Mag-log inShare
บทที่ 5
Pinakabagong kabanata
จากบ้านสู่เถ้าในทะเล บทที่ 13
หนึ่งปีต่อมาคฤหาสน์ตระกูลรอชชี่ที่เคยโอ่อ่าตอนนี้เงียบร้าง อาณาเขตกว้างใหญ่เหลือเพียงมาร์โก้กับเจน ที่มีแค่กันและกันเท่านั้นเมื่อสูญเสียสถานะในตระกูล ชีวิตใหม่ของพวกเขาก็แตกต่างจากเดิมราวกับอยู่คนละโลกบรรดาคนรับใช้ งานสังคมไม่รู้จบ และอำนาจเหนือโลกมืดของเมือง ล้วนหายไปหมดสิ้นทุกวัน มาร์โก้จะนั่งอยู่ในห้องเก่าของเอเลนอร์ ห้องที่เคยเป็นเหมือนศาลเจ้าของบิอังก้า แต่ตอนนี้พวกเขาทุ่มเทแรงใจฟื้นคืนให้เป็นของลูกสาวอีกครั้งแม้ข้าวของของเอเลนอร์จะเหลืออยู่น้อยนิด พวกเขาก็ยังพยายามอย่างสิ้นหวังที่จะประกอบเศษเสี้ยวชีวิตของลูกสาวกลับมาเจนขัดกล่องดนตรีที่เต็มไปด้วยฝุ่นจนเงางาม ยามดึกสงัด เธอจะเปิดมัน ฟังท่วงทำนองเรียบง่ายแสนเศร้า พลางจินตนาการถึงเอเลนอร์วัยเด็กซ้อมเปียโนอยู่ในห้องนั้น"ถ้าเราสนใจเธอมากกว่านี้…" เจนมักพร่ำกับตัวเอง ดวงตาพร่าเลือนด้วยน้ำตาชะตากรรมของเดรเวนนั้นยิ่งน่าเวทนายิ่งกว่าจากมาเฟียอาวุโสผู้ทรงอำนาจ เขาถูกลดขั้นเป็นเพียงทหารธรรมดา กลายเป็นคนนอกในตระกูลคนที่เคยประจบสอพลอ ตอนนี้กลับเมินเฉยหรือส่งสายตาดูแคลนใส่เขาทุกภารกิจ เขาถูกส่งไปทำงานที่อันตรายและสกปรกที่ส
จากบ้านสู่เถ้าในทะเล บทที่ 12
"พอแล้ว! ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!"ยามพลบค่ำของวันที่ห้า บิอังก้าก็พังทลายลงในที่สุดเธอดิ้นหลุดจากการควบคุมของการ์ด ก่อนจะยืนบนโขดหิน ดวงตาลุกโชนด้วยความเกลียดชังบ้าคลั่ง"คุณคิดว่าการทรมานฉันจะทำให้เอเลนอร์ฟื้นขึ้นมาได้งั้นเหรอ?""เธอเป็นใครกันล่ะ? ก็แค่เศษขยะไร้ค่า!"การวิงวอนขอชีวิตไม่เคยได้ผล ตอนนี้เธอจะล้างแค้นหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ภายในห้องควบคุมกล้องวงจรปิดโทนี่ ช่างเทคนิค วิ่งอย่างร้อนรนไปยังห้องทำงานของมาร์โก้"บอส เราดักข้อมูลสำคัญมาได้!"เขาเปิดไฟล์เสียง และเสียงของบิอังก้าก็ดังชัดเจน"คุณโคลัมโบ ฉันสามารถให้เส้นทางการค้าของตระกูลฟรอสต์ได้""แลกกับการคุ้มครองของคุณ และเงินพอสำหรับหนีออกไปจากที่นี่"ใบหน้าของมาร์โก้ซีดเผือดนึกไม่ถึงว่าเขา—ที่ปรึกษาตระกูล—จะเลี้ยงคนทรยศไว้ในบ้านตัวเองเสียงบันทึกยังคงดำเนินต่อไป"เดรเวนมีดีลค้าอาวุธที่ท่าเรือหมายเลข 5 คืนพรุ่งนี้""เวลาคือห้าทุ่ม ผู้ซื้อคือมาเฟียไอริชจากบอสตัน""ดีลนี้มีมูลค่าห้าล้านดอลลาร์"มาร์โก้กระแทกเครื่องเล่นเสียงปิดลงอย่างแรง"เธอขายความลับของตระกูล!"เจนทรุดตัวลงบนโซฟาเมื่อได้ยินข่าว "เธอบ้า… บ้าไป
จากบ้านสู่เถ้าในทะเล บทที่ 11
ข่าวการทรยศและการตกจากตำแหน่งของบิอังก้าแพร่กระจายราวไฟลามทุ่งไปทั่วโลกมาเฟียในเวลาเดียวกัน แทบทุกตระกูลต่างรู้ว่าเธอหมดสิ้นที่ยืนในตระกูลรอชชี่แล้วพ่อบุญธรรมของเธอ ที่ปรึกษาตระกูล มาร์โก้ แม่ของเธอ เจน และคู่หมั้นของเธอ มาเฟียอาวุโส เดรเวน ต่างไม่สนใจอีกต่อไปว่าเธอจะเป็นหรือตายในช่วงที่เธอครองอำนาจในแวดวงสังคมชั้นสูง เอเลเนอร์ไม่ใช่คนเดียวที่เธอเหยียบย่ำตอนนี้ เหล่าทายาทหญิงที่เธอเคยเหยียบย่ำ ต่างพร้อมใจกันรุมเล่นงานเธอแม้แต่ “เพื่อนสนิท” ของเธอเอง ที่สิ้นหวังจะเอาตัวรอด ก็ยังเข้าร่วมฝูงล่าเธอภายในเวลาไม่ถึงสัปดาห์ บิอังก้าก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิงเธอถูกทิ้งอย่างโดดเดี่ยวโดยสมบูรณ์ในสังคมมาเฟียไม่มีใครอยากข้องเกี่ยวกับผู้ทรยศที่สูญเสียการคุ้มครองจากตระกูลหลังจากดิ้นรนอย่างสิ้นหวังอยู่หลายวัน เธอก็หยุดนิ่งลงอย่างกะทันหันเธอรู้ว่าหนทางรอดเดียว คือการชิงความไว้วางใจจากตระกูลกลับคืนสามวันต่อมา ประตูห้องใต้ดินถูกเปิดออกบิอังก้าขดตัวอยู่มุมหนึ่ง ผมยุ่งเหยิง เสื้อผ้าขาดวิ่นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เธอก็รีบคลานเข้าไป“พ่อ! แม่!” เธอคว้าขากางเกงของมาร์โก้ ร้องไห้อย่างคล
จากบ้านสู่เถ้าในทะเล บทที่ 10
สามวันหลังจากที่เอเลเนอร์ถูกฝังศพสำหรับบิอังก้า สามวันนี้ไม่ได้ต่างอะไรจากวันธรรมดาหลังกลับจากงานปาร์ตี้ของสังคมชั้นสูง เธอเห็นมาร์โก้ เจน และเดรเวน นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ก็รีบวิ่งเข้าไปกอดพวกเขาด้วยท่าทีออดอ้อนที่ฝึกปรือมาอย่างช่ำชองเหมือนทุกครั้ง“แม่คะ พ่อคะ เดรเวน ปาร์ตี้คืนนี้ประสบความสำเร็จมากเลย!”เธอถือถุงช็อปปิ้งจากแบรนด์หรูหลายใบ พร้อมรอยยิ้มแห่งชัยชนะบนใบหน้า“หนูได้สร้างความสัมพันธ์กับลูกสาวของตระกูลใหญ่เพิ่มอีกสามตระกูล ทุกคนสนใจธุรกิจของเรา โดยเฉพาะเจ้าหญิงน้อยแห่งตระกูลซานตินี เธอบอกว่าอยากร่วมงานกับเราเลยนะ!”เธอจงใจหยุดเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อราวกับนึกขึ้นได้ทีหลัง“ว่าแต่…พี่สาวสุดที่รักของหนู ทำให้ตระกูลขายหน้าอีกเหรอเปล่า หนูไม่เห็นเธอมาหลายวันแล้ว ไม่ได้หนีไปกับหนูข้างถนนที่ไหนใช่ไหม?”พูดยังไม่ทันจบ มาร์โก้ก็ตบเธอด้วยหลังมือเต็มแรงเสียงตบก้องกังวานไปทั่วห้องนั่งเล่นอันหรูหรา ร่างของบิอังก้าถอยหลังไปแบบเสียหลักตกตะลึง บิอังก้าจับแก้มด้วยความตกตะลึง “พ่อคะ…พ่อทำหนูทำไมคะ?”“เราปฏิบัติกับแกเหมือนเจ้าหญิง แต่สิ่งที่ได้ตอบแทนกลับมา คือนังอสรพิษอย่างนี้เหรอ
