تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 7
أحدث فصل
จากไปหนึ่ง พรากถึงสาม บทที่ 9
วินาทีที่ค้นพบคำตอบ เขาก็นิ่งอึ้งไปนานเขาพยายามเปิดดูต่อไปทีละหน้า ๆ อย่างไม่ยอมจำนน และจู่ ๆ ก็แผดเสียงร้องตะโกนออกมาอย่างคนเสียสติ!“ฉันไม่รู้! ฉันไม่รู้เรื่องนี้จริง ๆ ! ฉันนึกว่าคนท้องจะคลอดลูกแค่วันกำหนดคลอด! ไม่เคยมีใครบอกฉันเลยว่าเธอจะคลอดก่อนกำหนดได้!”เขาโทรศัพท์ไปหาเกาอวี่อีกครั้ง แต่น้ำเสียงกลับอ่อนลงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“ขอแค่นายคืนเจียงจื้อมาให้ฉัน เงื่อนไขการร่วมมือในวันข้างหน้านายก็เสนอมาได้ตามสบายเลย!”ปลายสายคือเสียงด่าทอและเสียงหัวเราะเยาะของเกาอวี่ “ร่วมมือเหรอ ใครเขาอยากจะไปร่วมมือกับฆาตกรล่ะ จะบอกอะไรให้นะ ภรรยาตัวที่คุณเพิ่งแต่งเข้ามาเคยเอาเด็กออกมาแล้วหกครั้ง คุณเปิดมือถือดูสิ ข่าวที่ติดเทรนด์อันดับหนึ่งก็คือเรื่องนี้แหละ”ฟู่มั่วเชินชะงักไปครู่ใหญ่ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่และในเวลานี้เอง เฝิงหรานหร่านก็วิ่งขึ้นมา“พี่มั่วเชินคะ มีคนปล่อยข่าวใส่ร้ายหรานหร่านบนโซเชียล พี่รีบใช้เงินปิดข่าวพวกนี้สิคะ!”ฟู่มั่วเชินขมวดคิ้วแล้วกดเข้าไปดูหัวข้อที่ติดเทรนด์ค้นหาบรรดาคุณชายของเมือง A แทบจะมารวมตัวกันจนครบ พวกเขาใช้ชื่อจริงเพื่อเป็นหลักฐานยืนยันว่าช่วงเฝ
จากไปหนึ่ง พรากถึงสาม บทที่ 8
เขากำคอเสื้อของฟู่มั่วเชินเอาไว้จนนิ้วมือขาวซีด และยังคงเอ่ยเยาะเย้ยต่อไปว่า“คุณทำให้ความบริสุทธิ์ของเธอต้องแปดเปื้อน และไม่ยอมรับความจริงที่ว่าเธอถูกคุณทำร้ายจนตาย แต่มันก็เป็นแค่การหนีความจริง! หนีความจริงเรื่องที่คุณเป็นคนฆ่าภรรยาและลูกของตัวเองตายด้วยมือตัวเอง!”“ศพบนห้องใต้หลังคานั่นก็คือเจียงจื้อ! เธอคลอดเด็กออกมาได้แค่คนเดียว ส่วนอีกคนยังไม่ได้คลอดออกมาก็ตายเพราะคลอดลูกยาก!”เกาอวี่ปล่อยมือ น้ำเสียงเต็มไปด้วยการยั่วยุ“เหตุผลที่ผมไม่แจ้งตำรวจก็เพื่อรอให้คุณสติแตกหลังจากได้รู้ความจริง! ฟู่มั่วเชิน! คุณกล้าให้แพทย์นิติเวชมาตรวจศพไหมล่ะ?! หรือว่าความจริงแล้วคุณกำลังกลัว กลัวว่าศพนั้นจะเป็นเจียงจื้อจริง ๆ !”จู่ ๆ ฟู่มั่วเชินก็หมดเรี่ยวแรง เขาเดินเซไปเซมาสองสามก้าวกว่าจะยืนหยัดได้อย่างมั่นคงตอนที่กลับมาถึงคฤหาสน์อีกครั้งเฝิงหรานหร่านได้เปลี่ยนไปสวมชุดโลลิต้าสุดเซ็กซี่และย้ายเข้าไปอยู่ในห้องนอนใหญ่เรียบร้อยแล้วถุงน่องตาข่ายสีขาวห่อหุ้มเรือนร่างเอาไว้ เธอพิงซบลงบนร่างของฟู่มั่วเชินราวกับคนไร้กระดูก“พี่มั่วเชิน หรานหร่านรอคอยวันนี้มานานแล้ว ในที่สุดวันนี้หรานหร่านก็จะเป็น
