Short
เกิดใหม่ ให้พวกเขาเอื้อมไม่ถึง

เกิดใหม่ ให้พวกเขาเอื้อมไม่ถึง

โดย:  ฉู่ฉู่จบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel4goodnovel
8บท
6.2Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ฉันใช้ชีวิตอยู่ภายใต้เงาของพี่สาวหลิวชิงชิงมาโดยตลอด—ผู้หญิงคนนั้นที่ตั้งแต่เล็กก็ถูกเหล่าทายาทของตระกูลมาเฟียอุ้มชูไว้ในฝ่ามือ เธอไม่รู้เลยว่า ฉันได้กลับมาเกิดใหม่แล้ว เหมือนกับชาติที่แล้ว เธอยิ้มอย่างอ่อนโยนหวานละมุน แล้วให้ฉันเลือกคู่แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ก่อน เพื่อให้ตัวเองดูเป็นคนเอาใจใส่และใจกว้าง แต่ครั้งนี้ ฉันปฏิเสธไปแล้ว ชาติที่แล้ว ฉันไร้เดียงสาและเชื่อไปว่าเธอหวังดีจริง ๆ ฉันแต่งงานกับผู้ชายที่เธอแนะนำให้—กู้สือเจิ้ง ทายาทคนหนึ่งที่ว่ากันว่าเป็นอัมพาตจากการถูกซุ่มโจมตีครั้งหนึ่ง ฉันสละสิทธิ์ในการสืบทอดตระกูล กลายเป็นผู้ดูแลของเขา เป็นไม้เท้าของเขา และเป็นยาที่เขาใช้ต้านทานความโดดเดี่ยว ไม่ว่าฉันจะมอบความอบอุ่นให้มากเพียงใด ก็ไม่อาจทำให้หัวใจของเขาอุ่นขึ้นได้ จนกระทั่งถึงวันงานเลี้ยงฉลองการตั้งครรภ์ของพี่สาวฉัน ความจริงอันโหดร้ายก็ถูกเปิดโปงออกมา เมื่อมือสังหารจากตระกูลศัตรูยกปืนเล็งไปที่ท้องของพี่สาวฉัน ชายที่หลายปีมานี้ไม่เคยลุกขึ้นยืนกลับยืนขึ้นมาได้อย่างเหลือเชื่อ เขาผลักฉันไปทางปากกระบอกปืนอย่างแรง กระสุนทั้งเจ็ดนัดยิงทะลุเข้าไปในมดลูกของฉัน ในวินาทีที่ฉันล้มลง ฉันเห็นเขาโอบกอดพี่สาวไว้แน่น ใช้ร่างของตัวเองบังให้เธอ รับกระสุนนัดสุดท้ายแทนเธอ ตอนนั้นเอง ฉันถึงได้เข้าใจ เขาไม่ได้เป็นอัมพาต และก็ไม่เคยถูกตระกูลทอดทิ้งเลย เพราะพี่สาวเลือกคนอื่น เขาจึงแกล้งป่วย เพื่อไม่อยากแต่งงานกับฉัน “ขอโทษนะ หลิ่วถัง ฉันโกหกเธอ แต่ฉันไม่อาจปล่อยให้หลิ่วชิงชิงสูญเสียทายาทที่อยู่ในท้องของเขาได้” “หนี้ที่ฉันติดค้างเธอ ค่อยชดใช้ชาติหน้า” พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็กลับมาถึงวันที่พ่อให้พวกเราเลือกคู่แต่งงานอีกหน ครั้งนี้ ฉันไม่เลือกใครทั้งนั้น แต่พวกเขากลับอ้อนวอน ขอความรักจากฉันอย่างทุกข์ทรมาน

