Mag-log inคนขับยกมือขวาขึ้นวาดไปเบื้องหน้า เป็นทำนองบอกให้รู้ว่า ทั้งหมดสามร้อยหกสิบองศาที่ทั้งสองมองเห็น คือ อาณาจักรอลังการของทั้งสองครอบครัว อันเกิดจากการมิตรภาพของพ่อทั้งสองฝ่าย
ก่อนหน้าที่สายฟ้าจะมาถึง พ่อกับแม่ของพฤกษ์ก็เดินทางไปเยี่ยมญาติที่ประเทศนอร์เวย์ได้หลายวันแล้ว และกำหนดจะกลับในเดือนหน้า ถือโอกาสพักผ่อนไปในตัว ทั้งไร่จึงเหลือพฤกษ์เป็นผู้ดูแลหลักเพียงคนเดียว
“สุดเขตฟ้าจริงๆ ข้าไม่คิดว่า จะยิ่งใหญ่ขนาดนี้”
สายฟ้าชื่นชมจากหัวใจ
“กี่ปีแล้วล่ะ ที่พวกเอ็งไม่ได้กลับมาเหยียบที่นี่”
“นั่นสินะ เปลี่ยนไปมากจนจำไม่ได้”
“ที่ไร่ก็มีแต่ พ่อแม่ข้ากับคนงานอยู่อาศัย ส่วนธาราก็นอนที่หอโรงบาลซะส่วนใหญ่”
พฤกษ์เคยบอกเขาแล้วว่า ธาราเป็นแพทย์ประจำอยู่ที่โรงพยาบาลประจำจังหวัด
“ยังจุ้นจ้านอยู่เหมือนเดิมไหม?”
เขานึกถึงยายเด็กผมเปีย ตัวอ้วนในวัยประถมคนนั้นได้เลือนราง
“ตอนทำงานก็ดูจริงจังดี แต่พอเลิกงานก็กลายเป็นจอมจุ้นเหมือนเดิม”
ผู้เป็นพี่ชายทำหน้าเอือมระอา
สายลมเริ่มแรงลู่ผิวหน้าชายหนุ่มจนชานิดๆ ทิวทัศน์เขียวขจีสุดลูกหูลูกตาสร้างความสดชื่นยิ่งนัก สายฟ้าสูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอด พฤกษ์บรรยายการเพาะปลูกในไร่ให้เขาฟังอย่างละเอียด ทั้งปลูกต้นสัก สับปะรด ข้าวโพด และทดลองปลูกพืชชนิดใหม่ๆ อีกหลายพันธุ์
พ่อของพฤกษ์ชอบเพาะพันธุ์พืชชนิดใหม่ๆ ทำให้มีโรงเรือนเพาะชำอยู่มากมาย โดยเฉพาะกล้วยไม้ ที่นี่นับได้ว่า เป็นแหล่งรวมกล้วยไม้หายากแห่งหนึ่ง
“สดชื่นจริงๆ บรรยากาศที่นี่ น่าอยู่สุดๆ เลยว่ะ”
“เอ็งอยู่ก็ดีสิ ข้าจะได้มีคู่หู”
“ขอคิดสักพักล่ะกัน เน้นเรื่องงานให้ลงตัวก่อน”
สายฟ้ามุ่งจะหาไอเดียและวัตถุดิบในการทำงานให้ได้อย่างที่หวังเสียก่อน เขายังไม่คิดว่าจะปักหลักที่ใดแน่ชัด
“ก็คงอยู่สักพักจนกว่าจะมีแรงบันดาลใจใหม่ๆ ล่ะเพื่อน”
“นี่ขับรถตั้งนานแล้ว ยังไม่ถึงบ้านอีกเหรอวะ เข้าเขตไร่มาตั้งนานแล้วนะ”
สายฟ้าเริ่มนิ่วหน้า เพราะสงสัยตะหงิดๆ ว่า บ้านสุดเขตฟ้าอยู่ตรงไหน
“เอ็งก็คิดดูสิว่า ไร่ชื่อสุดเขตฟ้า บ้านก็ชื่อสุดเขตฟ้า มันน่าจะอยู่ไกลแค่ไหนล่ะ”
เจ้าบ้านทำน้ำเสียงยียวน
หลังจากเก็บเสื้อผ้าเข้าเรือนพักหลังเล็กแล้ว สายฟ้าก็เดินเล่นไปรอบๆ บ้านสองชั้นหลังใหญ่ด้านหน้า ซึ่งเป็นบ้านที่พ่อกับแม่ และน้องสาวพฤกษ์พักอาศัย พฤกษ์ก็มีเรือนหลังเล็กที่อยู่ถัดมา เยื้องอยู่กับบ้านพักแขกที่สายฟ้าเข้ามาอาศัย
อาศัยช่วงเวลาก่อนอาหารเย็น สอบถามสารทุกข์สุกดิบของอีกฝ่าย พฤกษ์รู้จักน้องชายอีกสองคนของสายฟ้าเป็นอย่างดี สายฟ้าจึงเล่าเรื่องราวของพวกเขาให้ฟังคร่าวๆ สุดท้ายก็แวะวนมาเรื่องการเดินทาง
“อะไรนะ โดนสาวจูบเรอะ” หนุ่มหน้าคมผิวเข้มอุทานอย่างลืมตัว เพียงชั่วครู่แววตาตระหนกตกใจก็เปลี่ยนไป พฤกษ์หรี่ตาลงเล็กน้อยจับจ้องเพื่อนรัก อีกฝ่ายเลิกคิ้ว เขาเพียงเล่าให้ฟังเพราะคิดว่า มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ
“อะฮ้า!”