จากไปหนึ่ง พรากถึงสาม บทที่ 7
ฟู่มั่วเชินจัดงานแถลงข่าวต่อสื่อมวลชน และประกาศข่าวดีนี้ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเบิกบานใจอีกทั้งยังอวดความรักอย่างเอิกเกริกบนโลกออนไลน์ฟู่มั่วเชิน: [วนเวียนไปมาสุดท้ายก็ยังเป็นเธอ]เฝิงหรานหร่าน: [ตามหามาเนิ่นนานสุดท้ายก็ยังเป็นพี่]บรรดาเพื่อนนักเรียนในวันวานของพวกเขาก็ต่างพากันมาส่งคำอวยพร:[ในที่สุดคู่รักก็ได้ครองคู่กัน ขอให้มีความสุขนะ!][จากชุดนักเรียนสู่ชุดแต่งงาน ฉันกลับมาเชื่อมั่นในความรักอีกครั้งแล้ว]คอมเมนต์ของเกาอวี่กลับดูแปลกแยกออกไปเล็กน้อย: [คุณตามหาเจียงจื้อที่ยังมีชีวิตอยู่เจอแล้วเหรอ]ฟู่มั่วเชินตอบกลับแค่คอมเมนต์นี้ของเขาเพียงข้อความเดียวและยังปักหมุดเอาไว้ด้วย: [ประธานเกาคิดจะซ่อนผู้หญิงเอาไว้ในบ้านทองคำแล้วฉันจะไปหาเจอได้ยังไงล่ะ]ความหมายตามตัวอักษรของฟู่มั่วเชินนั้นสื่อความหมายอย่างชัดเจน ภายใต้คอมเมนต์ของเกาอวี่จึงเต็มไปด้วยคำด่าทอและคำตอกกลับของชาวเน็ตนับไม่ถ้วนแค่นี้ยังไม่พอ ชาวเน็ตยังขุดคุ้ยและสร้างข่าวลือเสีย ๆ หาย ๆ เกี่ยวกับประสบการณ์การสำรวจป่าในอดีตของฉันขึ้นมาอีกครั้ง[ฉันได้ยินมาว่าความสัมพันธ์ของชายหญิงในทีมสำรวจป่ามั่วซั่วมากเลยนะ! ต
จากไปหนึ่ง พรากถึงสาม บทที่ 6
เมื่อเห็นรอยเลือดเป็นหย่อม ๆ บนกำแพง และสิ่งที่กลิ้งอยู่ตรงมุมห้อง——ใบหน้าอันซีดเผือดของฉันที่เชื่อมต่อกับร่างกายในท่าทางสุดพิลึกพิลั่น เฝิงหรานหร่านก็กรีดร้องด้วยความตกใจกลัว โผเข้าสู่อ้อมอกของฟู่มั่วเชิน“หรานหร่านไม่ต้องกลัวนะ!”ฟู่มั่วเชินกอดปกป้องเธอไว้ในอ้อมอก และน้ำเสียงของเขาก็อ่อนโยนลง“แค่หุ่นปลอมที่พวกเขายกมาใช้แสดงละคร นังแพศยาเจียงจื้อ! ถึงกับกล้ารวมหัวกับคนพวกนี้ คิดจะฮุบกิจการของครอบครัวเรางั้นเหรอ!”พูดจบ เขาก็ตวัดสายตาจ้องเขม็งไปทางพ่อบ้านและเกาอวี่ที่อยู่ตรงหน้าอย่างดุดัน“พรุ่งนี้ฉันจะยกเลิกการแต่งงานกับเจียงจื้อ! เด็กที่เธอคลอดออกมาจะไม่มีวันได้เป็นทายาทของตระกูลฟู่! ส่วนพวกนาย! ถ้ายังอยากรักษาหน้าที่การงานนี้เอาไว้ก็ไปเกลี้ยกล่อมให้เจียงจื้อรีบกลับมาขอโทษหรานหร่านเดี๋ยวนี้!”“คนก็ตายสนิทอยู่ตรงหน้าคุณแล้ว! คุณยังจะให้เราไปตามหาที่ไหนอีกล่ะ?!”เกาอวี่ตะคอกด่าด้วยความโกรธจัด“เกาอวี่ ครอบครัวเรารู้จักกันมาตั้งแต่รุ่นปู่ย่าตายาย ฉันไม่อยากให้เรื่องมันน่าเกลียดไปกว่านี้! นังแพศยาเจียงจื้อน่ะ นายชอบก็ยกให้นายไปเลย แต่มีข้อแม้ว่าเธอต้องกลับมาหย่ากับฉันก่อน!”น้ำ