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่ 1

結婚三年目の記念日。その日は、白石静奈(しらいし しずな)の二十七歳の誕生日でもあった。

夫の長谷川彰人(はせがわ あきと)から贈られたのは、一枚の離婚届という、特別なプレゼントだった。

彰人は、落ち着いた様子でペンを手に取ると、書類の左下に自分の名前を書き込み、静奈の前にそっと差し出した。

「寧々は意地っ張りで、機嫌を取るのが大変でね。一度離婚という形をとらないと、俺を受け入れてくれないんだ。

俺はもうサインした。君もサインしてくれ。

心配はいらない。ただ形式上のことだから」

その声は、夕食のメニューでも決めるかのように、何の感情も温度も感じさせない、起伏のないものだった。

静奈は、最近の彼のプライベートには無関心だったが、ネットに溢れるゴシップ記事のため、夏川寧々(なつかわ ねね)という名前を知らないわけにはいかなかった。

彰人の事務所が最近契約を結んだ若手女優で、二十歳そこそこの、瑞々しい魅力に満ちた女性だ。

世間の注目を集めたのは、彰人が二ヶ月近くも積極的に彼女を口説いていたにもかかわらず、寧々が全く靡かなかったことだ。

これまでの女たちには、一ヶ月も経たないうちに彰人は飽きていた。

だが、この寧々は違う。彰人の記録を破っただけでなく、彼に「偽装離婚」を提案させるまでに至ったのだ。

静奈は離婚届を受け取ると、皮肉っぽく口の端を上げた。

「これがプレゼント?ずいぶん、特別なのね」

その言葉に、彰人は珍しく戸惑いの表情を浮かべた。今日が何の日か思い出すと、ようやく彼の目に申し訳なさそうな色が浮かんだ。

「最近ずっと撮影現場で寧々の機嫌を取っていたから、記念日と君の誕生日だってことを忘れていた。すまない。プレゼントは後でアシスタントに届けてもらう」

新しい彼女ができたら、元妻のことは、どうでもいいってことか。

静奈の口元に、皮肉な笑みが浮かんだ。

「結構よ。どうせ離婚するんだから、プレゼントは他の人にでもあげて」

その言葉を聞いた彰人は、眉をひそめ、不快そうに言い返した。

「ただの偽装離婚だと言っているだろう。あの子をなだめるためにサインするだけだろう。本当に役所に提出するわけじゃない」

そうかしら。

だが、静奈はもう、この偽装を本物にして、彰人と離婚することを決めていた。

静奈は何も言わず、ただペンを取って、丁寧に自分の名前をサインした。

三年間の結婚生活に、自ら終止符を打つために。

彼女がサインして、彰人はほっと息をつき、離婚届の写真を撮って、どこかへ電話をかけ始めた。

電話の向こうで相手が何を言ったのか、彼の表情は目に見えて明るくなり、甘い声で相手をなだめ始めた。

「もう離婚したよ。これで、堂々と君と付き合える。撮影現場で、いい子にして待ってて。お祝いに迎えに行くから」

電話を切ると、彼は立ち上がってジャケットを手に取り、ドアへと向かった。

ドアを閉める寸前、何かを思い出したように、静奈の方を振り返る。

「今日は、寧々が俺と付き合うことを承諾してくれた、最初の日なんだ。だから、彼女のそばにいてやらなきゃ」

「君の誕生日と記念日は、来年、一緒に祝うから」

そう言って、彼は一刻も早く彼の「若くて可愛い恋人」に会いたいとでもいうように、ドアを閉めてしまった。

当然、彼の耳に、静奈の小さな呟きが届くはずもなかった。

「長谷川さん、私たちに来年なんてないのよ」

外で車のエンジン音が遠ざかっていくのを聞くと、静奈は二階へ上がり、金庫を開けた。一番奥にしまっていた結婚式の写真集を取り出した。

開くと、二人の笑顔が彼女の目に飛び込んできた。

それは、二十四歳の白石静奈と、二十六歳の長谷川彰人だ。

ぴったりと寄り添った二人の目元には、互いへの愛と、結婚生活への期待が満ち溢れていた。

静奈の視線は、サインの入った離婚届へと落ちる。

一体、いつから、私たちはこんな風になってしまったのだろう。

彰人と初めて会ったのは、ある映画の打ち上げパーティーだった。

当時、彼女はまだ駆け出しの新人女優で、偶然、廊下の隅でお腹を押さえて青ざめている彰人を見つけた。

飲み過ぎで気分が悪いと察し、バッグに入っていたヨーグルトドリンクを彼に差し出した。

その些細な親切が、彰人に彼女のことに気づかせるきっかけとなったのだ。

その関心は、いつしか好きな気持ちへと変わっていった。

だが、彰人とは何者か。長谷川家の御曹司、正真正銘のエリート。一般人では、決して手の届かない存在だ。

静奈は、自分の立場をよく分かっていた。そんな御曹司が、自分のような平凡な女を本気で好きになるはずがない。ただの気まぐれな遊びだろうと、彼女は、彼の告白をためらうことなく断った。

