Share

บทที่ 2

Author: แอสเทอเรีย
หลังจากนั้นสักพัก ฉันก็หันหลังเดินออกจากคฤหาสน์ จนกระทั่งท้องฟ้าเริ่มมืด โทรศัพท์ฉันสั่นมีสายเรียกเข้า เป็นจิโอวานนีโทรมา

"เบียนก้า ทำไมจู่ๆ ก็เดินออกไปแบบนั้นล่ะ? แล้วเมื่อกี้เธอจะพูดอะไรเรื่องงานแต่ง?"

ฉันมองออกไปที่แสงไฟริบหรี่ตามริมถนน ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "เปล่าหรอก นายไปดูแลคาริน่าเถอะ ยัยนั่นเจ็บอยู่นี่"

จิโอวานนีหัวเราะแบบเอ็นดู "ยัยนั่นยังบ่นเจ็บอยู่นั่นแหละ บอบบางเหมือนตอนเด็กๆ ไม่มีผิด" จากนั้นเขาเหมือนนึกขึ้นได้ "เออ เธออยากคุยเรื่องงานแต่งใช่ไหม? ให้คาริน่าจัดการไปเลย ยัยนั่นเก่งเรื่องพวกนี้ รับรองว่าจัดออกมาสวยแน่"

"แต่ฉัน..." ยังไม่ทันพูดจบ เขาก็กดตัดสายใส่... ช่างเถอะ เดี๋ยวเขาก็ได้รู้เองนั่นแหละ

ตลอดทั้งบ่าย โทรศัพท์ฉันสั่นไม่หยุด คาริน่าโพสต์รูปภาพในกลุ่มแชทครอบครัวตลอดเวลา

ในรูป ยัยนั่นใส่ชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ โดยมีจิโอวานนีใส่สูทผูกไทยืนข้าง ๆ ทั้งคู่ยิ้มให้กันริมทะเลฮาวาย... เหมือนคู่รักกันจริงๆ ไม่มีผิด

"เบียนก้า จริงๆ จิโอวานนีตั้งใจจะไปถ่ายรูปแต่งงานกับเธอนั่นแหละ แต่ในเมื่อเธอไม่ยอมมา แถมพวกเราก็แบกชุดมาตั้งไกล จะทิ้งไว้เปล่าๆ ก็เสียดาย ฉันเลยขอยืมมาลองถ่ายสักหน่อยนะ"

ทุกคนในกลุ่มต่างรุมชมว่ายัยนั่นสวยเหมาะมาก แม้กระทั่งจิโอวานนีก็ยังเข้าไปคอมเมนต์ตอบ: "สวยมาก ใส่แล้วเข้ากับเธอสุดๆ"

เขาคงลืมไปหมดแล้วมั้ง... ว่าชุดเจ้าสาวชุดนั้น เขาเป็นคนออกแบบเองกับมือตอนอายุสิบเก้า แถมยังเคยจับมือฉันไว้แล้วให้สัญญาอย่างดิบดี: "เบียนก้า ในวันแต่งงานของเรา ฉันจะทำให้ทุกคนรู้ว่าเธอคือเจ้าสาวที่มีความสุขที่สุดในโลก"

แต่ตอนนี้ ชุดนั้นกลับไปอยู่บนตัวคาริน่า แถมเขายังชมหน้าเฉยว่ามันเข้ากับยัยนั่นสุดๆ

คาริน่าแท็กหาฉันซ้ำ: "เบียนก้า เธอคงไม่ติดอะไรใช่ไหม?"

จะให้ฉันตอบว่าอะไรล่ะ? บอกว่า'ติด' งั้นเหรอ?

ฉันเคยติด... เคยงี่เง่ามาแล้ว เมื่อสองปีก่อน ตอนที่คาริน่าอยากได้แมวที่จิโอวานนีซื้อให้ฉัน แล้วบีบน้ำตาร้องไห้จะเอาให้ได้ ตอนนั้นทุกคนก็เข้าข้างยัยนั่นหมด หาว่าฉันงี่เง่าใจแคบ บอกให้ฉันเห็นใจยัยนั่นหน่อยเพราะยัยนั่นเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่เด็ก

ขนาดจิโอวานนีเองยังมาตื๊อฉันเลย: "ก็แค่แมวตัวเดียวเอง เดี๋ยวฉันซื้อตัวใหม่ให้ทีหลัง ยอมๆ ยัยนั่นหน่อยไม่ได้เหรอ?"