“อย่า! อย่าคิดแบบนั้น! นี่มันความซวยต่างหาก โดนด่าจนคนมองทั้งโบกี้”
สายฟ้าโบกมือแสดงอาการยืนยันขันแข็ง อีกฝ่ายยังทำสายตาเขม็งอยู่ไม่เลิก
“พูดมาตรงๆ ว่า เอ็งติดใจอะไรหรือเปล่า?”
“ก็ไม่นะ แต่ลงสถานีเดียวกัน ก็น่าจะเป็นคนแถวนี้”
“สวยไหม?”
“น่ารักดี” คนตอบแอบอมยิ้ม
“นี่เขาเรียก พรหมลิขิต ฮ้า! ไม่แน่นะ อาจจะเป็นเนื้อคู่ก็ได้”
พฤกษ์ฟังแล้วถึงกับตบอกด้วยความลืมตัว
“เอางี้ ตอนเย็นมีงานงิ้วพอดี ข้าจะพาเอ็งไปเสี่ยงเซียมซีหาคู่ดูสักหน่อย ศาลเจ้าที่นี่ขึ้นชื่อมากนะโว้ย เรื่องการหาคู่ๆ เอ็งรีบๆ ไปอาบน้ำ เดี๋ยวไปกินข้าวกัน”
พูดจบ ฝ่ายนั้นก็หัวเราะเริงร่า เดินจากไปด้วยความมาดหมาย เย็นนี้ล่ะ เขาจะพาเพื่อนผู้หล่อเหลาแถมโสดสนิทไปเสี่ยงเซียมซีหากคู่สักหน่อย ส่วนตัวเขาเองนั้น จะต้องจัดการเรื่องตัวเองให้สำเร็จในปีนี้!
ศาลเจ้าประจำจังหวัดในค่ำคืนนี้ คลาคล่ำไปด้วยผู้คน โคมไฟสีแดงห้อยระย้าเป็นสายยาวตลอดถนน สองข้างทางก่อนเข้าศาลมีคนจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่มเรียงราย
พฤกษ์เดินนำเพื่อนรัก แม้หวังจะแทรกผู้คนเข้าไปให้ไว แต่คลื่นมนุษย์ที่ถาโถมเข้ามาเรื่อยๆ ทำให้ทั้งสองหนุ่มทำได้เพียงโดนผลักให้เดินคล้อยไปข้างหน้าเท่านั้น พวกเราค่อยๆ แทรกเข้าไปจนถึงในตัวศาลเจ้า ควันธูปหนาแน่นคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ
“ไปด้านโน้นเถอะ แสบตา” สายฟ้าเริ่มรู้สึกมึน
พฤกษ์หันซ้ายหันขวา เอามือปัดควันธูปออก มองหาบริเวณเสี่ยงเซียมซี
“นั่นๆ อยู่ด้านนั้น ป่ะ!” พฤกษ์คว้าแขนสายฟ้าเดินลิ่วๆ ไปต่อแถวคนที่กำลังเสี่ยงเซียมซี่
“ก่อนเสี่ยงเซียมซี เราต้องไหว้เจ้าก่อนนะ”
“นั่นสินะ เออ ข้าลืมไป งั้นไปทางโน้นก่อน” ทั้งสองเดินย้อนกลับมาจุดธูปไหว้เจ้า ด้านหลังของเขา มีผู้หญิงอีกสองคนเดินคุยกันอยู่ท่ามกลางควันธูป
“ดาว ควันตรงนี้เยอะไปนะ น้ำตาฉันไหลแล้ว” แป้งเริ่มบ่นเบาๆ
“เราไหว้เจ้าเสร็จก่อน ค่อยไปเสี่ยงเซียมซี” พันดาวแย้งเบาๆ “อดทนหน่อยนะ”
แป้งผู้มีความสับสนวุ่นวายใจ อยากจะเสี่ยงเซียมซียิ่งนัก เพราะเธอเคยมาลองเสี่ยงทายสองสามครั้งแล้วเป็นจริง น้ำหนักก็การเสี่ยงเซียมซีที่นี่ในใจเธอมีอยู่เจ็ดถึงแปดส่วน
แป้งปัดควันธูปที่โหมมาอีกสายเบาๆ ควันเลือนลง เธอเห็นแผ่นหลังข้างหน้าคลับคล้ายคนรู้จัก ‘อ่ะ พี่พฤกษ์นี่นา แย่แล้ว!’