驚いたことに、彰人は諦めず、それからもずっと彼女のそばを離れなかった。

雲の上の存在だったはずの社長様が、彼女の専属アシスタントになった。食事の時には手料理を届け、撮影で体調を崩せば慌てて病院へ運び、水中での撮影が終われば、誰よりも早く温かいジンジャーティーを差し出してくれた……

彼女も、感情のない人形ではない。日々の優しさの中で、次第に彼に惹かれていった。

彼女の心を完全に射止めたのは、ワイヤーアクションの撮影中に起きた落下事故だった。ワイヤーが切れ、彼女が墜落しかけたその瞬間、彰人は、自らの体をクッションにして彼女を受け止めたのだ。

彼女は無事だったが、彰人は肋骨を二本も折る重傷を負った。

付き合い始めた後、彰人は家族に「生涯、彼女以外の女性とは結婚しない」と宣言し、勘当されそうになってもその決意を曲げなかった。

静奈は、彼の足手まといになりたくなくて、必死に仕事を受けた。四年かけて主演女優賞を受賞するトップ女優にまで上り詰め、ようやく長谷川家にしぶしぶながらも認められたのだ。

二人が結婚式を挙げた日、世間は二人の末永い幸せを祝福する声で溢れた。

彰人は財閥一族には珍しい一途な男だと称賛する声さえあった。

静奈もそう信じていた。二人の結婚生活は、このまま甘く、幸せに続いていくのだと。

だが、結婚して二年目、彰人のシャツに、口紅の跡が見つかった。

初めてそれに気づいたとき、彼女は自分を抑えきれずに泣き崩れた。

あれほどプライドの高い彰人が、彼女の前に跪いて誓ったのだ。あれは競合他社の仕掛けた罠で、二度とこんな過ちは犯さないと。

長年の感情を信じ、静奈は彼を許すことにした。

しかし、それから間もなく、彼は家に帰ってこなくなった。

彼女は、狂ったように何度も彼に電話をかけては問い詰め、彼を尾行し、彼が帰宅すればヒステリックに怒鳴り散らした。

だが、彰人は、ただ黙って彼女が感情を吐き出すのを見ているだけで、最後には、いつも静かにこう諭すのだった。

「静奈、この世界に、一生一人の女だけ関係を持つ男なんていないんだよ。

君が知っておくべきなのは、俺が愛しているのは君だけで、長谷川夫人という地位も、君だけのものだということ。それで十分だろう?」

彰人だけではない。周りの人も皆、彼女に同じことを言った。外の女は、ただの遊び相手で、長谷川夫人の座にどっしりと構えていればいい。彰人は、いつか必ず家庭に帰ってくる。ただ待っていればいいのだ、などと。

