Mag-log inShare
บทที่ 5 ล็อคเก็ต
Petsa ng paglalathala:
2026-02-06 20:16:26พันดาวถึงกับสะดุ้ง เธอมองมือสองข้างของตัวเองที่ลูบอยู่บนหน้าอกเปลือยเปล่าของอีกฝ่ายโดยไม่ได้ตั้งใจ
“ฉันจะผลักออกต่างหากเล่า ปล่อยฉันสิ” เธอตบมือบนอกเขาแรงๆ
เขาปล่อยเธอเป็นอิสระ เพราะรู้แล้วว่า แอ่งน้ำไม่ลึก และไม่อันตราย
“ที่สำคัญ ตอนนี้ นอกจากคุณจะกอดจูบ ลูบคลำผมจนครบแล้ว” เขาหรี่ตาลงเป็นนัยยะ ก่อนมองช่วงอกไล่ขึ้นมาถึงใบหน้าของเธอ
“คุณยังอนุญาตให้ผมได้เห็นร่างกายของคุณอีกด้วย”
เธอใจหายวาบ! เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ตัวเองสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว เนื้อผ้าบางเบา เมื่อเปียกน้ำ ผ้าลู่ไปตามเนินเนื้อและรูปร่างของเธอจนหมดสิ้น เสื้อชั้นในสีชมพูเปล่งสีชัดอวดเนินอกสล้างให้ผู้ชายตรงหน้าได้เห็นขนาดชัดๆ เสียแล้ว
“อย่ามองนะ” มือสองข้างขยุ้มเสื้อที่หน้าอกเข้าหากัน แต่กลับทำให้เห็นขนาดจากด้านข้างได้ชัดเจนขึ้น
เขายิ้มละไมในสีหน้า เมื่อได้เห็นรูปร่างของสาวตาโตเต็มตาขนาดนั้น นึกครึ้มใจจนอยากจะยั่วเธอให้จิตแตก
“เราต่างเป็นของกันและกันแล้ว ใช่ไหม ” เขาแสร้งทำเสียงทุ้มต่ำ
“กรี๊ด!” ใบหน้าร้อนผ่าวเลยไปจนถึงใบหู
พันดาวรีบโผขึ้นจากแอ่งน้ำเล็กๆ นั้นอย่างรวดเร็ว มือกุมหน้าอก ไม่ยอมหันหลังกลับไปมองเขา ที่ยังคงหัวเราะไล่หลังมาอย่างพอใจยิ่ง หลังจากที่เธอไปแล้ว เขาเพิ่งรู้สึกว่า ที่ข้อมือมีสร้อยเส้นหนึ่งคล้องอยู่
สร้อยสีเงินเส้นบางส่องแสงวิบวับ ตรงปลายมีล็อตเก็ตเล็กๆ เขาคลิกเปิดพบรูปหญิงวัยกลางคนผมยาวดำสนิท วงหน้ามีส่วนคล้ายหญิงสาวที่เพิ่งจากไป
‘อืม! มีตัวประกันแล้ว’
ธาราผุดลุกผุดนั่งอยู่หลายครั้งที่ชานหน้าบ้าน พันดาวบอกว่าจะไปขี่ม้าเล่นแถวน้ำตก หายไปตั้งนานยังไม่เห็นกลับมา
เสียงฝีเท้าม้าแว่วๆ มาจากบันไดด้านหลัง ธารารีบสาวเท้าไปหาเพื่อนรัก แต่พันดาวรีบผลุบหายเข้าไปในส่วนบ้านพักแขก ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ไถ่ถามอะไร
