Share

บทที่ 3

Author: แอสเทอเรีย
ไม่นานนัก จิโอวานนีก็นักเปิดประตูเข้ามาในห้องฉัน

"เบียนก้า ฉันมีเรื่องต้องคุยกับเธอ"

เขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนพูดต่อ "คาริน่าอยากไปงานประมูล แต่วันและเวลามันดันตรงกับงานแต่งเรา พอดีว่า..."

"ยกเลิกงานแต่งไปซะสิ" ฉันพูดขัดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"อะไรนะ?"จิโอวานนีทำหน้างง ๆ เหมือนตามไม่ทัน ก่อนจะพยายามอธิบายด้วยความอดทนอดกลั้น "ฉันหมายถึง งานประมูลมันเริ่มช่วงเช้า เดี๋ยวฉันพายัยนั่นไปก่อน แล้วเธอรออยู่ที่คฤหาสน์นะ ไม่เกินเที่ยงฉันจะรีบกลับมา ฉันสัญญา"

ฉันจ้องหน้าเขานิ่งๆ ในที่สุดก็อดที่จะถามไม่ได้ "จิโอวานนี งานแต่งของเรามันสำคัญน้อยกว่างานประมูลเหรอ?"

"งานประมูลนี้ปีหนึ่งมีแค่ครั้งเดียว" เขาตอบเสียงเรียบ "แถมในงานมีแหวนมรกตที่คาริน่าอยากได้มาตั้งแต่งยังเด็กด้วย"

ฉันพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขา "จิโอวานนี... ยกเลิกงานแต่งไปเถอะ"

จิโอวานนีคิดว่าฉันแค่งี่เง่าประชดประชัน เขาเลยล้วงรูปถ่ายใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทด้านในแล้วยื่นมาตรงหน้าฉัน

"เธออยากเจอเมสซี่มาตลอดไม่ใช่เหรอ?รอบนี้ฉันอุตส่าห์ไปหารูปถ่ายลายเซ็นเขามาให้เธอเลยนะ" เขายื่นมือมายีผมฉันเบาๆ เหมือนเวลาที่เคยง้อฉันเมื่อก่อน "พอใจแล้วใช่ไหม ที่รัก?"

ฉันปรายตามองรูป ลายเซ็นด้านหลังเป็นของจริง แต่ฉันไม่ได้ยื่นมือไปหยิบมัน "ไม่ได้ดีใจขนาดนั้น" ฉันดันรูปถ่ายกลับไปให้เขา "จิโอวานนี... ฉันชอบโรนัลโด้มาตลอด"

เคยมีช่วงเวลาที่เขาจำเรื่องของฉันได้ทุกอย่าง ชอบอะไร เกลียดอะไร หรืออยากเจอใคร... แต่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มันเปลี่ยนไป ตอนนี้เขากลับจำได้หมดว่าคาริน่าชอบขนมอะไร ชอบเครื่องประดับแบบไหน ปลื้มคนขับรถแข่งคนไหน โลกของเขาค่อยๆ โดนคนอื่นแทรกเข้ามาจนเต็มพื้นที่

"เบียนก้า" จิโอวานนีนวดขมับตัวเอง น้ำเสียงเริ่มรำคาญ "หัดดูคาริน่าเป็นตัวอย่างบ้าง ไม่ว่าฉันจะให้อะไร ยัยนั่นก็รับไว้ด้วยความดีใจตลอด ไม่เคยเรื่องมากเลย"

ฉันเค่นหัวเราะเบาๆ "ถ้าเธอดีเลิศขนาดนั้น นายก็ไปแต่งงานกับยัยนั่นแทนเลยสิ"

"เบียนก้า!" จิโอวานนีตวาดเสียงแข็ง "ทำไมต้องทำให้เป็นเรื่องยากตลอดเลย? ลำพังเรื่องงานในตระกูลฉันก็ปวดหัวจะตายอยู่แล้ว จะให้มานั่งจำรายละเอียดจุกจิกของเธอทุกเรื่องได้ยังไง? โรนัลโด้กับเมสซี่ มันก็แค่นักบอลเหมือนๆ กันไหม?!"

ฉันมองหน้าเขาแล้วส่ายหัวเบาๆ "มันไม่เหมือนกัน"

ยังไม่ทันพูดจบ เสียงสะอื้นพร้อมน้ำตาของคาริน่าก็ดังขึ้นจากหน้าห้อง "จิโอวานนี แผลฉันเหมือนจะเลือดไหลอีกแล้ว พาฉันไปโรงพยาบาลหน่อยได้ไหม?"

