Short
เกิดใหม่ ให้พวกเขาเอื้อมไม่ถึง

เกิดใหม่ ให้พวกเขาเอื้อมไม่ถึง

By:  ฉู่ฉู่Completed
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
8Chapters
6.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ฉันใช้ชีวิตอยู่ภายใต้เงาของพี่สาวหลิวชิงชิงมาโดยตลอด—ผู้หญิงคนนั้นที่ตั้งแต่เล็กก็ถูกเหล่าทายาทของตระกูลมาเฟียอุ้มชูไว้ในฝ่ามือ เธอไม่รู้เลยว่า ฉันได้กลับมาเกิดใหม่แล้ว เหมือนกับชาติที่แล้ว เธอยิ้มอย่างอ่อนโยนหวานละมุน แล้วให้ฉันเลือกคู่แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ก่อน เพื่อให้ตัวเองดูเป็นคนเอาใจใส่และใจกว้าง แต่ครั้งนี้ ฉันปฏิเสธไปแล้ว ชาติที่แล้ว ฉันไร้เดียงสาและเชื่อไปว่าเธอหวังดีจริง ๆ ฉันแต่งงานกับผู้ชายที่เธอแนะนำให้—กู้สือเจิ้ง ทายาทคนหนึ่งที่ว่ากันว่าเป็นอัมพาตจากการถูกซุ่มโจมตีครั้งหนึ่ง ฉันสละสิทธิ์ในการสืบทอดตระกูล กลายเป็นผู้ดูแลของเขา เป็นไม้เท้าของเขา และเป็นยาที่เขาใช้ต้านทานความโดดเดี่ยว ไม่ว่าฉันจะมอบความอบอุ่นให้มากเพียงใด ก็ไม่อาจทำให้หัวใจของเขาอุ่นขึ้นได้ จนกระทั่งถึงวันงานเลี้ยงฉลองการตั้งครรภ์ของพี่สาวฉัน ความจริงอันโหดร้ายก็ถูกเปิดโปงออกมา เมื่อมือสังหารจากตระกูลศัตรูยกปืนเล็งไปที่ท้องของพี่สาวฉัน ชายที่หลายปีมานี้ไม่เคยลุกขึ้นยืนกลับยืนขึ้นมาได้อย่างเหลือเชื่อ เขาผลักฉันไปทางปากกระบอกปืนอย่างแรง กระสุนทั้งเจ็ดนัดยิงทะลุเข้าไปในมดลูกของฉัน ในวินาทีที่ฉันล้มลง ฉันเห็นเขาโอบกอดพี่สาวไว้แน่น ใช้ร่างของตัวเองบังให้เธอ รับกระสุนนัดสุดท้ายแทนเธอ ตอนนั้นเอง ฉันถึงได้เข้าใจ เขาไม่ได้เป็นอัมพาต และก็ไม่เคยถูกตระกูลทอดทิ้งเลย เพราะพี่สาวเลือกคนอื่น เขาจึงแกล้งป่วย เพื่อไม่อยากแต่งงานกับฉัน “ขอโทษนะ หลิ่วถัง ฉันโกหกเธอ แต่ฉันไม่อาจปล่อยให้หลิ่วชิงชิงสูญเสียทายาทที่อยู่ในท้องของเขาได้” “หนี้ที่ฉันติดค้างเธอ ค่อยชดใช้ชาติหน้า” พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็กลับมาถึงวันที่พ่อให้พวกเราเลือกคู่แต่งงานอีกหน ครั้งนี้ ฉันไม่เลือกใครทั้งนั้น แต่พวกเขากลับอ้อนวอน ขอความรักจากฉันอย่างทุกข์ทรมาน

View More

Chapter 1

บทที่ 1

When I got back from the reform center, the whole family came to the airport to pick me up.

I had a perfect smile plastered on my face.

It made me look sweet and gentle, like my name, Angelica Bower.

There were ice-cold expressions on my parents' faces, but when they saw me smiling, they immediately removed their sunglasses in excitement and ran toward me.

"Look at how meek you look when you smile! That's what a lady from a prestigious family should be like."

