หมดความอดทน

ในที่สุดเธอก็ต้องยอมทำตามคำสั่ง พริมาค่อยๆขยับเดินโขยกเขยกเท้าเปล่าหิ้วถังใส่น้ำที่พึ่งจะตักขึ้นมาจากบ่อมาเติมใส่ตุ่มข้างหน้าจนเต็ม แล้วจากนั้นจึงได้โยนถังทิ้ง ทันทีที่เสร็จงาน เชือกเส้นยาวที่ถูกนำมาผูกมัดเอาไว้ที่ขาเพื่อกันเธอหนีก็กระตุก ที่บนระเบียงหน้ากระท่อมยังมีแคร่ไม้ไผ่อีกตัววางไว้ บนนั้นมีผู้ที่ถือปลายเชือกที่ผูกล่ามเธอนอนเอกเขนกยกขาไขว่ห้างมองมาพร้อมด้วยเสียงตะโกนที่แข็งกระด้างดังขึ้นอีกครั้ง

"เสร็จแล้วก็กลับขึ้นมา จะมัวมายืนแอ่นหน้าแอ่นหลังโชว์หุ่นล่อหน้าล่อตาใคร แถวนี้ไม่มีใครตาต่ำเหมือนไอ้แก่นั่นหรอกนะ เก็บนมเหี่ยวๆกับก้นแฟบๆของเธอไปให้พ้นหูพ้นตาฉันเดี๋ยวนี้"

เพราะว่าต้องยกน้ำมาเติมในตุ่มตั้งสี่ห้ารอบกว่าจะเต็ม แถมยังต้องเดินเท้าเปล่าเหยียบย่ำหินก้อนเล็กๆที่มีอยู่เกลื่อนบนพื้นทั่วไปมา ทำเอาทั้งแขนและเอวนั้นตึงไปหมด พอตอนที่โยนถังตักน้ำทิ้งก็แค่อยากยืนบิดเนื้อบิดตัวนิดหน่อย สะบัดแขนไปมาเพื่อไล่ความเมื่อย แต่ก็ดันมาถูกบลูลี่รูปร่างจากคนจิตใจต่ำช้า ทำเอาความภาคภูมิใจในรูปร่างตัวเองที่เคยมีมาตลอดนั้นถึงกับเป๋

สามสิบสี่ ยี่สิบสอง สามสิบห้า เอาจริงๆสัดส่วนรูปร่างที่เธอมีนั้นก็ไม่ได้ใกล้เคียงกับคำบลูลี่ที่นายนั่นว่าเลยสักนิด ที่ผ่านมาคำชมเรื่องที่เธอมีรูปร่างแบบนี้มันมีแต่ในทางบวกทั้งนั้น ไม่รู้ว่านายนี่ใช้ตาส่วนไหนมองถึงได้พ่นถ้อยคำที่แสนจะหยาบช้าออกมา

"ไอ้คนปากเสีย ถ้ารำคาญมากนักแกก็หันหน้าไปทางอื่นสิ จะมัวมานั่งมองนอนมองมาทางนี้ทำไม ปากก็ทำเป็นพูดติหุ่นฉันอย่างนี้อย่างนั้น ใครจะไปรู้ว่าจริงๆแล้วแกอาจจะคิดอคติคิดไม่ซื่อไม่ดีไม่ร้ายอยู่กับฉันก็ได้ ไม่งั้นแกจะฉีกเสื้อผ้าฉันทิ้งหมดแบบนี้เหรอ"

"เลิกพูดเถอะว่ะ อยากจะอ้วก นี่เธอไปเอาความมั่นใจมาจากไหนว่าฉันอยากคิดไม่ซื่อกับเธอ บอกแล้วว่าอย่างเธอแก้ผ้าแล้วนอนอ้าแบอ้าขาอยู่ตรงหน้า ฉันก็คงกินข้าวไม่ลงไปอีกหลายวัน"

"กรี๊ดดดด แก ฉันจะฆ่าแก"

แล้วพริมาก็ไม่สามารถทนฟังถ้อยคำร้ายๆที่ถูกพ่นออกมาไม่ยั้งนั้นได้อีก ร่างเล็กรีบเดินกึ่งวิ่งด้วยความโมโหจัดตรงขึ้นบันไดไปหมายจะตรงเข้าไปประทุษร้ายคนปากเสีย แต่เชือกที่ผูกข้อเท้าเล็กก็ดันไปคล้องกับมุมตรงราวบันได ทำเอาจังหวะที่เธอพุ่งตรงเข้าไปนั้นเกิดชะงักและถูกฉุดจนล้มลง และเป็นจังหวะที่มือก็ดันไปคว้าเอากางเกงของคนที่ลุกขึ้นยืนเพื่อเตรียมรับมือเธอลง จนมันถูกฉุดให้รูดลงตามมาพร้อมบ็อกเซอร์ ส่วนพริมาพอเงยหน้าขึ้นมาเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เคยได้เห็น ก็ตกใจร้องกรี๊ดเสียงดัง 