จากบ้านสู่เถ้าในทะเล บทที่ 9
ตอนแรก มาร์โก้คิดว่าเป็นสายโฆษณาแต่พอฟังได้ไม่กี่วินาที เขาก็กดเปิดลำโพง“สวัสดีค่ะ คุณเอเลนอร์ โทรมาเพื่อสอบถามว่าคุณยังต้องการแพ็กเกจเผาศพแบบพื้นฐานที่จองไว้หรือไม่ หากชำระมัดจำ 5% ตอนนี้ เราจะสามารถกันคิวไว้ให้คุณได้ค่ะ”“คุณเอเลนอร์? คุณเอเลนอร์คะ?”เมื่อได้ยินคำว่า แพ็กเกจพื้นฐาน เดรเวนก็ปิดหน้าด้วยความเจ็บปวด“งั้นวันนั้นผมก็ได้ยินไม่ผิด…”“วันที่เอเลนอร์ไปโบสถ์เพื่อตัดขาดจากเรา เธอก็ติดต่อสถานที่จัดการศพไว้แล้ว”“มาร์โก้ เจน เราทำผิดกับเธอมาตลอด ผิดอย่างเลวร้ายมาตลอดหลายปี!”“เอเลนอร์ยังไม่มีเงินพอแม้แต่จะจัดการจากไปอย่างสมศักดิ์ศรี…”เขาทรุดลงร้องไห้อย่างไม่อายใครตอนนั้นเอง พวกเขาถึงตระหนักว่า เอเลนอร์ไม่มีแม้แต่เงินพอสำหรับงานศพธรรมดามาร์โก้คว้าโทรศัพท์ ตะโกนด้วยความโกรธ“แพ็กเกจพื้นฐานบ้าอะไรนี่!”“ลูกฉันต้องได้งานศพดีที่สุด โถอัฐิที่ดีที่สุด พิธีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!”“เงินไม่ใช่ปัญหา!”เจนร้องไห้อยู่ข้างๆ“เราเป็นหนี้เธอมากเกินไป นี่คือสิ่งเดียวที่ชดใช้ได้”อันโตนิโอยื่นกระดาษแผ่นเล็กออกมา"เอเลนอร์ได้เขียนความปรารถนาสุดท้ายของเธอไว้ก่อนจากไป นั่นคือให้โปร
จากบ้านสู่เถ้าในทะเล บทที่ 8
อันโตนิโอไม่ได้แปลกใจเลย เมื่อเดรเวนกับพวกบุกเข้ามาในร้านพร้อมลูกน้องเจนพุ่งเข้าหาอันโตนิโอด้วยความสิ้นหวัง คว้าเสื้อเขาไว้“ลูกฉันอยู่ไหน เอาลูกฉันคืนมา เดี๋ยวนี้!”มาร์โก้ดึงเจนกลับแล้วก้าวออกมา“คุณลุง เอเลนอร์อยู่ไหน ผมเป็นพ่อของเธอ ผมต้องพบเธอ”อันโตนิโอมองพวกเขาด้วยสายตาเย็นชา ไม่แม้แต่จะเอ่ยสักคำเขาเพียงพาพวกเขาไปยังห้องเงียบ ๆ ด้านหลังร้านเขาเปิดประตูทีละบานห้องเงียบสงัด มีเทียนไม่กี่เล่มส่องแสงริบหรี่เมื่อประตูบานสุดท้ายเปิดออก เผยให้เห็นร่างที่คลุมด้วยผ้าขาว มาร์โก้กับเจนก็ชะงัก“นี่มันอะไร! หมายความว่ายังไง พาพวกเรามาโรงเก็บศพหรือไง คิดจะล้อเล่นกับเราหรือยังไง!”เดรเวนพุ่งเข้าไปด้วยความโกรธ กระชากผ้าขาวออกทันทีที่เห็นใบหน้าคุ้นเคย มาเฟียผู้อาวุโส ผู้ไม่เคยสะท้านในสนามรบ กลับเซถอยหลัง ดวงตาแดงก่ำเอเลนอร์นอนนิ่ง ใบหน้าขาวซีดราวกระดาษ แต่สีหน้าแสนสงบ ราวกับเพียงหลับลึกมาร์โก้กับเจนพยุงกันไว้“ไม่! ไม่จริง!”แต่ร่างตรงหน้านิ่งสนิท ความจริงปฏิเสธไม่ได้เสียงกรีดร้องปวดร้าวฉีกอกเจน ขาอ่อนทรุดลงมาร์โก้ยืนนิ่ง จ้องร่างเอเลนอร์อยู่นานเดรเวนพยุงเจน กำหมัดแ