เออ ได้... ฉันมันต้องเป็นฝ่ายยอมเสมออยู่แล้วนี่

งั้นรอบนี้ ฉันยก 'คู่หมั้น'ให้ยัยนั่นไปเลยแล้วกัน!

โทรศัพท์ฉันสั่นอีกครั้ง พร้อมข้อความใหม่

"เบียนก้า ฉันจองที่นั่งวีไอพีสำหรับฟุตบอลโลกให้เธอแล้ว เจอกันอีกสามวันนะ"

ฉันพิมพ์ตอบกลับไป “โอเค”

จิโอวานนีไม่พาฉันไป ก็ไม่ได้แปลว่าฉันต้องร้องขอให้เขาพาไปสักหน่อย

เย็นวันนั้น ฉันกลับมาที่คฤหาสน์ตระกูล จิโอวานนียังคงอยู่ที่นั่น ทันทีที่เห็นฉันเดินผ่านประตูเข้ามา เขาเดินหิ้วกล่องของขวัญผูกโบว์หรูหราสองกล่องตรงเข้ามาหาทันที

"เบียนก้า นี่ของชำร่วยงานแต่งเรา คาริน่าตั้งใจไปสั่งทำพิเศษจากร้านเก่าแก่ในปาแลร์โมเลยนะ เมื่อกี้ฉันลองชิมไปอันหนึ่ง อร่อยมาก"

พูดจบ เขาก็แกะขนมนูกัตชิ้นหนึ่งแล้วยื่นมาจ่อที่ปากฉัน ฉันงับเข้าปากไปแบบไม่ได้คิดอะไร ทว่าวินาทีต่อมา พอลิ้นได้รับรสชาติ สีหน้าฉันก็เปลี่ยนทันที รีบคายทิ้งลงพื้นแทบไม่ทัน

จิโอวานนีชะงัก "ไม่อร่อยเหรอ?"

ฉันเงยหน้าจ้องหน้าเขา "มันมีอัลมอนด์"

"อัลมอนด์แล้วทำไมล่ะ?"เขาขมวดคิ้วนิดๆ สีหน้าดูสับสนแบบไม่รู้เรื่องจริงๆ

ฉันได้แต่มองหน้าเขานิ่งๆ ...ฉันแพ้อัลมอนด์ขั้นรุนแรง เคยเผลอกินเข้าไปครั้งหนึ่งจนไข้ขึ้นสูง นอนสลบไปตั้งสองวันเต็มๆ

และคนที่เคยนั่งเฝ้าข้างเตียงฉันไม่ห่างในวันนั้น... ก็คือจิโอวานนีนี่แหละ มาวันนี้ เขากลับลืมมันไปหมด

จู่ๆ คาริน่าทำหน้าเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ ตายัยนั่นแดงก่ำขึ้นมาทันที "ฉันขอโทษจริงๆ นะเบียนก้า ฉันลืมไปเลยว่าเธอแพ้อัลมอนด์ ทั้งหมดเป็นความผิดฉันเองแหละ"

ถึงจิโอวานนีถึงเพิ่งจะชะงักไป... แต่ถึงอย่างงั้น คนแรกที่เขาเข้าไปปลอบก็ยังคงเป็นคาริน่าอยู่ดี "ไม่เป็นไรหรอก" เขาลูบไหล่ยัยนั่นเบาๆ

เสร็จแล้วถึงค่อยหันมาพูดกับฉัน "เบียนก้า ของชำร่วยพวกนี้ยังไงก็ทำมาแจกแขกอยู่แล้ว คาริน่าตั้งใจเตรียมงานแต่งครั้งนี้มาตั้งเป็นเดือนๆ อย่าทำลายความตั้งใจของเธอเลยนะ"

"อืม"

ฉันพยักหน้าเบาๆ แล้วเดินขึ้นบันไดไปโดยไม่เถียงสักคำ

เพราะฉันรู้อยู่แก่ใจดีว่า... งานแต่งงานนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้น

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คู่หมั้นมาเฟียเลือกเพื่อนวัยเด็ก แต่ฉันคือเจ้าหญิงมาเฟีย   บทที่ 10