"เฮ้ย! ยัยบ้านี่กล้าลวนลามฉันเหรอ"

จังหวะที่คนตกใจนั้นลุกขึ้นยืนเพื่อที่จะได้ดึงกางเกงกลับขึ้นอย่างเก่า เท้าก็ดันสะดุดเข้ากับเส้นเชือกของคนตัวเล็กที่กองเอาไว้ ไหนจะกางเกงสองตัวที่อยู่หว่างขา ทำเอาร่างใหญ่นั้นเองก็ล้มคว่ำหน้าทับร่างคนตัวเล็กลงไปบนร่างเต็มๆ

ใบหน้าคมฟุบลงกึ่งกลางระหว่างความอวบหยุ่นของสองเต้าเข้าอย่างพอดิบพอดี ฉัตรามองจ้องความงามในระยะใกล้นั้นด้วยความตื่นตะลึง ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอจนเสียงดึงอึก พอได้สติขึ้นมาก็รีบเงยหน้าแต่กลายเป็นว่าคนที่ถูกเขาล้มทับนั้นกลับหมดสติไปหลังจากที่กรี๊ดลั่นคอแทบแตกเมื่อได้เห็นของลับของเขา ฉัตราลองเขย่าเรียกอยู่หลายครั้ง แต่ทุกอย่างก็ยังคงเงียบและนิ่งไป ก็เลยต้องรีบแก้มัดเชือกที่ข้อเท้าออก แล้วค่อยอุ้มกลับเข้าไปในกระท่อมแทน

"นี่เฮ้ย ตื่นสิวะ อย่าแกล้งมาทำเป็นสำออยแกล้งตายแบบนี้นะ บอกไว้ก่อนว่าฉันไม่ใช่ไอ้แก่นั่น ฉันไม่หลงกลเธอหรอก รีบลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้ เพราะฉันไม่มีเวลาที่จะมานั่งเฝ้าเธอทั้งคืน ไม่อย่างงั้นฉันจะจับเธอไปโยนทิ้งลงทะเลเสียให้มันรู้แล้วรู้รอด"

พอสิ้นคำขู่ อยู่ๆคนที่นอนหมดสติอยู่ก็เริ่มขยับส่ายหน้า ริมฝีปากอมชมพูนั่นพูดบางอย่างออกมาอย่างแผ่วเบา จนคนที่คอยนั่งจับตามองและเฝ้านั้นต้องก้มลงไปเอาใบหูแนบชิด

"โอ๊ยเด็กบ้านี่ กล้ากัดหูฉันเหรอ"

"กรี๊ดปล่อยฉันนะ บอกให้ปล่อย"

สองร่างดิ้นกันขลุกขลักสู้กันไปมา นาทีนี้พริมาคิดว่ายังไงเสียวันนี้เธอก็จะขอสู้ตายแบบไม่คิดชีวิต แต่พอยิ่งดิ้นทำไมทั้งบราเสื้อชั้นในกับกางเกงในตัวบางถึงได้ยิ่งหลุดติดมือคนที่เธอกำลังสู้อยู่ไปด้วย รู้ตัวอีกทีก็ถูกจับกดให้นอนราบลงไปกับแคร่ไม้ และถูกเขาจับล็อกสองแขนเอาไว้เหนือหัว

"ฤทธิ์เยอะมากนักใช่ไหม หรือว่าฉันจำเป็นต้องใช้วิธีที่ฉันไม่อยากทำ ทำให้เธอหมดฤทธิ์ฮะ! "

"ไม่นะ อย่า กรี๊ด!"

พูดจบแล้วใบหน้าคมก็มุดซุกเคล้าลงมาที่บริเวณซอกคอและขบกัด พริมาเองตกใจในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นจึงได้ยิ่งกรีดร้องออกมาเสียงแหลม แต่พอเธอยิ่งร้องความเจ็บแปลบก็ยิ่งเกิดขึ้นที่บริเวณซอกคอ เป็นไปได้ว่าตอนนี้คนที่กำลังมุดไซ้ลงมานั้นทั้งกำลังดูดกัดและขบเม้มอย่างเต็มแรง ยิ่งดิ้นมากเท่าไหร่เรี่ยวแรงที่มีก็ยิ่งหดหาย ยิ่งเธอขัดขืนคนที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาปราบพยศเธอก็ยิ่งใช้ความรุนแรง ช่วงจังหวะหนึ่งที่เขาลุกขึ้นไปหยิบเอาเชือกที่ถูกวางกองทิ้งเอาไว้กลับเข้ามาผูกที่ข้อมือเล็ก ก่อนจะมัดผูกข้อมือเธอเอาไว้ต้นเสาข้างหลัง

"ไม่นะ นี่แกจะข่มขืนฉันจริงๆเหรอไอ้บ้า กรี๊ด!"

"ร้องไปเถอะ แหกปากร้องให้ตายก็ไม่มีใครได้ยินเธอ"