だから彼女は待ち続けた。待ち続けて、今日という日を迎えた。彰人が若い愛人のために、「偽装離婚」を切り出したこの日を。

彰人がサインしたその瞬間、静奈の心にかけられていた鎖が、ふっと外れたような気がした。

そもそも、自分が彰人と結婚したのは、長谷川家の金や権力目当てだっただろうか。

違う。

ただ、二人の間にある純粋な愛のためだった。

しかし、今やその愛情は、腐った泥沼のように悪臭を放っている。

かつて、あれほど大切にしていたはずの婚姻さえも、彰人は若い愛人をなだめるための道具として使うのだ。

だとしたら、この婚姻にもはや存在する価値はない。

我に返った静奈は、離婚届を持って、役所へと向かった。

職員に書類を確認してもらい、一ヶ月後に、正式な離婚証明書を受け取りに来るようにと言われた。

役所を出ると、光が静奈の体に降り注いだ。久しぶりに、心が軽くなった気がした。

そして、彼女は前から追加していた番号に電話をかけた。

「アラン?前に西国での映画撮影に誘ってくれた件、受けるわ」

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
8
บทที่ 1
“งั้นให้น้องสาวเลือกก่อนดีกว่านะ เธออ่อนแอกว่าฉัน ต้องการตระกูลที่แข็งแกร่งมาคอยปกป้องเธอ”หลิ่วชิงชิงพยายามฝืนบีบเสียงให้อ่อนโยน เหมือนกับชาติที่แล้ว แสร้งทำเป็นเอาใจใส่แต่เมื่อเธอมองไปยัง หลี่ซิวเจ๋อ ทายาทตระกูลหลี่ สายตาหวานชื่นที่ยากจะปิดบังนั้น ก็เผยความในใจของเธอออกมาอย่างหมดจดในแวดวงมาเฟียต่างก็รู้กันดีว่า ทั้งสองคนพัวพันกันอย่างลับ ๆ มานานแล้วพ่อจะต้องเก็บหลี่ซิวเจ๋อไว้ให้เธออย่างแน่นอนชาติที่แล้ว เพื่อไม่ทำลายความสุขของเธอ ฉันจึงเลือกกู้สือเจิ้งที่เป็นอัมพาตด้วยความสมัครใจฉันคิดว่าตัวเองได้เสียสละอย่างสูงส่งแล้ว แต่ไม่คาดคิดเลยว่า กลับก้าวพลาดเข้าไปสู่ฝันร้ายฉันยังจำได้ว่าตอนที่ตัวเองใกล้ตายในชาติที่แล้วกระสุนเจ็ดนัดฉีกทำลายมดลูกของฉัน ฉันกุมท้องน้อยไว้แล้วทรุดล้มลงไปทีมแพทย์ส่วนตัวของกู้สือเจิ้งพุ่งเข้ามา แต่กลับไม่เหลียวมองฉันเลยแม้แต่นิดเดียวทุกคนต่างไปรุมล้อมหลิ่วชิงชิงที่ทั้งตัวมีเพียงแค่รอยถลอกเล็กน้อยเท่านั้นเธอขดตัวอยู่ในอ้อมแขนของกู้สือเจิ้ง เสียงสั่นเครือกล่าวว่า“กู้สือเจิ้ง เจ็บมากเลย……เป็นความผิดของฉันเอง ฉันไม่ควรเอาแต่ประชดหลิ่วถัง เลยสั่งถ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2
สีหน้าของพ่อพลันหม่นคล้ำลงในทันที“คำพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง หลี่ซิวเจ๋อ?” เขาถามด้วยน้ำเสียงกร้าว “สองตระกูลของเราผูกพันเป็นพันธมิตรกันมาหลายชั่วอายุคน ลูกสาวของฉันจะไม่คู่ควรกับเธอได้อย่างไร? เธอคิดจะทำลายทุกอย่างหรือยังไงกัน?”แววตาของหลี่ซิวเจ๋อฉายแววดูแคลนวาบหนึ่ง “ขออภัยด้วย เจ้าพ่อหลิ่ว แต่ตลอดชีวิตนี้ผมจะแต่งงานกับหลิ่วชิงชิงเท่านั้น หากให้ผมแต่งงานกับหลิ่วถัง สู้ให้ผมตายเสียยังดีกว่า!”หลิ่วชิงชิงหันมาทางฉัน บนสีหน้าดูเหมือนมีแววขอโทษ แต่ที่มุมปากกลับปิดบังรอยยิ้มไว้ไม่มิด“หลี่ซิวเจ๋อ น้องสาวของฉันเคยป่วยเรื้อรังเพราะช่วยชีวิตคุณไว้ ต่อให้คุณไม่ชอบเธอ อย่างน้อยก็เห็นใจเธอสักหน่อยเถอะนะ” เธอยกมือขึ้นทุบไหล่ของหลี่ซิวเจ๋อเบา ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงหวานเลี่ยนถ้าเธอไม่พูดขึ้นมา ฉันแทบจะลืมเรื่องนี้ไปแล้วความจริงแล้ว ฉันกับหลี่ซิวเจ๋อเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันตอนอายุสิบขวบ เขาแอบสลัดบอดี้การ์ดทิ้ง แล้วลากฉันไปผจญภัยด้วยกัน สุดท้ายกลับถูกตระกูลศัตรูจับตัวไปฉันจงใจส่งเสียงให้พวกที่ไล่ตามหันมาสนใจฉัน เพื่อเปิดโอกาสให้เขาหนีไปขอความช่วยเหลือได้แต่ตอนท