"That reform center is pretty good. I should have sent you there earlier."

My parents' smiles widened when they saw me and my perfect manners. I stood there elegantly as the television channels took videos of me.

I was from a rich, elite family, and I was very introverted and reticent.

I never liked smiling, nor did I like meeting people. I also disliked attending the numerous banquets for the elites with my parents.

I only enjoyed reading and writing on my own, immersed in my own world.

My teacher said that I liked studying and was very mature, and that I would be a good candidate for research in the future.

My parents, however, were extremely disappointed in me.

"Why do you act so aloof all the time and just hide yourself at home? You don't behave like a Bower at all!"

"Look at your sister. She's a year younger than you, but she's perfectly at ease with everyone she meets. Everyone compliments her when she goes out with us. Can't you learn from her?"

In the past, I could not be bothered with them.

Now, however, my smile was even more perfect than Arabella Bower's.

My parents brought me home, looking pleased.

The house was already packed with guests who were there to hold a welcome party for me.

I looked up and saw my sister, Arabella, smiling widely at me.

She raised her glass of red wine and inclined her head to me in greeting.

"It's been a while, Angel. How were things at the asylum?"

My hands clenched tightly involuntarily, and my legs gave out. I almost fell to my knees.

However, Arabella walked up to me in her evening gown and caught me.

She leaned over to my ear and spoke in a voice that only the two of us could hear. "Angel, why did you come back?"

As she spoke, she shook her glass slightly. The wine immediately stained her pure white gown, and the glass shattered on the floor.

Her features twisted, and she backed several steps away as she pointed angrily at me. "Angel, I just wanted to say a few words to you. Do you hate me that much?"

She was making me the scapegoat, just as she had done since we were children.

In the past, I would have turned and left at once. However, I tried to protest this time. My whole body was trembling. "Sorry, I'm sorry. I wasn't careful—"

Before I could finish, my father rushed up to me and slapped me so hard that my head twisted.

"Why are you causing trouble as soon as you get out? I knew that you were just putting on an act just now! Deep inside, you're still an uneducated wench. You're not fit to be my daughter!"

My mother was anxiously checking Arabella's wound, and she breathed a sigh of relief when she had ascertained that everything was fine.

"It seems like you haven't learnt to behave yourself yet. Why don't we send you back to the reform center for a couple more months?"

When I heard that, I could no longer endure it. I fell to my knees.

