Partager

76

last update Date de publication: 2026-05-06 21:57:53

เขากุมมือเธอเอาไว้ ไพรหอมพยายามดึงมือออกห่าง แต่เขาไม่ยินยอม สุดท้ายก็ต้องปล่อยเลยตามเลย

ข้างนอกว่า
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • จำเลยแค้นสามีเถื่อน   108

    “ต้องขอบคุณคุณพันศึกมากถึงจะถูกค่ะ พี่เองน่ะได้รับคำสั่งมาอีกทีหนึ่ง ตั้งแต่อยู่บ้านของคุณท่านเขมิกาแล้วนะคะ”“โห... พี่อาพันศึกสั่งคนอื่นไปทั่วเลยเหรอคะนี่”“ก็ตอนที่หอมโดนทำร้าย พี่นี่แหละรีบไปบอกคุณพันศึก ท่านเลยไปช่วยน้องหอมได้ทัน เพราะท่านให้พี่คอยดูแลหอมอยู่ตลอด ตอนนั้นพี่ไม่รู้หรอกนะว่าทำไมต้องดูแลหอมขนาดนั้น แต่ตอนหลังมารู้ว่าคุณพันศึกสงสัยในความสัมพันธ์ของหอมกับคนในครอบครัว”ไพรหอมฟังแล้วอมยิ้ม พันศึกถึงจะร้ายๆ ไปบ้าง ห่ามๆ ไปบ้าง แต่เขาก็รักเธอ พอพูดถึงคำว่ารัก หัวใจของเธอก็รู้สึกอ่อนหวานเหลือเกิน...ไพรหอมชะเง้อคอมองสามีกับลูกสาวตัวน้อยอย่างใจจดจ่อ วันนี้เป็นวันภาคภูมิใจของทุกคนในครอบครัว รวมถึงตัวเธอด้วย เมื่อเธอสำเร็จการศึกษาในหลักสูตรที่ตัวเองใฝ่ฝัน จู่ๆ เพื่อนๆ พยาบาลก็ตีวงออกไปเป็นวงล้อม ทำให้เธอมองอย่างแปลกใจ แล้วป้ายไฟ ดอกไม้ก็ถูกชูขึ้นรอบๆ เธอมองภาพนั้นอย่างตกตะลึง หันมาอีกครั้ง พันศึกก็ยืนอยู่ตรงหน้า เธอยิ้มเขินเมื่อเห็นเขา ไม่คิดว่าเขาจะโรแมนติกขนาดนี้“แต่งงานกับอานะไพรหอม อารักเธอ ขอให้อาดูแลเธอตลอดชีวิต ในเมื่อสิ่งที่เธอต้องการได้บรรลุแล้ว คราวนี้ก็แต่งงานกับอ

  • จำเลยแค้นสามีเถื่อน   107

    พันศึกพาเธอไปพักที่บ้านของเขาในกรุงเทพฯ แม้เขาต้องทำงานก็จะเดินทางไปกลับ เดือนเพ็ญคอยช่วยเลี้ยงลูกสาวตัวน้อย ถ้าวันไหนพันศึกอยู่บ้านเขาก็จะไปส่งเธอเรียนเป็นแบบนี้ทุกๆ วัน แม้จะกลับมาจากมหาวิทยาลัยด้วยความเหนื่อยล้าเพียงใด เธอก็มีความสุขทุกครั้งที่เห็นหน้าลูก จันทร์แจ่มนั้นขอมาดูแลเธอที่กรุงเทพฯ ช่วยดูแลบ้านและช่วยเดือนเพ็ญอีกคน ทำให้ที่บ้านดูไม่เหงาจนเกินไปภาพที่ลูกสาวตัวน้อยนอนหลับปุ๋ยอยู่บนอกกว้างของสามีทำให้เธอยิ้มทั้งน้ำตาแทบจะทุกครั้งด้วยความตื้นตันใจ บางครั้งลูกสาวตัวน้อยก็เหนื่อยหลับอยู่บนพุงของบิดา ปากยังเลอะขนมอยู่ก็มี ภาพนั้นทำให้เธอปิดปากแล้วกลั้นสะอื้นเบาๆ มันอบอุ่นอ่อนหวานและเติมเต็ม พันศึกไม่เคยรบกวนเวลาเธอทำการบ้าน ทำรายงาน หรืออ่านหนังสือสอบ แต่เขาจะเคาะประตู เอานมอุ่นๆ มาให้ และพาลูกมาเล่นสักพัก ก่อนพาลูกน้อยเข้านอน ทุกอย่างเขาจัดการหมด ไม่ให้เธอต้องรับภาระอันใดให้ต้องวุ่นวายใจเลยสักครั้งช่วงปิดเทอมเป็นช่วงเวลาที่เธอมีความสุขมากๆ เพราะจะเป็นช่วงเวลาที่เธอได้อยู่กับครอบครัวเต็มที่ พันศึกจะพาเธอและลูกน้อยเดินทางไปดูงานบ้าง เที่ยวพักผ่อนบ้าง กลับไปเยี่ยมญาติคนอื่นๆ บ้า