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3
ระหว่างทางที่พวกเขามัดฉันพาไปคาสิโน กู้สือเจิ้งถอนหายใจเบา ๆ ครั้งหนึ่ง“ฉันรู้ว่า เธอเองก็เกิดใหม่แล้วเหมือนกัน”ฉันแสยะยิ้มอย่างเย้ยหยัน“จะเกิดใหม่หรือไม่เกิดใหม่ แล้วมันต่างอะไรกันล่ะ? มันทำให้คุณลำเอียงมาทางฉันมากขึ้นหรือไง?”“ขอโทษนะ” เขาพูดเสียงแผ่วเบาฉันส่ายหน้า ไม่รู้จะพูดอะไรดี“กู้สือเจิ้ง สองชาติแล้วนะ คุณยังพูดได้แค่คำนี้เหมือนเดิมอีกเหรอ?”โดยไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ เขาโน้มตัวเข้ามาแล้วจูบปากฉันอย่างรุนแรง“หลิ่วถัง” เขาเอาหน้าผากแนบกับหน้าผากของฉัน แล้วให้คำสาบานกับฉันว่า “นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันทำให้เธอต้องเจ็บปวด”“ก็แค่ไปคาสิโนเสียเงินนิดหน่อยเพื่อช่วยพี่สาวของเธอเท่านั้น เธอจะไม่เป็นอะไรหรอก”“หลังจากนั้นฉันจะแต่งงานกับเธอ ฉันจะใช้ทั้งชีวิตที่เหลือชดเชยให้เธอ”มุมปากของฉันขยับเล็กน้อย เสียงที่เปล่งออกมาแหบพร่า“กู้สือเจิ้ง ฉันถามคุณเป็นคำถามสุดท้าย คุณมองไม่ออกจริง ๆ เหรอว่าเธอจงใจทำแบบนี้เพื่อเรียกร้องความสนใจ?”กู้สือเจิ้งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหลบสายตาของฉัน“ฉันไม่รู้”ไม่รู้จริง ๆ หรือว่ารู้ดีอยู่แล้วแต่แกล้งทำเป็นไม่รู้?ช่างน่าขำเสียจริงทั้
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4
รถที่ออกจากคาสิโนเพิ่งขับพ้นลานจอดรถใต้ดิน กู้สือเจิ้งก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา โทรไปยังหมายเลขของธนาคารทันทีแต่หลี่ซิวเจ๋อกลับยื่นมือมาจับข้อมือของเขาไว้กะทันหัน “เดี๋ยวก่อน!”กู้สือเจิ้งขมวดคิ้วสะบัดมือออก น้ำเสียงไม่พอใจ “ปล่อยมือ! หลิ่วถังยังอยู่ข้างใน ช้าไปแม้แต่วินาทีเดียวก็อาจเกิดเรื่องขึ้นได้!”หลี่ซิวเจ๋อหัวเราะเย็น ๆ “จะรีบอะไรนักหนา? ผู้หญิงอย่างหลิ่วถังชอบรังแกหลิ่วชิงชิงอยู่เสมอ ฉันว่าถือโอกาสครั้งนี้สั่งสอนเธอสักหน่อย ให้เธอรู้จักฐานะของตัวเองซะบ้าง”“คาสิโนก็แค่ต้องการเงิน ไม่ได้จะเอาชีวิตเธอสักหน่อย ปล่อยให้เธออยู่สักสองสามวันเพื่อขัดเกลานิสัย พอถึงตอนนั้นพวกเราค่อยไปรับเธอออกมา เธอถึงจะเชื่อฟังมากขึ้น”กู้สือเจิ้งชะงักไปก็เป็นอย่างที่หลี่ซิวเจ๋อพูดจริง ๆ ตั้งแต่ฉันเกิดใหม่ การที่ฉันจงใจเล็งเป้าใส่หลิ่วชิงชิงตอนเลือกคู่แต่งงาน และความเย็นชาที่มีต่อเขาต่อหน้าหลุมศพของแม่ ล้วนเหมือนหนามแหลมทีละเล่มที่ทิ่มแทงหัวใจของเขาบางที “บทเรียน” ครั้งนี้ อาจจะทำให้ฉันเชื่อฟังเหมือนในชาติที่แล้วอีกครั้งกู้สือเจิ้งมีท่าทีลังเลเล็กน้อย ข้าง ๆ กันนั้น หลิ่วชิงชิงก็ขยับเข้