“ดาว เราหลบไปทางนั้นดีกว่า แถวนี้คนเยอะ”
“เออ ดีเหมือนกัน”
แป้งจูงมือดาว หลบออกไปอีกทางหนึ่ง คนมากมายทำให้หลบฉากได้ค่อนข้างสะดวก แป้งแอบถอนหายใจเบาๆ เธอรู้สึกอึดอัด หายใจไม่ค่อยออกทุกครั้งที่เจอหน้าพฤกษ์ หงุดหงิดที่ต้องคอยปะทะคารมกับเขาบ่อยๆ
เธอกับเขาเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องในโรงเรียนมัธยมประจำจังหวัด แต่หลังจากมีเรื่องในครั้งนั้น ทั้งคู่กลับกลายเป็นไม้เบื่อไม้เมากันตลอดมา ‘ถ้าหากไม่เกิดเรื่องในตอนนั้นก็คงดี’ แป้งทดท้อในใจ
*************
พันดาวเริ่มรู้สึกตื่นเต้น เธอนึกถึงการมาที่นี่ของสายฟ้า นั่นก็เพราะภารกิจมาดูแลไร่สุดเขตฟ้า ทำให้เขาและเธอได้พบกัน“พี่เมฆาจะได้ไปไหนเหรอคะ”พันดาวนึกถึงชายหนุ่มรูปร่างสูงพอๆ สามีเธอ ผิวไม่ขาวจัดเท่า ใบหน้าอาจจะไม่คมสันเท่าสามีเธอ แต่ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนนั้น ดูมีพลังสะกดใจคนอย่างประหลาด “สิงคโปร์” “หือ!” หญิงสาวทำเสียงประหลาดใจ “ไปทำไมคะ” “ไปสืบหาคนทรยศ” สามีตอบเสียงเรียบภารกิจของเมฆาช่างดูประหลาดนัก พันดาวเห็นสีหน้าของสามีแล้วก็คิดว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นความลับ เธอจึงไม่กล้าเอ่ยซักไซ้ถึงภารกิจนั้น “อันตรายไหมคะ” เธอนึกเป็นห่วงน้องชายของสามี “นายท่านไม่กล้าให้เมฆาเป็นอันตรายหรอกน่า” สายฟ้าบอกอย่างหนักแน่น เขาเชื่อมือนายท่าน เพียงแต่นึกไม่ออกว่า น้องชายผู้ไม่แยแสเรื่องราวรอบตัวจะทำยังไงกับภารกิจนี้ การหาตัวคนๆ หนึ่งในโลกกว้างใบนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ “แล้วถ้าหาไม่เจอล่ะค่ะ” หญิงสาวขมวดคิ้ว “ทุกภารกิจ ถ้าทำไม่สำเร็จ จะถูกงดเบี้ยเลี้ยงหนึ่งปี” สามียิ้มขำๆ เขาไม่ยอมบอกภรรยาว่า เบี้ยเลี้ยงนั้นมากน้อยเพียงใดเพราะได้ยินแล้วภรร
“เจอแล้ว มิ่งเมืองโดนยิงตาย” สายฟ้าแจ้งพฤกษ์และคุณจรัญ เขาเปิดโน้ตบุ้คให้สองพ่อลูกที่ดูแลไร่สุดเขตฟ้าดูสภาพที่เกิดเหตุ “ตำรวจคาดการณ์ว่า เงินที่มิ่งเมืองเอาติดตัวไปด้วยหลักล้านทีเดียว อาจจะฆ่าชิงทรัพย์” “หือ…..