Dark, damp memories flooded my mind.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
8 Chapters
บทที่ 1
“งั้นให้น้องสาวเลือกก่อนดีกว่านะ เธออ่อนแอกว่าฉัน ต้องการตระกูลที่แข็งแกร่งมาคอยปกป้องเธอ”หลิ่วชิงชิงพยายามฝืนบีบเสียงให้อ่อนโยน เหมือนกับชาติที่แล้ว แสร้งทำเป็นเอาใจใส่แต่เมื่อเธอมองไปยัง หลี่ซิวเจ๋อ ทายาทตระกูลหลี่ สายตาหวานชื่นที่ยากจะปิดบังนั้น ก็เผยความในใจของเธอออกมาอย่างหมดจดในแวดวงมาเฟียต่างก็รู้กันดีว่า ทั้งสองคนพัวพันกันอย่างลับ ๆ มานานแล้วพ่อจะต้องเก็บหลี่ซิวเจ๋อไว้ให้เธออย่างแน่นอนชาติที่แล้ว เพื่อไม่ทำลายความสุขของเธอ ฉันจึงเลือกกู้สือเจิ้งที่เป็นอัมพาตด้วยความสมัครใจฉันคิดว่าตัวเองได้เสียสละอย่างสูงส่งแล้ว แต่ไม่คาดคิดเลยว่า กลับก้าวพลาดเข้าไปสู่ฝันร้ายฉันยังจำได้ว่าตอนที่ตัวเองใกล้ตายในชาติที่แล้วกระสุนเจ็ดนัดฉีกทำลายมดลูกของฉัน ฉันกุมท้องน้อยไว้แล้วทรุดล้มลงไปทีมแพทย์ส่วนตัวของกู้สือเจิ้งพุ่งเข้ามา แต่กลับไม่เหลียวมองฉันเลยแม้แต่นิดเดียวทุกคนต่างไปรุมล้อมหลิ่วชิงชิงที่ทั้งตัวมีเพียงแค่รอยถลอกเล็กน้อยเท่านั้นเธอขดตัวอยู่ในอ้อมแขนของกู้สือเจิ้ง เสียงสั่นเครือกล่าวว่า“กู้สือเจิ้ง เจ็บมากเลย……เป็นความผิดของฉันเอง ฉันไม่ควรเอาแต่ประชดหลิ่วถัง เลยสั่งถ
Read more
บทที่ 2
สีหน้าของพ่อพลันหม่นคล้ำลงในทันที“คำพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง หลี่ซิวเจ๋อ?” เขาถามด้วยน้ำเสียงกร้าว “สองตระกูลของเราผูกพันเป็นพันธมิตรกันมาหลายชั่วอายุคน ลูกสาวของฉันจะไม่คู่ควรกับเธอได้อย่างไร? เธอคิดจะทำลายทุกอย่างหรือยังไงกัน?”แววตาของหลี่ซิวเจ๋อฉายแววดูแคลนวาบหนึ่ง “ขออภัยด้วย เจ้าพ่อหลิ่ว แต่ตลอดชีวิตนี้ผมจะแต่งงานกับหลิ่วชิงชิงเท่านั้น หากให้ผมแต่งงานกับหลิ่วถัง สู้ให้ผมตายเสียยังดีกว่า!”หลิ่วชิงชิงหันมาทางฉัน บนสีหน้าดูเหมือนมีแววขอโทษ แต่ที่มุมปากกลับปิดบังรอยยิ้มไว้ไม่มิด“หลี่ซิวเจ๋อ น้องสาวของฉันเคยป่วยเรื้อรังเพราะช่วยชีวิตคุณไว้ ต่อให้คุณไม่ชอบเธอ อย่างน้อยก็เห็นใจเธอสักหน่อยเถอะนะ” เธอยกมือขึ้นทุบไหล่ของหลี่ซิวเจ๋อเบา ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงหวานเลี่ยนถ้าเธอไม่พูดขึ้นมา ฉันแทบจะลืมเรื่องนี้ไปแล้วความจริงแล้ว ฉันกับหลี่ซิวเจ๋อเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันตอนอายุสิบขวบ เขาแอบสลัดบอดี้การ์ดทิ้ง แล้วลากฉันไปผจญภัยด้วยกัน สุดท้ายกลับถูกตระกูลศัตรูจับตัวไปฉันจงใจส่งเสียงให้พวกที่ไล่ตามหันมาสนใจฉัน เพื่อเปิดโอกาสให้เขาหนีไปขอความช่วยเหลือได้แต่ตอนท