"กำลังไป" จิโอวานนีแทบไม่เสียเวลาคิด ก่อนเขาสะบัดหน้าเดินออกไปทันที

มองตามแผ่นหลังที่รีบร้อนจากไป ฉันได้แต่ต่อประโยคนั้นให้จบในใจ...

โรนัลโด้กับเมสซี่น่ะต่างกันลิบลับ

ก็เหมือนกับฉันกับคาริน่า... ที่ไม่มีวันเหมือนกันได้หรอก

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ฉันเริ่มมีอาการคันคอ ไม่นาน ผื่นแดงเม็ดเล็กๆ ก็เริ่มลามขึ้นตั้งแต่ไหปลาร้าขึ้นไปจนถึงข้างแก้ม แถมลมหายใจยังเริ่มติดขัด

ฉันคว้าเสื้อโค้ตเดินลงมาข้างล่าง คฤหาสน์หลังใหญ่โตกลับเงียบเชียบ ทุกคนแห่ตามคาริน่าไปโรงพยาบาลเอกชนกันหมด

ฉันเลยต้องโบกรถออกไปโรงพยาบาลเอง พอหมอให้ยาแก้แพ้เสร็จ พยาบาลก็บอกให้ฉันไปนอนให้น้ำเกลือ

ขณะเดินไปตามทางเดิน ภาพคนที่หน้าคุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

จิโอวานนียอมคุกเข่าข้างหนึ่งลงต่อหน้าคาริน่า ค่อยๆ พันแผลที่มือให้ยัยนั่นอย่างเบามือ โดยมีลุงเขายืนอยู่ใกล้ๆ คอยลูบไหล่ปลอบ "ไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องกลัว ทนเจ็บแป๊บเดียวเดี๋ยวก็หายแล้ว"

คาริน่าตาไวเห็นฉันก่อน ยัยนั่นยิ้มพลางโบกมือทักทาย "เบียนก้า! เธอมาทำอะไรที่โรงพยาบาลเหรอ? ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?"

ฉันกำลังจะอ้าปากตอบ แต่ญาติของจิโอวานนีก็เสนอหน้าพูดแทรกขึ้นมาก่อน "เบียนก้าเนี่ยนะจะป่วย? ยัยนี่ก็แค่เป็นห่วงเธอ จนต้องถ่อมาดูอาการเธอถึงนี่ต่างหากล่ะ"

จิโอวานนีพยักหน้าเห็นด้วย "เบียนก้าถึกจะตาย ยาพวกนี้เอามาให้คาริน่าใช่ไหม?"

พูดเสร็จ เขาก็กระชากถุงยาไปจากมือฉันหน้าตาเฉย ปรายตามองหน้าซองนิดนึงแล้วยื่นให้คาริน่าทันที พลางใช้น้ำเสียงพูดเอาใจ "เห็นไหม เบียนก้าเขาเป็นห่วงเธอมากเลยนะ อุตส่าห์เอายามาให้ถึงที่"

นั่นมัน... ยาแก้แพ้ของฉัน

ผื่นแดงมันลามขึ้นมาถึงหางตาฉันแล้ว มันคันมาก จนฉันแทบจะลืมตาไม่ขึ้นอยู่แล้ว

ตาบอดกันหมดหรือไง ถึงมองไม่เห็นสักนิด?!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คู่หมั้นมาเฟียเลือกเพื่อนวัยเด็ก แต่ฉันคือเจ้าหญิงมาเฟีย   บทที่ 10

