Share

บ้านเจ้าอยู่ทางใด1

Penulis: LiHong
last update Tanggal publikasi: 2025-08-25 14:21:18

เวลาผ่านไปไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม รถม้าเคลื่อนที่มาตามทางพลันหยุดตัวลงกะทันหัน

เหม่ยหลินที่นั่งหลับตาพิงผนังรถม้าอยู่ถึงกับต้องลืมตาขึ้นมา ในขณะที่หญิงสาวกำลังเริ่มจะงุนงงและระลึกได้ถึงความผิดปกติ รถม้าพลันขยับและเคลื่อนตัวขึ้นมาอีกครา แต่ครั้งนี้รถม้ากลับไม่นุ่มนวลเหมือนเก่า

เหม่ยหลินยิ่งต้องกะพริบตาขมวดคิ้วพันกันเมื่อรับรู้ได้แล้วว่ารถม้าของนางผิดปกติ

ทั้งนี้นางจึงตระหนักได้ถึงเหล่าบ่าวไพร่ที่รอนางอยู่ตรงรถม้าหน้าวัดเมื่อครู่ใหญ่ที่ผ่านมา พวกบ่าวไพร่พวกนั้นรีบกระวีกระวาดพยุงร่างของนางให้ขึ้นนั่งบนรถม้าในทันทีเมื่อนางเดินไปถึงรถม้า ไม่มีถามไถ่ถึงเหตุการณ์ผิดปกติอันใด

ไม่ถามถึงกระทั่งชิงชิงที่หายตัวไปพร้อมบ่าวคนอื่น

หญิงสาวคิดได้อย่างนั้นจึงรีบขยับกายมาทางด้านหน้าของรถม้าแล้วเปิดผ้าม่านตรงนั้นออกเพื่อดูเหตุการณ์ข้างนอกของรถม้าในทันที

และนางก็ได้เห็น ด้านหน้าของรถม้าที่ควรจะมีคนขับรถม้านั่งอยู่เพื่อบังคับม้าหากแต่มันกลับว่างเปล่าไม่มีผู้ใดนั่งอยู่ตรงนั้น

เมื่อเหม่ยหลินมองออกไปยังทิศทางด้านหน้าของรถม้าที่กำลังเคลื่อนตัว

ตรงนั้น นางก็สังเกตได้ว่า ทิศทางที่รถม้าพุ่งตัวไปหาได้เป็นเส้นทางของพื้นดินสำหรับให้รถม้าวิ่งย่ำแต่อย่างใดไม่ แต่ว่ามันกลับเป็นแผ่นดินที่ขาดหายไป มองเห็นเพียงหลุมดำขนาดใหญ่อยู่รำไร

ซึ่งแน่นอนว่ามันจะเป็นอะไรไปไม่ได้ นอกจาก...

หน้าผา!

หญิงสาวยิ่งขมวดคิ้วเรียวสวยพันกันแน่น นางหลับตาลงอย่างต้องการข่มจิตใจที่บัดนี้มันปลิวหายไปถึงไหนต่อไหนจนรู้สึกเคว้งคว้างไปหมด เมื่อระลึกได้แล้วถึงการเดินทางออกจากวังมาในครานี้

นี่คงเป็นแผนซ้อนแผนอีกแผนหนึ่งสำหรับการสังหารนางได้อย่างแนบเนียน ถูกโจรป่าปล้นชิงและสังหาร หากไม่สำเร็จก็ให้เกิดอุบัติเหตุจนรถม้าตกหน้าผา

และตายไปอย่างเงียบงัน

ไร้คนผิด!

เหม่ยหลินที่ยังคงหลับตาอย่างเก็บข่มอาการหวาดกลัวอย่างที่สุดในชีวิตยามระลึกได้อย่างนั้น นี่นางคงจะไม่ได้กลับไปหาเสด็จพ่ออีกแล้วใช่หรือไม่ การมีชีวิตอยู่ของนางเบียดเบียนผู้ใดมากนักหรือไร ไยต้องกระทำการถึงเพียงนี้

ทำไมกัน?