Read more
บทที่ 3
ระหว่างทางที่พวกเขามัดฉันพาไปคาสิโน กู้สือเจิ้งถอนหายใจเบา ๆ ครั้งหนึ่ง“ฉันรู้ว่า เธอเองก็เกิดใหม่แล้วเหมือนกัน”ฉันแสยะยิ้มอย่างเย้ยหยัน“จะเกิดใหม่หรือไม่เกิดใหม่ แล้วมันต่างอะไรกันล่ะ? มันทำให้คุณลำเอียงมาทางฉันมากขึ้นหรือไง?”“ขอโทษนะ” เขาพูดเสียงแผ่วเบาฉันส่ายหน้า ไม่รู้จะพูดอะไรดี“กู้สือเจิ้ง สองชาติแล้วนะ คุณยังพูดได้แค่คำนี้เหมือนเดิมอีกเหรอ?”โดยไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ เขาโน้มตัวเข้ามาแล้วจูบปากฉันอย่างรุนแรง“หลิ่วถัง” เขาเอาหน้าผากแนบกับหน้าผากของฉัน แล้วให้คำสาบานกับฉันว่า “นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันทำให้เธอต้องเจ็บปวด”“ก็แค่ไปคาสิโนเสียเงินนิดหน่อยเพื่อช่วยพี่สาวของเธอเท่านั้น เธอจะไม่เป็นอะไรหรอก”“หลังจากนั้นฉันจะแต่งงานกับเธอ ฉันจะใช้ทั้งชีวิตที่เหลือชดเชยให้เธอ”มุมปากของฉันขยับเล็กน้อย เสียงที่เปล่งออกมาแหบพร่า“กู้สือเจิ้ง ฉันถามคุณเป็นคำถามสุดท้าย คุณมองไม่ออกจริง ๆ เหรอว่าเธอจงใจทำแบบนี้เพื่อเรียกร้องความสนใจ?”กู้สือเจิ้งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหลบสายตาของฉัน“ฉันไม่รู้”ไม่รู้จริง ๆ หรือว่ารู้ดีอยู่แล้วแต่แกล้งทำเป็นไม่รู้?ช่างน่าขำเสียจริงทั้
Read more
บทที่ 4
รถที่ออกจากคาสิโนเพิ่งขับพ้นลานจอดรถใต้ดิน กู้สือเจิ้งก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา โทรไปยังหมายเลขของธนาคารทันทีแต่หลี่ซิวเจ๋อกลับยื่นมือมาจับข้อมือของเขาไว้กะทันหัน “เดี๋ยวก่อน!”กู้สือเจิ้งขมวดคิ้วสะบัดมือออก น้ำเสียงไม่พอใจ “ปล่อยมือ! หลิ่วถังยังอยู่ข้างใน ช้าไปแม้แต่วินาทีเดียวก็อาจเกิดเรื่องขึ้นได้!”หลี่ซิวเจ๋อหัวเราะเย็น ๆ “จะรีบอะไรนักหนา? ผู้หญิงอย่างหลิ่วถังชอบรังแกหลิ่วชิงชิงอยู่เสมอ ฉันว่าถือโอกาสครั้งนี้สั่งสอนเธอสักหน่อย ให้เธอรู้จักฐานะของตัวเองซะบ้าง”“คาสิโนก็แค่ต้องการเงิน ไม่ได้จะเอาชีวิตเธอสักหน่อย ปล่อยให้เธออยู่สักสองสามวันเพื่อขัดเกลานิสัย พอถึงตอนนั้นพวกเราค่อยไปรับเธอออกมา เธอถึงจะเชื่อฟังมากขึ้น”กู้สือเจิ้งชะงักไปก็เป็นอย่างที่หลี่ซิวเจ๋อพูดจริง ๆ ตั้งแต่ฉันเกิดใหม่ การที่ฉันจงใจเล็งเป้าใส่หลิ่วชิงชิงตอนเลือกคู่แต่งงาน และความเย็นชาที่มีต่อเขาต่อหน้าหลุมศพของแม่ ล้วนเหมือนหนามแหลมทีละเล่มที่ทิ่มแทงหัวใจของเขาบางที “บทเรียน” ครั้งนี้ อาจจะทำให้ฉันเชื่อฟังเหมือนในชาติที่แล้วอีกครั้งกู้สือเจิ้งมีท่าทีลังเลเล็กน้อย ข้าง ๆ กันนั้น หลิ่วชิงชิงก็ขยับเข้
Read more