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5
กู้สือเจิ้งสะบัดมือขว้างโทรศัพท์ลงต่อหน้าหลิ่วชิงชิงอย่างแรง จอภาพแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆบันทึกการโอนเงินกลับปรากฏชัดต่อหน้าต่อตาหลิ่วชิงชิง นั่นคือเงินปิดปากที่เธอโอนให้กับนักพนันเหล่านั้นทีละคนใบหน้าของหลิ่วชิงชิงซีดเผือดในทันที ตกใจจนยืนนิ่งแข็งค้างอยู่กับที่“เธอไม่เห็นชีวิตของน้องสาวเป็นชีวิตเลยหรือไง?” ความโกรธของกู้สือเจิ้งแทบจะเผาผลาญสติของเขาจนหมดสิ้น สายตาที่เขามองหลิ่วชิงชิงเต็มไปด้วยความกราดเกรี้ยวและเย็นเยียบน้ำตาของหลิ่วชิงชิงพลันทะลักไหลออกมา หยดใหญ่เท่าเมล็ดถั่วร่วงกระทบลงบนหลังมือของเขา“มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด…”หลี่ซิวเจ๋อขมวดคิ้ว ดึงหลิ่วชิงชิงเข้ามาปกป้องไว้ในอ้อมแขน “กู้สือเจิ้ง คุณขึ้นเสียงใส่หลิ่วชิงชิงทำไม? เธอเป็นผู้บริสุทธิ์นะ!”กู้สือเจิ้งแค่นหัวเราะเยือกเย็นหนึ่งครั้ง กำหมัดที่มีเลือดไหลซึมแน่น “บริสุทธิ์งั้นเหรอ? หลิ่วชิงชิง ในเมื่อในบัตรของเธอมีเงินถึงเจ็ดหมื่นห้าพันล้าน แล้วทำไมไม่เอาไปใช้หนี้พนันให้หมด? เรื่องทั้งหมดนี่มันคือการที่เธอจัดฉากแสดงเองคนเดียวไม่ใช่เหรอ?”หลิ่วชิงชิงหลบสายตาอย่างตื่นตระหนก “ฉัน…ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดอะไร เงินเจ็ดหมื
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6
ในห้องควบคุมด้านหลังของคาสิโน ฉันได้เห็นทุกอย่างที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้อย่างชัดเจนทั้งหมดเมื่อคิดถึงความบ้าคลั่งและความสิ้นหวังที่ไหลเอ่อออกมาจากแววตาของกู้สือเจิ้ง ฉันก็อดหัวเราะเยาะออกมาเบา ๆ ไม่ได้พอถึงเวลาที่เขาได้เห็นศพของ “หลิ่วถัง” เขาคงจะคลุ้มคลั่งยิ่งกว่าตอนนี้เสียอีกแต่ความรักที่มาช้าเกินไป จะมีประโยชน์อะไรอีกล่ะ?“ดูจนพอใจแล้วหรือยัง?” ฟู่เย่เฉินสบตากับฉัน “เธอไม่ควรเอาสายตาไปหยุดอยู่กับขยะพวกนั้น”ฉันเห็นว่าในแววตาลึกสุดของเขามีเพียงเงาของฉันคนเดียว “แค่กำลังดูตัวตลกดิ้นรนเป็นครั้งสุดท้ายเท่านั้น อีกไม่นานกระแสเงินของตระกูลหลิวก็จะขาดสะบั้น ขอบคุณคุณที่อายัดบัญชีลับของธนาคารสวิสชุดนั้นไว้”ฟู่เย่เฉินยิ้มแล้วกล่าวว่า “เธอเคยบอกว่าจะให้โอกาสฉันได้ตามจีบเธอสักครั้ง นี่แหละคือความจริงใจของฉัน”ปลายหูของฉันร้อนผ่าว เผลอถอยหลังไปครึ่งก้าว แต่กลับถูกเขาโอบรั้งเข้ามาในอ้อมแขนอย่างมั่นคง“ไม่รู้ว่าเธอพอใจกับความจริงใจของฉันหรือเปล่า?”ฉันพยักหน้า ก่อนจะผ่อนคลายและเอนตัวเข้าไปใกล้อ้อมอกของเขาชายผู้กุมอำนาจระเบียบใต้ดินของชายฝั่งตะวันตกอเมริกาเหนือคนนี้ ต่อหน้าคนอื่