สักครู่ใหญ่หญิงสาวตาโตกลมสวยก็เดินออกมาในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าเข้มกับกางเกงยีนส์รัดรูปขายาวทะมัดทะแมง ผมยาวสลวยยังมีน้ำเกาะอยู่ประปราย ดูเหมือนเจ้าตัวจะเป่าผมมาแบบรีบๆ
“ดาว เธอหายไปไหนมา ฉันรอตั้งนานแน่ะ ว่าจะชวนเธอไปซื้อของในเมืองด้วยกัน” ฝ่ายที่รอทักอย่างกระเง้ากระงอด
“โทษทีธารา ฉันขี่ม้าเพลินไปหน่อย” เธอเสมองต่ำกลบเกลื่อน
“ขี่ม้ายังไง ฉันเห็นเธอเปียกมะล่อกมะแล่กขนาดนั้น” ธารามองเชิงสำรวจอย่างจับผิด
“แหม ก็ฉันไปแวะที่น้ำตกมานี่นา พอดีโขดหินมันลื่นก็เลยตกน้ำน่ะ” ดาวตอบอ้อมแอ้ม
“เออนี่! พี่พฤกษ์ก็ว่าจะพาเพื่อนไปน้ำตกเหมือนกัน เธอไม่เห็นสองคนนั้นเหรอ ”
พันดาวสะดุ้งเล็กน้อย แทบจะจับสังเกตไม่ได้ เธอไม่สบสายตาเพื่อน ขณะตอบด้วยน้ำเสียงสะบัดเล็กน้อย
“ไม่เจอหรอก สงสัยเขาจะกลับมาก่อนแล้วล่ะ” ตอบพลางนึกถึงเรื่องเสื้อผ้าที่ซ่อนไว้ ป่านนี้สองคนนั้นจะหาเสื้อผ้าเจอหรือยังก็ไม่รู้ แต่เธอชิ่งหนีกลับ นับได้ว่า เป็นการล้างแค้นเล็กๆ ก็พอได้
“ป่ะ! เราเข้าเมืองกันเถอะ ฉันลืมไปว่ามีธุระสำคัญ”
“เอาสิ! ฉันกำลังจะชวนไปช้อปปิ้งพอดี”
‘ฝากไว้ก่อนเถอะ’
เขาแค่นเสียง หึ! เบาๆ ออกจากลำคอ นึกได้ว่า ตัวเองพลาดที่ปล่อยแม่สาวน้อยคนนั้นไปโดยไม่ได้บังคับให้เธอเอาเสื้อผ้ามาคืนก่อน เขากับพฤกษ์ต้องตัวสั่นงันงกในสภาพมะล่อกมะแล่ก ค้นหาเสื้อผ้าอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง
พอกลับมาถึงบ้านไร่ แม่บ้านรายงานว่า ธาราเพิ่งพาเพื่อนกลับเข้าไปในตัวเมือง
“อ้อ! น่าจะเป็นดาวนะ คู่นี้เขาสนิทกัน”
สายฟ้าหูผึ่ง แม้จะไม่ถามอะไร แต่เขาก็รอให้พฤกษ์พูดข้อมูลออกมาเอง
“เอ็งจำดาวได้ไหมวะ น้องผมบ๊อบที่สนิทกับธาราน่ะ”
ฝ่ายที่ฟัง หรี่ตาลงเล็กน้อย ความทรงจำในวัยเด็กเริ่มย้อนกลับมา
เขากับพฤกษ์เรียนในโรงเรียนประถมประจำจังหวัด ยายเด็กผมบ๊อบตัวแสบคนนั้น คนที่เคยเอากระเป๋านักเรียนเขาไปซ่อนที่ห้องเก็บของใต้บันไดตึกเรียน แล้วยังเคยซ่อนรองเท้าผ้าใบของเขาไว้ในพงหญ้า ทำให้เขาต้องกลับบ้านโดยสวมเพียงถุงเท้า
ประเด็นก็เริ่มจาก ความเข้าใจผิดเล็กๆ น้อยๆ แค่นั้นเอง!