ใครทำ” “น่าจะเป็นหนึ่งในลูกน้อง ทีมเราก็ยืนยันตามนั้น”เขาเปิดคลิปกล้องวงจรปิดที่ตำรวจได้มา ปรากฏภาพมิ่งเมืองสะพายเป้ใบหนึ่ง “ในนั้นน่าจะเป็นเงิน ทีมเราเข้าไปตรวจสอบไร่มงคลแล้ว เจอรอยขุดแล้วกลบสองหลุม คาดว่าจะเป็นจุดซ่อนเงิน“นักสืบของผม เจอแหล่งกบดานแรกของเขาในไร่ มีกล่องพลาสติกสีดำและถุงพลาสติกหลายถุงทิ้งไว้ มีรอยเปื้อนดิน น่าจะเป็นกล่องใส่เงิน”พฤกษ์เปิดดูข้อความที่มีผู้ส่งมาแล้วร้องเอะอะขึ้น “ไอ้ฟ้าดูนี่” สายฟ้ารีบรับมาดู “เพื่อนข้าว่า น่าจะเป็นคนนี้ เพราะทีแรกหมอนี่เป็นลูกน้องที่เพิ่งมาใหม่ แล้วตอนเกิดเรื่องขนไม้ก็ไม่มีหมายจับด้วย” สักพักก็มีข้อความเพิ่มเติมเข้ามา จากการแกะรอยของตำรวจ พบคลิปที่มีใบหน้าของลูกน้องที่ยังไม่ตาย และคาดว่าจะเป็นผู้ยิงมิ่งเมืองและนพ ทางการออกหมายจับแล้วสายฟ้านิ่งคิดไปพักหนึ่ง “แต่เรายังต้องส่งคนออกกวาดล้างลูกน้องเก่าของ
แป้งตะลึง เธอไม่ได้คาดหวังว่าครอบครัวของพฤกษ์จะให้สินสอดเธอมากมายถึงเพียงนี้ แม่ของแป้งหันมากล่าวขอบคุณสองสามีภรรยา“อย่าคิดมากนะคุณนุช เราจะเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว เห็นพฤกษ์บอกว่า หนูแป้งยืมเงินน้ามาทำร้านอาหาร พวกเราก็อยากให้ลูกสะใภ้หมดหนี้ เงินที่เหลือก็เก็บไว้ค้าขาย” คุณธัญญาหันจับมือแม่ของแป้งเจ้าสาวคนใหม่รีบทรุดตัวลงนั่งกราบที่ตักของพ่อและแม่ของพฤกษ์ด้วยความเต็มตื้น พฤกษ์เองก็ก้มลงกราบพ่อกับแม่ด้วยเช่นกัน เขาคาดไม่ถึงว่า พ่อกับแม่จะกรุณาลูกสะใภ้ถึงเพียงนี้พฤกษ์ล้วงกระเป๋าหยิบสมุดบัญชีฝากประจำเล่มหนึ่งของเขาออกมา “พี่เองก็เตรียมให้แป้งเหมือนกัน ทีแรกพี่จะเอาให้แป้งไปใช้หนี้น้า แต่พ่อกับแม่ก็ให้มาแล้ว เงินส่วนนี้แป้งเก็บไว้ใช้ส่วนตัวก็แล้วกันนะ พี่เชื่อว่า แป้งรู้จักคุณค่าของเงิน และใช้มันเป็นประโยชน์แน่”แววตาแป้งไหวระริก เธอเปิดดูในบัญชี มีเงินล้านห้าแสนบาท เธอทำตาโต“เยอะจังค่ะ”“พี่เก็บมาตั้งแต่เริ่มช่วยพ่อทำงานในไร่”แป้งยื่นคืนให้เขา “ฝากพี่พฤกษ์เก็บไว้เหมือนเดิมเถอะค่ะ”“ไม่เอาเหรอ ”“เอาสิคะ พี่พฤกษ์ห้ามใช้ ฝากเพิ่มได้อย่างเดียวค่ะ”ทุกคนหัวเราะกันครืน“โธ่! นึกว่าจะไม
เมื่อกินจนหมดกล่องทั้งสองก็รับขวดน้ำจากน้อยไปดื่ม อาการง่วงงุนเริ่มรุมเร้า “ทำไมง่วงยังงี้วะ” มิ่งเมืองส่ายหน้าไปมา“ผมก็เหมือนกันนาย” นพหันไปพูดกับนายน้อยมองคนทั้งคู่ค่อยโงนเงนล้มลงตรงผนังที่ปูลังกระดาษเอาไว้ “นายครับ เงินล้านน่ะ ผมจะใช้ให้เองนะ สบายใจได้” เขาเดินคุกคามเข้าไปหามิ่งเมือง“มึงวางยากู” มิ่งเมืองคว้านหายืนข้างตัวนพที่ล้มลงก่อน ล้วงปืนใต้ราวนมออกมา “นายระวัง”ปัง! ปัง! น้อยยิงนพสองนัด ร่างที่ล้มอยู่ข้างล่างนอนแน่นิ่ง “หยุด” เขาหันมาตะคอกมิ่งเมือง “มึงหนีไปเขาก็จับตาย แต่กูนี่สิ ยังไม่มีหมายจับ เอาเงินให้กูใช้จะดีกว่านะ เงินเป็นล้าน กูจะต้องหนีไปทำไม”ปัง! แค่นัดเดียวยิงแสกหน้าผาก มือที่คว้าเป้ใส่เงิน อีกมือเพิ่งควานเจอปืนยังไม่ทันได้หยิบ มิ่งเมืองหงายร่างนอนแน่นิ่ง“อโหสิกันนะนาย ผมจะใช้เงินแทนเอง” บรรยากาศในไร่สุดเขตฟ้าเต็มไปด้วยความชื่นมื่น สายฟ้ากับพฤกษ์ในชุดทักซิโด้สีน้ำตาลเข้มหล่อเหลา ยืนยิ้มแย้มท่ามกลางญาติและเพื่อนฝูงที่มาร่วมอวยพร นายกับนายหญิงแห่งไร่สุดเขตฟ้า ยืนต้อนรับแขกคนสำคัญ คุณทิวากับคุณพิมพ์เพ็ญ พร้อมด้วยเมฆาและวายุ “ไง พี่ พ่อให้มาดู
“แม่ติดประกาศขายร้านให้แล้วนะ แต่ก็เหมือนเขาว่า ผีซ้ำด้ามพลอยล่ะ ใครมาก็กดราคาซะจนแม่อารมณ์เสีย” คุณมณีโทรศัพท์มาบ่นให้ลูกสาวฟังแทบทุกวัน สามีของเธอก็ชิงเอาตัวรอดไปอยู่ต่างจังหวัดกับญาติของเขา แบ่งเงินให้เธอเล็กน้อย ปัญหาเรื่องลูกสาวเองก็ทำเธอประสาทกลับ คลิปนั้นทำให้เธอเข้าหน้าใครก็ไม่ติด ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ‘ใครกันนะมาหาแต่เช้าเชียว’ เธอลุกจากโซฟาไปเปิดประตู บ้านของน้าหลังนี้อยู่ท้ายซอย แถมชุมชนนี้ก็คนน้อย บ้านเรือนห่างกันจนแทบจะไม่ได้สนใจกัน เปิดประตูได้ ปิ่นปักก็อ้าปากหวอ! “ไม่เจอกันนานนะ ปิ่นปัก” “พี่มิ่ง!” สภาพชายหนุ่มตรงหน้า แม้จะแต่งกายเรียบร้อยเช่นเคย แต่สีหน้ายุ่งยากใจนั้น ทำเอาเธอผวา เขาเบียดแทรกเข้ามาในบ้าน ด้านหลังมีชายฉกรรจ์อีกสองคนเดินตามเข้ามา “พี่ต้องการให้เธอช่วย” “หะ!” “ไปส่งพวกเราที่ชายแดน” “หนี้เรา คงไม่มีเวลาสะสางกันอีกนาน แค่นี้เธอน่าจะช่วยได้” แววตาคุกคามนั้น ทำเอาปิ่นปักผวา เมื่อวานข่าวยังออกเรื่องตามล่าพวกเขาอยู่เลย ตอนนี้มีโอกาสจะจับตายเสียด้วยซ้ำ “แค่ชายแดนนะ”