    ดวงตาของเขาเปิดกว้างด้วยความตื่นตระหนก ส่ายหน้าปฏิเสธรัว ๆ "ไม่! ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะเบียนก้า! ฉันรู้ว่าที่ผ่านมาฉันละเลยความรู้สึกเธอ ฉันมันตาบอดแล้วก็โง่เอง! แต่ฉันสาบานได้เลยนะว่าฉันไม่เคยรักคนอื่นเลย คาริน่าก็เป็นแค่น้องสาวจริงๆ ได้โปรดเถอะเธอ... เชื่อฉันสักครั้งนะ..."สองมือของเขายังคงกอดขาฉันไว้แน่น น้ำเสียงสะอื้นร้องไห้แทบขาดใจ "ได้โปรดเถอะเบียนก้า... อย่าทิ้งฉันไปเลยนะ ให้โอกาสฉันอีกสักครั้งเถอะ ฉันขอร้องล่ะ"ฉันดึงขากลับออกมาเบาๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เย็นชาถึงกลางหัวใจ "งานแต่งงานของเรายกเลิกไปตั้งนานแล้วค่ะ... และคุณก็ไม่มีสิทธิ์มาเหนี่ยวรั้งฉันไว้อีกต่อไป"ฉันควงแขนพ่อแล้วก้าวเดินออกไปโดยไม่หันกลับไปมองอีกเลย ด้านหลังของฉัน... เสียงพ่อแม่ของจิโอวานนีร้องไห้โฮหมดสภาพ ขณะที่จิโอวานนีเพิ่งจะตระหนักได้ในที่สุดว่า ผู้หญิงที่เคยยืนรอเขาเสมอคนนั้น... จะไม่มีวันกลับมาอีกแล้วทันใดนั้น รถโรลส์-รอยซ์หรูก็แล่นมาจอดนิ่งที่หน้าอาคาร ประตูรถเปิดออก ลูเซียโนก้าวลงมาจากรถ เดินตรงเข้ามาหาคุณพ่อแล้วโค้งคำนับอย่างนอบน้อม "ดอน"คุณพ่อพยักหน้ารับ ลูเซียโนจึงหันมาหาฉัน พร

  • คู่หมั้นมาเฟียเลือกเพื่อนวัยเด็ก แต่ฉันคือเจ้าหญิงมาเฟีย   บทที่ 9

    ห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบกริบ ผ่านไปครู่หนึ่ง รอยยิ้มเย้ยหยันก็ปรากฏบนใบหน้าของพ่อจิโอวานนี ก่อนจะหัวเราะเหยียดๆ ออกมา "เบียนก้า ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอหลุดเข้ามาในนี้ได้ยังไง แต่นี่ไม่ใช่สถานที่ให้เธอมาเดินเล่นประชดประชันเป็นเด็กๆ คนที่เรามาเจอวันนี้คือระดับผู้บริหารจากตระกูล 'คอนติ'เธอคงไม่ได้มโนไปเองหรอกนะว่าแค่สถาปนาตัวเองขึ้นมาพูด แล้วทุกคนต้องเชื่อตามน่ะ?"แม่เขาก็ส่ายหน้าเอือมระอา "เบียนก้า เลิกทำตัวเป็นเด็กเรียกร้องความสนใจได้แล้ว ออกไปก่อนที่คนระดับที่เธอไม่มีปัญญาไปสู้กับเขาจะมาถึงดีกว่า"จิโอวานนีรีบคว้าข้อมือฉันไว้ พยายามใช้น้ำเสียงนุ่มนวลว่าง่าย “เบียนก้า เป็นเด็กดี แล้วออกไปก่อนนะ"ฉันสะบัดมือออกจากการจับของเขาอย่างนิ่งสงบ ปรายตามองพวกเขาด้วยความสมเพช "ดูเหมือนพวกคุณจะรู้จักพาร์ตเนอร์ธุรกิจของตัวเองน้อยกว่าที่ฉันคิดไว้นะคะ"สีหน้าพ่อของเขามืดลงทันที "เบียนก้า! อย่ามาได้ใจให้มันมากนัก! ถ้าเธอยอมขอโทษตอนนี้ ฉันอาจจะยังเมตตาให้เธอยังเป็นคู่หมั้นของจิโอวานนีต่อ แต่ถ้ายังสำคัญตัวผิดอยู่ล่ะก็..."ฉันกำลังจะเอ่ยปากสวน ทว่าน้ำเสียงทรงพลังและน่าเกรงขามก็ดังขัดขึ้นมาจากทางด้าน