“ฮ้า! นึกออกแล้ว เด็กหน้าม้าตัวแสบนั่นเอง”
วีรกรรมในวัยเด็กของเธอที่เขาพอจะนึกออก มันเกิดจากการแกล้งกันไปมาระหว่างเขากับพฤกษ์ และธารากับเด็กคนนั้น ช่วงนั้นเขากับพฤกษ์อยู่ประถมศึกษาปีที่ 6 แล้ว ธาราซึ่งอยู่ ป.2 มักจะคอยงอแงอยากตามพวกเขาไปเที่ยวเล่นตามที่ต่างๆ พี่ชายสองคนคอยหลบเลี่ยงอยู่เสมอ เพราะเห็นว่าน้องเกะกะ
ช่วงนั้นเด็กหน้าม้าตัวแสบซึ่งมักจะมาที่ไร่ในช่วงวันหยุดกลายเป็นคู่หูของกับธารา เมื่อเห็นเด็กชายสองคนหนีไปทิ้งให้ธาราร้องไห้ เด็กคนนั้นก็คิดวิธีสกัดไม่ให้พวกเขาจากไปโดยง่าย เริ่มจากเอารองเท้าของพวกเขาไปซ่อน เอากระเป๋านักเรียนไปซ่อน จนแสบสุดแอบเอากุญแจจักรยานของเขาสองคนไปซ่อน
“เอ็งจำได้แล้วใช่ไหม ยายดาวตัวแสบเพื่อนซี้ธารา” พฤกษ์หัวเราะเบาๆ พูดพลางส่ายหน้า “วีรกรรมยายดาวสมัยมัธยมก็ไม่น้อยหรอกนะ แถมยังมีช่วงมหาลัยอีก แต่ที่แน่ๆ เป๊ะเรื่องเงินจนทุกคนยกนิ้วให้เลยล่ะ”
“ยังไง ”
“ไม่เอาเปรียบใคร แต่ไม่ให้กระเด็นแม้แต่บาทเดียว แต่นี่ก็โทษน้องมันไม่ได้หรอกนะ พ่อเขาสร้างปัญหาไว้ให้ลูกกับเมียเยอะ”
พฤกษ์เล่าถึงแค่นี้ ตามประสาผู้ชายมักไม่ใส่ใจพูดเรื่องรายละเอียดเรื่องคนอื่นมากนัก สายฟ้าทำเพียงรับฟัง เขาไม่แสดงความเห็นใด เพราะได้เจอเธอแค่สองครั้ง ยังไม่ได้พูดคุยกันจริงจัง
ชายหนุ่มหันกลับไปมองม้าที่ผูกไว้หน้าระเบียงอีกครั้ง ประมวลผลในสมองอย่างรวดเร็ว อืม! ไม่เป็นไร เขายังมีสร้อยล็อตเก็ตในมือ นั่นพอจะเป็นเครื่องต่อรองชั้นดี สำหรับเด็กตัวแสบคนนั้น
พันดาวชะงักมือที่กดเครื่องคิดเลขค้างไว้ ไล่นิ้วตรวจสมุดรายการบัญชีของร้านขายของที่ระลึกอีกรอบ ตั้งแต่บ่ายโมงจนจะสี่โมงเย็นแล้ว เธอยังทำบัญชีร้านขายของไม่เสร็จ ยังมีบัญชีที่รีสอร์ตที่เธอต้องตรวจอีก ทุกสัปดาห์เธอจะต้องตรวจบัญชีต่างๆ ในระบบคอมพิวเตอร์ บันทึกสรุปลงสมุดนัมเบอร์ปกแข็งอีกครั้งเพื่อความรัดกุม
‘เงินทุกบาทจะกระเด้งออกจากกระเป๋าไม่ได้’
*************
Pinakabagong kabanata
จับรักมาขังใจ บทที่ 91 (ตอนจบ) ชีวิตที่ลงตัว