“มันเหลือกี่คนกันแน่ ” พฤกษ์นึกถึงรายงานข่าวว่า เสี่ยมิ่งไปกับลูกน้องไม่กี่คน แล้วนี่ก็เพิ่งจัดการไปสาม “อย่าลืมว่า เครือข่ายภายนอกมันจะมีคนอีก ถ้ามันมีเงินซุกซ่อนไว้ที่อื่นก็ยังเรียกสมุนมารับใช้ได้” สายฟ้าพยายามกดโทรศัพท์หาพันดาว แต่เธอก็ไม่รับสาย เมื่อโทรศัพท์หาธาราก็ไม่มีคนรับเช่นกัน เขายิ่งรนร้อนใจ “ขับให้เร็วกว่านี้ ไม่มีใครรับสายเลย” พฤกษ์ร้อนใจเป็นทวีคูณ น้องสาวของเขากับเพื่อนรักของเธอ กำลังตกอยู่ในอันตราย พันดาวกับธาราอยู่ในภาวะตื่นเต้นสุดขีด มีแบงก์ที่สติครบถ้วนกว่าใคร รถถูกยิงเสียหลักลงข้างทาง โชคดีที่รถคุ้มกันยังยิงสกัดต่อสู้กับคนร้ายไว้ แบงก์รีบพาพี่สองคนวิ่งบุกเข้าไปในป่าละเมาะข้างหน้า "เร็ว! พี่ดาว พี่ธารา เรารีบหนี” “หลังรีสอร์ตแบงก์” พันดาวตะโกนบอกคู่หู แบงก์ดึงแขนหมอธาราที่ออกอาการเหวอ ทะลุป่าละเมาะนี้จะอ้อมไปถึงด้านหลังรีสอร์ต ทั้งสามบุกดงหญ้ามุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ เสียงปืนดังสนั่นอยู่เบื้องหลัง พวกเขาไม่มีเวลาแม้กระทั่งจะภาวนาให้ผู้คุ้มกันทั้งสองสกัดคนร้ายทั้งหมดได้สำเร็จ ปัง! เสียงปืนนัดท้ายดังอยู่ไ
สายฟ้ากับพฤกษ์นัดพบกันอีกวัน เตรียมส่งหลักฐานเพิ่มเติมทั้งคดีไม้เถื่อน ยาเสพติด และเผาไร่สุดเขตฟ้า “สามคดีนี้ ก็น่าจะเพียงพอให้ติดคุกไปจนแก่ ถึงตอนนั้นเราเตรียมการป้องกันได้ทันแน่นอน” สายฟ้าประเมินแล้วว่า คดีขนยาเสพติดนั้นมีโทษหนักสุด แต่จะให้ดีอัดหลักฐานเข้าไปทุกคดีอย่าให้มีช่องโ
เอาไว้ทั้งสองเลิกกันแล้ว เธอค่อยหาวิธีเข้าใกล้เขาให้แนบเนียนที่สุด ต้องวางตัวเองให้เหมือนไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น โก้เดินสำรวจรอบห้องอีกรอบหนึ่ง เขาเคยเข้ามากับพี่แม่บ้านที่ดูแลชั้นนี้ เพราะอยากเห็นห้องพักอันหรูหรา ห้องน้ำกว้างมาก แบ่งเป็นสองส่วน อ่างอาบน้ำที่มีระบบน้ำวนวางอยู่ติดก
คุณนินนาทหน้าซีดลงเล็กน้อย เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะโดนคนอื่นถอดเสื้อผ้า ไม่ว่าสิ่งไหนที่ทำซุกซ่อนไว้จะต้องถูกชายหนุ่มผู้นี้เปิดโปงจนหมดแน่ “คุณสายฟ้ามาพักชั้นบนเหรอคะ ” คุณมณีเห็นสามีทำหน้าแบบนั้นก็รีบเปลี่ยนเรื่อง “ใช่ครับ ผมจะต้องควบคุมฝ่ายบัญชีทำงาน พวกเขาจะผลัดเวร
ทนายชาตรีล้วงเอาซองเอกสารสีน้ำตาลจากกระเป๋าหนังสีดำ ยื่นให้กับทนายฝ่ายของมิ่งเมือง “ผมได้ทำการประเมินทรัพย์สินที่คุณพันดาวมี กับมูลหนี้ พบว่า ฝ่ายคุณยังไม่คุ้มทุนอยู่เล็กน้อย” มิ่งเมืองมองดูพันดาวที่แต่งตัวในชุดกระโปรงสีสันสดใส แต่งหน้ามาเล็กน้อย นึกแปลกใจที่เธอไม่มีท่าทีจะมาอ้อนว