จากไปหนึ่ง พรากถึงสาม บทที่ 5
ประตูถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรงร่างกายของฉันที่พิงอยู่ตรงประตูจึงกลิ้งตกลงไปด้านข้างตามแรงโน้มถ่วง ส่วนเด็กที่อุ้มอยู่ในอ้อมอกก็ถูกกระแทกกระเด็นไปอยู่ที่มุมห้องฝุ่นหนาเตอะห่อหุ้มร่างที่อาบชุ่มไปด้วยเลือดของฉันเอาไว้ราวกับมัมมี่เกาอวี่ขมวดคิ้วแน่น แต่เขาก็ยังตรวจเช็กสัญญาณชีพของฉันตามปกติด้วยความเคยชินทางสายอาชีพฟู่มั่วเชินถูกกลิ่นคาวเลือดตีเข้าหาจนต้องยกมือขึ้นมาปิดจมูก เขาเอาแต่ยืนอยู่หน้าห้องใต้หลังคา ไม่ยอมก้าวเท้าเข้าไปข้างในอีกแม้แต่ก้าวเดียว“เจียงจื้อกำลังทำอะไรเนี่ย?! ทำไมในห้องถึงได้เหม็นขนาดนี้!”พ่อบ้านก้มหน้าลง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ๆ เขาทำเพียงแค่ลอบมองเกาอวี่เป็นระยะ ๆ“ประธานฟู่...เสียใจด้วยนะครับ...”เกาอวี่ถอดถุงมือออกด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเสียงสบถด่าของฟู่มั่วเชินพลันหยุดชะงักลง เขาคลายนิ้วมือที่บีบจมูกตัวเองอยู่ออก“เสียใจเรื่องอะไร...”เขาเดินตรงเข้าไปหาเกาอวี่ ใช้ดวงตาทั้งสองข้างจ้องอีกฝ่ายเกาอวี่หลบสายตา ก่อนชี้ไปทางศพที่มองไม่ออกแล้วว่าหน้าตาเป็นอย่างไร“ประธานฟู่ เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นแล้ว คุณผู้หญิงเสียชีวิตแล้ว เธอเสียชีวิตเพราะคลอดลูกยากครั
จากไปหนึ่ง พรากถึงสาม บทที่ 4
พ่อบ้านกลืนน้ำลายลงคอแล้วฝืนใจตอบต่อไปว่า:“คุณผู้หญิงเธอ...ไม่มีลมหายใจแล้วครับ...”น้ำเสียงของฟู่มั่วเชินเจือความตื่นตระหนกอยู่สายหนึ่ง ขณะที่ฉันอยากตั้งใจฟังให้ชัดเจนขึ้นอีกนิด น้ำเสียงของเขาก็กลับมาเหี้ยมเกรียมอีกครั้ง“เสแสร้ง! เสแสร้งต่อไปสิ! ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะเสแสร้งไปถึงเมื่อไหร่!”“ขนาดตอนเธออยู่ในป่า สภาพแวดล้อมที่ยากลำบากขนาดนั้นเธอยังรอดชีวิตมาได้เลย แถมดำน้ำกลั้นหายใจทีหนึ่งก็ตั้งเป็นสิบนาที! เธอแค่หลอกพวกแกที่ไม่มีความรู้ทางการแพทย์โดยการกลั้นหายใจเพื่อให้พวกแกตกใจเท่านั้นแหละ! ไปตามหมอประจำตัวมา ฉันจะกระชากหน้ากากของเธอต่อหน้าเลย!”