุดหล้าไปเปิดประตูหลังเพื่อหยิบเอากระเป๋าเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวลงมา เขาเดินมาเปิดประตูด้านที่เธอนั่ง“ลงมาก่อนสิมิว ถึงห้องแล้ว”“แล้วห้องของมิวอยู่ที่ไหนล่ะคะ”“เรานอนด้วยกัน ห้องพักเหลือแค่ห้องเดียว”“พี่โกหก ใครจะยอมนอนกับพี่”“เมื่อก่อนเราก็นอนด้วยกัน พี่บอกเขาแล้วว่าให้เป็นเตียงสองเตียง ไม่ใช่เตียงเดียว สบายใจขึ้นมาหรือยัง เผื่อว่าจะได้ไปบอกกับคู่หมั้นพรุ่งนี้ว่าตัวเองนอนคนละเตียงกับพี่ ถ้าจะให้แน่ใจเข้าไปดูก่อน แล้วก็ถ่ายรูปไปให้พี่คิงของเธอดูเสีย”สุดหล้าพูดหยัน ๆ ทั้งที่รู้ความจริงอยู่แล้ว ศิวดลบอกเขาทุกอย่างให้กระจ่างใจ พฤกษากระฟัดกระเฟียดลงไป วันนี้เธอทั้งอ่อนทั้งเพลีย เพราะเจอสถานการณ์ที่ย่ำแย่ จึงอยากจะนอนเอนหลังมาก ๆ การที่ร่างกายของเธอเปลี่ยนไปเพราะมีลูกอยู่ในตัว ก็ทำให้เธอเคล็ดขัดยอกอยู่ไม่น้อยเธอจึงเดินนำหน้าเข้าไป ข้างในห้องกว้างขวางสะอาดสะอ้านและมีเตียงใหญ่อยู่สองเตียงจริง ๆ เธอถึงกับถอนหายใจโล่ง อย่างน้อยเขาก็พูดความจริง“อาบน้ำเสียสิ” สุดหล้าวางกระเป๋าลง พร้อมกับหยิบผ้าเช
สายตาฟาดฟันมองมาจ้องพรทิราเหมือนจะแผดเผาให้มอดไหม้ไปจากตรงนั้น“แล้วแต่คุณนพสายจะตัดสินใจค่ะ แต่คุณก็รู้ว่าพี่สุด¬หล้าเป็นคนนิสัยอย่างไร ถ้าเขารู้ว่าคุณเป็นแม่ที่นิสัยแบบไหน ทอดทิ้งลูกได้ตั้งแต่ตัวแดง ๆ แถมยังมาเสวยสุขกับสามีใหม่ คนอย่างพี่สุดหล้าจะต้องทิ้งทุกอย่าง รวมถึงคุณนพสายด้วยค่ะ เขาจะจากคุณ
“มิวยังเวียนหัว มีอาการคลื่นไส้อีกไหม ถ้ามีอีก ก็ต้องไปหาหมอนะ”“ดีขึ้นเยอะแล้วป้า ตั้งแต่ลงมาปลูกดอกไม้”“เออทำอย่างนี้ดีแล้ว จะได้ไม่ต้องนอนซมอย่างเดียว มิวต้องหาอะไรทำ บางทีจิตใจที่ผ่องใส มันส่งผลทำให้ร่างกายเราแข็งแรงขึ้น เมื่อก่อนมิวทำงานเยอะไง ใช่ไหม ร่างกายมันก็เหนื่อย”“ยายน้อย” ลุงส่งเสียง
คุณนพสายมองลูกชายของนางอย่างปลื้มปริ่ม ต่อไปเธอจะได้มองสุดหล้าได้อย่างเต็ม ๆ ตาเสียที“มีพวกพี่อยู่ด้วยสนุกจัง ไม่เหงาเลย บ้านหลังเบ้อเร่อแต่อยู่คนเดียว”“จะว่าไป สุดหล้าก็ย้ายไปอยู่เป็นเพื่อนคุณนพสายดีไหม จะได้ดูแลคุณนพ อายุมากก็น่าเป็นห่วง”“แต่...” สุดหล้าอึกอัก“พี่บัวตองกับพี่ธิตอย่าไปบังคับสุ
“ฉันผิดด้วย แต่คนที่โดนตีคือพี่บัวตอง โดนพ่อกับแม่ของพี่ตีจนแตกไปทั้งตัว”“ใช่ ออกบ้านไม่ได้ ไม่ได้ไปโรงเรียนเลย”“นั่นเป็นครั้งที่ฉันรักพี่บัวตองมาก”“โดนสั่งสอนอีก และห้ามเล่นซ่อนหากันในบ้านนั้นไปเลย และเขาก็ขู่ว่าผีลักซ่อน เด็ก ๆ ก็พากันกลัวผีทุกคน จึงเป็นอะไรที่ฝังใจมาก ๆ เราก็จะแอบพูดลับหลังพว