  • คู่หมั้นมาเฟียเลือกเพื่อนวัยเด็ก แต่ฉันคือเจ้าหญิงมาเฟีย   บทที่ 8

    จิโอวานนีหน้าซีดเผือดด้วยความช็อก เขาผลักเธอออกสุดแรงก่อนที่ริมฝีปากจะแตะโดนกัน"คาริน่า! เธอพูดบ้าอะไรของเธอเนี่ย?! ฉันเห็นเธอเป็นน้องสาวมาตลอด ไม่เคยคิดอะไรกับเธอเลยสักนิด!""เป็นไปไม่ได้!" คาริน่าสติแตก สติหลุดร้องลั่น "ถ้าคุณไม่ได้ชอบฉัน แล้วที่ผ่านมาคุณจะดีกับฉันขนาดนั้นทำไม?! คุณจำได้หมดว่าฉันชอบอะไร เกิดเรื่องอะไรขึ้นคุณก็รีบมาหาฉันคนแรก แถมตอนมีปัญหากับเบียนก้า คุณก็เลือกเข้าข้างฉันตลอด! ทั้งหมดนี้มันไม่ได้แปลว่าคุณรักฉันหรือไง?!"ฟังคาริน่าพรั่งพรูออกมาจนจบ จิโอวานนียืนช็อก ตัวแข็งเป็นหินนาทีนั้นเองที่เขาเพิ่งจะตาสว่าง... เพิ่งรู้ว่าพฤติกรรม 'บริสุทธิ์ใจ' ของตัวเองตลอดหลายปีที่ผ่านมามันงี่เง่า ไร้ยางอาย และล้ำเส้นขนาดไหน มันสร้างบาดแผลลึกให้เบียนก้ามากเท่าไหร่แล้วคาริน่าพยายามจะโผเข้ามากอดเขาอีกครั้ง แต่เขากลับสะบัดเธอออกอย่างเย็นชา"พอได้แล้ว! อีกสองสามวันจะมีดีลค้าอาวุธนัดสำคัญ งานนี้ชี้ชะตาสายส่งคลังแสงของตระกูลวิทาเล่ไปอีกหลายปี และเป็นดีลร่วมทุนที่ใหญ่ที่สุดของเรา ฉันต้องไปเตรียมตัวกับคุณพ่อคุณแม่ จากนี้ไปเธออยู่แต่ในบ้านตัวเองซะ อย่ามาสร้างเรื่องวุ่นวายอีก"นี่เ

  • คู่หมั้นมาเฟียเลือกเพื่อนวัยเด็ก แต่ฉันคือเจ้าหญิงมาเฟีย   บทที่ 7

    ลูเซียโนมองฉันอย่างอึ้งๆ "เดี๋ยวนี้รู้จักให้อภัยคนตั้งแต่เมื่อไหร่? จำได้ว่าตอนเด็กๆ มีคนตั้งใจทำตุ๊กตาเธอพัง เธอเอาปืนจ่อหัวมันจนฉี่ราดกางเกงเลยไม่ใช่เหรอ?"มุมปากฉันยกยิ้มขึ้นมานิดๆ "สงสัยฉันคงโตขึ้นแล้วมั้ง"คุณพ่อเคารพการตัดสินใจของฉันเสมอ ไม่ว่ามันจะดูน่าปวดหัวแค่ไหนก็ตาม ท่านดึงตัวฉันเข้าไปกอด "เอาสิ แล้วแต่ลูกเลย"พอการแข่งขันจบ พ่อก็พาฉันกับลูเซียโนเดินตรงเข้าห้องรับรองวีไอพี จนในที่สุดฉันก็ได้เจอคริสเตียโน โรนัลโด้ ตัวจริงเสียงจริง! เขายิ้มแจกความสดใส จับมือฉันอย่างเป็นกันเอง แถมยังเซ็นลายเซ็นสดลงบนลูกฟุตบอลให้อีกด้วยพอออกจากสนาม ฉันก็กระโจนกอดพ่อแน่น "ขอบคุณนะคะป๊ะป๋า ขอบคุณมากๆ ที่ช่วยสานฝันของหนูให้เป็นจริง!"พ่อลูบหัวฉันเบาๆ "เด็กน้อย ต้องขอบคุณลูเซียโนโน่น รายนั้นเขาเป็นคนวิ่งเต้นจัดการให้ลูกทั้งหมดเลย"ฉันหันไปประสานสายตากับดวงตาอบอุ่นและลึกซึ้งของลูเซียโน แก้มสองข้างแดงขึ้นทันทีฉันยื่นมือออกไปจับมือเขา "ขอบคุณนะคะ"ลูเซียโนยิ้มแบบสง่างาม "การได้ทำเพื่อเจ้าหญิงของผม ถือเป็นเกียรติสูงสุดแล้วครับ"ความรู้สึกตื้นตันวิ่งขึ้นมากระจุกที่ลำคอ... คนที่ใส่ใจและรู้ว่าฉั