พันดาวเริ่มรู้สึกตื่นเต้น เธอนึกถึงการมาที่นี่ของสายฟ้า นั่นก็เพราะภารกิจมาดูแลไร่สุดเขตฟ้า ทำให้เขาและเธอได้พบกัน“พี่เมฆาจะได้ไปไหนเหรอคะ”พันดาวนึกถึงชายหนุ่มรูปร่างสูงพอๆ สามีเธอ ผิวไม่ขาวจัดเท่า ใบหน้าอาจจะไม่คมสันเท่าสามีเธอ แต่ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนนั้น ดูมีพลังสะกดใจคนอย่างประหลาด “สิงคโปร์” “หือ!” หญิงสาวทำเสียงประหลาดใจ “ไปทำไมคะ” “ไปสืบหาคนทรยศ” สามีตอบเสียงเรียบภารกิจของเมฆาช่างดูประหลาดนัก พันดาวเห็นสีหน้าของสามีแล้วก็คิดว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นความลับ เธอจึงไม่กล้าเอ่ยซักไซ้ถึงภารกิจนั้น “อันตรายไหมคะ” เธอนึกเป็นห่วงน้องชายของสามี “นายท่านไม่กล้าให้เมฆาเป็นอันตรายหรอกน่า” สายฟ้าบอกอย่างหนักแน่น เขาเชื่อมือนายท่าน เพียงแต่นึกไม่ออกว่า น้องชายผู้ไม่แยแสเรื่องราวรอบตัวจะทำยังไงกับภารกิจนี้ การหาตัวคนๆ หนึ่งในโลกกว้างใบนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ “แล้วถ้าหาไม่เจอล่ะค่ะ” หญิงสาวขมวดคิ้ว “ทุกภารกิจ ถ้าทำไม่สำเร็จ จะถูกงดเบี้ยเลี้ยงหนึ่งปี” สามียิ้มขำๆ เขาไม่ยอมบอกภรรยาว่า เบี้ยเลี้ยงนั้นมากน้อยเพียงใดเพราะได้ยินแล้วภรร
จับรักมาขังใจ บทที่ 90 กวาดล้าง
“เจอแล้ว มิ่งเมืองโดนยิงตาย” สายฟ้าแจ้งพฤกษ์และคุณจรัญ เขาเปิดโน้ตบุ้คให้สองพ่อลูกที่ดูแลไร่สุดเขตฟ้าดูสภาพที่เกิดเหตุ “ตำรวจคาดการณ์ว่า เงินที่มิ่งเมืองเอาติดตัวไปด้วยหลักล้านทีเดียว อาจจะฆ่าชิงทรัพย์” “หือ…..ใครทำ” “น่าจะเป็นหนึ่งในลูกน้อง ทีมเราก็ยืนยันตามนั้น”เขาเปิดคลิปกล้องวงจรปิดที่ตำรวจได้มา ปรากฏภาพมิ่งเมืองสะพายเป้ใบหนึ่ง “ในนั้นน่าจะเป็นเงิน ทีมเราเข้าไปตรวจสอบไร่มงคลแล้ว เจอรอยขุดแล้วกลบสองหลุม คาดว่าจะเป็นจุดซ่อนเงิน“นักสืบของผม เจอแหล่งกบดานแรกของเขาในไร่ มีกล่องพลาสติกสีดำและถุงพลาสติกหลายถุงทิ้งไว้ มีรอยเปื้อนดิน น่าจะเป็นกล่องใส่เงิน”พฤกษ์เปิดดูข้อความที่มีผู้ส่งมาแล้วร้องเอะอะขึ้น “ไอ้ฟ้าดูนี่” สายฟ้ารีบรับมาดู “เพื่อนข้าว่า น่าจะเป็นคนนี้ เพราะทีแรกหมอนี่เป็นลูกน้องที่เพิ่งมาใหม่ แล้วตอนเกิดเรื่องขนไม้ก็ไม่มีหมายจับด้วย” สักพักก็มีข้อความเพิ่มเติมเข้ามา จากการแกะรอยของตำรวจ พบคลิปที่มีใบหน้าของลูกน้องที่ยังไม่ตาย และคาดว่าจะเป็นผู้ยิงมิ่งเมืองและนพ ทางการออกหมายจับแล้วสายฟ้านิ่งคิดไปพักหนึ่ง “แต่เรายังต้องส่งคนออกกวาดล้างลูกน้องเก่าของ
จับรักมาขังใจ บทที่ 89 สินสอด