เสียงรถม้าที่กำลังวิ่งเสียงดังเนื่องจากอาจจะถูกตีและถูกไล่ตะเพิดให้วิ่งอย่างเอาเป็นเอาตายในบัดนี้ไม่สามารถดังไปกว่าเสียงอื้ออึงในใบหูของเหม่ยหลินได้แต่อย่างใด

หญิงสาวทำได้เพียงจับขยุ้มอยู่ที่สาบเสื้อตรงหน้าอกของตนพยามยามอดทนและต่อสู้กับความหวาดกลัวอย่างสุดความสามารถ

นางลืมตาขึ้นมาแต่ก็ไม่สามารถมองเห็นภาพอันใดได้มากไปกว่าม่านน้ำตาที่ไหลเอ่อจนนองใบหน้างาม นางจึงต้องหลับตาลงอีกครั้งโดยมิรู้ได้ว่าจักต้องทำอย่างไร

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • จอมใจจอมมาร   ตอนจบ ฝันสลายหายไปกลายเป็นจริง

    หลังมื้ออาหาร จ้าวซือหงถูกเชิญร่วมสุราที่เรือนหน้า ส่วนไป๋เว่ยซินถูกพี่หญิงน้องหญิงพาไปนั่งคุยในสวนพฤกษา เพื่อพูดคุยเสวนาอย่างสนุกสนานเบิกบาน ในกลุ่มสตรี นอกจากหยอกเย้าเรื่องบุรุษในดวงใจกับสอบถามเรื่องสุขภาพพอเป็นพิธีก็ไม่พ้นพูดนินทาผู้อื่นญาติผู้พี่ที่แต่งงานออกเรือนไปนานแล้วผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างคนหูตากว้างขวาง “พวกเจ้าได้ข่าวจวนเฉินหรือไม่” นางหันมามองไป๋เว่ยซิน “เรื่องนี้พระชายาต้องสนใจแน่”คนพูดไหนเลยจะรอคำตอบของไป๋เว่ยซิน นางสนใจเพียงสายตาใคร่รู้ของพี่น้องคนอื่นๆ“เฉินเจียหมิงป่วยจนนอนติดเตียงลุกไม่ขึ้นครึ่งปี หลัวลี่ลี่จึงขอหย่าขาดกลับบ้านเดิมที่ต่างเมือง ตอนนี้แต่งงานใหม่แล้วด้วย ส่วนสาวใช้ห้องข้างของเขาที่ได้รับความโปรดปรานหนักหนายังไถ่ตัวเองไปมีสามีเรียบร้อย”คนหนึ่งจุ๊ปาก “สมควรแล้วล่ะ ก่อนหน้านี้ใครให้เขาบังอาจหยามน้ำใจพระชายาของพวกเรากันล่ะ”“ใช่ๆ”อีกคนพูดขึ้น “แต่ข้าได้ข่าวว่าเฉินเจียหมิงหายป่วยจนลุกขึ้นเดินได้คล่องแคล่วแล้วนะ”ญาติผู้พี่คนเดิมเพิ่มเติมว่า “ถูกต้อง และตอนนี้กำลังเฟ้นหาภรรยาคนใหม่แต่ไม่มีใครยินดีแต่งให้เขาสักคน คิกๆ” เล่าพลางหัวเราะชอบใจในหายนะของผู้อื

  • จอมใจจอมมาร   ตอน22 ข้ากลับมาแล้ว 2

    การเข้าหอใช้เวลาเนิ่นนาน สองสามีภรรยาร่วมรักครั้งแล้วครั้งเล่า หญิงสาวหลับใหลไม่รู้เรื่องราว เรือนร่างอรชรยังคงเปลือยเปล่า มีริ้วรอยฝากรักอยู่หลายจุดความร้อนแรงแผ่ปกคลุมในสายตาคมของจ้าวซือหง ร่างระหงนุ่มนิ่มที่มองมุมใดก็เย้ายวน ทำให้เขาคลายความสุขุมเยือกเย็นจนสิ้น ฝ่ามืออุ่นที่เริ่มร้อนผ่าวเอื้อมออกมาแตะแก้มนวลอย่างหลงใหล เขาลูบไล้เบาๆ ที่ผิวนุ่ม เรียวนิ้วแกร่งคลึงที่เรียวปากแดงฉ่ำของนางไป๋เว่ยซินสะลึมสะลือค่อยๆ ตื่นลืมตาขึ้นมา เมื่อรับรู้ได้ถึงความร้อนบางอย่างที่เริ่มโอบล้อมรอบกายนางอีกครา เมื่อสังเกตชัดเจนแล้วว่าเป็นผู้ใด ประกายวาววับพลันปรากฏในดวงเนตรงาม“พี่หง” เสียงเรียกแม้แผ่วเบาหวานล้ำ แต่เผยความตื่นตะลึงไม่น้อย “เป็นท่านจริงๆ”“ย่อมเป็นข้า...” ชายหนุ่มตอบเสียงทุ้ม ใบหน้าก้มลงต่ำ จุมพิตนางอย่างอ่อนโยน เขาถามเสียงพร่า “เจ้าจำสิ่งใดได้แล้วหรือยัง?”นอกจากอยากแสดงความรักเปี่ยมล้นนี่คืออีกเหตุผลที่จ้าวซือหงปรารถนาเข้าหอกับไป๋เว่ยซินให้เร็วที่สุดไป๋เว่ยซินหลับตายอมรับจุมพิตไร้ซึ่งท่าทีปฏิเสธ ความคิดที่จะผละจากไม่ปรากฏเลยแม้แต่น้อยเนิ่นนานทีเดียวกว่าจะได้ลมหายใจกลับคืนจากการถ