    ดวงตาของเขาเปิดกว้างด้วยความตื่นตระหนก ส่ายหน้าปฏิเสธรัว ๆ "ไม่! ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะเบียนก้า! ฉันรู้ว่าที่ผ่านมาฉันละเลยความรู้สึกเธอ ฉันมันตาบอดแล้วก็โง่เอง! แต่ฉันสาบานได้เลยนะว่าฉันไม่เคยรักคนอื่นเลย คาริน่าก็เป็นแค่น้องสาวจริงๆ ได้โปรดเถอะเธอ... เชื่อฉันสักครั้งนะ..."สองมือของเขายังคงกอดขาฉันไว้แน่น น้ำเสียงสะอื้นร้องไห้แทบขาดใจ "ได้โปรดเถอะเบียนก้า... อย่าทิ้งฉันไปเลยนะ ให้โอกาสฉันอีกสักครั้งเถอะ ฉันขอร้องล่ะ"ฉันดึงขากลับออกมาเบาๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เย็นชาถึงกลางหัวใจ "งานแต่งงานของเรายกเลิกไปตั้งนานแล้วค่ะ... และคุณก็ไม่มีสิทธิ์มาเหนี่ยวรั้งฉันไว้อีกต่อไป"ฉันควงแขนพ่อแล้วก้าวเดินออกไปโดยไม่หันกลับไปมองอีกเลย ด้านหลังของฉัน... เสียงพ่อแม่ของจิโอวานนีร้องไห้โฮหมดสภาพ ขณะที่จิโอวานนีเพิ่งจะตระหนักได้ในที่สุดว่า ผู้หญิงที่เคยยืนรอเขาเสมอคนนั้น... จะไม่มีวันกลับมาอีกแล้วทันใดนั้น รถโรลส์-รอยซ์หรูก็แล่นมาจอดนิ่งที่หน้าอาคาร ประตูรถเปิดออก ลูเซียโนก้าวลงมาจากรถ เดินตรงเข้ามาหาคุณพ่อแล้วโค้งคำนับอย่างนอบน้อม "ดอน"คุณพ่อพยักหน้ารับ ลูเซียโนจึงหันมาหาฉัน พร

  • คู่หมั้นมาเฟียเลือกเพื่อนวัยเด็ก แต่ฉันคือเจ้าหญิงมาเฟีย   บทที่ 9

    ห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบกริบ ผ่านไปครู่หนึ่ง รอยยิ้มเย้ยหยันก็ปรากฏบนใบหน้าของพ่อจิโอวานนี ก่อนจะหัวเราะเหยียดๆ ออกมา "เบียนก้า ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอหลุดเข้ามาในนี้ได้ยังไง แต่นี่ไม่ใช่สถานที่ให้เธอมาเดินเล่นประชดประชันเป็นเด็กๆ คนที่เรามาเจอวันนี้คือระดับผู้บริหารจากตระกูล 'คอนติ'เธอคงไม่ได้มโนไปเองหรอกนะว่าแค่สถาปนาตัวเองขึ้นมาพูด แล้วทุกคนต้องเชื่อตามน่ะ?"แม่เขาก็ส่ายหน้าเอือมระอา "เบียนก้า เลิกทำตัวเป็นเด็กเรียกร้องความสนใจได้แล้ว ออกไปก่อนที่คนระดับที่เธอไม่มีปัญญาไปสู้กับเขาจะมาถึงดีกว่า"จิโอวานนีรีบคว้าข้อมือฉันไว้ พยายามใช้น้ำเสียงนุ่มนวลว่าง่าย “เบียนก้า เป็นเด็กดี แล้วออกไปก่อนนะ"ฉันสะบัดมือออกจากการจับของเขาอย่างนิ่งสงบ ปรายตามองพวกเขาด้วยความสมเพช "ดูเหมือนพวกคุณจะรู้จักพาร์ตเนอร์ธุรกิจของตัวเองน้อยกว่าที่ฉันคิดไว้นะคะ"สีหน้าพ่อของเขามืดลงทันที "เบียนก้า! อย่ามาได้ใจให้มันมากนัก! ถ้าเธอยอมขอโทษตอนนี้ ฉันอาจจะยังเมตตาให้เธอยังเป็นคู่หมั้นของจิโอวานนีต่อ แต่ถ้ายังสำคัญตัวผิดอยู่ล่ะก็..."ฉันกำลังจะเอ่ยปากสวน ทว่าน้ำเสียงทรงพลังและน่าเกรงขามก็ดังขัดขึ้นมาจากทางด้าน