แป้งตะลึง เธอไม่ได้คาดหวังว่าครอบครัวของพฤกษ์จะให้สินสอดเธอมากมายถึงเพียงนี้ แม่ของแป้งหันมากล่าวขอบคุณสองสามีภรรยา“อย่าคิดมากนะคุณนุช เราจะเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว เห็นพฤกษ์บอกว่า หนูแป้งยืมเงินน้ามาทำร้านอาหาร พวกเราก็อยากให้ลูกสะใภ้หมดหนี้ เงินที่เหลือก็เก็บไว้ค้าขาย” คุณธัญญาหันจับมือแม่ของแป้งเจ้าสาวคนใหม่รีบทรุดตัวลงนั่งกราบที่ตักของพ่อและแม่ของพฤกษ์ด้วยความเต็มตื้น พฤกษ์เองก็ก้มลงกราบพ่อกับแม่ด้วยเช่นกัน เขาคาดไม่ถึงว่า พ่อกับแม่จะกรุณาลูกสะใภ้ถึงเพียงนี้พฤกษ์ล้วงกระเป๋าหยิบสมุดบัญชีฝากประจำเล่มหนึ่งของเขาออกมา “พี่เองก็เตรียมให้แป้งเหมือนกัน ทีแรกพี่จะเอาให้แป้งไปใช้หนี้น้า แต่พ่อกับแม่ก็ให้มาแล้ว เงินส่วนนี้แป้งเก็บไว้ใช้ส่วนตัวก็แล้วกันนะ พี่เชื่อว่า แป้งรู้จักคุณค่าของเงิน และใช้มันเป็นประโยชน์แน่”แววตาแป้งไหวระริก เธอเปิดดูในบัญชี มีเงินล้านห้าแสนบาท เธอทำตาโต“เยอะจังค่ะ”“พี่เก็บมาตั้งแต่เริ่มช่วยพ่อทำงานในไร่”แป้งยื่นคืนให้เขา “ฝากพี่พฤกษ์เก็บไว้เหมือนเดิมเถอะค่ะ”“ไม่เอาเหรอ ”“เอาสิคะ พี่พฤกษ์ห้ามใช้ ฝากเพิ่มได้อย่างเดียวค่ะ”ทุกคนหัวเราะกันครืน“โธ่! นึกว่าจะไม
จับรักมาขังใจ บทที่ 88 หักหลัง
เมื่อกินจนหมดกล่องทั้งสองก็รับขวดน้ำจากน้อยไปดื่ม อาการง่วงงุนเริ่มรุมเร้า “ทำไมง่วงยังงี้วะ” มิ่งเมืองส่ายหน้าไปมา“ผมก็เหมือนกันนาย” นพหันไปพูดกับนายน้อยมองคนทั้งคู่ค่อยโงนเงนล้มลงตรงผนังที่ปูลังกระดาษเอาไว้ “นายครับ เงินล้านน่ะ ผมจะใช้ให้เองนะ สบายใจได้” เขาเดินคุกคามเข้าไปหามิ่งเมือง“มึงวางยากู” มิ่งเมืองคว้านหายืนข้างตัวนพที่ล้มลงก่อน ล้วงปืนใต้ราวนมออกมา “นายระวัง”ปัง! ปัง! น้อยยิงนพสองนัด ร่างที่ล้มอยู่ข้างล่างนอนแน่นิ่ง “หยุด” เขาหันมาตะคอกมิ่งเมือง “มึงหนีไปเขาก็จับตาย แต่กูนี่สิ ยังไม่มีหมายจับ เอาเงินให้กูใช้จะดีกว่านะ เงินเป็นล้าน กูจะต้องหนีไปทำไม”ปัง! แค่นัดเดียวยิงแสกหน้าผาก มือที่คว้าเป้ใส่เงิน อีกมือเพิ่งควานเจอปืนยังไม่ทันได้หยิบ มิ่งเมืองหงายร่างนอนแน่นิ่ง“อโหสิกันนะนาย ผมจะใช้เงินแทนเอง” บรรยากาศในไร่สุดเขตฟ้าเต็มไปด้วยความชื่นมื่น สายฟ้ากับพฤกษ์ในชุดทักซิโด้สีน้ำตาลเข้มหล่อเหลา ยืนยิ้มแย้มท่ามกลางญาติและเพื่อนฝูงที่มาร่วมอวยพร นายกับนายหญิงแห่งไร่สุดเขตฟ้า ยืนต้อนรับแขกคนสำคัญ คุณทิวากับคุณพิมพ์เพ็ญ พร้อมด้วยเมฆาและวายุ “ไง พี่ พ่อให้มาดู