  • จอมใจจอมมาร   ตอน22 ข้ากลับมาแล้ว 1

    พี่หง! ข้าคิดถึงท่าน...เหม่ยหลินในห้วงนิทรา เหม่ยหลินฝันเห็นทางเดินทอดยาว สองข้างทางเป็นดอกไม้นานาชนิด สีสันล้วนสดสวยงดงาม แต่รอบด้านกลับมีแต่มีดปลายแหลมนับพัน พุ่งความคมแวววับมาทางนาง ทุกการเคลื่อนไหวของนาง ล้วนทำให้มีดเหล่านั้นคล้ายกับพร้อมจ้วงแทงให้เลือดสาด ฉับพลัน ร่างทั้งร่างพลันถูกฉุดคร่า คล้ายกับว่ามีมือของใครบางคนดึงนางขึ้นน่านฟ้า ให้รู้สึกเบาตัวนัก หญิงสาวมองทุกสิ่งอย่างตระหนก รอบกายดำสนิท ไร้ซึ่งสีสันสวยงาม ความงดงามตระการตาใดๆ ล้วนหายไปจนสิ้น หากแต่ความอบอุ่นนั้น กลับแผ่ซ่านไปทั่วน่าแปลกยิ่งนัก ทั้งๆ ที่รอบด้านมืดสลัว บรรยากาศทั้งวังเวงทั้งน่ากลัว แต่ทว่ากลับรู้สึกปลอดภัย ไร้ซึ่งปลายมีดแหลมคมใดๆ พุ่งเป้ามาทางนางเหม่ยหลินเห็นเงาดำของใครบางคนอยู่เบื้องหน้า เขาค่อยๆ เดินเข้ามาหา เรือนร่างของเขาสูงใหญ่ แผ่ซ่านกลิ่นอายน่าเกรงขาม นางเห็นใบหน้าของเขาไม่ชัด เห็นเพียงดวงตาดำสนิทคมเฉี่ยวกับอาภรณ์ดำขลับยิ่งกว่ารัตติกาลชั่วขณะตื่นกลัว ความไว้วางใจกลับเกิดขึ้นมาแทนที่ ยามฝ่ามือของคนผู้นั้นเอื้อมมาหานาง สัมผัสลึกล้ำบางอย่างเริ่มปรากฏ เขาค่อยๆ กอดนางอย่างทะนุถนอม อ้อมแขนของเขาที่

  • จอมใจจอมมาร   ตอนที่21 คำสัตย์3

    จางเล่อถงรีบคุกเข่าลง “ท่านอ๋องโปรดระงับโทสะ”จางอวิ๋นพลันได้สติกลับมา นางรีบคุกเข่าเช่นกัน กระนั้นยังคงมองบิดาที่กำลังตัวสั่นอย่างโง่งม ไม่เข้าใจอะไรร่างสูงใหญ่ในอาภรณ์สีม่วงลายมังกรดำลุกขึ้นช้าๆ แต่กลับแผ่กลิ่นอายข่มขวัญทุกสรรพชีวิตออกมา ทั่วร่างหนาดุจพญายมราช ประหนึ่งเจ้าผู้ควบคุมโลกวิญญาณ คอยตัดสินบาปกรรมทั้งหมดในนรกภูมิก็มิปาน“เจ้าลุ่มหลงอนุจนไม่ใส่ใจภรรยาเอกเท่าที่ควร เช่นนั้นหากให้เจ้าตรองด้วยตัวเองว่าใครเป็นคนวางยา ก็คงไม่รู้อยู่ดี เปิ่นหวางจะให้เจ้าเลือกว่ายอมสละบรรดาศักดิ์และทรัพย์สมบัติทั้งหมดที่มีเพื่ออนุต่ำช้าคนหนึ่งหรือจะให้เข้าจัดการหลังเรือนให้เจ้าด้วยตัวเอง โทษฐานที่บุตรีของเจ้าบังอาจยื่นมือมายุ่มย่ามหลังเรือนตำหนักรัตติกาล”และแล้วจางเล่อถงถึงได้เข้าใจ ความผิดของเขาที่เพิ่งได้รับรู้มากพอแล้วที่จะยึดบรรดาศักดิ์และริบทรัพย์สิน รวมถึงเนรเทศสกุลจางได้ทั้งหมด มิใช่เพียงเพราะชินอ๋องไม่พอพระทัยเรื่องจางอวิ๋นแล้วใช้อำนาจรังแกขุนนางตงฉิน!จางเล่อถงลอบมองทั่วโถงรับรอง ที่แห่งนี้ไม่มีใครอื่น มีเพียงพวกเขาสี่คน เรื่องฉาวโฉ่เช่นนี้หากเล็ดลอดออกไป เกรงว่าขุนนางผู้หนึ่ง ต่อให้ภั