  • คู่หมั้นมาเฟียเลือกเพื่อนวัยเด็ก แต่ฉันคือเจ้าหญิงมาเฟีย   บทที่ 8

    จิโอวานนีหน้าซีดเผือดด้วยความช็อก เขาผลักเธอออกสุดแรงก่อนที่ริมฝีปากจะแตะโดนกัน"คาริน่า! เธอพูดบ้าอะไรของเธอเนี่ย?! ฉันเห็นเธอเป็นน้องสาวมาตลอด ไม่เคยคิดอะไรกับเธอเลยสักนิด!""เป็นไปไม่ได้!" คาริน่าสติแตก สติหลุดร้องลั่น "ถ้าคุณไม่ได้ชอบฉัน แล้วที่ผ่านมาคุณจะดีกับฉันขนาดนั้นทำไม?! คุณจำได้หมดว่าฉันชอบอะไร เกิดเรื่องอะไรขึ้นคุณก็รีบมาหาฉันคนแรก แถมตอนมีปัญหากับเบียนก้า คุณก็เลือกเข้าข้างฉันตลอด! ทั้งหมดนี้มันไม่ได้แปลว่าคุณรักฉันหรือไง?!"ฟังคาริน่าพรั่งพรูออกมาจนจบ จิโอวานนียืนช็อก ตัวแข็งเป็นหินนาทีนั้นเองที่เขาเพิ่งจะตาสว่าง... เพิ่งรู้ว่าพฤติกรรม 'บริสุทธิ์ใจ' ของตัวเองตลอดหลายปีที่ผ่านมามันงี่เง่า ไร้ยางอาย และล้ำเส้นขนาดไหน มันสร้างบาดแผลลึกให้เบียนก้ามากเท่าไหร่แล้วคาริน่าพยายามจะโผเข้ามากอดเขาอีกครั้ง แต่เขากลับสะบัดเธอออกอย่างเย็นชา"พอได้แล้ว! อีกสองสามวันจะมีดีลค้าอาวุธนัดสำคัญ งานนี้ชี้ชะตาสายส่งคลังแสงของตระกูลวิทาเล่ไปอีกหลายปี และเป็นดีลร่วมทุนที่ใหญ่ที่สุดของเรา ฉันต้องไปเตรียมตัวกับคุณพ่อคุณแม่ จากนี้ไปเธออยู่แต่ในบ้านตัวเองซะ อย่ามาสร้างเรื่องวุ่นวายอีก"นี่เ

  • คู่หมั้นมาเฟียเลือกเพื่อนวัยเด็ก แต่ฉันคือเจ้าหญิงมาเฟีย   บทที่ 7

    ลูเซียโนมองฉันอย่างอึ้งๆ "เดี๋ยวนี้รู้จักให้อภัยคนตั้งแต่เมื่อไหร่? จำได้ว่าตอนเด็กๆ มีคนตั้งใจทำตุ๊กตาเธอพัง เธอเอาปืนจ่อหัวมันจนฉี่ราดกางเกงเลยไม่ใช่เหรอ?"มุมปากฉันยกยิ้มขึ้นมานิดๆ "สงสัยฉันคงโตขึ้นแล้วมั้ง"คุณพ่อเคารพการตัดสินใจของฉันเสมอ ไม่ว่ามันจะดูน่าปวดหัวแค่ไหนก็ตาม ท่านดึงตัวฉันเข้าไปกอด "เอาสิ แล้วแต่ลูกเลย"พอการแข่งขันจบ พ่อก็พาฉันกับลูเซียโนเดินตรงเข้าห้องรับรองวีไอพี จนในที่สุดฉันก็ได้เจอคริสเตียโน โรนัลโด้ ตัวจริงเสียงจริง! เขายิ้มแจกความสดใส จับมือฉันอย่างเป็นกันเอง แถมยังเซ็นลายเซ็นสดลงบนลูกฟุตบอลให้อีกด้วยพอออกจากสนาม ฉันก็กระโจนกอดพ่อแน่น "ขอบคุณนะคะป๊ะป๋า ขอบคุณมากๆ ที่ช่วยสานฝันของหนูให้เป็นจริง!"พ่อลูบหัวฉันเบาๆ "เด็กน้อย ต้องขอบคุณลูเซียโนโน่น รายนั้นเขาเป็นคนวิ่งเต้นจัดการให้ลูกทั้งหมดเลย"ฉันหันไปประสานสายตากับดวงตาอบอุ่นและลึกซึ้งของลูเซียโน แก้มสองข้างแดงขึ้นทันทีฉันยื่นมือออกไปจับมือเขา "ขอบคุณนะคะ"ลูเซียโนยิ้มแบบสง่างาม "การได้ทำเพื่อเจ้าหญิงของผม ถือเป็นเกียรติสูงสุดแล้วครับ"ความรู้สึกตื้นตันวิ่งขึ้นมากระจุกที่ลำคอ... คนที่ใส่ใจและรู้ว่าฉั