  • จำเลยแค้นสามีเถื่อน   106

    อุ้งมือใหญ่กระชับสะโพกสอบเอาไว้ก่อนจะคลึงเบาๆ ได้ยินเสียงหวานซ่านซ่าร้องครางแผ่วระรวย แรงกำหนัดพุ่งขึ้นสูงด้วยความกระสันปรารถนา กลิ่นกายหนุ่มสาวอบอวลชวนให้หลงใหล วินาทีแรกที่เสียดสีกันหลังจากฝังแน่นหลอมรวมเป็นหนึ่ง ก่อเกิดความเสียวซ่านจับจิตจับใจ ผิวเนื้อกระด้างเสียดสีกับซอกสวาทฉ่ำหวานนุ่มละมุน แรงตอดรัดและการถูไถเหมือนจังหวะหวามไหวที่ขับเคลื่อนไปอย่างไม่อาจรั้งรอไพรหอมกดมือลงบนหน้าท้องแกร่ง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปดูดเม้มเขาหนักๆ พันศึกถึงกับครางหน้าเริด เขากระแทกสะโพกสอบขึ้นไปรับแรงรักจากกายสาวอย่างหนักหน่วง ร่างอิ่มที่สวมครอบบนตัวนั้นกระเด้งขึ้นลงสั่นสะท้าน อกอวบอิ่มสั่นไหวยั่วยวนสายตานัก ไพรหอมโอบรัดทรวงสาวก่อนจะป้อนให้ถึงริมฝีปากร้อนๆ ของสามี เขากลืนกินอย่างหิวกระหาย ก่อนจะพลิกร่างของเธอลงไปอยู่ด้านล่าง“อาชอบแบบนี้... ที่สุด” พันศึกจับขาเนียนของเธอพาดบ่า ก่อนจะกระแทกกระทั้นสะโพกเข้าออกหนักหน่วงให้สมกับการรอคอยที่หิวกระหาย“อื้อ...” ไพรหอมร้องครางเสียงสะท้าน เธอจิกมือกับที่นอนด้วยความรัญจวนใจ กลิ่นกายที่เสพสมเสียดสีคละคลุ้งไปทั่วเตียงนอนกว้าง พันศึกกระชับสะโพกผายเอาไว้แล้วยกหยัดขึ้น

  • จำเลยแค้นสามีเถื่อน   105

    “อยากให้เดินได้เร็วๆ จัง” พันศึกแตะมือเล็กๆ ของลูกสาวตัวน้อย ก่อนที่จะมีสัมผัสตอบรับจากมือเล็กๆ กำนิ้วใหญ่ๆ ของเขาเสียแน่น“ลูกกำมืออาด้วยค่ะ” ไพรหอมมองแล้วอมยิ้ม“ลูกหน้าตาเหมือนอายังกับถอดแบบออกมาเลย” พันศึกพูดอย่างภาคภูมิใจ“ดีแล้วค่ะ เค้าบอกว่าผู้หญิงหน้าตาเหมือนแม่จะอาภัพ เหมือนหอมกับแม่ไงคะ อาภัพตั้งแต่เด็ก ยายหนูหน้าตาเหมือนพ่อน่ะดีแล้วค่ะ” เธอพูดแล้วอมยิ้ม“จะหน้าตาเหมือนใครไม่รู้ล่ะ ใครทำให้ลูกสาวของอาเสียใจ มันโดนยิงไส้แตกแน่”“อาน่ะ หวงลูกสาวทั้งที่แกยังเด็กอยู่เลยนะคะ” เธอหัวเราะเบาๆ“ก็อาไม่เคยมีลูกสาวนี่นา”“จะเคยมีได้ไงคะ ก็ไหงบอกว่าเพิ่งเคยมีลูกมีเมีย” เธอหัวเราะกับคำพูดของเขา“อยากนอนกอดเธอกับลูกแบบนี้ทุกวันจังไพรหอม” พันศึกโอบกอดลูกน้อยพาดมือไปถึงเอวคอดของภรรยา“เดี๋ยวก็ต้องเอาแกไปนอนเปลค่ะ เดี๋ยวเราสองคนก็ทับลูกแบนแต๊นแต๋” เธอว่าแล้วหัวเราะเบาๆ“หอม...” จู่ๆ เขาก็เรียกเสียงหวาน ไพรหอมรู้สึกหัวใจเต้นรัวเร็ว“คะ” เธอขานรับเป็นคำถาม มองสบตาร้อนแรงของเขา“มีลูกอีกหลายๆ คนนะ” เขาโน้มร่างสูงมาจุมพิตหน้าผากของเธอ“หอมเพิ่งออกจากโรงพยาบาลนะคะ ต้องให้ครบเดือนก่อน” เธอตอบหน้า