  • จอมใจจอมมาร   ตอนที่21 คำสัตย์2

    ห้องโถงของเรือนรับรองจิ้งหย่วนโหวจางเล่อถงกระแอมไอหลายครั้งแล้ว ทว่าบุตรสาวของเขากลับยังไม่รู้ตัว จางอวิ๋นยามนี้เอาแต่เพ่งพิศพระพักตร์ไร้หนวดเคราของชินอ๋องอย่างเหม่อลอยและไร้มารยาทอันที่จริงก่อนหน้านี้นางเองก็ไม่เคยเห็นชินอ๋องหรอก เพียงได้ยินความกร้าวแกร่งก็ปักใจปลาบปลื้มมาช้านาน มิคาดว่าตัวจริงจะหล่อเหลางามสง่าราวเซียนหนุ่มปานนี้นางจะต้องเข้ามาแย่งชิงความโปรดปรานให้จงได้!ภายใต้ดวงตาลุ่มหลงคลั่งใคล้เพียงแรกเจอ จางอวิ๋นมีความคิดมุ่งมั่นหมายมาดอย่างชั่วร้ายจ้าวซือหงไม่สนใจจางอวิ๋น เขาสนใจเพียงจางเล่อถง “เจ้ารู้สึกมิได้รับความเป็นธรรมจากคำเตือนของเปิ่นหวาง?”จิ้งหย่วนโหวจึงปล่อยให้บุตรสาวคล้ายวิญญาณออกจากร่างต่อไปไม่สนใจอีก เขาหันมากล่าวนอบน้อม “พระอาญามิพ้นเหล้า กระหม่อมมิบังอาจพ่ะย่ะค่ะ”แม้ปากพูดเช่นนั้น ทว่าสีหน้ากลับไม่ใช่ คุณงามความดีที่จางเล่อถงสั่งสมมามากกว่าสิบปี นับแต่ชินอ๋องยังทรงเป็นองค์ชายน้อยด้วยซ้ำไป หากกล่าวตามจริง เขานับเป็นอาจารย์สอนกลหมากการศึกก็ยังได้ เรื่องที่บุตรสาวคนโปรดของเขามีใจให้ชินอ๋องคนก็รู้กันทั่ว เช่นนั้นจะผิดอันใดหากเขาจะใช้