บทที่ 5
กู้สือเจิ้งสะบัดมือขว้างโทรศัพท์ลงต่อหน้าหลิ่วชิงชิงอย่างแรง จอภาพแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆบันทึกการโอนเงินกลับปรากฏชัดต่อหน้าต่อตาหลิ่วชิงชิง นั่นคือเงินปิดปากที่เธอโอนให้กับนักพนันเหล่านั้นทีละคนใบหน้าของหลิ่วชิงชิงซีดเผือดในทันที ตกใจจนยืนนิ่งแข็งค้างอยู่กับที่“เธอไม่เห็นชีวิตของน้องสาวเป็นชีวิตเลยหรือไง?” ความโกรธของกู้สือเจิ้งแทบจะเผาผลาญสติของเขาจนหมดสิ้น สายตาที่เขามองหลิ่วชิงชิงเต็มไปด้วยความกราดเกรี้ยวและเย็นเยียบน้ำตาของหลิ่วชิงชิงพลันทะลักไหลออกมา หยดใหญ่เท่าเมล็ดถั่วร่วงกระทบลงบนหลังมือของเขา“มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด…”หลี่ซิวเจ๋อขมวดคิ้ว ดึงหลิ่วชิงชิงเข้ามาปกป้องไว้ในอ้อมแขน “กู้สือเจิ้ง คุณขึ้นเสียงใส่หลิ่วชิงชิงทำไม? เธอเป็นผู้บริสุทธิ์นะ!”กู้สือเจิ้งแค่นหัวเราะเยือกเย็นหนึ่งครั้ง กำหมัดที่มีเลือดไหลซึมแน่น “บริสุทธิ์งั้นเหรอ? หลิ่วชิงชิง ในเมื่อในบัตรของเธอมีเงินถึงเจ็ดหมื่นห้าพันล้าน แล้วทำไมไม่เอาไปใช้หนี้พนันให้หมด? เรื่องทั้งหมดนี่มันคือการที่เธอจัดฉากแสดงเองคนเดียวไม่ใช่เหรอ?”หลิ่วชิงชิงหลบสายตาอย่างตื่นตระหนก “ฉัน…ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดอะไร เงินเจ็ดหมื
Read more
บทที่ 6
ในห้องควบคุมด้านหลังของคาสิโน ฉันได้เห็นทุกอย่างที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้อย่างชัดเจนทั้งหมดเมื่อคิดถึงความบ้าคลั่งและความสิ้นหวังที่ไหลเอ่อออกมาจากแววตาของกู้สือเจิ้ง ฉันก็อดหัวเราะเยาะออกมาเบา ๆ ไม่ได้พอถึงเวลาที่เขาได้เห็นศพของ “หลิ่วถัง” เขาคงจะคลุ้มคลั่งยิ่งกว่าตอนนี้เสียอีกแต่ความรักที่มาช้าเกินไป จะมีประโยชน์อะไรอีกล่ะ?“ดูจนพอใจแล้วหรือยัง?” ฟู่เย่เฉินสบตากับฉัน “เธอไม่ควรเอาสายตาไปหยุดอยู่กับขยะพวกนั้น”ฉันเห็นว่าในแววตาลึกสุดของเขามีเพียงเงาของฉันคนเดียว “แค่กำลังดูตัวตลกดิ้นรนเป็นครั้งสุดท้ายเท่านั้น อีกไม่นานกระแสเงินของตระกูลหลิวก็จะขาดสะบั้น ขอบคุณคุณที่อายัดบัญชีลับของธนาคารสวิสชุดนั้นไว้”ฟู่เย่เฉินยิ้มแล้วกล่าวว่า “เธอเคยบอกว่าจะให้โอกาสฉันได้ตามจีบเธอสักครั้ง นี่แหละคือความจริงใจของฉัน”ปลายหูของฉันร้อนผ่าว เผลอถอยหลังไปครึ่งก้าว แต่กลับถูกเขาโอบรั้งเข้ามาในอ้อมแขนอย่างมั่นคง“ไม่รู้ว่าเธอพอใจกับความจริงใจของฉันหรือเปล่า?”ฉันพยักหน้า ก่อนจะผ่อนคลายและเอนตัวเข้าไปใกล้อ้อมอกของเขาชายผู้กุมอำนาจระเบียบใต้ดินของชายฝั่งตะวันตกอเมริกาเหนือคนนี้ ต่อหน้าคนอื่
Read more
บทที่ 7