  • คู่หมั้นมาเฟียเลือกเพื่อนวัยเด็ก แต่ฉันคือเจ้าหญิงมาเฟีย   บทที่ 6

    หัวใจของจิโอวานนีกระตุกวูบ เขากระชากโทรศัพท์ไปจากมือของเธอทันทีโพสต์นั้นสั้นๆ ง่ายๆ มีแค่คำสองคำ: "ถึงอย่างปลอดภัย"ด้านล่างเช็กอินโลเคชันไว้ที่ประเทศสหรัฐอเมริกาความอึดอัดหนักอึ้งที่กดทับอยู่บนอกของจิโอวานนีมาตลอดทั้งวัน หายไปในพริบตา"โล่งอกไปที... ยัยนั่นปลอดภัยดี"ยังไม่ทันที่เขาจะได้สงสัยว่าเธอไปทำอะไรที่อเมริกา ขอบตาของคาริน่าก็แดงขึ้นมาอีกรอบ "เบียนก้าต้องแอบไปดูบอลโลกแน่ๆ เลยค่ะ... เธอต้องยังโกรธที่เราแอบไปดูบอลโดยไม่ชวนเธอแน่ๆ ถึงได้ประชดหนีไปต่างประเทศคนเดียวแบบนี้"คุณลุงลูบไหล่ปลอบเธอเบาๆ "คาริน่า อย่าโทษตัวเองเลย เบียนก้าก็คงแค่อยากไปพักผ่อนสมองแหละ"คาริน่าปล่อยโฮออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ โผเข้าซบอกจิโอวานนีเต็มๆทว่าครั้งนี้ จิโอวานนีกลับไม่ได้รู้สึกเอ็นดูสงสารเหมือนเคย... เขามีเพียงความรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกเหตุการณ์คล้ายๆ แบบนี้เคยเกิดขึ้นมาหลายครั้ง และเบียนก้าก็ไม่เคยโกรธเขานานเลยสักครั้ง เขาเชื่อมาตลอดว่าเธอเป็นคนมีเหตุผลและพร้อมจะเข้าใจเขาเสมอ... แต่ทำไมครั้งนี้ เธอถึงไม่บอกอะไรไว้เลยล่ะ?ความคิดนี้กระแทกเข้ากลางอกเขา... ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาละเลย

  • คู่หมั้นมาเฟียเลือกเพื่อนวัยเด็ก แต่ฉันคือเจ้าหญิงมาเฟีย   บทที่ 5

    เบียนก้ายกเลิกงั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้! ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาอีกแล้วว่าเธอตั้งตารองานแต่งงานนี้ขนาดไหน และเตรียมงานมาเนิ่นนานเท่าไหร่ เธอลงมือเลือกและตกแต่งสถานที่ด้วยตัวเอง แถมยังตรวจเช็กลิสต์รายชื่อแขกทีละคนๆ แล้วจู่ๆ เธอจะยกเลิกได้ยังไง?เขาหันไปเค้นถามคาริน่า "คาริน่า เธอเป็นคนช่วยจัดการเรื่องงานแต่งส่วนใหญ่ไม่ใช่เหรอ? เธอไม่รู้เลยเหรอว่างานถูกยกเลิกไปแล้ว?!"ความตื่นตระหนกวาบผ่านดวงตาของคาริน่าชั่วครู่ ก่อนที่เธอจะส่ายหน้าปฏิเสธพลางทำสีหน้าน่าสงสารสุดขีด "ฉันไม่รู้เรื่องจริงๆ นะคะ! ฉันรับผิดชอบแค่เรื่องชุด เครื่องประดับ แล้วก็ของชำร่วยเอง ส่วนเรื่องติดต่อกับทางโบสถ์ เบียนก้าเป็นคนจัดการเองคนเดียวทั้งหมด เธอไม่เคยบอกอะไรฉันเลย...""หรือว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเบียนก้า?"จิโอวานนีรีบล้วงโทรศัพท์ออกมาโทรหาเธอทันที แต่ปลายสายกลับรัวเสียงเข้าสู่บริการฝากข้อความเสียง เขากระหน่ำส่งข้อความไปอีกหลายสิบข้อความ... ไร้การตอบรับบรรยากาศหน้าโบสถ์เริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ แขกหลายคนเริ่มชักสีหน้าและแสดงความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดจู่ๆ ขอบตาของคาริน่าก็แดงช้ำ ก่อนจะปล่อยโฮออกมาพร้อมน้ำตา "จิโอว

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status