  • จอมใจจอมมาร   ตอนที่21 คำสัตย์1

    ชายหนุ่มแสร้งโอดครวญเบาๆ เพื่อให้นางหายโกรธไป๋เว่ยซินจึงหยุดตีเขา แล้วโวยวายแทน“ท่านร้ายกาจอีกแล้วนะ”“ข้าลงโทษตัวเองโดยการโกนหนวดให้เจ้า คืนนี้รับรองไม่ทิ้งริ้วรอยใด อ่า...” หน้าอกหนาถูกทุบไปอีกหนึ่งทีไป๋เว่ยซินหน้าแดงไปหมด ทั้งโกรธทั้งอายเป็นที่สุดราชาปีศาจผู้เคร่งขรึมเย็นชาหายไปที่ใดกันนะ ตอนนี้นางเห็นแต่ปีศาจราคะในคราบเซียนหนุ่มรูปงามเห็นภรรยาหน้าดำหน้าแดง จ้าวซือหงจึงรั้งนางมากอดเต็มอ้อมแขน ก้มหอมแรงๆ พิสูจน์ว่าไม่ทำนางเจ็บอีก “ไม่มีรอยเพิ่มแล้วเห็นหรือไม่?”ใบหน้าเล็กถูกมือใหญ่จับให้หันไปมองคันฉ่องไป๋เว่ยซินจึงหน้าร้อนวาบ แก้มแดงมากกว่าเดิมพี่หง คนช่างแกล้ง...แววตาอำมหิตอ่อนแสงกว่าที่เคย ใบหน้างดงามแต่เย็นชาค่อยๆ ปรากฏรอยยิ้มอบอุ่นดุจลมวสันต์ในคืนเหมันต์ จ้าวซือหงก้มหน้ากระซิบเสียงสั่นกระเส่าแฝงความเร่าร้อน“คืนนี้เราเข้าหอกันเถิด”คนถูกชวนเข้าหอหน้าตาเฉยแทบหลอมละลาย ร่างโอนเอนเกือบล้มทั้งยืนแล้ว ไป๋เว่ยซินเขินจนเหนื่อย นางหลีกเลี่ยงเรื่องเข้าหอโดยการเงยหน้ามองสามีอย่างเคร่งขรึม ใช้สายตาพินิจขึงขัง“ท่านอ๋องมีใบหน้างดงามขนาดนี้ได้อย่างไรเจ้าคะ ไม่สมกับฉายาที่ได้รับเลยส

  • จอมใจจอมมาร   ตอนที่8 ช่วงชิงคืนมา 2

    ดวงตาของเฉินเจียหมิงฉายแววเหี้ยมเกรียมจนผู้คนนึกหวาดหวั่น วาจาของเขายิ่งทำให้คนไม่อาจโต้แย้งได้แน่นอนว่าข้อหาคบชู้ของไป๋เว่ยซินนั้นร้ายแรงมาก หากแต่กลับมีประโยชน์ให้ใช้เป็นเครื่องมือชั้นยอดนายท่านเฉินกับฮูหยินใหญ่ให้นึกรังเกียจเดียดฉันท์ในตัวไป๋เว่ยซินยิ่งนัก ทว่าทั้งสองกลับเห็นด้วยกับบุตรชาย พวก

  • จอมใจจอมมาร   ตอนที่8 ช่วงชิงคืนมา 1

    เขาได้เห็นสตรีคนหนึ่งไม่ใช่คนเรียบร้อยอีกต่อไป นางใจร้าย บังอาจทำลายหัวใจเขา ในขณะเดียวกันเขาก็ได้เห็นสตรีอีกคนหนึ่งมิใช่แค่น่ารัก ยิ่งมิใช่ซุกซนไร้แก่นสาร แต่นางทั้งงดงามและเอาใจใส่ สองตาคมของชายหนุ่มวูบไหวหัวใจวาบหวามเฉินเจียหมิงกลางห้องโถงของจวนเฉิน บัดนี้มีนายท่านเฉินและฮูหยินใหญ่เพียรระงับ

  • จอมใจจอมมาร   ตอนที่7 ตามแผน3

    ทั้งสายตาและกิริยาสงบเยือกเย็นนี้ ทำให้คนรู้สึกหวั่นเกรงอย่างอธิบายมิได้ไป๋เว่ยซินเหลือบตามอง “ท่านอาจจะเหมือนอยู่บ้าง แต่ก็แค่ชั่วจังหวะที่มองเพียงผิวเผิน พอมองอย่างละเอียด ข้ามั่นใจว่าท่านไม่ใช่แน่นอน”ใบหน้าเย็นชาของบุรุษปรากฏรอยยิ้มจางๆ “หากข้าบอกว่าสามารถฆ่าคนได้โดยไม่ลังเล ทั้งตัวและฝ่ามือขอ

  • จอมใจจอมมาร   ตอนที่7 ตามแผน2

    “กลับบ้านเดี๋ยวนี้” เฉินเจียหมิงเดินมากระชากแขนของไป๋เว่ยซินให้ลุกขึ้นเพื่อลากออกจากห้องแต่หญิงสาวสะบัดอย่างแรงแสดงออกว่า ‘ไม่กลับ’ แล้วนั่งลงดุจเดิม ดวงตาหวานจับจ้องเพียงชายเจ้าของห้อง ให้เฉินเจียหมิงเข้าใจได้ไม่ยากว่านางจะอยู่กับใคร ขณะทำกิริยาสื่อนัยอย่างดื้อรั้นแทนวาจาน่าอับอาย ใบหูไป๋เว่ยซิน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status