  • จำเลยแค้นสามีเถื่อน   104

    “ตาไม่เคยนิ่งดูดาย ตารักยายหนู แม่หนูและหนู ที่ตาทำลงไปไม่ได้จะทำเพื่อตัวเองแต่จะทำเพื่อตัวหนูเอง ถ้าไอ้หมอนี่มันไม่รักหนูแต่ยอมให้หนูตาย หนูก็จะได้ตัดใจจากมันไง อีกอย่างตาเองก็อยากพิสูจน์น้ำใจลูกผู้ชายของมันว่าจะรักหลานของตาขนาดไหน”“ขอบคุณคุณตามากนะคะ”“คราวนี้คงไม่ลังเลแล้วสิ” เสี่ยวิชัยพูดแบบนั้น ไพรหอมพยักหน้ารับ ทำให้ทุกคนเข้าใจเสี่ยใหญ่มากขึ้น โดยเฉพาะพันศึกที่นึกขอบคุณเสี่ยวิชัยเช่นกัน เพราะไพรหอมเองก็ยังลังเลว่าเขารักเธอจริงหรือเปล่า เหมือนเธอเองก็มีบางอย่างยังไม่มั่นใจในตัวเขา พอเสี่ยวิชัยจัดฉากนี้ขึ้นมาและพิสูจน์ถึงความจริงใจของเขาที่ยอมตายแทนเธอได้ ไพรหอมก็ไม่มีอะไรติดใจอีก เขาเองก็ได้พิสูจน์ให้เธอและทุกคนได้รู้ว่าเขารักเธอและจะดูแลเธอตลอดไป แม้แต่ชีวิตก็สละเพื่อเธอได้เสี่ยวิชัยยิ้มให้หลานสาว เพราะว่านจันทร์ผู้เป็นบุตรสาวเล่าทุกอย่างให้ฟังอย่างละเอียด เขาจึงอยากให้หลานสาวได้พิสูจน์จิตใจของสามี จะได้ไม่มีอะไรตะขิดตะขวงใจกันอีก และเขาก็อยากพิสูจน์ความเป็นลูกผู้ชายและความรักที่พันศึกมีต่อหลานของเขาด้วย“หอมอยากเห็นหน้าลูก” เสียงของไพรหอมทำให้ทุกคนหัวเราะ เรื่องร้ายๆ ผ่านไปแล

  • จำเลยแค้นสามีเถื่อน   103

    “ไพรหอม!” พันศึกเองก็โดนกันเอาไว้จากคนของเสี่ยวิชัย“แค่เงินอย่างเดียวไม่ได้เว้ย เด็กเมื่อวานซืนอย่างพวกมึงต้องกราบตีนกูก่อน” เสี่ยวิชัยพูดขึ้น ก่อนพยักหน้าให้ลูกน้องจัดการค้นตัว ไม่พบอาวุธ และเตะจนพันศึกและเพื่อนๆ คุกเข่าลงตรงหน้า“อาพันศึก”“กราบตีนกูก่อน ขอโทษกูด้วย พวกมึงนี่คอยกวนโอ๊ยกูตลอด” เสี่ยวิชัย เอาปลายกระบอกปืน ลูบไปตามใบหน้าของคู่แข่งทางธุรกิจ ก่อนจะตบด้วยปลายกระบอกปืน“โอ๊ยๆๆ” พันศึกและเพื่อนๆ ร้องด้วยความเจ็บ ก่อนจะเงยหน้ามองเสี่ยวิชัยอย่างเคียดแค้น“เกลียดกูก็เกลียดไป แต่พวกมึงต้องกราบตีนกู ถ้าไม่อยากให้นังนี่ตาย” เสี่ยวิชัยมองอย่างเหนือกว่า ยิ้มเยาะสะใจเป็นบ้า รอโอกาสนี้มานานแล้ว“ก็ได้ ถ้ามึงจะยอมปล่อยเมียกู” พันศึกยอมกราบเสี่ยวิชัย คนอื่นๆ จึงยอมด้วย“ไม่นะอาพันศึก จะแค้นอะไรกันนักหนา” ไพรหอมถามทั้งน้ำตา ปกติพันศึกเป็นคนที่หยิ่งในศักดิ์ศรีเอามากๆ ไม่ยอมก้มหัวให้ใครง่ายๆ แต่เพราะเธอเขายอมถึงขนาดนี้เลยเหรอ“ทำให้หายแค้นไง” เสี่ยวิชัยตอบ ก่อนจะดึงร่างอวบไปนั่งบนเก้าอี้ และล็อกตัวเอาไว้ “ปิดตานังหนูนี่ซะหน่อยก็ดี อาจจะไม่อยากเห็นภาพหวาดกลัว” “ลำดับต่อไป เพื่อให้หายแค้

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status