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7
ในวันที่ข่าวการล่มสลายอย่างสิ้นเชิงของตระกูลหลิ่วขึ้นพาดหัวข่าวเศรษฐกิจ พอดีกับเป็นวันเกิดของฉันฟู่เย่เฉินเตรียมดอกกุหลาบไว้ 999 ดอก เพื่อสารภาพรักกับฉันอีกครั้ง และท่ามกลางบรรยากาศแสนหวานนั้น ฉันก็ตอบตกลงรับรักเขาแต่เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน บนหน้าจอปรากฏว่าเป็นทนายฝ่ายแก้ต่างของกลุ่มอิทธิพลที่หลงเหลืออยู่ของตระกูลหลิ่วฉันรับสายอย่างไม่ใส่ใจ คิดว่าเป็นกู้สือเจิ้งที่โทรมาเพื่อจะแย่งชิงท่าเรือในอเมริกาใต้ที่เหลืออยู่สามแห่งของตระกูลหลิ่วเพราะเส้นทางลักลอบขนส่งไม่กี่สายนั้น เพียงพอจะทำให้ตระกูลมาเฟียใด ๆ ก็ต้องตาลุกวาวด้วยความอยากได้“คุณหลิ่ว ไม่ใช่การแย่งชิงครับ” น้ำเสียงของทนายฟังดูระมัดระวังอย่างยิ่ง “คุณกู้ฝากผมมาแจ้งว่า เขายินดีสละสิทธิ์การรับช่วงดูแลทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลหลิ่วโดยสมัครใจ รวมถึงสิทธิ์การใช้ท่าเรือทั้งสามแห่งแบบถาวร และโอนให้คุณทั้งหมดโดยไม่คิดมูลค่าใด ๆ”ปลายนิ้วของฉันชะงักไปเล็กน้อย “มีเงื่อนไขอะไร”“เขาขอเพียงโอกาสได้พบคุณสักครั้ง ต่อให้มีเวลาแค่หนึ่งนาทีก็ยังดี”สถานที่นัดพบถูกกำหนดไว้ที่ร้านอาหารตะวันตกแห่งเดิมที่ฉันกับเขาเคย
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8
ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็ไม่ได้เจอกู้สือเจิ้งอีกเลยหลังจากกลืนกิจการตระกูลหลิ่ว ฉันก็ก้าวขึ้นมาเป็นผู้กุมอำนาจที่อายุน้อยที่สุดในโลกใต้ดินนับแต่นั้นมา ชื่อที่ผู้คนเรียกฉันก็ไม่ใช่ “คุณหลิ่ว” อีกต่อไป แต่คือผู้กุมอำนาจตัวจริงของตระกูลหลิ่วฟู่เย่เฉินได้ขอฉันแต่งงานอย่างเป็นทางการต่อหน้าที่ประชุมตระกูลด้วยสามเดือนต่อมา ภายในโบสถ์ประจำตระกูลบนเกาะซิซิลีฟู่เย่เฉินจับมือของฉันไว้ ความอบอุ่นจากฝ่ามือส่งผ่านผ้าขาวบางมา แววตาของเขาลึกซึ้ง อ่อนโยน และเปี่ยมด้วยความรัก“หลิ่วถัง ถึงแม้เธอจะมักแสดงให้เห็นว่าเข้มแข็งเสมอ แต่ฉันอยากบอกเธอว่า ความเปราะบางที่เธอซ่อนไว้เหล่านั้น ไม่เคยเป็นจุดอ่อนของเธอเลย หากแต่เป็นสมบัติล้ำค่าที่ฉันอยากใช้ทั้งชีวิตปกป้องรักษาไว้”“เถ้ากระดูกของหลิ่วชิงชิง ฉันโปรยลงสู่ทะเลหลวงไปแล้ว ส่วนคนที่เคยใส่ร้ายและทำร้ายเธอ ทุกวันนี้ต่างก็สำนึกผิดอยู่ในนรก”น้ำเสียงของเขาเย็นลงฉับพลัน ก่อนจะอ่อนลงอีกครั้งอย่างแผ่วเบา “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เป็นเบื้องหลังที่มั่นคงให้เธอ”ฟู่เย่เฉินคุกเข่าข้างหนึ่งลง หยิบแหวนเพชรที่เขาทุ่มเงินหลายร้อยล้านสั่งทำพิเศษออกมา“หลิ่วถัง ฉันรัก
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status