จับรักมาขังใจ บทที่ 87 ออกชายแดน
“แม่ติดประกาศขายร้านให้แล้วนะ แต่ก็เหมือนเขาว่า ผีซ้ำด้ามพลอยล่ะ ใครมาก็กดราคาซะจนแม่อารมณ์เสีย” คุณมณีโทรศัพท์มาบ่นให้ลูกสาวฟังแทบทุกวัน สามีของเธอก็ชิงเอาตัวรอดไปอยู่ต่างจังหวัดกับญาติของเขา แบ่งเงินให้เธอเล็กน้อย ปัญหาเรื่องลูกสาวเองก็ทำเธอประสาทกลับ คลิปนั้นทำให้เธอเข้าหน้าใครก็ไม่ติด ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ‘ใครกันนะมาหาแต่เช้าเชียว’ เธอลุกจากโซฟาไปเปิดประตู บ้านของน้าหลังนี้อยู่ท้ายซอย แถมชุมชนนี้ก็คนน้อย บ้านเรือนห่างกันจนแทบจะไม่ได้สนใจกัน เปิดประตูได้ ปิ่นปักก็อ้าปากหวอ! “ไม่เจอกันนานนะ ปิ่นปัก” “พี่มิ่ง!” สภาพชายหนุ่มตรงหน้า แม้จะแต่งกายเรียบร้อยเช่นเคย แต่สีหน้ายุ่งยากใจนั้น ทำเอาเธอผวา เขาเบียดแทรกเข้ามาในบ้าน ด้านหลังมีชายฉกรรจ์อีกสองคนเดินตามเข้ามา “พี่ต้องการให้เธอช่วย” “หะ!” “ไปส่งพวกเราที่ชายแดน” “หนี้เรา คงไม่มีเวลาสะสางกันอีกนาน แค่นี้เธอน่าจะช่วยได้” แววตาคุกคามนั้น ทำเอาปิ่นปักผวา เมื่อวานข่าวยังออกเรื่องตามล่าพวกเขาอยู่เลย ตอนนี้มีโอกาสจะจับตายเสียด้วยซ้ำ “แค่ชายแดนนะ”
จับรักมาขังใจ บทที่ 86 หนทางหลบหนี
“มันเหลือกี่คนกันแน่ ” พฤกษ์นึกถึงรายงานข่าวว่า เสี่ยมิ่งไปกับลูกน้องไม่กี่คน แล้วนี่ก็เพิ่งจัดการไปสาม “อย่าลืมว่า เครือข่ายภายนอกมันจะมีคนอีก ถ้ามันมีเงินซุกซ่อนไว้ที่อื่นก็ยังเรียกสมุนมารับใช้ได้” สายฟ้าพยายามกดโทรศัพท์หาพันดาว แต่เธอก็ไม่รับสาย เมื่อโทรศัพท์หาธาราก็ไม่มีคนรับเช่นกัน เขายิ่งรนร้อนใจ “ขับให้เร็วกว่านี้ ไม่มีใครรับสายเลย” พฤกษ์ร้อนใจเป็นทวีคูณ น้องสาวของเขากับเพื่อนรักของเธอ กำลังตกอยู่ในอันตราย พันดาวกับธาราอยู่ในภาวะตื่นเต้นสุดขีด มีแบงก์ที่สติครบถ้วนกว่าใคร รถถูกยิงเสียหลักลงข้างทาง โชคดีที่รถคุ้มกันยังยิงสกัดต่อสู้กับคนร้ายไว้ แบงก์รีบพาพี่สองคนวิ่งบุกเข้าไปในป่าละเมาะข้างหน้า "เร็ว! พี่ดาว พี่ธารา เรารีบหนี” “หลังรีสอร์ตแบงก์” พันดาวตะโกนบอกคู่หู แบงก์ดึงแขนหมอธาราที่ออกอาการเหวอ ทะลุป่าละเมาะนี้จะอ้อมไปถึงด้านหลังรีสอร์ต ทั้งสามบุกดงหญ้ามุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ เสียงปืนดังสนั่นอยู่เบื้องหลัง พวกเขาไม่มีเวลาแม้กระทั่งจะภาวนาให้ผู้คุ้มกันทั้งสองสกัดคนร้ายทั้งหมดได้สำเร็จ ปัง! เสียงปืนนัดท้ายดังอยู่ไ