  • คู่หมั้นมาเฟียเลือกเพื่อนวัยเด็ก แต่ฉันคือเจ้าหญิงมาเฟีย   บทที่ 6

    หัวใจของจิโอวานนีกระตุกวูบ เขากระชากโทรศัพท์ไปจากมือของเธอทันทีโพสต์นั้นสั้นๆ ง่ายๆ มีแค่คำสองคำ: "ถึงอย่างปลอดภัย"ด้านล่างเช็กอินโลเคชันไว้ที่ประเทศสหรัฐอเมริกาความอึดอัดหนักอึ้งที่กดทับอยู่บนอกของจิโอวานนีมาตลอดทั้งวัน หายไปในพริบตา"โล่งอกไปที... ยัยนั่นปลอดภัยดี"ยังไม่ทันที่เขาจะได้สงสัยว่าเธอไปทำอะไรที่อเมริกา ขอบตาของคาริน่าก็แดงขึ้นมาอีกรอบ "เบียนก้าต้องแอบไปดูบอลโลกแน่ๆ เลยค่ะ... เธอต้องยังโกรธที่เราแอบไปดูบอลโดยไม่ชวนเธอแน่ๆ ถึงได้ประชดหนีไปต่างประเทศคนเดียวแบบนี้"คุณลุงลูบไหล่ปลอบเธอเบาๆ "คาริน่า อย่าโทษตัวเองเลย เบียนก้าก็คงแค่อยากไปพักผ่อนสมองแหละ"คาริน่าปล่อยโฮออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ โผเข้าซบอกจิโอวานนีเต็มๆทว่าครั้งนี้ จิโอวานนีกลับไม่ได้รู้สึกเอ็นดูสงสารเหมือนเคย... เขามีเพียงความรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกเหตุการณ์คล้ายๆ แบบนี้เคยเกิดขึ้นมาหลายครั้ง และเบียนก้าก็ไม่เคยโกรธเขานานเลยสักครั้ง เขาเชื่อมาตลอดว่าเธอเป็นคนมีเหตุผลและพร้อมจะเข้าใจเขาเสมอ... แต่ทำไมครั้งนี้ เธอถึงไม่บอกอะไรไว้เลยล่ะ?ความคิดนี้กระแทกเข้ากลางอกเขา... ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาละเลย

  • คู่หมั้นมาเฟียเลือกเพื่อนวัยเด็ก แต่ฉันคือเจ้าหญิงมาเฟีย   บทที่ 5

    เบียนก้ายกเลิกงั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้! ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาอีกแล้วว่าเธอตั้งตารองานแต่งงานนี้ขนาดไหน และเตรียมงานมาเนิ่นนานเท่าไหร่ เธอลงมือเลือกและตกแต่งสถานที่ด้วยตัวเอง แถมยังตรวจเช็กลิสต์รายชื่อแขกทีละคนๆ แล้วจู่ๆ เธอจะยกเลิกได้ยังไง?เขาหันไปเค้นถามคาริน่า "คาริน่า เธอเป็นคนช่วยจัดการเรื่องงานแต่งส่วนใหญ่ไม่ใช่เหรอ? เธอไม่รู้เลยเหรอว่างานถูกยกเลิกไปแล้ว?!"ความตื่นตระหนกวาบผ่านดวงตาของคาริน่าชั่วครู่ ก่อนที่เธอจะส่ายหน้าปฏิเสธพลางทำสีหน้าน่าสงสารสุดขีด "ฉันไม่รู้เรื่องจริงๆ นะคะ! ฉันรับผิดชอบแค่เรื่องชุด เครื่องประดับ แล้วก็ของชำร่วยเอง ส่วนเรื่องติดต่อกับทางโบสถ์ เบียนก้าเป็นคนจัดการเองคนเดียวทั้งหมด เธอไม่เคยบอกอะไรฉันเลย...""หรือว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเบียนก้า?"จิโอวานนีรีบล้วงโทรศัพท์ออกมาโทรหาเธอทันที แต่ปลายสายกลับรัวเสียงเข้าสู่บริการฝากข้อความเสียง เขากระหน่ำส่งข้อความไปอีกหลายสิบข้อความ... ไร้การตอบรับบรรยากาศหน้าโบสถ์เริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ แขกหลายคนเริ่มชักสีหน้าและแสดงความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดจู่ๆ ขอบตาของคาริน่าก็แดงช้ำ ก่อนจะปล่อยโฮออกมาพร้อมน้ำตา "จิโอว

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status