พ่อบ้านเบิกตากว้าง “ประธานฟู่ครับ ลูกของคุณผู้หญิงก็...”“ตกลงว่าแกจะฟังใครกันแน่?!” ฟู่มั่วเชินพูดแทรกขึ้นมาด้วยความรำคาญใจ“ฉันหรือผู้หญิงคนนั้นเป็นคนจ่ายเงินเดือนให้แกกันแน่”“ครับ...ผมจะไปเชิญหมอมาเดี๋ยวนี้...”พ่อบ้านถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา ก่อนจะเดินจากไปทันทีเฝิงหรานหร่านทิ้งตัวอ่อนปวกเปียกแนบชิดเข้ามา“พี่มั่วเชินอย่าโกรธไปเลยนะคะ โกรธไปก็เสียสุขภาพเปล่า ๆ ”“ผู้หญิงอย่างเจียงจื้อนี่เก่งเรื่องซื้อใจคนจริง ๆ! น
จากไปหนึ่ง พรากถึงสาม บทที่ 3
ฟู่มั่วเชินทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาหอบหายใจหนักหน่วงแล้วประทับจูบลงบนริมฝีปากของเธอ ส่วนเฝิงหรานหร่านก็ส่งเสียงพึมพำแผ่วเบาริมฝีปากของพวกเขาทั้งสองเกาะเกี่ยวกันอย่างเร่าร้อน เริ่มตักตวงความสุขจากร่างกายของกันและกันอย่างดุดันทันทีทว่าในวินาทีสุดท้าย จู่ ๆ เฝิงหรานหร่านก็ผลักร่างของชายหนุ่มที่กำลังหอบ
จากไปหนึ่ง พรากถึงสาม บทที่ 2
ไม่ต้องพูดถึงตอนฉันพยายามจะคลอดลูกออกมาจนต้องใช้มือฉีกทึ้งช่องทางด้านล่างของตัวเองจนฉีกขาดไม่มีชิ้นดีเลยแค่ตอนฉันล้วงเอาเด็กคนแรกออกมาเขาก็ไม่มีลมหายใจแล้วรูโหว่ช่วงล่างที่เปิดออกมีเลือดไหลทะลักราวกับสายน้ำ และเด็กคนที่สองก็ติดคาอยู่ในรูเลือดที่ฉีกขาดนั้นเลือดเหนียวเหนอะหนะเกรอะกรังอยู่บนเส้นผ
จากไปหนึ่ง พรากถึงสาม บทที่ 1
“ยัยขี้อิจฉาเจียงจื้อทำไมถึงไม่ร้องแล้วล่ะ”“คุณผู้ชาย...คุณผู้หญิงคงจะไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอกใช่ไหม...เมื่อคืนนี้เธอร้องแทบขาดใจ ฟังดูเจ็บปวดทรมานมากเลยนะครับ...”ฟู่มั่วเชินกินโจ๊กคำหนึ่งแล้วแค่นเสียงฮึดฮัดอย่างไม่ใส่ใจ“ไม่มีใครรู้จักเจียงจื้อดีไปกว่าฉันอีกแล้ว เธอแค่ตั้งใจแสดงละครนั่นแหล
قد تعجبك أيضًا
สายลมจากปลายหญ้า
เค้กน้ำตาล12.8K وجهات النظرรักในวันที่สาย
หนิวหนิว13.5K وجهات النظرรักแท้เปลี่ยนเป็นเพชฌฆาต
มิเรียม13.3K وجهات النظرเธอผู้เปล่งประกายดุจดวงดาว
จู้อวี๋35.5K وجهات النظرจันทร์กระจ่างไร้เงาคนไกล
พิษบำรุงจิต2.1K وجهات النظرความในใจถึงเจาเจา
อันสุย1.7K وجهات النظرยามใบไม้ผลัดใบ
มู่หือ3.6K وجهات النظرฉันถูกสามีเอามาทำเป็นหุ่นจำลอง
อูเหมยปิงเหม่ยซื่อ3.3K وجهات النظر