จับรักมาขังใจ บทที่ 3 ไหว้เจ้า
ส่วนสองหนุ่มที่ไหว้เจ้าเสร็จแล้ว พฤกษ์ยังทำหน้าที่ดันให้สายฟ้าเดินหน้าไปเข้าแถวเสี่ยงเซียมซี “นี่เอ็งเอาจริงน่ะ” สายฟ้าหยั่งเสียง “เอาน่า ถือซะว่า มาทำบุญ เสี่ยงขำๆ ไม่ซีเรียสๆ ฮ่าๆ” อีกฝ่ายเคาะไหล่ แต่สายตาไม่น่าไว้วางใจ “งั้นเอ็งนำหน้า” “ย่อมไ
จับรักมาขังใจ บทที่ 2 สายฟ้า
คนขับยกมือขวาขึ้นวาดไปเบื้องหน้า เป็นทำนองบอกให้รู้ว่า ทั้งหมดสามร้อยหกสิบองศาที่ทั้งสองมองเห็น คือ อาณาจักรอลังการของทั้งสองครอบครัว อันเกิดจากการมิตรภาพของพ่อทั้งสองฝ่ายก่อนหน้าที่สายฟ้าจะมาถึง พ่อกับแม่ของพฤกษ์ก็เดินทางไปเยี่ยมญาติที่ประเทศนอร์เวย์ได้หลายวันแล้ว และกำหนดจะกลับในเดือนหน้า ถือโอก
จับรักมาขังใจ บทที่ 1 เหตุบนโบกี้
สายลมเยือกเย็นที่เล็ดลอดช่องว่างลดเลี้ยวระหว่างผู้คนที่ยืนเบียดเสียดบนรถไฟพอจะช่วยให้ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งหน้าคมเข้มที่ยืนสะพายเป้ขนาดใหญ่พอได้หายใจออกบ้าง เขาขยับตัวและหันหน้าไปทางหน้าต่างเพื่อหวังจะได้อากาศจากภายนอกมาช่วยอีกสักเล็กน้อยเขายืนกระสับกระส่ายเพราะความแออัด และเมื่อยล้าจากการยืน
จับรักมาขังใจ บทที่ 4 เล่นน้ำตก
ตู้ม! ร่างหนาใหญ่กระทบแผ่นน้ำเสียงดังก้องหน้าผาเล็กๆ แห่งนั้น น้ำตกท้ายไร่ไหลมาจากปลายเทือกเขา พักน้ำด้านบนก่อนที่จะตกลงมาเป็นแอ่งเล็กๆ ต่ำลงมามีลักษณะคล้ายหน้าผาสูงเท่าหลังคาบ้านชั้นเดียว ตัวแอ่งด้านล่างมีขนาดเท่าสระว่ายน้ำขนาดกลาง มุมแอ่งด้านหนึ่งมีร่องน้ำขนาดไม่เกิน
Maaari mong magustuhan
พ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ126.4K viewsหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ88.1K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว152.8K viewsพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย127.5K viewsเสน่ห์นางฟ้าใต้เงาราคี
ภัทรกร214 viewsเกิดใหม่ครั้งนี้ ข้าขอเป็นเพียงคนเลี้ยงม้า
อักษราลัย157 viewsเจ็ดปีที่ไร้รัก หย่าแล้วถูกผู้ทรงอิทธิพลตามเอาใจ
ซิงซิงโข่วไต้701 viewsวิวาห์แค้นใต้เงาเงิน
Nuan454524 views