ในวันที่ข่าวการล่มสลายอย่างสิ้นเชิงของตระกูลหลิ่วขึ้นพาดหัวข่าวเศรษฐกิจ พอดีกับเป็นวันเกิดของฉันฟู่เย่เฉินเตรียมดอกกุหลาบไว้ 999 ดอก เพื่อสารภาพรักกับฉันอีกครั้ง และท่ามกลางบรรยากาศแสนหวานนั้น ฉันก็ตอบตกลงรับรักเขาแต่เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน บนหน้าจอปรากฏว่าเป็นทนายฝ่ายแก้ต่างของกลุ่มอิทธิพลที่หลงเหลืออยู่ของตระกูลหลิ่วฉันรับสายอย่างไม่ใส่ใจ คิดว่าเป็นกู้สือเจิ้งที่โทรมาเพื่อจะแย่งชิงท่าเรือในอเมริกาใต้ที่เหลืออยู่สามแห่งของตระกูลหลิ่วเพราะเส้นทางลักลอบขนส่งไม่กี่สายนั้น เพียงพอจะทำให้ตระกูลมาเฟียใด ๆ ก็ต้องตาลุกวาวด้วยความอยากได้“คุณหลิ่ว ไม่ใช่การแย่งชิงครับ” น้ำเสียงของทนายฟังดูระมัดระวังอย่างยิ่ง “คุณกู้ฝากผมมาแจ้งว่า เขายินดีสละสิทธิ์การรับช่วงดูแลทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลหลิ่วโดยสมัครใจ รวมถึงสิทธิ์การใช้ท่าเรือทั้งสามแห่งแบบถาวร และโอนให้คุณทั้งหมดโดยไม่คิดมูลค่าใด ๆ”ปลายนิ้วของฉันชะงักไปเล็กน้อย “มีเงื่อนไขอะไร”“เขาขอเพียงโอกาสได้พบคุณสักครั้ง ต่อให้มีเวลาแค่หนึ่งนาทีก็ยังดี”สถานที่นัดพบถูกกำหนดไว้ที่ร้านอาหารตะวันตกแห่งเดิมที่ฉันกับเขาเคย
Read more
บทที่ 8
ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็ไม่ได้เจอกู้สือเจิ้งอีกเลยหลังจากกลืนกิจการตระกูลหลิ่ว ฉันก็ก้าวขึ้นมาเป็นผู้กุมอำนาจที่อายุน้อยที่สุดในโลกใต้ดินนับแต่นั้นมา ชื่อที่ผู้คนเรียกฉันก็ไม่ใช่ “คุณหลิ่ว” อีกต่อไป แต่คือผู้กุมอำนาจตัวจริงของตระกูลหลิ่วฟู่เย่เฉินได้ขอฉันแต่งงานอย่างเป็นทางการต่อหน้าที่ประชุมตระกูลด้วยสามเดือนต่อมา ภายในโบสถ์ประจำตระกูลบนเกาะซิซิลีฟู่เย่เฉินจับมือของฉันไว้ ความอบอุ่นจากฝ่ามือส่งผ่านผ้าขาวบางมา แววตาของเขาลึกซึ้ง อ่อนโยน และเปี่ยมด้วยความรัก“หลิ่วถัง ถึงแม้เธอจะมักแสดงให้เห็นว่าเข้มแข็งเสมอ แต่ฉันอยากบอกเธอว่า ความเปราะบางที่เธอซ่อนไว้เหล่านั้น ไม่เคยเป็นจุดอ่อนของเธอเลย หากแต่เป็นสมบัติล้ำค่าที่ฉันอยากใช้ทั้งชีวิตปกป้องรักษาไว้”“เถ้ากระดูกของหลิ่วชิงชิง ฉันโปรยลงสู่ทะเลหลวงไปแล้ว ส่วนคนที่เคยใส่ร้ายและทำร้ายเธอ ทุกวันนี้ต่างก็สำนึกผิดอยู่ในนรก”น้ำเสียงของเขาเย็นลงฉับพลัน ก่อนจะอ่อนลงอีกครั้งอย่างแผ่วเบา “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เป็นเบื้องหลังที่มั่นคงให้เธอ”ฟู่เย่เฉินคุกเข่าข้างหนึ่งลง หยิบแหวนเพชรที่เขาทุ่มเงินหลายร้อยล้านสั่งทำพิเศษออกมา“หลิ่วถัง ฉันรัก
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status